Urtero, Alemanian, hamarka mila haur gazteen ongizate bulegoek estatuaren zaintzapean hartzen dituzte.
Estatistika Federaleko Bulegoaren arabera, munduko beste edozein herrialdetan baino gehiago.
2014an, 48.000 inguru haur hartu zituzten zaintzapean; 2019an kopuru hori 50.000era igo
zen, eta 2023rako jada 80.000era iritsi zen.
Honek esan nahi du, batez beste, egunean 220 haur inguru estatuak beren familietatik bereizten dituela.
Kasuen %90 inguruan, guraso-trebetasun nahikorik eza aipatzen da haurrak zaintzapean hartzeko arrazoi gisa.
Gazteen ongizate bulegoak dira alor honetan agintari erabakigarriak, izan ere, haurren
ongizateari arrisku akutua badago, zainketako behin-behineko kokapenak antolatzeko baimena dute.
Hala ere, hau gazteen ongizate bulegoaren esku dago.
Badira ebidentzia eta dokumentazioak erakusten dutenak askotan kentzeak legez kanpo egin zirela eta adituen iritzi
faltsuak, hala nola ama eta haurraren arteko lotura ustez gehiegi hurbila zela, oso sarri eman zirela.
Alemaniako abokatu Rainer Bohmek salatu zuen, adibidez, 2015ean 35.000 haur baino gehiago kendu
zizkietela beren familiei gazteen ongizate bulegoek.
"Bakarrik" 12.223 kasutan izan zen tratu txarren edo abusuaren susmoa.
Bere adierazpenaren arabera, 23.000 inguru haur, haurren erdi baino gehiago, beren familietatik kendu zituzten
harreman-arazoengatik, gaixotasunagatik, guraso baten depresioagatik, eskolako zailtasunengatik,
gurasoen dibortzioaren ondorengo eskakizun gehiegiegiengatik edo anai-arreben arteko lehiengatik bakarrik.
Hauek edozein familian aldi baterako gerta daitezkeen egoerak dira.
Funtsean, inongo familiarik ez dago bere seme-alaba legez kanpoko kentzearen ondorioz galtzetik immunea.
Kasu gehienetan, %90 baino gehiagotan, epaileek adituen gomendioak jarraitzen dituzte.
Ohikoa da txosten hauek gehiegizko aldekotasuna izatea eta profesionaltasuneko neutraltasunik eza agertzea.
Hori dela eta, zaintza askotan guraso bakar bati ematen zaio, sarritan nagusitasuna duenari.
Beste gurasoari, aldiz, aukerarik gabe geratzen da, normalean diskreditatuta eta laguntza gehiagorik gabe.
Baina adituen txostenak negozio handi baten hasiera besterik ez dira.
Alemaniako erakunde batek gazteen ongizate bulegotik haur bakoitzeko hilean gehienez 5.000 € jasotzen ditu.
Familiak hilean 700 eta 900 euro arteko zaintza-ordaina jasotzen dute, haurraren adinaren arabera, haur bat hartzeagatik.
Hala ere, erakundeak haurra, adibidez, auzoko Poloniako harrera-familia batera bidaltzen badu, hilero 600 € soilik
ordaindu beharko dira haurraren ostatuagatik familia horretan.
Gainerako diruari zer gertatzen zaion askotan ez da egiaztatzen.
Zergadunek urtean 4,9 mila milioi euro ordaintzen dituzte neurri hauengatik.
Haurrak gurasoengandik kentzeko prozesua askotan urteetan atzeratzen da eta oso sarri ezezin aldatutzat hartzen da.
Zenbaki hauek, datu hauek eta egitate hauek jada kartel antzeko sistema baten ikuspegi bat ematen dute – baina
hurrengo bi adibideek erakusten dute zer esan nahi duen horrek eragindako familientzat eta haurrentzat.
Hauek dira azken urteotan Kla.TV-ren arreta deitu duten laguntza-oihu diren beste hainbat kasuren adibide gutxi batzuk.
Adibidea 1: Aditu okerren iritziak direla-eta, bi urteko neska bat bere aita biologikoari eman zioten.
Amarari soilik baimendu zioten bere alabarekin telefonoz hitz egiteko.
Umeak telefono-dei bitartean asko negar egin zuen eta "gizon txarrak" eta "auz" hitz egin zuen.
Umbiliko-hernia garatu zuen eta bere burua zikindu zuen.
Bere aitarekin denbora pixka bat igaro ondoren, neskatoak hitz egiteari utzi zion.
Ama beldurtu zen haurra pedofiloen zirkuluetan erori zela.
Bere alaba askatu nahian saiatu zen, eta horren ondorioz ama haurraren aitaren aurkako hilketa-saiakera egotzi zioten.
Ordutik, bere alabarekin inolako harremanik gabe, urte eta erdi daramatza espetxean.
Bigarren adibidea: Lau seme-alabako ezkondu bikote bati beren jaioberria ospitalean zeudela kendu zioten, guraso egokiak ez
zirela dioten oinarri ahulean eta haien jakinarazpenik gabe.
Gurasoek beren semea bi astean behin ordu batez bakarrik ikusteko baimena dute, gainbegiratze zorrotza pean.
Amaari ere ez zaio baimena ematen bere haurra besarkatzeko, are gutxiago edateko.
Amaarentzat zailena da bisita laburretan emoziorik erakutsi ezin izatea, baina indartsu egon behar duela
harrera-ama haurraren amuma gisa aurkezten denean eta haurra berea balitz bezala jokatzen duenean.
Kasu honen epaiketa ia urtebetez atzeratu da orain, eta ez dago itxaropenik guraso biologikoek beren haurra berreskuratzeko.
Legez kanpoko zaintzaren eraginez ere kaltetuta zaude, edo bidegabekeria hori jasan duten familiak ezagutzen dituzu?
Vetopedia-Inobhutnahme plataforma bat sortu zen biktima eta lekukoei kasu bat salatzeko aukera emateko, baita anonimoki ere.
Vetopedia-k bere argitalpenaren bidez gaiari argia ematen dio eta zure lekuko-txostenek esker,
bidegabekeria honen benetako hedadura laburbiltzen du.
Nazioarteko txostenen arabera, injustizia honek Alemaniaren mugetatik askoz haratago hedatzen da.
Hau ez da soilik haurrak zaintzapean hartzeari aplikatzen, baita haurren trafikoari ere.
Kasu hauek ere erregistratu eta ikusgarri egin behar dira.
Vetopedia-Inobhutnahme hizkuntza anitzekoa da, eman izena orain! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme