حامیان دیجیتالی‌سازی در مدارس به‌وضوح در اظهارات خود مفصل‌گویی می‌کنند و تأکید دارند که دیجیتالی‌سازی به
آموزش کودکان برای استفاده از دستگاه‌ها به شیوه‌ای «عاقلانه»، «مسئولانه» و «کارآمد» اختصاص دارد.
نوروبیولوژیست پروفسور دکتر توخرت-نودت اظهار می‌دارد:
«پیمان دیجیتال» در تاریخ به عنوان «پیمان ناممکن دیجیتال» ثبت خواهد شد (...) مغز کودکان از نظر دیجیتال توانا نیست.
فقط دانش‌آموزانی که قبلاً گواهی ترک تحصیل کاغذی را تکمیل کرده‌اند، می‌توانند از رسانه‌ها «مسئولانه» استفاده کنند.
خانم توخرت-نودت ادامه می‌دهد:
تایپ کردن و کشیدن انگشت مانع هر نوع یادگیری می‌شود.
ریاضیات، خواندن و نوشتن مهارت‌های پایه‌ای هستند که باید به‌طور دائم در شبکه‌های عصبی حک شوند.
علاوه بر این، استفاده از دستگاه‌های دیجیتال در مدرسه و خانه به طور کلی خطر بالای اعتیاد را برای کودکان و نوجوانان به همراه دارد.
جوانانی که به‌شدت تحت تأثیر تلفن‌های هوشمند و کامپیوترها هستند، به‌طور فزاینده‌ای در
دریافت گواهینامه رانندگی با مشکل مواجه می‌شوند.
مغز آنها به‌طور ناکافی برای پردازش پیچیدهٔ فضازمانی مورد نیاز در ترافیک جاده‌ای آماده نشده است.
خانم توخرت-نودت جمع‌بندی می‌کند:
سیاستمداران ما بهتر است فوراً از ارتقای مدارس با فناوری دیجیتال خودداری کنند.
از هدر دادن میلیاردها دلار برای تجهیزات فنی صنعت فناوری اطلاعات و بیمار کردن یک نسل کامل از کودکان خودداری کنید.
به انتشار این حقایق کمک کنید و دیگران را تشویق کنید تا درباره سرعت بالای دیجیتالی‌سازی در مدارس بیندیشند.