Saben taun, puluhan ewu bocah ing Jerman dijupuk mlebu pangayoman negara déning kantor kesejahteraan pemuda.
Miturut Kantor Statistik Federal, luwih akeh tinimbang ing negara liya apa wae ing donya.
Ing taun 2014, watara 48.000 bocah dijupuk mlebu pangayoman; ing taun 2019, angka iki wis munggah dadi
50.000, lan ing taun 2023, wis munggah dadi 80.000.
Iki ateges, rata-rata, watara 220 bocah saben dina kapisahake saka keluargané liwat pangreksan negara.
Ing watara 90% kasus, ketrampilan ngopeni anak sing ora cukup dianggep minangka alesan kanggo njupuk anak mlebu pangreksan.
Kantor kesejahteraan pemuda iku wewenang mutlak ing babagan iki, amarga nduwé wewenang nyedhiyakake panggonan pangreksan
sementara yèn ana risiko akut marang kesejahteraan bocah.
Nanging, iki miturut kebijakan kantor kesejahteraan pemuda.
Ana bukti lan dokumentasi sing nuduhake manawa akèh pangusiran ditindakake kanthi ora sah lan panemu ahli palsu, kaya ta ikatan
ibu-anak sing konon kakehan cedhak, asring banget diwenehake.
Pengacara Jerman Rainer Bohm ngeluh yèn, umpamané, ing taun 2015 luwih saka 35.000 bocah dijupuk
saka keluargané déning kantor kesejahteraan pemuda.
Ing mung 12.223 kasus ana kecurigaan panyalahgunaan utawa panyiksa.
Miturut pernyataane, watara 23.000 bocah, luwih saka separo saka bocah-bocah mau, dicopot saka keluargane mung amarga masalah
hubungan, lara, depresi salah siji wong tuwa, kesulitan ing sekolah, panjalukan sing kakehan sawisé
pegatan wong tuwa, utawa persaingan antar sedulur.
Iki kahanan sing bisa kedadeyan samentara ing sembarang kulawarga.
Sakjane, ora ana kulawarga sing kebal saka kelangan anaké amarga digawa kabur kanthi ora sah.
Ing luwih saka 90% kasus, hakim manut rekomendasi para ahli.
Ora arang laporan-laporan iki kebacut memihak lan kurang netralitas profesional.
Akibate, hak asuh asring diwenehake mung marang siji wong tuwa, asring sing nduweni kauntungan.
Wong tuwa liyane, ing sisih liya, ora nduwé kasempatan, biasané dianggep ora pantes lan ora ana dhukungan maneh.
Nanging laporan para ahli mung wiwitan saka bisnis gedhe.
Lembaga Jerman nampa nganti €5.000 saben wulan kanggo saben bocah saka kantor kesejahteraan pemuda.
Kulawarga nampa tunjangan perawatan asuh saben wulan antara €700 nganti €900, gumantung umur bocah, kanggo nampani bocah asuh.
Nanging, yen lembaga ngirim bocah menyang kulawarga asuh ing Polandia sing jejere, umpama, mung €600 saben wulan
sing kudu dibayar kanggo panggonane bocah ing kulawarga iki.
Apa sing kelakon karo dhuwit sing isih ana asring ora dipriksa.
Wajib pajak mbayar €4,9 milyar saben taun kanggo langkah-langkah iki.
Proses mbusak bocah saka wong tuwane asring kesundha pirang-pirang taun lan asring
dianggep minangka kasus sing ora bisa dibalekake.
Angka-angka, data, lan fakta iki wis maringi gambaran babagan sistem kaya kartel – nanging loro conto ing
ngisor iki nerangake apa tegese iki kanggo kulawarga lan bocah-bocah sing kena pengaruh.
Iki mung sawetara conto saka akèh kasus liyane sing wis diajukake marang Kla.TV minangka
panjalukan pitulungan ing taun-taun pungkasan.
Conto 1: Amarga panemu ahli sing salah, bocah wadon umur 2 taun diparingi marang bapak kandunge.
Ibune mung diijini ngomong karo putrine liwat telpon.
Anak iku nangis akèh nalika telpon lan ngomong bab "wong ala" lan "aduh".
Dheweke ngalami hernia umbilikus lan wis kotor ing awaké dhéwé.
Sawisé ngentèkaké sawatara wektu karo bapaké, bocah wadon kuwi mandheg ngomong.
Ibune wedi yen bocah iku wis kecemplung ing lingkaran paedofil.
Dheweke nyoba mbebasake putrine, sing nyebabake ibune dituduh nyoba matèni bapaké anaké.
Wiwit wektu kuwi, dheweke wis ana ing panjara suwéné setaun setengah tanpa ana kontak karo anaké.
Conto 2: Sepasang bojo sing wis omah-omah lan nduwé papat anak, bayi anyaré dijupuk saka dheweke nalika isih ana ing rumah sakit,
kanthi alesan ringkih yèn dheweke ora pantes dadi wong tuwa lan tanpa kawruh saka
dheweke, banjur dipasrahaké marang kulawarga asuh.
Para wong tuwa mung diijini ndeleng anak lanangé sajrone siji jam saben rong minggu, kanthi pangawasan sing ketat.
Ibune malah ora diijini nyekel anaké, apamanèh nyusoni.
Bab sing paling angel kanggo ibu angkat yaiku dheweke ora kena nuduhake emosi nalika kunjungan sing cekak, nanging
kudu tetep kuwat nalika dheweke ngenalake awake dhewe marang anaké minangka mamane lan tumindak kaya anaké dhéwé.
Persidangan ing kasus iki saiki wis ditundha meh setaun, tanpa ana pangarep-arep supaya wong tuwa biologis bisa mbalekake anaké.
Apa kowe uga kena pengaruh penjara ilegal, utawa kowe ngerti kulawarga sing wis ngalami ketidakadilan kaya ngono?
Vetopedia-Inobhutnahme digawe minangka platform kanggo menehi korban lan saksi kasempatan
nglaporake kasus kanthi anonim yen dikarepake.
Vetopedia nerangake masalah iki liwat publikasi lan menehi gambaran umum babagan sepira gedhene
ketidakadilan kasebut amarga laporan kesaksian sampeyan.
Miturut laporan internasional, ketidakadilan iki nyebar adoh ngluwihi wates Jerman.
Iki ora mung ditrapake kanggo njupuk bocah mlebu pangayoman, nanging uga kanggo perdagangan bocah.
Kasus-kasus iki uga kudu kacathet lan digawe katon.
Vetopedia-Inobhutnahme iku multibasa, ndhaptar saiki! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme