Txerto hau forma aktiboan hautemangarria da edoskitzeko esnean.
Eta orain hona hemen garrantzitsua den zatia: plazentaren bidez ere pasatzen da.
Eta alor horretan, txerto aktiboak umetokian dagoen haurrarengana iristen da.
Honek esan nahi du oraindik jaiotzeari aurre egin ez zaion haur baten lehen txertaketa aktiboarekin ari garela.
Eta gure helburua da Txertaketarako Batzorde Iraunkorrak zientzian oinarritutako informazioa sartzea.
Une honetan, Txertaketari buruzko Batzorde Iraunkorrak bere argudioetan erabiltzen duen informazioa oraindik 2021ekoa da.
Baina 2021ean, hauek guztiak ereduzko kalkuluak ziren.
Haiek ereduen kalkuluak ziren, bai.
Koronabirusaren pandemiaren hasieran, mediku gutxi batzuek bakarrik zalantzan jarri zuten
hedabideek aurkeztutako narrazio politikoa.
Askok Robert Koch Institutuan eta Txertaketarako Batzorde Iraunkorrean (STIKO) fidatu ziren, nahiz eta
geroago jakin izan den bi erakundeak Osasun Federaleko Ministerioaren eragin handipean daudela.
Gure gonbidatuak 2020an bertan nabaritu zituen narrazio ofizialaren kontraesanak.
Hegoaldeko Afrikan eta Indian pediatra gisa lan egin zuen, eta ondoren 30 urte eman zituen bere kabinetetan Hamburgen.
Orain merezitako erretiroaz gozatzen ari da eta haurrei eta familiei laguntzen jarraitzen du. Ongi
etorri Dr. Albrecht Jahn Kla.TV estudioan. Ongi etorri!
Eskerrik asko.
Gaur mRNA txertoekin deituriko txertaketa eztabaidatzen ari gara, eta 2021eko udazkenetik
emakume haurdunentzat ere onartuak izan dira.
Babestzaileek diote haurdun dauden emakumeek koronabirusaren arrisku bereziki handia dutela eta jaiotako haurrak immunizazio
pasibo honetatik onura aterako luketela; hori xehetasun gehiagorekin azalduko diguzula espero dugu, jaiotakoan
koronabirusa ez hartzeko. Zer iritzi duzu horri buruz?
Guk, pediatrek, koronabirusarekin urte asko daramatzagu ezagutzen, eta inoiz ez da izan birus
arriskutsua, ez haurdunaldian ezta haurrentzat ere.
Pandemia hasi zenean, ez nuen uste haurdun zeuden emakumeek edo haurrek benetako arriskurik zutenik.
Bestalde, erabili zen txertoa, mRNA txerto deiturikoa, hau da, Pfizer txertoa, guztiz ezezaguna eta berria zen.
Eta esan nahi nuke hitz batzuk nola funtzionatzen duen txerto honek.
mRNA txertoa oinarri genetikoko txerto bat da, oztopo guztiak gainditzeko diseinatua. Zelulara sartzen
da, eta badakigu odol-garun oztopoa zeharkatzen duela.
Txerto hau forma aktiboan hautemangarria da edoskitzeko esnean.
Eta orain hona hemen garrantzitsua den zatia: plazentaren bidez ere pasatzen da.
Eta alor horretan, txerto aktiboak umetokian dagoen haurrarengana iristen da.
Horrek esan nahi du oraindik jaio ez den haur baten lehen txertaketa aktiboarekin ari garela.
Eta hau sinpleki alde batera utzi zuten edo nahita ez zuten jakinarazi. Zer esan nahi du horrek?
Pasibo-txertaketak esan nahi du amak antigorputzak pasatzen dizkio umeari.
Hau da STIKOk aurkeztu duen argudioa ere: "Haurtxoa amaren antigorputzek babesten dute jaiotzean."
Baina kasu honetan beste zerbait da, hau da, haurra zuzenean estimulatzen dela spikak sortzeko .
Beraz, txertoak berak – eta hori 2024an eta baita 2025ean ere egindako ikerketetatik dakigu – esan nahi du amak
txertatuta egonda ere, haurra bere zirkulazioan txerto hori duela eta bere kabuz espikak ekoizten hasten dela.
Medikuntzaren historian erabat berria da hau.
Horrek esan nahi al du ez dela konparagarria haurdunaldi aurreko edo bitarteko beste txertoekin, hala nola
sarrampioaren txertoarekin? Guztiz bestelako zerbait al da?
Hori guztiz bestelako zerbait da.
2017ra edo 2018ra arte ez genituen haurdun dauden emakumeak batere txertatu.
Ondoren, gripea prebenitzeko txertatzea gomendatu zuten.
Tosferinaren aurkako txertoa hartzea gomendatu zuten.
Eta gero, COVID-19aren aurkako txertaketa gomendatu zuten.
Oro har, medikuntzak oso kontu handiz jokatzen du haurdun dauden emakumeei txertoak jartzean edo medikazioa ematean.
Erradiografia ere oso kontu handiz erabiltzen da, umetxoari kalterik egin nahi ez diogulako.
Zergatik baztertu zuten arau hau kasu honetan?
Zalantzarik gabe, aurretik egin ziren ikerketak, zeinek bereziki zentratu ziren haurrari ezer gertatuko ez zela ziurtatzean.
Berriro ere, harrigarria da haurdun dauden emakumeak txertatzeko erabili zen txertoari buruz inolako proba ere
egin ez izana, izan ere, txerto hau soilik eskala handian ekoitzi baitzen saiakuntza-helburuetarako.
Zazpi mila milioi pertsona txertatu behar izan ziren.
Eta txerto hau ere guztiz desberdina zen Pfizerrek probatu zuen txertoarekin.
Pfizerrek sintetikoki ekoiztutako txerto bat probatu zuen, aldiz, haurdun dauden emakumeetan erabiltzen den txertoa E. coli
bakterioek sortutako prozesu konplexu baten bidez ekoizten da, eta badakigu horrek DNA kutsatzaileak ere badituela.
Eta loteak hain desberdinak ziren ezen, azkenean, ez genekien zeinek jaso zuen ondo toleratu ez zen
txertoa eta zeinek jaso zuen ondo toleratu zen txertoa.
Pfizerrek berak ere haurdun emakumeekin saiakuntzak egin ditu.
Hala ere, saiakuntza hauek inoiz ez ziren argitaratu, nahiko hondamendikoak izan zirelako,
eta, horregatik, salatu egin behar izan zituzten.
70 urtez giltzapeturik eta giltzapean egon behar zuten, baina ekintza judizial baten bidez eskuratu
ziren. Hauek dira hain deiturikoak Pfizer Paperrak.
Hauek dira Pfizer Paperak, Ameriketan argitaratu zirenak, eta horietatik dakigu ugalkortasuna eta, bereziki,
haurdunaldia probatu zituztela, eta emaitzak horrelakoak izan zirela ezen emaitzak argitaratu nahi ez zituztela.
Eta hala ere, haurdun dauden emakumeei gomendatu zitzaien. Nola azal daiteke prozesu hau? Nola gertatu zen hau?
Haurdun emakumeak mundu osoan zehar txertatu zituzten.
Hau ez da Alemanian hartu den erabakia, baizik eta Osasunaren Mundu Erakundeak inposatu duena.
Eta badakigu, adibidez, Bill Gates-ek 2012an Kenyan jada esperimentuak egin zituela
emakumeen ugalkortasuna txertoen bidez oztopatzeko.
Eta Kenyako Elizak une hartan saiakuntzak geldiarazi zituen eta, esan genezakeen bezala, Bill Gates herrialdetik kanporatu zuen.
Bai, eta esan behar da Osasunaren Mundu Erakundearen finantzaketaren %80 gaur egun
farmazia-industria eta txerto-industria aldetik datorrela.
Alemaniarrek ehuneko handiagoa dute.
Amerikak ere Munduko Osasun Erakundearen finantzaketatik atzera egin du.
Munduko Osasun Erakundeak ez du osasun globala ordezkatzen, esan genezakeen moduan, baizik eta
farmazia-industriaren interesak ordezkatzen ditu.
Eta alor horretan, 2021ean eta 2022an Alemaniaren txertaketa-programan parte hartzeak esan
nahi zuen Alemanian bakarrik 600.000 inguru haurdun zeuden emakumeek txerto hau jaso zutela.
Zer esan nahi duen pixka bat gehiago azal dezakezu?
Zuk barne-uteroko txertaketa deitzen diozu, hau da, umetokian, esateko moduan. Zer gertatzen da han?
Ikerketa bat ere egin al zen?
Esaten duzu haurrak berak orratzak sortzen dituela. Horrek esan nahi al du zelula guztiak? Zelula batzuk?
Berezitasuna da, eztabaidatu ez delako – ez STIKOk, ez Paul Ehrlich Institutua, ezta Robert Koch Institutua ere –
egoera honetan, txertoa haurrera pasatzen denean, ez dagoela ikerketarik, ez jarraipen-ikerketa, ezta datu ere.
Hau oraintxe gertatu da sekretuan, eta benetan badakigu... Ba, Sabine Stebel eta biok izan ginen lehenak hori ohartzen.
Azkenik, 2024an txertaketei buruzko hitzaldi bat eman behar izan nuen, eta pentsatu nuen: inork ez al du
ohartu umetxoak umetokian bertan txertatzen ari garela?
Eta orduan, toxikologo eta ikertzaile praktikoengandik baieztapena bilatu nuen, hau ez zela nire
iritzia bakarrik, baizik eta oro har onartuta zegoela.
Eta badaude ikerketak, jaiotzaren aurreko astean txertatutako amak dituzten eta duela gutxi jaio diren
haurtxoetan txerto aktibo hau antzemateko gai izan direnak.
Era berean esan zenuen proba hauek jada Kenyan beste txerto batzuekin egin zirela eta
zehatz-mehatz ugalkortasuna helburu zutela.
Orain estatistiketan hori ikus dezakezu?
Egia al da gutxiago jaio egiten ari direla haurtxoak eta gehiago direla hildako jaiotzak? Zein da han egoera?
Egia da Europako ugalkortasuna jaisten ari dela eta jaiotza-tasa behera doa.
Hori eztabaidagarria da, adibidez, Robert Koch Institutua eta Paul Ehrlich Institutua diotenez, arrazoia da gaur
egun jendeak seme-alabarik izan nahi ez duela edo, esan genezakeen bezala, gutxiago izan nahi dituela.
Baina gai hau aztertu duten herrialdeek erakutsi dute pertsonak zenbat eta maizago txertatu, orduan eta ugalkortasuna nabarmenago
jaitsi egiten dela. Adibidez, Txekiarako ikerketa batek erakusten du txertoa behin bakarrik, bitan, hirutan edo lau
aldiz (boster gisa) ematearen ordez maizago ematen den heinean, ugalkortasuna nabarmen jaitsi egiten dela.
Bultzagailu bakoitzarekin, emakumea gutxiago ugalkorra bihurtzen da.
Politikariek eta dagokion agintariek behin eta berriro esan dute: "Bai, 2021ean, ez genuen benetan zer zen jakin."
Esaten dute koronabirusa jada ezaguna zela, baina hori ikusteko dago.
Atzera begiratuta – 2024an horretaz jabetu zinela esaten baduzu – Robert Koch Institutua edo Paul Erich Institutua ere
ohartarazpen-mekanismo horien bidez horretaz jabetu beharko zuten eta neurri egokiak hartu beharko zituzten. Zer gertatu zen han?
Zergatik ditugu gaur egun oraindik ere berdinak diren txertaketa-gomendioak?
Aurten, maiatzean, Txertaketarako Batzorde Iraunkorrari eta Robert Koch Institutukoari gutun bat idatzi genien eta galdera
hau luzatu genien: txerto honek plazentaren bidez pasatzen al da haurrarengana – bai ala ez? Eta erantzun bat nahi
genuela esan genuen. Orain arte, erantzunik jaso ez dugu.
Orain berriro galdera egiten ari gara, eta guretzat garrantzitsua da galdera hau zientifikoki argitzea.
Eta haurrengana pasatzen bada – eta hala dela suposatzen dugunez – premiaz behar ditugu ikerketak, haurdunaldian txertatutako
600.000 haurren zer gertatu den soilik aztertzen dutenak.
Hori izan da... honi buruz ez dago ikerketarik edo estatistikarik.
Eta guk, adituz osatutako talde gisa – geure burua Medikuntza Etikako Lan Talde deitzen duguna – Txertaketari buruzko Batzorde
Iraunkorrarekin elkarlanean aritu nahi dugu modu hobe bat aurkitzeko, eta exijitzen dugu haurdun
dauden emakumeentzako txertaketa-gomendapena berehala bertan behera uztea txerto honekin.
Beraz, "guk" eta "zure taldea" esaten duzunean, hori pixka bat azal dezakezu?
2024, txertoak plazenta zeharkatu eta umeak transfezatzen dituela ohartu nintzenean – deit dezagun txertaketa; transizioa da
txertaketa honek haurrengana iristen dela – Alemaniako hainbat profesional-talde deitu nituen, hala nola
toxikologiakoak, adibidez Hockertz irakaslea, edo politikakoak, Wolfgang Wodarg, eta kimikariekin elkarlanean aritu ginen.
Eta denbora gutxian 40 eta 50 zientzialarik osatutako lan-talde bat izan nuen, baita teologoak eta, batez ere,
abokatuak ere, izan ere, esateko moduan, galdetzen dena da noiz den legezkoa abortatu gabeko fetuak txertatzea.
Oraindik ez da eremu hau legez argitu.
Eta gero, 80 zientzialari eta kaltetutako gurasoek sinatutako gutun bat bidali genion Txertaketari buruzko
Batzorde Iraunkorrari, zehazki galdera hau eginez: Zein da egoera? Eta bai – hori da une honetan egoera.
Bai, baina berriro ere, oro har, egoera juridiko honi dagokionez, 218. atala dugu epe-mugako soluzioarekin, eta
bertan jasotzen da haurtxoak zigorrik gabe abortatu daitezkeela hirugarren hilabetera arte.
Pertsonalki, esango nuke haiek hil daitezkeela; hori galdera etikoa da.
Baina hala da: laugarren hilabetetik aurrera estatuak hartzen du ardura, eta dio egoera salbuespen jakin
batzuetan bakarrik—hala nola bortxaketa edo akats genetiko larri bat—haur horiek abortatu daitezkeela.
Baina horrek esan nahi du estatuak ere erantzukizun juridikoa duela, orain Robert Koch Institutua bezalako erdi-estatuko
erakunde bati agintzen badio oraindik umetokian dauden baina, esan genezakeen bezala, pertsona gisa hartzen diren
pertsona hauek txertatzeko, horri buruzko inolako datarik ez dagoenean. Nola ebaluatu behar da hori legez?
Hori da galdera handia, eta baita hutsune handia ere, eta nire ustez, galdera hori konpondu behar da... bai,
egiazki gorenean dauden auzitegiek argitu beharreko galdera da.
Eta han begiratu ezean, eremu hau argigabe jarraitzen du.
Baina hori da zehazki puntua: bigarren eta hirugarren hiruhilekoetatik aurrera, hau da, laugarren
hilabetetik aurrera, estatuak haurra babesten du eta amak ez du benetan eskubiderik haur hau abortatzeko.
Baina haurra babestu beharko lukeen estatuak berak derrigorrez jartzen du txerto bat – berriro ere, agindu
politikoen arabera, Alemaniako haurdun emakumeak txertatu zituzten – eta horrek kaltegarria da haurrarentzat.
Eta niretzat, hori besterik ez da ikertu beharrekoa.
Eta orain hori aztertu ezean, orain txertatuta dauden haurren jarraipena ere ez dugu egingo – eta hori posible da, orain
laborategiko probak erabil ditzakegulako, adibidez, hauek zenbat denbora jarraituko duten spikak ekoizten jakiteko;
ez dakigu horrek haien immunitatean zer eragin izango duen.
Baina badakiguna da iktusak, bihotzeko gaixotasunak eta, batez ere, autoimmunitate-gaixotasunak ohikoagoak
direla, Ameriketan egindako ikerketetatik ere badakigunez.
Baina hori ikertu arte, ez dugu horri buruzko zenbakirik.
Eta hori, sinpleki, Alemanian ez da ikertzen.
Eta hori egiaztatzera animatu nahi zaitugu.
Eta Magdeburgoko Prof. König-en laborategiari (MMD ) eta Inmodia laborategiari (https://inmodia.de/) esker, frogatu ahal
dugu haurrak gaixotu edo minbizia garatzen dutenean, adibidez, hori haien amaren txertaketarekin lotuta dagoela.
Eta hori ere da une honetan bultzatzen ari garena.
Azter dezagun umetokian txertatutako haurrek nola jasan zuten.
Eta datu horiek izan arte, haurdun dauden emakumeak txertatzeko gomendioa bertan behera utzi behar da – hori da Txertaketari
buruzko Batzorde Iraunkorrari egiten diogun eskaera.
Eta probara itzulita, hau da, laborategian kausaloki frogatu al dezakete, hau da, kausan oinarrituta,
spiketakoetatik datorrela, ala estatistikoa den ebaluazioa?
Haur bakar baten kasuan – esaterako minbizia duen haur bat; badakigu DNA kutsadurak
zalantzarik gabe minbizia eragin dezakeela.
Minbiziaren eta minbizi-zelulen DNAko impuritate hauek txertaketaren bidez detekta ditzakegu.
Alderantziz, haurra oraindik ere espikak sortzen ari bada, hau da, haurrengan espiken sorrera handitu bada – hori ez dakigu, ez
dakigu: oraindik espikak al dituzte, eta umetokian transfetatutako haur batek zenbat denbora espikak sortzen jarraitzen duen?
Horiari buruzko ikerketarik ez dago. Txertaketaren ondorengo orratz-kopurua handituta badago, ikus dezakezu hori
Moderna edo Pfizer txertoagatik den ala infekzioagatik den.
Beraz, zalantzarik gabe bereiz dezakegu haurra koronabirusa izan zezakeela.
Haurraren odol-proba bat erabili daiteke gailur-formazioaren kausa zehazteko.
Eta hori premiaz behar den zerbait da, norbaitek hori egitea.
Eta zer proposatzen duzue da Robert Koch Institutua, Paul Ehrlich Institutua eta STIKOk datu horietara, esateko
moduan, sarbidea izatea, ikuspegi bereizgarriagoa izateko?
Laborategi-orri bat sortzeko prozesuan gaude, haurrak baldintza bat izan dezakeela susmatzen duen mediku batek
erabil dezan; adibidez, haurretan iktusa oso arraroa da.
Ondoren, erakutsi daiteke kolpe hau amaren txertaketagatik eraginda izan zela.
Edo, adibidez, haur batek bihotz-gutxiegitasuna badu, oraindik inoiz ikusi ez ditugun higatutako haurren bihotzekin, orduan
erakutsi liteke haurra umetokian txertatua izan zela eta, azken batean, helduetan ikusten ditugun sintoma berberak dituela.
Bai. Hasieran esan nuen komisio hauek, hau da, Stiko eta Robert Koch Institutua, politikako
zuzendari politikoek zorrotz lotuta daudela.
Beraz, institutu horietako zientzialariek zure iradokizuna hartuko balute ere, agintari goragoek ez ote lituzkete mugatuko?
STIKOrekin harremanetan jartzea, esateko moduan, benetako erronka gogorra da.
Laster edo beranduago, ezin izango da beste aukerarik izan ebidentzian oinarritutako lanera itzultzea .
Eta nirekin lan egiten duten zientzialariak ebidentzian oinarritutako medikuntzaren alorretik datoz.
Eta saiatzen ari gara, edo prest gaude, gai honi buruz mundu osoan jada eskuragarri dauden ikerketa onen emaitzak
eztabaidatzeko Txertaketarako Batzorde Iraunkorrarekin, ikerketa horiek ezin ditugulako derrigor Alemanian izan.
Eta gure helburua da Txertaketarako Batzorde Iraunkorrak zientzian oinarritutako informazioa sartzea.
Une honetan, Txertaketari buruzko Batzorde Iraunkorrak bere argudioetan erabiltzen duen informazioa oraindik 2021ekoa da.
Beste modu batera esanda, pandemiaren hasierakoa, hala esateko.
Eta haurdun dauden emakumeak txertatzearen aldeko argumentuak oraindik ez du kontuan hartzen ditugun ikerketa berriak.
Baina 2021ean, hauek guztiak ereduzko kalkuluak ziren.
Eredu-kalkuluak ziren, bai.
Eta oraindik erabiltzen ari dira?
Oraindik ere erabiltzen dira, bai.
Beraz, atzera gelditu dena berreskuratzeko premiazko beharra dago.
Hori... zehazki.
Bai, noiz espero duzu Stikotik erantzunik jasotzea?
Orain udazkena da... STIKOaren barruan koronabirusari eta COVIDaren txertaketari buruz arduratzen den
lan-talde bat dago. Orain udazkenean biltzen ari da.
Eta gai hauek, bereziki transizioa eta umetokiko barneko txertaketa gaiak, lan-talde honetan
eztabaidatzea nahi genuke. Eta honi erantzun bat espero dugu.
Eta, esateko moduan, pozik gaude laguntzen ondorio egokiak ateratzen laguntzeko.
Eta gure ustez, hauek argi eta garbi eskatzen dute haurdun dauden emakumeen txertaketa berehala gelditzea.
Bai, eskerrik asko, Dr. Jahn, balorazio honengatik eta proiektu bikain honengatik, zientzialariei ere heltzen diena
eta ondo ez joan diren gauzak zuzentzeko aukera ematen diena. Eskerrik asko elkarrizketa honengatik.
Bai, eskerrik asko gonbidapena emateagatik.
Pozik!
Kla.TV. Doakoa, independentea, zentsurarik gabekoa.