Ĉiujare, dekmiloj da infanoj en Germanio estas prenitaj en ŝtatan prizorgon de junularaj bonfartaj oficejoj.
Laŭ la Federacia Statistika Oficejo, pli ol en iu ajn alia lando en la mondo.
En 2014, ĉirkaŭ 48 000 infanoj estis metitaj sub prizorgon; en 2019, la nombro kreskis al
50 000, kaj ĝis 2023 ĝi jam kreskis al 80 000.
Tio signifas, ke averaĝe proksimume 220 infanoj tage estas apartigitaj de siaj familioj per ŝtata kuratoreco.
En proksimume 90% de kazoj oni citas nesufiĉajn gepatrajn kapablojn kiel la kialon por meti infanojn sub prizorgon.
Oficejoj pri junulara bonfarto estas la decida aŭtoritato en ĉi tiu rilato, ĉar ili rajtas aranĝi provizorajn lokigojn en
prizorgon, se ekzistas akuta risko al la bonfarto de la infano.
Tamen, tio estas laŭ la bontrovo de la junulara bonfarta oficejo.
Estas pruvoj kaj dokumentado montrantaj, ke multaj forprenoj estis faritaj kontraŭleĝe kaj ke falsaj
ekspertopinioj, kiel ekzemple supozata tro proksima patrino-infana ligo, estis tre ofte eldonitaj.
La germana advokato Rainer Bohm plendis, ke ekzemple en 2015 pli ol 35 000 infanoj estis
forprenitaj de siaj familioj de junularaj sociaj servoj.
En "nur" 12 223 kazoj estis suspekto pri misuzo aŭ fitraktado.
Laŭ lia deklaro, ĉirkaŭ 23 000 infanoj, pli ol duono de la infanoj, estis forprenitaj de siaj familioj nur pro
rilatproblemoj, malsano, depresio de unu gepatro, malfacilaĵoj en la lernejo, troaj postuloj post la
divorco de iliaj gepatroj aŭ rivalecoj inter gefratoj.
Ĉi tiuj estas cirkonstancoj, kiuj povus okazi provizore en iu ajn familio.
Esence, neniu familio estas imuna al la perdo de sia infano pro kontraŭleĝa forporto.
En pli ol 90% de kazoj, juĝistoj sekvas la rekomendojn de la fakuloj.
Ne estas malofte, ke ĉi tiuj raportoj estas tro partiaj kaj mankas profesia neŭtraleco.
Kiel rezulto, prizorgo ofte estas donita al nur unu gepatro, ofte tiu, kiu havas la superan avantaĝon.
La alia gepatro, aliflanke, restas sen ajna ŝanco, kutime diskreditita kaj sen plua subteno.
Sed la raportoj de la fakuloj estas nur la komenco de granda komerco.
Germana institucio ricevas ĝis €5 000 monate por ĉiu infano de la junulara bonfarta oficejo.
Familioj ricevas monatan subvencion por flegado de €700 ĝis €900, depende de la aĝo de la infano, por akcepti fleginfanon.
Tamen, se la institucio sendas la infanon al flegfamilio en najbara Pollando, ekzemple, oni devas pagi nur 600
eŭrojn monate por la loĝado de la infano en tiu familio.
Kio okazas al la restanta mono ofte ne estas kontrolata.
Impostpagantoj pagas €4,9 miliardojn jare por ĉi tiuj rimedoj.
La procezo forpreni infanojn de iliaj gepatroj ofte prokrastiĝas dum jaroj kaj tre ofte estas traktata kiel nerevokebla kazo.
Ĉi tiuj ciferoj, datumoj kaj faktoj jam donas enrigardon en kartel-similan sistemon – sed la jenaj du ekzemploj
montras, kion tio signifas por la tuŝitaj familioj kaj infanoj.
Ĉi tiuj estas nur kelkaj ekzemploj de multaj aliaj kazoj, kiuj en la lastaj jaroj estis
prezentitaj al Kla.TV kiel vokoj por helpo.
Ekzemplo 1: Pro malĝustaj ekspertopinioj, dujara knabino estis atribuita al sia biologia patro.
La patrino estis permesita nur paroli kun sia filino per telefono.
La infano multe ploris dum la telefonvoko kaj parolis pri "malbonaj viroj" kaj "aŭĉ".
Ŝi evoluigis umbilikan hernion kaj malpurigis sin.
Post kiam ŝi pasigis iom da tempo kun sia patro, la knabino ĉesis paroli.
La patrino timis, ke la infano falis en pedofiliajn cirklojn.
Ŝi provis liberigi sian filinon, kio rezultigis, ke la patrino estis akuzita pri provo murdi la patron de la infano.
Ekde tiam ŝi estas en malliberejo dum unu kaj duona jaro sen ajna kontakto kun sia filino.
Ekzemplo 2: Geedza paro kun kvar infanoj perdis sian novnaskitan bebon, dum ili ankoraŭ estis en hospitalo, sur
la malforta bazo ke ili estis netaŭgaj gepatroj, sen ilia scio, kaj metis ĝin en flegfamilion.
La gepatroj rajtas vidi sian filon nur unu horon ĉiun duan semajnon, sub strikta superrigardo.
La patrino eĉ ne rajtas teni sian infanon, des malpli mamnutri ĝin.
La plej malfacila afero por la patrino estas, ke ŝi ne rajtas montri iun ajn emocion dum la mallongaj vizitoj, sed devas
resti forta, kiam la adoptpatrino prezentas sin al sia infano kiel ĝia panjo kaj kondutas kvazaŭ ili estus ŝiaj propraj.
La proceso en ĉi tiu kazo nun estis prokrastita preskaŭ jaron, sen ajna perspektivo, ke
la biologiaj gepatroj reakiros sian infanon.
Ĉu vi ankaŭ estas trafita de kontraŭleĝa prizorgo, aŭ ĉu vi konas familiojn, kiuj suferis tian maljustecon?
Vetopedia-Inobhutnahme estis kreita kiel platformo por doni al viktimoj kaj atestantoj la eblecon raporti kazon, eĉ anonime.
Vetopedia prilumas la aferon per sia publikigo kaj, danke al viaj atestaj raportoj, donas
superrigardon pri la reala amplekso de la maljusteco.
Laŭ internaciaj raportoj, ĉi tiu maljusteco etendiĝas multe preter la limoj de Germanio.
Ĉi tio validas ne nur por la akcepto de infanoj en prizorgon, sed ankaŭ por infantrafikado.
Tiuj kazoj ankaŭ devas esti registritaj kaj videbligitaj.
Vetopedia-Inobhutnahme estas multlingva, aliĝu nun! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme