Para pendukung digitalisasi di sakola kacida loba omongna dina ngajamin yén digitalisasi téh ngeunaan ngajar barudak maké
alat sacara "bijaksana", "bertanggung jawab", jeung "mumpuni".
Neurobiolog Prof. Dr. Teuchert-Noodt nyarios:
"Digital Pact" bakal kacatet dina sajarah salaku "perjangjian mustahil digital" (...)
Otak barudak henteu mampuh sacara digital.
Ngan murid anu saméméhna geus ngarengsekeun sertipikat lulus sakola analog anu bisa ngagunakeun média sacara tanggung jawab.
Nona Teuchert-Noodt neraskeun:
Ngetik jeung ngageser nyegah sagala rupa diajar.
Arithmetik, maca, jeung nulis tetep kaahlian dasar anu kudu diukir salawasna dina jaringan saraf.
Sajaba ti éta, pamakéan alat digital di sakola jeung di imah sacara umum nyababkeun résiko
kacanduan anu luhur pikeun barudak jeung nonoman.
Nonoman anu kacida kapangaruhan ku smartphone jeung komputer beuki hese meunangkeun SIM.
Otakna teu cukup siap pikeun ngolah ruang-waktu anu rumit anu diperlukeun dina lalulintas jalan.
Nona Teuchert-Noodt nyimpulkeun:
Politisi urang hadéna langsung eureun ngapdet sakola maké téknologi digital.
Ulah nyia-nyiakeun milyaran pikeun alat téknis industri TI jeung ngajadikeun sakabéh generasi barudak gering.
Bantu nyebarkeun fakta-fakta ieu sareng ngadorong batur pikeun mikirkeun laju digitalisasi anu gancang di sakola.