Иво Сасек аз соли 1982 ҳамчун омӯзгори байналмилалии Китоби Муқаддас пурравақт кор мекунад ва дар
саросари ҷаҳон тақрибан 2 000 лексияи таълимӣ гузаронидааст.
Илова бар ин, ӯ солҳои зиёд маркази барқарорсозиро барои нашъамандон, беморони равонӣ ва машруботмандон идора мекард.
Инҷо, дар шароити хеле душвор, ӯ ва дастааш принсипҳои ҳаёти органикӣ ва ҳамаҷонибаи ҳамзистиро таҳқиқ карданд.
Аз аввалин лаҳза Иво Сасек таълим медод, ки инсоният як организми ҳампайванд аст, ки дар он
ҳар як амал ба узвҳои дигар таъсир мерасонад.
Пас аз барқарорсозӣ ӯ ҳаракати динӣ OCG-ро таъсис дод ва таҷрибаҳояшро бо шумораи зиёди одамон мубодила кард.
Маълум шуд, ки қонунҳои органикӣ, ки таълим дода мешуданд, метавон онҳоро дар миқёси байналмилалӣ бо ҳазорҳо нафар амалӣ кард.
Бо оилааш якҷоя дар нӯҳ оратория нишон дод, ки чӣ гуна метавон тавассути муносибат бо Худо ва риояи ин
қонунҳои органикӣ дар ҳамоҳангии осмонӣ зиндагӣ кард.
Аммо ин паём ӯро дар баъзе доираҳо ба як хор дар паҳлу табдил дод. Аз аввали кор Иво Сасек аз ҷониби васоити
ахбори омма бадном, тӯҳматзада ва мавриди ҳамла қарор гирифт.
Дар тӯли беш аз 40 соли хизмат ӯ маҷбур шуд, ки чандин ҳазор ҳамла аз ҷониби васоити ахбори омма ва
чанд моҳ ҳамлаҳои пайвастаи ҳакерҳоро таҳаммул кунад.
Бепоён актёрон то ҳол бо дандон ва нохун меҷанганд, то ӯ ва паёмашро бадном кунанд.
Аммо ӯ нагузошт, ки ин ӯро тарсонад ва, дар байни дигар чизҳо, таъсис дод: ● Иттиҳоди зидди сензура (AZK) ● Шабакаи
телевизионии интернетӣ (Kla.TV) ● ва рӯзномаи S&G Handexpress.
Ҳамаи ин бунёдҳо ҳадаф доранд, ки ба мардум овози муқобил нисбат ба нақлҳои ВАО-и асосӣ пешниҳод кунанд ва ба
онҳо имкон диҳанд, ки худашон ҳукм ва қарор қабул кунанд.
Дар Kla.TV ӯ шумораи зиёди филмҳои ҳуҷҷатӣ ва лексияҳо оид ба масъалаҳои ҷорӣ нашр кардааст, ки ба то 45 забон
тарҷума шудаанд ва тақрибан 50 миллион бор тамошо шудаанд.
Вай инчунин беш аз 20 китоби теологӣ ва чанд варақаи таблиғотӣ навиштааст.
Ӯ инчунин ҳамчун коргардон ва сенарист даҳ филми пурраро истеҳсол кард, аз ҷумла се филми монументалӣ ҳамчун истеҳсолоти синамоӣ.
Дар лексияҳо ва филмҳояш Сасек ҳамеша риштаҳои муштаракеро, ки дар рӯйдодҳои ҷаҳонӣ ҷараён доранд, таъкид мекунад.
Тадқиқоти васеъ ва манбаъҳои боэътимод нишонаҳои асосии Иво Сасек ва Kla.TV мебошанд.
Он дар равандҳои аксаран мураккаби ҷаҳон роҳнамоӣ медиҳад ва онҳоро дар як контексти умумии фаҳмо ҷойгир мекунад.
Бисёре аз пешгӯӣҳо ва тахминҳои ӯ аллакай амалӣ шудаанд.
Чорабиниҳо ва лексияҳои ӯ, ки мунтазам дар Kla.TV пахш мешаванд, ҳоло аз ҷониби миллионҳо тамошобин тамошо мешаванд.
Имрӯз Иво Сасек бори дигар мавзӯи муҳимеро, ки барои рушди ҷаҳонӣ аҳамияти бузург дорад, таъкид хоҳад кард.
Бо ин амал ӯ натиҷаҳоро пешниҳод мекунад, ки қаблан аз ҷониби садҳо корманд дар рафти
таҳқиқоти васеи тафтишотӣ ҷамъоварӣ шуда буданд.
Салом! Ташаккур, ташаккур!
Ин калимаи калидии аввал буд. Аллакай зикр шудааст, ки садҳо нафар дар ин ҷо чанд моҳ кор карда
истодаанд. Аз ман ташаккур. Ин хеле арзон менамояд.
Ман ин некиро бо ҳама чизе, ки метавонам ва бо тамоми тавоноии худ ҷавоб хоҳам гуфт, то ҳамаи
некиҳоеро, ки шумо барои ман кардаед, баргардонам.
Ташаккур ба ҳамаи шумо, ки дар саросари ҷаҳон онлайн ҳастед.
Мо воқеан интизори ин рӯз будем. Ва дӯзах бар зидди он шӯриш кард. Инро бояд дар ин ҷо ошкоро гуфт.
Ман наметавонам ба ягон муқовимати бузургтар аз ин 22-юмин AZK фикр кунам. Ба ҳар ҳол, ман зиёда аз
2000 лексия додаам. Ин 22-юмин AZK аст ва, ва, ва.
Ҳеҷ гоҳ муқовимати бузургтар нисбат ба ақл, бадан ва рӯҳ вуҷуд надошт.
Ва ин ба мо ишора медиҳад, ки имрӯз рӯзи хеле махсус аст.
Зеро имрӯз мо дар як андозае, ки ҳеҷ гоҳ пештар набуд, ба пешрафт хоҳем расид. Ман ба ин бовар дорам. Зеро инҳо нишонаҳоянд.
Мо онҳоро ба осонӣ мешиносем, ҳамин тавр кор мекунад.
Ва ман мехоҳам пешакӣ ба ҳамаи суханронҳое, ки имрӯз инҷо ҳастанд, ташаккур гӯям. Ҳамаи овозҳое, ки имрӯз шунида хоҳанд шуд.
Ман иқрор мекунам, ки шумо воқеан дар ин ҷаҳон дар ҳоли ҳозир одамони муҳимед.
Шумо қаҳрамонони ин замон ҳастед. Шумо ин мавҷҳоро паси сар кардед. Ҳама аз ҳамин чиз гузаштаанд.
Шамол аз ҳама тарафҳо мевазид. Ман дар ин бора ба тафсилот намеравам.
Аммо мо аз он шамолҳои тӯфонӣ гузаштем ва ҳоло ҳама дар инҷо истодаем, ифтихор мекунем, ки ин рӯзро бо шумо мегузаронем.
Пеш аз он ки ман хутбаамро оғоз кунам, мехостам... Аҳа, ҳа, касе дигар дастофшон мекунад.
Пеш аз он ки ба мавзӯи имрӯзаам – ин кори таҳқиқотӣ – расам, ман бо як оҳанги нисбатан ибодатӣ оғоз мекунам.
Ман одатан ин корро намекунам. Аммо имрӯз маҷбур ҳастам.
Ту медонӣ, дар он соати ториктарин, вақте ки баъзан дигар намедонӣ қадами оянда чист, чӣ гуна ҳама чиз метавонад идома
ёбад, вақте ки дигар наметавонӣ ниёзҳои худро муайян кунӣ, зеро дар як вақт ба бисёр чизҳо ниёз дорӣ, ногаҳон ба ёдам омад… Ман
субҳи барвақт нишаста будам ва дар он лаҳза Худо ба ёдам омад.
Ва ногаҳон ман дарк мекунам: Худо низ ниёзҳо дорад.
Ту медонӣ, вақте Худо чизе мегӯяд, ту аз лаҳзаи аввал медонӣ: ҳамин аст.
Ва дар як лаҳза ман дарк мекунам, ки Худо низ ниёзҳо дорад. Баъд аз ҳама, мо ба образаш офарида шудаем.
Бо ин кор ӯ нишон медиҳад, ки ӯ низ ниёзҳо дорад. Ва дар он лаҳза ман воқеан намедонистам, ки ниёзҳои Худо чӣ буданд.
Оё Худо метавонад ниёз дошта бошад? Пас ман фикр кардам, ҷустуҷӯ кардам ва дуо кардам. Ва сипас аз осмон ҷавоб омад.
Ростӣ, ман бояд ҳаминро аз аввал бипурсам. Ман танҳо мехостам бидонам: ниёзҳои шумо чӣ ҳастанд?
Мо, инсонҳо, барои шумо чӣ кор карда метавонем? Ҳар кас ба шумо чӣ дода метавонад? Шумо ҳама чизро додаед.
Ва он гоҳ барои ман воқеан ҳамчун ошкорӣ меояд, ки Худо мегӯяд: «Бале, ман ниёз дорам.»
Ман танҳо як ниёз дорам. Ман мехоҳам тавонам он чи ҳастамро ба дигарон интиқол диҳам.
Ман мехоҳам худро ба ту бидиҳам. Ман мехоҳам ҳама чизеро, ки ҳастам, дар ту ҷой диҳам
ва бигзорам, ки он тавассути ту ҷорӣ шавад.
Танҳо вақте ки метавонам бидиҳам, ниёзи ман қонеъ мешавад. Вау, вау, вау, вау. Эй, ман воқеан боло рафтаам, медонӣ?
Ва албатта, дар назари аввал, агар касе, ки серталаб аст, инро бишнавад, мегӯяд: «Ин арзон нест?»
Худо дӯст медорад бидиҳад, ман дӯст медорам бигирам. Аммо ин дақиқ нест.
Ва сабабе, ки ман инро аз аввал мегӯям, ин аст, ки шумо, мардуме, ки имрӯз бо мо ҳастед, аслан аз он гуна одамон
нестед, ки танҳо меоянд ва мебахшанд, мебахшанд, мебахшанд!
Олиҷаноб, онҳо ҳамеша медиҳанд, AZK ҳамеша медиҳад. Kla.TV ҳамеша медиҳад ва ман ҳамеша мегирам.
Шумо фарқ мекунед. Шумо одамонед, ки меоед, то он чизеро гиред, ки сипас метавонед ба дигарон бирасонед. Оё дуруст аст?
Ман қариб шуморо намешунавам. [Тамошобинон: 'Бале!'] Бале, бале, дуруст аст. Дуруст аст.
Медонед, моро аз ҳама тараф айбдор мекунанд, ки гӯё мо одамоне ҳастем, ки барои худ чизе мехоҳем. Аммо дар асл баръакс аст.
Ман дарк кардам, ки дар он шамолҳои тӯфонӣ пеш аз чорабинӣ бузургтарин ниёзи ман чизе ҷуз тарси он
набуд, ки дигар наметавонам тамоми қувваамро сарф кунам.
Ва ман на танҳо дар бораи лексияҳое мисли лексияи имрӯза гап намезанам. Ман дар бораи он гап
мезанам, ки битавонам пуламро ба соҳаи маориф диҳам.
Ман метавонам аз ҳама чизҳо, аз ҳамаи хонаҳоям, аз ҳама он чи дорам истифода барам. Ман дарк кардам, ки
ин ниёзи амиқтарини ман аст: ман бояд тавонам бидиҳам.
Вақте ки ман медиҳам, дар биҳишт ҳастам. Ман воқеан дар биҳишт ҳастам! Ҳамин ки дигар наметавонам диҳам, дар дӯзах ҳастам.
Ва ногаҳон ман эҳсос мекунам, ҳа, ҳамин аст. Ҳамин аст! Ҳа, биёед.
Аммо азбаски Худо дар мо зиндагӣ мекунад, ҳамин тавр аст: ман ҳама чизро такрор ба такрор ва боз такрор медиҳам.
Ман мехоҳам бештар ва бештар бидиҳам. Пас ман бо ҳар чиз хушбахттар ва хушбахттар мешавам.
Аммо ман намехоҳам онро ба «фиксер» диҳам. Мефаҳмӣ?
Ман намехоҳам онро ба касе диҳам, ки танҳо онро қабул мекунад ва ҳамеша меояд, то бигирад ва гирифтанашро
идома диҳад, аммо онро ба дигарон намерасонад. Ман дигар барои ин ҳаёти худро сарф намекунам.
Ман 15 сол дар соҳаи барқарорсозӣ кор кардам ва маҷбур будам бубинам – ҳамеша ҳамин мубориза буд: онҳо меомаданд, то бигиранд.
Ва онҳо ҳамеша шифо меёфтанд, вақте ки мефаҳмиданд, ки додан аз гирифтан бештар хушбахтӣ меорад.
Ва ҳамин аст, ки ман ба шумо мегӯям: ман хушҳолам, Худо хушҳол аст.
Имрӯз ниёзҳои мо қонеъ мешаванд, вақте ки шумо инҷо ҳастед, то қабул кунед, то тухмҳоро қабул кунед, то
онҳоро дар ин ҷаҳон паҳн кунед ва то онҳоро зиёд созед.
Ва ту хоҳӣ дид, ки вақте ин корро мекунӣ, ҳар вақте ки ҳаёти худро барои ҳама ва барои ин ҷаҳон медиҳӣ, ту хушбахт хоҳӣ шуд!
Он ҷо шумо шифо хоҳед ёфт. Он ҷо шумо ғизо хоҳед гирифт, мисли кӯдак дар синаи модар. Хоб? [Тамошобинон: "Бале!"]
Хуб, ман танҳо мехостам инро аз дилам берун кунам. Ин як муаррифии каме динӣ буд. Аммо мебинед,
парастиши ман арзанда аст, ки ба он гӯш кунед.
Оё ин дуруст аст? [Тамошобинон даст мезананд] Хуб.
Аммо имрӯз мо бояд боз дар бораи фримасонрии дараҷаи баланд сӯҳбат кунем.
Ва шояд шумо бигӯед, ки мо аллакай инро аз сар гузаронидаем. Оё ҳама чизе, ки гуфта шуд, кофӣ набуд?
Оё ин мавзӯъ оҳиста-оҳиста кӯҳна ва як клишеи фарсуда намешавад? Ва посухи ман ба шумо: не, ҳеҷ гоҳ, комилан не.
Мо бояд то он даме, ки, метавонам бигӯям, тамоми ҷаҳон, ҳатто ҳар кӯдак, дарк кунад, ки агар ин кашфиётҳо ва пайвандҳои
минбаъда сохтакори пурра набошанд, чӣ чиз моро интизор аст, масъалаи фримасонрии сатҳи баландро пайваста баррасӣ кунем.
Ва бинобар ин ман аз ҳамаи мардуми рӯи Замин даъват мекунам, ки аз имрӯз тафтишоти ҳамаҷониба гузаронанд.
Бояд санҷид, ки оё ҳамаи он чизе, ки ошкор шудааст – ҳамаи ин далелҳо – воқеан барои ҷаҳон таҳдиди ҷиддӣ маҳсуб мешавад ё не.
Аммо ман ҳеҷ гоҳ даъват ба эътиқоди кӯр ё итоат намекунам, чӣ расад ба ягон амалҳои хушунатбор!
Ман танҳо мекӯшам мардумро бедор кунам, то онҳо ин ҳама далелҳоро, ки имрӯз боз як бор пешниҳод шуданд, бо назари
интиқодӣ баррасӣ ва назорат кунанд, зеро онҳо шубҳаи ибтидоии асоснок — ва ҳатто бештар аз шубҳаи ибтидоӣ — ба
вуҷуд меоранд, ки сабаби нигаронии амиқ аст. Мефаҳмед?
Дар филми ҳуҷҷатии Kla.TV-и мо «Огоҳӣ: Хатар дар сатҳи ҷаҳонӣ – фримасонрии сатҳи баланд» мо ҳаҷми дурӯғҳоро,
ки, масалан, дар даъвои фримасонҳо, ки «фримасонҳо ба сиёсат дахолат намекунанд», ошкор кардем.
Дар ин филм мо нишон додем, ки қариб ҳамаи президенти ИМА масонҳои дараҷаи баланд ё дараҷаи олӣ буданд.
Бале. Ва дар суханронии ман «Ҷаҳон дар торҳои фримасонӣ» ман ҳадди ақал 12 бунёди таъсиргузор ба ҷаҳонро, ки
фримасонҳо таъсис додаанд, ҳуҷҷатгузорӣ кардам. Шумо ёд доред?
СММ, Созмони ҷаҳонии тандурустӣ, Иттиҳоди Аврупо, Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ, Бонки байналмилалии
ҳисоббарорӣ, ЮНЕСКО, Федерол Резерв, НАСА ва ғайра.
Аммо медонӣ, ки ин одамон на танҳо созмонҳо таъсис медиҳанд.
Не, онҳо ба таври табиӣ ин асосҳоро азхуд мекунанд ва онҳоро мисли торҳои паҳншавандаи анкабут бештар ва бештар васеъ мекунанд.
Ва ҳамаи ин бо ҳадафи зери назораташон овардани тамоми аҳолии ҷаҳон аст.
Пеш аз он ки имрӯз ба шумо як қатор асосҳои иловагии масонӣ бо дараҷаи баландро муаррифӣ кунам, аввал мехоҳам ҳамаи моро нисбат
ба як фарқи асосӣ ҳассос гардонам. Мо бояд инро ҳоло анҷом диҳем.
Ва ман мехоҳам пешакӣ — бо тамоми таъкид — таъкид кунам, ки ман ҳеҷ гоҳ намехоҳам бо ин
тадқиқоти нав имрӯз маҳкумияти умумиро ҷорӣ кунам!
Зеро мушкили фримасонӣ аз мушкили ҳар дин, калисо, миллат, мазҳаб, нажод ва ғайра фарқе надорад. Ҳар чи хоҳед, ном баред.
Ҳар вақте, масалан, як шаҳрванди Швейтсария ҷиноят содир мекунад, шояд ҳатто як ҳамлаи даҳшатноки террористӣ, бояд ба
тамоми ҷаҳон равшан бошад, ки ин ҷиноят аз ҷониби Швейтсария ё мардуми швейтсариявӣ содир нашудааст. Мефаҳмед?
Ва ҳамин қоида татбиқ мешавад, агар ягон олмонӣ, фаронсавӣ, англисӣ ё амрикоӣ ягон ҷиноят содир кунад.
Чизҳои чунин ба мо ҳуқуқ намедиҳанд, ки тамоми миллатро барои онҳо таҳқир кунем ё ҳатто лаънат кунем.
Ва ҳатто агар яҳудӣ, араб ё шахси сиёҳпӯст ба ҳар шакл ҷиноят содир кунад, ҳатто агар гурӯҳҳои пурраи онҳо ҷиноят содир
кунанд, ин ба мо ҳуқуқ намедиҳад, ки изҳори назари нажодпарастона кунем ё ҳатто амалҳои нажодпарастона анҷом диҳем!
Масалан, мо нисбати гурӯҳҳои муайяни этникӣ ва ғайра нафратҳои умумиро рушд медиҳем.
Ва, албатта, ҳамин принсип ба ҳамаи калисоҳо, калисоҳои мустақил, сектҳо, ҷамъиятҳои
махфӣ, ҳизбҳои сиёсӣ ва ғайра низ татбиқ мешавад.
Ҳамаи чунин созмонҳо мисли бизнесҳо ё корпоратсияҳои калон таъсис дода шуда, сохта
шудаанд. Одатан онҳо сохторҳои пирамидӣ доранд.
Ин маънои онро дорад, ки дар поёни зинаҳои иерархия саҳмгузорон, хизматгорон ва сарбозони поёнӣ қарор доранд.
Аммо шумо метавонед онҳоро «ҳама молиявӣ» низ номбар кунед.
Ва болои ин аҳолии асосӣ сатҳҳои гуногуни парасторҳо, назоратчиён ва маъмурон вуҷуд доранд.
Ва болои онҳо донишҷӯёни пешрафта, мутахассисон ва ғайра ҳастанд. Онҳо дар он ҷо ҷойгир шудаанд.
Ва дар баландтарин мақоми ҳар тиҷорат, ҳар созмон, инчунин ҳар дин, ҳар ҳизб ё мазҳаб роҳбарони
воқеӣ ва тарроҳони аслии ҳама чиз қарор доранд.
Агар дар сатҳҳои баландтарини ҳукумат ҷиноятҳои сангин содир шаванд, ба монанди хушунати кӯдакон, қочоқи маводи мухаддир,
қочоқи занон, спекулясияи пинҳонӣ, қочоқи силоҳ, хушунати маросимӣ ва эҳтимолан қатлҳо, ташвиқ ба терроризм ва ҷанг:
Пас, вақте ки ҳамаи ин ниҳоят ошкор мешавад, мо набояд худро ба суд кардани ҳама аъзоён ё саҳмгузорон бо
ҳукмҳои умумӣ роҳ диҳем, гӯё ки онҳо ҳама ногаҳон ҷинояткор шудаанд! Ин барои ман хеле муҳим аст.
Ман инро дар ибтидо бо таъкид мегӯям, зеро имрӯз мо воқеан даҳшатнокиҳои воқеиро хоҳем дид.
Имрӯз мо воқеан ба чуқурии даҳшатнокиҳо менигарем.
Ғайриинсониятиҳои содиршуда аз ҷониби баландтарин зинаҳои ҷомеаи махфии масониҳо ва дигарон.
Аммо боз як бор мегӯям: ин комилан ба он одамони хушмуомилае, ки ман дар таътил шахсан вохӯрдам, ва ба бибиам ҳеҷ рабте надорад.
Бибиам ба таври амиқ католик буд. Бароям ӯ беҳтарин зане буд, ки метавон тасаввур кард.
Аммо ин андозсупорандаи содиқи калисо ҳеҷ тасаввур надошт, ки дар сатҳҳои болоии дини ӯ чӣ мегузашт.
Пас, одамони дӯстдори мисли ӯ набояд аз ҳукми умумӣ зарар бинанд.
Хусусан, вақте далелҳои қатъӣ ошкор мешаванд, ки, масалан, баландтарин зинаҳои Калисои католикӣ, Ватикан ва ғайра
ба сатанизм амиқ дахл доранд ва дар он реша давондаанд.
Дӯстони азизамон, ки дар як марҳила ҳамчун аъзои дараҷаҳои поёнии масонӣ ошкор шуданд, ҳеҷ тасаввур надоранд, ки дар болоии
дараҷаҳои баланди фримасонӣ, ки мо имрӯз дар бораи он, ба ҳар ҳол, бо тафсилоти муфассал сӯҳбат мекунем, чӣ мегузарад.
Пас, лутфан, биёед ҳеҷ гоҳ ба одамони ноогоҳ ё нетниёт зарар нарасонем, ки онҳо аксаран хеле омодаанд қурбониҳо
кунанд, танҳо аз он сабаб, ки роҳбарони баландпояи онҳо дар ҷиноятҳои даҳшатнок даст доранд. Оқил?
Хуб, ва пас аз ин муқаддима, ки аллакай ба қадри кофӣ дароз шудааст, биёед ба кор шурӯъ кунем.
Чуноне ки гуфтам, ин суханронӣ ду филми ҳуҷҷатиеро, ки дар оғози мавзӯъ дар бораи «таҳдиди ҷаҳонии
фримасонҳои сатҳи баланд» зикр шуда буданд, такмил медиҳад.
Ва барои кӯтоҳӣ ман воқеан метавонам танҳо як шарҳи мухтасар диҳам. Агар ман ба ҳар як соҳаи фримасонӣ боз бисёр калимаҳо
илова мекардам, мо то ҳол имшаб инҷо менишастем, бовар кунед.
Аммо фаҳмед, ки ҳар ошкоркунии минбаъда метавонад бо он чизе, ки мо онҳоро воқеан манбаъҳои боэътимод
мешуморем, асоснок карда шавад. Шумо инро қаблан шунидаед.
Ва мо ба шумо дастрасии ройгон ба ин манбаъҳо медиҳем. Муҳим аст, ки шумо ҳоло инро бишнавед.
Манбаъҳо ҷамъоварӣ шудаанд, онҳо инҷо ҳастанд.
Бале, ва то шумо бубинед, ки мо танҳо баъзе фантазияҳои аҷибро паҳн намекунем.
Тавре аллакай зикр шуд, ин суханронӣ бар асоси ҳазорҳо соат таҳқиқоти бодиққат аз ҷониби беш аз 300
саҳмгузори Kla.TV аз ҳама гуна соҳаҳо таҳия шудааст.
Агар ман ҳозир ҳамаи онҳоро рӯйхат кунам, ин даҳ дақиқаи дигар вақт мегирад.
Аммо аввал боз як бор назар кунем, ки чаро ин фримасонрии махфии сатҳи баланд ниҳоятан ҳамчун таҳдиди ҷаҳонӣ дарк шуд.
Ва имрӯз мо тавассути даҳонҳои падарони бунёдгузор ва худи ҳама гуна масонҳои баландпоя сухан мегӯем.
Шумо метавонед аз даҳони худи онҳо бишнавед, ки онҳо бо нияти пешакӣ мардуми худро гумроҳ мекунанд, ба онҳо бо
нияти пешакӣ дурӯғ мегӯянд ва онҳоро дар торикӣ нигоҳ медоранд, ки худро ба Шайтон бахшидаанд.
Ва ин ҳама бо ҳадафи ниҳоӣ, ки тамоми аҳолии ҷаҳонро зери ин ҳукм, зери ин хидмати Шайтон биорад.
Ман ҳаминро пеш аз ҳама ҳамчун як сарлавҳаи калон мегӯям ва шумо хоҳед дид, ки ман метавонам онро исбот кунам.
Пас дурӯғ, фиреб ва гумроҳсозӣ асбобҳои доимии онҳо, принсипи доимии онҳо мебошанд ва на танҳо истисно.
Исботи ин далелро асосгузори фримасонрияи Шотландия ва муаллифи он чизе, ки онро «Библияи масони» меноманд — «Ахлоқ ва
Догма», ки бо дасти худаш навишта шудааст, пешниҳод мекунад.
Ва ҳоло мо дар бораи фримасони дараҷаи 33-юм Алберт Пайк сӯҳбат мекунем, ки дар соли 1861 ҳангоми мубориза барои Иёлоти
Муттаҳида дар Мексика ба мансаби генерал-бригадири ИМА таъин шуд.
Паик аз ҷониби президенти ИМА Абраҳим Линколн, ки худаш устои масони буд, пешбарӣ шуд. (Тавзеҳ: Алберт Паик аз ҷониби Линколн
пешбарӣ нашудааст, балки дар соли 1865 аз ҷониби Эндрю Ҷонсон реабилитатсия шудааст. Ҷонсон дар он замон ҳамчун
муовини президенти ИМА интихоб шуда буд, зеро Линколн каме пас аз интихоботаш қатл шуд. Эндрю Ҷонсон низ масони буд.)
Асари Пайк бо номи «Ахлоқ ва Догма» дар нусхаҳои англисӣ ва олмонӣ дастрас аст.
Дар саҳифаҳои 104 то 105 омадааст, ва ман иқтибос мекунам: "Масонӣ, мисли ҳамаи динҳо, герметизм ва алхимия, сиррҳояшро аз
ҳама пинҳон мекунад, ба ҷуз аз адаптҳо, калонсолон ва доноён ё интихобшудагон, ва бо истифода аз шарҳҳои
бардурӯғ ва таҳрифҳои рамзҳояш онҳое, ки сазовори гумроҳ шудан ҳастанд, гумроҳ месозад." Фаҳмидед?
Пайк сипас ин принсипи «фиреби бо ният»-ро дар саҳифаи 819 бо тафсилоти бештар шарҳ медиҳад. Ҳоло бодиққат гӯш кунед:
"Сатҳҳои кабуд танҳо саҳни берунии маъбад мебошанд."
Барои ибтидокунанда онҷо баъзе рамзҳо нишон дода мешаванд, аммо ӯ бо тафсирҳои бардурӯғ қасдан гумроҳ карда мешавад.
Мақсад ин нест, ки ӯ онро фаҳмад, балки он аст, ки ӯ бовар кунад, ки фаҳмидааст.
Шарҳи воқеии он барои адаптҳо, калонсолон ва шаҳзодагони фримасонӣ нигаҳ дошта шудааст.
Ҳоло бодиққат гӯш кунед: «Ҳамаи санъати шоҳона ва рӯҳонии асрҳо пеш дар дараҷаҳои баланд бо эҳтиёти зиёд пинҳон карда шуда буд.»
Бародарони зебо ҳастанд, не? Онҳое, ки дар боло ҳастанд. Ман мегӯям: онҳое, ки дар
поён ҳастанд ва инро намедонанд, дӯст доред.
Аммо ҳоло ба болоии он чашм дӯз!
Чӣ гуна ин бозии ҳадафмандонаи пинҳоншавӣ ва ҷустуҷӯ бештар равшан мешавад, вақте ки назарияҳои саҳифаи 102-и «Morals &
Dogma»-ро бо амалияи фримасонрии дараҷаи баланд муқоиса мекунанд.
Аз саҳифаи 102 Пайк навиштааст: «Шайтон инсонишавии атеизм ё бутпарастӣ аст.»
Барои онҳое, ки дар ин бора огоҳанд, ӯ шахс нест, балки қувва аст, ки барои некӣ эҷод
шудааст, вале метавонад ба бадӣ низ хизмат кунад.
Ин асбоби озодӣ ё ихтиёри озод аст.
Онҳо ин қудратро, ки бар насли ҷисмонӣ ҳукмронӣ мекунад, дар шакли мифологии худои пан бо рогҳо ифода мекунанд: аз
ин рӯ бузи Шаббат, бародари морҳои қадим ва ҳомии нур ё фосфор, ки шоирон аз ӯ Лусифери афсонавиро сохтаанд.
Мебинӣ? Ва ин ягона роҳест, ки ту метавонӣ фаҳмӣ, рамзи Бафомет дар толори асосии Маъбади Масонҳо, штаб-квартираи
Шӯрои Олии Ҷаҳон дар Вашингтон, Д.К., чӣ кор мекунад. Ин аст.
Ва баъдтар ман дар бораи мушкили воқеии ин Бафомет бо тафсилоти бештар хоҳам гуфт.
Аммо ҳоло аввал ба даъвои соддаандешонаи масонҳои дараҷаи олӣ баргардем: «Шайтон танҳо як нерӯ аст.»
Нигоҳи муқоисавӣ – як назари дуюм ба амалияи ғайрирасмии фримасонрии сатҳи баланд – фавран нишон медиҳад, ки
ин таълимоти расмӣ, ки шайтон танҳо як нерӯ аст, чӣ қадар дурӯғи ҳадафмандона ва гумроҳкунанда мебошад.
Ва чӣ гуна дар ҳаёти воқеӣ бо ин, ки гӯё «танҳо қудрат» аст, муносибат мекунанд, аз ҷониби фримасони дараҷаи 33-юм Артур
Эдвард Уэйт дар китоби ӯ «Китоби ҷодугарии сиёҳ» тавсиф шудааст.
Дар саҳифаи 244 ӯ дастур медиҳад, ки чӣ гуна бори аввал Лусиферро, шаҳриёри ҳамаи рӯҳҳои шӯришгар,
даъват кардан мумкин аст. Ҳоло бодиққат диққат диҳед.
Диққат кунед, ки ӯ шайтонро ҳамчун шахс муроҷиат мекунад, на танҳо ҳамчун як қувва. Ҳоло иқтибоси ӯ, даъвати ӯ меояд.
Ӯ фарёд мезанад: «Император Лусифер, ҳоким ва шаҳзодаи рӯҳҳои шӯришгар, ман туро даъват мекунам, ки макони
зистатро, ҳар куҷо дар ҷаҳон бошад, тарк карда, инҷо биёӣ ва бо ман муошират кунӣ.» Поёни иқтибос.
Оё ин нерӯ аст ё шахсе, ки ӯ дар ин ҷо бо ӯ сӯҳбат мекунад?
Вақте ки онҳо мегӯянд: «Барои онҳое, ки медонанд, қудрат вуҷуд дорад», шумо мебинед, ки ҳақиқат
чист. Ман мегӯям: дурӯғҳо бениҳоят принсип мебошанд.
Ва дар саҳифаи 687-и таълимоти махфии масонии ғайрирасмӣ Пайк ниҳоят сирро ошкор мекунад.
Ӯ менависад, иқтибос: «Худои Аҳди Қадим дар ҳама ҷо ҳамчун манбаи мустақими бадӣ тасвир мешавад, ки
рӯҳҳои бад ва фиребомезро бар мардум меандозад, ...»
Ҳоло шумо мебинед, ки ӯ Чӣ гуна Китоби Муқаддаси Аҳди Қадимро баръакс мекунад. Ногаҳон Худо
бадхоҳ мешавад ва барои ҳама бадӣ масъул аст.
Ва ҳамчунин, дар миёни шарҳҳои махфии ғайрирасмӣ оид ба он чи бояд фаҳмид, А. С. де ла Рив дар
ёддоштҳои худ аз 14 июли 1889 барои мо сабт кардааст.
Яъне, вақте ки 33-юми фримасон Алберт Пайк ба 23 машваратчии олии ҷаҳон дастури зерин дод, ӯ ёддошт менавишт.
Дар саҳифаи 588, Пайк сипас мегӯяд: "Чизе, ки мо бояд ба ҷамъомад бигӯем, ин аст, ки мо бе ягон хурофот Худоро ибодат мекунем."
Мо инро ба шумо, инспекторони бузурги ҳоким, мегӯем, то шумо онро ба бародарони дараҷаҳои 32-юм, 31-ум ва 30-юм расонед.
Мазҳаби масонӣ бояд аз ҷониби ҳамаи мо – ибтидошудагон ва соҳибони дараҷаҳои баланд – дар
покии таълимоти лусифериён ҳифз карда шавад.
Агар Лусифер Худо намебуд, оё Адонай ва коҳнаҳояш ӯро бадном мекарданд?
Бале, Лусифер Худо аст ва, мутаассифона, Адонай низ Худо аст.
... ва дини фалсафии ҳақиқӣ ва покиза эътиқод ба Лусифер аст, ки бо Адонай баробар аст.
Аммо Лусифер, Худои Нур ва Худои Некӣ, барои башарият бар зидди Адонай, Худои Торикӣ ва Бадӣ меҷангад. Поёни иқтибос.
Мебинӣ, дар боло чӣ хел аст? Онҷо шайтанат ҳукмфармо аст.
Манли Палмер Холл, фримасони дараҷаи 33, калиди масонияро дар мубориза бар зидди ин Худои
Китоби Муқаддас бо ин суханҳо ситоиш кард, иқтибос:
"Вақте ки фримасон татбиқи дурусти динамикаи қувваи ҳаётро меомӯзад, ӯ ба устодии ҳунари худ мерасад.
Энергияҳои ҷӯшони Лусифер дар дасти ӯ ҳастанд." Поёни иқтибос.
Ҳоло мо дар хотир дорем, ки дар амалияи ғайрирасмӣ фримасонҳои дараҷаи баланд шайтонро ҳамчун «Император Лусифер,
ҳоким ва шаҳриёри ҳамаи рӯҳҳои шӯришгар» даъват мекунанд.
Ду зани маъруф дар фримасонӣ буданд: оккультисти машҳур Елена Петровна Блавацкая, ки Ҷамъияти Теософиро таъсис дод, ва
Элис А. Бейли, ки бо фримасони дараҷаи 32 издивоҷ карда буд.
Охирин нашриёти «Lucifer Trust»-ро таъсис дод, ки маънояш «Ба шайтон эътимод кунед» аст.
Ду изҳорот аз Блаватская дар «Доктринаи махфӣ» дар саҳифаҳои 71 ва 73 чунин омадаанд, иқтибос:
"... Имрӯз Шайтон аз ҷониби Калисо ҳамчун торикӣ номида мешавад... Ӯ аз ҷониби Калисо ба Лусифер ё Шайтон табдил
дода шуд, – зеро ӯ аз Яҳува (ё Яҳве дар матни аслӣ) баландтар ва қадимтар буд ва бояд барои догмаи нав қурбонӣ мешуд."
сиёҳу сафед: Шайтон бинобар ин аз Худои Китоби Муқаддас, ки гӯё Яҳве, Офаридгори осмон ва замин аст, кадимтар ва болотар мебошад.
Ӯ дар ин ҷо дар бораи Яҳува гап мезанад, аммо дар матни аслӣ Яҳува ва Яҳве якхелаанд.
"Яҳува ...", боз як иқтибос аз ӯ: "Яҳува – эзотерианӣ Элоҳим – инчунин ҳамон мор ё аждаҳоест, ки Ҳавворо
фиреб дод, ва аждаҳо нишонаи қадимии 'нури астралӣ' аст, ки он 'ҳикмати каос' мебошад."
Ҷаҳони нави берун аз хаос, ту ҳама чизро мешунавӣ, оё ту онро мебинӣ?
Блавацкая узви ордени масониҳо буд ва дар ложаҳое, ки дар пасманзара нишон дода шудаанд, менишаст. Ман
онҳоро ба шумо намехонам; шумо намехоҳед онҳоро шунавед.
Ҳоло шумо метавонед равшан бубинед, ки ин бадгӯиҳои нав алайҳи Яҳве аз куҷо сарчашма мегиранд, ки ҳоло дар миёни
мо, одамони рӯшанфикр, ба таври тақсимкунанда паҳн мешаванд.
Ин ҷамъияти махфии лусифери на танҳо Худои Китоби Муқаддаси Қадим ва Навро шайтонӣ нишон медиҳад,
балки Исо Масеҳ ва дини масеҳиро дар маҷмӯъ низ.
Дар маҷмӯъ, ҳама чизҳои нек ба бадӣ эълон мешаванд ва ҳама чизҳои бад ба некӣ эълон мешаванд.
Дурустӣ рӯз ба рӯз бештар нодуруст мешавад, нодурустӣ рӯз ба рӯз бештар дуруст мешавад.
Танҳо он гоҳ шумо метавонед фаҳмед, ки дар ҷаҳони берун чӣ рӯй медиҳад.
Ман мегӯям, мо, азизони ман, дар сарчашмаи ниҳилизм истодаем.
Ин парокандашавии ҳамаи арзишҳои нигоҳдошташуда аст ва онҳо ба муқобили худ табдил меёбанд. Ин хоси Шайтон аст.
Ҳайрон нест, ки дар саҳифаи 215-и китоби дуюми «Доктринаи пинҳон» чунин матнро хондан мумкин аст. Ман боз иқтибос мекунам:
"Аввалин масеҳиён (ки Китоби Муқаддасро аз яҳудиён дуздиданд) маънои эзотерии чор боби аввали Китоби Ибтидоро он қадар кам
фаҳмиданд, ки онҳо ҳеҷ гоҳ дарк накарданд, ки нофармонии онҳо на танҳо гуноҳ набуд, балки 'марҷон' дар асл худи Худо буд, ки
ҳамчун «Офис», ҳамчун Логос ё ҳомии ҳикмати илоҳӣ ва эҷодӣ, башариятро меомӯхт, то худашон эҷодкор шаванд.» Поёни иқтибос.
Оё ту онро баръакс мебинӣ? Ҳама чиз баръакс аст.
Ҷилди 1-и «Доктринаи пинҳон», саҳифаи 415, онро чунин баён мекунад: «Вақте ки мо калиди Китоби Ибтидоро дар даст
дорем, ин Каббалаи илмӣ ва рамзӣ аст, ки сирро ошкор мекунад.»
"Мори бузург дар Боғи Эден ва Парвардигори Худо яке ҳастанд." Поёни иқтибос.
Ман ҳоло таълимоти расмии дараҷаҳои поёнии фримасонриро бо суханони оккультисти баландпоя Блаватская ҷамъбаст мекунам.
Аз матнҳои зерин ҳамчун манбаъҳо тартиб дода шудааст.
Хулоса, ӯ мегӯяд: Расман, Лусифер маънои ... дорад , расман Лусифер маънои: ҳаёти озод, андешаи
озод, пешрафт, тамаддун, озодӣ, истиқлол, бародарӣ.
Аммо дар таълимоти ғайрирасмӣ шайтон Худои ҳақиқӣ, Логоси равшанбахш мешавад ва мор наҷотдиҳанда мегардад.
Ин иқтибосҳои ӯ дар ин саҳифаҳо мебошанд, ки шумо метавонед онҳоро дар поён пайдо кунед.
Ва ҳоло, то ба нуқта расем, ӯ мегӯяд: « Ин Шайтон аст, ки худои сайёраи мост ва ягона худост.» Нуқта. Поёни иқтибос.
Дар зер саҳифаҳо оварда шудаанд, ки дар онҳо ҳамин тавр калима ба калима навишта шудааст. Ҳамаи
иқтибосҳо аз фримасонҳо/фримасонҳои баландпоя мебошанд.
Ва бо ҳамин каме маълумоти заминавӣ мо ҳоло метавонем фаҳмем, ки чаро сатанисти худро эълонкарда Алберт Пайк
21 январи 1870 ба сарвари Илюминати чунин навиштааст:
"Мо бояд як супер-ритуал эҷод кунем, ки номаълум мемонад ва ба он мо фримасонҳои дараҷаи
баландро даъват хоҳем кард, ки онҳоро интихоб мекунем."
Дар мавриди бародарони мо дар фримасонӣ, ин мардон бояд ба қатъитарин махфият риоя кунанд.
«Бо ин олитарин маросим мо тамоми фримасонриро идора хоҳем кард, ки ба як маркази ягонаи байналмилалӣ табдил
хоҳад ёфт ва боз ҳам пурқудраттар хоҳад шуд, зеро роҳбарияш номаълум хоҳад монд.» Поёни иқтибос.
Агар шумо ягон вақт аз касе шунавед, ки инҳо қалбакӣ ҳастанд:
Дӯстони азиз, вақте душман дастгир мешавад, ҳамааш барои ӯ як фиреб аст. Ӯ бо дигар роҳ чӣ гуна метавонист худро дифоъ кунад?
Мо имрӯз ин маводҳоро барои шумо дар шакли сиёҳу сафед, дар миқдори калон, пешниҳод мекунем,
ки шумо метавонед онҳоро бо манбаъҳо бихонед.
Ва шумо метавонед бо чунин ва ба онҳо монанд изҳорот то шом идома диҳед, аммо ман мегӯям, ба хотири сарфаи вақт, биёед ҳоло ин
муқаддимаи бешубҳа кофӣ-ро тарк карда, бубинем, ки чӣ гуна ин олитарин маросим, ки аз ҷониби сатанист Алберт Пайк эҷод
шудааст, бо такя ба рамзҳои маъмулӣ масонӣ дар ҳама сатҳҳои ҷомеаи мо нуфузи байналмилалиро ба даст овардааст.
Зеро ҳар кореро, ки ӯ ба анҷом расонидан ният дошт, воқеан анҷом медод.
Ва новобаста аз он ки ҷаҳони расмӣ ин нишонаи рамзиро хато мефаҳмад.
Шумо ҳоло дидед, ки дар асл дар паси он кадом рӯҳ, ҳарчанд ғайрирасмӣ, қарор дорад.
Ва ҳамон тавре ки як вақтҳо гуфта мешуд, ки ҳамаи роҳҳо ба Рум меоянд, ҳоло, албатта, ҳамаи рамзҳои масоний роҳҳоро ба
сӯи ҳукмронии ҷаҳонии орзукардаи Лусифер, ҳоким ва шаҳзадаи ҳамаи рӯҳҳои шӯришгар, тавре ки онҳо меноманд, меороянд.
Ва дар ин лаҳза, чун ваъда дода будам, ҳоло ман дар бораи рамзи маъруфи Бафомет бо тафсилоти бештар сухан хоҳам гуфт.
Ин рамзро инчунин фримасони баландпоя Алистер Кроули низ мепӯшид.
Ва ҳоло шумо мебинед, ки масонҳои баландпоя ва сатҳи олӣ ва шайтонпарастон дар масъалаҳои ҷанг ва
қурбониҳои хун, қурбониҳои кӯдакон ва ғайра фаъолият мекунанд.
Кроули узви Тартиби герметикии «Субҳи тиллоӣ» буд.
Ӯ як сатанист ва оккультисти эътирофшуда буд, ки ҳатто ифтихор мекард, ки «Ҳайвони Бузурги 666» аст.
Ва дар китоби ӯ «Ҷодугарӣ дар назария ва амал», ҷилди 4, саҳифаи 87, ӯ дастурҳо оид ба маросимҳои ҷодугарӣ ва қурбониҳои инсонӣ
медиҳад. Ҳоло мо ба ҷузъиёти аслӣ мерасем, хонандагони азиз.
Иқтибос – ҳоло бодиққат гӯш кунед, ин дар болои болост.
Иқтибос: "Қурбонии хун ҳамеша муҳимтарин ва эҳтиромноктарин ҷузъи ҷодугарӣ буд. "
Барои бадаст овардани баландтарин манфиати маънавӣ, бинобар ин бояд қурбониеро интихоб
кард, ки бузургтарин ва покترین қудратро дорад.
Кӯдаки мард, комилан бегуноҳ ва бо зеҳни баланд, қурбонии қонеъкунанда ва мувофиқтарин аст.
Барои қариб ҳамаи мақсадҳо қурбонии инсонӣ беҳтарин аст. (Поёни иқтибос)
Дар ҷилди чоруми силсилаи китобҳои худ «Ҷодугарӣ дар назария ва амал», дар саҳифаи 88, ӯ менависад, ки
«бояд тамоми сайёра дар хун ғарқ шавад». Фаҳмидед?
Ин ҷанги бузург бояд ҷангида шавад, зеро он амалиёти ҷодуии ниҳоят муҳим аст.
Ва бо чунин эътирофҳои шайтонии масониён, ки беҷазо мемонанд, ҳамлаҳои террористӣ, ҷангҳо, вабоҳо, рабудани кӯдакон, эпидемияҳо
ва заифшавии ҳама гуна табиӣ ба амал меоянд... Нагаҳон, ин як андозаи комилан нав аст; ҳоло барои он
чи дар берун ҳамеша рӯй медиҳад, мантиқ вуҷуд дорад.
Барои чунин роҳбарони ҷаҳони бадхоҳ, нобуди асосии ҷаҳони мо чизе ҷуз як маросими қурбонии
зарурӣ ва дилхоҳ, ки худи Шайтон талаб мекунад, нест.
Ба забони содда, ин маънои онро дорад, ки барои раҳбарони ҷаҳонии ин навъ ҳатто Ҷанги сеюми ҷаҳонӣ чизе беш аз
бузургтарин маросими қурбонӣ нахоҳад буд, ки ҳеҷ гоҳ ба шарафи Лусифер, Шайтон ва Иблис анҷом дода нашудааст.
Ҳамчунин пандемияҳо ва чизҳои монанди онро низ тарҳрезӣ карда буданд. Хидмати Бафомет маросимҳои шайтонӣ ва қурбониҳои
инсонро аз рӯзҳои имрӯза то замонҳои қадим инъикос мекунад.
То он вақт, имрӯз ман бо шумо кӯшиш мекунам, ки ба он ворид шавем, азизони ман. Омодаед?
Ҳатто дар соли 1098, ҳангоми муҳосираи Антиохия, Анселм аз Рибмон Бафометро ба аввалин ҷанги салибӣ пайванд кард.
Аммо ин шабакаи Бафомет ҳамеша аз ҷониби ВАО-и асосии мо пинҳон карда шудааст.
Агар дар бораи он сӯҳбат кунед, он зери қолин пинҳон мешавад ва ҳеҷ чиз ба он намерасад. Аз ин рӯ,
мо бояд дар 22-юми AZK дар бораи он сӯҳбат кунем.
Он чизе, ки васоити ахбори омма низ ҳамеша қатъиян аз мо пинҳон кардаанд ва он чизе, ки ҳеҷ мақоми судӣ
дуруст эътироф ва ҷазо надодааст, шабакаҳои ҷаҳонии фримасонҳо мебошанд, ки бо ҳам пайвастанд.
Мебинед, ин одамон пояи молиявии ин сектаро таъмин мекунанд ва ҳамзамон ба он чеҳраи инсондӯстона, ҳатто метавон
гуфт парастишона, мебахшанд, мефаҳмед? Онҳо барои ин мақсад аз ҷиҳати молиявӣ ба он ниёз доранд.
Пас, биёед аз амалҳои бениҳоят асосӣ оғоз кунем ва то ҳадди имкон мустақиман ба решаҳои қадимаи онҳо расем.
Ҳамаи аъзои ин гильдия воқеан чизе намекунанд, ҷуз он ки махфӣ ҷамъ мешаванд, нишонаҳои махфӣ мубодила мекунанд
ва сипас бо ин усул доимо ба ҳамдигар имтиёз медиҳанд.
Ва ин нишонаҳое, ки онҳо истифода мекунанд, ба забони англисӣ ба таври равшан мегӯянд: «Инҷо харед ва на дар ҷои дигар!»
Дар замони ҷанг ин нишонаҳои махфӣ маънояшон чунин аст: «Агар дар хонаи ман яке аз ин нишонаҳоро бубинед,
бояд маро накушед, зеро ман ба онҳо тааллуқ дорам.»
Ва вақте ки сухан дар бораи ҳар касб меравад: «Агар шумо ин нишонаро бинед, ё агар ман ин нишона ё он
нишонаро нишон диҳам, пас ба ман раъй диҳед ва танҳо ба одамони мисли ман.» Дар сиёсат, дуруст?
Саломҳои зебо ва ғайра, бо ҳамаи рамзҳои ошно.
Ин маънои онро дорад, ки дар ниҳоят мо дар ҳама сатҳҳо худро баланд мебардорем.
Аз ин рӯ, имзокунандагон ӯҳдадор мешаванд, ки ҳамеша ба якдигар афзалият диҳанд ва якдигарро дастгирӣ кунанд.
Аз тарафи дигар, мегӯянд, ҳар касе, ки нишони моро надорад ва ба ҷамъияти махфии мо мансуб нест, бояд
дар ҳолати нобаробарӣ бимонад. Ҳамин тавр кор мекунад.
Ва бо вуҷуди ин, ҳеҷ яке аз фиребхӯрдагони ғайримасонҳо дар саросари ҷаҳон комиссияҳои рақоматӣ надоранд, ки
ба онҳо муроҷиат кунанд. Онҳо вуҷуд надоранд; баръакс.
Масалан, агар ман дар тарабхонаам қаҳваро ҳатто каме арзонтар фурӯшам, Комиссияи рақобат болои ман фишор меорад. Ҷолиб нест?
Аммо вай ҳеҷ гуна ҳавасмандӣ нишон намедиҳад, вақте ки мо дар бораи худтарафдории доимии масониҳо, ки
маблағҳояш ба миллиардҳо мерасад, сӯҳбат мекунем.
Шумо дар ҳамин суханронӣ фаҳмида хоҳед, ки чаро, ман ба шумо ваъда медиҳам.
Хулоса, ин ёриҳои мутақобила дар байни масониҳо асрҳо боз аксарияти ҳамаи рақибони берун аз
доираи худи масониҳоро қатъиян истисно кардаанд.
Ҳарчанд ҳар соҳибкори хурд, агар тавассути созишномаҳои махфӣ ё пораҳо ба манфиати худ амал кунад, фавран
ҷазо мегирад, низоми адолати мо танҳо ба масонӣ дар маҷмӯъ иҷозат медиҳад, ки беҷазо бимонад.
Ва инчунин дар миқёси ҷаҳонӣ. Ва ин ҳолат асрҳо боз вуҷуд дорад.
Дуруст аст, ки дар баъзе замонҳо аъзои ин ҷамъиятҳои махфӣ ба ҷавобгарӣ кашида мешуданд,
манъ мешуданд ва ҳатто аз кишвар ихроҷ мешуданд.
Аммо моҳияти фримасонӣ борҳо собит кард, ки мисли, масалан, impatiens-и заҳрнок, устувор ва аз байннашаванда аст.
Мебинед, хатарноктарин ҷиҳати ин гиёҳ табиати инвазивӣ будани он аст.
Ба ибораи дигар, он ҳамаи намудҳои ватанӣ растаниҳоро аз ҷойҳояшон дур мекунад ва ҳатто бо системаи решаҳои
сатҳӣ тамоми дамбҳоро вайрон намуда, боиси эрозия мегардад.
Ва ҳамин тавр фримасонӣ кор мекунад, зеро шабакаи махфии решамонанди он низ дар тамоми мақомот,
ниҳодҳои давлатӣ, муассисаҳои таълимӣ ва дигар муассисаҳои ҳар гуна навъ паҳн шудааст.
Ва ин шабакаи пинҳонӣ якдигарро ҳимоят мекунад. Пас онҳо якдигарро бо нишонаҳои махфии худ мешиносанд.
Инҳо ишораҳои дастӣ ё поӣ, нигоҳҳо, секунҷаҳо, рамзҳои кунҷӣ, рамзҳои офтоб, торҳои анкабут, рақамҳое монанди 322,
саркосаҳо, устухонҳои салибшуда, рамзҳои пирамида ва бисёр рамзҳои дигари иттиҳодияҳоро дар бар мегиранд.
Ва ман мегӯям, ки танҳо тавассути иттиҳоди шуҷоъонаи ҳамаи мардумони камбизоат, ҳамроҳ бо нерӯҳои мустақили амниятӣ,
хадамоти ҳуқуқӣ ва додгоҳе, ки аз фримасонӣ озод аст, метавон ин фасоди ҷаҳонӣ, яъне худтарафӣ, қатъ карда шавад.
Ва он ки ин на танҳо як назарияи табаддулот аст, балки як далели сахти табаддулот, аз мақолаи зерин ба осонӣ дида мешавад.
Ҳоло ман шарҳи умумии сирри рамзҳои масониҳо ва обелискҳои ҳамешагии онҳоро медиҳам.
Ин созмони махфӣ то ҳадде қудратманд ва ҳамаҷониба шудааст, ки воқеан дигар на метавонӣ ҷангалро аз дарахтон ҷудо кунӣ.
Бо стандартизатсияи ҷаҳонии худ онҳо тавонистанд бе дарназардошти шуури тамоми халқҳо мавқеи худро таъкид кунанд.
Имрӯз ман мехоҳам боз як бор ба сирри обелискҳо ишора кунам.
Дар тӯли чанд рӯз дастаҳои Kla.TV мо тавонистанд дар 122 кишвар беш аз 1 000 обелискро
аксбардорӣ кунанд. Танҳо дар Швейтсария 600 адад буданд.
Ҳоло шумо метавонед қисмати хурди онро, ки дар қафо намоиш дода шудааст, бинед. Ман як лаҳза таваққуф мекунам, шумо
метавонед онро баррасӣ кунед, ва вақте ки тамоми рӯйхатро хондаед, боз 30 кишвар ҳастанд, ки бояд илова шаванд.
Шумо обелискҳоро дар ҳама ҷо хоҳед ёфт. Ҳамин моделҳо.
Ин гурӯҳ он қадар муҳим аст, ки ба онҳо иҷозат дода шудааст рамзҳои пирамид ва обелискҳои худро
дар саросари ҷаҳон дар ҷойҳои зерин ҷойгир кунанд.
Ҳоло биёед онро баррасӣ кунем: дар истгоҳҳои роҳи оҳан, пулҳо, идораҳои почта, биноҳои додгоҳ, биноҳои олии ҳукумат ва биноҳои
федералӣ, дарвозаҳои шаҳр, биноҳои зиндон, биноҳои пулис, иншооти низомӣ, майдонҳои деҳа, биноҳои шаҳрдорӣ, биноҳои донишгоҳ,
мактабҳои давлатӣ, театрҳо, галереяҳои санъат, биноҳои ҷамъиятӣ, идораҳои ҳуқуқӣ, фаввораҳои деҳа, майдонҳои
деҳа, ва он аз Майнц то Чин – дар Макони осмонии Сулҳ.
Дар қалъаҳо ва ҳудуди онҳо, ёдгориҳои ҷангӣ ва калисоҳо, майдонҳои калисоӣ аз Базиликаи
Сент-Петри дар Ватикан то Майдони Сент-Петри дар Русия.
Шумо метавонед онҳоро дар монастирҳо, променадҳои соҳили кӯл, майдончаҳои даврашакл, каatedralҳо, калисоҳои мустақил,
беморхонаҳо, биноҳои гуногуни бонкӣ ва боғҳои фароғатӣ, дар казиноҳо, қабристонҳо, биноҳои
тиҷоратӣ, қалъаҳо ва ҳазорҳо маконҳои дигар насб кунед.
Ва шумо медонед, ки ҳар сол барои чунин биноҳо ва ёдгориҳои бузург миллионҳо пардохт мешаванд.
Хароҷоти солонаи нигоҳдории чунин обелиски бузург танҳо беш аз 100 000 франки
Швейтсариро ташкил медиҳад. Оё шумо инро медонистед?
Пас онҳо аллакай аз ҷиҳати молиявӣ пуштибонӣ мекунанд. Ва хизматрасониҳои давлатӣ.
Аммо ба ҷуз обелиск, онҳо рамзҳои зиёди дигар доранд. Ва пирамида махсусан муҳим аст. Мо
имрӯз инро ба таври муфассал баррасӣ хоҳем кард.
Он инчунин болои ҳар як обелискро ташкил медиҳад.
Пирамида бо як гулча дар болояш ҳиероглифи офтобро ифода мекунад ва ин рамзи офтоби бархоста дар ҳама ҷо пайдо мешавад.
Дар тирезаҳои калисоҳо, фасадҳо, қалъаҳо, бонкҳо, аркаҳо, пулҳо, дарвозаҳои шаҳр, бурҷҳо, биноҳои давлатӣ, биноҳои
тиҷоратӣ ва дар дарҳои ҳамаи муассисаҳои тасаввурнопазир.
Нишони иттиҳод дар ҳама ҷо пайдо мешавад: аз калисоҳо то пулҳо, аз бонкҳо то биноҳои додгоҳӣ, аз истгоҳҳои роҳи
оҳан ва биноҳои тиҷоратӣ то галереяҳои санъат ва қалъаҳо.
Ва ҳоло мо ба чашми ҳамадидаи Ҳорус мерасем. Номи Ҳорусро хуб дар ёд доред.
Чуноне ки гуфтам, имрӯз ман шуморо бевосита ба замонҳои қадим мебарам, ки ҳама чиз аз он ҷо оғоз ёфтааст.
Чашми ҳамадидаи Ҳорус, торҳои паук ва рамзи ҳукмронии Замин, қабати Венера, компас ва углча, секунҷа, Исис – ин номро хуб дар
ёд доред, Исис, ки бо номи Венера низ маъруф аст, салиби тамплиерӣ, ду сутуни Боаз ва Яхин, флё-де-лис – рамзи маъмулӣ
дар миёни элита, секунҷаи кельтии исосе, бум, косахона бо рақами 322, кулоҳи Дагон, Граали Муқаддас, кадуцей, ҳарфи дукаратаи W.
Маъбадҳои масонӣ аксар вақт ҳамаи ин рамзҳоро якҷоя дар як маъбад дар бар мегиранд.
Ва ҳоло шумо метавонед омезишҳоро пайдо кунед. Секунҷа аксар вақт бо рамзи офтоб, Чашми
Ҳорус ё яке аз дигар рамзҳои муҳим омехта мешавад.
Додгоҳҳои минтақавии болоии Саксония-Анхалт ва Маннхайм ҳамон комбинатсияҳои рамзҳоро доранд, ки,
масалан, Калисои Қаср дар Маннхайм ё Калисои иезуитӣ доранд.
Ва ман мегӯям, ки ин ҳеҷ тааҷҷубовар нест, зеро папагӣ ва йезуитизм низ амиқан бо фримасонӣ пайванд доранд.
Инҷо метавон рӯйхатҳои пурраи рӯҳониёни фримасонҳои ҳар гунаро оварда буд. Аммо ин воқеан аллакай аз ҳад гузашт.
Аммо собори Вюрцбург низ ҳамон рамзҳоро дорад, ки, масалан, операи Франкфурт, идораи пулис ё Кунстхауси Бремен доранд.
Ҳамин комбинатсияҳо дар қабристонҳо, театрҳои шаҳрдорӣ, судҳои ноҳиявӣ ва толорҳои шаҳрдорӣ.
Ҳаминҳо дар соборҳо, калисоҳо, идораҳои давлатӣ, дар қатораҳо, дар истгоҳҳои асосӣ, музейҳо,
қалъаҳо, меҳмонхонаҳо ва ҳама гуна биноҳои тиҷоратӣ.
Ман мегӯям, ки сирри обелискҳоро дар ҳамаи дувоздаҳ бахши Kla.TV пайдо кардан мумкин аст.
Дар саросари ҷаҳон дар биноҳои шабеҳ ҳамон нишонаҳоро пайдо кардан мумкин аст.
Ва ҳеҷ фарқе байни биноҳои почта, биноҳои шаҳрдорӣ, биноҳои давлатӣ, ҳама гуна биноҳои тиҷоратӣ, калисоҳои
катедрал ё биноҳои пулис вуҷуд надорад. Дар ҳама ҷо якхела аст.
Чӣ дар Корнхаус ва чӣ дар штаби полиси кантонӣ дар инҷо, дар Берн; аз қабристонҳои русӣ то посбонхонаи Урания дар
Цюрих; аз манзилҳо дар Вюрцбург то Вазорати федералӣ дар Вена; аз Кафедрали Пассау то Кафедрали Қазон дар Санкт-Петербург.
Нишонаҳои ҷамъиятҳои махфӣ дар ҳар қадам ҳамроҳи мо ҳастанд, дӯстони азиз. Ҳеҷ кас ба мо намегӯяд, ки чаро ин тавр аст.
Ва сохтани як назари комил ба ҳамаи ин обелискҳо дар саросари ҷаҳон ба таври оддӣ ғайриимкон аст.
Танҳо дар чанд даҳсолаи охир ҳазорон нафари дигар илова шудаанд.
Ва дар саросари ҷаҳон бисёр сохторҳои шабеҳ ба обелиск илова карда шуданд. Инҷо чанд
тасвири таҳқиқотии дигар аз дастаи Kla.TV-и мост.
Ман такрор мекунам, дар ҳоле ки онҳо дар 122 кишвар 1 026 обелискро аксбардорӣ карданд, дастаҳо дар наздик ба
40 кишвар ин пирамидҳоро кашф карданд, ки дар пасманзара нишон дода шудаанд ва ҳанӯз пурра номаълуманд.
Пас, 40 кишвар ҳастанд, биёед онҳоро мухтасаран нишон диҳем, инҳоянд.
Масалан, дар Африқо, Миср, Судон, Мали, Шарқи Миёна ва Осиё дар ҳама ҷо ҳамин тавр аст. Ироқ, Эрон, Чин, Камбоджа, Амрикои
Шимолӣ, Марказӣ ва Ҷанубӣ, Белиз, Гватемала, Гондурас, Мексика, Перу, дар саросари Аврупо – Фаронса, Юнон, Италия, Испания,
Ва ҳангоми таҳқиқоти онҳо онҳо воқеан ҳатто бурҷи афсонавии Бабелро пайдо карданд.
Ҳоло шумо мепурсед, ки ин ба пирамидҳо чӣ рабте дорад?
Аввал ман фикр мекардам, ки пирамидҳо танҳо дар Миср, дар Гиза ҳастанд ва ҳамин бас, дуруст?
Не, шумо ба Манораи Вавилон бархӯрдед, ки он низ даврашакл набуд, чун то ҳол моро бовар карда буданд.
Ин он чизест, ки пояи Google Earth ба назар мерасад. Археолог Кольдевей онро дар тӯли 18 соли кори бодиққат канд.
Мо инро низ аз нашри соли 1890 «Zeittafel der Weltgeschichte» (Ҷадвали хронологии таърихи ҷаҳон), атласи
ҷаҳонии Виктория, гирифтем, ки бурҷи Бабелро ҳамчун як обелиски бузург тасвир карда буд.
Азбаски манора дар абрҳо қарор буд, оё шакли ниҳоии он тақрибан чунин мешуд? Ё чунин? Дуруст.
Ҳоло мо ба аҳамияти обелиск мерасем. Оё дар бораи он ягон маълумоти тарканда пайдо кардан мумкин аст?
Ислом, эҳтимол, равшантарин забонро сӯҳбат мекунад. Дар Ислом, бовар кунед ё не, ӯ шайтони ҷисмгирифта аст.
Дар охири ҳар зиёрат ба Макка маросими сангрезӣ ба ин шайтон баргузор мешавад.
Ва дар ин ҷо шайтонро беш аз се миллион мусулмон аз саросари ҷаҳон сангборон мекунанд.
Аммо Пайғамбар Муҳаммад ин маросимро аллакай дар соли 630 милодӣ муқаррар кардааст.
Аммо ҳоло мо бояд аз он ҷо боз 1 670 сол ба қафо равем, то Бобилони қадим дар Аккад.
Маҳз дар ҳамин ҷо решаҳои воқеии фримасонӣ, ки мо имрӯз дар бораи он баҳс мекунем, воқеъанд.
Ин қисм ҳоло хеле муҳим аст, то шумо хулоса ва матни умумиро дуруст фаҳмед.
Пас, обелиск аслан як монолит буд. Он ба худои бобилӣ Шамаш бахшида шуда буд.
Аммо шайтон танҳо дар сатҳҳои болоӣ ба кор меояд, ки дар он ҷо бояд рӯҳи худро ба Лусифер, бардоштаи нур, бахшад.
Аммо ҳатто он замон ҳам мардум дӯст медоштанд, ки ба ӯ қурбониҳои инсонӣ пешкаш кунанд.
Мо дар бораи қурбониҳои инсонӣ шунидаем, ҳамаи инро дар хотир доред. Аз ҳамон ҷо сарчашма мегирад.
Ҳатто он вақт ҳам ӯ кӯдаконро афзал медонист. Мо чӣ шунидем? Писарони пок беҳтаринанд, не?
Кӯдакон – ба гуфтаи масонҳои баландпояе, ки созмонро тарк кардаанд, ҳар сол дар саросари ҷаҳон 8 миллион нафар
нопадид мешаванд. Ҳоло шумо медонед, ки онҳо дар куҷо ба поён мерасанд. Дар байни дигар ҷойҳо, дар байни дигар ҷойҳо.
Пас обелискҳо бештар аз сутунҳои ороишии сангин ҳастанд, яъне.
Аммо парастиши офтоб ва қурбонии инсонӣ ба офтоб равона нашуда буданд, зеро офтоб танҳо сояи ҳоким
Нимеррод буд. Ин дар он замон доктринаи расмӣ буд.
Шумо мегӯед: «Номумкин аст, шумо наметавонед ба мардум инро омӯзонед!»
Аммо ҳамон тавре ки Нерон дар Рум худро худо мешумурд ва парастишро талаб мекард, Нимрод, аввалин ҳукмрони
шайтонпарасти Бобил, аллакай аз 2300 сол пеш аз милод ҳамчун худои офтоб парастиш мешуд. Зери офтоб ҳеҷ чизи нав нест.
Ӯ дар он замон культии аслии Лусиферро муаррифӣ кард. Ва он то имрӯз аз ҷониби элитаҳои
пуриқтидори оккултии ба ном «Тартиби Нав» амалӣ мешавад.
Мо дар ин бора аллакай кофӣ гузориш додаем. Ҳемингбро ва он чизҳо.
Обелиск низ рамзи фалликӣ аст.
Ба ибораи дигар, як сектаи лусифериён бо нақшаи худ барои ҳукмронии ҷаҳон тавассути секс ва
шайтон, тавре ки пешбинӣ шуда буд, пеш меравад.
Обелискҳо антеннаҳои онҳо барои таъсири ҷодуӣ ба мардуманд, метавон инчунин гуфт.
Глобус дар болои обелиск рамзи ҳукмронии ҷаҳонии Лусифер аст.
Культии Нимрод-Люцифер аз Бобил дар саросари ҷаҳон паҳн шуд. Аз ҳамон ҷо сарчашма мегирад.
Ва ҳоло мо танҳо савол мепурсем. Ҳоло мо ба роҳи паҳлӯӣ мегузарем.
Оё ҳеҷ гоҳ сел омадааст? Мо мепурсем. Оё ягон далел дар ин бора вуҷуд дорад?
Кадом роҳ аввалин шуда васеъ паҳншавии Нимродро имконпазир сохт? Чӣ чиз онро ташвиқ кард?
Нимрод кист? Бар асоси Китоби Ибтидо 10, ӯ аввалин ҳокими сиҳрӣ буд, ки ҳамагӣ 50 сол пас аз
Тӯфон ба Худои осмон ва замин ҷанги комил эълон кард.
Шумо имрӯз инро шунидед? «Худо душмани башарият аст.»
Он ҷо, 50 сол пас аз Тӯфон, оғоз ёфт. Аз ин рӯ, мо бояд онҳоро дохил кунем.
Ин аст он қадаре, ки мо дар таърих ба қафо меравем. Онҳо ҷанги комилро алайҳи Худо эълон карданд.
Ҳамчунин, ҳикояти Китоби Муқаддас дар бораи Тӯфон низ бо тасвирҳои хеле монанд дар
бисёр фарҳангҳои гуногуни ҷаҳон тасдиқ мешавад.
Масалан, сумерҳо онро тавассути «Эпоси Гилгамеш» интиқол додаанд. Аккадҳо онро тавассути «Эпоси Атрахасис» интиқол
додаанд. Аз фарҳанги мусулмонӣ то фарҳанги чинӣ ва ғайра.
Нимрод бо ин роҳ ба алоқаҳои пинҳонӣ бо қувваҳои ғайриоддӣ баргашт, ки маълум буд, онҳо сабаби асосии Тӯфон буданд.
Пас писарони Худо дар миёни мардум омаданд. Шумо ин ҳикояро медонед.
Он ҷо, дар Китоби Оғоз 6. Вай бо ҳамроҳони оғутии худ ба Худо қасам хӯрд, ки аз Ӯ интиқом хоҳад гирифт.
Кӣ ҳастанд ҳамроҳони пинҳонӣ? Онҳо фариштаҳои афтидаанд, ки дар Китоби Муқаддас тавсиф шудаанд.
Бурҷи Бабел бояд ба ҳар Худои оянда ва ҳар обхезӣ муқобилат мекард. Ин ғояи аслии ин сохтмон буд.
Мазҳаби офтобии ӯ ба ҳар насли оянда ҳифозат ваъда медод.
Ҳамин тавр, Нимрод ва ҳамсараш Семирамис худро ба худоёни осмонҳо баланд бардоштанд. Мисли Нерон дар Рум, дуруст?
Ки то ҳол ҳама чизро фаро гирифта, имрӯз низ ҳама чизро мафтун мекунад.
Аз Бабел он тавассути Ҳиндустон ба Форси қадим, ба Миср, Либия, Юнон, Рум, ба қабилаҳои германӣ ва ниҳоят ба мо расид.
Барои интиқом аз Худои Тӯфон, ки ҳоло бо инсоният душманӣ мекунад, Нимрод худро Худо эълон кардааст.
Ӯ тавонист культашро дар миёни ҳамаи халқҳо таъсис диҳад.
Ва ҳамон тавре ки Худои Китоби Муқаддас номҳои зиёде дорад, ба Нимрод низ дар фарҳангҳои дигар номҳои нави зиёде дода шудаанд.
Аммо ҳамеша ҳама чиз дар бораи культаш буд, бо ӯ дар марказ.
Ва агар шумо хоҳед фаҳмидан, ки чӣ гуна шумо ин қадар номҳо мегиред, ман танҳо
мегӯям: Исо, Йешуа, Жезу. Ҳамин тавр кор мекунад.
Фарҳанги бобилонӣ ӯро ҳамчун Оаннес ва дигарон пазируфт.
Дар Миср ӯ бо номи Осирис маъруф шуд.
Дар доираи фарҳанги юнонӣ чун: Хронос ё Зевс, писари Хронос, инчунин ҳамчун Геркулес, яъне Нимеррод Гигант ё Неброф.
Сипас боз ҳамчун Бассареус ё Дионисус, ки худои шароб аст. Ҳамчун Форонеус, ки худои дарё аст. Ҳамчун Беросус, ки худои оташ аст.
Дар фарҳанги Сурия, Нимерод ногаҳон ба Дагон табдил ёфт.
Дар Исроил Қанан ба Баал табдил ёфт, парастиши маъмулӣ бо қурбониҳои кӯдакон ва қурбониҳои хун – қурбониҳои доимӣ.
Дар фарҳанги Рим Нимерод ҳам Сатурн ва ҳам Бакх шуд. Дар фарҳанги германӣ ӯ Белус шуд.
Нимрод ва ҳамсараш/модараш Семирамис пантеонҳои афсонавӣ, яъне тамоми худоёни як қавмро рамзӣ мекарданд.
Нимрод рамзи худои ҷанг аст – ҳамсараш Семирамис, худои муҳаббат.
Шояд шумо фикр кунед: «Ман намедонам, ки Семирамис кист, ӯ кӣ аст?»
Бигзор ман Семирамисро ба шумо каме муфассалтар муаррифӣ кунам. Ӯ кист?
Семирамис дақиқан кӣ буд ва номи ӯ дар тӯли таърих чӣ гуна таҳаввул ёфт?
Семирамис аслан ҳамсари Куш, набераи Нӯҳ буд.
Ва азбаски Куш низ як шӯришгар буд, онҳо ӯро куштанд.
Ҷасади ӯро пора-пора карданд, аз ҳам ҷудо намуданд ва ҳамчун тарсониш ба ҳамаи шаҳрҳо ва мардумони атроф паҳн карданд.
Ва пас занаш Семирамис овоза паҳн кард, ки Куш ба осмон боло рафта ва бо офтоб як шудааст.
Рӯзона ӯ аз осмонҳо ҳукмронӣ мекард ва шабона аз олами зеризаминӣ.
Вай фоҳиша буд. Ва вақте ки фоҳиша Семирамис писари ғайриқонунии худро, Нимродро, ба дунё овард, даъво кард,
ки ӯ таҷассуми дубораи шавҳари илоҳӣшудааш аст, ки ҳамчун наҷотбахши башарият баргаштааст.
Аз ин рӯ Семирамис бо писари худ Нимрод издивоҷ кард.
Баъдтар ӯ низ пас аз боло рафтан ба осмон дар ҳамаи миллатҳо ба мақоми илоҳӣ бардошта шуд ва то имрӯз
ҳамчун Модари Худо ё Шоҳбонуи осмон парастиш мешавад.
Мебинед, аз он вақт пайравони культии Нимрод дар ҳама фарҳангҳо одатҳо ва шахсиятҳои худро бо чеҳраҳои худ иваз мекунанд.
Масалан, аз замони Бобил дарахти Мавлуди Исо ва маросими Пасха бо хукчаи Пасха Нимердро,
ки кушта шуда ва эҳё шудааст, ифода мекунанд.
Мазмуни ниҳонии Нимрод ҳамеша яксон мемонд.
Ҳамин тавр, ки Нимрод ба унвонҳои зиёди илоҳӣ ноил шуд, Семирамис низ дар ҳама фарҳангҳо номҳо
ва чеҳраҳои гуногуни худовандиро ба даст овард.
Ҳоло мо ба онҳо як назари кӯтоҳ хоҳем афканд.
Номи Семирамис ва зоҳири ӯ дар тӯли таърих чунин тағйир ёфтаанд: Дар Бобил аввал ӯро Семирамис, Шоҳи Замин меномиданд.
Дар Бобилони дертар ӯ ба Рея ё Иштар табдил ёфт.
Дар Лубнон ӯро Ашторэт меномиданд. Дар Миср ӯро Исис ё Ҳатор меномиданд.
Дар Ассирия ӯ Белтис шуд. Дар Финикия ӯ Астарте шуд.
Дар Юнон ӯро Афродита меномиданд. Дар Рим ӯро Кибела, Диана ё Мария меномиданд.
Дар ин ҷо оддитарин мардумони Калисои католикӣ ва ҳамаи ноогоҳони ҷаҳон то имрӯз бовар доранд, ки
ин зан бо кӯдак дар оғӯш Мариам, модари Исо аст.
Аммо он Семирамис аст, ки ҳамчун Маря, худоишинори ҷангал, тарҷума шудааст. Он худоишинори ҷангал буд.
Дар Ҳиндустон ӯро Иси ё Деваки меноманд. Дар Чин ӯро Ҳенго ё Ма-Тсоопӯ меноманд.
Дар Мексика, Коатилкуэ. Дар Скандинавия, Фригг/Фрейда.
Қайд кардан бамаврид аст, ки культаи фримасонҳо низ асосгузори Иди Мавлуди Масеҳ буд.
Ҳазорҳо сол пеш аз таваллуди Исо, бобилонӣҳо аллакай 25 декабрро ҳамчун рӯзи таваллуди худои
офтобашон, Нимрод, ҳокими худ ҷашн мегирифтанд.
Семирамис, беваи Нимрод, он замон модари ӯ буд. Вай даъво мекард, ки шоҳи осмон аст.
Ва Семирамис мардумро бовар кунонд, ки писаре, ки ӯ 25 декабр таваллуд карда буд, аз
нурҳои офтоб, яъне аз шавҳараш, ба дунё омадааст.
Аз ин рӯ, ӯро Даммузи, «Даммузи, писари худои офтоб», меномиданд.
Ин кӯдак шахси сеюми ин тринитии илоҳии сохта шуд.
Вақте ки Таммузро ба чӯб мезаданд, Семирамис иддао кард, ки хунаш дар як шабонарӯз сабаби сабзидани дарахти сабз шудааст.
Мебинӣ? Ин таърих аст. Ин дарахт ба арчаи маъруфи мо табдил ёфт.
Танҳо барои он ки шумо донед, дар воқеъ дар ҳуҷраи меҳмонхонаи худ дар Мавлуди Исо чӣ хоҳед дошт.
Ин то чӣ андоза ба ҷониби масеҳии мо рабт дорад.
Ин арчаи Мавлуди Исо ба шарафи Таммуз аст, ҳамин аст.
Ин обелиски дарахтӣ. Ба шакли он нигаред.
Пас ин обелиски дарахт ҳеҷ гоҳ бо Исо алоқаманд набуд.
Исо Масеҳ дур аз 25 декабр таваллуд шудааст.
Дар Вавилон ин писарро аввал Даммузи меномиданд. Ӯ Масеҳи мушрикӣ буд.
Дар Бобилони дертар ӯ ба Таммуз табдил ёфт. Дар Исроил ва Лубнон низ ӯ ҳамчун Таммуз маъруф буд.
Дар Миср ӯ Осирис ё Ҳорус шуд.
Ман гуфтам, ҳамеша ин номҳоро дар ёд доред.
Дар Ассирия ба Геркулес. Дар Финикия ба Бакх.
Дар Юнон ба Дионисус. Дар Рум ба Аттӣс. Дар Ҳиндустон ба Кришна. Дар Чин ба Ий.
Дар Мексика, Кетцалкоатл – ин ҳамеша маро ба ҳайрат меорад. Ман метавонам сад бор машқ кунам. Кетцалкоатл.
Лутфан инро ба ман бад нагиред, номҳо ва калимаҳо хеле зиёданд.
Агар шумо аломатҳои диакритикиро дар забони аслӣ надида бошед, шумо дар ҳар сурат гумшудаед.
Аммо ҳадди ақал дар Скандинавия ӯ инчунин Балдер шуд.
Дар баррасии ҷаҳонии рушди инсон, Китоби Муқаддас, Ваҳй 18, ба мавриди зерин шаҳодат
медиҳад. Ман аз Китоби Муқаддас иқтибос мекунам.
Ӯ ба тамоми сохтор, тамоми пояи шӯрише, ки ҷараён дорад, танҳо ҳамчун «Вавилон» истинод мекунад.
Дар он замон Рим низ дар миёни масеҳиёни таъқибшуда ҳамчун Вавилон ҳисоб мешуд.
Пас вақте ки шумо Аҳди Навро дар Китоби Муқаддас мехонед, ба бародарон дар Вавилон салом гӯед:
Вавилон дар замони ӯ дигар вуҷуд надошт.
Ин тахаллус буд, зеро ҳикоя аз ҳамон ҷо сарчашма мегирифт.
Ин ҳамеша номи рамзии ин сектаи ҷаҳонро мутасаррафкунанда, сектаи шайтонпараст, ки мехоҳад ҷаҳонро тасарруф кунад, Бабилон буд.
Ва Ваҳй 18 тақрибан 2000 сол пеш дар бораи ҳамин Вавилон пешгӯӣ кардааст, мегӯяд паёмбар:
"Вавилон! Илова бар ин, роҳбарони аристократии шумо чаканафурӯшони замин буданд:"
Ҳамаи миллатҳо бо ҷодугарии шумо ва доруҳои шумо фиреб хӯрдаанд.
Бале, ин ҳукми ниҳоии Худо то чӣ андоза ба ҳама чизе, ки мо дар ин ҷо дидаем, рабт дорад?
Мо боз мепурсем: ин фурӯшандагони عمدهи бобилонӣ, ки имрӯз ҳастанд, кӣ ҳастанд, ки бо
ҷодугариҳояшон ё доруворӣашон ҳамаи миллатҳоро фиреб медиҳанд?
Ва ман мегӯям, ки бар асоси таҳқиқоти мо, ин масони пинҳонӣ ҳастанд ва рамзҳои худро хеле ошкоро намоиш медиҳанд.
Пешонҳои онҳо, ҳам дар дохил ва ҳам дар берун, пур аз рамзҳои шайтонӣ ва сатанистӣ мебошанд.
Ҳохграт, сатанист ва масони озод Кроули ҳама чизро бо секунҷа, кулоҳ ва мавқеи умумӣ ҷамъбаст кард
– бо ин рамз ӯ маъбади масони озодро эҷод мекунад.
Тасодуфан, сиёсатмадорони сатанистӣ ҳатто дар банақшагирии шаҳрӣ ва шиносномаҳо бо
рамзҳои худ бозӣ мекунанд. Оё шумо инро мебинед?
Ҳамаи харитаҳои шаҳр бо рамзҳои шайтонӣ пур шудаанд. Ҳоло метавон дар бораи онҳо тафсирҳои пай дар пай пешниҳод кард.
Барои ин вақт кофӣ нест. Аммо шумо метавонед онро дар расм пайгирӣ кунед, ки дар он андозаҳоро такрор ба такрор мебинед.
Бафомет рамзи барномаи нигилистии гендерист, ки мо имрӯз мешиносем. Ҳоло шумо метавонед фаҳмед, ки чаро.
Ин маънои барҳамёбии ҷинсиятро дорад. Мард, зан, буз, мавҷуди болдор — ҳама дар як шахс.
Инчунин ин маънои бозгашт ба содомия, зоофилия, ки имрӯз чунин ном дорад, трансгендеризм, сексҳои окультӣ ва ғайраро дорад.
Пуансон Семирамисро ҳамчун худои баҳр меномад, ки бо номҳои Венера, Афродита ва бисёр номҳои дигар низ маъруф аст.
Ӯ инчунин як худоияи мусаллаҳ ва қатлкунандаи мардон буд, ки ҳифозатро таъмин мекард.
Ман мегӯям, ки ӯ модари ҳамаи феминистҳо буд.
Вай инчунин ҳимоятгари худоии фоҳишаҳо буд. Онҳо рамзҳои озодии бемаҳдуди ҷинсӣ ва ҳаваси порнография буданд.
Ва нишони офтобии Лусифер дар саросари ҷаҳон паҳн шудааст.
Оғоз аз марказҳое чун Кохи Сафед ё манзили сарвазири Англия, инчунин Ватикан ва йезуитҳо.
Ҳамаи онҳо рамзи офтобии лусифери Нимродро доранд.
Пайванди онҳо, шабакаи онҳо, бинобар ин маънои онро дорад, ки тамоми ҷаҳон дар талош аст, то
тамоми ҷаҳонро дар шабакаи бобилонӣ банд кунад.
Чуноне ки дар як лаҳза хоҳем дид, ландуғҳои ин октопуси ҷомеаи махфӣ ҳоло воқеан ҳар маркази
муҳими ҳаёти институционалии моро фаро гирифтаанд.
Онҳо таҳсилот ва тарбияи моро, саломатӣ ва тибби моро назорат мекунанд.
Онҳо динҳо, идеологияҳо ва фарҳангҳои моро муайян мекунанд.
Ҳамин ба сиёсат ва иқтисоди мо, ба илм ва технологияи мо ва ғайраву ғайра низ дахл мекунад.
Аммо ман мегӯям, ки дар миёни хатарноктарин таентакулҳо комплекси низомӣ-саноатии онҳо ва адолати
сохтае, ки онҳо бар мо таҳмил мекунанд, ҳастанд.
Аммо ман бовар дорам, ки васоити ахбори оммавии онҳо хатарноктарин ҷанба мебошад. Ман мегӯям «васоити ахбори оммавии онҳо».
Ва инҳо на танҳо як дасти октопус мебошанд. Онҳо қисми сари октопус мебошанд. Ва пайванди мустақим ба эминенс грис-и он.
Онҳо мо, инсонҳоро, дар саросари ҷаҳон бо иллюзияи гуногунрангии ВАО фиреб медиҳанд.
Аммо биёед бубинем, ки чаро ин пурра дурӯғ аст.
Чуноне ки ман солҳо боз мегӯям, ҳамаи васоити ахбори омма, хоҳ радио, хоҳ телевизион ё матбуот, дар ниҳоят таҳти
назорати – бигзор ин тавр гӯям – дасти масонӣ қарор доранд.
Ва ин ҷо таърихи мухтасари ин монополияи ВАО аст. Мо низ ҳеҷ гоҳ инро қаблан баррасӣ накардаем. Аз ин
рӯ мегӯям, ки имрӯз чизе ҳаст, ки бояд илова кард.
Таърихи монополияи ВАО. Падари ҳамаи агентӣҳои хабарӣ Ҳавас аст.
Нависандаи фаронсавӣ Оноре де Бальзак дар миёнаҳои асри XIX чунин навиштааст.
Миёнаҳои асри XIX. Ба он чи ӯ менависад, гӯш кунед:
Иқтибос: «Оё ҳоло шумо нобаробарии фарогирии хабарҳои хориҷиро дар ҳамаи рӯзномаҳо мефаҳмед?»
Ҳар кас хабарҳоро, ки ҷаноби Ҳавас, сарвари матбуот, мефиристад, рангубор мекунад: сафед, сабз, сурх ё кабуд.
Дар ин ҷиҳат танҳо як рӯзнома вуҷуд дорад, ки аз ҷониби ӯ таъсис ёфтааст ва ҳамаи рӯзномаҳо
маълумоти худро аз он мегиранд. Поёни иқтибос.
Миёнаи асри XIX!
Пас аз таъсиси Империяи Фаронса дар соли 1799 аз ҷониби масони Наполеон, шумораи ложаҳо дар Фаронса дар
давоми даҳ сол аз 300 то 1 220 афзуд – ин дар соли 1814 буд.
Ҳамин тавр фримасонӣ нуфуз пайдо кард.
Ва маҳз дар ҳамин давра, дар замони Наполеон, Ҳавас ба соҳаи муносибатҳои матбуотӣ ворид шуд.
Дар соли 1835 Шарл-Луи Ҳавас он чизеро таъсис дод, ки ҳоло қадимтарин агентии хабарӣ дар ҷаҳон аст.
Ин боис шуд, ки ҳоло чор агентии пурқудраттарин ба вуҷуд оянд.
Пас Ҳавас аз ҷониби ҳукумати Фаронса дар давраи подшоҳи масонии Луи I маблағгузорӣ шуда, ба таври назаррас дастгирӣ ёфт. Чаро?
Албатта, барои паҳн кардани пропагандаи ҳукуматӣ. Масонҳои озод дар сатҳи болоӣ.
Маъруфтарин банкири он замон дар Фаронса, ки инчунин бар ҳукумати Фаронса қудрати
назаррас дошт, фримасон Жак Меер де Ротшильд буд.
Ҳамчун машваратгари шоҳ ва бовардошташ, ӯ дар сиёсат таъсири бузург дошт.
Ин ҳукумат сипас ба Ҳавас дастрасии истисноӣ ба шабакаи нави телеграфӣ дод.
Дар давоми 25 сол Ҳавас бо кӯмаки ҳукумат ҳамаи рақибонашро нест кард.
Ин ба он мавқеи монополиро ҳамчун агентии хабарҳои Фаронса бо нуфузи байналмилалӣ дод.
Ва сипас ду нафар собиқ кормандони Havas агентӣҳои Reuters ва Wolff-ро таъсис доданд.
Аммо дар соли 1856 Ҳавас бо ин ду агентӣ иттиҳод барпо кард.
Баъдтар инчунин DPA ва Сафорат ва Идораи матбуотии Олмон (BPD) низ дохил карда шуданд.
Яъне, ӯ бо онҳо созишномаи картелӣ бастааст.
Сипас дигар ниҳодҳои минтақавӣ низ ҳамроҳ шуданд ва ба ин монополияи ҷаҳонӣ дар гузоришдиҳӣ ворид шуданд.
Баъдтар AP, яке аз бузургтарин агентии миллии хабарҳои ИМА, низ ба он ҳамроҳ шуд.
Ва имрӯз мо се агентии асосӣ дорем, ки ба ҷаҳон иттилоъ мерасонанд.
Ва ҳамаи онҳо бар асоси Хавас бунёд ёфтаанд. AFP, AP, Reuters. Ҳамин тавр кор мекунад.
AP ба мақомоти ҳифзи маълумоти шахсии Олмон маълумот пешниҳод кард.
Хуб? Ҳамин тавр кор мекунад. Дастро боло бардоред.
Ҳамчунин, ибораи «Беҳуда ҳарф назан» дар тӯли 160 сол ба ҳамин Ҳавас нисбат дода мешавад.
Havas нагӯед. Нусхаҳои гуногун ҳастанд, аммо ҳамеша ба Havas ишора мекунанд.
Ҳоло, пас аз ин ошкорсозӣ, мо ба шумо як навовариро, ки писарам Элиас эҷод кардааст, муаррифӣ мекунем –
харитаи ҷаҳонии масонӣеро, ки барномарезӣ шудааст.
Ва он ба шумо ҳамаи маълумотеро мерасонад, ки ман дар ин ҷо бинобар маҳдудияти вақт наметавонам фаро гирам.
Инҳо ҳама танҳо субтитрҳо ҳастанд, аммо мо ҳанӯз тамом накардаем. Оё шумо каме бештар мехоҳед?
Дар ҳар сурат, дастаҳои AZK ва Kla.TV-и мо дар марҳилаи ибтидоӣ тақрибан 100 созмони масониро таҳқиқ кардаанд.
Таъсири фримасонӣ нишон дод, ки он хеле, хеле васеътар аз он аст, ки қаблан гумон мешуд.
Ман танҳо мегӯям, ки ин як сӯрохи бепоён аст.
Аз ҳамин сабаб, фаровонии иттилои имрӯза танҳо як қадами хурди дигар дар ин кори ошкор кардани ҳақиқат аст.
Аммо вақте ки ҳамаи муҳаққиқони мустақил донишҳои такмилдиҳандаашонро ба ин харитаи масонӣ, ки имрӯз ба шумо
пешниҳод мешавад, илова мекунанд, тасвири комил тадриҷан рӯй меояд ва ҷомеаи ҷаҳонии бехабар бояд ҳатман дар бораи он огоҳ шавад.
Ин воқеан зарур аст. Пас биёед ба баъзе унсурҳои дигар равшанӣ андозем. [Чапакҳо]
Биёед унсурҳои дигари сари кракенро боз ҳам таҳлил кунем. Мо ҳанӯз дар сари кракен ҳастем, дӯстони азиз.
Ту медонӣ, Кракен – боз бисёр чизҳо дар пеш аст. Мо ҳоло танҳо ба сараш расидаем.
Қисмҳои иловагии ин сар то пояи гардан дароз мешаванд, ки дар он ҷо дастуҳои октопус, яъне тентакулҳо, оғоз меёбанд.
Ҳангоми ошкор кардани ин шабакаи ҷаҳонӣ, мутаассифона, бо ҳар зергурӯҳи нав, ки кашф мешавад, фавран онро ҳамчун ҳукумати
пинҳонии ҷаҳонӣ – Давлати амиқ ё ҳар чи бошад – қабул мекунанд.
Ин аз он сабаб аст, ки қудрати ҳар як зергурӯҳ аллакай ба таври нигаронкунанда бузург ва васеъ аст.
На коргарони содиқ, на аъзои оддии ҳизб ва на аксари андешамандони озод дарккунии воқеан
кофӣ аз ин ҷанбаҳои тақсимоти қудрат надоранд.
Зеро ҳамин аст, ки таърифҳои зиёде барои ҳукумати пинҳонии ҷаҳонӣ вуҷуд доранд.
Барои баъзеҳо ин Гурӯҳи Бильдерберг аст, барои дигарон Кумитаи 300 ё CFR, боз барои дигарон Форуми иқтисодии
ҷаҳонӣ ва ҳоло, бештар аз ҳама, ҳамин ҳаштпои ҳамаҷониба: BlackRock, Vanguard, State Street ва монанди он.
Ва аз замони ошкорсозии ошкоркунандаи Магалди тамоюл ба вуҷуд омад, ки ба ном ложаҳои ибтидоӣ
ҳамчун махфитарин ҳукумати ҷаҳонӣ ба шумор раванд.
Аммо воқеият ин аст, ки ҳамаи созмонҳои масонӣ, ки дар боло зикр шуданд, ба як клуб тааллуқ доранд.
Инҳо танҳо чизҳои рақобатӣ нестанд. Албатта, баъзеашон бо дигарон дар муноқиша ҳастанд, мо аллакай ба ин масъала бархӯрд кардаем.
Дар ниҳоят, ин дар бораи як клуб аст.
Фақат бояд фаҳмид, ки бисёре аз он чизҳое, ки ба мо ҳамчун рақобат пешкаш мешаванд, хоҳ дар сатҳи сиёсӣ, иқтисодӣ, илмӣ,
динӣ ва ҳатто низомӣ, дар асл танҳо функсияҳои гуногуни як системаи ягонаи ҳукмронии ҷаҳонӣ
мебошанд. То бозиҳои ҷангӣ бо қурбониҳояшон.
Агар ҳоло мо ба ин созмонҳои масони дар сохтори пирамидавии онҳо аз боло то поён як назари мухтасар андозем,
мо танҳо риштаи умумии сохтори қудрат ва минтақаҳои возеҳи масъулияти онро пайгирӣ мекунем.
Инҳо ҳама органҳои иловагии як ва ҳамон «клуби тасаввуршудаи ҳукмронии ҷаҳонӣ» мебошанд.
Дар болои пирамида ҳоким аст он чизе, ки «Шӯрои се» ном дорад.
Ӯ дар куҷо менишинад? Дар Осирис Лодж.
Ҳоло шумо метавонед онро пайваст кунед?
Зеро тамоми ин сохтор хеле муҳим буд, то шумо онро бубинед — ҳикояи қадимаи бабилонии пайдоиш.
Шумо метавонед ҳама чизро боз дар номҳои меҳмонхонаҳо пайдо кунед.
Баландтарин – «Шӯрои се». Имрӯз ба ман гуфтанд, ки ҳаштпо се дил дорад.
Ин чизест, ки шикорчиён хабар додаанд. Се дил.
Вақте ки шумо ҳаштпоро дар зери об мезанед, он муддати тӯлонӣ намемирад. Шумо онро мезанед, аммо он ҳанӯз ҳам ҳаракат мекунад.
Агар яке аз онҳоро аз дасташ бигирӣ, дигарон меоянд ва туро мегиранд.
Шикорчиён мегӯянд, ки танҳо як роҳ вуҷуд дорад, то ҳаштпоро бо як зарба мағлуб кунанд.
Агар ту сарро гардонӣ, то се дил ба берун нигарон шаванд, пас ӯро якбора ба анҷом мерасонад.
Ман ин расмро дӯст медорам.
Дар боло он чизест, ки «Шӯрои се» аз Ложаи Осирис номида мешавад.
Ин се хонадони пешсафанд: династияҳои Ротшильд, Рокфеллер ва Уинзор.
Инҳо дилҳои Кракен ҳастанд.
Виндзорҳо аз соли 1917 Британияи Кабирро ҳукмронӣ мекунанд.
Пас аз ин се, «Шӯрои 13»-и Ложаи Ҳорус ҳукмронӣ мекунад.
Инҳо намояндагони 13 сулолаи меросӣ мебошанд, ки раёсаташро сарвари хонадони Ротшильд бар ӯҳда дорад.
Ба гуфтаи онҳо, «Шӯрои 33»-и ложаи Гелиополис ҳукмронӣ мекунад.
Шумо онро мешунавед? Мо ҳама чизро пешакӣ баррасӣ карда будем.
Инҳо 33 намояндагони сулолаҳои меросӣ ва шахсиятҳои интихобшуда мебошанд.
Курсиро сарвари хонаводаи Рокфеллер дар даст дорад.
Сипас «Комиссияи 300» вуҷуд дорад, ки раиси он сарвари хонадони шоҳии Бритониё мебошад.
Ин ҷо маконест, ки дар он ашрофи сиёҳ, сарватмандтарин хонаводаҳои ҷаҳони Ғарб, ки асрҳо боз
маъруфанд, ҳукуматҳояшонро назорат мекунанд, ҷамъ меоянд.
Шумо метавонед дар қафо баъзе аъзои муҳимро, ки намоиш дода шудаанд, бинед.
Бале, инҳоянд онҳо. Инҳо аъзоён ҳастанд.
Сатҳи панҷум он аст, ки дар он CFR — Шӯрои муносибатҳои хориҷӣ — фаъолият мекунад.
Гуфта мешавад, ки ташаббуси ин масъала бори дигар аз як Ротшильд сарчашма гирифтааст.
Маблағгузорӣ аз Рокфеллер меояд, ки ба ӯ нисбат дода мешавад.
Шумо инчунин метавонед стратегҳои муҳими CFR-ро, ки дар пасзамина намоиш дода шудаанд, бубинед.
Мебинед, чеҳраҳое, ки аллакай мешиносед, пайваста бармегарданд.
Ва 36 ложаи аслие, ки танҳо аз соли 2014 маълуманд, низ мегӯянд, ки онҳо бо ташаббуси оилаи Ротшильд таъсис ёфтаанд.
Аз ин рӯ, дар ҳама сатҳҳои салоҳият мо такрор ба такрор ҳамон шахсон ё гурӯҳҳои шахсонро аз ин пирамида меёбем.
Баъд Гурӯҳи Билергберг меояд, ки онро Дэвид Рокфеллер ва Генри Киссинджер таъсис додаанд.
Аммо Комиссияи сеҷониба низ ба таъсисёбии он аз ҷониби Дэвид Рокфеллер, Генри Киссинджер ва Збигнев Бжезинский бармегардад.
Дар зинаи шашуми зинапояи қудрат, фримасон Билл Гейтс низ бо Бунёди Гейтс, ки ӯ онро сармоягузорӣ мекунад, меҷунбад.
Бунёдҳои Ҷамъияти Озод бунёди дигарест, ки аз ҷониби Ҷорҷ Сорос таъсис ёфтааст.
Бунёди Рокфеллер, албатта, бунёди Рокфеллерҳост ва ғайра ва ғайра. Мебинед.
Ва танҳо дар ҳамин нуқта шохаҳои алоҳидаи октопус, яъне тентакулҳо, оғоз меёбанд, ки дар онҳо риштаи сурх
метавонад вобаста ба ҳар як тентакул каме дигар хел ҷараён ёбад.
Ба хотири сарфаи вақт, ман танҳо мухтасаран асосгузорон ва ҳамон номҳоро, ки такрор ба такрор зикр мешаванд, ёд мекунам.
Дар ҳар кадоми ин танакаҳо боз созмонҳои пешсаф ҳастанд, ба монанди BlackRock, бузургтарин мудири дороиҳо ва
ҷангталаб дар иқтисод. Ё Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ (WEF), андешагоҳи байналмилалии молиявӣ «Гурӯҳи 30».
Дар сиёсат ин СММ аст; дар соҳаи тандурустӣ ин Созмони ҷаҳонии тандурустӣ аст ва ғайра.
Ва мутаассифона, як дасти ғафси октопус на танҳо тамоми низомҳои сиёсии моро аз рост то чап фаро мегирад, балки
додгоҳҳо, қонунҳо ва додгоҳҳои байналмилалии моро низ.
Мебинед, даҳшати Ҷанги якум ва Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ зарурат ва ҳамчунин қабули ворид
намудани ҳуқуқи байналмилалиро ба вуҷуд овард.
Аз аввалин лаҳза масонгариҳо ҳам нерӯи пешбарандаи ташкили чунин ҷангҳо ва ҳам нерӯи пешсаф дар ҳуқуқи байналмилалӣ буд.
Ва ин дақиқ стратегияҳои дарозмуддати фримасони баландпоя ва шайтонпараст Алберт Пайкро инъикос мекунад.
Ман ҳоло як қатор бунёдҳо ва созмонҳои масониро, ки аз ҷониби фримасонҳо ба таври қавӣ таъсир ёфтаанд,
бидуни пешниҳоди далелҳо дар ин суханронӣ, феҳрист мекунам.
Чуноне ки зикр шуд, шумо метавонед ҳамаи далелҳоро дар харитаи нави рақамии ҷаҳони фримасонӣ пайдо кунед, ки бо
маълумоти муфассал, аз ҷумла номҳои асосгузорон ё робитаҳо, санаҳо ва маълумоти муҳим пурра карда шудааст.
Бо як клик ҳама чиз якҷоя мешавад. Пас, идома медиҳем.
Мо Шӯрои Амнияти Созмони Милали Муттаҳидро дорем, ки ҳамаи онҳоро фримасонҳо таъсис додаанд: Шӯрои Амнияти Созмони
Милали Муттаҳид, Додгоҳи Байналмилалии Адолат, Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ ва Додгоҳи Аврупоии Адолат.
Ҳоло биёед чанд мавзӯъро ба ҳамин тариқ баррасӣ кунем.
Номи падарони бунёдгузор аллакай дар қафо намоиш дода шудаанд.
Фақат ба харитаи ҷаҳон клик кунед ва ҳамаи таҳқиқоти Kla.TV ва AZK дар ин мавзӯъ дар ихтиёри шумо хоҳанд буд.
Биёед ҳоло ба он назар андозем.
Дар соҳаи тиб ва тандурустӣ асосҳои масонӣ ё созмонҳои зерин бо робита ба фримасонӣ мавҷуданд: Pfizer, мақоми танзимкунандаи EMA,
Салиби Сурх, Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ (WHO), мақоми танзимкунандаи FDA, NIAID, CDC, Johnson & Johnson, Hoffmann-La
Roche, BioNTech, GSK (GlaxoSmithKline), Sanofi, асосгузорони идеяи эмгузаронӣ: Эдуард Ҷеннер, Роберт Кох, Луи Пастер,
Ҷозеф Ҷеймс Киньюн, Бунёди Гейтс, CEPI , Табибони бе сарҳад.
Мавзӯъҳое, ки ба терроризм ва ҷанг марбутанд: ЦРУ, ФСБ, КГБ, МИ6, Гладио, Ал-Қоида, НАТО, Конфронси амниятии Мюнхен,
ОБСЕ, ташкилкунандагони аслии ҳодисаи 11 сентябр, аз ҷумла Комиссияи 11 сентябр, NIST, Гурӯҳи Карлайл.
Соҳаи фаннӣ: Палантир, Серн, Леопольдина, Ҷамъияти Подшоҳӣ, Дерпа. Биологияи эволютсионӣ: Назорати зеҳн MK-ULTRA.
Соҳаи таълим ва омӯзиш: Донишгоҳҳо: Массачусетс Институти Технология (MIT), Донишгоҳи Стэнфорд, Донишгоҳи Гарвард, Коллеҷи
Империяи Лондон, Донишгоҳи Кембридж, Коллеҷи Донишгоҳи Лондон, Донишгоҳи Чикаго,
Донишгоҳи Йел, Скалл энд Боунс, Донишгоҳи Оксфорд.
Созмонҳои байналмилалии таълимӣ: OECD, UNESCO, UNICEF.
Ташкилотҳои хайриявии кӯдакон: Save the Children, Федератсияи байналмилалии назорати
таваллуд (IPPF), World Vision International.
Мавзӯъҳои ВАО: AFP (Агентии Франс-Пресс), AP (Ассошиэйтед Пресс), Reuters, Ширкати Уолт Дисней, Метро-Голдвин-Мейер (MGM), Уорнер
Бразерс, Ассотсиатсияи филмсозон (MPA), 20th Century Fox, FSK.
Глобалии масонӣ гигантҳои технологӣ: Microsoft, Apple, Google, Facebook.
Мавзӯъҳои технологияҳои муҳити зист: WWF, NASA.
Соҳаи мавзӯъ: Сиёсат: СММ, маъмурияти Иттиҳоди Аврупо, G7, G20.
Мавзӯъҳои иқтисодӣ: Блэкрӯк, Вангард, Блэкстоун Груп.
Мебинед, дӯстони азиз, мо метавонистем соатҳо ҳамин тавр идома диҳем. Аммо барои имрӯз ҳамин кофист.
Оё шумо пай бурдед, ки дар ин ҷо ранги сиёҳ чӣ қадар зиёд аст?
Оё шумо мушоҳида кардаед, ки чаро филмҳои мо дар саноати кино рӯз ба рӯз бадхоҳонатар мешаванд?
Оё шумо пай бурдед, ки чаро ҳама чиз дар фарҳанги мо рӯз ба рӯз бештар шайтонӣ мешавад?
Чаро ҳатто маросими ифтитоҳи туннели Готтард бо унсурҳои шайтонӣ оро дода шудааст?
Оё шумо мушоҳида кардаед, ки ин пайвандҳо чӣ гуна кор мекунанд?
Инҷо шумо метавонед нуқтаҳоро ба ҳам пайваст кунед.
Пас ҳама чиз комилан равшан мешавад, ки чаро сатанизм ва парокандашавии ҳамаи арзишҳо рӯз
ба рӯз бештар паҳн мешаванд. Дар ҳама сатҳҳо.
Ин ягона шарҳ аст.
Ин на танҳо як ҳодисаи табиӣ аст, балки ин як фитна аст, як фитнаи воқеӣ.
Ва вақте ки шумо ба назар мегиред, ки ин шахсони пур аз ҳаваси қудрат, ки ҳам асли ҳавасмандкунандагон ва ҳам асли
манфиатҷӯёни қариб ҳамаи ҷангҳои бузурги гузашта ҳастанд, мо то давраи Наполеон ва ҳатто пеш аз он гап мезанем, дуруст?
Ва вақте боз ба назар гирем, ки ҳамин доираҳо барномаи омодаеро таҳия кардаанд, то ҳамаи халқҳои рӯи заминро ба
таври систематикӣ аз ҳуқуқҳояшон маҳрум сохта, назорат ва пайгирии пурраи онҳоро таъмин кунанд.
Бо дарназардошти ин, ман танҳо метавонам пешниҳод кунам:
Ба ҷои он ки бо онҳо ҷанг кунем – зеро ин ҷангҳои онҳост – ва дар девонагии эмгузаронии онҳо ширкат варзем, ба ҷои он ки ба
дурӯғҳои иқлимии онҳо, барномаҳои мусодираи молу мулк ва монанди он бовар кунем, беҳтар аст, ки ин ҳама ҳамдастӣ ва созиши
пинҳониро ба рӯйи омма кашем ва онро бо тафтишоти ҳамаҷониба таҳқиқ кунем, онро тавассути додгоҳи воқеан мустақил,
ки бо раъйпурсии умумихалқӣ тасдиқ шудааст, ошкор намоем.
Ва агар он чи имрӯз гуфта шуд, тасдиқ шавад, пас воқеан онро мустаҳкам кунед.
Ва оё шумо фикр мекунед, ки ин танҳо оғоз буд? [дастфишонии баланд]
Бале. Ҳатто ин тадқиқоте, ки садҳо нафари мо дар тӯли чанд моҳ ҷамъоварӣ кардаем, ҳанӯз
дур аз анҷом аст; он хеле амиқтар аз ин аст.
Аммо, чунон ки гуфтам, мо шуморо барои ин кор даъват хоҳем кард.
Ман мехоҳам таъкид кунам, ки бо силоҳҳои инсонӣ, бо силоҳҳои инсонӣ, аммо наметавон ин
октопуси махфии ҷамъияти пинҳонро мағлуб кард.
Номумкин аст, зеро онҳо, масалан, НАТО-ро ҳамчун артиши махфии хусусӣ доранд.
Мо фикр мекунем, ки онҳо барои ҳимояи мо ҳастанд, ва ҳоло шумо дидед, ки чӣ гуна кор мекунад.
Аз ин рӯ, эҳёи глобалии халқҳо зарур аст.
Мо дар ин масъалаҳо ба шаффофияти комил ва ҳамзамон радди комили низомҳои ҷангҷӯёна ва фиребомези онҳо ниёз дорем. Мефаҳмӣ?
Ва он чизе, ки ҳоло зарур аст, ин аст, ки халқҳои хиёнатшуда дар муқовимати фаъол ва синергетикӣ муттаҳид шаванд.
Ва ин танҳо дар сурате имконпазир аст, ки ҳамаи одамон аз ҳамаи миллатҳо, ҳамаи динҳо, фалсафаҳо ва ҷараёнҳои сиёсӣ,
инчунин аз соҳаи илм, тиҷорат, фарҳанг ва ғайра амал кунанд.
Аммо, мутаассифона, сектаи шайтонӣ, ки дар ин ҷо баррасӣ мешавад, дар тӯли асрҳо воқеан кори ҳамаҷониба анҷом додааст.
Зеро онҳо на танҳо ҳамаи гурӯҳҳои манофеи зикршударо бо ният тақсим кардаанд, балки тавассути ВАО ва
пешниҳодҳои шаҳвонӣ онҳоро ба ҳолати пурраи беҷунбу бепарвоӣ расонидаанд. Бале, дегенератҳо.
Танҳо дар як ҷиҳат ин ҷамъиятҳои махфӣ тавонистанд дар байни давлатҳо иттиҳоди ҷаҳонӣ эҷод кунанд.
Ман дақиқ дар бораи футбол гап намезанам. Ҳанӯз ҳама дар ин бора розӣ нестанд.
Воҳиди ҳақиқие, ки ҳамаро дар бар мегирад, ин аст, ки ҳеҷ кас наметавонад дар ин бора мустақилона чизе анҷом диҳад.
Ки ягон наҷотбахш бояд аз берун биёяд, то ба ин вазъияти беумед дар ин ҷо хотима бахшад.
Мутаассифона, дар ҳамаи динҳо ҳамин назари ягона ҳукмфармо аст.
Ҳақиқатан дар ҳамаи онҳо, аз ҷумла дар ҳамаи фалсафаҳо.
Аммо инчунин, аслан, дар ҳар як шаҳрванди миёнаи Замин.
Ман бар онам, ки дар зери осмон ягон иттиҳоди бузургтар аз ҳамин назари дақиқ, ки ман дар ин ҷо дар бораи он ҳарф
мезанам, вуҷуд надорад. «Дар ин ҷо ҳеҷ коре кардан мумкин нест.»
Аммо ин интизори пассивӣ, мутаассифона, аз ҷониби ин одамон бо ният паҳн карда шуд. Стратегӣ бедоршуда.
Ҳар вақте ки шумо бо касе дар ин бора сӯҳбат мекунед ва онҳоро бо мушкилоти воқеии зиндагӣ рӯбарӯ мекунед, посухи
маъмулӣ чунин аст: «Бале, ин воқеан даҳшатнок аст, аммо ман дар ҳар сурат наметавонам дар ин бора чизе кунам.»
Ва аз ин рӯ баъзеҳо дар осмон наҷотдиҳандаашонро интизоранд, дар ҳоле ки дигарон, ҳамон тавре
ки ба онҳо омӯхтаанд, интизори амрикоиҳо ҳастанд.
Боз баъзеҳо дар бораи яҳудиён, боз баъзеҳо дар бораи ду шоҳиди Ваҳй ва ғайра.
Аммо ман мегӯям, ки, азизони ман, бояд баръакс бошад.
Ман мегӯям, ки ту ва ман, ҳар як шаҳрванди ин замин, ҳоло даъват мешавем, ки амал кунем.
Ҳамаи мо муттаҳид шавем, ҳамон тавре ки дар «мо ҳеҷ коре карда наметавонем» худро як мешуморем, биёед дар «ҳа, мо метавонем
коре кунем» низ як шавем. Дар акси ҳол, ҳеҷ чиз кор намекунад.
Аз ин рӯ, мегӯям: биёед ва ҳоло бархезед.
Шаҳрвандони Замин, ҳамаатон овозатонро баланд кунед.
Мо ба шумо мусулмонон ниёз дорем, мо ба шумо ҳиндуҳо ниёз дорем. Мо ба шумо мусулмонон ниёз дорем, мо ба шумо ҳиндуҳо ниёз дорем.
Мо ба шумо буддоиён ниёз дорем ва мо ба шумо сайентологҳо, мормонҳо, масеҳиён, Шоҳидони Яҳува ва калисоҳои озод ниёз дорем.
Ин ҷоест, ки ба мо ҳамаи эзотеристҳо, ҳамаи гуманистҳо, ҳамаи чапгароён ва ҳамаи ростгароён, аз ҷумла
онҳое, ки дар маркази сиёсӣ қарор доранд, лозим аст.
Ман бо тамоми ҷиддият ва бо тамоми қалби худ мегӯям: бо мо бархезед, шумо олимон ва муҳандисон, шумо
фаъолони ҳифзи муҳити зист ва ҳуқуқшиносон, шумо додрасҳои бетараф, прокурорҳо ва рӯзноманигорони огоҳ.
Он ба ту ниёз дорад.
Мо ба шумо, эҷодкорони ҳунармандон, ҳамон қадар ниёз дорем, ки ба духтурон, омӯзгорон ва мураббиён.
Бале, танҳо ҳама. Ҳама лозиманд.
Ва ниҳоят, ман мехоҳам бори дигар оғозро таъкид кунам.
Зеро Худо дар шумо зиндагӣ мекунад. Дар ҳамаи шумо, ки ман ҳозир номбар кардам.
Ӯ дар ҳар яки шумо зиндагӣ мекунад ва мехоҳад қувват ва тавоноии худро, дар ҳақиқат
тамоми камолияташро тавассути шумо ифода кунад.
Бале, чунон ки Исо гуфт, шумо бояд комил бошед, чунон ки Падари осмонии шумо комил аст.
Зеро Худо мехоҳад тавассути шумо, тавассути ҳамаи шумо, одамоне, ки онҷо ҳастед, коре анҷом диҳад.
Ва дигар ҷангҳои динӣ нахоҳанд буд.
Дар натиҷа, ӯ дар ҳар яки шумо, ҳа, дар ҳар кадоми шумо зиндагӣ мекунад.
Ва чун дар ду суханронии охири худ таъкид кардам, мо метавонем ҳамаи ин монеаҳои ба назар нопайдобаро паси сар кунем.
Чӣ тавр? Тавассути фармонҳои боэътимод ва ҳамоҳангсози мо.
Тавассути эълонҳои мо, ки дигарон онҳоро дуо меноманд, ки мо онҳоро ҳар субҳ аз соати 6:00 то
6:05 бо эҷодкорӣ дар саросари ҷаҳон баён мекунем.
Ва ин дуоҳои имонӣ он лашкарҳои осмониро ба ҳаракат дароварданд, ки ҳазорсолаҳо интизор
буданд, то мо ба онҳо иҷозаи дахолат диҳем.
Ҳоло ман сирри Худоро ба тамоми ҷаҳон ошкор мекунам, мефаҳмӣ?
Мо имрӯз шунидем, ки ҳамаи динҳо сиррҳояшонро пинҳон мекунанд.
Ман барои ҳамаи шумо ва барои боқимондаи ҷаҳон сирро ошкор мекунам.
Ин фарқе надорад, то даме ки шумо одамоне бошед, ки дар дилҳояшон адолат доранд. Гӯш кунед, ҷанги ниҳоӣ — ҳамин сир аст.
Ҷанги ниҳоӣ дар ин ҷо дар сатҳи комилан рӯҳонӣ барпо хоҳад шуд.
Дигар бомбаборон нест, дигар таҳдиди ҷангӣ нест. Фақат дар сатҳи рӯҳонӣ.
Ва дар ин ҷо мо дар бораи силоҳҳои инсонӣ ё ҳатто силоҳҳои боз ҳам марговартар аз онҳое, ки мо аллакай медонем, гап намезанем.
Не, мо дар бораи фармонҳои синергетикӣ сӯҳбат мекунем, ки ҳамаи одамони сулҳҷӯ ва адолатпарвар ва,
дар асл, ҳамаи авлиё онҳоро ҳамзамон эълон мекунанд.
Ва ҳоло ман ба шумо як мисол медиҳам. Ман ин калимаҳоро эҷод кардам.
Мо ҳамеша онҳоро ошкор мекунем.
Ҳар рӯз мо инро эълон мекунем.
Мо фарёд мезанем: «Ҳамаи шумо, сатанистони ҷомеаҳои махфӣ: худатонро ҳукм кунед,
худатонро хиёнат кунед, худатонро нобуд кунед.»
Ин муҳимтарин фармон аст, ки аз даҳони мо баромад мекунад.
Ва ҳамин аст сабаби бархостани чунин «Магалдисҳо». Онҳо дар баландтарин дараҷаи фримасонӣ қарор доштанд.
Ва тавассути чунин эълонҳо дар дупаҳои онҳо оташ афрӯхта шудааст.
Он онҳоро бедор кард, онҳоро оташ зад. Ҳама коре, ки метавонистанд кунанд, ин буд, ки он
чизеро, ки нақша доштанд, баланд фарёд зананд.
Онҳо 600 саҳифа навиштанд. Ҳама чизеро, ки метавонистанд, ошкор карданд. Ҳамаи ҳиссиёти даруни дилҳояшонро ошкор карданд.
Чаро? Зеро он мисли оташ бар онҳо омад.
Ва онҳо боварӣ доштанд, ки дар ҷаҳон даҳшатноктарин нооромиро ба вуҷуд меоранд. Ҳоло, гӯё, онҳо
бедор шудаанд. Мефаҳмӣ? Ин ҷангҳои рӯҳонӣ аст.
Бедор шав!!! Ман дар ин ҷо чӣ кор мекунам?!! Оё ман ақламро гум кардаам?!!
Як ҷаҳони пурраро нобуд кунам?!! Бо Худо ҷанг кунам?!! Оё ман ақламро аз даст додаам?!! Ман худро кӣ мешуморам?!!
Ҳамаи шумо, сатанистони ҷомеаҳои махфӣ: худатонро ҳукм кунед! худатонро хиёнат кунед! худатонро нобуд кунед!
Дигар наметавонад вазифаи одамони бечора ё ҳатто қувваҳои мусаллаҳ бошад, ки чунин одамони саркашро ба зону биёранд.
Боз як бор мегӯям: актаи ниҳоӣ аз худдодгарӣ, худхиёнат ва, агар ягон роҳи дигар набошад, худталофӣ иборат аст.
Худо дар ин замони охир ҳамин тавр амал мекунад.
Ин сирриест, ки шумо бояд бидонед. Худо ҳамин тавр амал мекунад.
Зеро ҳамин тавр дар матнҳои аслии беолоиши Нави Аҳд навишта шудааст.
Медонӣ, ман Нави Аҳдро калима ба калима, бо ҳама ҷузъиёташ тарҷума мекунам.
Ва инчунин онро ин одамон кастратсия карда буданд ё тағйир дода буданд. Бале, нодуруст тарҷума шудааст.
Ояти 5:13-и Китоби Ваҳй аввал тавсиф мекунад, ки дар даври ниҳоии ин ҷанг, ки мо ҳоло дар он иштирок дорем,
дигар ҳеҷ гуна маҷбуркунии беруна вуҷуд нахоҳад дошт.
Чаро? Зеро ҳатто бадтарин онҳо он қадар ҳаяҷонзада хоҳанд шуд, ки худашонро ҳукм хоҳанд кард.
Шумо метавонед дар он ҷо дар калимаҳои дигар дар бораи он бихонед. Ояти 18:20-и Китоби Ваҳй шаҳодат
медиҳад, ки Худо худаш ин ҳукмро иҷро хоҳад кард.
Кадоқ? Ҳамин ки он аз лабҳои мо, лабҳои ҳамаи одамони ростқавл, гузарад ва тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ бо адолат дар
дилҳояшон бо як овоз онро фармуд, ҳамин вақт он рӯй хоҳад дод.
Ин дақиқан ҳамон вақт аст, ки он тавассути ин одамон рӯй медиҳад. Сипас Худо чизе навро эҷод мекунад.
Ин бояд аз ҷониби шумо, аз ҷониби ҳамаи шумо, ки ман номбар кардаам, гуфта шавад. Бале, ҳамин ҳукм.
Ба он чи дар матн воқеан навишта шудааст гӯш кунед – ва ман ба шумо нишон медиҳам, ки чӣ гуна чунин матнҳоро кастрация кардаанд.
Ҳоло мо дар бораи ин ҷанги ниҳоӣ, дар рӯҳияи маъмулан Армагеддон, сӯҳбат мекунем. Ва ман ба он боз як ҷумла илова мекунам:
Армагаддон дар рӯҳ ҳоло аст, ин ҷанги ниҳоӣ, ҷанги ҷаҳонӣ аст, ки дар он рӯшноӣ ва торикӣ ҳал хоҳанд шуд.
Ва агар мо, ва ман танҳо ҳамон чизеро мегӯям, ки ҳаст, агар мо ин ҷангро бохта диҳем, мо, ки адолатро дӯст медорем, мо, ки
якдигарро дӯст медорем, мо, ки барои ҳақиқат, нур ва адолат меистем, агар мо ин ҷангро бохта диҳем, пас Армагеддон рӯй
хоҳад дод, ки ҳамеша дар Китоби Муқаддас бар мо таҳдид мешуд.
Аммо танҳо пас! Ин вобаста аст ба он, ки оё мо ҳоло ин фармонҳоро ёд мегирем ё не; оё онҳо аз дили мо
сарчашма мегиранд ё не — ҳамин нуқтаи ҳалкунанда аст.
Ҳоло ба матн гӯш кунед, ки он дар асл чӣ гуна аст; ҳатто имрӯз ҳам танҳо ба тарзи дигар тарҷума
шуда, аз ҷониби ин гурӯҳ ҳазф ва сензор шудааст.
«Аз онҳо хушҳол бошед», мегӯяд Худо дар бораи ин нуқтаи ниҳоӣ.
Эй осмонҳо ва шумо, бандагони Худо, паёмбарон ва пайғамбарон, бар онҳо шод шавед.
Зеро Худо ҳукми Туро бар онҳо иҷро кард.
Ва оё шумо медонед, ки имрӯз дар Китоби Муқаддас чӣ навишта шудааст?
Худо бар ту ҳукм кардааст.
Пас мо Худоро интизор мешавем. Ту онро беҷуръат кардӣ, не?
Ба парастишгарон гӯед, ки, ба ҳар ҳол, масонҳои рӯҳоние, ки моро таъқиб карданд, меоянд.
Ман ҳамаи ин чизҳоро ихтироъ кардам, зеро маҷбур будам ба ин савол посух диҳам: чаро тамоми Калисо маро таъқиб
мекунад, дар ҳоле ки ман одамонро ройгон барқарор мекунам?
Агар ман ҳама чизро ройгон кунам, пас чаро ҳама ба ман мезананд?
Пас ман фаҳмидам: онҳо умуман рӯҳониён нестанд, онҳо гургҳо дар либоси гӯсфанд ҳастанд. Бале.
Сипас ман онро тарҷума кардам. «Худо ҳамаи инро барои ту хоҳад кард.»
Сипас онҳо чунин таблиғ мекунанд: «Наҷотбахши азиз дар лаҳзаи муносиб хоҳад омад ва шумо ба осмон бардошта мешавед,
ва сипас Наҷотбахш ҳама чизро танҳо худаш анҷом медиҳад.»
Китоби Муқаддас баръакс мегӯяд: Худо тавассути ту меояд, ё умуман намеояд.
Худо хоҳад омад, аммо танҳо тавассути ту, вагарна умуман намеояд.
Ва ӯ ба тарзи хоси худ меояд. Ӯ мисли гӯсфандкашони қадим нест, ки ҷанги хунинро сар кунад ё чизе монанди он.
Худо ҳукми Туро бар онҳо иҷро кард.
Ва ин ҳукми мост:
Худро ҳукм кунед! Худро хиёнат кунед! Ошкоркунандагони сирр шавед!
Агар роҳи дигаре набошад, худатонро нобуд кунед!
Мо ханжар, сабер ё ягон чизро намегирем; шумо худатон ин корро мекунед. Ин ҷанги ниҳоӣ аст.
Пас биёед ин ҳукмро бо эътиқоди комил якҷоя эълон кунем. Ман ба шумо як мисол меорам.
Ман баъдтар ба ин бармегардам; ин яке аз эъломияҳои дуоӣ аз ин рӯзҳост, ки мо баъдтар ба шумо тақсим хоҳем кард.
Ман онро баланд мехонам. Ин тавр саҳар дар саросари ҷаҳон садо медиҳад:
"Чӣ қадар якдилона ифода шудааст" – ин ҳукми мост.
– "Тавре ки созиш карда будем, , шумо риёкорон бо лағжидан меоед."
Шумо сипас ихтиёран иқрор мекунед, ба кӣ чӣ кор кардаед.
Ба тамоми ҷаҳон фарёд зан, ки ту ҳимоятгарони моро бо пул пора додӣ, ки бояд моро ҳифз
мекарданд, то даме ки онҳо дар ифлосии ту фурӯ рафтанд.
Ва ҳоло қисмати ҳалкунанда меояд:
«Оташи наҷот дар даруни ту чунон сӯзон аст, ки ту онро эътироф мекунӣ, то ҳама донанд, ки чӣ ҳама
дурӯғ ва фиреб буд ва кӣ ба гурӯҳи дуздон мансуб аст.»
Каме шеърӣ аст, аммо ҳамин тавр кор мекунад.
Ман танҳо мегӯям, лутфан ин рӯйхати эъломияи 31-рӯзаро гиред.
Шумо пайванди зеркаширо дар қафо хоҳед ёфт.
Ва мо онҳоро низ дар матни пахш дохил хоҳем кард, вақте ки ин суханронӣ нашр мешавад.
Ва пас биёед аз ин имконият, ки осмон ҳар рӯз ба мо ваъда додааст, истифода барем.
Шумо метавонед дар ин бора дар брошюра бештар бихонед.
Ва бинобар ин мо ҳар рӯз ҳадди ақал 5 дақиқа, ва агар тавонед, 15 дақиқа, ҳамроҳ бо мавзӯъҳои дигар сарф мекунем.
Дар ҳар кишвари рӯи замин дар вақти муайян, ҳамеша дар аввали субҳ аз соати 6:00 то 6:05, ё соати 6:15,
барои онҳое, ки мехоҳанд аз ҷиҳати рӯҳонӣ боз ҳам амиқтар шаванд, ба шифо, шифои ҷисмонӣ, ҳа.
Ҳоло ҳама чизе, ки боқӣ мондааст, ин аст, ки ман ба шумо барои бо сабр гӯш кардан ва ҳамкории синергетикии шумо ташаккур гӯям.
Ва ман мегӯям: «Ман туро дӯст медорам, мо туро дӯст медорем ва ба ту ниёз дорем». Мо воқеан ба ту ниёз дорем.
Ва ман одатан мегӯям: «Ман Иво Сасек ҳастам, ки аз соли 1977 дар назди Худо истодаам». [даст задани пуршур]
Ташаккур, падар, барои ин суханронии бениҳоят асоснок ва ҳамаҷониба.
Ман мутмаинам, ки шумо низ ҳамин тавр эҳсос кардед. Ман чандин бор пӯсти баданам мурғон
шуд ва воқеан ба ин мавзӯъ мафтун шудам. Аҷоиб.
Бале, ман дар чанд рӯзи охир дидам, ки шумо барои ин нутқ чӣ қадар кӯшиш кардаед. Ташаккури зиёд.
Ту худат гуфтӣ, ки ин бешубҳа арзанда буд.
Бале, чун аллакай эълон шуда буд, ҳоло метавонам ба шумо нишон диҳам, ки чӣ гуна ин таҳқиқоти фримасонӣ
ҳоло ба таври муфассал барои ҳамаи шумо дастрас аст.
Садҳо нафар аллакай дар ин лоиҳа кор кардаанд.
Ин ошкорсозии беназири масонист.
Аз консепт то таҳқиқот ва барномасозӣ чанд моҳ кори сахт сарф шуд.
Аммо ман натиҷаро ҳамин ҷо ва ҳозир ба шумо пешкаш мекунам.
Мо барои шумо таҳқиқотро дар Vetopedia, энсиклопедияи озоди назари мухолиф, ҷамъоварӣ кардем.
Шумо метавонед инро дар www.vetopedia.org пайдо кунед.
Ва ҳоло ман мехоҳам ба таври мухтасар нишон диҳам, ки ин харитаи ҷаҳон чӣ гуна кор мекунад, чӣ гуна сохта шудааст,
ва ҳамчунин чанд маслиҳати амалӣ оид ба истифодаи он диҳам.
Бале, агар шумо ба www.vetopedia.org равед, ҳамаи категорияҳои дар ин ҷо номбаршударо хоҳед дид, ва ҳоло
мо ба категорияи «Бунёдҳои фримасонҳо» клик мекунем.
Мо имрӯз ин сайтро чандин маротиба боз боздид хоҳем кард, аз ҷумла дар дигар категорияҳо.
Дар ин ҷо ду назар ба ин асосҳои масонӣ вуҷуд дорад. Яке харитаи ҷаҳон аст, дигаре рӯйхат.
Нақшаи ҷаҳон дақиқан 100 ложаи масонӣ нишон медиҳад. Дирӯз сарвари тадқиқот гуфт, ки мо инро анҷом додаем, ки онҳо ҳадаф
доштанд ба рақами 100 расанд, ва дирӯз шаб ин воқеан рӯй дод.
Пас 100 ложаи масонӣ ҳастанд.
Ин ҷустуҷӯ дар шакли харитаи ҷаҳон ва дар шакли рӯйхат дастрас аст.
Ва агар шумо ба «Рӯйхат» гузаред, натиҷаҳо ҳамон мебошанд. Ин танҳо як назари дигар аст, ки
барои қонеъ кардани ниёзҳои гуногун пешбинӣ шудааст.
Дуруст, агар дар харитаи ҷаҳон инҷо зум кунед – биёед, масалан, Ню-Йоркро зум кунем.
Пас шумо метавонед ҳамаи бунёдҳоро дар ин ҷо бинед ва ба осонӣ рӯи он бунёде, ки мехоҳед, клик кунед.
Масалан, агар ман дар ин ҷо ба BlackRock клик кунам, як матни кӯтоҳ пайдо мешавад, ва агар ман дар
ин ҷо пахш кунам, он ба намоиши рӯйхат мегузарад.
Ва дар ин ҷо воқеан мебинед, ки ҳама чиз бо тафсилот тавсиф шудааст. Он воқеан хуб навишта ва бодиққат фикршуда
аст, ҳамон тавре ки аз мақолаҳои касбӣ интизор мешавед.
Ва ниҳоят, ин ҳама истинодҳо ва истинод ба фримасонӣ ҳастанд.
Ҳамаи ин хеле хуб омода шуда, барои ҳамаи ин ошкоркуниҳо намоён гардидааст. [таъқили пуршур]
Бо истифода аз функсияҳои филтр дар боло, шумо метавонед шумораи афзояндаи стартапҳоро
мувофиқи ниёзҳои таҳқиқотиатон маҳдуд кунед.
Агар мо ҳоло ҷустуҷӯро дар ин бахш ба «терроризм» маҳдуд кунем, масалан, шумо мебинед, ки харита тағйир меёбад ва
шумо танҳо натиҷаҳои марбут ба терроризмро мебинед, ки дар ин ҷо бо як ҳавопаймои ҷангӣ ифода ёфтаанд.
Ин функсияҳои филтр ба шумо кӯмак мекунанд, ки ин шумораи ҳамеша афзояндаро маҳдуд карда, барои ниёзҳои худ истифода баред.
Ин харитаи ҷаҳон ҳамчун асари истинодӣ ва энсиклопедия пешбинӣ шудааст, инчунин барои рӯзноманигорон, ВАО-и мустақил,
идораҳои таҳрирӣ, хабарнигорони таҳқиқотӣ, муаллифон ва ғайра.
Ин кори ҳамаҷониба бояд ҳатман дар саросари ҷаҳон паҳн карда шавад ва ҳар кас метавонад онро ройгон истифода барад.
Ва ман ба шумо чанд маслиҳати амалӣ, махсусан барои омӯзгорон, медиҳам, ки ин дар
ояндаи наздик чӣ гуна метавонад ба назар расад.
Ҳоло тасаввур кунед, ки шумо нақша доред дар бораи саммити G20, ки 22–23 ноябр баргузор мешавад, гузориш диҳед.
Масалан, шумо метавонед дар инҷо дар майдони ҷустуҷӯ «G20»-ро ворид кунед ва сипас ҳамаи тадқиқотҳоро дар бораи гурӯҳи G20
баррасӣ карда, қисмҳои ин мақолаи хеле хуб таҳқиқшударо истихроҷ ва истифода баред. Ҳамаи ин барои истифодаи ройгон дастрас аст.
Масалан, агар шумо хоҳед дар бораи Конфронси Созмони Милали Муттаҳид оид ба тағйирёбии иқлим, ки дар 10 ноябр баргузор
мешавад ва то чанд рӯз дигар мондааст, гузориш диҳед, танҳо «UN»-ро дар майдони ҷустуҷӯ ворид кунед ва ҳамаи
созмонҳои вобаста ба СММ, аз ҷумла ЮНИСЕФ ва ЮНЕСКО-ро хоҳед дид, ки метавонед онҳоро дар гузориши худ дохил кунед.
Ҳамин ба Конфронси амниятии Мюнхен дар феврали соли 1926 ё Конфронси Билдерберг низ дахл мекунад. Фақат
истилоҳҳои ҷустуҷӯии худро мувофиқи зарурат ворид кунед.
Як ёддошти иловагӣ дар ин ҷо дар бораи Гурӯҳи Бильдерберг – шумо инчунин чанд ҳуҷҷати хеле ҷолибро пайвастшуда хоҳед ёфт –
масалан, рӯйхати ҳамаи иштирокчиён дар вохӯриҳои Бильдерберг аз соли 1954 то 2025. Ин низ ҳуҷҷати хеле ошкоркунанда аст.
Ҳамаи ин дар ин энциклопедия дастрас аст ва истифодааш ройгон аст.
Забонҳои хориҷӣ: То имрӯз Vetopedia дар 21 забон дастрас аст. Барои интихоби забони
дилхоҳатон дар кунҷи болоии рост ин ҷо клик кунед.
Принсип дар ҳама категорияҳо якхела аст. Шумо ҳамеша забонро ба ҳамон тарз иваз мекунед.
Масалан, ман дар ин ҷо забони испаниро интихоб мекунам. Сипас он барои ман ба забони испанӣ тарҷума мешавад.
Ва шумо ҳамеша метавонед дар ин ҷо бубинед, агар чизе тарҷума нашуда бошад, зеро дар ин ҷо тугмае ҳаст.
Масалан, дар ин ҷо: «Traducir al español». Агар шумо онро пахш кунед, он ба испанӣ тарҷума мешавад.
Ва ҳамин тавр он дар ҳама забонҳо кор мекунад, то ки он ҳадди имкон васеъ дар саросари ҷаҳон паҳн шавад.
Пас, дақиқан, шумо метавонед... [Чапакҳо]
Шумо метавонед кашфҳо ва донишҳои худро бо мо мубодила кунед. Падари ман аллакай ҳаминро гуфтааст.
Дар Vetopedia ҳамеша дар кунҷи болоии рост, зери баннер, як майдонча вуҷуд дорад. Дар он
навишта шудааст «Enter foundation». Ба он клик кунед.
Лутфан маълумоти худро ба мо ирсол кунед. Гурӯҳҳои таҳрирӣ онро тафтиш ва баррасӣ мекунанд
ва умедворем, ки метавонанд онро тасдиқ кунанд.
Шумо инчунин метавонед инро дар бунёди масонӣ анҷом диҳед, агар корти шумо бошад – дар поёни чап тугмаи хурде бо навиштаи
«Таҳрир/иловаи сабт» ҳаст. Он ҷо низ як шакл кушода мешавад. Шумо метавонед иловаҳоро ба мавзӯъ дар он ҷо ирсол кунед.
Сипас он низ аз ҷониби дастаи таҳрирӣ баррасӣ шуда, ба донишнома дохил карда мешавад.
Хулоса, ҳамин аст. Клик кунед ва ба ин кори аҷиб ҳамроҳ шавед. Бале.
Суруд: Ҳеҷ гоҳ пештар
асрҳо қадим, махфӣ ва пинҳон
Сими симҳоро мекашад ва нақшаҳо мекашад
Дар ложаҳо ва ҷамъиятҳо, дар дасти қудрат
Ба таври нозук ба мо ворид мешавад, дар тумани шаб
Дунёи зебои мо дар торҳои ложҳо асир шудааст
Монанди муш дар торҳои паҳлу мондааст, кишвари мо
Клубҳои ҳокимони ҷаҳон ҳоло чархи вақтро идора мекунанд
Кумитаи 300, Билебергерҳо, дастонашон дур мерасад
Бузургтарин нооромиҳои ҳама давру замон дар ҳоли ҷараён аст.
Ҷаҳонӣ, бузург, мо воқеан муддати хеле тӯлонӣ интизор будем
Дар ҳар кишвар ҷангҷӯёни нур омодаанд
Чӯбаи худро низ бигир, вақти он расидааст!
Ҳеҷ гоҳ мо то ин қадар наздик набудем
Ҳоло нур ба ҳамаи кунҷҳои торик меояд, на дар оянда.
Ҳеҷ гоҳ мо то ин қадар наздик набудем
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш меояд
Ба мо ҳамчун як занҷира дар занҷирамон ҳамроҳ шавед
Ҳамин тавр мо бадӣеро маҳкам мекунем, ба ин бовар карда метавонед!
Прожекторҳо фурӯзон шуданд, нур ба сари Кракен меафтад
Ҳамин тавр, дастони ҳаштпояш фалаҷ шуда, чеҳраашонро аз даст медиҳанд.
Депрессия бар мо фурӯ рафт, бар онҳо низ фурӯ равад
Ва саргардонӣ, бештар аз ҳарвақта бе умед
Онҳо дар торҳои худ печида мешаванд.
Дар арконҳои худ печида
Паникае, ки онҳо барангехта истодаанд, ҳоло бар зидди онҳо гашта истодааст.
Болоравии мо меояд ва ниҳоят сулҳ фаро мерасад.
Бузургтарин нооромиҳои ҳама давру замон дар ҳоли ҷараён аст.
Ҷаҳонӣ, бузург, мо воқеан муддати хеле тӯлонӣ интизор будем
Дар ҳар кишвар ҷангҷӯёни нур омодаанд
Кормандонатонро низ биёред, вақт расидааст!
Ҳеҷ гоҳ мо то ин қадар наздик набудем
Ҳоло нур ба ҳамаи гӯшаҳои торик меояд, на дар оянда.
Ҳеҷ гоҳ мо то ин қадар наздик набудем
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, шумо қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш меояд
Ба мо ҳамчун як занҷира дар занҷираамон ҳамроҳ шавед
Ҳамин тавр мо бадӣеро маҳкам мекунем, албатта!
Ҳеҷ гоҳ пештар
Ҳоло нур ба ҳамаи гӯшаҳои торик меояд, на дар оянда.
Ҳеҷ гоҳ мо то ин қадар наздик набудем
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, шумо қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш фаро мерасад
Ба мо ҳамчун як занҷира дар занҷирамон ҳамроҳ шавед
Ҳамин тавр мо бадӣеро маҳкам мекунем, ба ин бовар карда метавонед!