Ар бир жылы Германияда он миңдеген балдар жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу органдар тарабынан мамлекеттик камкордукка алынат.
Федералдык статистикалык башкармалыктын маалыматына караганда, дүйнөдөгү башка бир да өлкөдөн көп.
2014-жылы болжол менен 48 000 бала камкордукка алынган; 2019-жылы бул көрсөткүч 50 000ге
жеткен, ал эми 2023-жылы ал 80 000ге жеткен.
Бул орточо эсеп менен күнүнө болжол менен 220 бала мамлекет тарабынан үй-бүлөсүнөн ажыратылып жатканын билдирет.
Болжол менен 90% учурларда балдарды камкордукка алуунун себеби катары ата-энелердин тарбия
берүү көндүмдөрүнүн жетишсиздиги көрсөтүлөт.
Жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу органдар бул жаатта чечүүчү бийлик болуп саналат, анткени эгерде баланын
жыргалчылыгына олуттуу коркунуч жаралса, алар баланы убактылуу камкордукка жайгаштырууга ыйгарым укуктуу.
Бирок бул жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу кеңсенин чечимине жараша болот.
Көптөгөн чыгаруулар мыйзамсыз жүргүзүлгөнүн жана «эне менен баланын байланышы өтө жакын» деген сыяктуу
жалган эксперттик корутундулар көп берилгенин далилдеген далилдер жана документтер бар.
Германиялык юрист Райнер Бём, мисалы, 2015-жылы жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу органдар 35 000ден
ашык баланы үй-бүлөлөрүнөн алып кеткенин даттанган.
«Жалгыз» 12 223 учурда зомбулук же кыянаттык жасалган деген шек болгон.
Анын билдирүүсүнө ылайык, болжол менен 23 000 бала, баардык балдардын жарымынан көбү, үй-бүлөсүнөн болгону мамилелердеги
көйгөйлөр, бир ата-эненин оорусу же депрессиясы, мектептеги кыйынчылыктар, ата-энелеринин ажырашкандан
кийинки ашыкча талаптары же бир туугандар арасындагы атаандаштыктар себептүү ажыратылган.
Бул ар бир үй-бүлөдө убактылуу болуп калышы мүмкүн болгон жагдайлар.
Негизинен, мыйзамсыз камкордук аркылуу баласын жоготуудан эч бир үй-бүлө сакталбайт.
90%дан ашык учурларда судьялар адистердин сунуштарын аткарышат.
Бул отчеттордун көбү ашыкча бир тараптуу болуп, кесиптик бейтараптыктан алыс болушу сейрек эмес.
Натыйжада, балага кам көрүү укугу көп учурда бир гана ата-энеге, көбүнчө үстөмдүк кылган ата-энеге ыйгарылат.
Ал эми экинчи ата-эне эч кандай мүмкүнчүлүксүз калат, адатта аброю түшүрүлүп, кошумча колдоосу жок болот.
Бирок эксперттик отчеттор — бул чоң бизнестин башталышы гана.
Германиялык мекеме ар бир бала үчүн ай сайын жаштардын жыргалчылык кызматынан 5 000 еврого чейин алат.
Үй-бүлөлөр балага кароо жаш курагына жараша ай сайын 700–900 евро өлчөмүндө багуу акы алышат.
Бирок эгер мекеме баланы, мисалы, коңшу Польшадагы тарбия үй-бүлөгө жөнөтсө, бул үй-бүлөдө баланын
жашоосу үчүн айына болгону 600 евро гана төлөнөт.
Калган акчага көп учурда көз салынбайт.
Салык төлөөчүлөр бул чаралар үчүн жылына 4,9 миллиард евро төлөйт.
Балдарды ата-энесинен ажыратуу процесси көп учурда жылдар бою кечеңдеп, көп учурда кайтарылгыс иш катары каралат.
Бул сандар, маалыматтар жана фактылар картель сыяктуу система жөнүндө түшүнүк берет – бирок төмөнкү эки
мисал бул системанын таасир эткен үй-бүлөлөргө жана балдарга кандай таасир этерин көрсөтөт.
Бул — жакынкы жылдары Kla.TVге жардам сураган көптөгөн башка учурлардын бир нече гана мисалдары.
Мисал 1: Адистердин туура эмес пикирлеринин натыйжасында 2 жаштагы кыз биологиялык атасына ыйгарылды.
Энеге кызы менен телефон аркылуу гана сүйлөшүүгө уруксат берилген.
Балда телефон чалганда көп ыйлады жана «жаман адамдар» менен «ау» деп айтты.
Ал пупок грыжасын алып, өзү кир болуп калган.
Атасы менен бир аз убакыт өткөргөндөн кийин, кыз сүйлөөнү токтотту.
Эне баланын педофилдер чөйрөсүнө түшүп калганына корккон.
Ал кызын бошотууга аракет кылган, натыйжада ага баланын атасын өлтүрүүгө аракет кылган деген айып тагылды.
Ошондон бери ал кызы менен эч кандай байланышсыз бир жарым жылдан бери түрмөдө отурат.
Мисал 2: Төрт балалуу никелешкен жубайлардын жаңы төрөлгөн наристеси ооруканада жатканда, алар
ата-энеликке жараксыз деген негизсиз жүйө менен жана алардын макулдугусуз алардан алынып салынган.
Ата-энелерге эки жумада бир жолу, катуу көзөмөл астында гана уулун бир саатка көрүүгө уруксат берилет.
Энесине баласын кармоого да уруксат берилбейт, эмчектен эмизүүгө болсо айтор.
Эне үчүн эң кыйын нерсе – кыскача жолугушууларда эч кандай сезим көрсөтпөй, тарбиячы эне өзүн баласына «апа» катары тааныштырып,
баланы өзүнүкүдөй мамиле кылганда да күчтүү бойдон калууга тийиш.
Бул иш боюнча соттук териштирүү азыр дээрлик бир жылдан бери кечеңдеп жатат, биологиялык
ата-энелер баласын кайтарып ала турган эч кандай үмүт жок.
Сиз да мыйзамсыз камакта болуудан жабыркадыңызбы же мындай адилетсиздикке дуушар болгон үй-бүлөлөрдү билесизби?
Vetopedia-Inobhutnahme жабырлануучуларга жана күбөлөргө, анын ичинде анонимдүү түрдө да, окуяны
билдирүү мүмкүнчүлүгүн берүүчү платформа катары түзүлгөн.
Vetopedia өзүнүн басылмасы аркылуу бул маселени ачыктайт жана сиздердин күбө катары берген отчетторуңуздардын
аркасында адилетсиздиктин чыныгы масштабын жалпылайт.
Эл аралык отчетторго ылайык, бул адилетсиздик Германиянын чегинен алда канча алыска чейин созулат.
Бул балдарды камкордукка алууга гана эмес, балдарды адам сатууга да тиешелүү.
Бул учурларды да каттап, көрүнүктүү кылыш керек.
Vetopedia-Inobhutnahme көп тилдүү, катталыңыз! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme