Lois Sasek Kla.TV-nin təsisçisi Ivo Sasek və onun həyat yoldaşı Anni-nin on bir uşağından ən böyüyüdür.
2006-cı ildə o, Panorama Film-də istehsal meneceri vəzifəsini öz üzərinə götürdü və atasının on əsas
tammetrajlı filminin çəkilişi və post-istehsalı üçün məsul oldu.
2012-ci ildən bəri o, həmçinin Kla.TV internet televiziya kanalının istehsal meneceri və ümumi koordinatorudur.
Loisin fövqəladə təşkilatçılıq bacarıqları var.
Bundan əlavə, onun böyük gücü insanları motivasiya edib ilhamlandırmaq bacarığındadır.
AZK hələ də böyük zallarda keçirilərkən bunu konkret şəkildə görmək mümkün idi.
Onun koordinasiyası altında bütün 20 ton material hadisədən sonra cəmi yarım saata sökülüb yükləndi və
iştirak edən hər kəs bu prosesi çox əyləncəli tapdı.
Eyni şəkildə, o, Kla.TV-nin yüzlərlə könüllüsündən güclü və həvəsli bir komanda formalaşdırıb.
13 ildən artıqdır ki, öz proqramlarını gündəlik 195 ölkədə və 80-ə qədər dildə yayımlayır.
Lois-i tanıyan hər kəs bilir ki, onun zəif və ehtiyacı olanlara böyük ürəyi var.
Onlar şeytani mərasim zorakılığının çoxsaylı qurbanlarının taleyindən xüsusilə sarsıldılar.
Bu insanlara səs vermək və onlara qarşı törədilən cinayətlərin ictimaiyyətin diqqətinə çatdırmaq istəyi Lois-i Kla.TV-də vaxt
aparan işinə əlavə olaraq "Blutsekte" (Qan Sect) filminin 1–3-cü hissələri kimi müxtəlif iri
sənədli filmlər üçün ssenari yazıçısı olmağa sövq etdi.
Bu filmlər milyonlarla dəfə izlənilib.
Bu yayımlar ruhlanan çoxsaylı qurbanlar əzab hekayələrini ictimaiyyətə açıqlamaq addımını atıblar.
Lois onların bir çoxu ilə şəxsi əlaqədədir.
Onun son filmi "1024 Rituallı zorakılıqdan sağ qalanlar və sel davam edir!" bir həftə əvvəl
30-dan çox dilə tərcümə olunaraq yayımlandı.
Bəli, bu 22-ci AZK-nın əziz tamaşaçıları. Birinci hissədə biz atam Ivo Sasek-in genişmiqyaslı
tədqiqatları haqqında məlumat aldıq. O, bunları bizə açıqladı.
Yüzlərlə insan bu qlobal gizli cəmiyyətləri ifşa etmək üçün vaxtlarını könüllü olaraq sərf edib.
Gecə-gündüz intensiv tədqiqat aparıldı.
Vetopedia-dakı birinci blokun sonunda qardaşım Elias bizə bu gizli cəmiyyətlərin əsaslarını böyük dünya
xəritəsində necə görməyi və təsdiqləməyi göstərdi.
Biz aydın şəkildə gördük ki, bu dünya bütün sahələrdə bu gizli cəmiyyətlərin pəncəsindədir.
Çox insani və dostyana görünən yüksək səviyyəli masonluğun pəncəsində.
Lakin ən yüksək səviyyələrdə biz onların öz ağızlarından eşitmişik və öz yazılarında oxumuşuq ki, Şeytan/Lüsiфер
onların tanrısıdır, Bibliyadakı Tanrı və İsa isə şeytandır.
AZK-nın birinci hissəsini qaçıran hər kəs mütləq atam Ivo Sasek tərəfindən verilən nitqi
bu ikinci hissənin əsası kimi dinləməlidir.
Çünki indi biz bunun üzərində qururuq. Şeytanın Tanrı olması nə deməkdir?
Birisi düşünə bilər: "Mənim üçün Tanrı kimdir, fərqi yoxdur."
Amma Şeytanı həqiqətən öz tanrıları kimi qəbul edib ona ibadət edən bu insanların əməlləri nədir?
Artıq qeyd edildiyi kimi, son illərdə satanizmin qurbanları tərəfindən gələn yüzlərlə hesabatı dərc etmişəm.
Mən onlara qulaq asdım, onlarla danışdım, onların hesabatlarını oxudum, filmlərini izlədim və hamısı bu səhər atamın açıqladığına
tamamilə şahidlik edir: bu qəddar uşaq qurbanları və s.
Bütün bunları yenidən təkrar etməyə ehtiyacım yoxdur.
Bu nitqi dinləməyi və bu filmləri izləməyi unutmayın, orada qurbanlar hər şeyi sözbəsöz təsdiqləyirlər.
Məsələn, yüksək dərəcəli Masonluğun kökləri saf Satanizmdədir.
Amma bu qurbanlar birinci əldən yaşayıblar ki, Şeytan "Tanrı" olduqda, yaxud ona ibadət edildikdə, çağırıldıqda nə deməkdir,
bunu biz 33-cü dərəcəli mason Arthur Edward Waite-dən eşitmişik.
Bu nəzəriyyə idi. Qurbanlar şahidlik edirlər ki, reallıq təsəvvür edilə biləcək ən böyük
dəhşət, bir insanın yaşaya biləcəyi ən qəddar şey idi.
Və məhz bu, Şeytançılığın mahiyyətidir.
Mən deyirəm ki, bu mövzu ilə məşğul olan hər kəs sonuna çatacaq, çünki bu çox qəddardır, çünki Satanizm Tanrının təmsil etdiyi hər
şeyin, gözəl hesab etdiyimiz hər şeyin, yaxşı olan hər şeyin, sakit, möhtəşəm, sevimli adlandırdığımız hər şeyin,
müqəddəs və ya göylə bağlı saydığımız hər şeyin əksidir.
Əgər bunu tərsinə çevirsən, qəddarlıq, zorakılıq, dağıntı, hətta amputasiya yaranır.
Bu, dürüst insanlar olaraq bizim üçün qəbuledilməzdir və başa düşülməzdir.
Bunu ən son filmimdə də görə bilərsiniz, orada İsveçrə Şeytan Kilsəsi bu dəhşətləri öz kanalında açıq şəkildə nümayiş etdirir.
Bu demək olar ki, dözülməzdir. İndi isə böyük sual budur: biz həqiqətən bununla məşğul olmalıyıqmı?
Bu bizim əhval-ruhiyyəmiz üçün yaxşı deyil, bizi çox ruhdan salır, biz işığa fokuslanmalıyıq.
Bəli, bəli, biz işığyıq, bu doğrudur, və işıq bu dəhşətlərin sonudur.
Amma əgər biz bu dünyanın idarəçiliyinin başında duran insanlarla üzləşməsək – bu gün bizim, Papa'nın sübut etdiyi kimi – əgər
dünya rəhbərliyinin ən yüksək pillələrindəki bu dəhşətli pisliyin bizi təsir etməsinə imkan verməsək, o zaman
onların pandemiyalarından, iqlim isteriyasından, başlatdıqları müharibələrdən qorxmağa davam edəcəyik.
Biz onların yalançı qəzetlərini oxuyuruq, acizcə dayanaraq izləyəcəyik ki, onlar ətraf mühitimizi daha da
məhv etsinlər, torpağı və onun resurslarını soyğunçuluq etsinlər, kasıb ölkələri talan etsinlər.
Biz onların filmlərini izləyirik, musiqilərini dinləyirik – "Trallalla, Didelidei" – mRNA peyvəndinin yaxşı olub-olmadığını,
kimyəvi izlərin mövcud olub-olmadığını, günəşin qaraldılıb-qaraldılmayacağını, neçə 5G antenasının və Starlink
peykinin kosmosa göndərilməli olduğunu müzakirə edirik.
Biz milyonlarla humanoid robotun Yer üzünə buraxılmasını və bu süni intellektin bizi əvəz etməsini və s., və s. izləyirik.
Amma yalnız ahtapotun başını deşib bütün bəşəriyyətin anlaması – bizi hansı dəli adamların idarə etdiyini, onların kim olduğunu,
işlərinin nə olduğunu, düşüncə tərzlərinin necə olduğunu və Satanizmin mahiyyətinin nə olduğunu – yalnız o zaman biz bu
zəncirləri bütün dünyada silkələyəcəyik, Papa'nın dediyi kimi.
Sonra hamımız ayağa qalxacağıq. Sonra birlikdə onun üzərinə işıq saçacağıq və bu dəliyi bitirəcəyik, çünki işıq
qaranlıqdan güclüdür və çünki Tanrı Şeytandan güclüdür.
Və buna görə də indi mərasimə xarakterik satanist sui-istifadə və bu pervert satanist zorakılıqdan sağ
çıxmış iki Satanizm qurbanına keçməklə başlamaq istərdim.
Bundan sonra eyni mövzu üzrə ekspertlərə və şahidlərə keçəcəyəm, onlar isə bunun arxasında nə
dayanırsa – hətta hərbi sahəyə qədər – bizə açıqlayacaqlar.
Və dünyamızda nə baş verdiyini anlamaq üçün ora baxmalıyıq.
Heç bir görüntü göstərilmir, amma biz bununla üzləşməli olacağıq: Satanizm nə deməkdir?
Amma biz həmçinin həlləri də göstərəcəyik, hər birimizin bunu dayandırmaq üçün nə edə biləcəyini!
Və mən deyərdim ki, əgər kimsə həqiqətən bununla bacara bilmirsə, bir müddət kənara çəkilə
və ya çox güclü olanda qulaqlarını tuta bilər.
Amma çox detala girməyəcəyik, bunu deyə bilərəm. Buna baxmayaraq, bu barədə danışmalıyıq. Unutmamalıyıq ki, bu
insanlar bizim yalnız səthi şəkildə iki-üç cümlə ilə təsvir edə biləcəyimiz şeylərdən keçməli olublar.
Beləliklə, mən indi bununla üzləşməyimizi və baxmağımızı tövsiyə edirəm! Yalnız o zaman düzgün
nəticələr çıxara biləcəyik. İndi isə Sandra Rasch-a keçirik.
O, şeytançı ailədə anadan olub və təcrübələri haqqında, məsələn, belə deyir: "Ən yüksək rütbəli masonlar açıq-aydın
şeytanpərəstlərdir və onların tanrısı bizim kainata daxil olmuş qara tanrı idi ki, hər şeyi
qaranlıqlaşdırmaq və ələ keçirmək üçün gəlmişdi." Klipi kəsin.
Sandra Rasch Almaniyadan olan mərasim zorakılığından sağ çıxmışdır.
O və bacısı Antje şeytani ailədə böyüyüblər.
Onlar pedofillərə satılmış və uşaqlıqda ağır şəkildə istismar olunmuşdular.
Sandra və bacısı saysız-hesabsız şeytani mərasimlərdə iştirak etməli oldular.
Qurbanlar verildi və kannibalizm baş verdi.
İki bacı sistemli şəkildə bir-birindən uzaqlaşdırıldı və nəticədə onlar əlaqəni kəsdilər.
Liz Wieskerstrauch-un "Höllenleben" (Cəhənnəmdə həyat) adlı filmində, Guido Grandt-ın tədqiqatına əsaslanaraq,
Sandra və Antje müstəqil şəkildə və məsləhətləşmədən eyni mərasimləri ətraflı şəkildə təsdiqləyirlər.
Əvvəllər onlar on il ərzində bir-biri ilə heç əlaqə saxlamamışdılar.
Onların ətraflı şəkildə danışdıqları təcrübə Antje-nin iştirak etdiyi bir mərasim
doğuşu ilə bağlıdır, ondan sonra uşaq öldürülüb.
Film "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (Cəhənnəm həyatı – Qurbanların mübarizəsi:
Almaniyada ritual sui-istifadə) 2003-cü ildə ARD-də yayımlanıb.
Orada qurbanlar mərasim xarakterli şeytani sui-istifadə barədə məlumat verirlər.
Onlar məkanları və mərasim zorakılığının törədicilərini adlandırırlar.
Lakin film mediada böyük reaksiya doğurmadi və polis bir neçə il sonra istintaqı bağladı.
Bu dəhşətli əməllərə görə heç kəs məsuliyyətə cəlb olunmadı, cinayətdə təqsirli bilinməyi isə demirəm.
Aydındır ki, bu dəhşətli cinayətlərin araşdırılıb məsulların cinayət məsuliyyətinə cəlb olunması istəyi olmayıb.
Film o vaxtdan ARD media kitabxanasından silinib və indi yalnız şəxsi hesablarda tapıla bilər.
Kütləvi informasiya vasitələri şeytani mərasim zorakılıqlarını ifşa etməkdən uzaqlaşıb və hətta ZDF-dən
Böhmermann və ya SRF-dən Rehmann kimi qurbanları lağa qoyurlar.
Sandra Rasch indi ritual sui-istifadə və ya pedoseksuallıq, məcburi fahişəlik, zehn nəzarəti, sui-istifadə,
zorlanma və laqeydlik kimi digər ağır travmalar yaşamış insanlara terapevtik dəstək göstərmək üzrə mütəxəssisdir.
Təsirlənmiş şəxslər travmatik təcrübələrini emal etmək və daxili işıqlarını parıldatmaq
üçün raschheilen.de saytına daxil ola bilərlər.
O, təcrübələri haqqında "Vaz keçməzdən əvvəl: travma, mərasim sui-istifadəsi və zehni nəzarəti dəf etmə" adlı kitab yazıb.
Mən burada Sandranı görürəm, bizi eşidirsən? . Möhtəşəm. Bəli, salam əziz Sandra.
Bu gün 22-ci AZK-da burada sizə danışmaq bizim üçün şərəfdir!
Bəli, salam Lois. Səninlə burada olmaq mənim üçün böyük şərəfdir. Bu tədbirin bir hissəsi olduğum üçün çox, çox minnətdaram.
Çox sağ olun. Bəli, "Höllenleben" (Cəhənnəmdə Həyat) filmində bacınız Antje çox diqqət mərkəzində idi.
Amma sən də bu şeytani nəsildən doğulmusan.
Nə yaşamısınız? Bu kontekstdə Satanizm haqqında bizə nə deyə bilərsiniz?
Yaxşı, bu film əslində uşaqlıqda münasibətlərimizin necə olduğunu əks etdirir.
Amma aydınlaşdırmaq istədiyim odur ki, belə şeytani bir sektada həyat necədir, çünki çox-çox insanların
bununla bağlı heç bir təsəvvürü olmadığını görmüşəm.
Və həqiqətən də elədir. İki səviyyədə yaşayırsan. Bir tərəfdən sui-istifadə səviyyəsi var, digər tərəfdən isə barəsində məlumat
verilən uşaqlar mənim kimi adi gündəlik həyat yaşayırlar.
Və gündəlik həyatda da: sən həmişə qorxursan. Bu, daimi, davamlı oyaqlıq halıdır, çünki düşüncələrinə,
hisslərinə və dediklərinə həmişə nəzarət etməlisən.
Onlar reaksiyalarınızı müşahidə edir və həmçinin sizin düzgün davrandığınızı yoxlayırlar.
Onlar dostluqları, əlaqələri, məktəbdə necə olduğunuzu, məktəbdə kimlə birlikdə olduğunuzu idarə edirlər.
Onlar hər şeyi nəzarətdə saxlayırlar, bəli, demək olar ki, hər nəfəsi.
Və əgər yolundan saparsan, məsələn, dostluğun olarsa və o çox yaxınlaşarsa, o zaman ayrılacaq.
Qaçış üçün heç bir yol yoxdur. Onlar zehnimizdədir, düşüncələri, baxışları, hissləri, bütün
varlığımızı müşahidə edirlər və hər şeyi görürlər.
Və vacib məqam odur ki, uşaqlar bu kultun tam mülkiyyətidir. Onlar sanki işarələnmişlər.
Və orada, sektdə, praktik baxımdan nə yaşadıqlarını?
Təcrübələrim – bu, əslində mənim üçün ilk dəfədir ki, həqiqətən özümdən danışıram, çünki əvvəllər
həmişə yalnız şəfa haqqında danışmağa həvəsli idim.
Amma indi edə biləcəyimi düşünürəm. Beləliklə, məni hər gecə aparır, dərman verirdilər. Tam
olaraq. Başımın üstünə torba keçirirdilər, aparırdılar.
Mənə erkən yaşda hormonlar verildi. Buna görə də normal cinsi yetkinlikdən keçmədim, əvəzində
mənə hormonlar verildi və qəsdən hamilə buraxıldım.
Onlar məndən müxtəlif mərhələlərdə uzaqlaşdırıldılar. Bilirəm ki, birini kifayət qədər irəli
daşımışdım, o da həyati cəhətdən uyğun olardı.
Və sonra onlardan biri məndən çıxarıldı və – mən hələ də orada qan axa-axa uzanmışdım – bu uşağın dərisi gözümün önündə soyuldu.
Onunla necə yaşamağı başa düşmək üçün mənə çox-çox illər lazım oldu.
Sonra bu qorunan və qorunmayan uşaqlar məsələsi də var.
Adamlar həmişə deyirlər: "Bu uşaqlar hamısı haradan gəlir?"
Amma məhz bu hədəflənmiş və şüurlu hamiləliklər səbəbindən.
Və son dərəcə çox sayda uşaq – sözün həqiqi mənasında yüz minlərlə – anbarlarda, qəfəsələrdə,
tunellərdə yaşayır və haradasa onlara qulluq edilir.
Beləliklə, bəzən uşaqlara da baxmalı olurdum ki, onları necə isə sağ saxlayım, amma onlar sui-istifadəyə məruz qalır, oğurlanır
və istifadə olunur, ta ki nəhayət heç nə işləməsinə qədər.
Sonra ya qurban verilir, orqanları satılır, ya da – onların hamısı ilə nə etdiklərini bilmirəm.
Yəni onlar həqiqətən hər şeydən istifadə edirlər.
Və bu yüksək travmatik vəziyyətdə adrenoxromun çıxarılması – yəni qan götürülməsi – bu adrenoxrom istehsalı və
daimi yüksək səviyyəli travma son dərəcə stresslidir. Bədən bunu uzun müddət dözə bilməz.
Mənə başqa nə baş verdi: Onlar uşaqları da icmaya qəbul edir və ya daxil edirlər.
Bir dəfə məni qəbirə qoydular və hətta üstünə torpaq atmağa başladılar.
Beləliklə, bir uşaq qəbirə qoyulur, digərləri isə kulta tabe olaraq başqa bir uşağı diri-diri
basdırmalıdırlar. Bəli, bu bir növ təşəkkül mərasimidir .
Və mən də məzarlığın dibində uzanan və sağ qalmaq üçün kifayət qədər erkən çıxarılan kimsə idim.
Mən böyüyəndə və uşaqlarla cinsi əlaqə üçün artıq yararlı olmadığımda məni fahişəliyə məcbur etdilər.
Mən kişilərin qarşısında rəqs etməyi öyrədilmişdim, onlar isə özləri seçirdilər.
Və kondisiyalaşdırma üçün mənə daxildən iynələrlə təchiz olunmuş tam bədənlik kostyum verildi.
Və əgər kifayət qədər istəkli deyildimsə, məni kostyum geyindirdilər.
Beləliklə, hər hərəkətin həqiqətən ağrılı olduğunu təsəvvür edə bilərsən.
Başqa bir məqam odur ki, uşaq qurbanlarının sayı çox, çox, çoxdur, eyni zamanda uşaqları da cinayətkar
çevirmək üçün. Uşaqlarda psixoloji şərtləndirmə var ki, onlar kiminsə öləcəyini seçməlidirlər.
Onlar qərar verməli olurlar, həmişə səhv qərar verdiklərini, həmişə günahkar olduqlarını və həmişə nəsə
səhv etdiklərini hiss edirlər, amma həm də heç kəsi xilas edə bilməyəcəklərini düşünürlər.
Mən kiçik olanda – təxminən beş-altı yaşım olanda – məni də cinayətkar roluna salıb hələ də
isti olan bir bədəni kəsməyə məcbur etdilər.
Sonra əlim ürəyi çıxarmaq üçün yönləndirildi. Orada olan demək olar ki, hər kəsə bunu edirlər.
Bəli, bunu dəfələrlə eşitmişəm!
Bəli, məhz. Və başqa bir çox vacib mərasim isə odur ki, onlar kiçik uşaqlarla – üç yaşlılarla – şeytani toy keçirirlər.
Bəli, mən də bunu yaşamışam. Onlar səni həqiqətən qara gəlinlik libası və örtük geyindirib evləndirirlər –
sonra isə əlbəttə ki, bu kütləvi orqiyaya çevrilir. Hmm.
Bəli, məhz. Bir dəfə məni Belçikaya apardılar və bu, Dutroux işi kimi idi: uşaqlar pəncərəsiz, qaranlıq
otaqlarda – tamamilə laqeydlik içində – götürülüb ələ keçirilənə və istifadə olunana qədər gözləyirlər.
Və bu çox qəddar idi. Yadıma gəlir ki, bir dəfə yetkin yaşda olanda Belçika boyunca sürməli idim. Dedim: "Yalnız
avtomagistral və küçə işıqlarını görə biləcəyim yerlərdə."
Biz heç vaxt ora getməməliydik, çünki Belçika həqiqətən son dərəcə qəddar idi və bu qəddarlıq hətta
kral ailəsinin yüksək rütbələrinə qədər uzanırdı.
Beləliklə, bu həmişə birbaşa zirvəyə çatır. Bir iyerarxiya var və çoxlu səviyyə mövcuddur.
Və bu kütləvi sui-istifadə yalnız aşağı səviyyədir, amma bəzi şeylər yuxarıdan başlayır və yuxarıdan idarə
olunur, çünki onlar üçün bu da sadəcə iqtisadi amildir.
Sən də orada yuxarı rütbəlilərin olduğunu gördün?
Bəli.
Yaxşıdır.
Bu ruh haqqındadır.
Bunu edənlərin ruhu yoxdur və ya qara ruhlu olurlar.
Onlar çox vaxt sadəcə şüurdur və ruhu ələ keçirmək, onu fırlatmaq və ya öldürmək
istəyirlər. Vay, bəli. Çünki bu, bu yerin işığıdır.
Bəli, açıqlığınız üçün çox sağ olun, Sandra, bu barədə danışdığınız və bunu bizimlə paylaşdığınız üçün.
Digər qurbanlardan bildiyimiz kimi, bu asan deyil.
Onlar üçün bu travmatik təcrübələri müzakirə etmək mühüm addımdır. Bu dəhşətlidir.
Bunu bizimlə paylaşdığınız üçün təşəkkür edirik – 22-ci AZK-da ilk dəfə – hələ dünyanın
bilmədiyi detallarla. Bu məni hər dəfə silkələyir.
Bu şeytani ideologiya, elə bu yaxınlarda bir daha izah etdiyiniz kimi, sadəcə dərin pislikdir.
Amma həmçinin deyə bilərik ki, əhali arasında şeytani mərasim zorakılığına dair məlumatlılıq artır və bu dəhşətlər
daha çox işıq üzü gördükcə getdikcə daha yaxşı tanınır.
Amma indi ritual zorakılıq qurbanlarının adından danışan, yəni vəkil Ellen Engel var.
O, ictimaiyyətdə ucadan danışır.
Lakin o bildirir ki, qurbanların dediklərinə, xüsusən də körpə qətlinə gəldikdə, hər şeyə inanmaq olmaz.
O, qurbanların onları gördüyünü dediyi yerlərdə itkin düşmüş uşaqlara dair heç bir elan tapmadı.
Yoxsa qəzetdə uşaqların yoxa çıxması barədə heç bir məlumat olmazdı, ona görə də bu ola bilməzdi.
Beləliklə, zərərçəkənlərin müdafiəçisi kimi o, zərərçəkənləri etibarsız kimi təqdim edir. Buna nə deyirsiniz?
Bu inanılmazdır, çünki səthdə sadəcə qeydiyyata alınmamış yüz minlərlə uşaq var – onların haqqında heç kim heç nə bilmir, onlar
həqiqətən gizlənərək yaşayırlar, miskinlik içində yaşayırlar, gün işığını heç vaxt görmürlər – onlar demək olar ki,
diri saxlanılır və işgəncələrlə öldürülürlər... – bunu demək istəmirəm – və işgəncələrə məruz qalırlar.
Və heç kim fərq etmir. Bu, ən yüksək pillələrə qədər davam edir və onların ən yaxşı ört-basdır mexanizmləri var.
O vaxt bizim xüsusi komissiyamız var idi. Bizə inananlar dərhal vəzifədən uzaqlaşdırıldılar.
Onlardan biri mən sorğu-sual edilərkən fasiləsiz gülürdü. Onlar bunu qəsdən ört-basdır edirlər. Çox adam
Wewelsburg qalasından danışır. Bəli, mən də orada olmuşdum. Amma guya orada heç nə tapa bilmirlər.
Orada cinayət səhnəsini təmizləyənlər var və əgər polis zabiti orada olub "Biz heç nə tapmamışıq" desə – iş bitdi.
Beləliklə, məqsəd odur ki, uşaqlar indiyə qədərki ən böyük sərmayədir.
Orqanlarla bağlı – onlar dölü kremlər, kosmetika və digər müxtəlif məqsədlər üçün götürürlər.
Seks turizmi bütün məsələlərin ən böyüyüdür. Bəli, onlar ticarət edilir və satılır, və bütün bunlar əslində gizli şəkildə
gedir; bu, ictimai siyasət çərçivəsində ayrıca bir təşkilatdır.
Vay, bəli, izahlar üçün təşəkkür edirəm.
Mən mərasim zorakılığı mövzusunda dörd sənədli filmdə ümumilikdə 1 024 sağ qalanların halını təsvir etmişəm.
Və eyni hesabatlar müxtəlif ölkələrdən dəfələrlə gəlməyə davam edir.
Çox müxtəlif dillərdə danışan qurbanlar.
Lakin bütün hesabatların ən çox razılaşdığı məqam odur ki, bir-biri ilə sıx əlaqələri olan
yüksək rütbəli şəxslər bu işdə iştirak edirlər.
Ellen Engel də bu bəyanatlarla razılaşmır, çünki o deyir ki, heç bir cinayət o qədər
mükəmməl ola bilməz ki, ictimaiyyətə məlum olmasın.
Gözü ilə görən şəxs kimi bununla bağlı nə deyə bilərsiniz? Siz də yüksək rütbəli şəxsləri gördünüzmü?
Bəli, Belçikada. Orada gördüm ki, o, tam zirvəyə qədər gedir.
Və mənim bəzi müştərilərim də yüksək rütbəli şəxsləri görmüşlər.
Məsələ bundadır ki, bu şəbəkə – həkimlərdən, mama-ginekoloqlardan, vəkillərdən, polis zabitlərindən,
hakimlərdən, siyasətçilərdən, dövlət qulluqçularından, yəni hər şeydən ibarət – o qədər mürəkkəb
infrastrukturaya malikdir ki, o, adi infrastrukturamızın altında ikinci bir şəbəkə kimi fəaliyyət göstərir.
Və bunu heç kəs bilmir. Onlar o qədər birləşiblər ki, bir-birlərinin nöqsanlarını o qədər yaxşı
ört-basdır edirlər ki, "adi insan" bunu belə fərq etməz.
Beləliklə, Ellen Engel ora baxmır. Kimsənin bunu görəcəyinə inanmaq sadəlövhlükdür.
Gənclərin rifahı idarələri halları pedofillərə yönləndirir. O vaxt bacım gənclərin rifahı idarəsinə
gedib onlara baş verənləri danışdı. Heç nə edilmədi.
Hər bir qurbanın aldığı bu səssizlik pərdəsi. Bu dərin kök salmış, əsas həyatda qalma mexanizmidir.
Amma bütün cəmiyyət boğmaq və qaçmaq üçün proqramlaşdırılıb.
Bu günlərdə ruhi sağlamlıq problemləri olan biri klinikaya müraciət etdikdə, əslində kök səbəblərlə məşğul
olmurlar. Onlar sadəcə deyirlər: "Oh, çox dərindən baxma, yoxsa özünü daha pis hiss edəcəksən."
Qaçınma hər yerdə yayılır.
Beləliklə, aydındır ki, onlar buna baxmaq istəmirlər, deyirlər: "Ay yox, mən sadəcə bunu
xəyal edirəm, bu doğru deyil, hər şey əladır."
Bu, sosial olaraq proqramlaşdırılmış bir mexanizm halına gəlib və son illərdə, xüsusən də
koronavirus pandemiyasının nəticəsi olaraq daha da güclənib.
Onlar bunu bu kultlarda uşaqlar üzərində çox-çox illərdir sınaqdan keçiriblər və indi cəmiyyətdə tətbiq edirlər.
Bəli.
Bu, indi hər yerdə baş verənlərin təməli idi.
İndi necə işlədiyini bilirsən. Media kütləvi hipnozdur.
Bəli, orada baş verənlər tamamilə başqa mövzudur.
Bəli, bu izah üçün çox sağ ol, əziz Sandra.
Buyurun.
Mən qurbanlarla apardığınız terapevtik iş üçün sizə çoxlu güc və xeyir-dua diləyirəm.
Bəli, təşəkkür edirəm.
Sağ ol, Sandra, sağ ol, təşəkkür edirəm!
İndi isə Chantal Freyə keçmək istərdik.
O, həmçinin bu yüksək səviyyəli qarşılıqlı əlaqələr barədə çox danışdı.
O, həmçinin mərasim zorakılığından sağ çıxmışdır. Mən deyərdim: "Kadrı kəsin!"
Şantal Frey İsveçrəlidir və mərasim zorakılığından sağ çıxmışdır.
Onun üçün şeytani mərasim zorakılığı barədə məlumatlılığı artırmaq çox vacibdir ki, bu məsələ ictimaiyyətin
diqqətinə çatsın və uşaqlarımızı ondan qoruya bilək.
Şantal uşaqkən qaçırıldı və qəddar şeytani bir kultun pəncəsinə düşdü.
Orada o, mərasimlərin bir hissəsi olaraq gündəlik fiziki, psixoloji və cinsi ritual zorakılığa məruz
qaldı. Onun kult atası fəaliyyət göstərən satanist idi.
Şeytana həsr olunmuş kultda uşaq qurbanları kəsilmişdi.
O, erkən yaşlarından müxtəlif qruplar tərəfindən cinsi kölə kimi istismar olunub.
Cəmi altı yaşında olarkən şeytançılar onu "Qaranlığın Anası"na çevirmək üçün təliminə qərar verdilər .
Bu o demək idi ki, o, kultdakı digər uşaqlara baxmalı və onları daha çox sui-istifadəyə hazırlamalı idi.
O, saysız-hesabsız qəddar mərasimlərdə və qurban kəsmələrdə iştirak etməli idi.
Uzun müddət ərzində o, həyatının qaranlıq tərəfi barədə heç nə bilmirdi, çünki işgəncə nəticəsində bölünmüş
şəxsiyyət (disosiasiya identlik pozuntusu, qısaca DID) yaşamışdı. 30 yaşında o, psixi və fiziki çökmə keçirdi.
Sonra onun dəhşətli təcrübələrinin xatirələri tədricən yenidən canlandı.
İllər sonra o nəhayət kultdan ayrılmağı bacardı və təcrübələrindən danışmağa başladı.
Bu gün Şantal müsahibələr verir və hekayəsini ictimaiyyətə açıqlayır.
O, mərasimlər zamanı orada olan və ya onlara fəal şəkildə qatılan bir çox törədicini adlandırır.
Onun təsvirlərinə görə, bunlara II Elizabet kraliça, İspaniya kralı Felipe, Gérard Depardieu, Tom
Cruise və Bill Clinton kimi bir çox məşhurlar daxildir.
O, təcrübələri haqqında "Mən danışıram!" və "Mən soruşuram!" adlı iki kitab yazdı.
2023-cü ildə o, "Ritual Zorakılığın 50 Səsi" layihəsini işə saldı.
50voices.org saytında 50 sağ qalan şəxs şeytani mərasim zorakılığı ilə bağlı olduqca şəxsi təcrübələrini təsvir edir.
Bəli, məncə, bizim əlaqəmiz var. Salam, əziz Şantal, bu gün bizimlə birlikdə olduğun üçün çox şadıq.
Salam, əziz Lois, bu dəvət üçün çox təşəkkür edirəm. Bu gün sizinlə burada olmaq və bu
barədə danışmaq mənim üçün böyük şərəfdir.
Möhtəşəmdir, təşəkkür edirəm.
Əziz Şantal, insanlar belə dəhşətli təcrübələrin "xatirələrinin" yalnız tədricən geri qayıtdığını
eşidəndə adətən dərhal qulaq asmağı dayandırırlar:
Bu doğru ola bilməz! Belə dəhşətli şeylər, bilirsən ki, onlar nə vaxt baş verib.
Bu insanlara nə deyirsiniz?
Bəli, bu əslində mənim tez-tez eşitdiyim bir şeydir. Amma deməliyəm ki, bu sadəcə səhvdir.
Çünki sən həqiqətən dəhşətli hadisələri "unutursan". – Beləliklə, sən onları "unutursan",
gündəlik həyatda, demək olar ki, unudursan.
Niyə belədir?
Beləliklə, mən hamımızın yaşamış olduğu və ya eşitdiyi bir şeyi bölüşmək istəyirəm.
Gəlin deyək ki, bu, çox ciddi avtomobil qəzasına məruz qalmış bir nəfərdir.
Adətən – hər zaman deyil, amma adətən – bu qəza baş verdiyi anda bu şəxs həmin hadisədən – yəni bu
vəziyyətdən – dissosiasiya olur, çünki bu o qədər dəhşətlidir və o anda inteqrasiya oluna bilməz.
"Dissosiasiya olunmuş" nə deməkdir?
Bağışlayın?
"Dissosiasiya olunmuş" nə deməkdir?
Bu o deməkdir ki, indi baş verən hadisə sanki özündən kənarda baş verir.
Beləliklə, onu özünüz inteqrasiya edə bilmirsiniz, o anda onu emal edə bilmirsiniz. Nə baş
verdiyini anlamırsınız, amma bu hər halda baş verir.
Və buna görə də bu proses "ayırma" adlanır.
Və bu əslində təbii bir prosesdir, hətta deyərdim ki, bu, biz insanlarda, bütün
insanlarda kök salmış bir sağ qalma strategiyasıdır.
Amma o sadəcə yoxa çıxmır; o, travmatik yaddaş adlanan şeyin bir hissəsinə çevrilir. Travmatik yaddaş çox,
çox pis, dramatik hadisələr baş verdikdə formalaşır.
Və yalnız çox sonra – adətən günlər, bəzən aylar, bəzən isə mənim halımda illər sonra – o yenidən üzə çıxanda, yəni onun ətrafında
yaranmış amneziya, başqa sözlə yaddaş itkisi tədricən dağılaraq xatirələr yavaş-yavaş geri qayıdanda, o yenidən ağlıma gəlir.
Və sonra onun üzərində tədricən işləmək üçün imkanınız və ya vaxtınız olur.
Və sonra illər sonra belə onu yenidən xatırlayırsan.
Və birdən-birə bütün detallar və hər şey yadına düşür, hər şeyi xatırlayırsan?
Bəli, bu ortaya çıxır. Ona görə də onu sanki bir səbət kimi təsəvvür etməlisən və bütün pis
xatirələr, dramatik təcrübələr sadəcə ora atılır.
Çünki ritual zorakılığa gəldikdə – və məhz bu barədə danışırıq – o qədər dramatik təcrübə var ki, hamısı bir böyük səbətə atılır.
Və bilirsən, bu, paltar yumağa bənzəyir: necə isə əvvəl bir xatirə ortaya çıxır, sonra başqa biri, və əvvəlcə onlar heç cür əlaqəli
olmur, elə bil ki, onları birləşdirən heç bir iplik yoxdur.
Və buna görə də onlar zamanla bir araya gətirə biləcəyiniz tapmaca parçaları kimidir.
Amma bu tapmacanın bu parçası əslində detallıdır, lakin əgər hələ digər parçaları əlavə edə bilməmisinizsə,
bu şəkildə nə olduğunu hələ başa düşməyə bilərsiniz.
Yaxşı. Bəli, bu sözün əsl mənasında inanılmazdır.
Sonra sən belə dəhşətli şeylər yaşamısan və heç kəs sənə inanmır – çünki bu bölünmüş şəxsiyyətin həqiqətən mövcud olması,
xatirələrin basdırılması, bu amneziya sadəcə inanılmazdır.
Amma başqa maneələr də var, məsələn, insanların siz sağ qalanlara inanmaması.
Və məhz bu, hadisələrin özlərinin inanılmaz mahiyyətidir.
Demək olar ki, bütün sağ qalanlar bildirirlər ki, törədicilər hətta üzlərinin qarşısında belə
deyirlər: "Heç kim sənə inanmayacaq, bu çox dəli eşidilir."
Guido Grandt mənə yaxınlarda bir cinayət işi barədə danışdı; orada törədici Mickey Mouse
libası geyinərək bir uşağa təcavüz etmişdi.
Və uşaq bu barədə danışanda və "Mickey Mouse məni zorladı" dedikdə, təbii ki, heç kim uşağa
inanmadı və törətmiş şəxs başına qədər gülür.
Bəli, Şantal, sənə "Şeytani Panika" hərəkatı haqqında bir videodan qısa bir parçanı dinlədəcəyəm.
Orada sənin haqqında danışırlar.
Və bu, şeytani mərasim zorakılığının mövcud olmadığını deyən hərəkətdir.
Qurbanlar sadəcə diqqət istəyir və hər şeyi uydururlar, ya da terapevtlər onları buna inandırır və s.
İndi gəlin onu qısa şəkildə dinləyək.
"Chantal Frei – olduqca sadə desək: adı çəkildikdə onun iştirakı ilə çoxsaylı videolar ortaya çıxır, hətta tədbirlərimizin birində
onlardan birinin fraqmentini ictimaiyyətə nümayiş etdirdik."
Mən həmişə sadəcə insanlara bu parçanı verirəm:
O deyir ki, Barselona Katedralında şeytani mərasim zamanı "üç tenor" və Peter Alexander
tərəfindən mərasim qaydasında cinsi istismara məruz qalıb.
Məncə, bu iş barədə artıq deməyə heç nə qalmayıb.
Çox vacib olan başqa nə isə varmı?
Beləliklə, əziz Şantal, sən və hekayən bu komitə üçün tam 30 saniyə dəyərində idiniz, sonra isə bunun altına xətt çəkdilər.
"Üç tenor" və Peter Aleksanderin Barselona Kilsəsində səni mərasim qaydasında cinsi zorlamaları doğru ola bilməz.
Bu bizi Sandra Rasch ilə indi müzakirə etdiyimiz mövzuya geri qaytarır.
– Qəza sağ qalanlarının böyük əksəriyyəti deyir ki, tanınmış və elit şəxslər bu işdə iştirak edir, onlar beynəlxalq
səviyyədə yaxşı əlaqəlidir və bir-birlərini qoruyurlar.
Beləliklə, Çantal, bununla bağlı bir şey demək üçün 30 saniyədən çox vaxtın var.
Bəli, yaxşı, sən bunu artıq bir neçə dəfə dedin. Bu o qədər təsəvvürolunmazdır, o qədər mümkünsüzdür.
Beləliklə, bu, adi çərçivəni o qədər aşır ki, buna inanmaq həqiqətən çətindir.
Və elədir, uşaq olanda bunu yaşayanda sənə dəfələrlə, təkrar-təkrar deyirlər, bu sənə həqiqətən də beyninə hopdurulur:
Əgər bundan heç vaxt danışsan belə, sənə heç bir xeyri olmayacaq, çünki heç kəs sənə inanmayacaq.
Bu həqiqətən bir yorğan.
Beləliklə, bu, törədiciləri qorumaq kimidir və eyni zamanda onların ən böyük silahlarından biridir: onların etdikləri işlər o
qədər böyük və həddi aşmışdır ki, adi insan – yəni sadəcə normal həyat yaşayan kimsə – bunu təsəvvür etməkdə belə çətinlik çəkir.
Bəli, amma elədir. Beləliklə, ilk növbədə demək istəyirəm ki, mən orada deyiləm və təcrübələrimdən
danışmıram ki, mümkün qədər çox insan mənə inansın.
Beləliklə, Bernd Harder kimi kimsə mənə inanmırsa, onda mənə inanmaq məcburiyyətində deyil.
Amma mən buradayam ki, insanlar belə bir şey eşidəndə özlərinə soruşmağa həvəsləndirim: Bəs əgər bu hər halda doğru olsaydı?
Həqiqətən, sizə, indi dinləyən və izləyən hər kəsə əmin edirəm ki, bu yola çıxsanız, çox tez başa
düşəcəksiniz ki, təəssüf ki, bu hələ də doğrudur.
Təəssüf ki, təəssüf ki. Niyə təəssüf ki?
Çünki məhz indi, bu anda, danışdığımız bu vaxtda, bunu yaşayan uşaqlar var.
Əgər biz ayağa qalxıb buna baxmasaq və sadəcə "Ah, bu mümkünsüzdür" deməyə davam etsək,
bu uşaqlar buna məruz qalmağa davam edəcəklər.
Mən inanıram ki, cəmiyyət olaraq bu məsələyə nəzər salmaq bizim məsuliyyətimizdir – və mən bu barədə danışmaq üçün
buradayam, çünki bunu özüm yaşamışam – və həqiqətən hər kəsi bu mövzuya baxmağa təşviq etmək istərdim.
Bəli, və həqiqətən də bunun doğru olduğunu sübut edəcək dəlillər tapacaqsınız.
Bəli, təşəkkür edirəm, Şantal.
Barselonada nə yaşadığınızı qısaca bizə danışmaq istərdinizmi?
Bernd Harder bunu rədd etdi, çünki görünür ki, bu mümkün deyil.
Bəli, Barselonada vəziyyət belə idi – güman edirəm ki, şübhəsiz, görkəmli şəxslər şəhərin mərkəzində yerləşən bütün
Sagrada Família-nı (Barselonadakı Roma Katolik bazilikasını) icarəyə götürmüşdülər və ya sadəcə rezervasiya etmişdülər.
– Və bu 30 aprel günü idi, 30 aprel Şeytanın doğum günü qeyd olunur və çox böyük, nəhəng bir mərasim keçirilmişdi.
Beləliklə, bir tərəfdən bu Şeytanın doğum günüdür, digər tərəfdən isə – əvvəllər eşitdiyimiz kimi – mənim
"Qaranlığın Anası" kimi adlandırılan təlimimin tamamlanmasıdır.
Və bu mərasimdə məni sadəcə tanınmış şəxslər – Bernd Harder-in dediyi kimi – "üç tenor" və Peter Alexander – zorladılar.
"Üç Tenor" – o vaxtlar onlar hələ "üç tenor" kimi tanınmırdılar.
Beləliklə, o vaxtlar onlar hələ də ayrı çıxışlar və ya konsertlər keçirirdilər.
Amma o vaxtlar artıq onların nəhayət bir araya gələcəyi müzakirə olunurdu.
Belə tədbirlərdə mən gələcəkdə nə baş verəcəyini və ya onların planlarının nə olduğunu dəfələrlə eşitmişəm.
Beləliklə, onlar üçü də orada idilər və yalnız sonra bir araya gəldilər.
Və bu, o yerlərdə də belədir ki, orada o anda o qədər də görkəmli olmayan, amma sonradan görkəmli
ola biləcək insanlar, tanınmış şəxslər dəvət olunur.
Amma məhz belə mərasimlərdə iştirak etdiklərinə görə onlara karyeralarının onlara veriləcəyi vəd edilir.
Və məncə, "The Three Tenors"la da elə baş verdi, çünki inanıram ki, onlar iki-üç il sonra məşhur oldular.
İnanılmaz.
Bəli, yüzlərlə, indi isə hətta minlərlə insan eyni şeyi deməsə, buna inanmaq demək olar ki, mümkün olmazdı.
Dediyim kimi, sənədlərimdə sağ qalanlardan gələn 1 024 hesabatı yeni emal etmişəm – və bu tamamilə dəhşətlidir.
2022-ci ildə 27 zərərçəkən hesabatı var idi, 2023-cü ildə artıq sağ qalanlardan 111 hesabat daxil olmuşdu,
2024-cü ildə 247 hesabat, bu il isə 640 yeni hesabat olub.
Bu eksponensial əyridir və bu daşqın sakitləşmək əlaməti göstərmir.
Buna görə də atamın Vetopedia ilə bağlı bu parlaq ideyası var idi ki, mərasim zorakılığından sağ
çıxanlar Vetopediyada qeydiyyatdan keçə bilsinlər.
Bu Vikipediya kimidir, amma etirazçı səslərin pulsuz ensiklopediyasıdır.
Beləliklə, orada bütün bu hesabatları böyük beynəlxalq verilənlər bazasında toplaya və həmçinin göstərə
bilərsiniz. Və bu platforma artıq 21 dildə mövcuddur.
Chantal, gördüm ki, sən artıq qeydiyyatdan keçmisən.
Məncə, bu möhtəşəmdir.
Digər sağ qalanlara və bizə qısa şəkildə necə qeydiyyatdan keçməyi izah etmək istərdinizmi,
yoxsa girişinizi bizə göstərmək istərdinizmi?
Bəli, çox istərdim.
"Ritual zorakılıq" altında qısa şahid hesabatları var.
Üst sağ küncdəki "Şahid hesabatlarını qeyd et" düyməsini klikləyə bilərsiniz, sonra isə
cavab verə biləcəyiniz müxtəlif suallar var.
Əvvəlcə onun həyat hekayəsinin qısa xülasəsi, həmçinin bu hadisələrin baş verdiyi cinayət səhnələri və törədicilərin
görüldüyü ölkələr – əgər bu məlumatı daxil etmək istəyirsinizsə.
Məncə, bu möhtəşəm bir fikirdir və buna cəsarət edən bütün sağ qalanları nəsə yazmağa həvəsləndirmək istərdim.
Siz bunu anonim şəkildə də daxil edə bilərsiniz.
Əslində bu, səsimizi qaldırıb göstərmək üçündür: "Salam, biz tənha deyilik, biz buradayıq. Biz
səsimizi qaldırırıq və eşidilənədək dayanmayacağıq."
Beləliklə, mən inanıram ki, bizi eşidirlər – buna inanıram – amma hələ də böyük əksəriyyət bizi görməzdən gəlir.
Və bu, bunun üçün bir vasitədir – yenə nə adlanırdı?
Lois: Vetopedia
Bəli, məhz.
Və bu, işlərin üstündə həqiqətən nəzarətdə qalmağın bir yoludur – qeydiyyatdan keçməkdə özünüz üçün heç bir risk
yoxdur – və səslərimizi ardıcıl qaldırmağa davam etmək.
Mən bunu təşviq etmək istərdim.
Çox gözəl, iştirak edib qeydiyyatdan keçdiyiniz üçün çox sağ olun.
Siz mənbələri Vetopediyada da daxil edə bilərsiniz.
Burada sizin iki kitabınızı və onları haradan sifariş edə biləcəyinizi görürük.
Siz həmçinin videolar yükləyə bilərsiniz.
Vetopedianın çox xüsusi bir cəhəti var: mənbələri qorunub, çünki ritual zorakılıqla bağlı
saysız-hesabsız videolar internetdən daim yoxa çıxır!
Biz artıq bu videoları Vetopediyada bir çox digər qurbanlar üçün saxlaya bilmişik, çünki
onlar artıq digər platformalardan yoxa çıxıblar.
Bəli, çox sağ ol, əziz Şantal, bütün bu hücumlara baxmayaraq orada dayanıb sadəcə irəliləməyə davam etdiyin üçün.
İndi Vetopedia ilə də geri dönmüşük!
Bu söhbət üçün də ürəkdən təşəkkür edirəm.
Buyurun, mərasim zorakılığından sağ çıxanlara göstərdiyiniz sədaqət və dəstək üçün çox təşəkkür edirəm. Çox sağ olun.
Buyur.
İndi isə mərasim zorakılığından sağ çıxan bir çox insanla işləyən və bu cinayətlər barədə
məlumatlılığı artıran Marcel Polte-yə keçmək istərdim.
Kəs!
Hüquq təhsilini başa vurduqdan sonra Dr Marcel Polte kommersiya hüququ üzrə ixtisaslaşmış
beynəlxalq hüquq firmalarında 15 il vəkil kimi çalışıb.
O bu gün də vəkil kimi işləməyə davam edir.
Vəkil kimi fəaliyyətinə əlavə olaraq, o, bir neçə il ərzində psixoterapiya üzrə
ixtisaslaşmış qeyri-tibbi praktik kimi fəaliyyət göstərib.
Bu iş vasitəsilə o, 2017-ci ildə şeytani mərasim zorakılığı mövzusu ilə tanış oldu və o
vaxtdan bəri onu intensiv şəkildə öyrənir.
Onun tədqiqatları və şeytani mərasim zorakılığından sağ çıxanlarla çoxsaylı görüşləri üç kitabın yaranmasına səbəb olub:
"Qaranlıq Yeni Dünya Nizamı: 1 və 2 cild" və "Monark Zehni Nəzarətin Cəhənnəmdən İçəridən Hesabat: Dayı Sam"
Onun kitabları hərtərəfli tədqiqat və geniş istinadlarla xarakterizə olunur.
O, həmçinin mərasim zorakılığından sağ çıxanların nəşrlərinə ön sözü ilə dəstək olub.
Onun işinin əsas məqsədlərindən biri kultlarda satanik mərasim zorakılığı ilə CIA kimi gizli xidmətlərin
zehni idarəetmə proqramlaşdırmasının necə əlaqəli olduğunu və tətbiq edildiyini göstərməkdir.
Burada uşaqlarda və gənclərdə bölünmüş şəxsiyyətlər yaratmaq üçün amansız işgəncə və sui-istifadə tətbiq
edilir, sonra onlar müvafiq şəkildə şərtlənə bilərlər.
Salam, Marcel Polte, bizi eşidə bilirsən?
Bəli, səni mükəmməl eşidirəm.
Çox gözəl, sizi 22-ci AZK-ya xoş gəlmisiniz deyirik. Burada olduğunuz üçün çox şadıq.
Təşəkkür edirəm, Lois.
Siz artıq 22-ci AZK-də Sandra Rasch və Chantal Frei-nin qısa çıxışlarını eşitmisiniz.
Sən özün çoxsaylı sağ qalanlarla məşğul olmusan.
Şeytani mərasim zorakılığı mövzusunda kitablarınızda ortaya qoyduğunuzları və hərbi qurumların, habelə
CIA-nın bu işdə iştirakı ilə bağlı sənədli sübutlarınızı qısa təqdimatda xülasə edə bilərsinizmi?
Və MK Ultra zehni nəzarəti və s. haqqında bizə daha çox məlumat verə bilərsinizmi? Və MK Ultra zehni
nəzarətin nə olduğunu qısaca izah edə bilərsinizmi?
Bəli, məmnuniyyətlə. Bunu edərəm.
Və mən Sandra və Şantalın hesabatlarını daha geniş kontekstdə təqdim etmək fürsətinə sahib olduğum üçün məmnunam.
Ritual sui-istifadə və zehin nəzarəti sistemli zorakılıqdır; bu yalnız fərdi hərəkətlərdən ibarət
deyil, həm də daha geniş strukturlara yerləşdirilib.
Dağıdıcı kultlarda, nəsillər boyu fəaliyyət göstərən gizli hərbi proqramlar və şəbəkələr.
Uzun illərdir ki, mən bu hərbi-şeytani kompleksi araşdırıram və bu sahələrin bir-birinə necə nüfuz etdiyini sənədləşdirirəm.
Kitablarım bu tapıntıları xülasə edir.
Bütün mənbə istinadları və sübutlar da orada tapıla bilər.
Aşağıda təsvir etdiklərim Chantal və Sandra kimi sağ qalanların ifadələrinə, həmçinin terapevtlərin
ixtisaslaşmış ədəbiyyatına, açıqlanan dövlət sənədlərinə və beynəlxalq tədqiqatlara əsaslanır.
Və ritual zorakılığın, demək lazımdır ki, dini fanatizmdən və ya sadist sui-istifadədən daha artığıdır.
Bunlar okkult və ya şeytani inanclar sisteminə əsaslanan, qəsdən strukturlaşdırılmış zorakılıq aktlarıdır.
Və kult ailələrində bu gündəm bir nəsildən digərinə ötürülür.
Doğulduqları andan etibarən uşaqlar həm qurban, həm də törədici roluna məcbur edilirlər.
Onlar işgəncəyə məruz qalırlar, sui-istifadə olunur və heyvanları, hətta insanları
öldürməyə məcbur edilirlər, elə indi eşitdiyimiz kimi.
Bunun məqsədi üçqatdır. Birincisi, şəxsiyyətin məhv edilməsidir.
Ekstremal travma qurbanın psixikasını parçalayır.
Və sonra, bunun əsasında, ikincisi, idarə oluna bilən şəxsiyyət hissələrinin, yəni "alters" və ya
daxili hissələrin formalaşmasıdır ki, onlar sonra konkret əmrləri yerinə yetirirlər.
Və üçüncü, eyni dərəcədə vacib olan, qurbanlarda süni şəkildə günahkarlıq, həmçinin qorxu və sədaqət hissi
yaradaraq törədici strukturla əlaqəni möhkəmləndirməkdir.
Beləliklə, qurbanlar doğulduqları andan etibarən bu kult strukturlarına bağlanırlar.
Və bu mexanizmlər travma tədqiqatlarında onilliklərdir təsvir olunur.
Alman və beynəlxalq ekspertlər, məsələn, Michaela Huber və Dr Alison Miller, ritual zorakılıq
qurbanlarında müntəzəm olaraq müşahidə olunan bu məcburi dissosiasiya nümunəsini təsdiqləyirlər .
Amma – və bu çox vacibdir – ritual zorakılığın mövcudluğu yalnız şahid ifadələri ilə
deyil, həm də məlumatlarla sübut edilə bilər.
"Ritual zorakılıq üzrə işçi qrupu" 2005 və 2007-ci illərdə Almaniyada psixoterapevtlər arasında bir neçə sorğu keçirib.
Ümumilikdə 200-dən çox hadisə etibarlı hesab edilib. Bunların arasında 42 qətl hesabatı var idi.
Və Utah Ştatı Ritual Zorakılıq üzrə İşçi Qrupu 1992-ci ilin əvvəllərində ABŞ-da oxşar strukturları təsdiqləmişdi.
Nəhayət, digər bir çoxları arasında Almaniyada Uşaqlara qarşı Cinsi İstismarın Araşdırılması üzrə Müstəqil Komissiya
(UKASK) tərəfindən 2016-cı ildə aparılan tədqiqat da var.
Bu, Almaniyadan olan, təşkilatlanmış və ritual zorakılıq qurbanları ilə işlədiklərini bildirən 174
psixososial mütəxəssisin təcrübələrini yenidən qiymətləndirdi.
Bunlardan 69 faizi şeytani qruplarla əlaqəli idi.
Və bu rəqəmlər göstərir ki, biz təcrid olunmuş hallardan yox, ictimaiyyətin diqqətini cəlb etməzdən xeyli
əvvəl peşəkar mühitdə sənədləşdirilmiş və beynəlxalq səviyyədə təkrarlanan bir fenomendən danışırıq.
Bu mərasim zorakılıq mexanizmlərini anlamaq üçün zehin nəzarəti üzrə tarixi proqramlarla da tanış olmaq lazımdır.
1950-ci illərdə CIA MK-Ultra Layihəsini işə saldı, bu, insan şüurunu manipulyasiya
etməyi hədəfləyən bir tədqiqat proqramı idi.
MK-Ultra insanlarda aparılan təcrübələri əhatə edən 140-dan çox alt layihədən ibarət idi; bu təcrübələrdə əsasən LSD kimi
dərmanlar, hipnoz, elektrik cərəyanı zərbələri, yuxusuzluq və sensor məhrumiyyəti, yəni stimul məhrumiyyəti istifadə olunub.
Və bütün bunların məqsədi ağıl və davranış üzərində nəzarət mexanizmləri yaratmaq idi.
Rəsmi MK-Ultra sənədlərində yalnız işarə edilən şey bir çox sağ qalanlar tərəfindən
mərasim kontekstində real təcrübə kimi danışılır.
Və diqqətçəkən odur ki, eyni texnikalar, eyni hədəflər və bəzi hallarda eyni törədicilərdir.
Amma əlbəttə ki, MK-Ultra proqramından sağ qalanlar da var, bu proqram indi "Monark Layihəsi" adlanır.
Onlardan biri Meri Sparrowdur. Onun bəyanatını "50 Voices of Ritual Abuse"
səhifəsində (https://www.50voices.org/) tapmaq olar.
Amma həmçinin Cathy O'Brien və Katie Groves.
Və artıq – bu da vacibdir – 1995-ci ildə MK Ultra qurbanları Vaşinqton DC-də İnsan Radiasiya Təcrübələri
üzrə Məsləhət Komitəsi qarşısında ifadə vermişdilər.
Protokolları hələ də tapmaq olar. Bunların heç biri yeni fikir deyil.
Əsas məqam odur ki, mərasim zorakılığı və MK-Ultra ayrı fenomenlər deyil.
Onları vahid ideologiya – hakimiyyət və nəzarət sistemi kimi Satanizm – birləşdirir.
Hər iki kontekstdə eyni əsas prinsipləri də görürük: fərdin tam itaət altına alınması, ekstremal zorakılıqla insanlığın
yox edilməsi və alətlərin – yəni, əmrləri yerinə yetirən, sonra isə onları xatırlamayan insanların – yaradılması.
Psixoloq Dr Corydon Hammond bu əlaqələr barədə hələ 1992-ci ildə konfransda, özünün
"Greenbaum nitqi" adlanan çıxışında açıq danışmışdı.
O, satan kultlarının və gizli xidmət proqramlarının necə əl-ələ verərək qəsdən dissosiasiyanı yaratdıqlarını və bu
şəxsiyyət strukturlarını qurbanların içində müəyyən tapşırıqlar üçün proqramlaşdırdıqlarını təsvir etdi.
Buna görə də bir çox sağ qalanlar bildirir ki, törədicilər həm hərbi, həm də kəşfiyyat dairələrində, həmçinin kultlarda
yer alıblar – başqa sözlə, eyni ideologiyanın iki üzü idilər.
Açıq-aydın nümunə kimi mayor-leytenant Maykl Aquino göstərilə bilər; o, həmçinin Set
Məbədinin baş kahini olub. Çoxları onun adını tanıyır.
Tamamilə şeytanpərəst, hə!
Bu nəzarətin əsasını, deyə bilərik ki, dissosiasiya, ayrılma təşkil edir.
Ekstremal, əsasən təkrarlanan travma nəhayət şüuru ayrı hissələrə bölür.
Və bu daxili hissələr sonra törədicilər tərəfindən xüsusi olaraq yeni kimliklər, tapşırıqlar və tetikləyicilər təyin edilə bilər.
Və çox qısaca bu işin necə işlədiyini, necə həyata keçirildiyini ən vacib üsullarla.
Bu, birincisi, işgəncə, ağrı, sui-istifadə, elektrik cərəyanı zərbələri və ya boğulma kimi demək olar ki, ölüm təcrübələri
vasitəsilə "travma induksiyası"; həmçinin hipnoz və təklifdir.
Bütün bunlar simvollar, rəqəmlər və ya hərf ardıcıllıqları, məsələn "əlifba kodları" ilə birləşdirilir, sonra stimulların
məhrumiyyəti, məsələn tanklarda və ya kameralarda həyata keçirilir; bu, "Stranger Things" serialında təsvir
edilənlərə bənzəyir və real təcrübələrdən ilhamlanıb.
Sonra dərmanlar verilir, tez-tez elektrik cərəyanı zərbələri ilə birlikdə, tabeolunma
qabiliyyətini, yəni təsirə meylliliyi artırmaq üçün.
Və sonra mərasimlər vasitəsilə proqramlaşdırma da var; bu zaman törədicilər qurbanlarının içərisinə bu cür fövqəltəbii güc
strukturlarını yerləşdirmək üçün ruhani səviyyəni təqlid edirlər.
Tədqiqatımda sonra bu mexanizmləri deklassifikasiya olunmuş MK-Ultra sənədləri ilə müqayisə etdim.
Və əsaslar, deyə bilərik ki, çox aydın şəkildə sənədləşdirilib.
Bir çox qurban hesabatlarının mərkəzi elementi həmçinin "özünü məhv etmə" və ya "intihar proqramları" adlanan üsullar
toplusudur; bu proqramlar qurbanı daimi nəzarətdə saxlamaq və bu yolla hər hansı ifşanın qarşısını almaq üçün nəzərdə tutulub.
Proqramlar sonra açar sözlər və ya simvollar, müəyyən səslər və ya musiqi, yaxud müəyyən şəxslər və ya qurumlarla təmas
nəticəsində işə salınır, məsələn, terapiyanın bir hissəsi kimi.
Belə ki, qurban öz təcrübələrindən danışanda, onların bir hissəsi həqiqəti qorumaq üçün proqramlaşdırıldığı üçün
qəflətən panikaya düşür və ya özünə zərər verməyə başlayır.
Bu daxili rolların oynadığı digər rollara müxbir, cəzaçı və hətta proqramçı daxildir.
Marcel, bir anlıq sizi kəsə bilərəmmi?
Buyur.
Biz musiqiçiləri və aktyorları görmüşük ki, hamısı öz həyatına son qoyub. Və sonra həmişə düşünürsən: "Onların
indi şöhrəti var, pulları var. Niyə özlərini öldürürlər?"
Bu, bu "intihar proqramlaşdırması" ilə heç bir əlaqəsi varmı? Onlar sirləri ifşa etmək istəyə
bilərlər və birdən-birə bu proqram işə düşür?
Bəli, bu çox məqbul bir sualdır və həm də çox vacib bir müşahidədir, xüsusən məşhurlara
gəldikdə, harada ki, dediyiniz kimi, insanlar deyirlər:
Onların var-dövlətləri, diqqətləri var, əslində xoşbəxt olmalıdırlar, baxmayaraq ki, bu, müəyyən stress gətirir.
Bəzi hallarda – xüsusilə kimsə sirri ifşa etmək istəyir kimi görünəndə – belə proqramlar işə salına bilər.
Əlbəttə ki, bunu geriyə baxanda sübut etmək çətindir.
Buna baxmayaraq, mən inanıram ki, bunlar olduqca təcrid olunmuş hallardır.
Bəzi hallarda təxmin etmək həqiqətən asandır, xüsusilə artıq söhbət etmək istədiklərini bildirmiş və
ya müəyyən kritik məsələləri qaldırmış şəxslərlə.
Lakin bir çox hallarda bunun arxasında başqa bir şey olacaq.
Və insan özündən soruşmalıdır: "Bu görkəmli məşhurların son nəticədə intihara aparan bu böyük daxili münaqişəsi nədir?"
Lakin bu, daha da qaranlıq və ya eyni dərəcədə qaranlıq dairələrə aparır, burada insan özünə bu
sualları verməlidir: "Bu şöhrətin qiyməti nə idi?"
Və nəticədə vicdan münaqişələri yaranır, yoxsa bəlkə də mən təsvir etdiyim bu zehin nəzarəti texnikalarından
belə daha dərin səviyyədə bu cür insanları, necə deyərlər, kölə etmək üçün mexanizmlər mövcuddur?
Bu məqalənin çərçivəsindən kənara çıxardı, amma bu çox, çox vacib bir məqamdır.
Təşəkkür edirəm, çox yaxşı, bəli.
Bəli, intihar proqramından daha böyük mənzərəyə keçək.
Yəni: bunlar yalnız Almaniyadan və ya Chantal Frei kimi İsveçrədən sağ qalanlar deyil, həm də Birləşmiş
Krallıq, Birləşmiş Ştatlar, Niderland, Avstraliya və İsveçrədən olan bir çox digər ölkələrdən sağ qalanlardır.
Prinsipcə, qısaca desək, bütün dünyada oxşar naxışlara malik hesabatların mövcud olduğunu söyləmək olar.
Çox hallarda törədicilər məhz öz ailə üzvləridir.
Cinayət səhnələrinə özəl villalar, kilsələr, yeraltı otaqlar, hərbi obyektlər və meşələr daxildir.
Sonra zehn nəzarəti, insan alveri, uşaq pornografiyası, fahişəlik və adlanan snuff filmləri var, həmçinin bu
hadisələrin baş verdiyi yerli kultlar ilə beynəlxalq şəbəkələr arasında əlaqələr mövcuddur.
Və bütün bunlar, bu quruluşlar yenidən təşkilatlanmış cinayətkarlıqla üst-üstə düşür, həmçinin insanlarda
eksperimentlərin aparıldığı dövlət və ya hərbi sahələrlə də.
Çantal Frey tərəfindən qeyd olunan bir nümunə Darmstadtdakı ABŞ hərbi bazası "Dagger Complex"
ilə bağlıdır, orada o, belə təcrübələr yaşamışdı.
Amma məsələn, Keti O'Brayen ABŞ-dakı çoxsaylı hərbi bazaları, həmçinin NASA obyektlərini cinayət səhnələri kimi adlandırır.
Öz kitabım "Uncle Sam's"da mən Katie Groves-in etdiyi bəyanatları təhlil edirəm; o, videolarda öz təcrübələrindən danışır və
uşaqların öldürülməsini əks etdirən filmlərin istehsal olunduğu iddia edilən "snuff factory" barədə məlumat verir.
O, bu uşaqların Teksasdakı yeraltı bir obyektdə sistemli şəkildə sui-istifadə olunmasını,
işgəncəyə məruz qalmasını və öldürülməsini təsvir edir.
Və onun ifadəsinə görə, bu obyekt CİA-nın nəzarəti altında idi, CİA isə beynəlxalq uşaq
qaçaqmalçılığı şəbəkəsini idarə etdiyi iddia olunur.
Onun sifarişi ilə aparılan uzaqdan müşahidə eksperimenti bu obyektin mövcudluğunu şübhəsiz şəkildə təsdiqlədi.
Və bu bəyanatları, "uzaqdan müşahidə" aspektindən başqa, təsdiqləmək çətin olsa da, ritual elementləri, hərbi kontekst və
mürəkkəb proqramlaşdırma üsulları ilə birləşdirildikdə, onlar bir çox detalları ilə digər
sağ qalanların hesabatları ilə üst-üstə düşür.
Bəzi hallarda bir-birini tanımayan sağ qalanlar eyni və ya müəyyən cinayət yerlərini və ya törədiciləri göstərirlər.
Tədqiqatım zamanı mən həmçinin ABŞ Məlumat Azadlığı Aktı çərçivəsində məlumat istəyi, yəni FOIA sorğusu, CIA-ya göndərdim.
Və sonra mən yuxarıda adı çəkilən MK-Ultra qurbanı Cathy O'Brien-ə aid bütün sənədlərin açıqlanmasını tələb etdim.
Və CIA-nın cavabı çox maraqlıdır.
Orada yazılmışdı: "Sənədlərin mövcudluğu və ya mövcud olmaması nə təsdiqlənə, nə də təkzib edilə bilər."
Belə sənədlərin mövcudluğu və ya mövcud olmamasına dair məlumat hazırda məxfi sayılır və açıqlanmaqdan qorunur.
Və əgər bu cavabı düşünsəniz, bu o deməkdir ki, rəsmi bəyanat belədir:
Görünür sənədlər var, lakin milli təhlükəsizlik səbəblərinə görə onlar açıqlana bilməz.
Əks halda, onlar sadəcə "Heç bir qeyd tapılmadı" deyərdilər. Başqa sözlə, "Heç nə yoxdur."
Və Cathy O'Brien ilə bağlı hər hansı bir şeyin mövcud olması, məsələn, onun hekayəsində müəyyən
həqiqətin olduğuna dair çox güclü bir göstəricidir.
Psixoloji və texniki aspektlərə əlavə olaraq, həmçinin qeyd etmək lazımdır ki, mənəvi və ideoloji fon çox mərkəzi rol oynayır.
Bir çox törədicilər özlərini əzab, ölüm və itaət etdirilmə yolu ilə hakimiyyət qazanmağa çalışan şeytani
və ya Lüsiiferian ordenin bir hissəsi hesab edirlər.
Onlar üçün bu mərasimlər sadəcə simvolizmdən daha çoxdur.
Onlar bu qurban vasitəsilə əldə edilə bilən enerji və ya gücdən inanırlar.
Və məhz bu inanc kult ailələrində nəsildən-nəslə ötürülür, elitist dünya görüşü ilə sıx bağlı olur:
Yəni, seçilmişlər – onların baxış bucağından – digər insanlardan yuxarıdadırlar; lakin sayca
çoxluqları səbəbindən həmin insanlardan da qorxurlar.
Bəli.
Qurbanlar, yəni bu sistemlərin qurbanları üçün nəticələr də vacibdir.
Onlar ağır travma nəticələrindən əziyyət çəkirlər: mürəkkəb dissosiasiya , flashback-lər – Sandra və Şantal tərəfindən
qeyd olunub –, anksiyete pozuntuları, kompulsiv davranış.
İllərlə davam edən sui-istifadə nəticəsində fiziki xəstəliklər yarana bilər.
Və tez-tez dərin kimlik böhranları da.
Və buna görə də bir çox qurbanlar törədicilərin niyyətinə uyğun olaraq bu dissosiasiya
olunmuş şəxsiyyət strukturunu inkişaf etdirirlər.
Beləliklə, sizdə həm daxildə, həm də xaricdə görünən bu qədər çoxsaylı daxili
şəxsiyyətlərdən ibarət daimi bir kolleksiya yaranır.
Beləliklə, ritual zorakılıq və zehn nəzarəti haqqında danışanda – və bununla mən tədricən sona yaxınlaşıram – məsələ yalnız fərdi
halları üzə çıxarmaq deyil, əsas sual odur ki, bu güclər insan şüurundan nə qədər xəbərdardır və bu biliyi
müəyyən bir son məqsədə çatmaq üçün necə sui-istifadə edirlər.
Yəni, onların şeytani dünya imperiyası hesab etdikləri quruluşun yaradılması.
Buna görə də dissosiasiya və travmaya əsaslanan proqramlaşdırma üzrə müstəqil tədqiqatların aparılması və sağ
qalanlar üçün təhlükəsiz məkanların olması çox vacibdir.
Amma həmçinin institutlararası sərhədləri aşaraq birlikdə işləmək cəsarəti, çünki susqunluq yalnız törədiciləri qoruyur.
Təhsil və maarifləndirmə bu dövrü pozmağın ilk addımıdır.
Və işim bu mexanizmlərin daha əhatəli başa düşülməsinə töhfə kimi nəzərdə tutulub.
Ritual zorakılıq kənar məsələ deyil, əksinə gizli, okkult qrupların cəmiyyətimizdə fərq edilmədən
nüfuzunu genişləndirməsi nəticəsində baş verənlərin əksidir.
Bəli, cənab.
Bu, özümüzə baxmağımız, qurbanları ciddi qəbul etməyimiz və bu tapıntıların ictimaiyyətə
açıqlanmasını təmin etməyimiz üçün başqa bir səbəbdir.
Axı bu, hər bir fərdin azadlığını təhlükə altına alır.
Ritual zorakılıq və zehin nəzarəti, mühazirədə artıq qeyd edildiyi kimi, eyni dağıdıcı ideyanın ifadələridir: insan
nəzarət altına alına, sındırılıb ruhu ələ keçirilə bilər.
Və yenə də ortaya çıxan hər bir həqiqət, bir növ bütün işin müsbət tərəfi olaraq, bu sistemi zəiflədər.
İdrak sonluqda başlayır, orada biz bu ifadəolunmaz şeyi sözlərə çeviririk və xüsusilə sağ qalanlar –
Sandra və Şantal kimi – danışmağa cəsarət edirlər.
Və buna görə də bu cür platformalar çox vacibdir. Beləliklə, bir daha hamınıza təşəkkür edirəm.
Və dinləyən hər kəsə dinləməyə, həm də baxmağa və gözlərini yummamağa razı olduqları
üçün təşəkkür etmək istərdim. Çox sağ olun.
Bəli! Təşəkkür edirəm!
Təşəkkür edirəm, Marcel. Cəmi bir neçə dəqiqə ərzində sən həqiqətən bu konfransın
əvvəlində atamın dediklərini əlaqələndirdin.
O, onilliklər ərzində apardığımız tədqiqatlarla məhz göstərdi ki, bu gizli strukturlar nəhayətində Satanizmə əsaslanır.
Və biz onların öz ağızlarından eşitmişik ki, onlar şeytani bir dünya nizamı yaratmaq istəyirlər.
Amma onların sayı azdır.
Biz onlardan qat-qat üstünük, kaş ki bunu dərk etsək!
Kaş işıq içəri düşəydi, bu bütün cinayətkar quruluş çökərdi. Və biz o nöqtəyə çox yaxınıq.
Və buna görə də: əgər siz bu mühazirəni və bütün AZK-ni yayarsınız ki, həqiqi işıq
parlasın, o zaman bu şeytani dünya nizamı çökəcək.
Fəaliyyətinizlə bu qəddar təcrübələri ifşa edib insanları maarifləndirdiyiniz üçün təşəkkür edirik.
İndi tamaşaçılarımız da özlərinə sual verirlər: Belə cinayətlərin polis tərəfindən təqib olunmaması və
məhkəmələr tərəfindən cəzalandırılmaması necə mümkündür?
Və bu sual üzrə Uwe Kranz-a keçmək istərdim.
Uve Kranz polis zabitidir, təqaüdçü baş nazirlik müşaviridir və keçmiş Turingiya Dövlət Cinayət Polis İdarəsinin prezidentidir.
O, Europol-da milli ekspert idi.
Təhlükəsizlik və terrorizm məsələləri üzrə ekspert kimi o, mütəmadi olaraq çoxsaylı media orqanlarında məqalələr dərc edir.
Uwe Kranz 50 ildən artıqdır ki, təşkilatlanmış cinayətkarlıqla, ekstremizm və terrorçuluqla mübarizə aparır.
Vəzifədə olduğu müddətdə o, uşaqların qorunmasına xüsusilə sadiq idi.
Bu, onun peşəkar karyerasındakı fəaliyyət sahələrinə baxdıqda aydın olur:
O, milli və beynəlxalq səviyyədə gənclər məsələləri, cinayətkarlığın qarşısının alınması, uşaqlara qarşı cinsi
zorakılığa qarşı mübarizə və insan və orqan qaçaqmalçılığı üzrə nümayəndə olub və cinayət
siyasəti assosiasiyasının işində iştirak edib.
Öz saytında Uwe Kranz "uşaqlara qarşı cinsi zorakılıq" və "beyin idarəetməsi" kimi mövzularda məqalələr dərc edir.
Cinayət araşdırıcısı kimi o, "dərin dövlət" barədə anlayışlar təqdim edir və
təqaüdündən hazırkı dünya hadisələrini müşahidə edir.
O, həmçinin Axion Resist və MWGFD e.V. (Səhiyyə, Azadlıq və Demokratiya üçün Tibbi Peşəkarlar və Alimlər) kimi nüfuzlu
assosiasiyalar tərəfindən təşkil olunan mətbuat simpoziumlarında üzv və məruzəçi kimi təcrübə və biliklərini bölüşür.
Bunlar uşaqların rifahını qorumaq və azadlığı, qanunun aliliyini təmin etmək məqsədilə yaradılmışdır.
Burada o, pedofil cinayəti, erkən cinsi təhrik və uşaqların insan alveri mövzularında danışdı.
Mənim üçün bu təcrübəli cinayət araşdırıcısı Uve Kranzı 22-ci AZK-da salamlamaq xüsusi bir şərəfdir.
Şərəf tam mənimdir.
Sənin burda olmağın yaxşıdır.
Bəli, uşaqlara qarşı cinsi zorakılıqla mübarizədə cinayət araşdırmaları sahəsində yarım əsrlik təcrübəniz var.
Polis zabiti kimi, hətta yüksək səviyyəli nazir müşaviri və Türeyngiya Cinayət Araşdırmaları Departamentinin
rəhbəri olaraq, siz bu istintaqların ön cərgəsində idiniz.
Bu o deməkdir ki, sizə hallar barədə məlumat verilib və sonra onları araşdırmısınız. Amma sonra nə baş verdi?
Məsələ ondadır ki, sübutlar əvvəlcə təqdim edilməlidir ki, iş dövlət ittihamçısının ofisinə göndərilsin, orada qəbul
edilərək məhkəməyə çıxarılmaq üçün ittiham aktına çevrilsin.
Və təəssüf ki, yol boyu çoxlu, çoxlu uğursuzluqlar var.
Səhər kimsəni həbs edib, sonra günorta onu yenidən görmək əsəbləşdiricidir.
– Mən bunu belə təsvir etmişəm: səhər həbs olunub, günorta azad olunub.
Məsələn, biz tez-tez polisin qətl hadisəsinin törədildiyi yerə çox tez çatması və sonra qətli
araşdırmağa başlaması probleminə rast gəlirik.
Və sonra, dövlət ittihamçısının ofisinə gedən yolda qətl ölümlə nəticələnən bədən xəsarətinə çevrilir.
Sonra müəyyən hallarda tamamilə fərqli hüquqi mahiyyətə və tamamilə fərqli problemlərlə üzləşə bilərsiniz.
Ya da, son vaxtlar baş verən işdə olduğu kimi, qrup halında zorakılıq törətmiş zorlayıcılar hakim qızın
razılıq vermədiyinə 100 faiz əmin olmadığı üçün məhkəmədən şən-şən fit çalaraq çıxırlar.
Elə buradan hər şey bir az şübhəli olmağa başlayır.
Və məhkəmə icraatını dayandırmaq və ya onu psixiatrik qəbuluna çevirmək və sair üçün çox-çox imkanlar var.
Beləliklə, biznesdə haradasa bir ixtilaf var və təəssüf ki, vəziyyət elədir.
Bu qurbanlar diqqətlə və ciddi şəkildə idarə edilməlidir.
Siz polisin və ədalət sisteminin sizə layiqincə rəftar etməsinə tam haqqınız var.
Bəyanatınız üçün təşəkkür edirəm. Siz həmçinin "pedofil cinayəti" adlandırılan və "yüksək çevrələrə" qədər uzandığı iddia edilən
əlaqələri də qeyd etdiniz. Bu baxımdan müşahidələriniz nədir?
Bəli, gəlin aşağıdakını fərz edək: Mən həmişə PowerPoint təqdimatlarıma Dutroux işini daxil edirəm.
Siz şübhəsiz ki, Dutroux işi ilə tanışsınız.
Belçikalı bir uşaq taciziçi, həbsdə olarkən on bir uşağı öldürən və ikisini aclıqdan qıran.
Çünki o həbsdə ikən heç nə açıqlamadı və sonra uşaqlar aclıqdan öldülər. Həqiqətən dəhşətli bir hadisə.
Tam bir şahidlər zənciri ya qəzaya məruz qalıb, ya şübhəli şəraitdə ölüb, ya da nə isə.
Və Dutroux işi artıq sübut edib ki, cəmiyyətin bütün təbəqələri bu uşaqlara qarşı sui-istifadə şəbəkələrində iştirak edib.
Beləliklə, bu siyasətin ən yüksək pilləsinə, mədəniyyətin, televiziyanın və mediasın ən yüksək pilləsinə qədər çatdı.
Prosedur əsas problemin sinonimi idi.
Epstein olub-olmamasından asılı olmayaraq, bu tamamilə eyni şeydir.
Epstein'sdə həmçinin siyasətin, şou biznesin, prokurorların – kim bilir başqa nə ilə – ən yüksək
səviyyəli məmurlar və siyasətçilərlə əlaqələri var.
Onlar eyni şeyi həm də yaxşı tanınan "Diddy" ləqəbli Şon Kombsla etdilər. O, artıq dörd il iki aydır həbsdədir.
Bu əslində zərərsiz bir pisləmədir, çünki təşkilatlanmış cinayətkarlığın bütün sahəsi sadəcə kəsilib atılıb.
Deyilirdi ki, biz işi bağlayıb onu yalnız qız yoldaşına və ya həyat yoldaşına qarşı etdiyi tək
bir zorakılıq hadisəsi üzrə günahlandıracağıq.
Və sonra bütün proses kiçik bir hissəyə endirildi.
Bir çox hallarda belə prosedurlar qəsdən parçalanır.
1995-ci ildə İngiltərədə böyük bir məhkəmə prosesi keçirdik. Bu proses banklar, siyasətçilər, media, böyük
maqnatlar və mümkün olan hər kəs tərəfindən işıqlandırıldı.
İllər ərzində proses getdikcə kiçildiyinə görə, nəhayət heç nə qalmadı.
Axırda bunlar kiçik icraatlar idi – onlar, deyəsən, hüquqi cəhətdən kiçik-kiçik hissələrə bölünür və
parçalanır, nəticədə isə demək olar ki, heç bir məzmun qalmır.
Bu təbii olaraq burada təsir göstərildiyi şübhəsini doğurur. Bunu sadəcə rədd etmək olmaz.
Siz də bölgənizdə bu prinsipi müşahidə etmisinizmi, indi Epstein, Dutroux, P. Diddy və s. ilə olduğu kimi?
Prinsiplər ölkədən asılı olmayaraq hər yerdə eynidir.
Siz gənc uşaqlara, qızlara və yeniyetmələrə qarşı bu cinsi istismarın bütün Avropada və
bütün dünyada baş verdiyini fərz etməlisiniz.
Məsələn, NCMEC-ə baxsanız – itkin düşmüş və istismara məruz qalmış uşaqların hesabatı üçün Amerika
mərkəzi – dörd-beş il əvvəl hələ də 50 000 iş var idi.
İndi hər il bizə 205 000 hal bildirilir.
Möhtəşəm!
Amma biz kiçik bir işığayıq.
Əgər NCMEC-in Asiyaya, Hindistana, Pakistana bildirdiyini müqayisə etsəniz, demək olar ki, milyonlarla olarıq.
Bu açıq-aydın göstərir ki, bu yalnız alman problemi deyil, yalnız belçikalı problemi deyil və ya başqa
hər hansı bir problem deyil, bu qlobal problemdir.
Mən həmçinin kult sui-istifadəsi ilə bağlı çoxsaylı rəsmi tədqiqatların olduğunu eşitmişəm.
Rəsmi bəyanatda nə deyildiyini bir neçə cümlə ilə izah edə bilərsinizmi?
Çoxlu tədqiqatlar var. Mənə inanın, xüsusilə bu sahədə saysız-hesabsız tədqiqatlar var.
Mən özüm 2020 və 2021-ci illərdə Avropa Parlamentinə iki tədqiqat yazdım və orada bütün bu məlumatları topladım.
Və mən dedim: "Yaxşı, nəyi daha yaxşı edə bilərik? Nəyi asanlaşdıra bilərik? Haradan başlaya bilərik?"
– Və tam əksinə edilib.
Uşaqlara qarşı cinsi istismarla mübarizə mərkəzi yenidən yaradılıb. Vay!
İndi Europol və sairə ilə yanaşı başqa bir mərkəzimiz də var.
Bizim nümayəndələrimiz hər yerdə var və hər yerdə tədqiqatlarımız var.
2011-ci ildə uşaqlara qarşı cinsi istismarla mübarizə üzrə Avropa İttifaqı direktivlərinin
tətbiqi ilə bağlı möhtəşəm bir tədqiqat aparılmışdı.
Və bu 2016-cı ildə qiymətləndirildi. Bu yaxşı bir tədqiqatdır.
WeProtect tərəfindən başqa bir tədqiqat da aparılmışdı. (https://www.weprotect.org/)
Bu da yaxşı bir tədqiqat idi; sadəcə davam etdirilməli və tətbiq olunmalı idi.
Onu sadəcə nəyəsə çevirmək lazım idi!
Tədqiqat aparıldı, yazıya alındı və gözəl şəkillər, gözəl qrafika və bu kimi şeylərlə oxumaq da çox xoş idi.
Amma icra ümumiyyətlə çatışmır.
Beləliklə, yalnız bildirilməmiş hallar üzrə tədqiqatların azlığı deyil, həm də bu məsələləri dərindən
həll etmək üçün siyasi iradə çatışmazlığı mövcuddur.
Məsələ qanunların azlığında deyil və əlbəttə ki, tədqiqatların da çatışmazlığı yoxdur.
Xeyr, sən bunu etməlisən! Sən bunu etməlisən və bunu etmək istəyirsən!
Siz həmçinin bağçalarda və məktəblərdə erkən uşaqlıq cinsi təhsili haqqında çox danışırsınız. Bu barədə nə deyə bilərsiniz?
Bəli, erkən uşaqlıq cinsi təhsili xüsusi bir sahədir və məni xüsusilə şoka salıb, çünki bu, ÜST ilə Almaniya Federal
Sağlamlıq Təhsili Mərkəzinin əməkdaşlığı nəticəsində hazırlanıb.
Bu ilin (2025) 13 fevralından bəri ona "Federal İctimai Sağlamlıq İnstitutu" adı verilib.
O, daha çox hüquqlara, daha çox imkanlara malikdir və xüsusilə iqlim mühafizəsi sahəsində daha çox iş görə bilər.
Və bu ikisi kiçik uşaqları "cinsi təhsil" almaq üçün bu təlimatları hazırlayıblar.
Bunun əsas ideyası odur ki, uşaq – doğulana qədər abort edilə bilməsi bunun bir tərəfidir – doğulduqdan
sonra dərhal cinsi varlıq kimi damğalanır və istənilən vaxt istismara məruz qala bilər.
Və bu o qədər dəli bir şeydir ki, sən onu təsəvvür belə edə bilməzsən.
Və ən pis tərəfi odur ki, ÜST-ün BZgA təlimatları elmi tapıntılara əsaslanır.
İndi isə xahiş edirəm elmi tapıntılara baxın və bunun haradan gəldiyini görün. Bu Kinsey-dən gəlir.
1960-cı illərdə kişilərin və qadınların azadlığı haqqında məşhur Kinsey hesabatını yazan kişi.
O andan etibarən hər şey əslində enişə doğru getdi.
O vaxt cinsi icazəçilik anlayışı artıq formalaşmağa başlamışdı.
Uşaqlara laqeydlik və uşaqlarla cinsi əlaqə mümkündür, yaygındır və icazəlidir.
Nəzakətsiz dil təqdim edildi. Və bu şəxs, Kinsey, bir sıra testlər apardı.
Və mənim gördüyüm testlər silsiləsi var ki, orada dörd yaşlı uşaq 27 orgazm əldə etmək üçün 24 saat ərzində sui-istifadə olunub.
Sadəcə bunu təsəvvür et. Uşaq qışqıranda, ağlayanda, qıcolanda o, hər dəfə orgazm yaşadığını deyirdi – dörd yaşlı uşağı 24 saat
ərzində müəyyən bir fiziki reaksiya yaranana qədər işgəncə verib – sonra həmin fiziki reaksiyanı orgazm kimi müəyyən edirdi.
Sonra isə bunu edənlər, uşaqlara zülm edənlər vardı. Onlardan bəziləri fahişə alıcıları,
bəziləri isə azad edilmiş sabiq məhbuslar idi.
Sən bütün bunları araşdırmalı və süzgəcdən keçirməlisən.
Və sonra özünə deyirsən: "Salam, bu nədir? Elm bilikləri?"
Bu, tədqiqat adı altında uşaqlara qarşı edilən saf uşaq istismarı və saf cinsi zorakılıqdır.
Və sonra onun uyğun şagirdləri oldu.
Kinsey-dən sonra növbədə Kentler gəlirdi. Kentler hesabatı var idi.
Sonra Sielert var idi. Və daha sonra, daha yaxınlarda başqa biri də var idi.
Onlar hamısı eyni ideoloji ahırdan gəlirlər.
Sən bunu nəzərə almalısan. Kinsey bunu başladı.
Sonra onlar universitetləri, texniki kollecləri və ixtisaslaşmış təlim müəssisələrini "fəth etdilər".
Və indi sosial psixoloqlar, mədəni psixoloqlar və başqa hər cür mütəxəssislərin nəsilləri... Onlar biri-birinin ardınca istehsal
edilir, hər yerdə sosial təminat idarələrini və təhsil orqanlarını ələ keçirərək,
aldıqları təhsilin ruhunda işləməyə davam edirlər.
Möhtəşəm!
Mənim fikrimcə, bu tamamilə absurddur.
Və bu təlimatların tələb etdiyinə baxsan – sıfırdan dörd yaşa qədər uşaq cinsi
mastürbasyanı öyrənməlidir. Sıfırdan dörd yaşa qədər!
Əlbəttə, maraqlanıram, hansı müəllim bunu edir və bunu necə edir?
Və indi Schwäbisch Hall-da 17 uşaq baxımı mərkəzi öz obyektlərində şəxsi bədən kəşfi zonaları yaradır.
Valideynlər tamamilə heyrətə gəldilər!
Onlar bunun haqqında heç nə bilmirdilər. Onlara da məlumat verilməmişdi.
Beləliklə, əgər bu erkən uşaqlıq cinsi təhsildir, deməli, o, əslində ailənin məhv edilməsindən başqa bir şey deyil.
Bu ailənin məhv edilməsidir.
Dövlətin əsası, dövlətin nüvəsi sağlam ailə münasibətidir.
Atadır, anadır, uşaqdır və bu qədər.
İki cinsiyyət var və elə bu. İndi mən sağçı ekstremistəm.
Mən bilirəm. Monika Gruber bir dəfə dediyi kimi, daha da gözəl bir şey var:
Və əgər bizim Parent1 və Parent2 varsa, tezliklə babamız və nənəmiz üçün Cadaver1 və Cadaver2 də olacaq.
"Bu da baş verəcəkmi?" Əlbəttə, bu zarafatdır, amma fakt odur ki, bu, bütün məsələni insanlıqdan uzaqlaşdırır.
Bəli, məhz.
Artıq bu insanpərvər deyil və ləyaqət yoxdur – xüsusən də uşaq üçün.
Uşaqların da ləyaqəti var. Onların hüquqları da qorunmalıdır.
Və uşaqlar həqiqətən hüquqi şəxs kimi qəbul edilməli, sadəcə götürülüb atıla bilən obyektlər kimi deyil.
Bəli! İzah etdiyiniz üçün təşəkkür edirəm.
Beləliklə, bütün bu işin bir müsbət tərəfi var idi.
Bu Bilefeld Universiteti idi.
O, Kinsey, Kentler və Co. üzərində genişmiqyaslı tədqiqat aparıb və aşkar edib ki, bu,
hər cəhətdən uşaqlara qarşı cinsi istismardır.
Bu, sosial psixoloqların, psixoloqların, məktəb direktorlarının və oxşar peşə sahiblərinin təlim keçdiyi bütün təlim
mərkəzinə artıq yayılmış son dərəcə cinayətkar bir təşkilat idi.
Və bu davam edir. Beləliklə, bu getdikcə daha tez-tez baş verir.
Beləliklə, bu gün valideynlik jurnallarında uşaqların altı ilə doqquz yaş arasında mütləq cinsi əlaqədə olmaları üçün
bu cür müalicə olunmaları və təhsil almaları tamamilə normal sayıldığı barədə oxumaq heç də təəccüblü deyil.
Və fiziki olaraq bir-birini okşamaq və uşaqların sığınmaq üçün hər yerdə kiçik, rahat guşələr gizlicə yaratmaq.
Bütün bunlar yalnız törədicilərin əlində alət olmaqdır.
Bəli... Bağışlayın, yaxşı xəbərim yoxdur.
Bunlar sadəcə orada yaşadığım mənfi təcrübələrdir.
Demək olar ki, bütün həyatım boyu uşaqlara qarşı cinsi zorakılığı cinayət əməli etmək üçün mübarizə aparmışam.
Və 2021-ci ildə, illərlə mübarizədən sonra, bu nəhayət, nəhayət, nəhayət Almaniyada o qədər
tətbiq olundu ki, indi bu cinayət əməli sayılır.
Və bu 2021-ci ildən 2024-cü ilə qədər qüvvədə qaldı. Sonra o vaxtkı liberal ədliyyə
naziri cənab Buşman gəldi və onu ləğv etdi.
İndi bu yenidən cinayət əməliyidir.
Beləliklə, bu da böyük qələbə deyil.
Mənim fikrimcə, bu cinayət əməlinin ləğv edilməsini izah etmək üçün Ədliyyə Nazirliyi tərəfindən
irəli sürülən bütün arqumentlər qəti ittihamdır.
Bəli, bu həqiqətən də vəziyyətin acınacaqlı əksidir.
Uşaqlara kömək etməkdə göstərdiyiniz sədaqətə və ən əsası bu məsələləri ictimaiyyətin
diqqətinə çatdırdığınız üçün sizə çox təşəkkür edirəm.
Bu çox vacibdir.
Bu edilməlidir.
Hazırda hərəkətdə olsanız da, vaxt ayırdığınız üçün təşəkkür edirəm.
Sizin bəyanatlarınız bu məsələni daha aydın şəkildə anlamağımıza həqiqətən kömək etdi.
Biz sizə gələcək səylərinizdə, o cümlədən təqaüdçülük dövrünüzdə ən yaxşısını arzulayırıq.
Sən hələ də işin üstündəsən!
Əla tədris işiniz üçün təşəkkür edirik. Sizi sevirik!
Təşəkkür edirəm.
Növbəti dəfə səninlə birlikdə olmağı səbirsizliklə gözləyirəm! Mən də orada olacağam!
Bəli, sən həmişə xoş gəlmisən!
İndi isə uşaqların qaçırılmasına, mərasim zorakılığına və uşaqların insan alverinə qarşı mübarizəyə sadiq, eyni
dərəcədə qorxmaz bir kampaniyaçıya üz tuturuq. Klipi oynatın!
Sabine McNeill kompüter elmləri və riyaziyyat üzrə təhsil alıb və CERN-də 15 il işləyib.
Sonra o tədbir təşkilatçısı, proqram dizayneri, veb nəşriyyatçısı və riyazi sənətçi kimi çalışıb.
Londonda o McKenzie Friend kimi könüllü işləyib, bu isə qeyri-hüquqşünas hüquqi məsləhətçi ilə eynidir.
Bu prosesdə o, ədalət sistemi tərəfindən kömək almaq əvəzinə zərər görmüş mərasim zorakılığı və uşaqların
qorunması işləri üzrə zərərçəkənlərlə təmasda oldu.
Sabine McNeill bu halları internetdə yaymağa başladı.
O, dövlət tərəfindən valideynlərindən alınmış uşaqların hüquqları uğrunda yorulmadan çalışdı və
bu məsələni hətta Avropa Parlamentinə də çatdırdı.
"Buna görə də bu gün buradayıq. Biz kömək istəmək üçün buradayıq."
Eşidilmək üçün yalvarıb qışqıran uşaqlar var. Əgər sən bu uşaqların qışqırışını eşitməsən, kim eşidəcək?
Ümumilikdə o, təxminən 50 uşağın qaçırılması işi ilə məşğul olub.
Ən məşhuru "Hempstead işi" idi, o, Alisa və Qabriel adlı uşaqların şahid ifadələrini əks etdirən videoları yayımlamışdı.
Orada uşaqlar ifadə verdilər ki, ataları mütəmadi olaraq uşaqlara işgəncə verən və
onları qətlə yetirən şeytani kult təşkil etmişdi.
Onlar həmçinin atalarının körpələri öldürərkən əllərini necə yönəltdiyini təsvir etdilər.
"Atamız mənə və bizə öyrədir, çünki biz bunu edə bilmərik."
Biz körpənin başını kəsmək üçün kifayət qədər güclü deyilik.
O, sadəcə bıçağı tutmalı, əlini bizim əllərimizin üstünə qoymalı və körpənin başını kəsməyimizə
kömək etməlidir, çünki o, bunu necə edəcəyini öyrənir.
O, bunu mənə və Qabrielə öyrədir.
Bu bəyanatlara baxmayaraq, məhkəmə atanı təqsirli bilmədi; əksinə, məhkəmə uşaqları
anadan aldı və ataya təkcə himayə hüququ verdi.
Daha sonra eyni hakim Şotlandiyada Hollie Greig sui-istifadə işi üzrə sui-istifadə ittihamı ilə
qarşılaşan atanın məhkum edilməməsini də təmin etdi.
Lakin həm hakim, həm də törədicilər baxımından Hampstead işi ilə üst-üstə düşmələr var idi.
Hampstead hökmündən sonra belə, Sabine fəal qaldı, petisiyalar üçün on min imza topladı və sübutları sənədləşdirdi.
O, həmçinin anasının tərtib etdiyi və 175 təcavüzkarı əhatə edən siyahını ictimaiyyətə açıq etdi.
Bu, törədiciləri çətin vəziyyətə saldı və onlar nəhayət onun əleyhinə cinayət ittihamları qaldırdılar.
73 yaşında ona sonradan doqquz illik uzunmüddətli həbs cəzası kəsildi və təxminən dörd
ildən sonra Almaniyaya deportasiya edildi.
Onların bir çox vebsaytları bağlanıb.
Həbsxanada ona edilən təqiblərə baxmayaraq, Sabine təslim olmadı:
O, uşaqlara qarşı sui-istifadə və uşaqların insan alverinə qarşı mübarizədə həmkarlarını dəstəkləməyə davam edir.
Salam, salam Sabine. Səni qucaqlayıram!
Salam, Lois. Məni dinlədiyin üçün təşəkkür edirəm.
Bəli, bu gün 22-ci AZK-da sizin çıxış etməyiniz nə böyük şərəfdir!
Siz satanik mərasim zorakılığının çoxsaylı qurbanları ilə birlikdə olmusunuz və onların bəzilərini filmlərimə yönləndirmişsiniz.
Siz həbsxanada uşaqları onlardan alınmış analarla tanış oldunuz.
Sən bu analar üçün döyüşdün və hələ də bu analar və uşaqlar üçün aslan ana kimi döyüşürsən.
Zəhmət olmasa, təcrübələriniz barədə qısaca danışın!
Bəli, çətindir, çünki haradan başlayacağımı bilmirəm.
Görüşdüyüm ilk qurbanlarımın uşaqlarla heç bir əlaqəsi yox idi.
Mən tədbirlər təşkil etdiyim Britaniya Parlamentinin yuxarı palatası Lordlar Palatasında kişilər var idi.
Əvvəlcə bankların və məhkəmələrin qurbanları gəldi.
Və sonra ümumiyyətlə qadınlar gəldi, sonra isə ən pisini xəbər verən bu uşaqlar gəldi.
Və bundan əvvəl hər şey onsuz da çox pis idi.
Mən heç vaxt unutmayacağam ki, bir rumın sosial işçisi beş uşağı olan portuqaliyalı ailə üçün bunun belə
olmadığını iddia etmişdi, bu da, deyəsən, onları bəraət edərdi.
Və bu çox acınacaqlı, çox axmaq və çox riyakar idi.
Sən sadəcə heç nə etmədən kənarda dayanıb baxa bilməzsən.
Əgər təcrübələrimdən danışsaydım, bəlkə də ən pisisi kiçik körpəsi ilə adını "vida görüşü" qoyduğu söhbət idi.
Və sonra ondan əlindən alınmazdan əvvəl ona son adlanan görüş keçirdi.
Bu, inanılmaz dərəcədə riyakarlıqdır.
Və bu bir charade-dir, bu groteskdir.
Bəli, hətta hansı sözləri işlədəcəyimi bilmirəm.
Yaxşı, ən pis şeyin nə olduğunu demək çətindir.
Cinayətlər necə təsnif edilməlidir? Uşaqların sayına görə?
Uşaqlara edilən qəddarlıq yoxsa valideynlərə edilən qəddarlıq?
Həbsxana həyatının tamamilə dəhşətli təcrübəsi, burada özlərini zabit adlandıran şəxslər sadəcə buna imkanları olduğu üçün
səlahiyyətlərindən sui-istifadə edir və nəzəriyyədə onlardan tələb olunanı və təbliğ ediləni deyil, başqa hər şeyi edirlər.
Bu o qədər pisdir ki, sən əslində onu yalnız zehnində şərh edib, bəraət verib və izah edə bilərsən.
Sən mənə həmçinin dörd uşağı əlindən alınmış, beşinci uşağı isə həbsdən alınmış bir ana haqqında da danışmışdın.
Yaxşı, onu həbsxanada hamilə ikən gördüm.
O azad olunandan sonra mənə yazdı – çünki "Email-a-Prisoner" xidməti var – ki, onlar onun körpəsini də ondan almışdılar.
Beşinci də? Bəli. Ay vay, ay vay, ay vay.
Hampstead işi baş verənə qədər ən pis hal yeddi uşağı olan Nigeriyalı ailə idi.
Bütün uşaqlar aparıldı.
Adı ailə məhkəmələri qoyulan, gizli saxlanılan bu axmaq icraatlarla.
Beləliklə, mətbuatın daxil olması qadağandır. Və bu onilliklərdir belədir.
Və yeddinci həbsxanada anadan oldu.
Mən həmçinin qonşu kamerada olan amerikalı ana ilə də əlaqədə idim, onun uşağı Londonda qalmışdı.
Və ixrac edildikdən sonra, bütün köməyimə baxmayaraq.
Amerikalı qadın Nigeriyalı qadının yaşadığı eyni şeyi yaşadı.
Və sosial işçi dedi: "Bəli, sən onu bir daha heç vaxt görməyəcəksən."
Və "böyük" şey odur ki, ailənin ən böyük qızı himayəçi ailənin oğlu tərəfindən sui-istifadəyə məruz qalıb.
Sonrakı qızı anasına dedi ki, onu hər axşam yalnız kişilərin olduğu şübhəli tədbirlərə aparırlar.
Və gənc oğul anasından pedofiliyanın nə olduğunu soruşdu.
Və sən həbsdə olanda sonra nə baş verdi?
Mən həbsdə olanda petisiyanı dərc etdim.
Və orada mənim 16 000 imza və daha çoxum var idi.
Və uşaqlar üçün yaratdığım vebsaytımda da 100 mindən çox baxışım olmuşdu.
Mən ən pis hallar üçün fərdi veb səhifələr yaratdım.
Beləliklə, mən nisbətən məşhur oldum.
Və bu, aldığım bütün kartların olduğu çantadır, onlarla hüceyrə divarını bəzəmişdim.
Mən ondan boyunbağı düzəltməyi heç vaxt bacarmadım.
Amma əlbəttə ki, onları atmaq istəmirdim.
Ah, Sabine, biz çox şadıq ki, sən bu təşviqi almısan və gələcəkdə də alacaqsan.
Bunu canlı görmək məni həqiqətən sarsıtdı: körpəni belə əlindən alırlar.
Mən bunu qısa şəkildə göstərəcəyəm.
"Beləliklə, bu anda sizin məhz bir seçiminiz var."
Onu təcili yardım həkiminə təhvil verməlisiniz, sonra isə bayırda sizi gözləyən dostlarınız və ailənizlə
birlikdə xoşbəxt şəkildə yolunuza davam edə bilərsiniz.
Yoxsa onu səndən alacağam və sən həbsxanaya düşəcəksən.
Sən bu qərarı verməlisən. Sən bunu indi verməlisən.
"Mən onu buraxmaram."
"Yaxşı. Yaxşı."
Zəhmət olmasa onu burax ki, zədələnməsin, yaxşı? Bir dəqiqə buraya gəl. Yaxşı.
"Mən onu buraxdım. Mən onu buraxdım!"
"Xeyr, o həbsxanaya gedəcək."
"Mən sadəcə bunu edə bilməyəcəyimi demək istəyirdim, amma yenə də ona icazə verdim."
"Əllərini arxana qoy."
"Tez yardım maşınının qapısını bağladılar. Bu, mənim gördüyüm son şey idi."
"Sən nəvəmi qaçırırsan."
"Xeyr, maşına mindi. Maşına mindi. Hər şey qaydasındadır."
"Vidalaşmaq istəyirəm." "Yaxşıdır. Maşına mindən."
"Vidalaşmaq istəyirəm." "Sən sadəcə vəziyyəti daha da pisləşdirirsən."
Hər bir uşaq dövlət üçün təxminən bir milyon funt sterlinq dəyərindədir.
Demək, bu körpənin babasıdır.
Bu çox zalım və çox dəhşətlidir.
Yəni, onlar sadəcə işlərini görürlər, elə deyilmi?
Bu, izah etmək mümkün olduğu qədər, nasist dövründəki kimi eynidir.
Onlar sadəcə əmrləri yerinə yetirirlər və robotlaşmışlar.
Onların öz emosiyaları yoxdur.
Onlar artıq nəyin doğru olduğunu bilmirlər.
Bəli. Bu yuxarıdan gəlir. Bütün bu uşaq qaçaqmalçılığı işi dəstəklənir.
Bunu da təsdiqləyə bilərsinizmi?
Bəli, bəli, yuxarıdan, hansı instansiya olmasından asılı olmayaraq.
Sosial işçilər polis olmadan işlərini görə bilməzlər.
Polis məhkəmələrsiz bunu edə bilməz.
Bəli. Siz bu hadisələrin hamısını yaxından görən bir şahidsiniz.
Bunu deyə bilərsən.
Bəli, biz bu analara və uşaqlara olan sədaqətiniz üçün sizə çox təşəkkür edirik.
Biz Vetopedia adlı bir platforma yaratmışıq, burada bu analar qeydiyyatdan keçə və uşaqlarının
onların himayəsindən götürülməsini qeyd edə bilərlər.
Beləliklə, onun arxasındakı sistemi də daha yaxşı başa düşə bilək.
Əziz Sabine, əlbəttə ki, əgər bunu yayaraq şəbəkənizdə məlumatlılığı artıra bilsəniz, çox sevinərik.
Bəli, etdiyin iş inanılmazdır. Bu həqiqətən, həqiqətən əladır. Məni dinlədiyin üçün təşəkkür edirəm.
Bəli, bu analara və uşaqlara göstərdiyiniz sədaqət üçün çox sağ olun! Bu həqiqətən möhtəşəmdir.
Biz mütləq bu xəbəri yayacağıq, əziz Sabine McNiell. Və səni sevirik.
Təşəkkür edirəm. Mən də. Sənin etdiyin və etməyə davam etdiyin hər şeyə böyük hörmətim var. Və heyranlıq.
Bəli. Sən bizimlə eyni vəziyyətdəyirsən. Sən çox qorxmaz və cəsursan. Bu inanılmazdır.
AZK-dəki tamaşaçılara başqa nə demək istərdiniz? Ümumiyyətlə hər hansı bir şey?
Beləliklə, AZK senzura haqqındadır.
Və ümid edirəm ki, başqa heç kim mənim onlayn yerləşdirdiyim bütün işlərlə bağlı başıma gələnləri yaşamaya.
Bu mənə və qurbanlara çox böyük zərər vurub.
Censura sadəcə rəqəmsal müstəviyə keçirilib.
Və baş verənlər dəhşətlidir, dəhşətlidir, dəhşətlidir.
Amma ümumiyyətlə desək, bunu təsəvvür etmək mümkün deyil.
Heç kəs mənfi hisslər və təcrübələrlə tanış olmaq istəməz.
Bəli, bütün ev səhifələriniz sadəcə internetdən silindi.
Zərərçəkənlər üçün etdiyiniz bütün işlər məhv edilib və silinib. Bu çox dəhşətlidir. Təəssüf ki, bəli.
Amma bu ortaya çıxacaq, ictimaiyyətə məlum olacaq, əziz Sabine.
Və bütün AZK bunu təmin edir. Dəqiq?
Bəli!
Sabine artıq 81 yaşındadır və həyatında çox əzab çəkib.
Onun bunu bizimlə paylaşa bilməsi həqiqətən çox yaxşı idi.
Və bu məni həqiqətən dərin şəkildə təsirləndirdi.
Və indi Corinne Ioli tərəfindən Vetopedia-da yerləşdirilmiş son bir işi davam etdirmək istərdik.
Onun uşaqları ondan əlindən alındı. Kəs!
Vetopedia insanlara səssizləşdirildikdə səs verir.
Bu tez-tez rast gəlinir, xüsusilə himayəyə götürülmüş uşaqlarda.
Xüsusilə tək analar bəzən uşaqlarını onlardan zorla alan məhkəmə sistemi qarşısında şoka düşürlər.
Rəsmi statistikaya görə, yalnız Almaniyada hər gün orta hesabla 100 uşaq valideynlərindən ayrılır.
Vetopedia indi sizə arqumentinizi ictimaiyyətə təqdim etmək imkanı verir.
Bu fürsətdən yararlanan analardan biri Korinn İoli-dir.
Corinne Ioli İsveçrəlidir.
2019-cu ildə onun iki qızı ondan zorla alınmışdır.
Səkkiz nəfər, o cümlədən polis zabitləri və KESB işçiləri onun mənzilinə zorla daxil olub uşaqları uşaq evinə apardılar.
Corinne Ioli-dən ayrılmış uşağın atası onun əleyhinə şikayət edib.
Səbəblər əsassız ittihamlardan ibarət idi və bunların hamısı ekspertlər tərəfindən təkzib edildi.
Lakin bu günə qədər İsveçrə məhkəmə orqanları bütün hallarda inkarolunmaz sübutları görməzdən gəlir və cinayət işləri
vasitəsilə ananı sıxışdırmağa çalışan uşağın atasını dəstəkləyir.
Bu, qızların hələ atası və anası ilə birlikdə yaşadıqları zaman atasına qarşı davranışlarının dəyişməsi ilə müşayiət olunmuşdu.
Onlar hər cür fiziki təmasdan imtina edib və irəliləyişlərə qarşı cızmaq, dişləmək və vurmaqla müdafiə olunublar.
Eyni zamanda uşağın atasında pedofilik meyllər inkişaf etdi.
Bu hadisələr Corinne Iolini atasından ayrılmağa vadar etdi.
Sonra o, uşağın rifahını təhlükəyə atması səbəbindən onu şikayət etdi.
Heç kəs atanın narahatedici meyllərinə diqqət yetirmədi və ya hər hansı araşdırma aparmadı.
Əksinə. Uşaqların yaşadığı evdəki baxıcı aşağıdakı şərhi verdi:
"Hətta ata uşaqlarına zülm etsə belə, onlar hələ də onu sevirlər" və "əksər kişilərin pedofil
fantaziyaları var, amma nadir hallarda onlara əməl edirlər."
Bu baxıcı indi atanın yeni tərəfdaşıdır.
2021-ci ildə o, anasına qarşı ümumi qadağanedici qərar əldə edib, bu qərar bu günə qədər qüvvədədir.
Hakim sonra analıq himayəsini anadan alıb atasına verdi.
2024-cü ilin sentyabrında ata yeni tərəfdaşı və iki qızı ilə birlikdə İsveçə köçdü.
Bu günədək Corinne Ioli ana kimi hüquqları uğrunda mübarizə aparır.
Bu, qanunsuz uşaq oğurlamalarının arxasındakı hiylələri ifşa edir və məlumatlılığı artırır.
Əlavə məlumatı onların veb-saytlarında tapa bilərsiniz: www.kinder-zurueck-nach-hause.ch və www.MamaLoveCollection.com.
Salam, əziz Corinne. Salam, əziz Lois.
Bunu eşidəndə həqiqətən şoka düşürsən. Belə bir şey necə ola bilər?
Belə adlanan əyilmiş yerləşdirmələr "Valideynlərdən Uzaqlaşdırılma Sindromu"na, PAS-a aiddir.
PAS Richard Gardner tərəfindən təsis edilib, o özü pedofil idi.
PAS bildirir ki, əgər uşaq valideynlərin ayrılması kontekstində atasını rədd edər və ya atasının cinsi
zorakılığını bildirərsə, PAS iddia edir ki, uşaq yalan danışır.
Ana onu bu məqsədlə manipulyasiya etmişdi.
Ana-uşaq münasibəti çox sıx, demək olar ki, simbiotik idi, buna görə də uşaq ananın himayəsindən
alınaraq atasına verildi və anası ilə əlaqəsi kəsildi.
Bizim işimiz PAS-ın bütün elementlərini ehtiva edir. Pedofil fantaziyaları şəklində pedofil mövzusu.
Lakin atanın uşağa təcavüz etdiyinə dair inkarolunmaz sübut olduqda da PAS tətbiq olunur.
Uşaqlara qarşı zorakılığın miqyası dəhşətlidir.
Xüsusilə ailə kontekstində, yəni təkrar-təkrar, uzun illər ərzində.
Biz həmçinin bilirik ki, uşaqlara qarşı min ittihamdan yalnız ikisi uydurmadır.
Bu Fransanın Ədliyyə Nazirliyi tərəfindən aparılmış bir tədqiqat idi.
Anaların sui-istifadəni uydurması barədə mif günahkarları qorumaq üçün aydın bir strategiya olduğu ortaya çıxır.
Ah, yaxşı. Bəs onda deyə bilərsən ki, PAS uşaq zorlayıcıları üçün bir növ qoruyucu qalxandır?
Tamamilə, elədir.
Analar və uşaqlar yalançı kimi təqdim edilir, səssizləşdirilir və biz fərdi halların tələsinə düşürülürük.
Biz heç də təcrid olunmuş hallar deyilik.
Biz beynəlxalq səviyyədə ekspert hesabatlarında və qərarlarda eyni mətn modullarının və
açar sözlərin istifadə olunduğunu yaxşı bilirik.
Və biz həmçinin uşaqlarını qorumağa çalışan analara qarşı beynəlxalq səviyyədə eyni
rəsmi terrorun tətbiq edildiyini görürük.
PAS və uşaqların bu qanunsuz aparılmaları uşaqlara və analara ciddi travma verir, hətta dissosiasiyaya (zehni bağlanma və ya
dissosiasiya – məsələn, trans vəziyyəti hissi, gerçəklikdən kənar hiss etmə; beyinin stress və ya həddindən
artıq tələblərə cavab olaraq müdafiə reaksiyası) səbəb olur.
Sanki bu da azmış kimi, uşaqlarını qorumağa çalışan analar peşəkar, sosial, maliyyə baxımından və hətta evsizliyə
qədər hər səviyyədə gerçək bir cadugər ovuna məruz qalırlar.
Cinlər müqəddəs sudan necə qaçırsa, cinayətkarlar da sözün əsl mənasında nədən qaçırlar?
Birincisi, anaları ilə sağlam münasibətləri olan və başına gələn hər hansı sui-istifadəni onlara danışan uşaqlar var, ikincisi isə
əlbəttə ki, bu uşaqların əlindən alınmasından sağ çıxan, bir-biri ilə əlaqə qurub bu barədə açıq şəkildə danışan analar var.
Burada şeytani təhrif baş verir.
Və biz bunu yenidən tərsinə çevirməliyik.
Onlar istəyirlər ki, biz susaq, ona görə də biz danışırıq.
Onlar bizi batırmaq istəyirlər, ona görə də onların bizi ruhdan salmasına imkan verməyək.
Bəli. Çox, çox gözəl.
Bu isə olduqca çətindir.
Və bu, hər gün öz ayaqların üzərində dura bilmək üçündür.
Əlbəttə ki, uşaqları sevmək bu işdə kömək edir.
Və sonra kömək gəlir. Və biz bu köməyə güvənirik.
Bəli, çox sağ olun. İcazə verin, bu anda başa düşdüyümü belə xülasə edim:
PAS elmi etibarlılıq görüntüsü verilmiş nəzəri bir quruluşdur.
Bu, törədici tərəfindən özlərini və digər törədiciləri qorumaq məqsədilə qurbanları ləkələmək üçün yaradılmışdır.
Bu mənə çox tanış səslənir, çünki biz eyni şeyi Yalan Xatirə Sindromu Fondundan da bilirik.
Beləliklə, saxta xatirələrlə bağlı məsələ bundadır ki, hər şey səhvdir.
PAS və FMS (Yalan Xatirə Sindromu) arasında hər hansı əlaqə varmı?
Tamamilə. Richard Gardner, dediyim kimi, PAS-ın ixtiraçısı, özü pedofil idi.
Yalan Xatirə Sindromu Fondunu təsis edən valideynlər uşaqları tərəfindən mərasim
zorakılığında ittiham olunmuş valideynlər idilər.
Bu iki fənn sahəsi arasında geniş üst-üstə düşmələr mövcuddur.
Və biz həm ölkə daxilində, həm də xaricdə PAS-dan sonra qanunsuz uşaq oğurlamaları hallarını bilirik; uşaqlar
analarından alınıb atalarına verilir və ataları onları bu mərasimlərə aparıb orada işgəncəyə məruz qoyur.
Beləliklə, qurucu Richard Gardner artıq vəfat edib və Yalan Xatirə Sindromu Fondu ləğv edilib.
Və buna baxmayaraq, bu günə qədər pedofil cinayəti və mərasim zorakılığı ilə bağlı bu
icraatları onlar müəyyən etməyə davam edirlər.
Nə üçün bu qədər inadla davam edə bilir?
PAS pedofil cinayətlərinin üzə çıxmasının qarşısını almaq istəyir.
Yalan Xatirə Sindromu Fondu şeytani şəbəkələrin ifşa olunmasının qarşısını almaq istəyir.
Biz pisliyin mahiyyəti ilə üz-üzəyik.
Əgər bu iki sahə yıxılarsa, qalanları – yəni maliyyə, dərman sənayesi, media, təhsil və s. – öz-özünə yerinə düşəcək.
Və buna görə biz qüvvələrimizi birləşdirib pedofil cinayətlərinə və bu qanunsuz uşaq oğurlamalarına qarşı mübarizə aparmalıyıq.
Bu, Hidranın ölümsüz başıdır.
Bir dəfə bu başa çatanda, o məğlub olur.
Bəli! Alqışlar! Çox gözəl!
Dəniz dalğalarının arasında qaya kimi dayandığın üçün təşəkkür edirəm.
Çox sağ ol, Lois. Və həyəcanlı AZK-ya!
Təşəkkür edirəm, təşəkkür edirəm. İndi isə sözü 30 ildir qayay kimi möhkəm dayanan bir qadına vermək istərdim.
Və bu Andrea Christidisdir. Klipi işə salın!
Dr Andrea Christidis uşaqlar və valideynlər üçün həqiqət və ədalətin müdafiəçisidir.
O, klinik, təhsil, neyropsixoloji, cinayət və məhkəmə psixologiyası üzrə
ixtisaslaşmış psixoloq, həmçinin davranış terapevtidir.
Müstəqil ekspert kimi o, gənclərin rifahı idarələri tərəfindən uşaqların götürülməsinin əsaslı olub-olmadığını
müəyyən etmək üçün artıq 1 000-dən çox ailə işini araşdırıb.
Bunu edərkən o, xeyirxahlıq hesabatlarını, saxtalaşdırılmış imzaları, məlumatların sui-istifadəsini, səhv diaqnozları, hökumət
korrupsiyasını, saxtalaşdırılmış qeydləri, şərəf və ləyaqətin ləkələnməsini və yalan faktların irəli sürülməsini ifşa etdi.
O, həmçinin şeytani mərasim zorakılığı halları ilə də qarşılaşıb.
Böyük öhdəliyinə görə o, başlanğıcdan etibarən çoxsaylı maneələrlə üzləşdi.
Məsələn, onun peşəkar titullarından məhrum edilməsi üçün cəhdlər edildi.
Onun əleyhinə 80-dən çox cinayət ittihamı irəli sürülmüşdü, lakin hamısı ləğv edildi.
Dr Christidis Almaniyanın baxım evlərində institusional sui-istifadənin baş verdiyini və uşaqların
müxtəlif yollarla istismar olunduğunu açıqlayır.
Buna qarşı olaraq, o, 2024-cü ildə "Axion Resist" assosiasiyasını təsis etdi.
Bu, tibb, psixologiya, təhsil, hüquq, kriminologiya, biologiya və İT sahələrinin mütəxəssislərindən ibarətdir və
uşaqların və onların sağlamlığının, eləcə də azadlığın və hüququn aliliyinin qorunmasına sadiqdir.
Birləşmə müxtəlif şöbələrin ekspertizasının effektiv şəkildə birləşdirilməsinə imkan verəcək.
Dr Andrea Christidis həmçinin əri ilə birlikdə MWGFD-nin (Səhiyyə, Azadlıq və Demokratiya uğrunda Tibb Mütəxəssisləri və
Alimlər) idarə heyətində fəaliyyət göstərir. Bu assosiasiya əhalinin sağlamlığının və sosial rifahının təşviqinə həsr olunub.
Salam Andrea! Sənin burda olmağından çox şadıq!
Biz uşaqların insan alveri və uşaqların himayəyə götürülməsi ilə bağlı sizdən bir neçə fakt eşitmək istərdik.
Sən bu sahənin tam mütəxəssisisən.
Təcrübələriniz barədə eşitmək istərdik.
Sənin saatlarla dinləmək olar dərslərin var. Çox danışacaq şeyin var.
Bu gün sənin cəmi 20 dəqiqən var, ona görə də bunu xülasə etməyin üçün sənə uğurlar arzulayıram!
Burada olmağıma imkan verdiyiniz üçün təşəkkür edirəm. Artıq bəzi çıxışçıları tanıdığımı və özüm onların iştirakı
ilə simpoziumlar və müsahibələr keçirdiyimi dərk etmişəm.
Bu hələ də məni dərin şəkildə təsir etdi. İndi isə hökumətin bu çox sayda uşağa necə çata biləcəyindən danışmağa başlayacağam.
Və mən dərhal bir neçə məqamla başlayacağam.
Birinci məqam – giriş: Uşaqların qorunmasının iki üzü.
Almaniya konstitusiya dövləti, uşaqlar üçün təhlükəsiz sığınacaq hesab olunur.
Amma reallıq tamamilə fərqli bir mənzərə çəkir.
2023-cü ilin sonunda təxminən 215 000 uşaq qayğıda idi – uşaq evlərində, himayə
ailələrində və ya gənclərin rifah müəssisələrində.
2024-cü ildə hər gün təxminən 190 uşaq valideynlərindən ayrılırdı.
Hər il himayə və görüş hüququ məsələləri üzrə təxminən 148 600 məhkəmə icraatı aparılır – 86 000-ə qədər uşaq yüksək mübahisəli
icraatlarda iştirak edir və onların təsirinə məruz qalır.
Eyni zamanda, hər bir hal üzrə xərclər artır: 2016-cı ildə onlar artıq 12 000 avrodan çox idi – bu gün isə xeyli yüksəkdir.
Evdən kənar baxım üçün ümumi illik xərclər 8 milyard avro təşkil edir.
Uşaqların qorunması artıq uzun müddətdir milyard funt sterlinqlik biznesə çevrilib.
Amma bu fasadın arxasında institusional zorakılıq, iqtisadi maraqlar və struktur uğursuzluğu gizlənir.
İkinci məqam: Dr Reiner Fuellmich qlobal miqyasda yayılan məlumat təqdim edib.
Bu beynəlxalq şöhrətli hüquqşünas Reiner Fuellmich Korona Komitəsi vasitəsilə milyonlarla insana tanındı.
Onun missiyası: siyasi və sosial ədalətsizliklər barədə məlumatlılığı artırmaq.
O, həmçinin uşaqların insan alveri, müəssisələrdə cinsi istismar və dövlət orqanlarındakı korrupsiya barədə məlumat verib.
Amma Fuellmich Korona Komitəsində Ahr Vadisindəki sel fəlakətini araşdırmaq istəyəndə – bir çox sakinin bildirdiyi kimi, orada
yuyulub gətirilmiş körpə kəllə qalıqları tapıldığı deyilir ki, bu da əlbəttə mərasim zorakılığının
göstəricisidir – Almaniyanın hüdudlarından xeyli kənara uzanan bir səlahiyyət mübarizəsi başlayır.
Bu məqam həmçinin (bu gün bir neçə dəfə qeyd edildiyi kimi) bu iddianı irəli sürən digər şəxslərin də -i araşdırmaq istəməsinə
səbəb olub – təkcə Dr Reiner Fuellmich yox, həm də, məsələn, hazırda həbsdə olan və hələ ittiham olunmamış, o vaxt GSG 9-u
yaratmış Max Eder , bu sahədə çox-çox fəal idi, və adını çəkdiyim Prinz Reuss Qrupu ilə əlaqəli digər şəxslər
– məncə, ümumilikdə 26 nəfər – bu gün də həbsdədir. Onlardan ikisi isə artıq vəfat edib.
5 sentyabr 2022-ci ildə Dr Fuellmich əleyhinə əsassız cinayət ittihamı irəli sürüləcək.
O məğlub olur, amma məhkəmə sonra öz ittihamlarını irəli sürür.
Çox sayda ifşaçıya tanış bir naxış – narahat suallar verənlər özləri araşdırmanın mövzusuna çevrilir.
Daha sonra Dr Reiner Fuellmich ICIC.law (https://icic.law/) adlı beynəlxalq informasiya portalını təsis edir.
Onun müsahibələri – məsələn, 22 dekabr 2022-ci ildə Calin Georgescu ilə və 20 avqust 2023-cü ildə
Cathy O'Brien ilə – dünya üzrə auditoriyaya çatdı.
Marcel Polte bu gün artıq izah etdiyi kimi, Cathy O'Brien mərasim xarakterli sui-istifadənin qurbanı olub. O,
həmçinin bu MKultra proqramının "sınaq mövzusu" kimi təsirinə məruz qalıb – mən bunu belə ifadə edərdim.
İndi üçüncü məqama keçirəm: Berlin şəhərində sui-istifadə halı – sistem uğursuz olanda.
Hadisənin mərkəzində dörd yaşlı bir oğlan uşağı dayanır ki, o, atasının ona şifahi və
anal zorakılıq etməsi barədə anasına danışır.
Pediatr və Charité Xəstəxanasındakı həkimlər davam edən cinsi istismara dair güclü şübhəni
təsdiqləyirlər. Fotoşəkillər və hesabatlar mövcuddur.
Mən bunu artıq keçən ilin dekabrında Bavariyada keçirilən simpoziumda bildirmişdim.
Siz hələ də YouTube-da "Axion Resist" adı ilə onu izləyə bilərsiniz.
Lakin ananın sözlərinə görə, Berlin qurbanının vəkili istintaqın əsas nəticələrini məhkəməyə göndərməyib.
LKA sonra istintaqı bağlayır.
Məntiq belədir: "Bütün bunlar uşağın təsəvvüründən yaranmalı və ya ananın təsiri altında formalaşmalıdır."
İstintaq sorğularının audio yazıları göstərir ki, ananın təsirinin heç bir əlaməti olmayıb. Mənimdə həmin audio yazılar var.
Məhkəmə icraatları başa çatmışdır. Ana bir neçə ildir ki, övladına görə heç bir əlaqə saxlaya bilməyib. Oğlan indi 14 yaşındadır.
Şahidlər mənə məlumat veriblər – bunu təsdiqləmək və ya araşdırmaq imkanım yoxdur – ki, oğlanın indi
Berlin küçələrində uşaq fahişəsi kimi işlədiyi deyilir.
Dördüncü: gərginləşmə və törədənin imtiyazı.
Oğlan ciddi davranış problemləri inkişaf etdirir: cinsi xarakterli davranış, sidik qaçırma və intihar düşüncələri.
O, yetkinləri cinsi əlaqəyə girməyə təşviq edir və bağça ilə məktəbdə təkrar-təkrar sui-istifadə səhnələrini canlandırır.
Tibbi mütəxəssislər tərəfindən müalicə tövsiyələri verilmişdi. Onlar nəzərə alınmadı.
Atası onu rədd etdi, lakin 2015-ci ildə ona yeganə himayə hüququ veriləcək.
Ana, dediyim kimi, uşaqla bütün əlaqəni itirir.
Ona bütün bir il ərzində uşağını görməyə icazə verilmədi.
Sonra ara-sıra və müşayiətlə, indi isə illərdir heç bir əlaqəsi yoxdur.
Bir neçə partiya hesabatı sui-istifadəni təsdiqlədi. Onların hamısı nəzərə alınmadı.
2017 və 2018-ci illərdə, uşaq artıq bir müddət atası ilə yaşadığı zaman, Neukölln Gənclərin Sosial Müdafiəsi İdarəsi
uşaqda ciddi cinsi xarakterli davranışları sənədləşdirmişdi.
Oğlan bir neçə dəfə dedi: "Mən ölmək istəyirəm."
Mənə ailə məhkəməsi və s. tərəfindən təqdim olunan bütün sənədləri nəzərdən keçirmişəm. Ananın uşağın
rifahını təhlükəyə atdığına dair heç bir sübut yoxdur.
Beşinci: Cinayətkarların dolaşıq əlaqələri və sistemli qorunması.
Ana öyrənir ki, Milli İtkin və İstismar Olunmuş Uşaqlar Mərkəzi (NCMEC) – Uwe Kranzın artıq qeyd etdiyi – bu işlə bağlı uşaq
pornoqrafiyası barədə hesabat qeydə alıb. Hesabat Dövlət Cinayət Polis İdarəsində (LKA)
qeydə alınıb, lakin heç bir istintaq aparılmayıb.
Carsten Stahl, özünü ictimaiyyətdə uşaq müdafiəçisi kimi təqdim edən şəxs, ananın sözlərinə görə, iddia olunan
törədici – ata – ilə gəncliyindən bəri şəxsi tanışlıqdadır.
O, həmçinin onların ortaq mənzilində də onun yanına gəlirdi – anası hələ atasının yanında yaşadığı vaxtlarda.
Amma Carsten Stahl anaya qarşı məhkəmə iddiası qaldırır, çünki o dedi ki, Carsten Stahl bu atanı tanıyır.
Ana məhkəmədə qalib gəlir və hakim soruşur: "Stahl əslində bununla nə əldə etməyə çalışır?"
Niyə anaya atanı tanıdığını deməyə icazə verilməməlidir?
Altıncı: Dr Dorothea Thul işi – Bir həkimə təzyiq.
Pediatr Dr Dorothea Thul ananın adından oğlanın xroniki cinsi istismara məruz qalmasını təsdiq edən tibbi hesabat hazırlayır.
Qısa müddət sonra o, mənzilinin qarşısında hücuma məruz qalır. Ona hədələr yağdırılır, psixiatrik şöbəyə yerləşdirilir və
iddia edilən "təhqiredici davranış"a görə – onu psixiatrik xəstəxanaya yerləşdirə bilmədikləri üçün – həbsdə saxlanılır.
Yeddinci: Sosial kontekst – Uşaqların qorunması sənayeyə çevriləndə.
Bu fərdi taleyin arxasında səhv stimullarla işləyən bir sistem dayanır.
Dövlət uşaq və gənclərin rifah xidmətləri hər il milyardlarla xərclənir.
Orta hesabla, himayədəki hər bir uşaq üçün ayda 12 000 avrodan çox xərclənir. Bəzi
təminatçılar isə bu məbləğin on dəfə çoxunu alırlar.
İndi siyasətçilər – mən özüm yerli siyasətçi olmuşam, ona görə də bunu deyə bilərəm – yoxsulluğu
uşaqların rifahına təhdid kimi qiymətləndiriblər.
Əgər yoxsulluq uşağın rifahına təhdid sayılırsa, təbii ki, insan düşünür: niyə valideynlər uşağı özlərinə götürmürlər?
Uşaq evləri və ya himayəçi valideynlər bu pulu niyə alırlar?
Buna əlavə olaraq uşaqlar arasında yoxsulluğun artması – Bundestaga görə "bütün təhsil prosesinə genişmiqyaslı təsir
göstərən" – ailə məhkəmələrinin həddindən artıq yüklənməsi, cinsi zorakılıq hallarında sübutların qorunmaması və törədiciləri
qoruyan institusional mexanizmlər, bu da anaları zorakılıq şübhələndikdə və ya onu bildirdikdə cinayətkar vəziyyətə salır.
Mən bunu deyə bilərəm, çünki illər ərzində minlərlə ailə hüququ işi nəzərdən keçirmişəm və
eyni qədər ekspert rəyi araşdırıb tənqid etmişəm.
Əvvəlcədən deməliyəm ki, əgər genetik material və ya ciddi xəsarətlər aşkarlanmırsa,
cinsi zorakılığı sübut etmək çox çətindir.
Uşaqlar belə iddialar irəli sürdükdə, ana tez-tez uşağı manipulyasiya etməkdə ittiham olunur.
Sonra deyirlər ki, ana uşağın rifahını təhlükəyə atır və uşağı iddia olunan törədiciyə göndərirlər –
demək olar ki, bütün hallarda bunu təsdiq edə bilərəm.
Və sonra törədicilərin institusional müdafiəsi var ki, bu da anaları cinayətkar elan edir – bu başqa bir amildir – çox
vaxt analar cinayət işi ilə üzləşir və ya psixiatrik müalicəyə göndərilir. Bəzən onlara tamamilə yanlış diaqnozlar qoyulur.
Bu o deməkdir ki, sui-istifadəni bildirən hər kəs öz övladını itirmək riski ilə üzləşir. Beləliklə,
cinayətkarları qorumaq milli maraq məsələsinə çevrilir.
Səkkizinci: Tarixi paralelər – yaşayış müəssisələrindəki qaranlıq tərəf. Bu hallar təcrid olunmuş hadisələr deyil.
Kentler eksperimentlərindən Haasenburqa, SOS Uşaq Kəndləri və Vunsiedeldən kiçik Lena:
Dövlətin və ya kilsənin nəzarətindəki müəssisələrdə dəfələrlə cinsi zorakılıq, işgəncə və ya ölüm baş verib.
Məlumat ictimaiyyətə açıq sənədləşdirilib. Siz onu həmçinin bizim ana səhifəmizdə "Axion Resist" bölməsində tapa bilərsiniz .
Biz bu mövzu ilə bağlı çoxlu simpoziumlar da keçirmişik və çoxlu hallara və mənbələrə istinad etmişik.
Çoxları heç vaxt eşidilmədi. Haqsızlıqlara qarşı danışan insanlar – mən bunun nə demək
olduğunu yaxşı bilirəm – tez-tez özləri hədəf olurlar.
Və doqquzuncu, həmçinin yekunlaşdıraraq: həqiqətin qiyməti.
Dr Reiner Fuellmich narahat edici həqiqətləri söyləyənləri simvolizə edir.
O, korrupsiyanı, sui-istifadəni və səlahiyyətdən sui-istifadəni ifşa etmək istəyirdi. Bunun üçün cinayətkar elan edildi.
Dr Dorothea Thul heç kimin eşitmək istəmədiyi diaqnozu qoydu və azadlığını itirdi.
Bu, həmçinin Max Ederə və Prinz Reuss qrupundan olan digərlərinə, eləcə də şübhəsiz ki, bir çox başqalarına da aiddir.
Və buna görə də əlavə etmək istəyirəm ki, biz Axion Resist saytımızda həbsdə olan və təcili yardıma ehtiyacı
olan şəxslər üçün hüquqi müdafiə xərclərinə vəsait toplamaq məqsədilə ianə hesablarını siyahıya salacağıq.
Biz bunu ana səhifəmizdə dərc edəcəyik.
Uşaqlarını qorumaq istəyən analar hüquqlarından məhrum edildilər.
Və köməyə ehtiyacı olan uşaqlar onları sındırması nəzərdə tutulan sistemin ixtiyarına buraxıldı.
Mən siyasətçi və sabiq kansler Olaf Şoltsun 2002-ci ildə etdiyi bəyanatı xatırlayıram: "Biz artıq
uşaqların yataqları üzərində hava üstünlüyünü əldə etmişik."
Bu o deməkdir ki, dövlət uşaqları öz himayəsinə götürüb.
Onlar hətta uşaq bağçalarında və məktəblərdə belə cinsi və yararsız təhsillə beyinləri yuyulur.
Bizdə bu "Original Play" adlı oyun var idi, valideynlər isə bilməzdilər ki, yad kişilər uşaq
bağçalarına girib uşaqlara qarşı cinsi istismarda bulunurlar.
Hətta sui-istifadə halları da olub və s. Belə hallar baş verir və valideynlər acizdirlər. Şikayət etsələr,
uşaqlarının onlardan əlindən alınacağını gözləməlidirlər.
Və bütün bunların əsas mesajı budur: uşaqların qorunması ört-basdır üçün pərdə olmamalıdır.
Haqsızlığı ifşa edənlər sistemləri deyil, uşaqları qoruyurlar.
Və uşaqlara yer ayırmaq demək olar ki, pul çap etməyə lisenziyadır. Mən sadəcə bunu deməliyəm.
Və maarifçilik səssizliyin məcburi edildiyi yerdə başlayır.
Təşəkkür edirəm. Təşəkkür edirəm.
Burada bu, çox qısa müddətdə və bu qədər yığcam şəkildə möhtəşəm şəkildə edilib!
Uşaqlara göstərdiyiniz fədakarlığa və onları belə cəsur şəkildə müdafiə etdiyinizə görə sizə çox-çox təşəkkür edirəm.
Yaxşı qadın daim hüquqi proseslərdə iştirak edir.
Telefonla danışanda o həmişə məhkəməyə getməli və növbəti dinləmədə iştirak etməli olurdu: "Bir dəqiqə, mən hələ
də…" Və o hər şeyi gecə hazırlayırdı, çünki hələ də məhkəmədə idi və hələ də getməli idi… Sadə desək: sən qəhrəmansan!
Bəli! Və bu məqamları da əlaqələndirdiyiniz üçün çox təşəkkür edirəm.
Və sizə hər uğur arzulayıram və bu töhfə üçün ürəkdən təşəkkür edirəm.
Təşəkkür edirəm. Çox sağ olun.
Bəli, əziz tamaşaçılar, indi biz cinayətlərin tam bir siyahısını eşitdik.
Biz bu şeytani ideologiyanın nə demək olduğunu, uşaqlar üçün nəyi ifadə etdiyini və
satanizmin mahiyyətinin nə olduğunu dərk etmişik.
Bu əslində ən zəif üzvlərimizə, uşaqlarımıza qarşı yönəlib. Bu demək olar ki, dözülməzdir.
Bir tərəfdən ümidsizliyə qərq ola bilərsən və düşünə bilərsən: Bəli, burada nə edə bilərsən?
Yaxud belə də deyə bilərik: Bəli, bütün bunlar indi ortaya çıxıb, çünki biz ruhən birləşmişik və
artıq gizli qala bilməz. Və bu böyük bir qələbədir.
Bu AZK-nin əvvəlində atam dedi ki, hər səhər saat altıda sinergetik bəyanatlarla biz yenə də bu
"görünüşcə məğlubedilməz" qüvvələri fəth edəcəyik.
Bu yaradıcı iman duaları ilə biz – sadəcə bunu demək istəyirəm – hər şeyi hərəkətə gətirdik ki, bu dəhşətlər üzə çıxsın və
onların üzərinə qalın pərdə kimi çəkilmiş örtük uçub getsin.
Və həmçinin getdikcə daha çox sağ qalanların danışmağa cəsarət etməsi, şahidlərin irəli çıxması, xəbər verənlərin getdikcə
daha çox ortaya çıxması, ekspertlərin burada baş verənləri ifşa etməsi. Və bütün bu təqiblərə sinə gərərək bunu ifşa etmələri!
Yalnız işıq sayəsində bu pis niyyətli planlar cəzalandırıla bilər, onlar dünya miqyasında aşkar olanda, artıq gizli
qala bilməyəndə. Və biz bu işi davam etdirəcəyik, ona görə də istəyirəm ki, hər səhər bu bəyanatları təkrarlayasınız.
Mən hamınızı bu işi görməyə dəvət edirəm, atam bu gün əvvəl etdiyi kimi.
Və bir daha deyirəm: bu, sinergetik bəyanatlarımızın nəticəsidir ki, getdikcə daha çox sağ qalanlar – ölüm təhdidlərinə baxmayaraq
– burada bizi idarə edən canavarlar haqqında, onların bir-birini necə qoruduqları və səhnə arxasında dünya işlərinin iplərini
necə çəkdikləri barədə bizə hər şeyi danışmağa cəsarət tapırlar.
Və məhz buna görə burada və indi bütün zəifliyimizlə birləşir və bu mesajı dünyaya çatdırırıq. Həmçinin, siz
yeddi spikərə də demək istəyirəm ki, möhtəşəm iş görmüsünüz.
Amma biz bu mesajı yayırıq, çünki maska düşüb və indi görə bilərik ki, bütün bunların arxasında
kim dayanır və əslində burada bizi kim terror edir.
Və biz bütün zəifliyimizlə orada dayanırıq və deyirik: Artıq yetər! Artıq yetər!!!
İndi qardaşım Elias və onun həyat yoldaşı Stefanie-ni səhnəyə çıxmağa dəvət etmək istərdim.
Fasilədən sonra Elias növbəti bloku ələ alacaq, orada digər sahələrə nəzər salacağıq və Vetopedia vasitəsilə bütün bu
məsələləri ictimaiyyətin diqqətinə çatdırdığımızda – onlara işıq tutduğumuzda – sahib olduğumuz gücü daha da dərk edəcəyik.
Amma indi sözü Stefanie-yə verəcəyəm. O, bir mahnı yazıb və bir az sonra bu barədə bir neçə söz deyəcək.
Burada bir az panflüt çalmağıma belə icazə verirlər, bu mənim üçün yaxşıdır, çünki bütün bu
işdən sonra rahatlaşmağıma kömək edir. Yaxşı.
Mən Stefani Sasekəm, Elias Sasek-in həyat yoldaşıyam.
Bizim ümumilikdə dörd kiçik və çox şirin uşağımız var.
Mən qısa şəkildə sizə mahnımın necə yaranmasından danışmaq istəyirəm: Lois, mən Kla.TV-də
sənın üç "Qan Səktləri" sənədli filmini izlədim.
Onlar məni həqiqətən silkələdilər. Bu sadəcə dəhşətli idi.
Dördüncü övladımızın doğulmasından bir neçə gün sonra yataqda fırlana-fırlana qalmışdım
və bu görüntüləri ağlımdan çıxara bilmirdim.
Məni baş verənlər inanılmaz dərəcədə təsirləndirdi və bu bir ana üçün təsəvvür edilməz, inanılmaz dərəcədə dəhşətlidir.
Və sonra bu çətin anda ümid şüası gördüm, o zaman anladım ki, indiki zəif vəziyyətimizdə möhkəm dayanmalı və
sadəcə üzərimizə bir şey gəlməsini, yeni mexanizmlərin azad olaraq bir şeyi hərəkətə gətirməsini gözləməliyik.
Və sonra, dediyim kimi, mənə bir qığılcım gəldi və bundan daha çox danışmaq istəmirəm, çünki hamısını mahnıma qoymuşam.
Çox gözəldir ki, sən, Lois, panflütündə mahnıya müşayiət etmək üçün vaxt tapdın. Həmçinin çox xoşdur ki, iki qayınqardaşım
və bir qayınanam mənimlə səhnədədirlər. Bu birgə prodüksiyadır.
Melodiyanı, sözləri və hər şeyi birlikdə yazdıq və indi bu mahnını ifa edə bilməyimiz məni çox sevindirir.
Ümid edirəm ki, bu çətin məsələdə tunelin sonunda bir işıq gətirəcək. Təşəkkür edirəm!
Sən etimadla dolu halda qucağımda uzanmısan
Hələ də bu dünyanın yükü üçün çox balacadır
Qapılar bağlandı, qaranlıq gözləməlidir
Amma mən artıq bilirəm ki, bu həmişə belə olmayacaq.
Və hələ də səni qucağımda daşıyıram
Amma çöldə bütün dünya səni gözləyir
Bu çətin vaxtlarda səni kim qoruyacaq?
Özünüzü gücsüz hiss etdiyiniz zaman və ədalətsizlik
Amma dinlə, övladım Gücdə yox, zəiflikdə Bu dövrün açarını tapacaqsan
Bu dünyanı dəyişdirənlər güclülər deyil Amma Yaradanın qucağında zəiflikdə istirahət edənlərdir
Uzun müddətdir öz ayaqlarım üstündə dayanmışam, amma özümü sənin kimi köməksiz və çox kiçik hiss edirəm
Mən zamanımızın əzabını görürəm və dayanıram Yalnız fırtına ortasında etibarla
Çünki bu zamanın açarı gücdə deyil, zəiflikdədir Hazır vəziyyətdə durur
Bu dünyanı dəyişdirənlər güclülər deyil Amma fırtına gözündə zəiflik içində dayananlardır
Və bütün güclülər heç nəyi hərəkət etdirə bilməzlər, Biz Yaradanın qucağında etimadla dincəldikdə
Yaradanın qucağında etimadla dincəldiyimiz zaman