Յուրաքանչյուր տարի Գերմանիայում տասնյակ հազարավոր երեխաներ երիտասարդական բարեկեցության
գրասենյակների կողմից տեղափոխվում են պետական խնամքի տակ։
Ըստ Դաշնային վիճակագրական վարչության՝ ավելի շատ, քան աշխարհի որևէ այլ երկրում։
2014 թվականին մոտ 48 000 երեխա ընդգրկվել է խնամքի տակ; 2019 թվականին ցուցանիշը հասել է
50 000-ի, իսկ 2023 թվականին արդեն 80 000-ի։
Սա նշանակում է, որ միջին հաշվով օրական մոտավորապես 220 երեխա պետության կողմից առանձնացվում են իրենց ընտանիքներից։
Մոտավորապես 90%-ը դեպքերում երեխաներին խնամքի տակ վերցնելու պատճառ են նշվում ծնողական հմտությունների անբավարարությունը։
Երիտասարդության բարեկեցության գրասենյակները այս առումով վճռորոշ մարմիններն են, քանի որ նրանք լիազորված են
կազմակերպել երեխայի խնամքի ժամանակավոր տեղավորում, եթե առկա է երեխայի բարեկեցության համար սուր վտանգ։
Այնուամենայնիվ, սա երիտասարդության բարեկեցության գրասենյակի հայեցողությամբ է։
Կան ապացույցներ և փաստաթղթեր, որոնք ցույց են տալիս, որ բազմաթիվ երեխաների հեռացումները կատարվել են անօրինական կերպով, և
շատ հաճախ ներկայացվել են կեղծ փորձագիտական եզրակացություններ, օրինակ՝ մոր և երեխայի կապի չափազանց մտերիմ լինելու մասին։
Գերմանացի փաստաբան Ռայներ Բոհմը բողոքեց, որ, օրինակ, 2015 թվականին երիտասարդական բարեկեցության գրասենյակների
կողմից ավելի քան 35 000 երեխա վերցվել է իրենց ընտանիքներից։
Միայն 12,223 դեպքերում կասկած կար չարաշահման կամ բռնության։
Նրա հայտարարության համաձայն՝ մոտ 23 000 երեխա, որոնք կազմում են երեխաների կեսից ավելին, իրենց ընտանիքներից հեռացվել են բացառապես
հարաբերությունների խնդիրների, հիվանդության, մեկ ծնողի դեպրեսիայի, դպրոցում դժվարությունների, ծնողների
բաժանվելուց հետո չափազանց մեծ պահանջների կամ եղբայրների ու քույրերի միջև հակամարտությունների պատճառով։
Սրանք հանգամանքներ են, որոնք կարող են ժամանակավորապես առաջանալ ցանկացած ընտանիքում։
Իրականում ոչ մի ընտանիք ապահովագրված չէ անօրինական հեռացման միջոցով իր երեխային կորցնելուց։
Ավելի քան 90%-ը դեպքերում դատավորները հետևում են փորձագետների առաջարկություններին։
Չի հազվադեպ, որ այս զեկույցները չափազանց կողմնակալ լինեն և պրոֆեսիոնալ չեզոքությունից զուրկ լինեն։
Արդյունքում խնամակալությունը հաճախ շնորհվում է միայն մեկ ծնողին, հաճախ այն ծնողին, ով գերիշխող դիրք ունի։
Մյուս ծնողը, մյուս կողմից, չի ունենում որևէ հնարավորություն, սովորաբար վարկաբեկված է և այլևս աջակցություն չի ստանում։
Բայց փորձագետների զեկույցները միայն մեծ բիզնեսի սկիզբն են։
Գերմանական հաստատությունը երիտասարդական բարեկեցության գրասենյակից յուրաքանչյուր երեխայի համար ամսական մինչև 5 000 եվրո է ստանում։
Ընտանիքները խնամակալության համար ամսական ստանում են 700–900 եվրո, կախված երեխայի տարիքից։
Այնուամենայնիվ, եթե հաստատությունը երեխային, օրինակ, ուղարկի հարևան Պոլշա խնամակալական ընտանիք, ապա այդ ընտանիքում
երեխայի կացարանի համար ամսական պետք է վճարվի ընդամենը 600 եվրո։
Մնացած գումարի հետ ինչ է լինում, հաճախ չի ստուգվում։
Հարկատուները տարեկան վճարում են 4,9 միլիարդ եվրո այս միջոցառումների համար։
Երեխաներին ծնողներից առանձնացնելու գործընթացը հաճախ տարիներով ձգձգվում է և շատ հաճախ դիտվում է որպես անշրջելի դեպք։
Այս թվերը, տվյալները և փաստերը արդեն իսկ պատկերացում են տալիս կարտելային բնույթի համակարգի մասին, սակայն
հետևյալ երկու օրինակները ցույց են տալիս, թե ինչ է դա նշանակում տուժած ընտանիքների և երեխաների համար։
Սրանք միայն մի քանի օրինակներ են բազմաթիվ այլ դեպքերից, որոնք վերջին տարիներին օգնության
կանչերի տեսքով հասցեագրվել են Kla.TV-ի ուշադրությանը։
Օրինակ 1: Սխալ փորձագիտական կարծիքների պատճառով 2 տարեկան աղջիկը հանձնվեց իր կենսաբանական հորը։
Մորը թույլատրվեց միայն հեռախոսով խոսել իր դստեր հետ։
Երեխան հեռախոսազրույցի ընթացքում շատ լաց եղավ և խոսեց «վատ տղամարդկանց» և «օւչ» մասին։
Նա զարգացրեց փորումբիլիկալ հերնիա և կղանքով կեղտոտվել էր։
Հայրիկի հետ մի որոշ ժամանակ անցկացնելուց հետո աղջիկը լռեց։
Մայրը վախենում էր, որ երեխան ընկել է պեդոֆիլների շրջանակներ։
Նա փորձեց ազատել իր դստերը, ինչի արդյունքում մորը մեղադրանք առաջադրվեց երեխայի հոր սպանության փորձի համար։
Այդ օրվանից ի վեր նա մեկ ու կես տարի է, ինչ բանտում է՝ առանց իր դստեր հետ որևէ շփման։
Օրինակ 2: Չորս երեխաների հետ ամուսնական զույգի նորածին երեխային հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում, թույլ հիմքերով՝
նրանց անպիտանի ծնողներ համարելով, առանց նրանց իմացության վերցրին և հանձնեցին խնամակալական ընտանիքի։
Ծնողներին թույլատրվում է տեսնել իրենց որդուն միայն երկու շաբաթը մեկ ժամով, խիստ հսկողության տակ։
Մորը անգամ թույլ չեն տալիս գրկել իր երեխային, չխոսենք արդեն կերակրելու մասին։
Մոր համար ամենաբարդը այն է, որ կարճ այցերի ընթացքում նա չպետք է ցուցաբերի որևէ զգացմունք, այլ պետք է մնա ուժեղ,
երբ խնամակալ մայրը իրեն երեխայի առջև մամի է ներկայացնում և վարվում է, կարծես երեխաները իր սեփականն են։
Այս գործով դատական լսումը այժմ արդեն գրեթե մեկ տարի հետաձգվել է, և կենսաբանական ծնողները
իրենց երեխային հետ ստանալու որևէ հեռանկար չունեն։
Դուք նույնպես տուժե՞լ եք անօրինական խնամակալությունից, թե՞ գիտեք ընտանիքներ, որոնք ենթարկվել են նման անարդարության?
Vetopedia-Inobhutnahme-ը ստեղծվել է որպես հարթակ, որը զոհերին և վկաներին հնարավորություն է տալիս հաղորդել դեպքը, անգամ անանուն։
Վետոպեդիան իր հրատարակության միջոցով լուսաբանում է հարցը և, շնորհիվ ձեր վկայի հաշվետվությունների,
ներկայացնում է անարդարության իրական չափի ընդհանուր պատկերը։
Միջազգային զեկույցների համաձայն, այս անարդարությունը տարածվում է Գերմանիայի սահմաններից շատ ավելի հեռու։
Սա վերաբերում է ոչ միայն երեխաներին խնամքի տակ վերցնելուն, այլև երեխաների առևտրին։
Այս դեպքերը նույնպես պետք է գրանցվեն և դարձնվեն տեսանելի։
Վետոպեդիա-Ինոբհութնամե բազմալեզու է, գրանցվեք հիմա! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme