ყოველწლიურად, გერმანიაში ათიათასობით ბავშვი ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურების მიერ სახელმწიფო მზრუნველობაში მიიღება.
ფედერალური სტატისტიკური სამსახურის მონაცემებით, მსოფლიოს ნებისმიერ სხვა ქვეყანაზე მეტი.
2014 წელს დაახლოებით 48,000 ბავშვი მოათავსეს მზრუნველობის ქვეშ; 2019 წელს ეს რიცხვი 50,000-მდე
გაიზარდა, ხოლო 2023 წლისთვის უკვე 80,000-მდე გაიზარდა.
ეს ნიშნავს, რომ საშუალოდ, ყოველდღიურად სახელმწიფო მეურვეობის ქვეშ დაახლოებით 220 ბავშვი სეპარირდება თავისი ოჯახებიდან.
დაახლოებით 90%-იან შემთხვევებში, ბავშვების მინდობით აღზრდაში გადაცემის მიზეზად მშობლის არასათანადო აღზრდის უნარები სახელდება.
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურები ამ საკითხში გადამწყვეტ ორგანოს წარმოადგენენ, რადგან მათ აქვთ უფლება,
მოაწყონ ბავშვის დროებითი განთავსება მზრუნველობის ქვეშ, თუ არსებობს ბავშვის კეთილდღეობისთვის მწვავე რისკი.
თუმცა, ეს ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურის შეხედულებაზეა დამოკიდებული.
არსებობს მტკიცებულებები და დოკუმენტაცია, რომელიც აჩვენებს, რომ ბევრი გაყვანა არალეგალურად ხორციელდებოდა და ძალიან
ხშირად გაიცემოდა ცრუ ექსპერტული დასკვნები, მაგალითად, დედა-შვილის სავარაუდოდ ზედმეტად მჭიდრო კავშირის შესახებ.
გერმანელმა იურისტმა რაინერ ბოუმმა აღნიშნა, რომ, მაგალითად, 2015 წელს ახალგაზრდობის კეთილდღეობის
სამსახურებმა 35 000-ზე მეტი ბავშვი ოჯახებს ჩამოართვეს.
"მხოლოდ" 12,223 შემთხვევაში იყო ბოროტმოქმედების ან ძალადობის ეჭვი.
მისი განცხადების თანახმად, დაახლოებით 23 000 ბავშვი, ბავშვთა საერთო რაოდენობის ნახევარზე მეტი, ოჯახებს მხოლოდ ურთიერთობის
პრობლემების, ერთი მშობლის ავადმყოფობის, დეპრესიის, სკოლაში არსებული სირთულეების, მშობლების
განქორწინების შემდეგ წაყენებული ჭარბი მოთხოვნებისა და და-ძმებს შორის კონკურენციის გამო ჩამოაშორეს.
ეს არის გარემოებები, რომლებიც შეიძლება დროებით ნებისმიერ ოჯახში მოხდეს.
სინამდვილეში, არც ერთი ოჯახი არ არის დაცული ბავშვის უკანონო წაყვანისგან.
90%-ზე მეტ შემთხვევაში მოსამართლეები ექსპერტების რეკომენდაციებს ემორჩილებიან.
იშვიათი არ არის, რომ ეს ანგარიშები ზედმეტად მიკერძოებული და პროფესიული ნეიტრალურობის გარეშე იყოს.
შედეგად, მეურვეობა ხშირად მხოლოდ ერთ მშობელს ენიჭება, ხშირად კი — იმას, ვინც უპირატესობაშია.
მეორე მშობელს კი, მეორე მხრივ, არანაირი შანსი არ რჩება, როგორც წესი, ის დისკრედიტებულია და დაუცველია.
მაგრამ ექსპერტული დასკვნები მხოლოდ დიდი ბიზნესის დასაწყისია.
გერმანული დაწესებულება ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურისგან თვეში თითოეული ბავშვისთვის 5000 ევრომდე თანხას იღებს.
ოჯახები, მინდობით აღზრდაში ბავშვის აყვანისთვის, ყოველთვიურად იღებენ 700-დან 900 ევრომდე შემწეობას, ბავშვის ასაკის მიხედვით.
თუმცა, თუ დაწესებულება ბავშვს, მაგალითად, მეზობელ პოლონეთში მინდობით აღზრდაში გაგზავნის, ამ ოჯახში ბავშვის
განთავსებისთვის თვეში მხოლოდ 600 ევრო უნდა გადაიხადოს.
რას უშვრებიან დარჩენილ ფულს, ხშირად არავინ ამოწმებს.
გადასახადის გადამხდელები ამ ზომებისთვის წელიწადში 4,9 მილიარდ ევროს იხდიან.
ბავშვების მშობლებისგან გაყვანის პროცესი ხშირად წლობით იჭიანურდება და ძალიან ხშირად შეუქცევად შემთხვევად მიიჩნევა.
ეს ციფრები, მონაცემები და ფაქტები უკვე გვაძლევს წარმოდგენას კარტელისმაგვარ სისტემაზე – მაგრამ შემდეგი ორი მაგალითი გვიჩვენებს,
რას ნიშნავს ეს დაზარალებული ოჯახებისა და ბავშვებისთვის.
ეს მხოლოდ რამდენიმე მაგალითია იმ მრავალი სხვა შემთხვევიდან, რომლებიც ბოლო წლებში
Kla.TV-ის ყურადღებას დახმარების ვედრებად მიეცა.
მაგალითი 1: არასწორი ექსპერტული დასკვნების გამო, 2 წლის გოგონა ბიოლოგიურ მამას გადაეცა.
დედას მხოლოდ ტელეფონით შეეძლო ქალიშვილთან საუბარი.
ბავშვი სატელეფონო ზარის დროს ბევრს ტიროდა და "ცუდ კაცებსა" და "აუჩზე" საუბრობდა.
მას პუპოჩკის თიაქარი გაუჩნდა და თავი დაისვარა.
მამასთან დროის გატარების შემდეგ, გოგონა დადუმდა.
დედა შიშობდა, რომ ბავშვი პედოფილურ წრეებში მოხვდა.
მან შეეცადა ქალიშვილის გათავისუფლებას, რის შედეგადაც დედას ბრალი წაუყენეს ბავშვის მამის მკვლელობის მცდელობისთვის.
მას შემდეგ ის 1,5 წელია ციხეშია და თავის ქალიშვილთან კონტაქტი არ აქვს.
მაგალითი 2: დაქორწინებულ წყვილს, რომელსაც ოთხი შვილი ჰყავდა, ახალშობილი საავადმყოფოში ყოფნისას, დაუჯერებელი
მიზეზით, რომ ისინი არასათანადო მშობლები იყვნენ, მათი უცოდინრად წაართვეს და მეურვე ოჯახში გადაიყვანეს.
მშობლებს მხოლოდ ორ კვირაში ერთხელ, ერთი საათით, მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ შეუძლიათ შვილის ნახვა.
დედას საკუთარი შვილის ხელში დაჭერის უფლებაც კი არ აქვს, რომ აღარაფერი ვთქვათ მისი ძუძუთი კვებაზე.
დედისთვის ყველაზე რთული ისაა, რომ ხანმოკლე ვიზიტების დროს ემოციები არ გამოხატოს, არამედ ძლიერი დარჩეს, როდესაც
მეურვე დედა თავს თავისი შვილისთვის მშობლად ასაღებს და მასთან ისე იქცევა, თითქოს ის მისი საკუთარი შვილი იყოს.
ამ საქმის სასამართლო პროცესი უკვე თითქმის ერთი წელია გადავადებულია და ბიოლოგიურ მშობლებს შვილის დაბრუნების იმედი არ აქვთ.
თქვენც ზარალდებით თუ არა უკანონო მეურვეობისგან, ან იცნობთ თუ არა ოჯახებს, რომლებმაც ასეთი უსამართლობა განიცადეს?
Vetopedia-Inobhutnahme შეიქმნა, როგორც პლატფორმა, რომელიც მსხვერპლსა და მოწმეებს საშუალებას
აძლევს, შეატყობინონ შემთხვევის შესახებ, ანონიმურად.
ვეტოპედია თავისი გამოცემით ამ საკითხს ნათელს ჰფენს და თქვენი მოწმეთა ანგარიშების წყალობით
უსამართლობის ფაქტობრივი მასშტაბების მიმოხილვას წარმოადგენს.
საერთაშორისო ანგარიშების თანახმად, ეს უსამართლობა გერმანიის საზღვრებს ბევრად სცდება.
ეს ეხება არა მხოლოდ ბავშვთა მინდობით აღზრდაში გადაცემას, არამედ ბავშვთა ტრეფიკინგსაც.
ეს შემთხვევებიც უნდა დაფიქსირდეს და საჯარო გახდეს.
Vetopedia-Inobhutnahme მრავალენოვანია, დარეგისტრირდით ახლავე! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme