] Այս պատվաստանյութը ակտիվ ձևով հայտնաբերելի է կրծքի կաթում։
Եվ հիմա ահա կարևոր մասը՝ այն նույնպես անցնում է պլացենտայի միջով։
Եվ այս առումով ակտիվ պատվաստանյութը հասնում է երեխային մոր արգանդում։
Սա նշանակում է, որ մենք գործ ունենք չծնված երեխայի առաջին ակտիվ պատվաստման հետ։
Իսկ մեր նպատակը այն է, որ պատվաստումների մշտական հանձնաժողովը ներառի գիտական հիմքով տեղեկատվություն։
Այս պահին պատվաստումների մշտական հանձնաժողովի փաստարկներում օգտագործվող տեղեկատվությունը դեռևս 2021 թվականինն է։
Բայց 2021 թվականին սրանք բոլորը մոդելային հաշվարկներ էին։
. Դրանք մոդելային հաշվարկներ էին, այո։
Կորոնավիրուսային համաճարակի սկզբում միայն մի քանի բժիշկներ էին կասկածում լրատվամիջոցներում ներկայացված քաղաքական պատմվածքին։
Շատերը հույս էին դրել Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի և պատվաստումների մշտական հանձնաժողովի (STIKO) վրա, չնայած հետագայում
պարզ դարձավ, որ երկու հաստատություններն էլ մեծապես ազդված են Դաշնային առողջապահության նախարարության կողմից։
Մեր հյուրը պաշտոնական պատմության մեջ հակասությունները նկատել է դեռևս 2020 թվականին։
Նա աշխատել է մանկաբույժի պաշտոնում Հարավային Աֆրիկայում և Հնդկաստանում, այնուհետև 30
տարի իր սեփական պրակտիկայում Համբուրգում։
Նա այժմ վայելում է իր լիովին արժանի թոշակը և շարունակում է աջակցել երեխաներին ու ընտանիքներին։ Եկեք ողջունենք
դոկտոր Ալբրեխտ Յահնին Kla.TV ստուդիայում։ Բարի գալուստ։
Շնորհակալություն։
Այսօր մենք խոսում ենք կոչված mRNA պատվաստանյութերով պատվաստման մասին, որոնք 2021
թվականի աշնանից հաստատվել են նաև հղի կանանց համար։
Աջակիցները նշում են, որ հղի կանայք կորոնավիրուսից հատկապես բարձր ռիսկի տակ են, և որ նորածինները կշահեն այս պասիվ իմունիզացիայից,
ինչը, ինչպես հուսով ենք, դուք մեզ ավելի մանրամասն կբացատրեք՝ այն առումով, որ նրանք ծնվելուց հետո
կորոնավիրուսով չեն վարակվի։ Ի՞նչ կարծիք ունեք այս մասին։
Մենք՝ մանկաբույժներս, վաղուց ծանոթ ենք կորոնավիրուսին, և այն երբեք վտանգավոր չի եղել, ոչ
հղիության ընթացքում, ոչ էլ երեխաների համար։
Երբ սկսվեց համաճարակը, ես չէի զգում, որ հղի կանայք կամ երեխաները իսկապես վտանգի տակ են։
Մյուս կողմից, կիրառված պատվաստանյութը, այսպես կոչված mRNA պատվաստանյութը՝ Փայզերի
պատվաստանյութը, ամբողջությամբ անծանոթ և նոր պատվաստանյութ էր։
Եվ ես կցանկանայի մի քանի խոսք ասել այն մասին, թե ինչպես է այս պատվաստանյութը գործում։
mRNA պատվաստանյութը գենետիկ հիմքով պատվաստանյութ է, որը նախատեսված է հաղթահարելու բոլոր խոչընդոտները։ Այն ներթափանցում է
բջիջ, և մենք գիտենք, որ այն անցնում է արյուն-ուղեղային պատնեշը։
Այս պատվաստանյութը ակտիվ ձևով հայտնաբերելի է կրծքի կաթում։
Եվ հիմա ահա կարևոր մասը՝ այն նույնպես անցնում է պլացենտայի միջով։
Եվ այս առումով ակտիվ պատվաստանյութը հասնում է երեխային մոր արգանդում։
Սա նշանակում է, որ մենք գործ ունենք չծնված երեխայի առաջին ակտիվ պատվաստման հետ։
Եվ սա պարզապես անտեսվեց կամ դիտմամբ չհաղորդվեց։ Դա ինչ է նշանակում?
Պասիվ պատվաստումը նշանակում է, որ մայրը հակամարմիններ է փոխանցում երեխային։
Սա նույնպես STIKO-ի առաջ քաշած փաստարկն է. «Երեխան պաշտպանված է, երբ ծնվում է մոր հակամարմինների շնորհիվ»։
Բայց այս դեպքում դա այլ բան է, այն է՝ երեխային ուղղակիորեն խթանում են սպայքերի ձևավորմանը։
Այսպիսով, պատվաստանյութը ինքնին՝ և մենք դա գիտենք 2024 և 2025 թվականներին անցկացված ուսումնասիրություններից, նշանակում է,
որ անգամ մոր պատվաստվելուց հետո երեխան ունի այս պատվաստանյութը իր արյան շրջանառության մեջ և ինքն է սկսում արտադրել սպայքերը։
Սա բժշկության պատմության մեջ առաջին անգամն է։
Դա նշանակու՞մ է, որ այն չի կարելի համեմատել հղիության ընթացքում կամ նախքան հղիությունը տրվող այլ պատվաստանյութերի, օրինակ՝
կարմրուկի պատվաստանյութի հետ։ Դա ինչ-որ ամբողջությամբ այլ բան է՞
Դա լրիվ այլ բան է։
Մինչև 2017 կամ 2018 թվականը մենք հղի կանանց ընդհանրապես չէինք պատվաստում։
Այնուհետև եկավ գրիպի դեմ պատվաստվելու առաջարկը։
Խորհուրդ տրվեց պատվաստվել կոկլդի դեմ։
Եվ հետո եկավ COVID-19-ի դեմ պատվաստվելու առաջարկը։
Ընդհանուր առմամբ բժշկությունը բավական զգուշավոր է հղի կանանց պատվաստելու կամ նույնիսկ դեղորայք նշանակելու հարցում։
Ռենտգենյան ճառագայթները նույնպես շատ զգուշությամբ են օգտագործվում, քանի որ չենք ուզում վնասել չծնված
երեխային։ Ինչու՞ այս դեպքում անտեսվեց այս կանոնը։
Անշուշտ, նախապես անցկացվել էին ուսումնասիրություններ, որոնք հատուկ ուղղված էին երեխայի
անվտանգությունն ապահովելուն, որպեսզի նրա հետ ոչինչ չպատահեր։
Մեկ անգամ ևս զարմանալի է, որ հղի կանանց պատվաստելու համար օգտագործված պատվաստանյութի վրա որևէ փորձարկում չի անցկացվել,
քանի որ այն մեծածավալ արտադրվել է միայն փորձարկման նպատակով։
Յոթ միլիարդ մարդ պետք էր պատվաստվեր։
Եվ այս պատվաստանյութը նույնպես ամբողջությամբ տարբերվում էր Pfizer-ում փորձարկված պատվաստանյութից։
Pfizer-ը փորձարկել է սինթետիկ եղանակով արտադրված պատվաստանյութ, մինչդեռ հղի կանանց համար կիրառվող պատվաստանյութը բարդ
գործընթացով՝ E. coli բակտերիաների միջոցով արտադրվող պատվաստանյութ է, որը, ինչպես հայտնի է, պարունակում է նաև ԴՆԹ-ի աղտոտիչներ։
Եվ խմբաքանակները այնքան տարբեր էին, որ վերջում մենք չէինք իմանում, թե ով էր ստացել վատ
հանդուրժվող պատվաստանյութ, և ով՝ լավ հանդուրժվող։
Pfizer-ն ինքն էլ անցկացրել է փորձարկումներ հղի կանանց վրա։
Այնուամենայնիվ, այս փորձարկումները երբեք չեն հրապարակվել, քանի որ դրանք համեմատաբար աղետալի ստացվեցին, և,
հետևաբար, ստիպված եղան դրանց համար դատական հայց ներկայացնել։
Դրանք պետք է 70 տարի պահվեին փակ և բանալիներով ապահովված, սակայն ստացվել են դատական գործընթացի
միջոցով։ Սրանք կոչվում են «Փայզեր» փաստաթղթեր։
Սրանք Ամերիկայում հրապարակված Pfizer-ի փաստաթղթերն են, և դրանցից իմանում ենք, որ հատկապես բեղմնավորության և հղիության
վրա... անցկացվել են փորձարկումներ, և արդյունքները այնպիսին էին, որ նրանք չէին ցանկանում հրապարակել դրանք։
Եվ այնուամենայնիվ այն խորհուրդ էր տրվում հղի կանանց։ Ինչպե՞ս կարելի է բացատրել այս գործընթացը։ Ինչպե՞ս դա տեղի ունեցավ։
Հղի կանայք ամբողջ աշխարհում պատվաստվել են։
Սա ոչ թե Գերմանիայում կայացված որոշում է, այլ այն, որը պարտադրվել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կողմից։
Եվ մենք գիտենք, որ, օրինակ, Բիլ Գեյթսը արդեն 2012 թվականին Քենիայում փորձարկումներ էր անցկացրել՝ պատվաստումների
միջոցով կանանց բեղմնավորունակությունը խոչընդոտելու համար։
Եվ Քենիայում Եկեղեցին այդ ժամանակ դադարեցրեց փորձարկումները և, կարելի է ասել, արտաքսեց Բիլ Գեյթսին երկրից։
Այո, և պետք է նշել, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ֆինանսավորման 80 տոկոսը ներկայումս գալիս
է դեղագործական և պատվաստանյութերի արդյունաբերությունից։
Գերմանացիները ունեն ավելի մեծ բաժին։
Ամերիկան նույնպես դադարեցրել է ԱՀԿ-ի ֆինանսավորումը։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, կարելի է ասել, չի ներկայացնում համաշխարհային առողջությունը,
այլ ներկայացնում է դեղագործական արդյունաբերության շահերը։
Եվ այս առումով, Գերմանիայի մասնակցությունը պատվաստման ծրագրին 2021 և 2022 թվականներին նշանակում էր, որ միայն Գերմանիայում
այս պատվաստանյութով պատվաստվել է մոտ 600 000 հղի կին։
Կարո՞ղ եք մի փոքր ավելի բացատրել, թե ինչ է դա նշանակում։
Դուք դա անվանում եք արգանդային պատվաստում, այսինքն՝ արգանդում, կարելի է ասել։ Ի՞նչ է այնտեղ տեղի ունենում։
Արդյո՞ք ընդհանրապես որևէ հետաքննություն եղել է՞
Դուք ասում եք, որ ինքը՝ երեխան, հետո արտադրում է սուր ծայրեր։ Դա նշանակու՞մ է, որ բոլոր բջիջներն են։ Կամ միայն որոշ բջիջներ՞
Այս իրավիճակի առանձնահատուկն այն է, որ, քանի որ այն չի քննարկվել ոչ STIKO-ի, ոչ Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտի, ոչ էլ Ռոբերտ Կոխի
ինստիտուտի կողմից, երբ պատվաստանյութը փոխանցվում է երեխային, չկան ուսումնասիրություններ,
հետագա հետազոտություններ և տվյալներ այս մասին։
Սա գաղտնի կերպով տեղի ունեցավ, և մենք գիտենք, որ իրականում… Լավ, Սաբին Ստեբելը և ես առաջինն էինք, ով նկատեցին դա։
Վերջապես, 2024 թվականին ստիպված էի պատվաստումների մասին դասախոսություն կարդալ, և մտածեցի. «Իսկ չէ՞ որ ոչ ոք չի
նկատել, որ մենք երեխաներին պատվաստում ենք դեռ արգանդում»։
Եվ այդ ժամանակ ես դիմեցի թունաբանագետների և գործնական հետազոտողների հաստատմանը, որ սա ոչ միայն
իմ սեփական կարծիքն է, այլև ընդհանուր ընդունված է։
Եվ կան հետազոտություններ, որոնք կարողացել են հայտնաբերել այս ակտիվ պատվաստանյութը այն նորածինների մոտ, որոնց
մայրերը պատվաստվել էին ծննդաբերությունից մեկ շաբաթ առաջ։
Դուք նաև ասել եք, որ այս փորձարկումները արդեն անցկացվել են Քենիայում այլ պատվաստանյութերով և
որ դրանք հատուկ ուղղված էին բեղմնավորությանը։
Հիմա տեսնո՞ւմ ես դա վիճակագրությունում։
Ճիշտ է՞, որ ծնվում են ավելի քիչ երեխաներ և ավելացել են մեռած ծնունդները։ Ի՞նչ իրավիճակ է այնտեղ։
Փաստն այն է, որ ամբողջ Եվրոպայում պտղաբերությունը նվազում է, և ծնելիության մակարդակը իջնում է։
Սա վիճելի է, օրինակ՝ Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի և Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտի կողմից, որոնք ասում են, որ պատճառը նրանում է,
որ մարդիկ ներկայումս չեն ցանկանում երեխաներ ունենալ կամ, կարելի է ասել, ցանկանում են ունենալ ավելի քիչ երեխաներ։
Բայց մենք գիտենք այն երկրներից, որոնք այս հարցը ուսումնասիրել են, որ որքան հաճախ մարդիկ պատվաստվում են՝ օրինակ՝ Չեխիայի մի
ուսումնասիրություն ցույց է տալիս, որ պատվաստանյութը ոչ միայն մեկ, երկու, երեք կամ չորս անգամ (բուստեր) տրվելու դեպքում,
այնքան ավելի զգալիորեն նվազում է վերարտադրողականությունը։
Յուրաքանչյուր խթանիչի հետ կինը դառնում է պակաս բեղմնավոր։
Քաղաքական գործիչներն ու համապատասխան իշխանությունները բազմիցս ասել են. «Այո, 2021 թվականին
մենք իրականում չէինք հասկանում, թե ինչ էր դա»:
Ասում են, որ կորոնավիրուսը արդեն հայտնի էր, սակայն դա դեռ պարզելու է։
Հետ նայելով՝ եթե ասում եք, որ դրա մասին իմացել եք 2024 թվականին, ապա Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտը կամ Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտը նույնպես
պետք է տեղեկացված լինեին այս նախազգուշացումների մեխանիզմների միջոցով և ձեռնարկեին
համապատասխան քայլեր։ Ի՞նչ տեղի ունեցավ այնտեղ։
Ինչու՞ մենք այսօր դեռևս ունենք նույն պատվաստման առաջարկությունները։
Այս տարվա մայիսին մենք նամակ գրեցինք Վակցինացման մշտական հանձնաժողովին և Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտին և նրանց ուղղեցինք հետևյալ
հարցը՝ արդյոք այս պատվաստանյութը անցնում է պլացենտայով դեպի երեխային՝ այո՞, թե ոչ՞ Եվ մենք ասացինք, որ
ուզում ենք պատասխան։ Մինչ այժմ պատասխան չենք ստացել։
Մենք այժմ կրկին հարցնում ենք այս հարցը, և մեզ համար կարևոր է, որ այն գիտականորեն պարզաբանվի։
Եվ եթե այն փոխանցվում է երեխաներին՝ ինչը մենք ենթադրում ենք, որ տեղի է ունենում, մենք հրատապորեն պետք է անցկացնենք
հետազոտություններ, որոնք պարզապես կհետազոտեն, թե ինչ է եղել 600 000 մայրական արգանդում պատվաստված երեխաների հետ։
Դա եղել է... այս մասին չկան ուսումնասիրություններ կամ վիճակագրություն։
Եվ մենք, որպես փորձագետների խումբ, կարելի է ասել՝ ինքներս մեզ անվանում ենք Բժշկական էթիկայի աշխատանքային խումբ , ցանկանում ենք
համագործակցել Վակցինացման մշտական հանձնաժողովի հետ՝ գտնելու ավելի լավ լուծում, և պահանջում ենք, որ այս պատվաստանյութով հղի
կանանց պատվաստումը և պատվաստման առաջարկը անմիջապես դադարեցվեն։
Այսինքն՝ երբ դուք ասում եք «մենք» և «ձեր խումբ», կարո՞ղ եք դա մի փոքր բացատրել։
2024 թվականին, երբ ես նկատեցի, որ պատվաստանյութը պարզապես անցնում է պլացենտայով և փոխադրում է երեխաներին – եկեք դա անվանենք
պատվաստում, տրանսֆեկցիա է այն, որ այս պատվաստումը հասնում է երեխաներին – ես դիմեցի Գերմանիայի տարբեր մասնագիտական խմբերին՝
տոքսիկոլոգիայի ոլորտից, օրինակ՝ պրոֆեսոր Հոկերցին, կամ քաղաքականության ոլորտից՝ Վոլֆգանգ
Վոդարգին, ինչպես նաև քիմիկոսների հետ համագործակցեցի։
Եվ կարճ ժամանակում ես ստեղծեցի 40–50 գիտնականներից բաղկացած աշխատանքային խումբ, որտեղ ներգրավված էին նաև աստվածաբաններ
և, առաջին հերթին, իրավաբաններ, քանի որ, կարելի է ասել, սա իրավական հարց է՝ երբ մենք պատվաստում ենք չծնվածներին։
Սա այն ոլորտն է, որը դեռևս իրավական առումով չի հստակեցվել։
Եվ հետո մենք ուղարկեցինք նամակ, որը ստորագրել էին 80 գիտնականներ և տուժած ծնողներ՝ Վակցինացիայի մշտական
հանձնաժողովին, հստակ այդ հարցով՝ ինչ իրավիճակ է։ Եվ այո՝ այս պահին իրավիճակը հենց այսպիսին է։
Այո, բայց կրկին, ընդհանուր առմամբ, այս իրավական իրավիճակի առնչությամբ ունենք 218-րդ հոդվածը՝ ժամկետային լուծմամբ,
որը նախատեսում է, որ երեխաներին կարելի է հղիության ընդհատման միջոցով հեռացնել առանց պատժի մինչև երրորդ ամիսը։
Անձամբ ես կասեի, որ նրանց կարելի է սպանել; դա բարոյագիտական հարց է։
Բայց դա այդպես է. չորրորդ ամսից սկսած պետությունն է պատասխանատու, քանի որ ասում է, որ միայն որոշ բացառիկ դեպքերում, օրինակ՝
բռնաբարության կամ ծանր գենետիկական արատի դեպքում, կարելի է այդ երեխաներին դեռևս հղիության արհեստական ընդհատման միջոցով հեռացնել։
Բայց դա նշանակում է, որ պետությունը նույնպես իրավական պատասխանատվություն է կրում, եթե այժմ հրամայի կիսակառավարական
կազմակերպությանը, օրինակ՝ Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտին, պատվաստել այս մարդկանց, որոնք դեռ մայրական արգանդում են, սակայն,
կարելի է ասել, համարվում են մարդիկ, երբ այս առնչությամբ որևէ տվյալներ չկան։ Ինչպե՞ս է սա իրավական առումով գնահատվում։
Դա մեծ հարցն է, և դա նաև մեծ բացն է, և իմ կարծիքով՝ այս հարցը պետք է լուծվի մինչև… այո, դա այն հարցն է, որը
իրականում պետք է պարզաբանվի բարձրագույն դատարանների կողմից։
Եվ քանի դեռ դու այնտեղ չես նայում, այս տարածքը մնում է անորոշ։
Բայց հենց դա է կետը. երկրորդ և երրորդ եռամսյակներից սկսած, այսինքն՝ չորրորդ ամսից սկսած, պետությունը պաշտպանում է երեխային,
և մայրը իրականում իրավունք չունի այս երեխային աբորտ անել։
Բայց հենց պետությունն է, որը պետք է պաշտպաներ երեխային, սակայն հենց այն է նշանակում պատվաստանյութը՝ կրկին, սա
արվեց քաղաքական ցուցումներով, երբ Գերմանիայում հղի կանայք պատվաստվեցին, ինչը վնասում է երեխային։
Իսկ ինձ համար դա պարզապես այն է, ինչ պետք է հետաքննվի։
Եվ քանի դեռ հիմա դրան չենք անդրադառնում, մենք նույնպես չենք հետևի այն երեխաներին, որոնք արդեն պատվաստվել են – և դա հնարավոր է, քանի
որ այժմ կարող ենք լաբորատոր թեստեր կիրառել՝ պարզելու համար, օրինակ, որքան ժամանակ այս երեխաները
կշարունակեն արտադրել սպայքներ; մենք չգիտենք, թե ինչ ազդեցություն կունենա դա նրանց իմունիտետի վրա։
Բայց ինչը մենք գիտենք, այն է, որ ինսուլտները, սրտի հիվանդությունները և, առաջին հերթին, ինքնաիմունային
հիվանդությունները ավելի հաճախ են հանդիպում, ինչպես մենք նաև գիտենք Ամերիկայում անցկացված հետազոտություններից։
Բայց մինչև սա չհետաքննվի, մենք այս մասին թվեր չունենք։
Եվ Գերմանիայում դա պարզապես չի հետաքննվում։
Եվ մենք կցանկանայինք ձեզ խրախուսել, որ ստուգեք այն։
Եվ շնորհիվ Մագդեբուրգի Պրոֆ. Քոնիգի լաբորատորիայի (MMD ) և Inmodia լաբորատորիայի (https://inmodia.de/), մենք կարող ենք
ապացուցել, որ երբ երեխաները հիվանդանում են կամ, օրինակ, զարգացնում են քաղցկեղ, դա կապված է նրանց մոր պատվաստման հետ։
Եվ հենց դա է այն, ինչ մենք ներկայումս խրախուսում ենք։
Եկեք ուսումնասիրենք, թե ինչպես են արգանդում պատվաստված երեխաները դա հանդուրժել։
Եվ մինչև որ այդ տվյալները չլինեն, հղի կանանց պատվաստելու առաջարկը պետք է հետ կանչվի – սա մեր
պահանջն է Պատվաստումների մշտական հանձնաժողովին։
Եվ վերադառնանք փորձին՝ այսինքն՝ արդյոք նրանք կարող են ապացուցել պատճառականորեն, այսինքն՝ հիմնվելով պատճառի վրա,
որ դա գալիս է շփումներից, թե՞ դա վիճակագրական գնահատում է։
Մեկ առանձին երեխայի դեպքում՝ ասենք՝ քաղցկեղով հիվանդ երեխայի, մենք գիտենք, որ ԴՆԹ-ի
աղտոտվածությունը անշուշտ կարող է առաջացնել քաղցկեղ։
Մենք կարող ենք հայտնաբերել այս ԴՆԹ-ի աղտոտիչները քաղցկեղում, քաղցկեղային բջիջներում՝ պատվաստման միջոցով։
Հակառակ դեպքում, եթե երեխան դեռ ձևավորում է սպայքներ, այսինքն՝ եթե երեխաների մոտ սպայքների ձևավորումը մեծացել է, մենք դա
չգիտենք, չգիտենք՝ արդյոք նրանք դեռ ունեն սպայքներ և որքան ժամանակ է պահանջվում, որ
ներարգանդային փոխպատվաստում ստացած երեխան սպայքներ ձևավորի։
Այս մասին որևէ հետազոտություն չկա։ Եթե շպիկների քանակը բարձր է, կարող եք ստուգել՝ արդյոք դա պայմանավորված է
Moderna-ով, Pfizer-ի պատվաստանյութով կամ ինֆեկցիայով։
Այսպիսով, մենք անշուշտ կարող ենք եզրակացնել, որ երեխային կարող էր վարակել կորոնավիրուսը։
Երեխայի արյան թեստը կարելի է օգտագործել սուրբի ձևավորման պատճառը պարզելու համար։
Եվ դա այն է, ինչը հրատապ անհրաժեշտ է, որ մարդը դա անի։
Իսկ ինչ եք առաջարկում՝ Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտը, Պոլ Էրլիխի ինստիտուտը և STIKO-ն պետք է կարողանան, այսպես
ասած, մուտք ունենալ այս տվյալներին, որպեսզի կարողանան ավելի դիֆերենցացված տեսակետ ունենալ:
Մենք ներկայումս մշակում ենք լաբորատոր թերթիկ, որը նախատեսված է այն բժիշկի համար, ով կասկածում է, որ այս երեխային կարող է
լինել որևէ վիճակ, օրինակ՝ մանկական ինսուլտը շատ հազվադեպ է։
Այնուհետև կարելի է ցույց տալ, որ այս հարվածը մոր պատվաստման հետևանքով է առաջացել։
Օրինակ, եթե երեխայի մոտ լինի սրտային անբավարարություն՝ հոգնած մանկական սրտերով, որոնք մենք երբեք նախկինում չենք տեսել, ապա
կարելի է ցույց տալ, որ այս երեխային ներարգանդային շրջանում պատվաստել են և, ի վերջո, նա ունի նույն
ախտանիշները, որոնք մենք մեծահասակների մոտ ենք տեսնում։
Այո։ Սկզբում ասացի, որ այս հանձնաժողովները, օրինակ՝ Stiko-ն և Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտը, խիստ կապված են քաղաքական ցուցումներով։
Այսպիսով, նույնիսկ եթե այս ինստիտուտների գիտնականները ընդունեին ձեր առաջարկը, բարձրագույն
իշխանությունները չէ՞ որ կսահմանափակեին նրանց։
STIKO-ի հետ կապ հաստատելը, կարելի է ասել, շատ դժվար խնդիր է։
Շուտ թե ուշ այլընտրանք չի լինի, քան վերադառնալ գիտական հայտնագործությունների/էմպիրիկ տվյալների վրա հիմնված աշխատանքին։
Եվ գիտնականները, որոնց հետ ես աշխատում եմ, գալիս են ապացուցողական բժշկության ոլորտից։
Եվ մենք փորձում ենք, կամ պատրաստ ենք քննարկել մեր եզրակացությունները՝ հիմնված աշխարհում արդեն առկա լավ
հետազոտությունների վրա այս թեմայով, որոնցից մենք Գերմանիայում պարտադիր չունենք, պատվաստումների մշտական հանձնաժողովի հետ։
Մեր նպատակն է, որ պատվաստումների մշտական հանձնաժողովը ներառի գիտական հիմքով տեղեկատվություն։
Այս պահին պատվաստումների մշտական հանձնաժողովի փաստարկներում օգտագործվող տեղեկատվությունը դեռևս 2021
թվականից է։ Մյուս խոսքով՝ ասես համաճարակի սկիզբից։
Եվ հղի կանանց պատվաստելու փաստարկը դեռ չի հաշվի առնում մեր նոր հետազոտությունները։
Բայց 2021 թվականին դրանք բոլորը մոդելային հաշվարկներ էին։
Դրանք մոդելային հաշվարկներ էին, այո։
Եվ դրանք դեռ օգտագործվում են՞
Դրանք դեռևս օգտագործվում են, այո։
Ուստի հրատապ անհրաժեշտություն կա հասցնել։
Դա... ճիշտն է։
Այո, երբ եք ակնկալում պատասխան ստանալ Stiko-ից?
Հիմա աշուն է... STIKO-ի ներսում գործում է աշխատանքային խումբ, որը զբաղվում է կորոնավիրուսի և COVID-ի
պատվաստման թեմաներով։ Այն այժմ հանդիպում է աշնանը։
Եվ մենք կցանկանայինք, որ այս թեմաները, հատկապես տրանսֆեկցիայի և ներարգանդային պատվաստման թեմաները, քննարկվեն այս
աշխատանքային խմբում։ Եվ մենք ակնկալում ենք դրան պատասխան։
Եվ մենք ուրախ ենք օգնել, կարելի է ասել, ճիշտ եզրակացությունների գալու համար։
Եվ մեր կարծիքով, սա հստակ անմիջական արգելափակում է հղի կանանց պատվաստումը։
Այո, շատ շնորհակալ եմ, դոկտոր Յան, այս գնահատականի և այս մեծ նախագծի համար, որը նաև դիմում է գիտնականներին և
նրանց հնարավորություն է տալիս ուղղել այն, ինչը լավ չի ստացվել։ Շատ շնորհակալ եմ այս հարցազրույցի համար։
Այո, շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար։
Ուրախությամբ!
Kla.TV. Ազատ, անկախ, առանց սենզուրայի։