Subtenantoj de ciferecigo en lernejoj estas rimarkinde vortemaj en siaj certigoj, ke ciferecigo temas pri instrui infanojn uzi
aparatojn en "prudenta", "respondeca" kaj "kompetenta" maniero.
Neŭrobiologo prof. d-ro Teuchert-Noodt komentas:
La "Cifereca Pakto" eniros en la historion kiel la "cifereca neebleca pakto" (...) La
cerboj de infanoj ne estas ciferece kapablaj.
Nur studentoj, kiuj antaŭe kompletigis analogan lernejan forlasatestilon, povas uzi la amaskomunikilojn "respondece".
S-ino Teuchert-Noodt daŭrigas:
Tipado kaj glitado malhelpas ajnan lernadon.
Aritmetiko, legado kaj skribado restas bazaj kapabloj, kiuj devas esti daŭre engravuritaj en neŭralaj retoj.
Krome, la uzo de ciferecaj aparatoj en la lernejo kaj hejme ĝenerale prezentas altan
riskon de dependeco por infanoj kaj junuloj.
Junuloj, kiuj estas forte influitaj de saĝtelefonoj kaj komputiloj, trovas ĝin ĉiam pli malfacile akiri stirpermesilon.
Iliaj cerboj estas nesufiĉe preparitaj por la kompleksa spaco-tempa prilaborado postulata en voja trafiko.
S-ino Teuchert-Noodt resumas:
Estus saĝe por niaj politikistoj tuj rezigni pri modernigo de lernejoj per cifereca teknologio.
Evitu malŝpari miliardojn je teknikaj aparatoj por la IT-industrio kaj malsanigi tutan generacion da infanoj.
Helpu disvastigi ĉi tiujn faktojn kaj kuraĝigu aliajn pripensi la rapidan ritmon de ciferecigo en lernejoj.