יעדער יאָר ווערן צענדליקער טויזנטער קינדער אין דײַטשלאַנד אַרײַנגענומען אין
שטאַטלעכע זאָרג דורך די יוגנט־וועלפֿער־ביוראָען.
לויט דעם פֿעדעראַלן סטאַטיסטישן ביוראָ, מער ווי אין קיין אַנדער לאַנד אין דער וועלט.
אין 2014 זענען אַרום 48,000 קינדער גענומען געוואָרן אין זאָרג; אין 2019 איז די צאָל געשטיגן צו
50,000, און ביז 2023 איז זי שוין געשטיגן צו 80,000.
דאָס מיינט אַז, דורכשניטלעך, בערך 220 קינדער פּער טאָג ווערן דורך דער מדינה אָפּגעשיידט פֿון זייערע משפּחות.
אין בערך 90% פֿון די פאַלן ווערן אומגענוג עלטערן־פֿאַכיקייטן אָנגערופֿן ווי דער גרונט
פֿאַר דער אויפנעמונג פֿון קינדער אין זאָרג.
די יוגנט־וועלפֿער־ביוראָס זענען די באַשטימענדיקע אויטאָריטעט אין דעם ענין, ווײַל זיי זענען באַפֿולמעכטיקט צו
אָרגאַניזירן צײַטווייליקע אויפֿנעם אין זאָרג, אויב עס איז אַן אַקוטער ריזיקאָ פֿאַר דער וועלפֿער פֿונעם קינד.
אָבער דאָס ליגט אין דער דיסקרעציע פֿון דעם יוגנט־וועלפֿער־ביוראָ.
עס זענען עדות און דאָקומענטאציעס וואָס ווײַזן אַז פילע אַרויסנעמען זענען דורכגעפֿירט געוואָרן אומגעזעץ, און אַז
פאַלשע עקספּערטן־מיינונגען, למשל אַ לכאורה צו נאָענטע מוטער־קינד־באַנד, זענען זייער אָפֿט אַרויסגעגעבן געוואָרן.
דער דײַטשער אַדוואָקאַט רײַנער באָם האָט זיך באַקלאָגט אַז, למשל, אין 2015 זענען איבער 35,000 קינדער פֿון זייערע
משפּחות גענומען געוואָרן דורך די יוגנט־וועלפֿער־ביוראָס.
אין "נור" 12,223 פאַלן איז געווען חשד פֿון שלעכט באַהאַנדלונג אָדער מיסברוך.
לויט זײַן דערקלערונג זענען בערך 23,000 קינדער, מער ווי העלפֿט פֿון די קינדער, אַרויסגענומען געוואָרן פֿון זייערע משפּחות נאָר
צוליב פּראָבלעמען אין דער באַציִונג, קראַנקייט, דיפּרעסיע פֿון איין עלטער, שוועריקייטן אין שול, איבערמעסיקע
פֿאָדערונגען נאָך דער גט פֿון זייערע עלטערן אָדער רייוואַלרייען צווישן ברידער און שוועסטער.
דאָס זענען אומשטענדן וואָס קענען צײַטווײַליק פּאַסירן אין יעדער משפּחה.
אין דער גרונט איז קיין משפּחה נישט אימיון צו פאַרלירן איר קינד דורך אומלעגאַלע אַרויסנעמען.
אין איבער 90% פֿון די פאַלן, פֿאָלגן די ריכטער די רעקאָמענדאַציעס פֿון די עקספּערטן.
עס איז נישט אומגעוויינטלעך אַז די באריכטן זענען איבערגעטריבן פּאַרטייַיש און פעלן פּראָפֿעסיאָנעלע נייטראַליטעט.
דעריבער ווערט די קינדער־אויפזאָרג אָפֿט געגעבן בלויז צו איין עלטער, אָפֿט דעם וואָס האָט די העכערע האַנט.
דער צווייטער עלטער, אויף דער אַנדערער זײַט, בלײַבט אָן קיין געלעגנהייט, געוויינטלעך דיסקרעדיטירט און אָן ווײַטערדיקע שטיצע.
אָבער די עקספּערט־באַריכטן זענען נאָר דער אָנהייב פֿון אַ גרויסן געשעפֿט.
אַ דײַטשישע אינסטיטוציע באַקומט ביז 5,000 עוראָ פּער חודש פּער קינד פֿון דער יוגנט־וועלפֿער־אָפיס.
משפּחות באַקומען אַ חודשלעכע פֿאָסטער־קינד־אַללאָוואַנס פֿון 700 ביז 900 עוראָ, לויט דער עלטער
פֿון דעם קינד, פֿאַרן אויפנעמען אַ פֿאָסטער־קינד.
אָבער אויב די אינסטיטוציע שיקט דאָס קינד צו אַ פֿאָסטער־משפּחה אין דער נאָכבאַרדיקער פּוילן, למשל, דאַרף מען באַצאָלן נאָר 600
עוראָ פּער חודש פֿאַר די וווינונג פֿון דעם קינד אין דער משפּחה.
וואָס פּאַסירט מיט די איבעריקע געלט, ווערט אָפֿט נישט געפּרוּווט.
שטייערצאָלער צאָלן יעדן יאָר 4.9 ביליאָן עוראָ פֿאַר די מיטלען.
דער פּראָצעס פֿון אָפּנעמען קינדער פֿון זייערע עלטערן ווערט אָפֿט פֿאַרשפּעטיקט יאָרן לאַנג און זייער
אָפֿט באַהאַנדלט ווי אַ אומצוריקצופירבאַרער פאַל.
די ציפֿערן, דאַטן און פאַקטן געבן שוין אַן אַרײַנבליק אין אַ קאַרטעל־ווייַזן סיסטעם – אָבער די צוויי פֿאָלגנדיקע ביישפּילן
ווײַזן וואָס דאָס מיינט פֿאַר די באַטראָפֿענע משפּחות און קינדער.
דאָס זענען נאָר אַ פּאָר בײַשפּילן פֿון צאָלרײַכע אַנדערע פֿאַלן, וואָס זענען אין די לעצטע יאָרן געבראַכט געוואָרן
צו דער אויפֿמערקזאַמקייט פֿון Kla.TV ווי רופֿן פֿאַר הילף.
בײַשפּיל 1: צוליב אומריכטיקע עקספּערטן־מיינונגען איז אַ צוויי־יאָריק מיידל
צוגעטיילט געוואָרן צו איר ביאָלאָגישער פֿאָטער.
די מוטער האָט נאָר געקאָנט רעדן מיט איר טאָכטער אויף דער טעלעפֿאָן.
דאָס קינד האָט בײַם טעלעפֿאָן־רוף אַ סך געוויינט און האָט גערעדט וועגן "שלעכטע מענער" און "אוי!".
זי האָט אַ יַרניע אין דער נאַבע אַנטוויקלט און האָט זיך פֿאַרשלעכט.
נאָך אַ ביסל צײַט מיט איר טאַטע, האָט דאָס מיידל אויפֿגעהערט צו רעדן.
די מוטער האָט מורא געהאַט אַז דאָס קינד איז אַרײַנגעפֿאַלן אין פּעדאָפֿיל־קרײַזן.
זי האָט פּרוּווירט איר טאָכטער פֿרײַ צו מאַכן, וואָס האָט געפֿירט דערצו אַז די מוטער איז אָנגעקלאָגט
געוואָרן פֿאַר פּרוּוו צו מאָרדירן דעם טאָכטערס פֿאָטער.
זינט דעמאָלט איז זי שוין אַנדערטהאַלבן יאָר אין טורמע אָן קיין קאָנטאַקט מיט איר טאָכטער.
בײַשפּיל 2: אַ חתונה־פּאָר מיט פֿיר קינדער האָט זייער נײַ־געבוירן בייבי גענומען געוואָרן פֿון זיי בשעת זיי נאָך זענען געווען אין
שפּיטאָל, אויף די שוואַכע גרונדן אַז זיי זײַנען נישט פּאַסיקע עלטערן, און אָן זייער וויסן, און געשטעלט אין אַ פֿאָסטער־משפּחה.
די עלטערן מעגן זען זייער זון נאָר איין שעה יעדע צוויי וואָכן, אונטער שטרענגער אויפזיכט.
די מוטער איז אפילו נישט ערלויבט צו האַלטן איר קינד, לאָמיר שוין נישט רעדן וועגן זינען עס.
די שווערסטע זאַך פֿאַר דער מוטער איז אַז זי טאָר נישט ווײַזן קיין עמאָציע בײַ די קורצע באַזוכן, נאָר זאָל בלײַבן שטאַרק
ווען די פֿאָסטער־מוטער שטעלט זיך פֿאַר איר קינד ווי איר מאַמי און פֿירט זיך ווי זי וואָלט געווען איר אייגענע.
דער פּראָצעס אין דעם פֿאַל איז שוין אָפּגעלייגט געוואָרן אויף כּמעט אַ יאָר, און די ביאָלאָגישע עלטערן
האָבן נישט קיין פּערספּעקטיוו זייער קינד צוריקצובאַקומען.
צי ביסטו אויך באַטראָפֿן פֿון אומגעזעצלעכע משמורת, אָדער ווייסטו משפּחות וואָס האָבן געליטן אַזאַ אומגערעכטיקייט?
Vetopedia-Inobhutnahme איז געשאַפֿן געוואָרן ווי אַ פּלאַטפֿאָרמע צו געבן קרבנות און עדות
די געלעגנהייט צו מעלדן אַ פאַל, אפילו אַנאָנימ.
וועטאָפּעדיע לייגט דורך אירע פּובליקאַציע ליכט אויף דעם ענין און גיט אַ איבערבליק פֿון דער פאַקטישער
גרייס פֿון דער אומגערעכטיקייט, דאַנק אייערע עדות־באריכטן.
לויט אינטערנאַציאָנאַלע באריכטן, דער אומגערעכטיקייט גייט ווײַט איבער די גרעניצן פֿון דײַטשלאַנד.
דאָס געלט נישט נאָר פֿאַרן נעמען קינדער אין זאָרג, נאָר אויך פֿאַר קינדער־האַנדל.
די פאַלן מוזן אויך ווערן רעקאָרדירט און געמאכט זעבאַר.
וועטאָפּעדיאַ-אינ־אובוטנאַמע איז מולטילינגוואַל, שרײַבט זיך איצט אײַן! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme