Κάθε χρόνο, δεκάδες χιλιάδες παιδιά στη Γερμανία αναλαμβάνουν κρατική φροντίδα από τις υπηρεσίες πρόνοιας νέων.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, υπάρχουν περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.
Το 2014, περίπου 48.000 παιδιά τέθηκαν υπό φροντίδα, μέχρι το 2019 ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 50.000 και
μέχρι το 2023 ο αριθμός αυτός είχε ήδη αυξηθεί σε 80.000.
Αυτό σημαίνει ότι, κατά μέσο όρο, περίπου 220 παιδιά κάθε μέρα αποχωρίζονται από τις οικογένειές τους κάθε
χρόνο λόγω της ανάληψης της φροντίδας τους από το κράτος.
Στο 90% περίπου των περιπτώσεων, η έλλειψη γονικών δεξιοτήτων αναφέρεται ως λόγος για την ανάθεση της φροντίδας του παιδιού.
Τα γραφεία πρόνοιας νέων είναι η αποφασιστική αρχή σε αυτό το θέμα και έχουν την εξουσία να οργανώνουν προσωρινές τοποθετήσεις
εάν υπάρχει οξύς κίνδυνος για την ευημερία του παιδιού.
Ωστόσο, αυτό εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του αντίστοιχου γραφείου πρόνοιας νέων.
Υπάρχουν στοιχεία και φάκελοι που μαρτυρούν το γεγονός ότι πολλές υιοθεσίες πραγματοποιήθηκαν παράνομα και ότι πολύ
συχνά συντάχθηκαν ψευδείς πραγματογνωμοσύνες, όπως ένας δήθεν πολύ στενός δεσμός μητέρας-παιδιού.
Ο Γερμανός δικηγόρος Rainer Bohm κατήγγειλε ότι το 2015, για παράδειγμα, πάνω από 35.000 παιδιά ξεριζώθηκαν
από τις οικογένειές τους από τις υπηρεσίες πρόνοιας νέων.
Σε "μόνο" 12.223 περιπτώσεις υπήρχε υποψία κακομεταχείρισης ή κακοποίησης.
Σύμφωνα με τη δήλωσή του, περίπου 23.000 παιδιά, δηλαδή περισσότερα από τα μισά παιδιά, απομακρύνθηκαν από τις
οικογένειές τους αποκλειστικά και μόνο λόγω προβλημάτων στις σχέσεις τους, ασθενειών, κατάθλιψης του ενός γονέα,
δυσκολιών στο σχολείο, υπερβολικών απαιτήσεων μετά το διαζύγιο των γονέων ή αντιπαλότητας μεταξύ αδελφών.
Πρόκειται για περιστάσεις που θα μπορούσαν να συμβούν προσωρινά σε κάθε οικογένεια.
Βασικά, καμία οικογένεια δεν είναι απρόσβλητη από το να χάσει το παιδί της λόγω παράνομης επιμέλειας.
Σε πάνω από το 90% των υποθέσεων, οι δικαστές ακολουθούν τις συστάσεις των εμπειρογνωμόνων.
Δεν είναι ασυνήθιστο αυτές οι γνωμοδοτήσεις εμπειρογνωμόνων να είναι υπερβολικά προκατειλημμένες
και να στερούνται επαγγελματικής ουδετερότητας.
Ως αποτέλεσμα, η εύνοια της επιμέλειας πηγαίνει συχνά μόνο σε έναν γονέα, συχνά σε αυτόν που έχει το πάνω χέρι.
Ο άλλος γονέας, από την άλλη πλευρά, μένει χωρίς ευκαιρία, συνήθως απαξιωμένος και χωρίς περαιτέρω υποστήριξη.
Αλλά οι εκθέσεις εμπειρογνωμόνων είναι μόνο η αρχή μιας μεγάλης επιχείρησης.
Ένα γερμανικό ίδρυμα λαμβάνει έως και 5.000 ευρώ μηνιαίως από την υπηρεσία πρόνοιας για ένα παιδί.
Για τη φιλοξενία ενός ανάδοχου παιδιού, οι οικογένειες λαμβάνουν μηνιαίο επίδομα φροντίδας 700
έως 900 ευρώ ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.
Ωστόσο, εάν το ίδρυμα στείλει το παιδί σε ανάδοχη οικογένεια στη γειτονική Πολωνία, για παράδειγμα, πρέπει να
καταβληθούν μόνο 600 ευρώ μηνιαίως για την τοποθέτηση του παιδιού στην οικογένεια αυτή.
Το τι συμβαίνει με τα υπόλοιπα χρήματα συχνά δεν ελέγχεται.
Οι φορολογούμενοι πληρώνουν 4,9 δισ. ευρώ ετησίως για τα μέτρα αυτά.
Η διαδικασία απομάκρυνσης των παιδιών από τους γονείς τους συχνά καθυστερεί για χρόνια και
πολύ συχνά αντιμετωπίζεται ως αμετάκλητη υπόθεση.
Αυτά τα στοιχεία, δεδομένα και γεγονότα παρέχουν ήδη μια εικόνα ενός συστήματος που μοιάζει με καρτέλ - αλλά τα
ακόλουθα δύο παραδείγματα καταδεικνύουν τι σημαίνει αυτό για τις οικογένειες και τα παιδιά που επηρεάζονται.
Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα από τις πολλές άλλες περιπτώσεις που έχουν φτάσει στο
Kla.TV ως έκκληση για βοήθεια τα τελευταία χρόνια.
Παράδειγμα 1: Ένα κοριτσάκι 2 ετών αποδόθηκε στον βιολογικό του πατέρα βάσει ψευδών εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης.
Η μητέρα επιτρεπόταν να μιλάει με την κόρη της μόνο στο τηλέφωνο.
Το παιδί έκλαιγε πολύ κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος και μιλούσε για "κακούς άνδρες" και "αουτς".
Έπαθε ομφαλοκήλη και είχε κουκουλωθεί.
Μετά από λίγο καιρό με τον πατέρα της, το κορίτσι σταμάτησε να μιλάει.
Η μητέρα φοβόταν ότι το παιδί είχε εμπλακεί σε κύκλους παιδόφιλων.
Προσπάθησε να απελευθερώσει την κόρη της, με αποτέλεσμα η μητέρα να ενοχοποιηθεί για την
απόπειρα δολοφονίας του πατέρα του παιδιού.
Έκτοτε βρίσκεται στη φυλακή εδώ και 1,5 χρόνο χωρίς καμία επαφή με την κόρη της.
Παράδειγμα 2: Σε ένα παντρεμένο ζευγάρι με 4 παιδιά το νεογέννητο μωρό τους δόθηκε σε ανάδοχη οικογένεια, ενώ οι ίδιοι
βρίσκονταν ακόμη στο νοσοκομείο, εν αγνοία τους και με το σαθρό επιχείρημα της έλλειψης γονικών δεξιοτήτων.
Οι γονείς επιτρέπεται να βλέπουν το γιο τους μόνο για μία ώρα κάθε δεκαπενθήμερο, υπό αυστηρή επίβλεψη.
Η μητέρα δεν επιτρέπεται καν να κρατήσει το παιδί της στην αγκαλιά της, πόσο μάλλον να το θηλάσει.
Το δυσκολότερο για τη μητέρα είναι ότι δεν της επιτρέπεται να δείξει κανένα συναίσθημα κατά τη διάρκεια των σύντομων
επισκέψεων, πρέπει απλώς να είναι δυνατή όταν η ανάδοχη μητέρα παρουσιάζεται ως μητέρα του
παιδιού της και συμπεριφέρεται σαν να της ανήκει.
Η εκδίκαση της υπόθεσης αυτής έχει πλέον καθυστερήσει σχεδόν ένα χρόνο χωρίς καμία προοπτική να
πάρουν πίσω το παιδί τους οι βιολογικοί γονείς.
Έχετε επίσης πληγεί από παράνομη κράτηση ή γνωρίζετε οικογένειες που έχουν υποστεί τέτοια αδικία;
Με το Vetopedia-Inobhutnahme, δημιουργήθηκε μια πλατφόρμα για να δοθεί στα θύματα και τους μάρτυρες η
δυνατότητα να περιγράψουν μια υπόθεση, ακόμη και ανώνυμα.
Η Vetopedia φέρνει φως στο σκοτάδι μέσω της δημοσίευσης και παρέχει μια επισκόπηση της πραγματικής
έκτασης της αδικίας χάρη στις αναφορές των μαρτύρων σας.
Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, η αδικία αυτή εκτείνεται πολύ πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας.
Αυτό ισχύει όχι μόνο για την ανάληψη της φροντίδας των παιδιών, αλλά και για την εμπορία παιδιών.
Οι περιπτώσεις αυτές θα πρέπει επίσης να καταγράφονται και να γίνονται ορατές.
Το Vetopedia-Inobhutnahme είναι πολύγλωσσο, εγγραφείτε τώρα! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme