Штогод дзясяткі тысяч дзяцей у Германіі перадаюцца ў дзяржаўны догляд органамі па справах непаўналетніх.
Паводле Федэральнага статыстычнага ўпраўлення, больш, чым у любой іншай краіне свету.
У 2014 годзе каля 48 000 дзяцей былі ўзятыя пад апеку; у 2019 годзе гэты паказчык вырас
да 50 000, а да 2023 года ўжо дасягнуў 80 000.
Гэта азначае, што ў сярэднім дзяржава штодня адабрае ў сем'яў прыкладна 220 дзяцей.
У прыкладна 90% выпадкаў прычынай зняцця дзяцей з выхавання бацькоў называюцца недастатковая
кампетэнтнасць у выхаванні і неадэкватныя бацькоўскія навыкі.
Органы апякунства над дзецьмі з'яўляюцца ў гэтым пытанні вырашальнай інстанцыяй, паколькі яны маюць
паўнамоцтвы арганізаваць часовае размяшчэнне ў прытулку, калі існуе непасрэдная пагроза дабрабыту дзіцяці.
Аднак гэта на меркаванне ўпраўлення па справах моладзі.
Існуюць доказы і дакументы, якія паказваюць, што многія высяленні праводзіліся незаконна і што вельмі часта
выдаваліся ілжывыя экспертныя заключэнні, напрыклад, пра меркавана занадта цесную сувязь маці і дзіцяці.
Нямецкі адвакат Райнэр Бём паскардзіўся, што, напрыклад, у 2015 годзе больш за 35 000 дзяцей было
забрана ў сем'яў органамі па справах непаўналетніх.
Толькі ў 12 223 выпадках існавала падазрэнне на жорсткае абыходжанне або гвалт.
Паводле ягоных слоў, каля 23 000 дзяцей, больш за палову з іх, былі адабраныя ў сваіх сем'яў выключна з-за праблем у адносінах,
хваробы, дэпрэсіі аднаго з бацькоў, цяжкасцей у школе, празмерных патрабаванняў пасля разводу
бацькоў або суперніцтва паміж братамі і сёстрамі.
Гэта абставіны, якія могуць часова ўзнікнуць у любой сям'і.
Па сутнасці, ніводная сям'я не застрахавана ад страты дзіцяці ў выніку незаконнага вывазу.
У больш чым 90% выпадкаў суддзі прыслухоўваюцца да рэкамендацый экспертаў.
Нярэдка гэтыя справаздачы бываюць празмерна прадузятымі і не маюць прафесійнай нейтральнасці.
У выніку апека часта даецца толькі аднаму з бацькоў, часта таму, хто мае перавагу.
З іншага боку, другому з бацькоў не застаецца ніякага шанцу, яго звычайна дыскрэдытуюць і ён застаецца без далейшай падтрымкі.
Але справаздачы экспертаў — гэта толькі пачатак вялікага бізнесу.
Нямецкая ўстанова атрымлівае ад бюро па справах непаўналетніх да 5000 еўра ў месяц на кожнае дзіця.
Сем'і атрымліваюць штомесячную дапамогу на ўтрыманне прыёмнага дзіцяці ў памеры ад 700
да 900 еўра ў залежнасці ад узросту дзіцяці.
Аднак, калі, напрыклад, установа адпраўляе дзіця ў прыёмную сям'ю ў суседняй Польшчы, за пражыванне дзіцяці
ў гэтай сям'і трэба заплаціць усяго 600 еўра ў месяц.
Часта не правяраюць, што адбываецца з астатнімі грашыма.
Падаткаплацельшчыкі плацяць 4,9 мільярда еўра ў год за гэтыя меры.
Працэс адабрання дзяцей у бацькоў часта зацягваецца на гады і вельмі часта разглядаецца як незваротны выпадак.
Гэтыя лічбы, даныя і факты ўжо даюць уяўленне пра картэльную сістэму, але два наступныя прыклады
ілюструюць, што гэта значыць для пацярпелых сем'яў і дзяцей.
Гэта толькі некалькі прыкладаў са шматлікіх іншых выпадкаў, пра якія ў апошнія гады ў
якасці просьбаў аб дапамозе стала вядома Kla.TV.
Прыклад 1: З-за няправільных экспертных заключэнняў 2-гадовая дзяўчынка была прысуджана свайму біялагічнаму бацьку.
Маці дазволілі толькі пагаварыць па тэлефоне са сваёй дачкой.
Дзіця шмат плакала падчас тэлефоннай размовы і казала пра «дрэнных мужчын» і «ауч».
У яе развілася пупочная грыжа, і яна сцякала.
Прабавіўшы некаторы час са сваім бацькам, дзяўчынка перастала размаўляць.
Маці баялася, што дзіця трапіла ў педафільскія колы.
Яна паспрабавала вызваліць сваю дачку, у выніку чаго маці было выстаўлена абвінавачванне ў спробе забойства бацькі дзіцяці.
З таго часу яна знаходзіцца ў турме паўтара года без усялякага кантакту са сваёй дачкой.
Прыклад 2: У шлюбнай пары, якая мела чацвярых дзяцей, нованароджанага немаўляці забралі, пакуль яны
яшчэ знаходзіліся ў бальніцы, на слабой падставе, што яны не здольныя быць бацькамі, і без іх ведама.
Бацькам дазволена бачыцца са сваім сынам толькі па адной гадзіне кожныя два тыдні, пад строгім наглядам.
Маці нават не дазваляюць трымаць сваё дзіця на руках, не кажучы ўжо пра тое, каб карміць яго грудзьмі.
Самае цяжкае для маці — не праяўляць ніякіх эмоцый падчас кароткіх сустрэч, а заставацца моцнай, калі выхавальніца прадстаўляецца
дзіцяці як яго мама і паводзіць сябе так, быццам яно ўласнае.
Разгляд справы ў гэтым выпадку ўжо адкладваецца амаль год, і няма ніякіх перспектыў, што біялагічныя бацькі вернуць сваё дзіця.
Ці пацярпелі вы таксама ад незаконнага пазбаўлення свабоды, ці ведаеце вы сем'і, якія зазналі такую несправядлівасць?
Vetopedia-Inobhutnahme была створана як платформа, каб даць ахвярам і сведкам
магчымасць паведаміць пра выпадак, нават ананімна.
Вэтапедыя асвятляе гэтую справу ў сваёй публікацыі і дзякуючы вашым паведамленням-сведчанняў
дае агляд сапраўднага маштабу несправядлівасці.
Паводле міжнародных справаздач, гэтая несправядлівасць выходзіць далёка за межы Германіі.
Гэта датычыцца не толькі ўзяцця дзяцей пад апеку, але і гандлю дзецьмі.
Гэтыя выпадкі таксама павінны быць зафіксаваныя і прадэманстраваныя.
Вэтапедыя-Інобхутнаме — шматмоўная, зарэгіструйцеся! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme