Lois Sasek is die oudste dogter van die elf kinders van Kla.TV-stigter Ivo Sasek en sy vrou Anni.
In 2006 het sy die rol van produksiebestuurder by Panorama Film oorgeneem en was sy verantwoordelik vir die verfilming
en nageproduksie van tien groot speelfilms deur haar vader.
Sedert 2012 is sy ook produksiebestuurder en algehele koördineerder van die internet-TV-kanaal Kla.TV.
Lois het uitsonderlike organisatoriese vaardighede.
Boonop lê haar groot krag in haar vermoë om mense te motiveer en te inspireer.
Dit kon in konkrete terme gesien word toe die AZK nog in groot sale gehou is.
Onder haar koördinering is die hele 20 ton materiaal binne net 'n halfuur ná die gebeurtenis uitmekaar gehaal en
gelaai, en almal wat betrokke was, het dit baie geniet.
Op dieselfde wyse het sy 'n kragtige en entoesiastiese span gevorm uit die honderde Kla.TV-vrywilligers.
Al meer as 13 jaar uitsaai dit daagliks sy eie programme in 195 lande en in tot 80 tale.
Enigiemand wat Lois ken, weet dat sy 'n groot hart het vir alle swak en behoeftige mense.
Hulle was veral geskok oor die lot van die talle slagoffers van sataniese rituele geweld.
Die begeerte om hierdie mense 'n stem te gee en die misdade wat teen hulle gepleeg is, onder die publiek se aandag te bring, het
Lois, benewens haar tydrowende werk by Kla.TV, daartoe gelei om draaiboekskrywer te word vir verskeie groot dokumentêre
films, soos dele 1 tot 3 van "Blutsekte" (Blood Sects).
Hierdie films is miljoene kere gekyk.
Aangemoedig deur hierdie produksies het talle slagoffers die stap geneem om hul lydingsverhale openbaar te maak.
Lois is in persoonlike kontak met baie van hulle.
Haar nuutste film, "1024 oorlewendes van rituele geweld en die vloed gaan voort!", is
'n week gelede in meer as 30 tale vrygestel.
Ja, liewe kykers van hierdie 22ste AZK. In die eerste deel het ons geleer oor my pa, Ivo Sasek se
uitgebreide navorsing. Hy het dit aan ons bekendgemaak.
Honderde mense het vrywillig hul tyd aangebied om hierdie wêreldwye geheime genootskappe aan die lig te bring.
Intensiewe navorsing is nag ná nag uitgevoer.
Aan die einde van die eerste blok op Vetopedia het my broer Elias vir ons gewys hoe om hierdie geheime samelewingsfondasies
self op 'n groot wêreldkaart te besigtig en te verifieer.
Ons het duidelik gesien hoe hierdie wêreld in alle gebiede in die kloue van hierdie geheime genootskappe is.
In die kloue van hoëvlakvrymesselary, wat vir die buitewêreld baie menslik en vriendelik voorkom.
Echter, op die hoogste vlakke het ons uit hul eie mond gehoor en in hul eie geskrifte gelees dat Satan/Lucifer hul
god is, en dat die God van die Bybel en Jesus die duiwel is.
Enigiemand wat die eerste deel van die AZK gemis het, moet beslis na die toespraak luister wat my pa, Ivo
Sasek, gelewer het, as basis vir hierdie tweede deel.
Want nou bou ons daarop voort. Wat is die gevolg daarvan dat Satan God is?
Mens kan dink: "Dit maak vir my nie saak wie God is nie."
Maar wat is die werke van hierdie mense wat Satan werklik as hul god beskou en hom aanbid?
Soos reeds genoem, het ek in die afgelope jare honderde verslae van slagoffers van Satanisme gepubliseer.
Ek het na hulle geluister, ek het met hulle gepraat, ek het hulle verslae gelees, ek het hulle films gekyk, en hulle
almal getuig presies van wat my pa vanoggend onthul het: hierdie wrede kinderofferandes, ensovoorts.
Ek hoef dit nie weer alles te herhaal nie.
Maak seker dat jy na hierdie toespraak luister en na hierdie films kyk, waarin die slagoffers alles woord vir woord bevestig.
Byvoorbeeld, dat die vrymesselary van hoë graad sy wortels in suiwer Satanisme het.
Maar hierdie slagoffers het uit eerste hand ervaar wat dit beteken wanneer Satan "God" is, of wanneer Satan
aanbid word, wanneer hy aangeroep word, soos ons gehoor het van die 33ste graad Vrymesselaar Arthur Edward Waite.
Dit was die teorie. Die slagoffers getuig dat die werklikheid die grootste denkbare gruwel
was, die mees wrede ding wat 'n mens kan ervaar.
En dit is wat Satanisme in wese beteken.
Ek sê dat enigiemand wat met hierdie onderwerp te make het, tot 'n einde sal kom, omdat dit so wreed is, omdat satanisme die
teenoorgestelde is van alles waarvoor God staan, van alles wat ons mooi vind, alles wat goed is, alles wat ons
as vreedsaam, wonderlik, lieflik beskryf, alles wat ons as goddelik of hemels beskou of voel.
As jy dit op sy kop draai, beland jy met wreedheid, geweld, vernietiging, selfs verminking.
Dit is onaanvaarbaar en onbegryplik vir ons eerlike mense.
Jy kan dit ook in my nuutste film sien, waar die Switserse Kerk van Satan hierdie gruweldade openlik op haar eie kanaal vertoon.
Dit is amper ondraaglik. Nou is die groot vraag: moet ons regtig hiermee te kampe hê?
Dit is nie goed vir ons gemoedstoestand nie, dit maak ons so moedeloos, ons moet op die lig fokus.
Ja, ja, ons is die lig, dit is waar, en die lig is die ondergang van hierdie gruweldade.
Maar as ons nie die soort mense wat aan die stuur van hierdie wêreld is, in die gesig staar nie – soos ons vandag bewys het,
soos Papa bewys het – as ons nie toelaat dat hierdie afgryslike boosheid in die hoogste geledere van wêreldleierskap
ons raak nie, sal ons voortgaan om bang te wees vir hul pandemieë, hul klimaathisterie, hul aangestookte oorloë.
Ons lees hul leuenagtige koerante, ons sal magteloos staan en toekyk hoe hulle ons omgewing nog verder vernietig, hoe hulle die
land en sy hulpbronne beroof, hoe hulle die arm lande plunder.
Ons kyk na hul films, ons luister na hul musiek – "Trallalla, Didelidei" – ons bespreek of die mRNA-entstof goed of sleg is, of
chemtrails bestaan of nie, of die son verduister moet word of nie, hoeveel 5G-antennes en
Starlink-satelliete in die ruimte gelanseer moet word.
Ons kyk hoe miljoene humanoïede robotte op die aarde losgelaat word en hoe ons deur hierdie
KI vervang gaan word, ensovoorts, ensovoorts.
Maar eers wanneer ons tot by die kop van die seekat deurgedring het en die hele mensdom verstaan wie ons regeer – malmense – en
watter soort mense hulle is, wat hulle werke is, wat hulle denkwyse is en wat Satanisme in sy kern beteken, eers dan
sal ons hierdie boeie wêreldwyd afskud, soos Papa gesê het.
Dan sal ons almal opstaan. Dan sal ons dit saam verlig en hierdie waanzin beëindig, want lig is
sterker as duisternis en omdat God sterker is as Satan.
En daarom wil ek nou graag begin deur oor te skakel na twee slagoffers van satanisme wat rituele sataniese
misbruik en hierdie perverse sataniese geweld oorleef het.
Daarna sal ek oorskakel na kenners en getuies oor dieselfde onderwerp, wat dan vir ons die omvang sal openbaar
van wat hieragter lê – tot by die militêre, ensovoorts.
En ons moet daar kyk om te verstaan wat met ons wêreld gebeur.
Geen beelde word getoon nie, maar ons sal dit moet onder oë sien: wat beteken Satanisme?
Maar ons sal ook die oplossings wys, wat elkeen van ons kan doen om dit te stop!
En ek sou sê dat as iemand dit regtig nie kan hanteer nie, kan hulle vir 'n rukkie aan die
kant sit of hul ore toedek as dit te intens raak.
Maar ons gaan nie te veel op daardie besonderhede in nie, dit kan ek jou sê. Nietemin moet ons daaroor praat. Ons
moet onthou dat hierdie mense moes deurmaak wat ons slegs oppervlakkig in twee of drie sinne kan beskryf.
Ek doen dus 'n beroep op ons om dit nou onder oë te sien en 'n blik daarop te werp! Eers dan sal ons in staat wees om die regte
gevolgtrekkings te maak. Ons skakel nou oor na Sandra Rasch.
Sy is in 'n satanistiese familie gebore en sê byvoorbeeld oor haar ervarings: "Die hoogstgeplaatste vrymesselaars is duidelik
sataniste, en hul god was 'n swart god wat in ons heelal ingekom het om alles te verduister en oor te neem." Sny af.
Sandra Rasch is 'n oorlewende van rituele geweld uit Duitsland.
Sy en haar suster Antje het in 'n sataniese familie grootgeword.
Hulle is aan pedofiele verkoop en ernstig misbruik toe hulle kinders was.
Sandra en haar suster moes aan talle sataniese rituele deelneem.
Slagoffers en kannibalisme het plaasgevind.
Die twee susters is sistematies uitmekaar gedryf, wat daartoe gelei het dat hulle kontak verbreek het.
In Liz Wieskerstrauch se film "Höllenleben" (Lewe in die Hel), gebaseer op Guido Grandt se navorsing, getuig
Sandra en Antje onafhanklik en sonder onderling konsultasie in detail oor dieselfde rituele.
Voorheen het hulle tien jaar lank geen kontak met mekaar gehad nie.
Die ervaring wat hulle in detail vertel, handel oor 'n rituele geboorte met Antje, waarna die kind vermoor is.
Die film "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (Helse lewe – Die stryd van die slagoffers:
Ritueelmisbruik in Duitsland) is in 2003 op ARD uitgesaai.
Daarin rapporteer slagoffers ritueel-sataniese misbruik.
Hulle noem plekke en pleegers van rituele misbruik.
Die film is egter nie deur 'n mediagateklag gevolg nie, en die polisie het die ondersoek ná 'n paar jaar gesluit.
Niemand is aanspreeklik gehou vir hierdie verskriklike dade nie, laat staan skuldig bevind.
Dit is duidelik dat daar geen begeerte was om hierdie gruwelike misdade te ondersoek en te vervolg nie.
Die film is sedertdien uit die ARD-mediabiblioteek verwyder en kan nou slegs op privaat rekeninge gevind word.
Die openbare media het hulle gedistansieer van die blootstelling van sataniese rituele misbruik en bespot selfs
die slagoffers, soos Böhmermann van ZDF of Rehmann van SRF.
Sandra Rasch is nou 'n spesialis in die lewering van terapeutiese ondersteuning aan mense wat rituele misbruik of ander ernstige
trauma soos pedoseksualiteit, gedwonge prostitusie, beïnvloeding van die gees,
mishandeling, verkragting en verwaarlosing ervaar het.
Diegene wat geraak is, kan die webwerf raschheilen.de besoek om hul traumatiese ervarings
te verwerk en hul innerlike lig te laat skyn.
Sy het 'n boek oor haar ervarings geskryf met die titel: "Voordat jy opgee: Oorkom trauma,
rituele misbruik en beïnvloeding van die verstand."
Ek kan Sandra hier sien, kan jy ons hoor? . Wonderlik. Ja, hallo liewe Sandra.
Dit is vir ons 'n eer om vandag hier by die 22ste AZK met julle te kan praat!
Ja, hallo Lois. Dit is 'n eer om hier saam met jou te wees. Ek is baie, baie dankbaar om deel te wees van hierdie geleentheid.
Baie dankie. Ja, in die film "Höllenleben" (Life in Hell) was jou suster Antje baie in die kollig.
Maar jy is ook in hierdie sataniese geslaglyn gebore.
Wat het jy ervaar? Wat kan jy ons in hierdie konteks oor satanisme vertel?
Wel, hierdie film weerspieël eintlik hoe ons verhouding was toe ons kinders was.
Maar wat ek wil verduidelik, is hoe die lewe in so 'n sataniese sekte is, want ek het opgemerk
dat baie, baie mense geen idee daarvan het nie.
En dit is regtig so. Jy leef op twee vlakke. Aan die een kant is daar die vlak van misbruik, en aan die ander kant leef die
kinders wat aangemeld is in die alledaagse lewe net soos ek.
En ook in die alledaagse lewe: jy is altyd bang. Dit is 'n konstante, permanente waaktoestand, want jy
moet altyd dophou hoe jy dink, hoe jy voel en wat jy sê.
Hulle observeer jou reaksies en toets ook of jy jou behoorlik gedra.
Hulle beheer vriendskappe, verbindings, hoe jy by die skool is, met wie jy by die skool is.
Hulle beheer alles, ja, prakties elke asem.
En as jy afwyk, byvoorbeeld as jy 'n vriendskap het en dit te naby raak, sal dit geskei word.
Daar is absoluut geen ontsnapping nie. Hulle is in die verstand, hulle observeer gedagtes, blikke,
gevoelens, jou hele wese, en hulle let op alles.
En, belangrik, is die kinders die absolute eiendom van hierdie kultus. Hulle is soos gemerk.
En wat het jy daar in die sekte in praktiese terme ervaar?
My ervarings – dit is basies 'n eerste vir my, regtig oor myself te praat, want voorheen was
ek altyd gretig om net oor genesing te praat.
Maar ek dink ek kan dit nou doen. So, ek is elke nag weggeneem en het dwelms gekry.
Presies. Ek het sakke oor my kop gehad en is weggery.
Ek is op 'n vroeë ouderdom hormoon toegedien. Ek het dus nie die normale puberteit deurgemaak
nie, maar is hormoon toegedien en doelbewus bevrug.
Hulle is in verskillende stadiums van my verwyder. Ek weet dat ek een nogal ver gedra het, wat ook lewensvatbaar sou gewees het.
En een is toe uit my uitgeneem en – ek het nog daar gelê en gebloei – die vel is voor my oë van hierdie kind afgehaal.
Dit het my baie, baie jare geneem om op een of ander manier uit te vind hoe om daarmee te leef.
Dan is daar ook die kwessie van hierdie beskermde en onbeskermde kinders.
Mense sê altyd: "Waar kom al hierdie kinders vandaan?"
Maar juis weens hierdie geteikende en bewuste swangerskappe.
En 'n uiters groot aantal kinders – letterlik honderde duisende – woon in skure, in hokke, in tonnels en word êrens versorg.
Ek moes ook soms na kinders omsien om hulle op een of ander manier te help oorleef, en hulle word
misbruik, ontvoer en gebruik totdat niks meer werk nie.
En dan word hulle óf geoffer en hul organe verkoop, óf – ek het geen idee wat hulle met
almal doen nie. Hulle gebruik dus regtig alles.
En die onttrekking van hierdie adrenochroom in hierdie uiters traumatiese toestand – dit wil sê die neem van hierdie bloed –
hierdie adrenochroomproduksie en hierdie konstante hoë vlak van trauma is uiters stresvol. Die
liggaam kan dit eenvoudig nie lank volhou nie.
Wat nog met my gebeur het: Hulle neem ook die kinders op .
Eendag is ek in 'n graf neergelê en hulle het selfs begin om aarde oor my te skoffel.
So lê een kind in die graf en die ander moet die kultus gehoorsaam deur 'n ander kind
lewendig te begrawe. Ja, dit is 'n soort inwyding .
En ek was ook die een wat onderaan die graf gelê het en vroeg genoeg uitgehaal is om te oorleef.
Toe ek ouer geword het en nie meer geskik was vir kinderseks nie, is ek in die prostitusie geplaas.
Ek is opgelei om voor mans te dans, wat toe self gekies het.
En vir kondisionering is ek 'n volledige liggaamspak gegee wat aan die binnekant met naalde toegerus is.
En as ek nie genoegsaam gewillig was nie, is ek gedwing om die pak aan te trek.
So kan jy jou voorstel dat elke beweging regtig pynlik is.
Nog 'n punt is dat daar baie, baie, baie kindslachtoffers is, om kinders ook in dader te verander. Daar is 'n
sielkundige kondisionering dat kinders moet kies wie sterf.
Hulle moet 'n besluit neem, hulle voel altyd dat hulle die verkeerde besluit neem, dat hulle altyd die
skuld dra en altyd iets verkeerd doen, maar ook dat hulle nooit enigiemand kan red nie.
Toe ek klein was – ek was omtrent vyf of ses jaar oud – is ek ook tot 'n dader gemaak en
moes ek 'n liggaam wat nog warm was oopkap.
Toe is my hand gelei om die hart te verwyder. Hulle doen dit by byna almal wat daar is.
Ja, ek het dit al keer op keer gehoor!
Ja, presies. En nog 'n baie belangrike ritueel is dat hulle 'n sataniese troue hou met klein kinders – driejariges.
Ja, ek het dit ook al ervaar. Hulle laat jou regtig 'n swart trourok met 'n sluier dra en trou – en
dan verander dit natuurlik in 'n massale orgie. Hmm.
Ja, presies. Een keer is ek na België geneem en dit was soos in die Dutroux-saak, waar die kinders in donker kamers wag –
sonder vensters, in die donker, heeltemal verwaarloos – totdat hulle opgetel en in besit geneem word, gebruik word.
En dit was baie wreed. Ek onthou nog hoe ek as volwassene eens deur België moes ry. Ek het gesê:
"Slegs snelweë en waar ek straatligte kan sien."
Ons moes nooit daarheen gegaan het nie, want België was regtig uiters wreed, en dit strek reg tot by die koninklike, hoë rang.
Sodat dit altyd reg tot bo gaan. Daar is 'n hiërargie en baie vlakke.
En hierdie massale misbruik is net die laer vlak, maar sekere dinge kom ook van bo af en word van bo af gereël,
want vir hulle is dit eenvoudig ook 'n ekonomiese faktor.
Het jy ook opgemerk dat dit die hoërgesagtes daar is?
Ja.
Reg.
Dit gaan oor die siel.
Dié wat dit doen, het geen siel of 'n swart siel.
Hulle is dikwels net bewussyn en hulle wil eenvoudig die siel in besit neem, dit omdraai of dit
doodmaak. Wow, ja. Omdat dit die lig van hierdie Aarde is.
Ja, baie dankie vir jou openheid, Sandra, dat jy daaroor gepraat het en dit met ons gedeel het. Dit is
nie maklik nie, soos ons van ander slagoffers weet.
Dit is 'n beduidende stap vir hulle om hierdie traumatiese ervarings te bespreek. Dit is verskriklik.
Dankie dat jy dit met ons gedeel het – vir die eerste keer hier by die 22ste AZK – met besonderhede wat
die wêreld nog nie weet nie. Dit skud my elke keer op.
Hierdie sataniese ideologie is eenvoudig diep kwaad, soos jy pas weer verduidelik het.
Maar mens kan ook sê dat die bewustheid van sataniese rituele misbruik onder die bevolking groei en dat hierdie gruweldade al
hoe meer bekend raak omdat meer en meer gevalle aan die lig kom.
Maar nou is daar 'n sogenaamde "advokaat" vir slagoffers van rituele geweld, en dit is prokureur Ellen Engel.
Sy is 'n luide stem in die openbaar.
Sy sê egter dat mens nie alles kan glo wat die slagoffers sê nie, veral nie wanneer dit by moord op 'n pasgebore baba kom nie.
Sy het nooit enige plakkate van vermiste kinders gevind in die plekke waar die slagoffers gesê het hulle het hulle gesien nie.
Of daar sou in die koerant geen melding gewees het dat kinders verdwyn het nie, so dit kon nie die geval wees nie.
So, as 'n slagoffersadvokaat, stel sy die slagoffers voor as onbetroubaar. Wat sê jy daarop?
Dit is ongelooflik, want daar is honderde duisende kinders wat eenvoudig nie op die oppervlak geregistreer is nie – waarvan
niemand enigiets weet nie, wat regtig in die geheim leef, wat in ellende leef, wat nooit die lig van die dag sien nie – wat
skaars in die lewe gehou word en wat tot die dood toe gemartel word... – ek wil dit nie sê nie – en gemartel word.
En niemand neem dit opmerk nie. Dit strek reg tot by die hoogste vlakke, en hulle het die beste bedekkingsmeganismes.
Op daardie tydstip het ons 'n spesiale kommissie gehad . Dié wat ons geglo het, is onmiddellik verwyder.
Een van hulle het deurlopend gelag terwyl ek ondervra is. Hulle bedek dit doelbewus. Baie mense praat oor Kasteel Wewelsburg. Ja,
ek was ook daar. Maar hulle kan daar na bewering niks vind nie.
Daar is skoonmakers van misdaadtoneel daar, en as 'n polisiebeampte teenwoordig is
en sê: "Ons het niks gevind nie" – dis dit.
Die punt is dus dat kinders die grootste kommoditeit ooit is.
Wat organe betref – hulle neem fetusse vir room, vir kosmetika, vir allerhande dinge.
Seks-toerisme is die grootste probleem van almal. Ja, hulle word verhandel en verkoop, en dit gebeur alles regtig onder die
radar; dit is 'n afsonderlike organisasie binne openbare beleid.
Wow, ja, dankie vir die verduidelikings.
Ek het in vier dokumentêre films oor die onderwerp van rituele geweld 'n totaal van 1 024 oorlewingsgevalle beskryf.
En dieselfde verslae bly oor en oor inkom uit 'n wye verskeidenheid lande.
Van slagoffers wat 'n wye verskeidenheid tale praat.
Maar waaroor al die verslae die meeste saamstem, is die bewering dat hoëgeplaatste
individue wat goed met mekaar verbind is, betrokke is.
Ellen Engel stem ook nie saam met hierdie stellings nie, want sy sê dat geen misdaad so perfek
kan wees dat dit nie openbare kennis word nie.
As 'n ooggetuie, wat sê jy hieroor? Het jy ook enige hooggeplaastes gesien?
Ja, in België. Dis waar ek gesien het dat dit reg tot bo gaan.
En ek het ook 'n paar kliënte wat hoëgeplaaste individue gesien het.
Die punt is dat hierdie netwerk – wat dokters, verloskundiges, prokureurs, polisiebeamptes, regters, politici, staatsamptenare,
alles insluit – so 'n gesofistikeerde infrastruktuur het dat dit soos 'n tweede netwerk
onder ons normale infrastruktuur funksioneer.
En niemand weet daarvan nie. Hulle is so verenig, hulle bedek dit so goed vir mekaar dat 'n
"normale persoon" dit nie eens sou opmerk nie.
So kyk Ellen Engel nie daar nie. Dit is naïef om te glo dat enigiemand dit sou gesien het.
Jeugwelsynkantore verwys sake na pedofiele. Destyds het my suster na die jeugwelsynkantoor gegaan en
vir hulle gesê wat gebeur het. Niks het gebeur nie.
Hierdie sluier van stilte wat elke slagoffer ontvang. Dit is diep ingeskerp, 'n fundamentele oorlewingsmeganisme.
Maar die hele samelewing is geprogrammeer om te onderdruk en te vermy.
Deesdae, wanneer iemand met geestesgesondheidsprobleme na 'n kliniek gaan, werk hulle nie hul probleme uit
nie; hulle word vertel: "O, moenie te diep daaroor nadink nie, anders sal jy weer slegter voel."
Vermyding word oral versprei.
Dit is dus duidelik dat hulle nie daarna wil kyk nie, dat hulle sê: "O nee, ek verbeel dit
net, dit is nie waar nie, alles is wonderlik."
Dit het 'n sosiaal geprogrammeerde meganisme geword, en dit het veral in die afgelope jare en as
gevolg van die koronaviruspandemie sterk geword.
Hulle het dit al vir baie, baie jare op kinders in hierdie kultusse getoets, en nou voer hulle dit in die samelewing in.
Ja.
Dit was die grondslag vir wat nou oral gebeur.
En nou weet jy hoe dit werk. Die media is massahipnose.
Ja, wat daar gebeur, is 'n heeltemal ander onderwerp.
Ja, baie dankie vir daardie verduideliking, liewe Sandra.
Jy's welkom.
Ek wens jou baie krag en seëninge toe vir jou terapeutiese werk met die slagoffers.
Ja, dankie.
Sê totsiens, Sandra, totsiens, dankie!
Ons wil nou graag oorskakel na Chantal Frei.
Sy het ook baie oor hierdie hoogvlakverweefdhede gepraat.
Sy is ook 'n oorlewende van rituele geweld. Ek sou sê: "Sny die clip!"
Chantal Frei is Switsers en 'n oorlewende van rituele geweld.
Dit is vir haar baie belangrik om bewustheid oor sataniese rituele geweld te skep, sodat hierdie kwessie deur die
publiek gehoor word en ons kinders daarteen beskerm kan word.
Chantal is as 'n klein kind ontvoer en het in die kloue van 'n wrede sataniese kultus beland.
Daar het sy daagliks fisiese, psigologiese en seksuele rituele geweld as deel van rituele
ervaar. Haar kultuspa was 'n praktiserende Satanis.
Kinderslagoffers is in die kultus ter ere van Satan uitgevoer.
Van 'n vroeë ouderdom af is sy deur verskeie groepe as 'n seks-slaaf misbruik.
Toe sy net ses jaar oud was, het sataniste besluit om haar op te lei om 'n "Moeder van Duisternis" te word .
Dit het beteken dat sy na die ander kinders in die kultus moes omsien en hulle vir verdere misbruik moes voorberei.
Sy moes aan ontelbare wrede rituele en offers deelneem.
Vir 'n lang tyd het sy niks geweet van die donker kant van haar lewe nie, aangesien sy as gevolg van die marteling 'n
gespleten persoonlikheid gehad het. Op die ouderdom van 30 het sy 'n geestelike en fisiese ineenstorting gehad.
Toe het die herinneringe aan haar verskriklike ervarings stadigaan weer opgeduik.
Na jare het sy uiteindelik daarin geslaag om die kultus te verlaat en begin praat oor haar ervarings.
Vandag gee Chantal onderhoude en maak haar verhaal openbaar.
Sy noem baie plegers wat tydens die rituele teenwoordig was of daaraan aktief deelgeneem het.
Volgens haar beskrywings sluit dit baie bekendes in, soos Koningin Elizabeth II, Koning Felipe van
Spanje, Gérard Depardieu, Tom Cruise en Bill Clinton.
Sy het twee boeke oor haar ervarings geskryf, getiteld "Ek praat!" en "Ek vra".
In 2023 het sy die projek "50 Stemmes van Ritueelmisbruik" geloods.
Op die webwerf 50voices.org beskryf 50 oorlewendes hul baie persoonlike ervarings met sataniese rituele geweld.
Ja, ek dink ons het die verbinding. Hallo, liewe Chantal, ons is baie bly om jou vandag by ons te hê.
Hallo, liewe Lois, baie dankie vir hierdie uitnodiging. Dit is vir my 'n groot eer om vandag
hier saam met jou te wees en hieroor te praat.
Wonderlik, dankie.
Beste Chantal, wanneer mense hoor dat 'die herinneringe' aan sulke verskriklike ervarings eers
geleidelik terugkeer, skakel hulle gewoonlik onmiddellik af:
Dit kan nie waar wees nie! Sulke verskriklike dinge, jy weet wanneer dit gebeur het.
Wat sê jy vir hierdie mense?
Ja, dis eintlik iets wat ek nogal gereeld hoor. Maar ek moet sê, dit is net verkeerd.
Want jy "vergeet" regtig slegte gebeure. – So jy "vergeet" hulle, jy vergeet hulle in die alledaagse lewe, so om te sê.
Waarom is dit so?
So, ek wil graag iets deel wat ons almal al ervaar het of daarvan gehoor het.
Kom ons sê dit is iemand wat 'n baie ernstige motorongeluk gehad het.
Gewoonlik – nie altyd nie, maar gewoonlik – op die oomblik wanneer hierdie ongeluk gebeur, dissosieer hierdie persoon van
hierdie gebeurtenis – dit wil sê, hierdie situasie – omdat dit so uiters sleg is en nie
op daardie oomblik geïntegreer kan word nie.
Wat beteken "dissosiëer"?
Jammer?
Wat beteken "dissosiëer"?
Dit beteken dus dat die gebeurtenis wat nou plaasvind, plaasvind asof dit buite jouself is.
So jy kan dit nie self integreer nie, jy kan dit op daardie oomblik nie verwerk nie. Jy
verstaan nie wat gebeur nie, maar dit gebeur tog.
En daarom word hierdie proses "dissosiasie" genoem.
En dit is eintlik 'n natuurlike proses, en ek sou selfs sê dat dit 'n oorlewingstrategie is
wat in ons mense, in alle mense, ingebed is.
Maar dit verdwyn nie net nie; dit word deel van wat bekend staan as traumatiese geheue. Traumatiese geheue word
gevorm wanneer baie, baie slegte, dramatiese dinge gebeur.
En eers baie later – gewoonlik dae, soms maande, of in my geval jare later – wanneer dit werklik weer na vore kom, dit wil sê
wanneer die amnesie wat daaroor gevorm het – met ander woorde geheueverlies – stadig wegbrokkel en
herinneringe stadig terugkeer, dan kom dit weer by my op.
En dan het jy die vermoë of die ruimte om dit stadigaan daaraan te werk.
En dan onthou jy dit weer, selfs jare later.
En toe skielik kom al die besonderhede en alles weer terug, onthou jy alles?
Ja, dit kom na vore. Jy moet dit dus voorstel asof dit 'n mandjie is, en al die slegte herinneringe,
dramatiese ervarings, word eenvoudig daarin gegooi.
Want as dit by rituele geweld kom – en dit is waaroor ons praat – is daar soveel dramatiese
ervarings, en hulle word net in een groot mandjie gegooi.
En jy weet, dit is soos om klere te was: op een of ander manier kom eers een herinnering na vore en dan nog
een, en aanvanklik is dit glad nie samehangend nie, so dit is asof daar geen leidraad is nie.
En daarom is hulle soos klein stukkies van 'n legkaart wat jy oor tyd kan saamstel.
Maar hierdie een stukkie van die legkaart is eintlik gedetailleerd, maar jy mag dalk nog nie verstaan wat in
hierdie prent is nie as jy nog nie die ander kon byvoeg nie.
Reg. Ja, dit is letterlik ongelooflik.
Dan het jy sulke verskriklike dinge ervaar en niemand glo jou nie – omdat dit eenvoudig so ongelooflik is dat
hierdie gespleten persoonlikheid regtig bestaan, hierdie onderdrukking van herinneringe, hierdie amnesie.
Maar daar is ook ander hindernisse, soos mense wat nie glo dat julle oorlewendes is nie.
En dit is die ongelooflike aard van die gebeure self.
Byna alle oorlewendes rapporteer dat die plegers selfs in hul gesigte sê: "Niemand sal jou glo nie, dit klink veel te mal."
Guido Grandt het my onlangs vertel van 'n saak waarin 'n oortreder hom as Mickey Mouse vermom het en 'n kind misbruik het.
En toe die kind daaroor gepraat het en gesê het: "Mickey Mouse het my verkrag," het natuurlik
niemand die kind geglo nie, en die dader lag sy kop af.
Ja, Chantal, ek gaan vir jou 'n kort uittreksel uit 'n video oor die "Sataniese Paniek"-beweging speel.
Hulle praat daar oor jou.
En dit is hierdie beweging wat sê dat sataniese rituele geweld nie bestaan nie.
Die slagoffers wil net aandag trek en maak dit alles op, of word deur terapeute oortuig om dit te glo, en so aan.
Kom ons luister dit nou kortliks.
"Chantal Frei – heel eenvoudig gestel: elke keer as haar naam ter sprake kom – is daar baie video's waarin sy
voorkom, ons het selfs 'n uittreksel uit een daarvan openbaar by een van ons geleenthede vertoon."
Ek gee mense altyd net hierdie gedeelte:
Sy sê sy is ritueel misbruik in die Kathedraal van Barcelona tydens 'n sataniese
ritueel deur "die drie tenore" en Peter Alexander.
Ek dink nie daar is nog iets om oor die saak te sê nie.
Is daar nog iets anders wat baie belangrik is?
So, liewe Chantal, jy en jou storie was vir hierdie komitee 'n hele 30 sekondes werd, en toe het hulle 'n streep daaroor getrek.
Dit kan nie waar wees dat "die drie tenore" en Peter Alexander jou ritueel in die Kathedraal van Barcelona verkrag het nie.
Dit bring ons terug by die onderwerp wat ons pas met Sandra Rasch bespreek het.
– Dat die oorweldigende meerderheid van oorlewendes sê dat prominente en elite individue betrokke is,
wat internasionaal goed verbind is en mekaar toedek.
So, Chantal, jy het meer as 30 sekondes om iets daaroor te sê.
Ja, wel, jy het dit nou al 'n paar keer gesê. Dit is so ondenkbaar, dit is so onwaarskynlik.
Dit gaan dus regtig verder as die normale omvang van dinge dat mens regtig moeite het om dit te glo.
En dis reg, as jy 'n kind is en jy ervaar dit, word jy oor en oor vertel, dit word regtig in jou ingeslaan:
As jy ooit daaroor praat, sal dit jou tog geen goed doen nie, want niemand sal jou glo nie.
Dit is inderdaad 'n kombers.
Dit is dus soos beskerming vir die plegers, en dit is ook een van hul grootste wapens, dat die dinge wat hulle doen so enorm en so
buite alle perke is dat dit vir 'n gewone persoon – of iemand wat net 'n normale lewe lei
– regtig moeilik is om selfs te kan voorstel.
Ja, maar dis net hoe dit is. Eerstens wil ek regtig sê dat ek nie daar is nie en ek praat nie oor my
ervarings sodat soveel mense as moontlik my sal glo nie.
So as iemand soos Bernd Harder my nie glo nie, hoef hy my nie te glo nie.
Maar ek is hier om mense regtig aan te moedig om hulself te vra, wanneer hulle iets soos dit hoor: Wat as dit tog waar was?
Regtig, ek verseker jou, ek verseker almal wat nou luister en kyk dat – as jy hierdie pad betree – jy
baie gou sal besef dat dit ongelukkig steeds waar is.
Ongelukkig, ongelukkig. Hoekom ongelukkig?
Want reg nou, op hierdie selfde oomblik, terwyl ons praat, is daar kinders wat dit ervaar.
En as ons nie opstaan en daarna kyk en net aanhou sê: "O, dit is onmoontlik," nie, sal hierdie kinders dit bly ervaar.
En ek glo dat dit ons verantwoordelikheid is, as 'n samelewing, om dit te ondersoek – en ek is hier om hieroor
te praat omdat ek dit self ervaar het – en ek wil regtig almal aanmoedig om dit te ondersoek.
Ja, en jy sal inderdaad bewyse vind dat dit waar is.
Ja, dankie, Chantal.
Wil jy vir ons kortliks vertel wat jy in Barcelona ervaar het?
Bernd Harder het dit van die hand gewys omdat dit blykbaar nie moontlik is nie.
Ja, wel, in Barcelona was dit so – ek veronderstel natuurlik dat vooraanstaande mense die hele Sagrada Família , wat in die
middel van die stad geleë is, gehuur of eenvoudig bespreek het.
– En dit was op 30 April, en 30 April is wanneer Satan se verjaarsdag gevier word,
en 'n baie groot, reuse ritueel is gehou.
So, aan die een kant is dit Satan se verjaarsdag, en aan die ander kant is dit die voltooiing van my sogenaamde opleiding
as die "Moeder van Duisternis" – soos ons vroeër gehoor het.
En in hierdie ritueel is ek eenvoudig deur prominente mense verkrag – soos Bernd Harder pas
gesê het – "die drie tenore" en Peter Alexander.
"Die Drie Tenore" – op daardie tydstip was hulle nog nie bekend as "die drie tenore" nie.
So het hulle destyds steeds afsonderlike optredes of konserte gehou.
Maar destyds is daar reeds bespreek dat hulle uiteindelik bymekaar sou kom.
By sulke geleenthede het ek herhaaldelik gehoor wat in die toekoms gaan gebeur of wat hul planne is.
So was al drie van hulle daar en het eers later bymekaar gekom.
En dit is ook die geval op plekke waar mense, prominente mense, uitgenooi word wat op
daardie oomblik dalk nie so prominent is nie.
Maar dit is juis omdat hulle aan sulke rituele deelneem dat hulle belowe word dat hulle dan hul loopbaan sal kry.
En ek dink dis ook wat met "The Three Tenors" gebeur het, want ek glo hulle het twee of drie jaar later beroemd geword.
Onvoorstelbaar.
Ja, dit sou byna onmoontlik wees om te glo as honderde, en nou selfs duisende, nie presies dieselfde stellings gemaak het nie.
Soos ek genoem het, het ek pas 1 024 verslae van oorlewendes in my dokumente verwerk – en dit is absoluut gruwelik.
In 2022 was daar 27 slagofferrapporte, in 2023 reeds 111 rapporte van oorlewendes, in 2024 was
daar 247, en vanjaar is daar 640 nuwe rapporte.
Dit is 'n eksponensiële kromme, en hierdie vloed toon geen teken van afname nie.
Daarom het my pa hierdie briljante idee met Vetopedia gehad, dat oorlewendes van rituele geweld op Vetopedia kan registreer.
Dit is soos Wikipedia, maar dit is 'n gratis ensiklopedie van dissidente stemme.
Dus kan jy al hierdie verslae in 'n groot internasionale databasis versamel en ook vertoon. En
hierdie platform is reeds in 21 tale beskikbaar.
Chantal, ek het gesien dat jy reeds ingeskryf het.
Ek dink dis briljant.
Wil jy die ander oorlewendes en ons kortliks vertel hoe om te registreer, of wil jy dalk jou inskrywing aan ons wys?
Ja, ek sal graag wil.
Onder "Rituele geweld" is daar kort getuienisverslae.
Jy kan op "Rekord getuienisverslae" in die boonste regterhoek klik en daar is dan verskeie vrae wat jy kan beantwoord.
Eerstens 'n kort uiteensetting van sy lewensverhaal, maar ook van die misdaadtoneel waar dit ervaar is, en die lande waar
die plegers gesien is – indien u hierdie inligting wil insluit.
Ek dink dit is 'n briljante idee en ek wil regtig al die oorlewendes wat dit waag, aanmoedig om iets neer te skryf.
Jy kan dit ook anoniem indien.
Dit is eintlik om ons stemme te laat hoor om te wys: "Hallo, ons is nie alleen nie, ons is hier. Ons laat ons
stemme hoor en ons sal nie ophou totdat ons gehoor word nie."
Ek glo dus dat ons gehoor word – ek glo dit – maar ons word steeds deur die oorweldigende meerderheid geïgnoreer.
En dit is 'n middel tot hierdie – hoe noem dit weer?
Lois: Vetopedia
Ja, presies.
En dit is 'n manier om regtig bo-op dinge te bly – en daar is geen risiko vir jou om in te skryf nie – en
om voort te gaan om ons stemme konsekwent te laat hoor.
Ek wil dit graag aanmoedig.
Baie mooi, baie dankie dat jy deelgeneem en ingeskryf het.
Jy kan ook die bronne op Vetopedia invoer.
Hier sien ons jou twee boeke en waar hulle bestel kan word.
Jy kan ook video's oplaai.
Dit is iets baie besonders aan Vetopedia, dat die bronne beveilig is, want 'n groot aantal video's oor
rituele geweld verdwyn voortdurend van die internet!
Ons kon hierdie video's reeds op Vetopedia vir baie ander slagoffers stoor, aangesien
hulle reeds van ander platforms verdwyn het.
Ja, baie dankie, liewe Chantal, dat jy daar gestaan het en eenvoudig voortgegaan het ten spyte van al hierdie aanvalle.
Nou weer terug met Vetopedia ook!
Ek bedank u van harte vir hierdie gesprek ook.
Jy's welkom, en baie dankie vir jou toewyding en ondersteuning van oorlewendes van rituele geweld. Baie dankie.
Jy's welkom.
Nou wil ek oorskakel na Marcel Polte, wat met baie oorlewendes van rituele geweld gewerk
het en bewustheid oor hierdie misdade skep.
Sny!
Nadat hy sy regsgraad voltooi het, het Dr Marcel Polte 15 jaar lank as prokureur in internasionale
regsfirma's gewerk wat op kommersiële reg gespesialiseer het.
Hy werk vandag steeds as prokureur.
Benewens sy werk as prokureur, het hy vir verskeie jare 'n praktyk as nie-mediese praktisyn
met 'n spesialisasie in psigoterapie bedryf.
Deur hierdie werk het hy in 2017 in aanraking gekom met die onderwerp van sataniese rituele
misbruik en bestudeer dit sedertdien intensief.
Sy navorsing en talle ontmoetings met oorlewendes van sataniese rituele geweld het gelei tot drie boeke:
"Donker Nuwe Wêreldorde, volumes 1 en 2" en "Oom Sam se: 'n Insider-verslag uit die hel van Monarch-geestesbeheer"
Sy boeke word gekenmerk deur deeglike navorsing en uitgebreide verwysings.
Hy het ook die publikasies van oorlewendes van rituele geweld met sy voorwoord ondersteun.
Een fokus van sy werk is om te wys hoe sataniese rituele geweld in kultusse en geestebeheerprogrammering deur geheime
dienste soos die CIA met mekaar verbind en toegepas word.
Wrede marteling en mishandeling word hier gebruik om gespleten persoonlikhede by kinders en jongmense te
skep, wat dan ooreenkomstig gekondisioneer kan word.
Hallo, Marcel Polte, kan jy ons hoor?
Ja, ek kan jou perfek hoor.
Baie mooi, ons verwelkom jou by die 22ste AZK. Dit is wonderlik om jou hier te hê.
Dankie, Lois.
Jy het reeds die kort bydraes van Sandra Rasch en Chantal Frei hier by die 22ste AZK gehoor.
Jy self het met talle oorlewendes te doen gehad.
Kan jy in 'n kort aanbieding opsom wat jy in jou boeke oor die onderwerp van sataniese rituele geweld onthul
het, en jou dokumentêre bewyse rakende die betrokkenheid van die militêre magte en die CIA?
En kan jy ons meer vertel oor MK Ultra-geestesbeheer en so aan? En kan jy kortliks verduidelik wat MK Ultra-geestesbeheer is?
Ja, ek sal graag wil. Ek sal dit doen.
En ek is verheug om die geleentheid te hê om Sandra en Chantal se verslae in 'n breër konteks te plaas.
Rituele misbruik en beheer van die verstand behels sistematiese geweld wat nie net uit individuele
handelinge bestaan nie, maar in groter strukture ingebed is.
In vernietigende kultusse, geheime militêre programme en netwerke wat oor generasies heen funksioneer.
Al jare lank ondersoek ek hierdie militêr-sataniese kompleks en dokumenteer ek hoe hierdie gebiede mekaar dan ook deurdring.
My boeke som hierdie bevindinge op.
Alle bronverwysings en bewyse kan ook daar gevind word.
Wat ek hieronder beskryf, is gebaseer op verklarings van oorlewendes soos Chantal en Sandra, maar ook op 'n rykdom
van spesialis-literatuur deur terapeute, gedeklassifiseerde regeringsdokumente en internasionale navorsing.
En rituele geweld, moet gesê word, is meer as godsdienstige fanatisme of sadistiese mishandeling.
Dit is doelbewus gestruktureerde gewelddade wat 'n okkultiese of sataniese geloofstelsel volg.
En in kultusgesinne word hierdie agenda dan van een generasie na die volgende oorgedra.
Van geboorte af word kinders gedwing om slagoffer te wees, maar ook om dader te wees.
Hulle word gemartel, mishandel en gedwing om diere of selfs mense te dood, soos ons pas gehoor het.
Die doel hieragter is drieledig. Eerstens, die vernietiging van persoonlikheid.
Die uiterste trauma veroorsaak dat die slagoffer se psige fragment.
En dan, voortbou daarop, tweede, die vorming van beheersbare persoonlikheidsdele, sogenaamde "alters" of
innerlike dele, wat dan spesifieke opdragte uitvoer.
En derde, ook belangrik, die band met die oortreder-struktuur deur kunsmatige skuldgevoel by die
slagoffers te skep, maar ook vrees en lojaliteit.
Dit is hoe slagoffers vanaf geboorte in hierdie kultusstrukture gebind word.
En hierdie meganismes is al dekades lank in traumavorsing beskryf.
Duitse en internasionale kenners soos Michaela Huber en Dr Alison Miller bevestig hierdie patroon van geforceerde disosiasie
, wat gereeld by slagoffers van rituele geweld waargeneem word.
Maar – en dit is baie belangrik – die bestaan van rituele geweld kan nie net deur
getuienisverklarings bewys word nie, maar ook deur data.
Die "Werksgroep oor Ritueelgeweld" het in 2005 en 2007 verskeie opnames onder psigoterapeute in Duitsland uitgevoer.
In totaal is meer as 200 gevalle as geloofwaardig geklassifiseer. Dit het 42 verslae van moorde ingesluit.
En die Utah State Taakspan oor Ritueelmisbruik het reeds in 1992 soortgelyke strukture in die VSA bevestig.
Ten slotte, onder vele ander, is daar die 2016-studie deur die Onafhanklike Kommissie vir die Ondersoek
na Seksuele Misbruik van Kinders (UKASK) in Duitsland.
Dit het die ervarings van 174 psigososiale professionele persone uit Duitsland heroorweeg wat aangemeld het dat hulle met
slagoffers van georganiseerde en rituele geweld gewerk het.
Van hierdie was 69 persent van die gevalle verwant aan sataniese groepe.
En hierdie syfers bewys dat ons nie oor geïsoleerde gevalle praat nie, maar eerder oor 'n internasionaal herhalende
verskynsel wat lankal in professionele kontekste gedokumenteer is voordat dit openbare aandag ontvang het.
Om hierdie meganismes van rituele geweld te verstaan, moet mens ook vertroud wees met die historiese programme vir geestesbeheer.
In die 1950's het die CIA Projek MK-Ultra geloods, 'n navorsingsprogram wat daarop gemik
was om die menslike bewussyn te manipuleer.
MK-Ultra het meer as 140 subprojekte ingesluit wat eksperimente op mense behels het, waarin dwelms, hoofsaaklik LSD,
hipnose, elektriese skokke, slaapontneming en sensoriese ontneming, d.w.s. stimulusontneming, gebruik is.
En die doel van dit alles was om beheer-meganismes oor die verstand en gedrag te ontwikkel.
Wat in die amptelike dokumente oor MK-Ultra slegs aangedui word, word deur baie oorlewendes as 'n
werklike ervaring in 'n rituele konteks gerapporteer.
En wat opvallend is, is dat dit dieselfde tegnieke, dieselfde teikens en in sommige gevalle dieselfde plegers is.
Maar natuurlik is daar ook oorlewendes van die MK-Ultra-program self, wat nou "Project Monarch" genoem word.
Een van hulle is Mary Sparrow. Haar verklaring kan gevind word op die bladsy "50 Voices
of Ritual Abuse" (https://www.50voices.org/).
Maar ook Cathy O'Brien en Katie Groves.
En reeds – dit is ook belangrik – in 1995 het MK Ultra-oorlewendes in Washington DC voor die
Advieskomitee oor Menslike Stralingsproewe getuienis afgelê.
Die notules kan nog steeds gevind word. Niks hiervan is 'n nuwe idee nie.
Die belangrike punt is dat rituele geweld en MK-Ultra nie afsonderlike verskynsels is nie.
Hulle is verenig deur 'n gemeenskaplike ideologie, Satanisme as 'n stelsel van mag en beheer.
En in albei kontekste vind ons ook dieselfde basiese beginsels, naamlik die totale onderwerping van die individu, die
ontmensliking deur uiterste geweld, en die skepping van gereedskap, d.w.s. mense wat
opdragte uitvoer sonder om dit later te onthou.
Sielkundige Dr Corydon Hammond het reeds in 1992 by 'n konferensie in sy sogenaamde
"Greenbaum-toespraak" openlik oor hierdie verbindings gepraat.
Hy het beskryf hoe sataniese kultusse en geheime diensprogramme hand aan hand gewerk het om doelbewus dissosiasie te
veroorsaak en om hierdie persoonlikheidstrukture in die slagoffers vir spesifieke take te programmeer.
Baie oorlewendes rapporteer daarom dat die plegers in beide militêre en intelligensiekringe ingebed was, maar
ook in kultusse – met ander woorde, hulle het twee gesigte van dieselfde ideologie gehad, so om te sê.
'n Vooraanstaande voorbeeld is luitenant-kolonel Michael Aquino, wat ook die hoëpriester van die Tempel van
Set was. Baie mense is waarskynlik vertroud met sy naam.
Heeltemal 'n Satanis, ja!
Die basis van hierdie beheer, sou mens kon sê, is disosiasie, skeiding.
Extreme, meestal herhaalde trauma skei uiteindelik die bewussyn in afsonderlike dele.
En hierdie innerlike dele kan dan deur die oortreders spesifiek nuwe identiteite, take en triggers toegeken word.
En baie kortliks oor die belangrikste metodes van hoe dit werk en hoe dit tot stand gebring word.
Dit is eerstens "trauma-induksie" deur marteling, pyn, mishandeling, elektriese skokke of selfs naby-doodervarings
soos verdrinking; maar ook hipnose en suggestie.
Die hele saak word gekombineer met simbole, getalle of lettersreekse, soos "alfabetkodes", en dan hierdie ontneming van
stimuli, byvoorbeeld in tenks of kamers, vergelykbaar met wat in die reeks "Stranger Things"
uitgebeeld word; geïnspireer deur werklike eksperimente.
Dan word dwelms toegedien, dikwels in samewerking met elektriese skokke, om die beïnvloedbaarheid, dit
wil sê die vermoë om beïnvloed te word, te verhoog.
En dan is daar ook programmering deur rituele, waarin oortreders 'n geestelike vlak simuleer om sulke
bonatuurlike magsstrukture in hul slagoffers in te plant.
In my navorsing het ek hierdie meganismes toe vergelyk met gedeklassifiseerde MK-Ultra-dokumente.
En die grondbeginsels, sou mens sê, is baie duidelik gedokumenteer.
'n Sentrale element van baie slagofferrapporte is ook die sogenaamde selfvernietigings- of
selfmoordprogramme, wat dien om die slagoffer permanent te beheer en sodoende enige openbaarmaking te voorkom.
Die programme word dan geaktiveer deur sleutelwoorde of simbole, sekere klanke of musiek, of kontak met sekere
mense of instellings, byvoorbeeld as deel van terapie.
Sodat wanneer die slagoffer oor hul ervarings praat, hulle skielik begin paniekerig raak of hulself benadeel, omdat 'n
deel van hulle geprogrammeer is om die waarheid te beskerm.
Ander rolle wat deur hierdie innerlike dele vertolk word, sluit in verslaggewer, strafelaar of selfs programmeerder.
Marcel, mag ek jou vir 'n oomblik onderbreek?
Jy's welkom.
Ons het musikante en akteurs gesien wat almal selfmoord gepleeg het. En dan dink jy altyd: "Hulle het nou
roem, hulle het geld. Hoekom pleeg hulle selfmoord?"
Het dit iets te doen met hierdie 'selfmoordprogrammering'? Dat hulle dalk die boontjies wil
mors en skielik hierdie program in werking tree?
Ja, dit is 'n baie geldige vraag en ook 'n baie belangrike waarneming, veral wanneer dit by
bekendes kom, waar, soos jy pas genoem het, mense sê:
Hulle het rykdom, hulle kry aandag, hulle behoort eintlik gelukkig te wees, selfs al
gaan dit beslis gepaard met 'n mate van stres.
Dit kan wees dat in sekere gevalle – veral wanneer dit lyk of iemand die boontjies wil
mors – sulke programme in werking gestel word.
Natuurlik is dit moeilik om dit agteraf te bewys.
Nietemin glo ek dat dit eerder geïsoleerde gevalle is.
In sommige gevalle is dit regtig maklik om te raai, veral by dié wat reeds aangedui het dat hulle oor dinge wil praat
of reeds sekere kritieke kwessies ter sprake gebring het.
In baie gevalle sal daar egter iets anders daaragter wees.
En mens moet vir jouself vra: "Wat is hierdie groot innerlike konflik wat hierdie prominente
bekendes het, wat uiteindelik tot selfmoord lei?"
Dit lei egter tot selfs donkerder of ewe donker kringe, waar mens jouself die vrae moet vra: "Wat was die prys van hierdie roem?"
En as gevolg daarvan ontstaan daar gewetenskonflikte, of is daar dalk selfs meganismes wat verder gaan as hierdie beheer
van die verstand, soos ek dit beskryf het, om sulke mense, so om te sê, op 'n baie, baie diep vlak te ver slaaf?
Dit sou buite die bestek van hierdie artikel val, maar dit is 'n baie, baie belangrike punt.
Dankie, baie goed, ja.
Ja, ons beweeg nou van die selfmoordprogram na die groter prentjie.
Namlik: dit is nie net oorlewendes uit Duitsland of, soos Chantal Frei, uit Switserland nie, maar ook uit baie
ander lande, soos die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State, Nederland, Australië en Switserland.
In beginsel kan mens sê dat daar regoor die wêreld verslae met soortgelyke patrone is – kortliks opgesom.
In die meeste gevalle is dit jou eie familie wat die oortreders is.
Misdaadtoneel sluit privaat villas, kerke, ondergrondse kamers, militêre fasiliteite en woude in.
Dan is daar gedagtebeheer, mensehandel, kinderpornografie, prostitusie en sogenaamde snuff-flieks , maar
ook skakels tussen hierdie plaaslike kultusse waar dit plaasvind en internasionale netwerke.
En die hele saak, hierdie strukture, oorvleuel dan weer met georganiseerde misdaad, maar ook met staats- of
militêre gebiede waar eksperimente op mense uitgevoer word.
Een voorbeeld wat deur Chantal Frei genoem is, is die verband met die Amerikaanse militêre basis "Dagger
Complex" in Darmstadt, waar sy sulke ervarings gehad het.
Maar Cathy O'Brien, byvoorbeeld, noem ook talle militêre basisse in die VSA as
misdaadtone, sowel as NASA-fasiliteite, byvoorbeeld.
In my boek Uncle Sam's ontleed ek stellings deur Katie Groves, wat in video's oor haar ervarings in 'n sogenaamde 'snuff-fabriek'
berig waar films vertoon wat die doodslag van kinders uitbeeld.
Sy beskryf hoe hierdie kinders sistematies misbruik, gemartel en in 'n ondergrondse fasiliteit in Texas vermoor is.
En volgens haar verklaring was die fasiliteit onder die beheer van die CIA, wat na
bewering 'n internasionale kinderhandelring bedryf.
'n afstandsbesigtigings-eksperiment wat sy inisieer het, kon die bestaan van hierdie fasiliteit buite enige twyfel bevestig.
En alhoewel hierdie stellings moeilik is om te verifieer, behalwe vir die "afstandsbeskouing"-aspek, moet gesê word dat hulle in
baie besonderhede ooreenstem met die verslae van ander oorlewendes, veral wanneer dit gekombineer word met rituele
elemente, 'n militêre konteks en komplekse programmeringsmetodes.
In sommige gevalle noem oorlewendes wat mekaar nie ken nie dieselfde of spesifieke misdaadtone of oortreders.
In die loop van my navorsing het ek ook 'n FOIA-versoek, dit wil sê 'n versoek om inligting kragtens die
Amerikaanse Wet op Vryheid van Inligting, by die CIA ingedien.
En toe het ek die vrystelling van alle dokumente versoek wat verband hou met die voornoemde MK-Ultra-oorlewende Cathy O'Brien.
En die CIA se reaksie is baie interessant.
Dit het gelui: "Die bestaan of nie-bestaan van die dokumente kan nie bevestig of ontken word nie."
Die bestaan of nie-bestaan van sulke dokumente is tans geklassifiseer en dus beskerm teen openbaarmaking.
En as jy oor hierdie antwoord dink, beteken dit dat die amptelike verklaring is:
Daar is blykbaar lêers, maar om redes van nasionale veiligheid kan hulle nie bekendgemaak word nie.
Anders sou hulle eenvoudig gesê het: "Geen rekords gevind." Met ander woorde: "Daar is niks."
En die feit dat daar al iets in verband met Cathy O'Brien is, is reeds 'n baie sterk aanduiding dat daar
'n mate van waarheid in haar verhaal is, byvoorbeeld.
Benewens die sielkundige en tegniese aspekte, moet ook gesê word dat die geestelike en
ideologiese agtergrond 'n baie sentrale rol speel.
Baie oortreders sien hulself as deel van 'n sataniese of Luciferiaanse orde wat daarop gemik is om
mag te verkry deur lyding, dood en onderwerping.
Vir hulle is hierdie rituele meer as net simboliek.
Hulle glo in energie of krag wat deur hierdie offer verkry kan word.
En dit is juis hierdie oortuiging wat deur die geslagte in kultusgesinne oorgedra word en
met 'n elitistiese wêreldbeskouing vervleg raak:
Namlik, die uitverkorenes – vanuit hul oogpunt – staan bo ander mense – wat hulle egter ook vrees weens hul getalsuperioriteit.
Ja.
Die gevolge vir die slagoffers, naamlik die slagoffers van hierdie stelsels, is ook belangrik.
Hulle ly aan ernstige traumagevolge soos komplekse dissosiasie , terugflitse – genoem deur Sandra
en Chantal – angsversteurings, kompulsiewe gedrag.
Daar kan fisiese siektes wees as gevolg van jare se mishandeling.
En dikwels ook diepgaande identiteitskrisisse.
En baie slagoffers ontwikkel daarom hierdie dissosiatiewe identiteitsstruktuur, soos beoog deur die plegers.
Sodoende het jy dan 'n permanente versameling van soveel talle innerlike persoonlikhede wat ook eksterne verskyn.
So wanneer ons praat oor rituele geweld en geestesbeheer – en ek kom nou stadigaan tot 'n einde hier – gaan dit nie net oor die
onthulling van individuele gevalle nie, maar eerder oor die sentrale vraag hoeveel hierdie magte van
menslike bewussyn weet en hoe hulle dan hierdie kennis misbruik om 'n spesifieke einddoel te bereik.
Namlik die vestiging van wat hulle as 'n sataniese wêreldryk beskou.
Daarom is dit baie belangrik dat ons onafhanklike navorsing oor dissosiasie en trauma-gebaseerde programmering
het, en dat daar veilige ruimtes vir oorlewendes is.
Maar ook die moed om saam te werk oor institusionele grense heen, want stilte beskerm net die plegers.
Onderwys en bewustheid is die eerste stap om hierdie siklus te deurbreek.
En my werk is ook bedoel as 'n bydrae tot 'n meer omvattende begrip van hierdie meganismes.
Rituele geweld is nie 'n marginale kwessie nie, maar eerder 'n weerspieëling van wat gebeur wanneer geheime, okkultiese
groepe hul invloed in ons samelewing onopgemerk uitbrei.
Ja, meneer.
Dit is nog 'n rede waarom ons na onsself moet kyk, die slagoffers ernstig moet opneem en moet
verseker dat hierdie bevindinge openbaar gemaak word.
Dit bedreig immers die vryheid van elke individu.
Rituele geweld en geestesbeheer, soos reeds in die lesing genoem, is uitdrukkings van dieselfde vernietigende
idee: dat 'n persoon beheer kan word, gebreek kan word en hul siel oorgeneem kan word.
En tog verswak elke waarheid wat aan die lig kom, en wat, so om te sê, die positiewe aspek van die geheel is, hierdie stelsel.
Verligting begin aan die einde, waar ons hierdie onuitspreeklike ding in woorde omsit en oorlewendes in die
besonder – soos Sandra en Chantal – waag om uit te spreek.
En daarom is platforms soos hierdie so belangrik. So, nogmaals, dankie julle almal.
En ek wil graag almal wat luister, bedank dat julle bereid is om te luister, maar ook om te
kyk, en nie julle oë toe te maak nie. Baie dankie.
Ja! Dankie!
Dankie, Marcel. In net 'n paar minute het jy regtig gekoppel aan wat my pa aan die begin van hierdie konferensie gesê het.
Hy het pas, met ons dekades se navorsing, getoon hoe hierdie geheime strukture uiteindelik in satanisme gewortel is.
En ons het uit hul eie monde gehoor dat hulle 'n sataniese wêreldorde wil vestig.
Maar hulle is in die minderheid.
Ons is baie superieur aan hulle, as ons dit net besef!
As die lig net kan inkom, sal hierdie hele kriminele konstruksie ineenstort. En ons is baie naby daardie punt.
En daarom: as julle almal hierdie lesing en hierdie hele AZK versprei, sodat ware lig kan
skyn, sal hierdie sataniese wêreldorde ineenstort.
Dankie vir jou stryd om bewustheid te skep en hierdie wrede praktyke aan die lig te bring.
Ons kykers vra nou ook hulself: Hoe is dit moontlik dat sulke misdade nie deur die
polisie vervolg en deur die howe gestraf word nie?
En oor hierdie vraag wil ek graag oorstap na Uwe Kranz.
Uwe Kranz is 'n polisiebeampte, afgetrede senior ministeriële raadsgewer en voormalige president van
die Thuringiese Staatsmisdaadspoorwegpolitiekantoor.
Hy was 'n nasionale deskundige by Europol.
As 'n deskundige op die gebied van veiligheid en terrorisme publiseer hy gereeld artikels in talle media-uitlate.
Uwe Kranz veg al meer as 50 jaar teen georganiseerde misdaad, ekstremisme en terrorisme.
Tydens sy ampstermyn was hy veral daartoe verbind om kinders te beskerm.
Dit word duidelik wanneer jy na die aktiwiteitsgebiede in sy professionele loopbaan kyk:
Hy was 'n verteenwoordiger vir jeugsaangeleenthede, misdaadvoorkoming, die stryd teen seksuele geweld teen kinders
en mense- en orgaanhandel op nasionale en internasionale vlak, en was betrokke by die werk van die Vereniging vir Strafbeleid.
Op sy eie webwerf publiseer Uwe Kranz artikels oor onderwerpe soos "seksuele misbruik van kinders" en "geestesbeheer".
As 'n kriminele ondersoeker bied hy insigte in die "diepe staat" en beskou huidige wêreldgebeure vanuit sy aftrede.
Hy dra ook sy ervaring en kennis by as lid en spreker by persimposiums wat deur bekende verenigings soos Axion
Resist en MWGFD e.V. (Mediese Professionele en Wetenskaplikes vir Gesondheid, Vryheid en Demokrasie) georganiseer word.
Hierdie is ingestel met die doel om die welsyn van kinders te beskerm en vryheid en die regstaat te beskerm.
Hier het hy oor onderwerpe gepraat, insluitend pedofiele misdade, vroeë seksueleisering en kindersmokkel.
Dit is vir my 'n besondere eer om hierdie ervare misdaadtondersoeker, Uwe
Kranz, hier by die 22ste AZK te verwelkom.
Die eer is heeltemal myne.
Dis goed om jou hier te hê.
Ja, jy het 'n halwe eeu se ervaring in kriminele ondersoeke in die stryd teen kinderseksuele misbruik.
As 'n polisiebeampte, en selfs as senior ministeriële raadgewer en hoof van die Thuringiese Strafondersoekdepartement,
was jy aan die voorpunt van hierdie ondersoeke.
Dit beteken dat sake aan jou gerapporteer is en jy dit toe ondersoek het. Maar wat het toe gebeur?
Die probleem is dat die bewyse eers voorgelê moet word sodat die saak na die openbare vervolgingsoffisier se kantoor
verwys kan word, waar dit aanvaar en hersien sal word tot 'n klagstaat wat voor die hof gebring sal word.
En ongelukkig is daar baie, baie mislukkings onderweg.
Dit is frustrerend wanneer jy iemand in die oggend arresteer en hulle dan in die middag weer ontmoet.
– Ek het dit geïllustreer: in die oggend gearresteer, in die middag vrygelaat.
Byvoorbeeld, ons kom dikwels die probleem teë dat die polisie baie gereeld by die moordtoneel
aankom en dan begin om 'n moord te ondersoek.
En toe, op pad na die openbare aanklaer se kantoor, verander die moord in liggaamlike besering wat tot die dood lei.
Dan kan jy, onder sekere omstandighede, uiteindelik met 'n heeltemal ander wettige stof en heeltemal ander probleme beland.
Of wanneer, soos in die onlangse saak, verkragters wat groepverkragting gepleeg het, vrolik fluitend uit
die hof uitstap omdat die regter nie 100 persent seker is dat die meisie dalk nie ingestem het nie.
Dis waar die hele saak begin om 'n bietjie twyfelagtig te raak.
En daar is baie, baie moontlikhede om die verrigtinge te staak of dit om te skakel in 'n psigiatriese opname, en so voorts.
So daar is 'n skeuring êrens in die besigheid, en ongelukkig is dit so.
Hierdie offers moet versigtig en ernstig hanteer word.
Jy het elke reg in die wêreld om behoorlik behandel te word deur die polisie en die regstelsel.
Dankie vir jou verklaring. Jy noem ook die sogenaamde "pedofielmisdaad" en verbindings wat na bewering tot in "hoë
kringe" strek. Wat is jou waarnemings in hierdie verband?
Ja, kom ons neem die volgende aan: Ek sluit altyd die Dutroux-saak in my PowerPoint-aanbiedings in.
Jy is sekerlik vertroud met die Dutroux-saak.
'n Belgiese kindermolester wat in die tronk elf kinders vermoor en twee tot die dood gehongerk het.
Omdat hy niks bekendgemaak het terwyl hy in die tronk was nie, het die kinders van honger omgekom. 'n Werklik gruwelike saak.
'n hele reeks getuies is óf in ongelukke betrokke geraak óf het onder twyfelagtige omstandighede gesterf, of wat ook al.
En die Dutroux-saak het reeds bewys dat alle vlakke van die samelewing by hierdie kindermisbruiknetwerke betrokke was.
Dit het reg tot by die top in die politiek gegaan, reg tot by die top in kultuur, televisie en die media.
Die prosedure was sinoniem met wat die kernprobleem is.
Of dit nou Epstein is of nie, dit is presies dieselfde ding.
By Epstein's het hulle ook verbindings reg tot bo in die politiek, vermaaklikheidswêreld,
aanklaers – wie weet wat nog – hoëamptenare en politici.
Hulle het dieselfde ding met "Diddy" Sean Combs gedoen, wat ook goed bekend is. Hy is
nou al vier jaar en twee maande "opgesluit".
Dit is eintlik 'n onskadelike veroordeling, omdat die hele gebied van georganiseerde misdaad eenvoudig uitgesny is.
Daar is gesê dat ons die saak sou laat vaar en hom slegs sou skuldig bevind aan die een
geval van mishandeling teen sy vriendin of vrou.
En toe is die hele proses tot 'n klein gedeelte verminder.
In baie gevalle word sulke prosedures doelbewus fragmenterend toegepas.
In 1995 het ons 'n groot verhoor in Engeland gehad. Dit is ook deur die banke, politici,
media, groot magnate en almal anders moontlik gedek.
Oor die jare het die proses al kleiner en kleiner geword, totdat daar uiteindelik niks meer oor was nie.
Uiteindelik was dit geringe verrigtinge – hulle word uitmekaar gehaal en in hapklare stukkies, so om te sê, in regs-hapklare
stukkies, afgebreek, en dan is daar nie veel substansie oor nie.
Dit wek natuurlik die vermoede dat hier invloed uitgeoefen word. Dit kan nie sommer net van die hand gewys word nie.
Het jy ook hierdie beginsel in jou streek waargeneem, soos nou die geval is met Epstein, Dutroux, P. Diddy en so aan?
Die beginsels is oral dieselfde, ongeag die land.
Jy moet aanvaar dat hierdie seksuele misbruik van jong kinders, meisies en adolessente
regoor Europa en regoor die wêreld plaasvind.
As jy na NCMEC kyk, byvoorbeeld – die Amerikaanse sentrum vir die melding van vermiste en misbruikte kinders –
het dit vier of vyf jaar gelede nog 50 000 gevalle gehad.
Ons het nou elke jaar 205 000 gevalle wat aan ons gerapporteer word.
Asemrowend!
Maar ons is 'n klein lig.
As jy vergelyk wat NCMEC aan Asië, aan Indië en aan Pakistan rapporteer, is ons amper in die miljoene.
Dit wys duidelik dat dit 'n wêreldwye probleem is, nie net 'n Duitse probleem nie, nie net
'n Belgiese probleem nie, of enigiets anders.
Ek het ook gehoor dat daar baie amptelike studies oor kultusmisbruik is.
Kan jy in 'n paar sinne verduidelik wat die amptelike verklaring gesê het?
Daar is baie studies. Glo my, daar is ontelbare studies veral in hierdie veld.
Ek het self twee studies vir die Europese Parlement geskryf, in 2020 en 2021, waar ek al hierdie inligting saamgestel het.
En ek het gesê: "Okei, wat kan beter gedoen word? Wat kan ons makliker maak? Waar kan ons begin?"
– En presies die teenoorgestelde is gedoen.
'n Sentrum is weer opgerig, 'n sentrum om kinderseksueelmisbruik te bekamp. Boom.
Nou het ons nog 'n sentrum langs Europol en so voorts.
Ons het verteenwoordigers oral en ons het studies oral.
Daar was in 2011 'n wonderlike studie oor die bekendstelling van EU-riglyne om kinderseksuele misbruik te bekamp.
En dit is in 2016 geëvalueer. Dit is 'n goeie studie.
Daar was nog 'n studie deur WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Dit was ook 'n goeie studie; dit moes net voortgesit en geïmplementeer word.
Mens moes net iets daarvan maak!
'n studie is uitgevoer, wat opgeskryf is en ook lekker was om te lees, met pragtige prente, pragtige grafika en al daardie jazz.
Maar implementering ontbreek oor die algemeen.
So nie net is daar 'n gebrek aan navorsing oor ongerapporteerde gevalle nie, maar daar is ook 'n gebrek aan
politieke wil om hierdie kwessies in diepte aan te spreek.
Dit is nie so baie dat daar 'n gebrek aan wette is nie, en daar is beslis geen gebrek aan studies nie.
Nee, jy moet dit doen! Jy moet dit doen en jy wil dit doen!
Jy praat ook baie oor vroeë kinderopvoeding oor seksualiteit in kleuterskole en skole. Wat kan jy daaroor sê?
Ja, vroeë kinderjare-seksuele opvoeding is 'n spesiale gebied wat my veral geskok het, omdat dit deur die WGO in samewerking met die
Duitse Federale Sentrum vir Gesondheidsopvoeding ontwikkel is.
Sedert 13 Februarie vanjaar (2025) word dit die "Federale Instituut vir Openbare Gesondheid" genoem.
Dit het selfs meer regte, selfs meer geleenthede en kan selfs meer doen, veral as dit by klimaatbeskerming kom.
En hierdie twee het hierdie riglyne saamgestel oor hoe om jong kinders seksueel op te voed.
Die basiese idee hieragter is dat 'n kind – nadat dit tot by geboorte geaborteer kan word, wat een kant van die
argument is – onmiddellik ná geboorte as 'n seksuele wese bestempel word, wat te eniger tyd misbruik kan word.
En dit is so mal dat jy dit nie eers kan voorstel nie.
En die ergste ding is dat hierdie BZgA-riglyne van die WGO op wetenskaplike bevindinge gebaseer is.
En nou kyk asseblief na die wetenskaplike bevindinge en sien waar dit vandaan kom. Dit kom van Kinsey.
Die man wat in die 1960's die berugte Kinsey-verslag oor die bevryding van mans en vroue geskryf het.
Van toe af was dit eintlik net afdraand.
Op daardie tydstip is die konsep van seksuele toegeeflikheid reeds gevorm.
Gelykgesindheid teenoor kinders en seks met kinders is moontlik en algemeen, en word toegelaat.
Vuul taal is ingevoer. En hierdie individu, Kinsey, het 'n reeks toetse uitgevoer.
En daar is 'n reeks toetse wat ek gesien het waar 'n vierjarige kind 24 uur lank misbruik is om 27 orgasmes te bereik.
Stel jou net dit voor. Hy het 'n orgasme beskryf elke keer as die kind geskree het, uitgeroep het of gekonvulseer het – 'n
vierjarige kind 24 uur lank gemartel totdat daar 'n fisiese reaksie plaasgevind het – en het
daardie fisiese reaksie toe as 'n orgasme gedefinieer.
En toe was daar dié wat dit gedoen het, wat die kinders misbruik het. Sommige van hulle was pooier,
ander was voormalige gevangenes wat vrygelaat is.
Jy moet dit alles navors en uitfiltreer.
En dan sê jy vir jouself: "Hallo, wat is dit? Wetenskaplike kennis?"
Dit is suiwer kindermishandeling, suiwer seksuele geweld teen kinders onder die skyn van navorsing.
En hy het toe ooreenstemmende leerlinge gehad.
Kinsey het daarna die Kentler gehad. Daar was die Kentler-verslag.
Toe was daar Sielert. En toe was daar nog een, meer onlangs.
Hulle kom almal uit dieselfde ideologiese stal.
Jy moet dit oorweeg. Kinsey het dit begin.
Toe het hulle die universiteite, tegniese kolleges en gespesialiseerde opleidingsinstellings "oorwin".
En nou word generasies sosiale sielkundiges, kulturele sielkundiges en wat ook al … een na die ander voortgebring en
hulle beset maatskaplike welstandskantore en onderwysowerhede oral, en gaan voort om in die gees van hul opleiding te werk.
Asemrowend!
Volgens my is dit heeltemal absurd.
En as jy kyk na wat hierdie riglyne vereis – van nul tot vier jaar oud, moet die kind
seksuele masturbasie leer. Van nul tot vier jaar oud!
Ek wonder natuurlik watter onderwyser dit doen en hoe hulle dit doen?
En nou het ons 17 dagopvang­sentrums in Schwäbisch Hall wat persoonlike liggaamsverkenningsareas in hul fasiliteite opstel.
Die ouers was heeltemal oorweldig!
Hulle het niks daarvan geweet nie. Hulle is ook nie ingelig nie.
So, as dit vroeë kinderopvoeding oor seksuele opvoeding is, is dit basies niks meer as die vernietiging van die familie nie.
Dit is 'n vernietiging van die familie.
Die kern van 'n staat, die nucleus van 'n staat, is 'n gesonde familie-verhouding.
Daar is 'n vader, daar is 'n moeder, daar is 'n kind, en dis dit.
Daar is twee geslagte, en dis dit. Nou is ek 'n regse ekstremis.
Ek weet. Daar is iets nog mooier, soos Monika Gruber eens gesê het:
En as ons Ouer1 en Ouer2 het, sal ons binnekort Kadaver1 en Kadaver2 vir die oupa en ouma hê.
Sal dit ook gebeur? Dit is natuurlik 'n grap, maar die feit is dat dit die hele saak ontmenslik.
Ja, presies.
Dit is nie meer menslik nie en daar is geen waardigheid nie – beslis nie vir die kind nie.
Kinders het ook waardigheid. Hul regte moet ook beskerm word.
En kinders behoort inderdaad as regsgeldige persone behandel te word en nie as voorwerpe
wat sommer opgetel en weggegooi kan word nie.
Ja! Dankie dat jy verduidelik het.
So was daar een positiewe aspek aan die hele saak.
Dit was die Universiteit van Bielefeld.
Sy het 'n grootskaalse studie oor Kinsey, Kentler en Maatskappy gedoen en bevind dat dit oor
die hele linie kinder- en seksuele misbruik was.
Dit was 'n hoogs kriminele organisasie wat nou deur die hele opleidingsentrum versprei het, waar sosiale
sielkundiges, sielkundiges, hoofonderwysers en soortgelyke professionele persone opgelei is.
En dit gaan voort. Dit word al hoe meer gereeld.
En dit is dus geen verrassing om vandag in ouerskaptydskrifte te lees dat dit heeltemal normaal is dat kinders op so
'n wyse behandel en opgevoed word dat hulle tussen die ouderdomme van ses en nege seksuele kontak moet hê.
En mekaar fisies streel en stiekem klein knus hoekies oral opstel waar die kinders kan wegkruip.
Dit speel net in die hande van die plegers.
Ja... ek is jammer, ek het geen goeie nuus nie.
Dit is net negatiewe ervarings wat ek daar gehad het.
Ek het byna my hele lewe lank geveg om seksuele geweld teen kinders tot 'n misdryf te maak.
En in 2021, na jare van stryd, is dit uiteindelik, uiteindelik, uiteindelik in Duitsland afgedwing
tot die mate dat dit nou as 'n misdryf beskou word.
En dit het van 2021 tot 2024 in plek gebly. Toe het mnr. Buschmann, soos hy destyds genoem is, die
liberale minister van justisie, opgedaag en dit omgekeer.
Nou is dit weer 'n misdryf.
Dit is ook nie 'n groot oorwinning nie.
Volgens my is al die verklarings wat deur die Ministerie van Justisie gegee is om te regverdig waarom
hierdie misdryf afgeskaf is, 'n verpletterende aanklag.
Ja, dit is regtig 'n treurige weerspieëling van die toestand van sake.
Baie dankie vir u toewyding om kinders te help en, bo alles, vir die feit dat u hierdie
kwessies onder die publiek se aandag gebring het.
Dit is so belangrik.
Dit moet gedoen word.
Dankie dat jy die tyd geneem het, alhoewel jy nou onderweg is.
Jou stellings het ons regtig gehelp om 'n duideliker prentjie van hierdie kwessie te kry.
Ons wens jou alles van die beste toe vir jou toekomstige ondernemings, insluitend jou aftrede.
Jy is nog steeds op die bal!
Dankie vir u uitstekende opvoedkundige werk. Ons is lief vir u!
Dankie.
Ek sien daarna uit om volgende keer by jou te wees! Ek sal ook daar wees!
Ja, jy is altyd welkom!
Ons wend ons nou tot 'n ewe onverskrokke kampvegter wat daartoe verbind is om kinderbroei, rituele
geweld en kindersmokkel te bestry. Speel die clip!
Sabine McNeill het rekenaarwetenskap en wiskunde gestudeer en het 15 jaar by CERN gewerk.
Sy het daarna as gebeurtenisorganiseerder, sagtewareontwerper, webuitgewer en wiskundige kunstenaar gewerk.
In Londen het sy as 'n McKenzie Friend vrywillig gewerk, wat gelykstaande is aan 'n leke-regsadviseur.
In die proses het sy in aanraking gekom met slagoffers van rituele misbruik en kinderbeskermingsake
wat deur die regstelsel eerder benadeel as gehelp is.
Sabine McNeill het begin om hierdie gevalle op die internet bekend te maak.
Sy het onvermoeid gewerk namens kinders wat deur die staat van hul ouers weggeneem is en het hierdie
kwessie selfs voor die Europese Parlement gebring.
"Dit is hoekom ons vandag hier is. Ons is hier om om hulp te roep."
Daar is kinders wat uitroep om gehoor te word. As jy hierdie kinders nie hoor uitroep nie, wie sal?
In totaal het sy ongeveer 50 ontvoeringsake van kinders hanteer.
Die bekendste was die "Hampstead-saak", waarin sy video's gepubliseer het met
getuienisverklarings van die kinders Alisa en Gabriel.
Daarin het die kinders getuig dat hul pa 'n sataniese kultus georganiseer het wat gereeld kinders misbruik en vermoor het.
Hulle het ook beskryf hoe hul pa hul hande gelei het terwyl hulle babas vermoor het.
"Ons pa leer my en ons omdat ons dit nie kan doen nie."
Ons is nie sterk genoeg om 'n baba se kop af te sny nie.
Hy hoef net die mes vas te hou en sy hand bo ons hande te sit en ons te help om 'n baba se
kop af te sny, want hy leer hoe om dit te doen.
Hy leer dit aan my en Gabriel.
Ten spyte van hierdie verklarings is die vader nie deur die hof skuldig bevind nie; in plaas daarvan het die
hof die kinders van die moeder weggeneem en aan die vader uitsluitlike voogdyskap verleen.
Later het dieselfde regter ook verseker dat die vader wat in die Skotse Hollie Greig-misbruiksaak van
misbruik beskuldig is, nie skuldig bevind is nie.
Daar was egter nie net 'n verband met die Hampstead-saak by die regter nie, maar ook by die plegers.
Selfs ná die Hampstead-vonnis het Sabine aktief gebly, het sy tien duisend handtekeninge
vir petisies ingesamel en bewyse gedokumenteer.
Sy het ook die lys wat deur haar moeder saamgestel is en wat 175 oortreders bevat, vir die publiek beskikbaar gestel.
Dit het die plegers in 'n moeilike posisie geplaas, en hulle het uiteindelik kriminele aanklagte teen haar ingedien.
Op die ouderdom van 73 is sy daarna tot 'n lang tronkstraf van nege jaar gevonnis en na
ongeveer vier jaar na Duitsland gedeporteer.
Baie van hul webwerwe is gesluit.
Ten spyte van die teistering wat sy in die tronk gely het, het Sabine nie opgegee nie:
Sy bly mede-aktiviste ondersteun in die stryd teen kindermishandeling en mensehandel van kinders.
Hallo, hallo Sabine. Ek gee jou 'n drukkie!
Hallo, Lois. Dankie dat jy na my geluister het.
Ja, wat 'n eer is dit om jou vandag by die 22ste AZK te hê wat praat!
Jy het talle slagoffers van sataniese rituele misbruik vergesel en het ook 'n paar van hulle na my films verwys.
Jy het moeders in die tronk ontmoet van wie hul kinders weggeneem is.
Jy het vir hierdie moeders geveg en jy veg nog steeds soos 'n leeuwyfie vir hierdie moeders en kinders.
Vertel ons asseblief kortliks oor jou ervarings!
Ja, dit is moeilik omdat ek nie weet waar om te begin nie.
My eerste slagoffers, wat ek ontmoet het, het glad niks met kinders te doen gehad nie.
Daar was mans in die House of Lords waar ek geleenthede gereël het.
Eerstens het die slagoffers van banke en howe gekom.
En toe het oor die algemeen vroue gekom, en toe het hierdie kinders gekom, wat die ergste van almal gerapporteer het.
En daarvoor was alles reeds so sleg.
Ek sal nooit vergeet hoe 'n Roemeense maatskaplike werker beweer het dat dit nie die geval was met 'n Portugese gesin
met vyf kinders nie, wat hulle, so om te sê, sou ontskoon het.
En dit was so jammerlik en so idioot en so skynheilig.
Jy kan eenvoudig nie net staan en kyk sonder om iets te doen nie.
As ek jou van my ervarings sou vertel, was dalk die slegste die gesprek wat ek met 'n vrou gehad het wat haar
sogenaamde 'bye-bye-vergadering' met haar klein baba gehad het.
En toe het sy 'n sogenaamde laaste ontmoeting gehad voordat dit van haar weggeneem is.
Dit is so ongelooflik skynheilig.
En dit is 'n skynspel, dit is grotesk.
Ja, ek weet nie eens watter woorde om te gebruik nie.
Wel, dit is moeilik om te sê wat die slegste ding is.
Hoe behoort misdade geklassifiseer te word? Volgens die aantal kinders?
Die wreedheid wat aan die kinders aangedoen is, of die wreedheid wat aan die ouers aangedoen is?
Die absoluut gruwelike ervaring van tronklewe, waar die sogenaamde beamptes hul mag misbruik bloot omdat hulle die
geleentheid het om dit te doen, en alles behalwe doen wat hulle behoort te doen en wat in teorie van hulle gepreek en geëis word.
Dit is so sleg dat jy dit eintlik net in jou gedagtes kan interpreteer, verskoon en verduidelik.
Jy het my ook vertel van 'n ma van wie vier kinders weggeneem is en die vyfde uit die tronk weggeneem is.
Wel, ek het haar gesien toe sy swanger in die tronk was.
Sodra sy vrygelaat is, het sy vir my geskryf – omdat daar hierdie "Email-a-Prisoner"-diens is –
dat hulle haar baba ook van haar weggeneem het.
Die vyfde een ook? Ja. O, ai, o, ai, o, ai.
Tot die Hampstead-saak was die ergste geval 'n Nigeriese gesin met sewe kinders.
Al die kinders is weggeneem.
Met hierdie idiote verrigtinge in sogenaamde gesinshowe, wat geheim gehou word.
Dus is geen pers toegelaat nie. En dit is al dekades lank so.
En die sewende is in die tronk gebore.
En ek was ook in kontak met die Amerikaanse moeder in die aangrensende sel, wie se kind in Londen agtergebly het.
En nadat dit uitgevoer is, ten spyte van al my hulp.
Die Amerikaanse vrou het presies ervaar wat die Nigeriese vrou ervaar het.
En soos die maatskaplike werker gesê het: "Ja, jy sal hom nooit weer sien nie."
En die "groot" ding was dat die oudste dogter in die familie deur die seun van die pleegfamilie misbruik is.
Die volgende dogter het vir haar ma gesê dat sy altyd in die aande na skaduryke geleenthede geneem is waar net mans was.
En die jong seun het sy ma gevra wat pedofilie was.
En wat het daarna gebeur toe jy in die tronk was?
Wel, toe ek in die tronk was, het ek die petisie gepubliseer.
En daar het ek 16 000 handtekeninge en meer gehad.
En ek het ook meer as 100 000 besoeke op my webwerf gehad, wat ek vir die kinders geskep het.
Ek het individuele webblaaie gebou vir die ergste-geval-scenario's.
En so het ek relatief bekend geword.
En dit is die sak met al die kaarte wat ek ontvang het, wat ek gebruik het om my selmuur te versier.
Ek het nog nooit daarin geslaag om 'n halssnoer daarvan te maak nie.
Maar natuurlik wou ek hulle nie weggooi nie.
O, Sabine, ons is so bly dat jy hierdie aanmoediging ontvang het, en jy sal dit bly ontvang.
Dit het my regtig geskok om dit lewendig te sien hoe 'n baba weggeneem word.
Ek sal dit kortliks aan ons wys.
"So, jy het op hierdie stadium presies een opsie."
Jy moet hom aan die paramedikus oorhandig en dan kan jy vrolik jou pad saam met jou vriende en familie wat buite wag, voortgaan.
Of ek sal dit van jou afneem en jy sal tronk toe gaan.
Jy moet hierdie besluit neem. Jy moet dit nou neem.
"Ek sal hom nie laat gaan nie."
"Reg. Reg."
Laat hom asseblief los sodat hy nie seer kry nie, oké? Kom hier vir 'n oomblik. Oké.
"Ek het hom laat gaan. Ek het hom laat gaan!"
"Nee, sy gaan tronk toe."
"Ek wou net sê dat ek dit nie kon doen nie, maar ek het hom tog laat gaan."
Sit jou hande agter jou rug.
"Hulle het die deur van die ambulans toegemaak. Dit was die laaste ding wat ek gesien het."
"Jy ontvoer my kleinseun."
"Nee, klim in die motor. Klim in die motor. Alles is goed."
"Ek wil totsiens sê." "Dis reg. Klim in die motor."
"Ek wil totsiens sê." "Jy maak dit net erger."
Elke kind is ongeveer 'n miljoen pond werd vir die staat.
Dis dus die baba se oupa.
Dit is so gemeen en so verskriklik.
Ek bedoel, hulle doen net hul werk, nie waar nie?
Dit is dieselfde as tydens die Nazi-era, sover mens dit kan verklaar.
Hulle voer net opdragte uit en het roboties geword.
Hulle het geen emosies van hul eie nie.
Hulle weet nie meer wat reg is nie.
Ja. Dit kom van bo af. Hierdie hele kinderhandel word ondersteun.
Kan jy dit ook bevestig?
Ja, ja, so van bo af, ongeag watter instansie.
Sosio-werkers kan nie hul werk sonder die polisie doen nie.
Die polisie kan dit nie sonder die howe doen nie.
Ja. Jy is 'n getuie wat dit alles uit die eerste hand ervaar het.
Jy kan dit sê.
Ja, ons wil u baie dankie sê vir u toewyding aan hierdie moeders en kinders.
Ons het 'n platform, Vetopedia, gestig waar hierdie moeders kan registreer en die
verwydering van hul kinders uit hul sorg kan aanteken.
Sodat ons ook 'n beter begrip van die stelsel daaragter kan kry.
Ons sou natuurlik baie bly wees as jy die woord kon versprei en bewustheid in jou netwerk kon skep, liewe Sabine.
Ja, wat jy doen is ongelooflik. Dit is regtig, regtig wonderlik. Dankie dat jy na my geluister het.
Ja, baie dankie vir jou toewyding aan hierdie moeders en kinders! Dit is regtig wonderlik.
Ons sal beslis die woord versprei, liewe Sabine McNiell. En ons is lief vir jou.
Dankie. Ek ook. Ek het ongelooflike respek vir alles wat jy gedoen het en steeds doen. En bewondering.
Ja. Jy is presies in dieselfde situasie as ons. Jy is so vreesloos en dapper. Dit is ongelooflik.
Is daar nog iets wat jy aan die gehoor by die AZK wil sê? Enigiets?
So, die AZK gaan oor sensuur.
En ek hoop net dat niemand anders ervaar wat met my gebeur het met al die werk wat ek aanlyn geplaas het nie.
Dit het soveel skade aan my en die slagoffers berokken.
Sensuur is eenvoudig na die digitale vlak verskuif.
En dit is verskriklik, verskriklik, verskriklik wat gebeur.
Maar oor die algemeen gesproke is dit onmoontlik om voor te stel.
Mens wil nie vertroud raak met negatiewe gevoelens en ervarings nie.
Ja, al jou tuisbladsye is eenvoudig van die internet verwyder.
Al jou werk vir die slagoffers is vernietig en uitgevee. Dis so verskriklik. Ongelukkig, ja.
Maar dit sal aan die lig kom, dit sal openbare kennis word, liewe Sabine.
En die hele AZK verseker dit. Reg?
Ja!
Sabine is reeds 81 jaar oud en het so baie in haar lewe gely.
Dit was regtig goed dat sy dit met ons kon deel.
En dit het my regtig diep geraak.
En nou wil ons voortgaan met 'n onlangse saak wat deur Corinne Ioli op Vetopedia gepos is.
Haar kinders is van haar weggeneem. Sny!
Vetopedia gee die mense 'n stem wanneer hulle stilgemaak word.
Dit is dikwels die geval, veral met kinders wat in sorg geneem word.
Enkelmoeders word veral soms verstom gelaat deur 'n regstelsel wat hul kinders met geweld van hulle weggeneem het.
Volgens amptelike statistieke word elke dag in Duitsland alleen gemiddeld 100 kinders van hul ouers geskei.
Vetopedia gee jou nou die geleentheid om jou saak openbaar te maak.
Een moeder wat van hierdie geleentheid gebruik gemaak het, is Corinne Ioli.
Corinne Ioli is Switsers.
In 2019 is haar twee dogters gewelddadig van haar weggeneem.
Agt mense, insluitend polisiebeamptes en werknemers van die KESB , het by haar woonstel
ingebreek en die kinders na 'n kinderhuis geneem.
Die kind se vader, van wie Corinne Ioli geskei is, het 'n klagte teen haar ingedien.
Die redes was ongegronde beskuldigings, wat almal deur kenners weerlê is.
Tot dusver het die Switserse regbank egter in alle gevalle die onweerlegbare bewyse geïgnoreer en ondersteun die
kind se vader, wat probeer om die moeder deur middel van strafregtelike verrigtinge in 'n hoek te druk.
Dit is voorafgegaan deur 'n verandering in die meisies se gedrag teenoor hul vader toe
hulle nog saam met hom en hul moeder gewoon het.
Hulle het enige fisiese kontak geweier en hulleself teen avances verdedig deur te krap, te byt en te slaan.
Terselfdertyd het die kind se vader pedofiliese neigings ontwikkel.
Hierdie voorvalle het Corinne Ioli daartoe aangevuur om van haar vader te skei.
Hy het haar toe aangemeld omdat sy die welsyn van 'n kind in gevaar gestel het.
Niemand het die vader se alarmerende neigings aangespreek of ondersoeke ingestel nie.
Inteendeel. Die versorger by die tehuis waar die kinders gewoon het, het soos volg opgemerk:
"Selfs al misbruik 'n vader sy kinders, hou hulle steeds van hom" en "die meeste mans het
pedofiele fantasieë, maar tree selde daarop."
Hierdie versorger is nou die pa se nuwe maat.
In 2021 het sy 'n volledige kontakverbod teen haar ma verkry, wat tot op hede van krag bly.
Die regter het toe die voogdyskap van die moeder ingetrek en dit aan die vader oorgedra.
In September 2024 het die vader saam met sy nuwe maat en die twee meisies na Swede verhuis.
Tot op hede veg Corinne Ioli steeds vir haar regte as moeder.
Dit verhoog die bewustheid en ontbloot die intriges agter onwettige kinderontvoeringe.
Verder inligting kan gevind word op hul webwerwe www.kinder-zurueck-nach-hause.ch en www.MamaLoveCollection.com.
Hallo, liewe Corinne. Hallo, liewe Lois.
Jy is regtig geskok wanneer jy dit hoor. Hoe kan iets soos dit gebeur?
Sulke sogenaamde verdraaide plasinge verwys na "Ouervervreemdingsindroom", PAS.
PAS is gestig deur Richard Gardner, wat self 'n pedofiel was.
PAS voer aan dat as 'n kind hul vader in die konteks van ouerlike skeiding verwerp en/of selfs gemeld het dat
hul vader seksuele geweld gepleeg het, die kind lieg.
Die moeder het dit so gemanipuleer.
Die moeder-kind-verhouding is te nou, amper simbioties, en daarom moet die kind uit die moeder se sorg verwyder word, by die
vader geplaas word en alle kontak met die moeder verbreek word.
Ons saak bevat al die elemente van PAS. Die pedofiel-tema in die vorm van pedofielfantasieë.
PAS word egter ook toegepas wanneer daar onweerlegbare bewyse is van kindverkragting deur die vader.
Dit is belangrik om daarop te let dat die omvang van kinderverkragting monsteragtig is.
Veral in 'n gesinskonteks, dit wil sê herhaaldelik oor baie jare.
Ons weet ook dat uit 'n duisend bewerings van kindermishandeling slegs twee vervaardig is.
Dit was 'n studie deur die Franse Ministerie van Justisie.
Die mite dat moeders misbruik uitvind, is duidelik 'n strategie om oortreders te beskerm.
Ah, reg. So kan jy dan sê dat PAS 'n soort beskermende skild is vir kinderverkragters?
Presies, dis dit.
Moeders en kinders word as leuenaars uitgebeeld, tot stilte gebring, en ons word in die strik van individuele gevalle gelok.
Ons is geensins geïsoleerde gevalle nie.
Ons is vertroud met dieselfde teksmodules en sleutelwoorde wat internasionaal in deskundigenverslae en uitsprake gebruik word.
En ons sien ook dieselfde amptelike terreur internasionaal teen moeders wat probeer om hul kinders te beskerm.
PAS en hierdie onwettige verwyderings van kinders veroorsaak ernstige trauma by kinders en moeders, selfs tot dissosiasie.
Asof dit nie genoeg was nie, word moeders wat probeer om hul kinders te beskerm, op alle vlakke aan 'n ware
heksejag onderwerp – professioneel, sosiaal, finansieel en selfs tot die punt van hawelosheid.
Waarvoor skram oortreders letterlik weg soos die duiwel wegskram van heilige water?
Eerstens is daar kinders wat 'n gesonde band met hul moeders het en hulle inlig oor enige misbruik wat hulle gely het, en
tweedens, natuurlik, is daar moeders wat hierdie verwyderings van kinders oorleef, met mekaar netwerk en daaroor praat. Openlik.
'n duistere vervorming vind hier plaas.
En ons moet dit weer omkeer.
Hulle wil hê ons moet stilbly, daarom praat ons uit.
Hulle wil hê ons moet ondergaan, so laat ons nie toelaat dat hulle ons moedeloos maak nie.
Ja. Baie, baie mooi.
Dit is egter nogal uitdagend.
En dit gaan daaroor om jouself elke dag deur jou eie pogings op te tel.
Natuurlik help dit om die kinders lief te hê.
En dan kom hulp aan. En ons is afhanklik van hierdie hulp.
Ja, baie dankie. Laat ek opsom wat ek op hierdie stadium verstaan:
PAS is 'n teoretiese konstruk wat die voorkoms van wetenskaplike geldigheid gegee word.
Dit is deur 'n oortreder geskep om slagoffers te diskrediteer om hulself en ander oortreders te beskerm.
Dit klink vir my baie bekend, want ons ken dieselfde ding van die Stigting vir Valse Geheue-sindroom.
So, die ding oor vals herinneringe is dat alles verkeerd is.
Is daar enige skakels tussen PAS en FMS (Vals Geheue-sindroom)?
Absoluut. Richard Gardner, soos ek gesê het, die uitvinder van PAS, was self 'n pedofiel.
Die ouers wat die Stigting vir Vals Geheue-sindroom gestig het, was ouers wat deur hul kinders van rituele misbruik beskuldig is.
Daar is uitgebreide oorklapping tussen die twee vakgebiede.
En ons ken gevalle, beide tuis en in die buiteland, van onwettige kindontvoeringe ná PAS, waar kinders van hul moeders
weggeneem word, by hul vaders geplaas word, en deur hul vaders na hierdie rituele geneem en daar gemartel word.
So Richard Gardner, die stigter, is nou dood, en die Stigting vir Vals Geheue-sindroom is ontbind.
En tog bly hulle tot op hede hierdie verrigtinge oor pedofiele misdade en rituele misbruik bepaal.
Hoe kan dit so hardnekkig voortbestaan?
PAS wil voorkom dat pedofiele misdade aan die lig kom.
Die Stigting vir Valse Geheue-sindroom wil voorkom dat die sataniese netwerke aan die lig kom.
Ons hanteer die wese van die kwaad.
As hierdie twee gebiede val, sal die res – en met res bedoel ek finansies, farmaseutika, media,
onderwys, ensovoorts – vanself op sy plek val.
En daarom moet ons kragte saambind en veg teen pedofiele misdade en hierdie onwettige ontvoeringe van kinders.
Dit is die onsterflike kop van die Hydra.
Sodra dit klaar is, is sy verslaan.
Ja! Applous! Baie mooi!
Dankie dat jy daar soos 'n rots in die branding gestaan het.
Baie dankie, Lois. En hier's op 'n opwindende AZK.
Dankie, dankie. Ek wil nou graag die woord oordra aan 'n vrou wat ook al 30 jaar soos 'n rots gestaan het.
En dit is Andrea Christidis. Rol die klip!
Dr Andrea Christidis is 'n kampioen van waarheid en geregtigheid – vir kinders en ouers.
Sy is 'n sielkundige wat spesialiseer in kliniese, opvoedkundige, neuropsigologiese, kriminele en
forensiese sielkunde, sowel as 'n gedrags terapeut.
In haar hoedanigheid as onafhanklike deskundige het sy reeds meer as 1 000 gesinsake ondersoek om te bepaal of die
verwydering van kinders deur jeugwelsynkantore geregverdig was.
Deur dit te doen het sy beleefdheidsverslae, vervalste handtekeninge, datamisbruik, vals diagnoses,
regeringskorupsie, vervalste rekords, karaktermoord en die bewering van vals feite aan die lig gebring.
Sy het ook op gevalle van sataniese rituele geweld afgekom.
Vanweë haar groot toewyding het sy van meet af aan met talle hindernisse te kampe gehad.
Byvoorbeeld is pogings aangewend om haar van haar professionele titels te ontneem.
Meer as 80 strafregtelike aanklagte is teen haar ingedien, maar almal is verwerp.
Dr Christidis openbaar dat institusionele misbruik in Duitsland se versorgingshuise plaasvind,
wat kinders op baie verskillende maniere uitbuit.
Om dit te bestry, het sy in 2024 die "Axion Resist"-vereniging gestig.
Dit bestaan uit kundiges uit die velde van medisyne, sielkunde, onderwys, regsgeleerdheid, kriminologie, biologie en
inligting tegnologie, en is daartoe verbind om kinders en hul gesondheid sowel as vryheid en die regstaat te beskerm.
Die samesmelting sal dit moontlik maak om die kundigheid van die verskillende afdelings doeltreffend saam te voeg.
Dr Andrea Christidis en haar man is ook in die raad van MWGFD (Medici en Wetenskaplikes vir Gesondheid, Vryheid en
Demokrasie), 'n vereniging wat toegewy is aan die diens van die gesondheid en maatskaplike welsyn van die bevolking.
Hallo Andrea! Dit is wonderlik om jou hier te hê!
Ons wil graag 'n paar feite van u hoor oor mensehandel in kinders en die opname van kinders in sorg.
Jy is die absolute deskundige op hierdie gebied.
Ons sal graag van u ervarings hoor.
Daar is toesprake wat jy lewer wat 'n mens ure lank kan aanhoor. Jy het baie om te sê.
Vandag het jy net 20 minute, so ek wens jou die beste van geluk om dit saam te vat!
Dankie dat julle my toelaat om hier te wees. Ek het besef dat ek reeds sommige van die sprekers ken en
self simposiums of onderhoude met hulle gevoer het.
Dit het my steeds diep geraak. Ek gaan nou begin praat oor hoe die regering hierdie baie kinders kan bereik.
En ek begin dadelik met verskeie punte.
Punt een – die inleiding: Die dubbele gesig van kinderbeskerming.
Duitsland word beskou as 'n grondwetlike staat, 'n veilige hawe vir kinders.
Maar die werklikheid skilder 'n heeltemal ander prentjie.
Aan die einde van 2023 was ongeveer 215 000 kinders in sorg – in kinderhuise, pleeggesinne of jeugwelsynfasiliteite.
In 2024 is elke dag ongeveer 190 kinders van hul ouers geskei.
Elke jaar word ongeveer 148 600 verrigtinge oor voogdyskap- en omgangsregtelike sake gevoer – tot 86 000 kinders is
betrokke by en vasgevang in hoogs kontensieuse verrigtinge.
Terselfdertyd styg die koste per geval: in 2016 was dit reeds meer as €12 000 – en vandag is dit aansienlik hoër.
Die totale jaarlikse besteding aan buite-huis sorg beloop 8 miljard euro.
Kindbeskerming het lankal 'n miljardpond-besigheid geword.
Maar agter hierdie fasade loer institusionele geweld, ekonomiese belange en strukturele mislukking.
Tweede punt: Dr Reiner Fuellmich het inligting met 'n wêreldwye bereik verskaf.
Hierdie internasionaal vermaarde prokureur, Reiner Fuellmich, het deur die Korona-komitee by miljoene mense bekend geraak.
Sy missie: om bewustheid te skep oor politieke en sosiale onregte.
Hy het ook berig oor mensehandel met kinders, institusionele seksuele misbruik en korrupsie in openbare owerhede.
Maar wanneer Fuellmich die vloeddramatiese ramp in die Ahr-dal in die Corona-komitee wil ondersoek – waar, volgens baie inwoners,
afgespoelde baba-skedels gevind sou wees, wat natuurlik 'n aanduiding van rituele misbruik is –
begin 'n magsstryd wat ver buite Duitsland strek.
Hierdie punt het ook gelei (soos vandag reeds verskeie kere genoem is) tot ander mense wat hierdie bewering gemaak het en wat
wil ondersoek – nie net Dr Reiner Fuellmich nie, maar ook, byvoorbeeld, Max Eder, wat nou in hegtenis is en nog nie aangekla
is nie, en wat destyds die GSG 9 gestig het , wat baie, baie aktief in hierdie gebied was, en ander in verband met die
sogenaamde Prinz Reuss-groep, ek glo daar was 26 mense – is vandag nog in aanhouding. Twee van hulle het sedertdien gesterf.
Op 5 September 2022 sal die ongegronde strafklagte teen Dr Fuellmich volg.
Sy misluk, maar die hof bring dan sy eie aanklagte in.
'n Patroon wat vir baie klokkenluiders bekend is – dié wat ongemaklike vrae vra, word self die onderwerp van ondersoek.
Later stig Dr Reiner Fuellmich ICIC.law (https://icic.law/), 'n internasionale inligtingsportaal.
Sy onderhoude – byvoorbeeld met Calin Georgescu op 22 Desember 2022 en Cathy O'Brien op 20
Augustus 2023 – het kykers wêreldwyd bereik.
Soos Marcel Polte vandag reeds verduidelik het, was Cathy O'Brien 'n slagoffer van rituele misbruik. Sy is ook deur hierdie
MKultra-program geraak as 'toetssubjek' – so sou ek dit stel.
Nou kom ek by punt drie: 'n misbruiksaak in Berlyn – wanneer die stelsel faal.
In die hart van die saak is 'n vierjarige seun wat vir sy ma vertel van mondelinge en anale misbruik deur sy vader.
'n Pediatriearts en dokters by die Charité-hospitaal bevestig die sterk vermoede van voortgesette
seksuele misbruik. Daar is fotografiese bewyse en verslae.
Ek het hieroor reeds verlede jaar in Desember by 'n simposium in Beiere gerapporteer.
Jy kan dit nog steeds op YouTube kyk onder "Axion Resist".
Volgens die moeder het die prokureur van die Berlynse slagoffer nie die belangrike
bevindinge van die ondersoek aan die hof deurgegee nie.
Die LKA sluit dan die ondersoek af.
Die redenering: "Dit moet alles uit die kind se verbeelding ontspring het of deur die moeder beïnvloed gewees het."
Oudio-opnames van die verhoorings toon dat daar geen teken van invloed van die moeder was nie. Ek het die oudio-opnames.
Die verrigtinge is afgesluit. Die moeder het vir baie jare geen toegang tot haar kind gehad nie. Die seun is nou 14 jaar oud.
Getuies het my inligting gegee – ek kan dit nie verifieer of ondersoek nie – dat die seun nou veronderstel is om
as 'n kinderprostituut op die strate van Berlyn te werk.
Vierde: eskalasie en oortrederprivilege.
Die seun ontwikkel ernstige gedrags probleme: seksuele gedrag, inkontinentie en selfmoordgedagtes.
Hy moedig volwassenes aan om aan seksuele handelinge deel te neem en herhaal herhaaldelik tonele
van misbruik in die kleuterskool en op die skool.
Daar was behandelingsaanbevelings van mediese professionele persone. Hierdie is geïgnoreer.
Die vader het haar verwerp, maar sal in 2015 steeds alleenlike voogdyskap verleen word.
Die moeder, soos ek reeds gesê het, verloor alle kontak met die kind.
Sy is nie toegelaat om haar kind vir 'n hele jaar te sien nie.
Toe sporadies en vergesel, en nou het sy al jare lank geen kontak gehad nie.
Verskeie partyrapporte het die misbruik bevestig. Hulle is almal geïgnoreer.
In 2017 en 2018, toe die kind reeds 'n geruime tyd by sy vader gewoon het, het die Neukölln-jeugwelsynkantoor
ernstig geseksualiseerde gedrag by die kind gedokumenteer.
Die seun het verskeie kere gesê: "Ek wil sterf."
Ek het al die lêers hersien wat deur die familieregtbank ensovoorts aan my beskikbaar gestel is. Daar is geen
bewyse dat die moeder die kind se welsyn in gevaar stel nie.
Vyfde: Verstrikkings en sistemiese beskerming van oortreders.
Die moeder kom agter dat die Nasionale Sentrum vir Vermiste en Uitgebuite Kinders (NCMEC) – wat Uwe Kranz reeds genoem het – 'n
melding van kinderpornografie in verband met hierdie saak geregistreer het. Dit is by die Staatskriminele Politiekantoor
(LKA) geregistreer, maar daar is geen ondersoek ingestel nie.
Carsten Stahl, wat hom openbaar as 'n kinderbeschermer voorhou, ken die vermeende dader – die vader
– persoonlik sedert sy jeug, volgens die moeder.
Hy besoek hom ook in hul gedeelde woonstel – terug toe sy ma nog by sy pa gewoon het.
Maar Carsten Stahl dagvaar die moeder omdat sy gesê het dat Carsten Stahl hierdie vader ken.
Die moeder wen in die hof en die regter vra: "Wat probeer Stahl eintlik hiermee bereik?"
Waarom mag die moeder nie toegelaat word om te sê dat hy die vader ken nie?
Sesde: Die saak van Dr Dorothea Thul – Die intimidasie van 'n dokter.
Pediater Dr Dorothea Thul stel 'n mediese verslag op namens die moeder, waarin die chroniese
seksuele misbruik van die seun bevestig word.
Kort daarna word sy buite haar woonstel aangeval. Sy word bedreig, in 'n psigiatriese afdeling opgeneem en in
aanhouding gehou – toe hulle haar nie in 'n psigiatriese hospitaal kon opneem nie – weens beweerde "beledigende gedrag".
Sewende: Sosiale konteks – Wanneer kinderbeskerming 'n bedryf word.
Agter hierdie individuele lotte lê 'n stelsel met misplaatste aansporings.
Openbare kinder- en jeugwelsyndienste kos elke jaar miljarde.
Gemiddeld word meer as €12 000 per maand aan elke kind in sorg bestee. Sommige verskaffers ontvang tien keer soveel.
Nou het politici – ek was self 'n plaaslike politikus, so ek kan dit sê – armoede as 'n bedreiging vir kinderwelstand beoordeel.
As armoede as 'n bedreiging vir 'n kind se welsyn beskou word, vra mens natuurlik: waarom kry die ouers nie die kind nie?
Waarom ontvang kinderhuise of pleegouers hierdie geld?
Daarby kom toenemende kinderarmoede – wat volgens die Bundestag "verregaande gevolge vir die hele onderwysproses" het –
oorbelaste familiereëls, 'n gebrek aan bewysbewaring in gevalle van seksuele misbruik, en institusionele
beskerming van plegers wat moeders kriminaliseer wanneer hulle misbruik vermoed of rapporteer.
Ek kan dit sê omdat ek oor die jare meer as 'n duisend familieregsake hersien en net soveel
deskundige menings ondersoek en gekritiseer het.
Ek moet van meet af aan sê dat dit baie moeilik is om seksuele misbruik te bewys as geen genetiese
materiaal of ernstige beserings gevind word nie.
Wanneer kinders sulke bewerings maak, word die moeder dikwels daarvan beskuldig dat sy die kind manipuleer.
Dan word gesê dat die moeder die kind se welsyn in gevaar stel en die kind na die beweerde oortreder
gestuur word – in feitlik alle gevalle kan ek dit bevestig.
En dan is daar die institusionele beskerming van die plegers, wat moeders kriminaliseer – dit is nog 'n faktor – baie dikwels word
moeders dan met strafregtelike verrigtinge gekonfronteer of vir psigiatriese behandeling gestuur.
Soms kry hulle diagnoses wat heeltemal onakkuraat is.
Dit beteken dat enigiemand wat misbruik rapporteer, die risiko loop om hul eie kind te verloor. Dus word die
beskerming van oortreders 'n saak van nasionale belang.
Agtste: Historiese parallele – die donker kant van residensiële sorg. Hierdie gevalle is nie geïsoleerde voorvalle nie.
Van die Kentler-eksperimente tot Haasenburg, die SOS Kinderdorpe en klein Lena van Wunsiedel:
Herhaaldelik het seksuele geweld, marteling of dood in staats- of kerkbeheerde instellings voorgekom.
Die inligting is openbaar gedokumenteer. Jy kan dit ook op ons tuisblad onder "Axion Resist" vind .
Ons het ook baie simposiums oor hierdie onderwerp gehou en baie gevalle en bronne aangehaal.
Baie slagoffers is nooit gehoor nie. En dié wat uitgespreek teen onreg – ek weet alles daarvan – word dikwels self teikens.
En negende, en ook afsluitend: die prys van die waarheid.
Dr Reiner Fuellmich simboliseer dié wat ongemaklike waarhede uitspreek.
Hy wou korrupsie, misbruik en misbruik van mag blootstel. Hiervoor is hy gekriminaliseer.
Dr Dorothea Thul het gediagnoseer wat niemand wou hoor nie en haar vryheid verloor.
Dit geld ook vir Max Eder en ander uit die Prinz Reuss-groep, en beslis ook vir baie ander.
En daarom wil ek graag byvoeg dat ons skenkingsrekeninge op ons Axion Resist-webwerf gaan lys vir die individue
wat in hegtenis geneem is en dringend ondersteuning benodig – fondse vir hul regsverdediging.
Ons sal dit op ons tuisblad publiseer.
Moeders wat hul kinders wou beskerm, is van hul regte ontneem.
En kinders wat hulp nodig gehad het, is oorgelaat aan die stelsel wat hulle moes breek.
Ek onthou die uitspraak van politikus en voormalige kanselier Olaf Scholz, wat in 2002 gesê het: "Ons het
reeds lugoorheersing oor kinders se beddens behaal."
Dit beteken dat die staat die kinders in sy sorg geneem het.
Hulle word – selfs in kleuterskole en skole – met seksuele en onvanpaste opvoeding geïndoktrineer.
Ons het hierdie "Original Play" gehad waar ouers nie geweet het dat vreemde mans in kleuterskole
ingebreek het en die kinders seksueel misbruik het nie.
Daar was selfs gevalle van misbruik, ensovoorts. Sulke dinge gebeur dus en die ouers is magteloos. As hulle kla, moet
hulle verwag dat hul kinders van hulle weggeneem sal word.
En die kernboodskap van dit alles is: kinderbeskerming mag nie 'n verskuiling wees vir 'n toedekking nie.
Diegene wat wangedrag blootlê, beskerm kinders – nie stelsels nie.
En om verblyf vir kinders te verskaf is prakties 'n lisensie om geld te druk. Ek moet dit net hier sê.
En verligting begin waar stilte verpligtend gemaak word.
Dankie. Dankie.
Dit is hier so briljant in so 'n kort tyd gedoen, so kompakt!
Ek wil jou baie, baie graag bedank vir jou toewyding aan die kinders en daarvoor dat jy so dapper vir hulle opgestaan het.
Die goeie vrou is voortdurend betrokke by regsprosesse.
Toe ons op die telefoon gepraat het, moes sy altyd hof toe gaan en nog 'n verhoor bywoon: "Wag 'n oomblik, ek moet
nog…" En sy het alles snags voorberei omdat sy nog by die hof was en nog moes… Kortom: jy is 'n heldin!
Ja! En baie dankie dat jy hierdie punte ook verbind het.
En ek wens jou alle sukses toe en bedank jou van harte vir hierdie bydrae.
Dankie. Baie dankie.
Ja, liewe kykers, ons het nou 'n hele klomp misdade gehoor.
Ons het 'n insig gekry in wat hierdie sataniese ideologie beteken, wat dit vir kinders beteken en wat die kern van satanisme is.
Dit is eintlik gerig teen ons swakste, teen ons kinders. Dit is amper ondraaglik.
Aan die een kant kan jy in wanhoop verval en dink: Ja, wat kan jy hier doen?
Of ons kan ook sê: Ja, dit alles het nou aan die lig gekom omdat ons in gees verenig het, sodat dit nie
meer verborge kan bly nie. En dit is 'n reuseoorwinning.
Aan die begin van hierdie AZK het my pa gesê dat ons elke oggend om sesuur, met sinergistiese verkondigings,
hierdie skynbaar onoorwinbare kragte tog sal oorwin.
Met hierdie kreatiewe gebede van geloof het ons – laat ek net dit sê – alles in beweging gestel sodat hierdie
gruweldade aan die lig kom en hierdie kombers wat so dig oor hulle gelê het, weggewaai word.
En ook dat meer en meer oorlewendes waag om uit te spreek, dat getuies vorendag kom, dat klokkenluiders al hoe meer aan
die lig kom, dat kenners openbaar wat hier aangaan. En dat hulle ook al die vervolging trotseer om dit te ontbloot!
Want slegs deur die lig kan hierdie sinistere intriges gestraf word, wanneer dit wêreldwyd duidelik word, wanneer dit nie meer
verborge kan bly nie. En ons sal hiermee voortgaan, daarom wil ek jou aanmoedig om hierdie verkondigings elke oggend op te sê.
Ek nooi julle almal om dit te doen, soos my pa vroeër vandag gedoen het.
En ek sê weer: dit is die resultaat van ons sinergistiese verkondigings dat meer en meer oorlewendes die moed vind –
ondanks doodsdreigemente – om ons almal te vertel van die monsters wat hier oor ons regeer, hoe hulle mekaar toedek en
van agter die skerms die toue van wêreldaangeleenthede trek.
En daarom verenig ons ons in al ons swakheid, hier en nou, en dra ons hierdie boodskap uit in die wêreld. Ek
wil ook graag vir elkeen van julle sewe sprekers sê dat julle 'n wonderlike werk gedoen het.
Maar ons versprei hierdie boodskap omdat die masker afgeval het en ons nou kan sien wie
hieragter sit en wie ons eintlik hier terroriseer.
En ons staan daar in al ons swakheid en sê: Genoeg is genoeg! Genoeg is genoeg!!!
Nou wil ek graag my broer Elias en sy vrou Stefanie nooi om op die verhoog te kom.
Na die pouse sal Elias die volgende blok oorneem, waar ons na ander gebiede sal kyk en ook nog meer die krag sal besef
wat ons het wanneer ons al hierdie dinge met Vetopedia aan die publiek bekendmaak – wanneer lig daarop geskyn word.
Maar nou gee ek oor aan Stefanie. Sy het 'n lied geskryf en sal oor 'n oomblik 'n paar woorde daaroor sê.
Ek mag hier selfs 'n rukkie die panfluit speel, wat goed vir my is, want dit help my om van die hele ding af te skakel. Okay.
Ek is Stefanie Sasek, die vrou van Elias Sasek.
Saam het ons vier klein en super oulike kinders.
Ek wil graag kortliks vertel hoe my liedjie ontstaan het: Lois, ek het jou dokumentêre op
Kla.TV gekyk, jou drie "Blood Sects"-dokumentêre.
Hulle het my regtig geskok. Dit was net verskriklik.
'n Paar dae ná die geboorte van ons vierde kind het ek in die bed rondgedraai en kon ek hierdie beelde nie uit my kop kry nie.
Ek was so ongelooflik geraak deur wat gebeur het, en dit is net ondenkbaar vir 'n moeder, ondenkbaar verskriklik.
En toe het ek 'n straal van hoop gesien in hierdie moeilike uur, toe ek besef het: in ons huidige toestand van swakheid moet
ons stewig staan en eenvoudig wag dat iets oor ons kom, dat nuwe meganismes bevry word wat iets in beweging sal sit.
En toe, soos ek gesê het, het ek 'n vonk gekry, en ek wil nie meer daaroor sê nie, want ek het dit alles in my liedjie ingesit.
Dit is ook regtig wonderlik dat jy, Lois, die tyd gevind het om die lied op jou panfluit te vergesel. En dit is ook
uiters lekker dat twee van my skoonswagers en my skoonsuster op die verhoog saam met my is. Dit is 'n medeproduksie.
Ons het die melodie, lirieke en alles anders saam geskryf, en ek is verheug dat ons nou hierdie lied kan opvoer.
Ek hoop dit werp 'n bietjie lig aan die einde van die tonnel in hierdie moeilike saak. Dankie!
Jy lê in my arms, vol vertroue
Nog steeds veel te klein vir die laste van hierdie wêreld
Deure gesluit, duisternis moet wag
Maar ek weet alreeds dat dit nie altyd so sal wees nie.
En steeds dra ek jou in my arms
Maar buite wag die hele wêreld op jou
Wie sal jou in hierdie onrusige tye beskerm?
Wanneer jy magteloos voel en die onreg
Maar luister, my kind Nie in krag nie, maar in swakheid Jy sal die sleutel tot hierdie tyd vind
Dit is nie die sterkes wat hierdie wêreld verander nie Maar dié wat in swakheid rus in die arms van die Skepper
Alhoewel ek al lank op my eie twee voete staan voel ek soos jy, so hulpeloos en so klein
Ek sien die lyding van ons tyd en staan Slegs deur vertroue te midde van die storm
Want dit lê nie in krag nie, maar in swakheid Dat die sleutel tot hierdie tyd gereed lê
Dit is nie die sterkes wat hierdie wêreld verander nie Maar dié wat in swakheid in die oog van die storm staan
En al die sterkes kan niks beweeg nie, Wanneer ons vertrouend rus in die Skepper se arms
Wanneer ons vertrouend in die Skepper se arms rus