Η Lois Sasek (Λόις Σάσεκ) είναι η μεγαλύτερη κόρη των έντεκα παιδιών του ιδρυτή της Kla.TV Ivo
Sasek (Ίβο Σάσεκ) και της συζύγου του Anni (Άννι).
Το 2006 ανέλαβε τη διεύθυνση παραγωγής της "Panorama-Film" και ήταν υπεύθυνη για τα γυρίσματα και το post-production
δέκα μεγάλων ταινιών μεγάλου μήκους του πατέρα της.
Από το 2012, είναι επίσης διευθύντρια παραγωγής και γενική συντονίστρια του διαδικτυακού τηλεοπτικού καναλιού Kla.TV.
Η Λόις είναι ένα μοναδικό οργανωτικό ταλέντο.
Η μεγάλη της δύναμη έγκειται επίσης στην ικανότητά της να ενθουσιάζει και να εμπνέει τους ανθρώπους.
Αυτό μπορούσατε να το ζήσετε από πρώτο χέρι όταν η AZK γινόταν ακόμα σε μεγάλες αίθουσες.
Υπό τον συντονισμό της, το σύνολο των 20 τόνων υλικού αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε μετά την εκδήλωση σε
μόλις μισή ώρα και όλοι οι εμπλεκόμενοι διασκέδασαν πολύ.
Με τον ίδιο τρόπο, έχει σχηματίσει μια ισχυρή και ενθουσιώδη ομάδα από τους εκατοντάδες εθελοντές της Kla.TV.
Το Kla.TV μεταδίδει τα δικά του προγράμματα καθημερινά για πάνω από 13 χρόνια σε 195 χώρες και σε έως και 80 γλώσσες.
Όποιος γνωρίζει τη Λόις ξέρει ότι έχει μεγάλη καρδιά για όλους τους αδύναμους και άπορους ανθρώπους.
Ειδικότερα, οι τύχες των πολυάριθμων θυμάτων σατανιστικής τελετουργικής βίας την έχουν συγκλονίσει συθέμελα.
Η επιθυμία να δώσει φωνή σε αυτούς τους ανθρώπους και να φέρει στο φως της δημοσιότητας τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εις βάρος
τους οδήγησε τη Λόις, εκτός από την εντατική εργασία της στο Kla.TV, να γίνει σεναριογράφος διαφόρων μεγάλων
ντοκιμαντέρ - όπως τα μέρη 1 έως 3 της "Αιματηρή σέκτα".
Αυτές οι ταινίες έχουν προβληθεί εκατομμύρια φορές.
Ενθαρρυμένοι από αυτές τις παραγωγές, πολλά θύματα έχουν τολμήσει να δημοσιοποιήσουν τις ιστορίες των δεινών τους.
Η Λόις έχει προσωπική επαφή με πολλούς από αυτούς.
Η τελευταία της ταινία "1024 ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ από τελετουργική βίας και η πλημμύρα δεν σταματά!" κυκλοφόρησε
πριν από μία εβδομάδα σε περισσότερες από 30 γλώσσες.
Ναι, αγαπητοί θεατές αυτής της 22ης AZK. Στο πρώτο μέρος, ο πατέρας μου, Ίβο Σάσεκ, μας
έδωσε μια τεράστια έρευνα. Μας την αποκάλυψε.
Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν αφιερώσει εθελοντικά το χρόνο τους για να κάνουν ορατές αυτές τις παγκόσμιες μυστικές κοινωνίες.
Έγιναν εντατικές έρευνες, κάθε βράδυ.
Στο τέλος του πρώτου μπλοκ, ο αδερφός μου ο Ηλίας μας έδειξε στην ιστοσελίδα Vetopedia πώς να βλέπουμε και να επαληθεύουμε
αυτές τις μυστικές εταιρείες σε έναν μεγάλο παγκόσμιο χάρτη.
Έχουμε δει εντυπωσιακά πώς αυτός ο κόσμος βρίσκεται στα νύχια αυτών των μυστικών εταιρειών σε όλους τους τομείς.
Στα νύχια της μασονίας υψηλού βαθμού, η οποία προς τα έξω παρουσιάζεται ως πολύ ανθρώπινη και φιλική.
Ωστόσο, σε υψηλότατους βαθμούς, έχουμε ακούσει από τα ίδια τους τα στόματα και έχουμε διαβάσει στα ίδια τους τα
γραπτά ότι ο Σατανάς/Εωσφόρος είναι γι' αυτούς Θεός και ο Θεός της Βίβλου και ο Ιησούς είναι ο διάβολος.
Όποιος έχασε αυτό το πρώτο μέρος της AZK, θα πρέπει να ακούσει την ομιλία του πατέρα μου,
Ίβο Σάσεκ, ως βάση για αυτό το δεύτερο μέρος.
Γιατί τώρα χτίζουμε πάνω σε αυτό. Ποια είναι η συνέπεια του να είναι ο Σατανάς Θεός;
Μπορείτε να σκεφτείτε: "Δεν με ενδιαφέρει ποιος είναι ο Θεός".
Ποια είναι όμως τα έργα αυτών των ανθρώπων που στην πραγματικότητα βλέπουν και λατρεύουν τον Σατανά ως θεό τους;
Όπως έχει ήδη ειπωθεί, έχω δημοσιεύσει εκατοντάδες αναφορές από θύματα του σατανισμού τα τελευταία χρόνια.
Τους άκουσα, τους μίλησα, διάβασα τις αναφορές τους, είδα τις ταινίες τους και όλοι μαρτυρούν ακριβώς
αυτό που αποκάλυψε ο πατέρας μου σήμερα το πρωί: Αυτές οι σκληρές παιδικές θυσίες, κλπ.
Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω όλα αυτά ξανά.
Φροντίστε να ακούσετε αυτή την ομιλία και να παρακολουθήσετε επίσης αυτές τις ταινίες στις
οποίες τα θύματα επιβεβαιώνουν όλα αυτά ένα προς ένα.
Για παράδειγμα, ότι η μασονία υψηλού βαθμού έχει τις ρίζες της στον καθαρό σατανισμό.
Αλλά αυτά τα θύματα έχουν βιώσει από πρώτο χέρι τι σημαίνει όταν ο Σατανάς είναι "Θεός", ή όταν ο Σατανάς
λατρεύεται, όταν τον επικαλούνται, όπως ακούσαμε από τον μασόνο 33 βαθμών Arthur Edward Waite.
Αυτή ήταν η θεωρία. Στην πράξη, τα θύματα μαρτυρούν τη μεγαλύτερη φρίκη που μπορεί να φανταστεί κανείς, το
πιο σκληρό πράγμα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος.
Και αυτό είναι που σημαίνει σατανισμός στον πυρήνα του.
Λέω ότι όποιος ασχοληθεί με αυτό το θέμα θα φτάσει στο τέλος του επειδή είναι τόσο σκληρό, επειδή ο Σατανισμός είναι το
αντίθετο από όλα όσα ορίζουν τον Θεό, από όλα όσα βρίσκουμε όμορφα, καλά, ειρηνικά, ένδοξα, αξιαγάπητα, θεϊκά ή ουράνια.
Αν το αντιστρέψεις αυτό, έχεις σκληρότητα, βία, καταστροφή, ακόμη και ακρωτηριασμό.
Αυτό είναι απαράδεκτο και αδιανόητο για εμάς τους ειλικρινείς ανθρώπους.
Μπορείτε επίσης να το δείτε αυτό στην τελευταία μου ταινία, όπου η "Ελβετική Εκκλησία του Σατανά"
επιδεικνύει ανοιχτά αυτές τις φρικαλεότητες στο δικό της κανάλι.
Είναι σχεδόν ανυπόφορο. Τώρα το μεγάλο ερώτημα είναι: πρέπει πραγματικά να το αντιμετωπίσουμε αυτό;
Αυτό δεν κάνει καλό στο πνεύμα μας, μας ρίχνει το ηθικό, πρέπει να ασχολούμαστε με το φως.
Ναι, ναι, είμαστε το φως, σωστά, και το φως είναι η πτώση αυτών των φρικαλεοτήτων.
Αλλά αν δεν αντιμετωπίσουμε τι είδους άνθρωποι βρίσκονται στα ηνία της εξουσίας σε αυτή τη γη - όπως έχουμε αποδείξει σήμερα,
όπως έχει αποδείξει ο μπαμπάς - αν δεν διερευνήσουμε αυτό το αβυσσαλέο κακό στα ανώτερα κλιμάκια αυτών των παγκόσμιων
ηγεμόνων, τότε θα συνεχίσουμε να φοβόμαστε τις πανδημίες τους, τη ρητορική τους για το κλίμα, τους πολέμους που υποκινούν.
Διαβάζουμε τις ψεύτικες εφημερίδες τους, θα παρακολουθούμε αβοήθητοι να καταστρέφουν ακόμη περισσότερο
το περιβάλλον μας, να ληστεύουν τη γη και τις περιουσίες, να λεηλατούν τις φτωχές χώρες.
Βλέπουμε τις ταινίες τους, ακούμε τη μουσική τους - "Trallalla, Didelidei" -, συζητάμε αν ο εμβολιασμός με mRNA είναι καλός ή
κακός, αν υπάρχουν chemtrails ή όχι, αν ο ήλιος πρέπει να σκοτεινιάσει ή όχι, πόσες ακόμα κεραίες 5G
και δέσμες Starlink πρέπει να κρεμαστούν στο διάστημα.
Παρακολουθούμε καθώς εκατομμύρια ανθρωποειδή ρομπότ εξαπολύονται στη Γη και πώς θα
αντικατασταθούμε από αυτήν την Τεχνητή Νοημοσύνη, κ.λπ., κ.λπ.
Αλλά μόνο όταν φτάσουμε στο κεφάλι του χταποδιού και όλη η ανθρωπότητα καταλάβει τι είδους τρελοί μας κυβερνούν, τι είδους
άνθρωποι είναι, ποια είναι τα έργα τους, ποια είναι η νοοτροπία τους και τι πραγματικά σημαίνει ο Σατανισμός, μόνο τότε
θα αποτινάξουμε αυτά τα δεσμά παγκοσμίως, όπως είπε ο Μπαμπάς.
Τότε θα σηκωθούμε όλοι όρθιοι. Τότε θα ρίξουμε φως σε αυτό μαζί και θα βάλουμε ένα τέλος σε αυτή την τρέλα,
επειδή το φως είναι ισχυρότερο από το σκοτάδι και επειδή ο Θεός είναι ισχυρότερος από τον Σατανά.
Και γι' αυτό θα ήθελα να ξεκινήσω με δύο θύματα του σατανισμού που επέζησαν από την τελετουργική
σατανική κακοποίηση και αυτή την αηδιαστική σατανική βία.
Στη συνέχεια, μεταβαίνω σε ειδικούς, σε μάρτυρες για το ίδιο θέμα, οι οποίοι μας λένε την έκταση του τι
κρύβεται πίσω από αυτό - μέχρι τον στρατό και ούτω καθεξής.
Και πρέπει να κοιτάξουμε εκεί για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον κόσμο μας.
Δεν παρουσιάζονται φωτογραφίες, αλλά θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε: Τι σημαίνει σατανισμός;
Θα δείξουμε όμως και τις λύσεις, τι μπορεί να κάνει ο καθένας μας για να το σταματήσει αυτό!
Και λέω, αν κάποιος δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει καθόλου, τότε μπορεί να καθίσει στο πλάι για λίγο ή να καλύψει τα
αυτιά του ενδιάμεσα, αν χρειαστεί και αν γίνει πολύ έντονο.
Αλλά δεν θα μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες, αυτό μπορώ να σας το πω. Αλλά πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό. Πρέπει να
θυμόμαστε ότι αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να βιώσουν αυτό που εμείς ακούμε μόνο επιφανειακά σε δύο ή τρεις προτάσεις.
Έτσι, είμαι υπέρ του να το αντιμετωπίσουμε αυτό τώρα και να το εξετάσουμε προσεκτικότερα! Μόνο τότε θα
μπορέσουμε να βγάλουμε τα σωστά συμπεράσματα. Θα περάσουμε τώρα στη Sandra Rasch (Σάντρα Ρας)
Γεννήθηκε σε μια σατανιστική οικογένεια και λέει από τις εμπειρίες της, για παράδειγμα: "Οι υψηλότερου βαθμού μασόνοι
είναι σίγουρα σατανιστές και ο θεός τους ήταν ένας μαύρος θεός που είχε τοποθετήσει τον εαυτό του στο σύμπαν
μας για να σκοτεινιάσει και να καταλάβει τα πάντα". Κλιπ.
Η Σάντρα Ρας είναι μια επιζών από τη Γερμανία, επιζών από τελετουργική βία.
Η ίδια και η αδελφή της Antje (Άντζε) μεγάλωσαν σε μια σατανιστική οικογένεια.
Πουλήθηκαν σε παιδόφιλους όταν ήταν παιδιά και κακοποιήθηκαν σοβαρά.
Η Σάντρα και η αδελφή της έπρεπε να λάβουν μέρος σε πολυάριθμες σατανιστικές τελετές.
Πραγματοποιήθηκαν θυσίες και κανιβαλισμός.
Οι δύο αδελφές χωρίστηκαν συστηματικά η μία από την άλλη, οπότε διέκοψαν την επαφή τους.
Στην ταινία "Ζωή στην κόλαση" της Liz Wieskerstrauch (Λιζ Βίσκερστραουχ), η οποία βασίζεται στην έρευνα του Guido Grandt
(Γκουίντο Γκραντ) , η Σάντρα και η Άντζε παρακολουθούν λεπτομερώς τις ίδιες τελετουργίες,
χωριστά η μία από την άλλη και χωρίς συνεννόηση.
Πριν από αυτό, δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους για δέκα χρόνια.
Η εμπειρία, την οποία αφηγούνται με μεγάλη λεπτομέρεια, αφορά τον τελετουργικό τοκετό της Άντζε , κατά τη
διάρκεια του οποίου το παιδί στη συνέχεια σκοτώθηκε.
Η ταινία «Ζωή στην κόλαση – Ο αγώνας των θυμάτων: Τελετουργική κακοποίηση στη Γερμανία»
προβλήθηκε το 2003 στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD.
Σε αυτό, τα θύματα αναφέρουν τελετουργική σατανιστική κακοποίηση.
Ονομάζουν χώρους και δράστες τελετουργικής κακοποίησης.
Ωστόσο, η ταινία δεν ακολούθησε κατακραυγή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η
αστυνομία έκλεισε την έρευνα μετά από λίγα χρόνια.
Κανείς δεν παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη για αυτές τις τρομερές πράξεις, πόσο μάλλον δεν καταδικάστηκε.
Είναι προφανές ότι η διερεύνηση και η νομική επεξεργασία αυτών των αποτρόπαιων αδικημάτων δεν ήταν επιθυμητή.
Η ταινία έχει έκτοτε διαγραφεί από τη βιβλιοθήκη μέσων του ARD και μπορεί να βρεθεί μόνο σε ιδιωτικούς λογαριασμούς.
Τα δημόσια μέσα ενημέρωσης έχουν αποστασιοποιηθεί από τη διευκρίνιση της σατανιστικής τελετουργικής κακοποίησης
ή ακόμη και γελοιοποιούν τα θύματα, όπως ο Böhmermann (Μπέμερμαν) από το ZDF ή ο Rehmann (Ρέμαν) από το SRF.
Η Σάντρα Ρας είναι πλέον ειδικός στη θεραπευτική υποστήριξη ατόμων που έχουν βιώσει τελετουργική κακοποίηση ή άλλα
σοβαρά τραύματα, όπως παιδεραστία, καταναγκαστική πορνεία, έλεγχο του νου, κακοποίηση, βιασμό και παραμέληση.
Στον ιστότοπό της raschheilen.de, όσοι έχουν πληγεί μπορούν να εγγραφούν για να επεξεργαστούν τις τραυματικές
τους εμπειρίες και να απελευθερώσουν το εσωτερικό τους φως.
Έχει γράψει ένα βιβλίο για τις εμπειρίες της με τίτλο: «Πριν τα παρατήσεις: Ξεπερνώντας το τραύμα,
την τελετουργική κακοποίηση και τον έλεγχο του νου».
Βλέπω ήδη τη Σάντρα εδώ, μας ακούς; . Υπέροχα. Ναι, γεια σου αγαπητή Σάντρα.
Είναι τιμή μας να σας έχουμε εδώ σήμερα στην 22η AZK!
Ναι, γεια σου Λόις. Είναι τιμή μου να είμαι μαζί σου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με καλέσατε σε αυτή την εκδήλωση.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ναι, η αδελφή σας Άντζε ήταν πολύ στο επίκεντρο της ταινίας "Ζωή στην κόλαση".
Αλλά γεννηθήκατε επίσης σε αυτή τη σατανική γενεαλογία.
Τι έχετε βιώσει; Τι μπορείτε να μας πείτε για τον σατανισμό σε αυτό το πλαίσιο;
Λοιπόν, αυτή η ταινία αντικατοπτρίζει κατά κάποιο τρόπο την παιδική μας σχέση.
Αυτό όμως που θα ήθελα να ξεκαθαρίσω είναι πώς είναι η ζωή σε μια τέτοια σατανιστική σέκτα, γιατί έχω συνειδητοποιήσει
ότι πάρα πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πώς είναι.
Και είναι πραγματικά έτσι. Ζεις σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι αυτό το επίπεδο της κακοποίησης και το άλλο - αυτά τα παιδιά
που αναφέρθηκαν ζουν σε αυτό το καθημερινό επίπεδο όπως εγώ.
Και επίσης στην καθημερινή ζωή: πάντα φοβάσαι. Είναι μια διαρκής, μόνιμη "θέση προσοχής", γιατί πρέπει πάντα
να προσέχεις πώς σκέφτεσαι, πώς αισθάνεσαι και τι λες.
Παρατηρούν τα βλέμματα και επίσης ελέγχουν αν κάποιος επιδεικνύει τις σωστές συμπεριφορές.
Ελέγχουν τις φιλίες, τις επαφές, το πώς είσαι στο σχολείο, με ποιους είσαι στο σχολείο.
Ελέγχουν τα πάντα, ναι, σχεδόν κάθε ανάσα.
Και αν παρεκκλίνεις, για παράδειγμα, αν έχεις μια φιλία και αυτή γίνεται πολύ στενή, τότε διακόπτεται.
Δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφυγή. Βρίσκονται μέσα στο νου, παρακολουθούν τις σκέψεις, τα βλέμματα, τα
συναισθήματα, ολόκληρη την ύπαρξη και παρατηρούν τα πάντα.
Και, το σημαντικότερο: τα παιδιά είναι απόλυτη ιδιοκτησία αυτής της αίρεσης. Είναι προορισμένα να είναι.
Και τι βιώσατε εκεί στη σέκτα, από πρακτική άποψη;
Οι εμπειρίες μου - είναι σχεδόν η πρώτη φορά που μιλάω πραγματικά για τον εαυτό μου, γιατί πριν
ήμουν πάντα πρόθυμη να μιλήσω μόνο για τη θεραπεία.
Αλλά νομίζω ότι μπορώ να το κάνω τώρα. Έτσι, με έπαιρναν κάθε βράδυ και μου έδιναν ναρκωτικά. Ακριβώς.
Είχα σακούλες στο κεφάλι μου και με πήγαιναν εκεί.
Μου χορηγήθηκαν ορμόνες από νωρίς. Έτσι, δεν είχα φυσιολογική εφηβεία, αλλά μου δόθηκαν ορμόνες και έμεινα σκόπιμα έγκυος.
Βγήκαν από μέσα μου σε διαφορετικά στάδια. Ξέρω ότι είχα μεταφέρει ένα αρκετά μακριά που θα ήταν βιώσιμο.
Και ένα από αυτά μου το έβγαλαν και – ενώ εγώ ήμουν ακόμα εκεί αιμορραγώντας – μπροστά στα
μάτια μου έβγαλαν το δέρμα από αυτό το παιδί.
Μου πήρε πολλά, πολλά χρόνια για να καταλάβω με κάποιο τρόπο πώς να ζήσω με αυτό.
Στη συνέχεια, υπάρχει το ζήτημα αυτών των προστατευόμενων και μη προστατευόμενων παιδιών.
Οι άνθρωποι πάντα λένε: "Από πού προέρχονται όλα τα παιδιά;"
Αλλά ακριβώς μέσα από αυτές τις στοχευμένες και συνειδητές εγκυμοσύνες.
Και ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός παιδιών - και είναι πραγματικά εκατοντάδες χιλιάδες - ζει σε
υπόστεγα, σε κλουβιά, σε σήραγγες, και κάπου τα φροντίζουν.
Έτσι, μερικές φορές έπρεπε να φροντίζω παιδιά για να μπορέσουν με κάποιο τρόπο να επιβιώσουν, και τα κακοποιούν, τα παίρνουν
και τα χρησιμοποιούν μέχρι που τίποτα δεν λειτουργεί πια.
Και μετά είτε θυσιάζονται και τα όργανα πωλούνται είτε - δεν ξέρω τι κάνουν. Οπότε χρησιμοποιούν πραγματικά τα πάντα.
Και η παραγωγή αυτού του αδρενοχρώματος σε αυτή την εξαιρετικά τραυματική κατάσταση - με άλλα λόγια, η λήψη αυτού του αίματος -
αυτή η παραγωγή αδρενοχρώματος και αυτό το συνεχές υψηλό επίπεδο τραυματισμού, αυτό είναι το
μέγα στρες. Το σώμα δεν μπορεί να το αντέξει άλλο.
Ένα άλλο πράγμα που μου συνέβη: μυούν επίσης τα παιδιά.
Κάποτε με έθαψαν σε έναν τάφο και άρχισαν να τον γεμίζουν.
Έτσι, ένα παιδί βρίσκεται στον τάφο και τα άλλα πρέπει να είναι τόσο υπάκουα στη λατρεία ώστε να θάψουν
ένα άλλο παιδί ζωντανό. Ναι, είναι ένα είδος μύησης .
Και κάποτε ήμουν εγώ αυτός που βρισκόταν στον τάφο και βγήκα αρκετά νωρίς για να επιβιώσω.
Όταν μεγάλωσα και δεν ήμουν πια κατάλληλη για παιδικό σεξ, εκπορνεύτηκα.
Εκπαιδεύτηκα να χορεύω μπροστά σε άντρες, οι οποίοι στη συνέχεια με επέλεγαν.
Και για προπόνηση των αντανακλαστικών μου, μου έδωσαν μια ολόσωμη στολή που ήταν εξοπλισμένη με βελόνες στο εσωτερικό.
Και αν δεν ήμουν αρκετά πρόθυμος, μου φόρεσαν το κοστούμι.
Οπότε μπορείς να φανταστείς ότι κάθε κίνηση είναι πραγματικά βασανιστική.
Ένα άλλο σημείο είναι ότι υπάρχουν πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολλά παιδιά-θύματα για να γίνουν και
παιδιά-θύτες. Υπάρχει μια ψυχολογική προετοιμασία ότι τα παιδιά πρέπει να επιλέξουν ποιος θα πεθάνει.
Πρέπει να πάρουν μια απόφαση, έχουν πάντα την αίσθηση ότι παίρνουν τη λάθος απόφαση, ότι πάντα φταίνε και πάντα κάνουν
λάθος με κάποιο τρόπο, αλλά δεν μπορούν ποτέ να σώσουν κανέναν.
Όταν ήμουν μικρός - ήμουν περίπου πέντε ή έξι ετών - με έκαναν επίσης δράστη και έπρεπε να ανοίξω ένα σώμα που ήταν ακόμα ζεστό.
Με οδήγησε το χέρι να αφαιρέσω την καρδιά. Το ίδιο κάνουν σχεδόν με όλους όσους βρίσκονται εκεί.
Ναι, το έχω ακούσει ξανά και ξανά!
Ναι, ακριβώς. Και αυτό που είναι επίσης μια πολύ σημαντική τελετή: με τα μικρά παιδιά - στην ηλικία των
τριών ετών - κάνουν πραγματικά έναν σατανικό γάμο.
Ναι, το έχω ζήσει κι εγώ αυτό, όπου πραγματικά ντύνεσαι με μαύρο νυφικό και πέπλο και παντρεύεσαι
- και μετά φυσικά γίνεται ένα μαζικό όργιο. Χμμ.
Ναι, ακριβώς. Μια φορά με πήγαν στο Βέλγιο και ήταν όπως στην υπόθεση Dutroux, όπου τα παιδιά περιμένουν σε σκοτεινά δωμάτια
-χωρίς παράθυρα, στο σκοτάδι, εντελώς ερειπωμένα- μέχρι να τα πάρουν και να τα κάνουν κτήμα τους, να τα χρησιμοποιήσουν.
Και αυτό ήταν πολύ βίαιο. Θυμάμαι ότι κάποτε έπρεπε να περάσω με το αυτοκίνητο από το Βέλγιο ως
ενήλικας. Είπα: "Μόνο αυτοκινητόδρομος και όπου βλέπω φώτα".
Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαμε πάει εκεί κάτω, γιατί το Βέλγιο ήταν πραγματικά εξαιρετικά σκληρό
και έφτανε μέχρι τις υψηλές βασιλικές βαθμίδες.
Έτσι, πηγαίνει πάντα στην κορυφή. Υπάρχει ιεραρχία και πολλά επίπεδα.
Και αυτή η μαζική κακοποίηση είναι μόνο σε χαμηλότερο επίπεδο, αλλά ορισμένα πράγματα προέρχονται από την
κορυφή και ενορχηστρώνονται από την κορυφή, επειδή είναι απλώς ένας οικονομικός παράγοντας γι' αυτούς.
Το είδατε κι εσείς αυτό, ότι είναι τα πάνω εκεί;
Ναι.
Εντάξει.
Πρόκειται για την ψυχή.
Όσοι το κάνουν αυτό δεν έχουν ψυχή ή έχουν μαύρη ψυχή.
Συχνά είναι απλώς συνείδηση και θέλουν απλώς να κυριεύσουν, να μετατρέψουν ή να σκοτώσουν την ψυχή. Αυτό
είναι τρελό, ναι. Επειδή αυτό είναι το φως αυτής της γης.
Ναι, σε ευχαριστώ πολύ για την ανοιχτότητά σου, Σάντρα, που μίλησες γι' αυτό και το μοιράστηκες μαζί
μας. Δεν είναι εύκολο, όπως γνωρίζουμε από άλλα θύματα.
Είναι ένα μεγάλο βήμα γι' αυτούς να μιλήσουν γι' αυτές τις φρικτές εμπειρίες. Αυτό είναι τρομερό.
Σας ευχαριστούμε που το μοιραστήκατε μαζί μας - για πρώτη φορά εδώ στην 22η ΑΖΚ - με λεπτομέρειες που ο
κόσμος δεν γνωρίζει ακόμα. Με συγκλονίζει κάθε φορά.
Αυτή η σατανική ιδεολογία είναι απλά αβυσσαλέα κακή, όπως εξηγήσατε και πάλι.
Αλλά μπορείτε επίσης να πείτε ότι η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για τη σατανιστική τελετουργική κακοποίηση αυξάνεται και
ότι αυτές οι φρικαλεότητες δημοσιοποιούνται όλο και περισσότερο, επειδή όλο και περισσότερες από αυτές έρχονται στο φως.
Αλλά τώρα υπάρχει μια λεγόμενη "συνήγορος" για τα θύματα της τελετουργικής βίας, και αυτή
είναι η δικηγόρος Ellen Engel (Έλεν Ένγκελ).
Είναι μια ηχηρή φωνή στη δημόσια σφαίρα.
Ωστόσο, λέει ότι δεν μπορείτε να πιστεύετε όλα όσα λένε τα θύματα, ειδικά όταν πρόκειται για παιδοκτονία.
Δεν είχε βρει ποτέ αναφορές για εξαφανισμένα παιδιά στα μέρη όπου είχαν καταθέσει τα θύματα.
Ή ότι δεν υπήρχε τίποτα στην εφημερίδα για εξαφάνιση παιδιών, οπότε δεν θα μπορούσε να είναι.
Ως συνήγορος των θυμάτων, παρουσιάζει τα θύματα ως αναξιόπιστα. Τι απαντάτε σε αυτό;
Απίστευτο, γιατί υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που απλά δεν αναφέρονται στην επιφάνεια - για τα οποία κανείς δεν ξέρει
τίποτα, που πραγματικά ζουν στη μυστικότητα, που ζουν κακοποιημένα, που δεν βλέπουν ποτέ το φως της ημέρας - που
μόλις και μετά βίας κρατούνται στη ζωή και που βασανίζονται μέχρι θανάτου... - δεν θέλω να το πω - και βασανίζονται.
Και κανείς δεν το καταλαβαίνει. Πηγαίνει μέχρι τις ανώτατες βαθμίδες και έχουν τους καλύτερους μηχανισμούς συγκάλυψης.
Είχαμε μια Soko εκείνη την εποχή. Αυτή που μας πίστεψε αποσύρθηκε αμέσως.
Ένας από αυτούς συνέχισε να γελάει όταν με ανέκριναν. Το κάλυψαν σκόπιμα. Πολλοί άνθρωποι μιλούν για το
κάστρο Wewelsburg. Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί. Αλλά λένε ότι δεν μπορούν να βρουν τίποτα εκεί.
Υπάρχουν καθαριστές σκηνών εγκλήματος εκεί, και αν υπάρχει ένας αστυνομικός εκεί που
λέει: "Δεν έχουμε βρει τίποτα" - αυτό είναι όλο.
Το θέμα είναι ότι τα παιδιά είναι το μεγαλύτερο εμπόρευμα από όλα.
Όσον αφορά τα όργανα - χρησιμοποιούν τα έμβρυα για κρέμες, για καλλυντικά, για όλα τα είδη των πραγμάτων.
Ο σεξουαλικός τουρισμός είναι το μεγαλύτερο ζήτημα από όλα. Ναι, διακινούνται και πωλούνται και είναι
πραγματικά όλα κάτω από το ραντάρ, είναι μια ξεχωριστή οργάνωση στο πλαίσιο της δημόσιας πολιτικής.
Ουάου, ναι, ευχαριστώ για τις εξηγήσεις.
Έχω περιγράψει συνολικά 1024 περιπτώσεις επιζώντων σε τέσσερα ντοκιμαντέρ με θέμα την τελετουργική βία.
Και οι ίδιες αναφορές συνεχίζουν να έρχονται από διάφορες χώρες ξανά και ξανά και ξανά.
Από θύματα που μιλούν διαφορετικές γλώσσες.
Αλλά αυτό που είναι το πιο σταθερό σε όλες τις αναφορές είναι πάντα η δήλωση ότι εμπλέκονται
υψηλόβαθμα άτομα που είναι καλά δικτυωμένα μεταξύ τους.
Η Έλεν Ένγκελ αντιφάσκει επίσης με αυτές τις δηλώσεις, διότι λέει ότι κανένα έγκλημα δεν μπορεί να είναι
τόσο τέλειο ώστε να μην γίνεται γνωστό στη δημοσιότητα.
Τι λέτε ως αυτόπτης μάρτυρας; Είδατε επίσης υψηλά ιστάμενους ανθρώπους;
Ναι, στο Βέλγιο. Είδα ότι φτάνει μέχρι την κορυφή.
Και έχω κάποιους πελάτες που έχουν δει επίσης υψηλόβαθμους ανθρώπους.
Το θέμα είναι ότι αυτό το δίκτυο - υπάρχουν γιατροί, μαίες, δικηγόροι, αστυνομικοί, δικαστές, πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι,
είναι όλα εκεί - έχει μια τόσο εξελιγμένη υποδομή που λειτουργεί σαν ένα δεύτερο δίκτυο κάτω από την κανονική μας υποδομή.
Και κανείς δεν το ξέρει αυτό. Είναι τόσο ενωμένοι, που το κρύβουν τόσο πολύ που ένας
"κανονικός άνθρωπος" δεν το αντιλαμβάνεται καν.
Έτσι, η Έλεν Ένγκελ δεν ψάχνει εκεί. Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι κάποιος θα το έβλεπε αυτό.
Τα γραφεία πρόνοιας νέων παραπέμπουν τους παιδόφιλους. Τότε, η αδελφή μου πήγε στο γραφείο πρόνοιας
νέων και τους είπε τι είχε συμβεί. Τίποτα δεν έγινε.
Αυτό το πέπλο σιωπής που καλύπτει κάθε θύμα. Είναι βαθιά προγραμματισμένο, είναι ο βαθύτερος μηχανισμός επιβίωσης.
Όμως ολόκληρη η κοινωνία είναι προγραμματισμένη για καταστολή, για αποφυγή.
Όταν ένας ψυχικά άρρωστος πηγαίνει σε μια κλινική, δεν το επεξεργάζονται, αλλά λένε: "Ω, μην το
ψάχνεις τόσο βαθιά, τότε θα χειροτερέψεις πάλι".
Η αποφυγή διαδίδεται παντού.
Είναι λοιπόν σαφές ότι δεν θέλουν να κοιτάξουν εκεί, ότι λένε: "Ωχ όχι, το φαντάζομαι, δεν είναι αλήθεια, όλα είναι υπέροχα".
Αυτό έχει γίνει ένας κοινωνικά προγραμματισμένος μηχανισμός και έχει γίνει ιδιαίτερα
έντονος τα τελευταία χρόνια λόγω του κοροναϊού.
Το δοκίμασαν σε παιδιά σε αυτές τις αιρέσεις επί πολλά, πολλά χρόνια και τώρα το εφαρμόζουν στην κοινωνία.
Ναι.
Αυτό ήταν το θεμέλιο για ό,τι συμβαίνει τώρα εδώ, παντού.
Και τώρα ξέρουν πώς να το κάνουν. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι η μαζική ύπνωση.
Ναι, οπότε το τι συμβαίνει εκεί είναι ένα εντελώς ξεχωριστό ζήτημα.
Ναι, σε ευχαριστώ πολύ για αυτήν την εξήγηση, αγαπητή Σάντρα.
Με χαρά.
Σου εύχομαι πολλή, πολλή δύναμη και ευλογίες για το θεραπευτικό σου έργο με τα θύματα.
Ναι, σας ευχαριστώ.
Αντίο Σάντρα, αντίο, ευχαριστώ!
Θα θέλαμε τώρα να στραφούμε στην Chantal Frei (Σαντάλ Φρέι).
Μίλησε επίσης πολύ για αυτές τις εμπλοκές υψηλού επιπέδου.
Είναι επίσης επιζήσασα από τελετουργική βία. Θα έλεγα: "Κλιπ!"
Η Σαντάλ Φρέι είναι Ελβετίδα και επιζήσασα από τελετουργική βία.
Είναι πολύ πρόθυμη να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τη σατανιστική τελετουργική βία, ώστε το θέμα αυτό να ακουστεί
από το κοινό και τα παιδιά μας να προστατευτούν από αυτήν.
Η Σαντάλ απήχθη όταν ήταν μικρό παιδί και έπεσε στα νύχια μιας σκληρής σατανιστικής αίρεσης.
Εκεί βίωσε καθημερινά σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική τελετουργική βία στο πλαίσιο τελετουργιών.Ο
αρχηγός της αίρεσης τους ήταν ένας ασκούμενος σατανιστής.
Στη λατρεία γίνονταν παιδικές θυσίες προς τιμήν του Σατανά.
Κακοποιήθηκε ως σκλάβα του σεξ από διάφορες ομάδες από μικρή ηλικία.
Σε ηλικία μόλις έξι ετών, οι σατανιστές αποφάσισαν να την εκπαιδεύσουν για να γίνει "Μητέρα του Σκότους" .
Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να φροντίσει τα άλλα παιδιά της αίρεσης και να τα προετοιμάσει για περαιτέρω κακοποίηση.
Έπρεπε να λάβει μέρος σε αμέτρητες σκληρές τελετές και θυσίες.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αγνοούσε τη σκοτεινή πλευρά της ζωής της, καθώς είχε υποστεί διάσπαση της προσωπικότητάς
της ως αποτέλεσμα των βασανιστηρίων. Στην ηλικία των 30 ετών, υπέστη ψυχική και σωματική κατάρρευση.
Τότε οι αναμνήσεις από τις τρομερές εμπειρίες της επέστρεψαν σιγά σιγά.
Μετά από χρόνια, κατάφερε τελικά να εγκαταλείψει την αίρεση και άρχισε να μιλάει για τις εμπειρίες της.
Σήμερα η Σαντάλ δίνει συνεντεύξεις και δημοσιοποιεί την ιστορία της.
Ονομάζει πολλούς από τους δράστες που ήταν παρόντες ή συμμετείχαν ενεργά στις τελετές.
Σύμφωνα με την ίδια, μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πολλές διασημότητες όπως η βασίλισσα Ελισάβετ Β', ο βασιλιάς Φελίπε της
Ισπανίας, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο Τομ Κρουζ και ο Μπιλ Κλίντον.
Έγραψε δύο βιβλία για τις εμπειρίες της με τους τίτλους "Μιλάω!" και "Ρωτάω".
Το 2023, ξεκίνησε το έργο «50 Φωνές Τελετουργικής Κακοποίησης».
Στην ιστοσελίδα 50voices.org, 50 επιζώντες περιγράφουν τις πολύ προσωπικές τους εμπειρίες από τη σατανιστική τελετουργική βία.
Ναι, νομίζω ότι έχουμε τη σύνδεση. Γεια σου, αγαπητή Σαντάλ, χαιρόμαστε που είσαι μαζί μας σήμερα.
Γεια σου, αγαπητή Λόις, σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να
βρίσκομαι μαζί σας σήμερα και να μιλήσω γι' αυτό.
Υπέροχα, σας ευχαριστώ.
Αγαπητή Σαντάλ, όταν οι άνθρωποι ακούν ότι «οι αναμνήσεις» τέτοιων τρομερών εμπειριών επιστρέφουν
μόνο σταδιακά, συνήθως αποσυντονίζονται αμέσως:
«Αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια! Τέτοια τρομερά πράγματα, το καταλαβαίνεις αυτό όταν έχουν συμβεί».
Τι λέτε σε αυτούς τους ανθρώπους;
Ναι, αυτό είναι κάτι που ακούω συχνά. Αλλά πρέπει να πω ότι αυτό είναι λάθος.
Επειδή "ξεχνάτε" πραγματικά άσχημα γεγονότα. - Έτσι τα "ξεχνάς" στην καθημερινή ζωή, ας πούμε.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Θα ήθελα λοιπόν να σας πω κάτι που όλοι έχουμε βιώσει ή ακούσει στο παρελθόν.
Ας πούμε ότι πρόκειται για κάποιον που έχει ένα πολύ σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Κατά κανόνα - όχι πάντα, αλλά κατά κανόνα - τη στιγμή που συμβαίνει αυτό το ατύχημα, το άτομο διαχωρίζει αυτό το
γεγονός - αυτή την κατάσταση - επειδή είναι τόσο εξαιρετικά κακό και δεν μπορεί να ενσωματωθεί εκείνη τη στιγμή.
Τι σημαίνει "διαχωρισμένος";
Παρακαλώ;
Τι σημαίνει "διαχωρισμένος";
Αυτό σημαίνει ότι το γεγονός που συμβαίνει αυτή τη στιγμή συμβαίνει σαν να συμβαίνει έξω από τον εαυτό μας.
Έτσι, δεν μπορείτε να το ενσωματώσετε μόνοι σας, δεν μπορείτε να το επεξεργαστείτε τη στιγμή. Δεν
καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, αλλά συμβαίνει ούτως ή άλλως.
Και γι' αυτό η διαδικασία αυτή ονομάζεται "διαχωρισμός".
Και αυτό είναι στην πραγματικότητα μια φυσική διαδικασία και θα έλεγα ότι είναι μια στρατηγική επιβίωσης που είναι
ριζωμένη σε εμάς τους ανθρώπους, σε όλους τους ανθρώπους.
Και τότε δεν εξαφανίζεται απλώς, αλλά μπαίνει στη λεγόμενη ονειρική μνήμη. Και η ονειρική μνήμη σχηματίζεται
όταν συμβαίνουν πολύ, πολύ άσχημα, δραματικά πράγματα.
Και μόνο πολύ αργότερα - συνήθως, μερικές φορές είναι μέρες, μήνες ή στην περίπτωσή μου ήταν χρόνια αργότερα - όταν
επανέρχεται στην επιφάνεια, δηλαδή όταν η αμνησία που έχει σχηματιστεί γύρω από αυτό - δηλαδή η απώλεια μνήμης
- όταν σιγά-σιγά καταρρέει και πάλι και οι αναμνήσεις επανέρχονται σιγά-σιγά, τότε επανέρχεται στη μνήμη.
Και τότε έχετε τη δυνατότητα ή το χώρο να το δουλέψετε σιγά-σιγά.
Και μετά το θυμάσαι ξανά, ακόμα και μετά από χρόνια.
Και τότε οι λεπτομέρειες και τα πάντα ξαφνικά επιστρέφουν, θυμάστε τα πάντα;
Ναι, εμφανίζεται. Πρέπει λοιπόν να φανταστείτε ότι είναι σαν ένα καλάθι και όλες οι κακές αναμνήσεις,
οι δραματικές εμπειρίες, απλά ρίχνονται εκεί μέσα.
Επειδή όταν πρόκειται για τελετουργική βία - και γι' αυτό μιλάμε - υπάρχουν τόσες πολλές δραματικές
εμπειρίες και όλα αυτά πετιούνται σε ένα μεγάλο καλάθι.
Και ξέρεις, είναι σαν το πλύσιμο των ρούχων, κάποια στιγμή βγαίνει μια ανάμνηση και μετά μια άλλη και στην αρχή δεν
είναι καθόλου συνεκτικό, δεν έχει κάποιο νήμα που να τα συνδέει.
Και έτσι είναι σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ που μπορείτε να τα συναρμολογήσετε με την πάροδο του χρόνου.
Αλλά αυτό το ένα κομμάτι του παζλ είναι πράγματι λεπτομερές, αλλά μπορεί να μην καταλάβετε τι υπάρχει σε αυτή την
εικόνα, αν δεν έχετε καταφέρει να προσθέσετε τα άλλα ακόμα.
Εντάξει. Ναι, αυτό είναι απίστευτο με την πραγματική έννοια της λέξης.
Τότε έχετε βιώσει τόσο φρικτά πράγματα και κανείς δεν σας πιστεύει – γιατί είναι απλά τόσο απίστευτο ότι
υπάρχει πραγματικά αυτή η διάσπαση της προσωπικότητας, αυτή η καταστολή των αναμνήσεων, αυτή η αμνησία.
Αλλά υπάρχουν και άλλα εμπόδια για να μην γίνουν πιστευτοί οι επιζώντες σας.
Και αυτό είναι το απίστευτο των γεγονότων καθεαυτό.
Το ακούτε αυτό από όλους σχεδόν τους επιζώντες, ότι οι δράστες τους λένε ακόμη και κατάμουτρα:
"Κανείς δεν θα σε πιστέψει, αυτό ακούγεται πολύ τρελό".
Ο Guido Grandt μου έδωσε πρόσφατα ένα παράδειγμα μιας υπόθεσης όπου ένας δράστης ντύθηκε Μίκυ Μάους και κακοποίησε ένα παιδί.
Και όταν στη συνέχεια το παιδί μίλησε γι' αυτό και είπε: "Ο Μίκυ Μάους με βίασε", φυσικά κανείς δεν
πίστεψε το παιδί και ο δράστης γέλασε με τον κώλο του.
Ναι, Chantal, θα σου παίξω ένα σύντομο απόσπασμα από ένα βίντεο του κινήματος "Σατανικός Πανικός".
Επειδή μιλάνε για σένα εκεί.
Και αυτό είναι το κίνημα που λέει ότι η σατανιστική τελετουργική βία δεν υπάρχει.
Τα θύματα θέλουν απλώς προσοχή και είτε τα επινοούν όλα είτε τους το λένε οι θεραπευτές, και ούτω καθεξής.
Ας το ακούσουμε αυτό για λίγο.
"Η Σαντάλ Φρέι - για να το θέσω απλά: όποτε αναφέρεται το όνομά της - υπάρχουν πολλά βίντεο με τη συμμετοχή της,
και μάλιστα δείξαμε ένα απόσπασμα από ένα από αυτά δημοσίως κάποτε, σε μια από τις εκδηλώσεις μας.
Πάντα δίνω στους ανθρώπους μόνο αυτό το απόσπασμα:
Λέει λοιπόν ότι κακοποιήθηκε τελετουργικά στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης κατά τη διάρκεια μιας σατανιστικής τελετής από
τους "τρεις τενόρους" και τον Peter Alexander (Πίτερ Αλεξάντερ).
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω περισσότερα για την υπόθεση.
Υπάρχει κάτι άλλο πραγματικά σημαντικό;"
Λοιπόν, αγαπητή Σαντάλ, εσύ και η ιστορία σου αξίζατε σε αυτή την επιτροπή μόλις 30 δευτερόλεπτα και μετά το θέμα έκλεισε.
Δεν μπορεί να είναι ότι οι "Τρεις Τενόροι" και ο Πίτερ Αλεξάντερ φέρονται να σας βίασαν
τελετουργικά στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης.
Αυτό μας φέρνει πίσω στο θέμα που μόλις συζητήσαμε με τη Σάντρα Ρας.
- Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των επιζώντων μιλάει για την εμπλοκή επιφανών και εκλεκτών ανθρώπων, οι οποίοι είναι
καλά δικτυωμένοι διεθνώς και θα κάλυπταν ο ένας τον άλλον.
Οπότε, Σαντάλ, έχεις περισσότερα από 30 δευτερόλεπτα για να πεις κάτι γι' αυτό.
Ναι, λοιπόν, το είπες πραγματικά μερικές φορές τώρα. Είναι τόσο αδιανόητο, τόσο απίθανο.
Έτσι, ξεπερνάει το κανονικό πλαίσιο που πραγματικά δυσκολεύεστε να το πιστέψετε.
Και αυτό είναι σωστό, όταν είσαι παιδί και το βιώνεις, σου το λένε ξανά και ξανά, σου το εντυπώνουν:
"Αν ποτέ μιλήσεις γι' αυτό, δεν θα σου κάνει κανένα καλό έτσι κι αλλιώς, γιατί κανείς δεν θα σε πιστέψει έτσι κι αλλιώς".
Είναι πραγματικά μια τέτοια κουβέρτα.
Έτσι, αυτό είναι κάτι σαν προστασία για τους δράστες και αυτό είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα όπλα τους, ότι τα πράγματα που
οργανώνουν είναι τόσο τεράστια και ξεπερνούν τόσο πολύ τα όρια που ως κανονικός άνθρωπος - ή κάποιος που απλά
ζει μια κανονική ζωή - δύσκολα μπορείς να το φανταστείς.
Ναι, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Έτσι, κατ' αρχάς, θέλω πραγματικά να πω ότι δεν είμαι εκεί και δεν
μιλάω για τις εμπειρίες μου, ώστε να έχω όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που με πιστεύουν.
Έτσι, αν ο Bernd Harder (Μπερντ Χάρντερ) δεν με πιστεύει, τότε δεν πρέπει να με πιστεύει.
Αλλά είμαι εκεί για να ενθαρρύνω πραγματικά τους ανθρώπους να αναρωτιούνται όταν ακούνε
κάτι τέτοιο: Και αν ήταν αλήθεια έτσι κι αλλιώς;
Πραγματικά, σας διαβεβαιώνω, διαβεβαιώνω όλους όσους ακούν και παρακολουθούν τώρα ότι –αν ακολουθήσετε αυτό
το μονοπάτι– θα συνειδητοποιήσετε πολύ γρήγορα ότι, δυστυχώς, είναι αλήθεια παρόλα αυτά.
Δυστυχώς, δυστυχώς. Γιατί δυστυχώς;
Γιατί αυτή τη στιγμή, αυτή τη στιγμή που μιλάμε μεταξύ μας, υπάρχουν παιδιά που το βιώνουν αυτό.
Και αν δεν σηκωθούμε και δεν κοιτάξουμε και απλώς δεν συνεχίσουμε να λέμε «Α, αυτό είναι αδύνατο»,
τότε αυτά τα παιδιά θα συνεχίσουν να το βιώνουν.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η ευθύνη μας, εμείς ως κοινωνία, να κοιτάξουμε - και είμαι εδώ για να μιλήσω γι'
αυτό επειδή το έχω βιώσει - και θέλω πραγματικά να ενθαρρύνω τους ανθρώπους να κοιτάξουν.
Ναι, και πραγματικά θα βρείτε τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτό είναι αλήθεια.
Ναι, ευχαριστώ Σαντάλ.
Θα θέλατε να μας πείτε εν συντομία τι ζήσατε στη Βαρκελώνη;
Ο Μπερντ Χάρντερ το απέρριψε επειδή προφανώς δεν είναι δυνατόν.
Ναι, στη Βαρκελώνη ήταν έτσι - υποθέτω, φυσικά, ότι οι επιφανείς άνθρωποι νοίκιαζαν ολόκληρη τη "Sagrada
Família" , που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, ή απλά έχετε κάνει κράτηση για τον εαυτό σας.
- Και αυτό έγινε στις 30 Απριλίου, και η 30η Απριλίου είναι τα γενέθλια του Σατανά,
και οργανώθηκε μια τεράστια, τεράστια τελετή.
Έτσι, από τη μία πλευρά τα γενέθλια του Σατανά, από την άλλη η ολοκλήρωση της λεγόμενης εκπαίδευσής
μου ως "Μητέρα του Σκότους" - που έχουμε ξανακούσει.
Και σε αυτή την τελετουργία, με βίασαν επίσης απλά οι διασημότητες - όπως μόλις είπε ο Μπερντ
Χάρντερ - "οι τρεις τενόροι" και ο Πίτερ Αλεξάντερ.
"Οι τρεις τενόροι", τότε δεν ήταν ακόμη γνωστοί ως "οι τρεις τενόροι".
Έτσι, έκαναν ακόμα ξεχωριστές παραστάσεις ή συναυλίες τότε.
Αλλά τότε, ήταν ήδη θέμα ότι κάποια στιγμή θα εμφανιστούν μαζί.
Το έχω ακούσει ξανά και ξανά σε τέτοιες εκδηλώσεις, τι θα συμβεί στο μέλλον ή τι σχέδια έχουν.
Έτσι, και οι τρεις τους ήταν εκεί και εμφανίστηκαν μαζί μόνο αργότερα.
Και αυτό συμβαίνει επίσης σε μέρη όπου προσκαλούνται άνθρωποι, δηλαδή επιφανείς άνθρωποι, οι οποίοι
ίσως δεν είναι ακόμη τόσο επιφανείς εκείνη τη στιγμή.
Αλλά ακριβώς επειδή συμμετέχουν σε τέτοιες τελετουργίες, τους υπόσχονται ότι θα πάρουν σε αντάλλαγμα την καριέρα τους.
Και νομίζω ότι αυτό συνέβη με τους "τρεις τενόρους", γιατί νομίζω ότι έγιναν διάσημοι δύο ή τρία χρόνια αργότερα.
Απίστευτο.
Ναι, πραγματικά δεν θα το πιστεύατε αν εκατοντάδες και τώρα ακόμη και χιλιάδες άνθρωποι δεν έκαναν ακριβώς τις ίδιες δηλώσεις.
Όπως ανέφερα, έχω μόλις επεξεργαστεί 1024 αναφορές επιζώντων στα ντοκιμαντέρ μου - και αυτό είναι εντελώς σκληρό.
Το 2022 υπήρχαν ακόμη 27 αναφορές θυμάτων, το 2023 υπήρχαν ήδη 111 αναφορές από επιζώντες, το
2024 υπήρχαν ήδη 247 και φέτος 640 νέες αναφορές.
Πρόκειται για μια εκθετική καμπύλη και αυτή η παλίρροια δεν έχει τέλος.
Γι' αυτό ο πατέρας μου είχε αυτή τη λαμπρή ιδέα με τη Vetopedia, ώστε οι επιζώντες της
τελετουργικής βίας να μπορούν να εγγραφούν στη Vetopedia.
Είναι σαν τη Βικιπαίδεια, αλλά είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια αντίθετη ψήφος.
Όλες αυτές οι αναφορές μπορούν να συγκεντρωθούν και να παρουσιαστούν σε μια μεγάλη διεθνή βάση δεδομένων.
Και αυτή η πλατφόρμα είναι ήδη διαθέσιμη σε 21 γλώσσες.
Σαντάλ, είδα ότι έχεις ήδη εγγραφεί.
Νομίζω ότι αυτό είναι λαμπρό.
Θέλεις να πεις στους άλλους επιζώντες και σε εμάς πώς μπορεί κανείς να εγγραφεί ή μήπως θέλεις να μας δείξεις την εγγραφή σου;
Ναι, θα το ήθελα πολύ.
Στην ενότητα "Τελετουργική βία", υπάρχουν σύντομες αναφορές μαρτύρων.
Μπορείτε να κάνετε κλικ στην επιλογή "Εισαγωγή αναφορών μαρτύρων" στην επάνω δεξιά γωνία και στη συνέχεια
υπάρχουν διάφορες ερωτήσεις που μπορείτε να απαντήσετε.
Πρώτον, μια σύντομη περιγραφή της ιστορίας της ζωής σας, αλλά και των τοποθεσιών όπου συνέβησαν τα περιστατικά,
των χωρών και των δραστών που είδατε – αν θέλετε να συμπεριλάβετε αυτές τις πληροφορίες.
Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική ιδέα και θέλω πραγματικά να ενθαρρύνω όλους τους επιζώντες που τολμούν να γράψουν κάτι.
Μπορείτε επίσης να την καταχωρίσετε ανώνυμα.
Στην πραγματικότητα πρόκειται να υψώσουμε τη φωνή μας, να δείξουμε: "Γεια σας, δεν είμαστε μόνοι, είμαστε εδώ. Υψώνουμε
τη φωνή μας και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να ακουστούμε".
Έτσι, νομίζω ότι ακουγόμαστε - το πιστεύω αυτό - αλλά εξακολουθούμε να αγνοούμαστε από τη συντριπτική πλειοψηφία.
Και αυτό είναι ένα μέσο ελαχιστοποίησης αυτής της - ποια είναι η λέξη πάλι;
: Vetopedia
Ναι, ακριβώς.
Και αυτός είναι ένας τρόπος για να παραμείνετε πραγματικά στην κορυφή των πραγμάτων - και δεν υπάρχει κανένας
κίνδυνος για τον εαυτό σας αν εγγραφείτε - και να συνεχίσετε να υψώνετε συνεχώς τη φωνή σας.
Θα ήθελα να ενθαρρύνω όλους να το κάνουν.
Πολύ ωραία, σας ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή και την εγγραφή σας.
Μπορείτε επίσης να εισάγετε τις πηγές στη Vetopedia.
Εδώ βλέπουμε τα δύο βιβλία σου και πού μπορεί κανείς να τα παραγγείλει.
Μπορείτε επίσης να ανεβάσετε βίντεο.
Αυτό είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για τη Vetopedia, ότι οι πηγές είναι εξασφαλισμένες, διότι πολλά βίντεο σχετικά με
την τελετουργική βία εξαφανίζονται συνεχώς από το Διαδίκτυο!
Για πολλά άλλα θύματα, έχουμε ήδη καταφέρει να εξασφαλίσουμε αυτά τα βίντεο στη Vetopedia, τα
οποία έχουν ήδη εξαφανιστεί από άλλες πλατφόρμες.
Ναι, γι' αυτό σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή Σαντάλ, που στέκεσαι εκεί και συνεχίζεις παρά τις επιθέσεις.
Τώρα και με την Vetopedia ξανά!
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για αυτή τη συζήτηση.
Σας ευχαριστώ πολύ για τη δέσμευσή σας και για την υποστήριξή σας προς τους επιζώντες της τελετουργικής βίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ.
Τώρα θα ήθελα να αναφερθώ στον Marcel Polte ( Μαρσέλ Πόλτε), ο οποίος έχει ασχοληθεί με πολλά θύματα
τελετουργικής κακοποίησης και ρίχνει φως σε αυτά τα εγκλήματα.
Ταινία!
Μετά τις σπουδές του στη νομική επιστήμη, ο Δρ Μαρσέλ Πόλτε εργάστηκε επί 15 χρόνια ως δικηγόρος σε διεθνείς
δικηγορικές εταιρείες στον τομέα του εμπορικού δικαίου.
Σήμερα συνεχίζει να εργάζεται ως δικηγόρος.
Εκτός από την εργασία του ως δικηγόρος, εργάστηκε ως μη ιατρός και εργαζόταν ως ψυχοθεραπευτής για αρκετά χρόνια.
Μέσω αυτής της δραστηριότητας, ήρθε σε επαφή με το θέμα της σατανιστικής-τελετουργικής
κακοποίησης το 2017 και ασχολήθηκε εντατικά με αυτό.
Η έρευνά του και οι πολυάριθμες συναντήσεις του με επιζώντες σατανιστικής τελετουργικής βίας οδήγησαν σε τρία βιβλία:
«Σκοτεινή Νέα Παγκόσμια Τάξη Τόμοι 1 και 2» και «Θείου Σαμ: Μια αφήγηση από μέσα από την
κόλαση του ελέγχου του νου από τους μονάρχες».
Τα βιβλία του χαρακτηρίζονται από εμπεριστατωμένη έρευνα και εκτεταμένες αναφορές.
Έχει επίσης υποστηρίξει τις εκδόσεις των επιζώντων της τελετουργικής βίας με τον πρόλογό του.
Ένα από τα σημεία εστίασης του έργου του είναι να δείξει πώς συνδέονται και εφαρμόζονται η
σατανιστική-τελετουργική βία στις αιρέσεις και ο προγραμματισμός ελέγχου του νου από μυστικές υπηρεσίες όπως η CIA.
Τα σκληρά βασανιστήρια και η κακοποίηση χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία διχασμένων προσωπικοτήτων σε
παιδιά και νέους που μπορούν να διαμορφωθούν ανάλογα.
Γεια σου, Μαρσέλ Πόλτε, μας ακούς;
Ναι, σας ακούω θαυμάσια.
Πολύ ωραία, σας καλωσορίζουμε στην 22η AZK. Πολύ χαίρομαι που σας έχουμε εδώ.
Ευχαριστώ, Λόις.
Έχετε ήδη ακούσει τις σύντομες συνεισφορές της Σάντρα Ρας και της Σαντάλ Φρέι εδώ στο 22ο AZK.
Έχετε επίσης ασχοληθεί και ο ίδιος με πολλούς επιζώντες.
Μπορείτε να συνοψίσετε σε μια σύντομη παρουσίαση τα όσα αποκαλύψατε στα βιβλία σας σχετικά με το θέμα της
σατανιστικής-τελετουργικής βίας, τα ντοκουμέντα σας σχετικά με την εμπλοκή του στρατού και της CIA;
Και μπορείτε να πείτε κάτι για το MK-Ultra-Mind Control και ούτω καθεξής; Και θα μπορούσατε να
εξηγήσετε εν συντομία τι είναι το MK-Ultra-Mind Control;
Ναι, θα το ήθελα πολύ. Θα το κάνω.
Και χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να θέσω τις εκθέσεις της Σάντρα και της Σαντάλ σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Η τελετουργική κακοποίηση και ο έλεγχος του νου αφορούν ακριβώς τη συστηματική βία που δεν αποτελείται μόνο από
μεμονωμένες πράξεις, αλλά είναι ενσωματωμένη σε ευρύτερες δομές.
Σε καταστροφικές λατρείες, σε μυστικά στρατιωτικά προγράμματα και σε δίκτυα που λειτουργούν από γενιά σε γενιά.
Ερευνώ αυτό το στρατιωτικό-σατανικό σύμπλεγμα εδώ και πολλά χρόνια και καταγράφω τον τρόπο με τον
οποίο αυτοί οι τομείς διαπερνούν ο ένας τον άλλον.
Τα βιβλία μου συνοψίζουν αυτά τα ευρήματα.
Όλες οι πηγές και οι αναφορές μπορούν να βρεθούν εκεί.
Και αυτό που παρουσιάζω παρακάτω βασίζεται στις μαρτυρίες επιζώντων όπως η Σαντάλ και η Σάντρα, αλλά και σε πολλές
άλλες εξειδικευμένες βιβλιογραφικές πηγές από θεραπευτές, σε κυβερνητικά έγγραφα που δημοσιεύτηκαν και σε διεθνείς έρευνες.
Και η τελετουργική βία, πρέπει να πούμε, είναι κάτι περισσότερο από θρησκευτική αυταπάτη ή σαδιστική κακοποίηση.
Πρόκειται για σκόπιμα δομημένες πράξεις βίας που ακολουθούν ένα αποκρυφιστικό ή σατανιστικό σύστημα πεποιθήσεων.
Και στις οικογένειες των αιρέσεων, αυτή ακριβώς η ατζέντα μεταβιβάζεται από τη μια γενιά στην άλλη.
Από τη γέννησή τους, τα παιδιά αναγκάζονται να μπουν σε ρόλο θύματος, αλλά και σε ρόλο θύτη.
Βασανίζονται, κακοποιούνται και εξαναγκάζονται να σκοτώνουν ζώα ή ακόμη και ανθρώπους, όπως μόλις ακούσαμε.
Ο σκοπός πίσω από αυτό είναι τριπλός. Πρώτον, η καταστροφή της προσωπικότητας.
Το ακραίο τραύμα κατακερματίζει τον ψυχισμό του θύματος.
Και δεύτερον, στηριζόμενη σε αυτό, η διαμόρφωση ελεγχόμενων τμημάτων της προσωπικότητας, άλλων εαυτών ή εσωτερικών
τμημάτων, τα οποία στη συνέχεια εκτελούν συγκεκριμένες εντολές.
Και τρίτον, και επίσης σημαντικό, η σύνδεση με τη δομή του δράστη, δημιουργώντας ενοχή στα
θύματα, αλλά και φόβο και αφοσίωση, με τεχνητό τρόπο.
Με αυτόν τον τρόπο, τα θύματα δεσμεύονται σε αυτές τις δομές λατρείας από τη γέννησή τους.
Και αυτοί οι μηχανισμοί έχουν περιγραφεί στην έρευνα για το τραύμα εδώ και δεκαετίες.
Γερμανίδες και διεθνείς εμπειρογνώμονες, όπως η Michaela Huber (Μικαέλα Χούμπερ) ή η Dr. Alison Miller (Δρ. Άλισον Μίλερ),
επιβεβαιώνουν αυτό το μοτίβο της αναγκαστικής αποσύνδεσης , το οποίο παρατηρείται τακτικά
σε άτομα που έχουν υποστεί τελετουργική βία.
Αλλά - και αυτό είναι πολύ σημαντικό - η ύπαρξη τελετουργικής βίας μπορεί να αποδειχθεί όχι μόνο
από καταθέσεις μαρτύρων, αλλά και από δεδομένα.
Η "Ομάδα Εργασίας για την Τελετουργική Βία" διεξήγαγε διάφορες έρευνες σε ψυχοθεραπευτές στη Γερμανία το 2005 και το 2007.
Συνολικά, πάνω από 200 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως αξιόπιστες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν 42 αναφορές ανθρωποκτονιών.
Και η «Utah State Task Force on Ritual Abuse» επιβεβαίωσε ήδη το 1992 την ύπαρξη παρόμοιων δομών στις ΗΠΑ.
Τέλος - μεταξύ πολλών άλλων - η μελέτη της "Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Διερεύνηση της Σεξουαλικής
Κακοποίησης Παιδιών", UKASK, από τη Γερμανία, από το 2016.
Αυτή αξιολόγησε εκ νέου την εμπειρία 174 ψυχοκοινωνικών επαγγελματιών από τη Γερμανία, οι οποίοι δήλωσαν ότι
είχαν εργαστεί με θύματα οργανωμένης και τελετουργικής βίας.
Από αυτές, το 69% των περιπτώσεων σχετίζονταν με σατανιστικές ομάδες.
Και αυτά τα στοιχεία το αποδεικνύουν: Μιλάμε για ένα διεθνώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, το οποίο είχε αναγνωριστεί σε
επαγγελματικά πλαίσια πολύ πριν γίνει γνωστό στη δημοσιότητα.
Για να κατανοήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς τελετουργικής βίας, πρέπει να γνωρίζουμε και τα
ιστορικά προγράμματα ελέγχου της συνείδησης.
Στη δεκαετία του 1950, η CIA ξεκίνησε το πρόγραμμα MK-Ultra. Αυτό ήταν ένα ερευνητικό
πρόγραμμα για τη χειραγώγηση της ανθρώπινης συνείδησης.
Το MK-Ultra περιλάμβανε πάνω από 140 επιμέρους προγράμματα με πειράματα σε ανθρώπους, στα οποία χρησιμοποιήθηκαν
ναρκωτικά, κυρίως LSD, ύπνωση, ηλεκτροσόκ, στέρηση ύπνου και αισθητηριακή στέρηση, δηλαδή στέρηση ερεθισμάτων.
Και ο στόχος όλων αυτών ήταν να αναπτυχθούν μηχανισμοί ελέγχου του νου και της συμπεριφοράς.
Αυτό που μόνο υπαινίσσεται στα επίσημα έγγραφα για την MK-Ultra αναφέρεται από πολλούς επιζώντες
σε τελετουργικό πλαίσιο ως πραγματική εμπειρία.
Και αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι πρόκειται για τις ίδιες τεχνικές, τους ίδιους στόχους και,
σε ορισμένες περιπτώσεις, τις ίδιες ομάδες δραστών.
Φυσικά, υπάρχουν επίσης επιζώντες από το ίδιο το πρόγραμμα MK Ultra, το οποίο τώρα ονομάζεται "Project Monarch".
Η Mary Sparrow( Μέρι Σπάροου) είναι μία από αυτές. Η δήλωσή της μπορεί να βρεθεί στη σελίδα "50 Φωνές
Τελετουργικής Κακοποίησης" (https://www.50voices.org/).
Αλλά και η Cathy O'Brien (Κάθι Ο'Μπράιεν) και η Κέιτι Γκρόουβς.
Και ήδη – αυτό είναι επίσης σημαντικό – το 1995, επιζώντες του MK-Ultra είχαν καταθέσει στην Ουάσιγκτον DC ενώπιον της
«Συμβουλευτικής Επιτροπής για Πειράματα Ακτινοβολίας σε Ανθρώπους» (Advisory Committee on Human Radiation Experiments).
Μπορείτε ακόμα να βρείτε τα πρωτόκολλα. Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργια ιδέα.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η τελετουργική βία και η MK-Ultra δεν είναι ξεχωριστά φαινόμενα.
Συνδέονται με μια κοινή ιδεολογία, τον σατανισμό ως σύστημα εξουσίας και ελέγχου.
Και στα δύο αυτά πλαίσια συναντάμε επίσης τις ίδιες βασικές αρχές, δηλαδή την πλήρη υποταγή του ατόμου, την απανθρωποποίηση
μέσω της ακραίας βίας και τη δημιουργία εργαλείων, δηλαδή ανθρώπων που εκτελούν εντολές χωρίς να τις θυμούνται αργότερα.
Ο ψυχολόγος δρ Corydon Hammond (Κόριντον Χάμοντ) μίλησε ανοιχτά για αυτές τις συνδέσεις ήδη από το 1992
σε ένα συνέδριο στη λεγόμενη "ομιλία Γκρίνμπαουμ".
Περιέγραψε πώς οι σατανικές λατρείες και τα προγράμματα των μυστικών υπηρεσιών συνεργάζονταν για να προκαλέσουν
διαχωρισμό και να προγραμματίσουν αυτές τις δομές προσωπικότητας για συγκεκριμένες αποστολές στα θύματα.
Πολλοί επιζώντες αναφέρουν, επομένως, ότι οι δράστες ήταν εδραιωμένοι σε στρατιωτικούς και μυστικούς κύκλους, καθώς και σε
αιρέσεις - με άλλα λόγια, είχαν δύο όψεις της ίδιας ιδεολογίας.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι – πολλοί σίγουρα γνωρίζουν το όνομά του – ο υπολοχαγός Michael Aquino (Μάικλ Ακίνο),,
ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και αρχιερέας του Temple of Set.
Πλήρης σατανιστής, ναι!
Η βάση αυτού του ελέγχου, μπορούμε να πούμε, είναι η αποσύνδεση, η συναισθηματική απόσπαση .
Μέσα από ακραία, κυρίως επαναλαμβανόμενα τραύματα, η συνείδηση τελικά διασπάται σε επιμέρους τμήματα.
Και σε αυτά τα εσωτερικά τμήματα μπορούν στη συνέχεια να δοθούν νέες ταυτότητες, καθήκοντα και εναύσματα από τους δράστες.
Και πολύ σύντομα για τις πιο σημαντικές μεθόδους, πώς λειτουργεί αυτό, πώς επιτυγχάνεται.
Αυτό περιλαμβάνει την "πρόκληση τραύματος" μέσω βασανιστηρίων, πόνου, κακοποίησης, ηλεκτροσόκ ή εμπειριών κοντά
στο θάνατο, όπως πνιγμός, καθώς και ύπνωση και υποβολή.
Το όλο θέμα συνδυάζεται με σύμβολα, αριθμούς ή σειρές γραμμάτων, όπως οι "αλφαβητικοί κώδικες", και στη συνέχεια αυτή η στέρηση
ερεθισμάτων, για παράδειγμα σε δεξαμενές ή θαλάμους, συγκρίσιμη με το πώς απεικονίζεται στη σειρά
"Stranger Things"- εμπνευσμένη από πραγματικά πειράματα.
Στη συνέχεια, χορηγούνταν φάρμακα, συχνά σε συνδυασμό με ηλεκτροσόκ, για να ενισχύσουν
την υποβλητικότητα, δηλαδή την ευεπιρρεπτότητα.
Και έπειτα υπάρχει και ο προγραμματισμός μέσω τελετουργιών, κατά τις οποίες οι δράστες προσομοιώνουν ένα
πνευματικό επίπεδο προκειμένου να εμφυτεύσουν τέτοιες υπερφυσικές δομές εξουσίας στα θύματα.
Στην έρευνά μου, συνέκρινα στη συνέχεια αυτούς τους μηχανισμούς με τα έγγραφα της MK-Ultra που κυκλοφόρησαν.
Και τα βασικά, μπορεί να πει κανείς, είναι πολύ σαφώς τεκμηριωμένα.
Κεντρικό στοιχείο πολλών αναφορών θυμάτων είναι επίσης τα λεγόμενα προγράμματα αυτοκαταστροφής ή αυτοκτονίας, τα
οποία χρησιμεύουν για τον μόνιμο έλεγχο του θύματος και την αποτροπή οποιασδήποτε αποκάλυψης με αυτόν τον τρόπο.
Στη συνέχεια, τα προγράμματα ενεργοποιούνται από παράγοντες όπως λέξεις-κλειδιά ή σύμβολα, ορισμένους ήχους ή
μουσική ή επαφή με ορισμένους ανθρώπους ή θεσμούς, για παράδειγμα στο πλαίσιο της θεραπείας.
Έτσι, όταν το θύμα μιλάει για τις εμπειρίες του, ξαφνικά αρχίζει να πανικοβάλλεται ή να αυτοτραυματίζεται, επειδή ένα εσωτερικό
κομμάτι του έχει προγραμματιστεί να προστατεύει την αλήθεια.
Άλλοι ρόλοι αυτών των εσωτερικών τμημάτων είναι οι πληροφοριοδότες, οι τιμωροί ή και οι προγραμματιστές.
Μαρσέλ, μπορώ να σε διακόψω για λίγο;
Ευχαρίστως.
Έχουμε δει μουσικούς και ηθοποιούς να αυτοκτονούν. Και τότε πάντα σκέφτεσαι: "Έχουν φήμη
τώρα, έχουν χρήματα. Γιατί αυτοκτονούν τώρα;"
Έχει αυτό κάποια σχέση με αυτό το «προγραμματισμό αυτοκτονίας»; Ότι μπορεί να είναι έτοιμοι να αποκαλύψουν
τα πάντα και ξαφνικά αυτό το πρόγραμμα να ξεκινήσει;
Ναι, αυτή είναι μια πολύ έγκυρη ερώτηση και επίσης μια πολύ σημαντική παρατήρηση, ειδικά με τις
διασημότητες, όπου οι άνθρωποι λένε, όπως μόλις αναφέρατε:
«Έχουν πλούτο, έχουν την προσοχή όλων, θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένοι, ακόμα κι αν
αυτό συνεπάγεται σίγουρα ένα ορισμένο άγχος.»
Σε ορισμένες περιπτώσεις – ειδικά όταν φαίνεται ότι κάποιος θέλει να μιλήσει – μπορεί να ενεργοποιηθούν τέτοια προγράμματα.
Φυσικά, αυτό είναι δύσκολο να αποδειχθεί εκ των υστέρων.
Παρ 'όλα αυτά, πιστεύω ότι πρόκειται για μάλλον μεμονωμένες περιπτώσεις.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό είναι πολύ πιθανό, ειδικά σε όσους έχουν ήδη υποδείξει ότι θέλουν να συζητήσουν
κάποια θέματα ή έχουν ήδη θίξει ορισμένα κρίσιμα ζητήματα.
Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, πίσω από αυτό κρύβεται κάτι άλλο.
Και κάποιος πρέπει να αναρωτηθεί: «Ποια είναι αυτή η μεγάλη εσωτερική σύγκρουση που έχουν αυτές οι
εξέχουσες «διασημότητες» που τελικά οδηγεί στην αυτοκτονία;»
Ωστόσο, αυτό οδηγεί σε ακόμη πιο σκοτεινούς ή εξίσου σκοτεινούς κύκλους, όπου πρέπει να
αναρωτηθείτε: "Ποιο ήταν το τίμημα αυτής της φήμης;
Και προκύπτουν ίσως συγκρούσεις συνείδησης ως αποτέλεσμα, ή υπάρχουν ίσως ακόμη και μηχανισμοί που υπερβαίνουν αυτές τις
τεχνικές ελέγχου του νου, όπως τις περιέγραψα, για να υποδουλώσουν αυτούς τους ανθρώπους σε
ένα πολύ, πολύ βαθύ επίπεδο, για να το πω έτσι;"
Θα ξεπερνούσε το πλαίσιο αυτής της συζήτησης, αλλά είναι ένα πολύ, πολύ σημαντικό σημείο.
Ευχαριστώ, πολύ καλά, ναι.
Ναι, ας προχωρήσουμε από το πρόγραμμα αυτοκτονίας στο ευρύτερο πλαίσιο.
Συγκεκριμένα: δεν πρόκειται μόνο για επιζώντες από τη Γερμανία ή, όπως η Σαντάλ Φράι, από την Ελβετία, αλλά και
από πολλές άλλες χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ, οι Κάτω Χώρες, η Αυστραλία και η Ελβετία.
Κατ' αρχήν, μπορεί να ειπωθεί ότι σε όλο τον κόσμο υπάρχουν αναφορές με παρόμοια μοτίβα – συνοψίζοντας εν συντομία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο δράστης είναι η ίδια η οικογένεια.
Οι αναφερόμενες τοποθεσίες εγκλήματος περιλαμβάνουν ιδιωτικές βίλες, εκκλησίες, υπόγεια
δωμάτια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή δάση.
Στη συνέχεια, εμφανίζονται ο έλεγχος του νου, η εμπορία ανθρώπων, η παιδική πορνογραφία, η πορνεία και οι λεγόμενες
ταινίες snuff , αλλά και οι συνδέσεις αυτών των τοπικών λατρειών, όπου συμβαίνουν αυτά τα φαινόμενα, με διεθνή δίκτυα.
Και το όλο θέμα, αυτές οι δομές, επικαλύπτονται και πάλι με το οργανωμένο έγκλημα, αλλά και με κρατικούς ή στρατιωτικούς
τομείς στους οποίους διεξάγονται πειράματα σε ανθρώπους.
Ένα παράδειγμα που ανέφερε η Σαντάλ Φράιi είναι η σχέση με την αμερικανική στρατιωτική βάση «Dagger
Complex» στο Darmstadt, όπου είχε τέτοιες εμπειρίες.
Αλλά και η Κάθι Ο'Μπράιεν, για παράδειγμα, αναφέρει ως τόπους δράσης πολλές στρατιωτικές
βάσεις στις ΗΠΑ, αλλά και εγκαταστάσεις της NASA.
Στο βιβλίο μου «Uncle Sam's», αναλύω τις δηλώσεις της Katie Groves, η οποία σε βίντεο περιγράφει τις
εμπειρίες της σε μια λεγόμενη «Snuff Factory», όπου γυρίζονταν ταινίες με φόνους παιδιών.
Περιγράφει πώς τα παιδιά αυτά κακοποιούνταν, βασανίζονταν και σκοτώνονταν συστηματικά σε μια υπόγεια εγκατάσταση στο Τέξας.
Και σύμφωνα με τη δήλωσή της, η εγκατάσταση βρισκόταν υπό τον έλεγχο της CIA, η οποία λέγεται ότι
διευθύνει ένα διεθνές κύκλωμα εμπορίας παιδιών.
Ένα «πείραμα τηλεόρασης» που ανέθεσε, μπόρεσε πράγματι να επιβεβαιώσει χωρίς αμφιβολία την ύπαρξη αυτής της εγκατάστασης.
Και παρόλο που αυτές οι δηλώσεις, εκτός από το «Remote Viewing», είναι δύσκολο να επαληθευτούν, πρέπει να πούμε ότι συμφωνούν σε
πολλές λεπτομέρειες με τα πρότυπα άλλων επιζώντων, ειδικά σε συνδυασμό με τελετουργικά στοιχεία, στρατιωτικό
πλαίσιο, αλλά και πολύπλοκες μεθόδους προγραμματισμού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ίδιοι ή συγκεκριμένοι τόποι εγκλήματος ή δράστες κατονομάζονται
από επιζώντες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.
Στο πλαίσιο της έρευνάς μου, υπέβαλα επίσης ένα αίτημα FOIA, δηλαδή ένα αίτημα παροχής πληροφοριών σύμφωνα με τον
αμερικανικό νόμο «Freedom of Information Act», στη CIA.
Και στη συνέχεια ζήτησα να μου παραδοθούν όλα τα έγγραφα που αφορούν την προαναφερθείσα επιζήσασα της MK Ultra Κάθι Ο'Μπράιεν.
Και η απάντηση της CIA είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Αυτό είχε ως εξής: "Η ύπαρξη ή μη ύπαρξη των εγγράφων δεν μπορεί ούτε να επιβεβαιωθεί ούτε να αμφισβητηθεί.
Η ύπαρξη ή μη ύπαρξη τέτοιων εγγράφων είναι επί του παρόντος απόρρητη και, ως εκ τούτου, προστατεύεται από τη δημοσιοποίηση.
Και αν σκεφτεί κανείς αυτή την απάντηση, αυτό σημαίνει ότι επίσημα λέγεται:
"Προφανώς υπάρχουν φάκελοι, αλλά δεν μπορούν να αποκαλυφθούν για λόγους εθνικής ασφάλειας".
Διαφορετικά, θα έλεγαν απλώς: "Δεν βρέθηκαν αρχεία". Άρα "δεν υπάρχει τίποτα".
Και το γεγονός ότι υπάρχει οτιδήποτε σε σχέση με την Κάθι Ο'Μπράιενn είναι μια πολύ ισχυρή ένδειξη
ότι υπάρχει κάτι στην ιστορία της, για παράδειγμα.
Εκτός από το ψυχολογικό και τεχνικό επίπεδο, πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι το πνευματικό
και ιδεολογικό υπόβαθρο παίζει κεντρικό ρόλο.
Πολλοί δράστες θεωρούν τον εαυτό τους μέλος ενός σατανικού ή λουσιφερικού τάγματος, το οποίο επιδιώκει να
αποκτήσει δύναμη μέσω του πόνου, του θανάτου και της υποταγής.
Για αυτούς, αυτές οι τελετουργίες είναι κάτι περισσότερο από απλός συμβολισμός.
Πιστεύουν στην ενέργεια ή τη δύναμη που μπορεί να αποκτηθεί μέσω αυτής της θυσίας.
Και είναι ακριβώς αυτή η πεποίθηση που περνάει από γενιά σε γενιά μέσα στις οικογένειες των αιρέσεων και
στη συνέχεια συνδυάζεται με μια ελιτίστικη κοσμοθεωρία:
Δηλαδή, οι εκλεκτοί - από τη δική τους οπτική γωνία - είναι πάνω από τους άλλους ανθρώπους - τους οποίους,
ωστόσο, φοβούνται επίσης λόγω της αριθμητικής τους υπεροχής.
Ναι.
Οι συνέπειες για τα θύματα, δηλαδή τα θύματα αυτών των συστημάτων, είναι επίσης σημαντικές.
Υποφέρουν από τις σοβαρότερες συνέπειες του τραύματος, όπως η σύνθετη αποστασιοποίηση , αναδρομές - που
αναφέρθηκαν από τη Σάντρα και τη Σαντάλ- από αγχώδεις διαταραχές, ψυχαναγκαστική συμπεριφορά.
Μπορεί να υπάρχουν σωματικές ασθένειες ως αποτέλεσμα αυτών των ετών κακοποίησης.
Και συχνά επίσης βαθιές κρίσεις ταυτότητας.
Και πολλοί από τους θιγόμενους αναπτύσσουν, επομένως, επίσης αυτή τη δομή διασχιστικής ταυτότητας, όπως επιδιώκουν οι δράστες.
Έτσι, έχουν μόνιμα τόσο πολυάριθμες εσωτερικές προσωπικότητες που εμφανίζονται και εξωτερικά.
Έτσι, όταν μιλάμε για την τελετουργική βία και τον έλεγχο του νου - και σιγά σιγά φτάνω στο τέλος - δεν πρόκειται μόνο για την
αποκάλυψη μεμονωμένων περιπτώσεων, αλλά για το κεντρικό ερώτημα του πόσα γνωρίζουν αυτές οι δυνάμεις για την
ανθρώπινη συνείδηση και πώς στη συνέχεια καταχρώνται αυτή τη γνώση για να επιτύχουν έναν συγκεκριμένο τελικό στόχο.
Δηλαδή την εγκαθίδρυση μιας - από τη δική τους οπτική γωνία - σατανικής παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να διεξάγουμε ανεξάρτητη έρευνα σχετικά με την αποσύνδεση και τον προγραμματισμό που βασίζεται
στο τραύμα, και να υπάρχουν ασφαλείς χώροι για τους επιζώντες.
Αλλά και το θάρρος να συνεργαστούμε πέρα από τα θεσμικά όρια, διότι η σιωπή προστατεύει μόνο τους θύτες.
Η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση είναι το πρώτο βήμα για να σπάσει αυτός ο κύκλος.
Και το έργο μου θεωρείται επίσης ως συμβολή σε μια πιο ολοκληρωμένη αποσαφήνιση αυτών των μηχανισμών.
Η τελετουργική βία δεν είναι ένα περιθωριακό ζήτημα, αλλά ένας καθρέφτης για το τι συμβαίνει όταν μυστικές, αποκρυφιστικές ομάδες
επεκτείνουν την επιρροή τους στην κοινωνία μας απαρατήρητες.
Μάλιστα.
Επομένως, εναπόκειται και σε εμάς να εξετάσουμε προσεκτικότερα, να λάβουμε σοβαρά υπόψη τα θύματα και να διασφαλίσουμε
ότι οι διαπιστώσεις αυτές θα φθάσουν στο ευρύ κοινό.
Εξάλλου, αυτό απειλεί την ελευθερία κάθε ατόμου.
Η τελετουργική βία και ο έλεγχος του νου, όπως ήδη εκφράστηκε στη διάλεξη, αποτελούν έκφραση της ίδιας
καταστροφικής ιδέας: ότι ένα άτομο μπορεί να κυριαρχηθεί, να σπάσει και να καταληφθεί η ψυχή του.
Και όμως, κάθε αλήθεια που έρχεται στο φως - και αυτή είναι η θετική πλευρά του όλου
πράγματος, ας πούμε - αποδυναμώνει αυτό το σύστημα.
Τελικά, η διαφώτιση αρχίζει όταν βάζουμε το ανείπωτο σε λέξεις και όταν οι επιζώντες - όπως
η Σάντρα και η Σαντάλ - τολμούν να μιλήσουν.
Και αυτό απαιτεί πλατφόρμες όπως αυτή. Για άλλη μια φορά, σας ευχαριστώ.
Και θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι ακούν για την ετοιμότητά τους να ακούσουν, αλλά και να κοιτάξουν
και να μην κλείσουν τα μάτια τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ναι! Σας ευχαριστώ!
Σε ευχαριστώ, Μαρσέλ, κατάφερες πραγματικά να συνδέσεις αυτή την ιδέα μέσα σε λίγα μόνο λεπτά με αυτά
που είπε ο πατέρας μου στην αρχή αυτού του συνεδρίου.
Με τις δεκαετίες έρευνας που έχουμε κάνει, έδειξε πώς αυτές οι μυστικές δομές έχουν τις ρίζες τους στον σατανισμό.
Και έχουμε ακούσει από τα ίδια τους τα στόματα ότι θέλουν να εγκαθιδρύσουν μια σατανική παγκόσμια τάξη.
Αλλά είναι λιγότεροι από εμάς.
Είμαστε πολύ ανώτεροι από αυτούς, αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε!
Αν μόνο το φως μπει μέσα, τότε όλο αυτό το εγκληματικό οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Και βρισκόμαστε στα πρόθυρα αυτού.
Και επομένως: Αν όλοι διαδώσετε αυτή τη διάλεξη και ολόκληρο το μήνυμα του AZK, ώστε να χυθεί πραγματικό
φως, τότε αυτή η σατανική παγκόσμια τάξη θα καταρρεύσει.
Σας ευχαριστούμε για τον αγώνα σας να φέρετε στο φως αυτές τις σκληρές πρακτικές.
Για τους θεατές μας, τίθεται τώρα και το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν τέτοια εγκλήματα να μην τιμωρούνται από την
αστυνομία και να μην καταδικάζονται από τη δικαιοσύνη;
Και θα ήθελα να δώσω το λόγο στον Uwe Kranz (Ούβε Κραντς) για αυτή την ερώτηση.
Ο Ούβε Κραντς είναι αστυνομικός, πρώην ανώτερος υπουργικός σύμβουλος και πρώην πρόεδρος του Γραφείου
Εγκληματολογικών Ερευνών του κρατιδίου της Θουριγγίας.
Ήταν εθνικός εμπειρογνώμονας στην Ευρωπόλ.
Ως ειδικός σε θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας, δημοσιεύει τακτικά σε πολλά μέσα ενημέρωσης.
Ο Ούβε Κραντς ασχολείται με την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, του εξτρεμισμού και
της τρομοκρατίας για περισσότερα από 50 χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αφιερώθηκε πάνω απ' όλα στην προστασία των παιδιών.
Αυτό γίνεται σαφές όταν εξετάζετε τους τομείς δραστηριότητας στην επαγγελματική του σταδιοδρομία:
Υπήρξε επίτροπος για θέματα νεολαίας, δραστηριοποιήθηκε στην πρόληψη της εγκληματικότητας, στην καταπολέμηση της σεξουαλικής
βίας κατά των παιδιών και της εμπορίας ανθρώπων και οργάνων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο,
καθώς και στο έργο των ενώσεων ποινικής πολιτικής.
Στον δικό του ιστότοπο, ο Ούβε Κραντς δημοσιεύει άρθρα για θέματα όπως "Σεξουαλική κακοποίηση παιδιών" και "Έλεγχος του νου".
Ως εγκληματολόγος, παρέχει πληροφορίες για το "βαθύ κράτος" και παρατηρεί τα τρέχοντα
παγκόσμια γεγονότα κατά τη συνταξιοδότησή του.
Προσφέρει επίσης την εμπειρία και τις γνώσεις του ως μέλος και ομιλητής σε συμπόσια τύπου που διοργανώνονται από
γνωστές ενώσεις όπως η "Axion Resist" και η MWGFD e.V. .
Αυτά θεσπίστηκαν με στόχο την προστασία της ευημερίας των παιδιών, της ελευθερίας και του κράτους δικαίου.
Εδώ μίλησε για θέματα όπως η παιδοφιλία, η πρώιμη σεξουαλικοποίηση και η εμπορία παιδιών.
Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να καλωσορίζω αυτόν τον έμπειρο ποινικολόγο, τον Ούβε Κραντς, εδώ στην 22η AZK.
Η τιμή είναι όλη δική μου.
Χαίρομαι που σας έχω εδώ.
Ναι, έχετε μισό αιώνα ποινικής εμπειρίας στον αγώνα κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.
Ήσασταν στην πρώτη γραμμή αυτών των ερευνών ως αστυνομικός, ακόμη και ως ανώτερος υπουργικός σύμβουλος και ως
επικεφαλής του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών της Θουριγγίας.
Αυτό σημαίνει ότι σας αναφέρθηκαν περιπτώσεις και στη συνέχεια τις διερευνήσατε. Αλλά τι συνέβη στη συνέχεια;
Το πρόβλημα είναι ότι τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει πρώτα να παρουσιαστούν, ώστε η διαδικασία να μπορεί να πάει
στην εισαγγελία και να γίνει δεκτή εκεί, να επεξεργαστεί ως κατηγορητήριο και να οδηγηθεί στο δικαστήριο.
Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλές, πολλές αποτυχίες σε αυτή την πορεία.
Είναι απογοητευτικό όταν συλλαμβάνετε κάποιον το πρωί και τον συναντάτε ξανά το απόγευμα.
– Το εικονογράφησα με μια εικόνα: συλλήφθηκε το πρωί, αφέθηκε ελεύθερος το μεσημέρι.
Για παράδειγμα, πολύ συχνά έχουμε το πρόβλημα ότι η αστυνομία πολύ συχνά φτάνει με ένα αδίκημα
δολοφονίας και στη συνέχεια αρχίζει να ερευνά μια δολοφονία.
Και τότε, στο δρόμο προς το γραφείο του εισαγγελέα, ο φόνος μετατρέπεται σε επίθεση με αποτέλεσμα το θάνατο.
Τότε μπορεί να καταλήξετε με μια εντελώς διαφορετική νομική ουσία και εντελώς διαφορετικά προβλήματα.
Ή όταν, όπως στην πρόσφατη περίπτωση, οι βιαστές που διέπραξαν ομαδικό βιασμό βγαίνουν χαρούμενοι από το δικαστήριο
σφυρίζοντας, επειδή ο δικαστής δεν μπορεί να αποκλείσει 100% το ενδεχόμενο ότι το κορίτσι ίσως να συμμετείχε.
Εκεί είναι που τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται λίγο αμφίβολα.
Και υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να διακοπούν οι διαδικασίες ή να μετατραπούν σε ψυχιατρική κράτηση, και ούτω καθεξής.
Έτσι, υπάρχει ένα κενό κάπου στην επιχείρηση και δυστυχώς αυτό συμβαίνει.
Αυτά τα θύματα πρέπει να αντιμετωπίζονται προσεκτικά και σοβαρά.
Έχετε κάθε δικαίωμα στον κόσμο να σας φέρεται σωστά η αστυνομία και η δικαιοσύνη.
Σας ευχαριστώ για τη δήλωσή σας. Μιλάτε επίσης για τη λεγόμενη "παιδοκρατία" και για διασυνδέσεις που λέγεται ότι
φτάνουν σε "υψηλούς κύκλους". Ποιες είναι οι παρατηρήσεις σας;
Ναι, ας υποθέσουμε τα εξής: Έχω πάντα την υπόθεση Dutroux (Ντουτρού) στις παρουσιάσεις μου στο PowerPoint.
Αναμφίβολα γνωρίζετε την υπόθεση Ντουτρού.
Ένας Βέλγος παιδόφιλος που σκότωσε έντεκα παιδιά και άφησε δύο να πεθάνουν από την πείνα κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του.
Επειδή δεν αποκάλυψε τίποτα όσο ήταν στη φυλακή και στη συνέχεια τα παιδιά πέθαναν από την πείνα. Ήταν μια τρομερή υπόθεση.
Μια ολόκληρη σειρά από μάρτυρες είτε είχαν ατυχήματα είτε πέθαναν υπό αμφίβολες συνθήκες είτε οτιδήποτε άλλο.
Και η υπόθεση Ντουτρού έχει ήδη δείξει ότι όλα τα επίπεδα της κοινωνίας εμπλέκονται σε αυτά τα κυκλώματα κακοποίησης παιδιών.
Έτσι, έφτασε στην κορυφή της πολιτικής, στην κορυφή του πολιτισμού, της τηλεόρασης και των μέσων ενημέρωσης.
Η διαδικασία ήταν συνώνυμη με το βασικό πρόβλημα.
Είτε πρόκειται για τον Epstein (Έπσταϊν) είτε όχι, είναι ακριβώς το ίδιο.
Στην Έπσταϊν, έχουν επίσης διασυνδέσεις μέχρι την κορυφή της πολιτικής, της σόουμπιζ, των εισαγγελέων - ο
διάολος ξέρει τι - υψηλόβαθμων αξιωματούχων και πολιτικών.
Το ίδιο έκαναν και με τον "Diddy" Sean Combs («Ντίντι» Σον Κομπς), ο οποίος είναι επίσης πολύ γνωστός.
Έχει πλέον "αιχμαλωτίσει" τέσσερα χρόνια και δύο μήνες.
Αυτή είναι στην πραγματικότητα μια ακίνδυνη καταδίκη, επειδή απλώς απέκλεισαν ολόκληρο τον τομέα του οργανωμένου εγκλήματος.
Είπαν, θα το σταματήσουμε αυτό, τώρα τον καταδικάζουμε μόνο για τη μία κακοποίηση της φίλης του ή της συζύγου του.
Και η όλη διαδικασία περιορίστηκε σε ένα μικρό τμήμα.
Σε πολλές περιπτώσεις, επομένως, οι διαδικασίες αυτές είναι κατακερματισμένες, σκόπιμα κατακερματισμένες.
Το 1995 είχαμε μια σημαντική νομική υπόθεση στην Αγγλία. Αφορούσε τους πάντες - την τράπεζα, την πολιτική, τα μέσα
ενημέρωσης, τους μεγαλοαστούς και κάθε είδους άλλους ανθρώπους.
Με την πάροδο των ετών, η διαδικασία γινόταν όλο και μικρότερη, και στο τέλος δεν έμεινε τίποτα.
Τελικά, επρόκειτο για μικρές διαδικασίες - διαχωρίζονται και διασπώνται σε μπουκιές, για να το πω έτσι, σε
νομικές μπουκιές, και στη συνέχεια δεν μένει πολύ ουσία.
Αυτό εγείρει φυσικά την υποψία ότι εδώ ασκείται επιρροή. Αυτό δεν μπορεί να απορριφθεί αμέσως.
Αντιληφθήκατε τότε αυτή την αρχή - όπως συνέβη με τον Έπσταϊν, τον Ντουτρούτον Π. Ντίντι και
ούτω καθεξής - στην περιοχή σας, αυτές τις αρχές;
Οι αρχές είναι οι ίδιες παντού, ανεξάρτητα από τη χώρα.
Πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτή η σεξουαλική κακοποίηση μικρών παιδιών, κοριτσιών και εφήβων
λαμβάνει χώρα σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο.
Αν κοιτάξετε, για παράδειγμα, το NCMEC - το αμερικανικό κέντρο για την καταγγελία εξαφανισμένων και κακοποιημένων παιδιών -
είχε ακόμη 50.000 υποθέσεις εδώ πριν από τέσσερα ή πέντε χρόνια.
Τώρα έχουμε 205.000 περιπτώσεις που μας αναφέρονται κάθε χρόνο.
Τρέλα!
Αλλά είμαστε ένα μικρό φως.
Αν συγκρίνετε τις αναφορές του NCMEC με την Ασία, την Ινδία, το Πακιστάν, τότε είμαστε σχεδόν στα εκατομμύρια.
Αυτό δείχνει σαφώς ότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο πρόβλημα, όχι μόνο γερμανικό, όχι μόνο βελγικό ή οτιδήποτε άλλο.
Έχω επίσης ακούσει ότι υπάρχουν πολλές επίσημες μελέτες για την κακοποίηση των αιρέσεων.
Μπορείτε να εξηγήσετε εν συντομία τι ανακοινώθηκε επίσημα;
Υπάρχουν αρκετές μελέτες. Πιστέψτε με, υπάρχουν πολλές μελέτες σε αυτόν τον τομέα.
Εγώ ο ίδιος έγραψα δύο μελέτες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2020 και το 2021, στις οποίες συνόψισα το όλο θέμα.
Και είπα "Εντάξει, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα; Τι μπορούμε να κάνουμε πιο εύκολο; Από πού μπορούμε να ξεκινήσουμε;"
- Και έγινε ακριβώς το αντίθετο.
Δημιουργήθηκε ένα άλλο κέντρο, ένα κέντρο για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Zack.
Τώρα έχουμε ένα κέντρο δίπλα στην Ευρωπόλ και, και, και, και.
Έχουμε επιτρόπους παντού και έχουμε μελέτες παντού.
Το 2011 πραγματοποιήθηκε μια θαυμάσια μελέτη σχετικά με την εισαγωγή οδηγιών της ΕΕ για την
καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.
Και αξιολογήθηκε το 2016. Είναι μια καλή μελέτη.
Υπήρξε μια άλλη μελέτη από την WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Ήταν επίσης μια καλή μελέτη που θα έπρεπε να είχε επικαιροποιηθεί και να εφαρμοστεί.
Απλά έπρεπε να κάνεις κάτι από αυτό!
Διεξήχθη μια μελέτη, γράφτηκε, ήταν επίσης ωραίο να το διαβάσει κανείς, με όμορφες εικόνες, όμορφα γραφικά και όλα αυτά τα ωραία.
Αλλά η εφαρμογή συνήθως παρουσιάζει προβλήματα.
Δεν υπάρχει μόνο έλλειψη σκοτεινής επιτόπιας έρευνας, αλλά και έλλειψη πολιτικής βούλησης για
την εντατική αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων.
Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η έλλειψη νόμων, αλλά σίγουρα όχι η έλλειψη μελετών.
Όχι, πρέπει να το κάνουν! Πρέπει να το κάνουν και πρέπει να θέλουν να το κάνουν!
Μιλάτε επίσης πολύ για την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών σε νηπιαγωγεία και σχολεία. Τι έχετε να πείτε σχετικά με αυτό;
Ναι, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην πρώιμη παιδική ηλικία είναι ένας ειδικός τομέας που πραγματικά με συγκλόνισε,
επειδή αναπτύχθηκε από τον ΠΟΥ , μαζί με το "Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κέντρο Ενημέρωσης για την Υγεία".
Από τις 13 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους (2025), ονομάζεται "Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας".
Έχει ακόμη περισσότερα δικαιώματα, ακόμη περισσότερες ευκαιρίες και μπορεί να κάνει ακόμη
περισσότερα, ιδίως όσον αφορά την προστασία του κλίματος.
Και αυτοί οι δύο συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές για το
πώς να "εκπαιδεύουν σεξουαλικά" τα μικρά παιδιά.
Η βασική ιδέα πίσω από αυτό είναι στην πραγματικότητα ότι ένα παιδί - αφού μπορεί να αμβλωθεί μέχρι τη γέννηση, αυτή είναι η
μία πλευρά του θέματος - χαρακτηρίζεται ως σεξουαλικό ον αμέσως μετά τη γέννηση, το οποίο
μπορεί επίσης να κακοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
Και αυτό είναι τόσο τρελό που δεν μπορείτε καν να το φανταστείτε.
Και το χειρότερο είναι ότι αυτές οι οδηγίες για την BZgA βασίζονται σε λεγόμενα επιστημονικά ευρήματα του ΠΟΥ.
Και τώρα παρακαλώ ρίξτε μια ματιά στα επιστημονικά ευρήματα και δείτε από πού
προέρχεται αυτό. Προέρχεται από τον Kinsey (Κίνσεϊ).
Ο άνθρωπος που έγραψε τη διαβόητη έκθεση Κίνσεϊ τη δεκαετία του 1960 σχετικά με την απελευθέρωση των ανδρών και των γυναικών.
Από τότε, τα πράγματα πήραν σταθερά την κατηφόρα.
Ήδη από τότε είχε διαμορφωθεί η έννοια της σεξουαλικής ελευθερίας.
Η αδιαφορία για τα παιδιά και το σεξ με παιδιά είναι δυνατό και συνηθισμένο φαινόμενο και επιτρέπεται.
Εισήχθη η γλώσσα των κοπράνων. Και αυτό το άτομο, ο Κίνσεϊ, πραγματοποίησε μια σειρά δοκιμών.
Και υπάρχει μια σειρά δοκιμών που είδα όπου ένα τετράχρονο παιδί κακοποιήθηκε επί 24 ώρες για να επιτύχει 27 οργασμούς.
Πρέπει να το φανταστείτε αυτό. Περιέγραψε έναν οργασμό κάθε φορά που το παιδί ούρλιαζε, φώναζε, σπαρταρούσε - βασανίζοντας ένα
τετράχρονο παιδί για 24 ώρες μέχρι να εμφανιστεί κάποιο είδος σωματικής αντίδρασης - και στη
συνέχεια ορίζοντας αυτή τη σωματική αντίδραση ως οργασμό.
Και μετά αυτοί που το έκαναν, που κακομεταχειρίστηκαν τα παιδιά, κάποιοι από αυτούς ήταν νταβατζήδες,
κάποιοι ήταν κρατούμενοι φυλακών που αποφυλακίστηκαν.
Πρέπει να κάνετε έρευνα και να τα φιλτράρετε όλα.
Και τότε λέτε στον εαυτό σας: "Γεια σας, τι είναι αυτό; Επιστημονική γνώση;"
Πρόκειται για άψογη παιδική κακοποίηση, άψογη σεξουαλική βία κατά των παιδιών με το πρόσχημα της έρευνας.
Και στη συνέχεια είχε αντίστοιχους μαθητές.
Η Κίνσεϊ είχε το Kentler (Κέντλερ) στη συνέχεια. Υπήρξε η έκθεση Κέντλερ.
Στη συνέχεια, υπήρχε ο Sielert (Σίλερτ). Και μετά υπήρξε ένας άλλος, τώρα πιο πρόσφατα.
Όλοι προέρχονται από τον ίδιο ιδεολογικό χώρο.
Πρέπει να το σκεφτείτε. Ο Κίνσεϊ έχει ξεκινήσει.
Στη συνέχεια "κατέκτησαν" τα πανεπιστήμια και τα πανεπιστήμια εφαρμοσμένων επιστημών και τα κέντρα εξειδικευμένης κατάρτισης.
Και τώρα γενιές τέτοιων κοινωνικών ψυχολόγων και πολιτισμικών ψυχολόγων και οτιδήποτε άλλο... Βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλο και
καταλαμβάνουν παντού γραφεία κοινωνικής πρόνοιας και σχολικές επιτροπές και συνεχίζουν να
εργάζονται στο πνεύμα αυτής της εκπαίδευσης.
Τρέλα!
Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι απολύτως ασαφές.
Και αν στη συνέχεια κοιτάξετε τι απαιτούν αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές - από μηδέν έως τέσσερα χρόνια, το παιδί πρέπει
να μάθει σεξουαλικό αυνανισμό. Από το μηδέν έως τα τέσσερα έτη!
Αναρωτιέμαι, βέβαια, ποιος εκπαιδευτικός το κάνει αυτό και πώς το κάνει;
Και στο Schwäbisch Hall μόλις πρόσφατα 17 παιδικοί σταθμοί δημιούργησαν σταθμούς προσωπικής
εξερεύνησης του σώματος στον παιδικό σταθμό.
Οι γονείς έμειναν άναυδοι!
Δεν γνώριζαν τίποτα γι' αυτό. Ούτε είχαν ενημερωθεί.
Έτσι, αν πρόκειται για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην πρώιμη παιδική ηλικία, τότε ουσιαστικά δεν
είναι τίποτε άλλο από την καταστροφή της οικογένειας.
Πρόκειται για καταστροφή της οικογένειας.
Ο πυρήνας ενός κράτους, το ωάριο ενός κράτους, είναι μια υγιής οικογενειακή σχέση.
Υπάρχει ένας πατέρας, υπάρχει μια μητέρα, υπάρχει ένα παιδί, αυτό είναι όλο.
Υπάρχουν δύο φύλα, τέλος της ιστορίας. Αυτό με κάνει ακροδεξιό εξτρεμιστή.
Το ξέρω. Υπάρχει κάτι ακόμα πιο όμορφο, αυτό που είπε κάποτε η Monika Gruber (Μόνικα Γκρούμπερ):
"Και αν έχουμε έναν γονέα1 και έναν γονέα2, τότε σύντομα θα έχουμε σφάγιο1 και σφάγιο2 για τον παππού και τη γιαγιά.
Μήπως έρχεται και αυτό;" Αυτό είναι προφανώς αστείο, αλλά η αλήθεια είναι ότι απανθρωποποιεί το όλο θέμα.
Ναι, ακριβώς.
Δεν είναι πλέον ένα ανθρώπινο επίπεδο και καμία αξιοπρέπεια – σίγουρα όχι για το παιδί.
Το παιδί έχει επίσης αξιοπρέπεια. Πρέπει επίσης να προστατεύετε τα δικαιώματά του.
Και τα παιδιά θα πρέπει πραγματικά να αντιμετωπίζονται ως νομικά πρόσωπα και όχι ως κάτι
που μπορεί απλώς να πεταχτεί πάνω και κάτω.
Ναι! Ευχαριστώ για τα σχόλια.
Έτσι, υπήρχε μια μοναδική θετική προσέγγιση σε ολόκληρη την επιχείρηση.
Αυτό ήταν το Πανεπιστήμιο του Bielefeld.
Διεξήγαγαν μια μεγάλης κλίμακας μελέτη για τους Κίνσεϊ, Κέντλερ και άλλους και διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για
συστηματική κακοποίηση παιδιών, σεξουαλική κακοποίηση.
Πρόκειται για μια άκρως εγκληματική οργάνωση, η οποία έχει πλέον εξαπλωθεί σε ολόκληρο το εκπαιδευτικό κέντρο, όπου εκπαιδεύονται
κοινωνικοί ψυχολόγοι, ψυχολόγοι, διευθυντές σχολείων και άλλοι.
Και αυτό διαιωνίζεται . Έτσι γίνεται όλο και πιο συχνό.
Και γι' αυτό δεν αποτελεί έκπληξη να διαβάζουμε σήμερα σε περιοδικά για γονείς: Είναι απολύτως φυσιολογικό τα παιδιά να
αντιμετωπίζονται και να εκπαιδεύονται με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν σεξουαλική επαφή από την ηλικία των έξι έως των εννέα ετών.
Και να χουφτώνουν σωματικά ο ένας τον άλλον και να δημιουργούν κρυφά παντού μικρές
φιλόξενες γωνιές όπου τα παιδιά μπορούν να αποσυρθούν.
Όλα αυτά είναι ένα ακόμη παιχνίδι που παίζει στα χέρια των δραστών.
Ναι... Λυπάμαι, δεν έχω καλά νέα.
Αυτές είναι απλώς αρνητικές εμπειρίες που είχα.
Πραγματικά πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου αγωνιζόμενη για να γίνει η σεξουαλική βία κατά των παιδιών κακούργημα.
Και στη Γερμανία το 2021, μετά από χρόνια αγώνα, αυτό επιτέλους, επιτέλους, επιτέλους
εφαρμόστηκε, με αποτέλεσμα να αποτελεί πλέον κακούργημα.
Και αυτό διήρκεσε από το 2021 έως το 2024, αλλά στη συνέχεια ήρθε ο κ. Buschmann (Μπούσμαν)- αυτό ήταν το όνομά του
τότε, ο φιλελεύθερος υπουργός Δικαιοσύνης - και το ανέτρεψε.
Τώρα είναι και πάλι πλημμέλημα.
Οπότε ούτε αυτό είναι μεγάλο κέρδος.
Έτσι, όλες οι διατυπώσεις που χρησιμοποιεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης για να εξηγήσει γιατί ανατράπηκε το
κακούργημα αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, ένδειξη ανεπάρκειας.
Ναι, αυτό είναι πραγματικά μια απόδειξη φτώχειας.
Σας ευχαριστούμε πολύ για τη δέσμευσή σας προς τα παιδιά και, πάνω απ' όλα, για τη δημοσιοποίηση αυτών των κακοποιήσεων.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Αυτό πρέπει να συμβεί.
Σας ευχαριστώ που αφιερώνετε αυτόν τον χρόνο, παρόλο που ταξιδεύετε αυτή τη στιγμή.
Οι δηλώσεις σας μας βοήθησαν πραγματικά να αποκτήσουμε μια πιο σαφή εικόνα αυτού του προβλήματος.
Σας ευχόμαστε τα καλύτερα για το μελλοντικό σας έργο, ακόμη και κατά τη συνταξιοδότησή σας.
Είσαι ακόμα στο χορό!
Ευχαριστούμε για την εξαιρετική ενημερωτική σας δουλειά. Σας αγαπάμε!
Σας ευχαριστώ.
Λοιπόν, ανυπομονώ να έρθω την επόμενη φορά! Τότε θα έρθω κι εγώ!
Ναι, είστε πάντα ευπρόσδεκτοι!
Απευθυνόμαστε τώρα σε μια εξίσου ατρόμητη ακτιβίστρια που έχει δεσμευτεί στον αγώνα κατά της απαγωγής παιδιών,
της τελετουργικής βίας και της εμπορίας παιδιών. Ταινία!
Η Σαμπίν ΜακΝιλ σπούδασε πληροφορική και μαθηματικά και εργάστηκε για 15 χρόνια στο CERN .
Στη συνέχεια εργάστηκε ως διοργανώτρια εκδηλώσεων, σχεδιάστρια λογισμικού, εκδότρια ιστοσελίδων και μαθηματικός καλλιτέχνης.
Στο Λονδίνο, εργάστηκε εθελοντικά ως "McKenzie Friend", που είναι το ισοδύναμο ενός νομικού συμβούλου.
Κατά τη διαδικασία αυτή, ήρθε σε επαφή με θύματα τελετουργικής κακοποίησης και επιμέλειας που δεν
βοηθήθηκαν αλλά ζημιώθηκαν από το σύστημα δικαιοσύνης.
Η Sabine McNeill άρχισε να δημοσιοποιεί αυτές τις υποθέσεις στο διαδίκτυο.
Διεξήγαγε εκστρατεία για τα παιδιά που είχαν αφαιρεθεί από τους γονείς τους από το κράτος και έθεσε
το θέμα αυτό ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
"Γι' αυτό είμαστε εδώ σήμερα. Είμαστε εδώ για να ζητήσουμε βοήθεια.
Υπάρχουν παιδιά που ουρλιάζουν για να ακουστούν. Αν δεν ακούσετε εσείς αυτά τα παιδιά που ουρλιάζουν, ποιος θα τα ακούσει;"
Συνολικά, επέβλεψε περίπου 50 υποθέσεις απομάκρυνσης παιδιών.
Η πιο γνωστή ήταν η «υπόθεση Hampstead», στην οποία δημοσίευσε βίντεο με καταθέσεις μαρτύρων από τα παιδιά Alisa και Gabriel.
Σε αυτήν, τα παιδιά κατέθεσαν ότι ο πατέρας τους είχε οργανώσει μια σατανιστική αίρεση
που κακοποιούσε και δολοφονούσε τακτικά παιδιά.
Περιέγραψαν επίσης πώς ο πατέρας τους οδήγησε τα χέρια τους στη δολοφονία μωρών.
"Ο πατέρας μας φέρνει εμένα και εμάς να το κάνουμε γιατί εμείς δεν μπορούμε.
Δεν είμαστε αρκετά δυνατοί για να κόψουμε το κεφάλι ενός μωρού.
Απλά πρέπει να κρατάει το μαχαίρι και να βάζει το χέρι του πάνω στο δικό μας χέρι και να μας
βοηθάει να κόψουμε το κεφάλι ενός μωρού, γιατί μαθαίνει.
Διδάσκει εμένα και τον Γαβριήλ".
Παρά τις δηλώσεις αυτές, η δικαιοσύνη δεν καταδίκασε τον πατέρα, αλλά το δικαστήριο πήρε τα παιδιά από τη
μητέρα και έδωσε στον πατέρα την αποκλειστική επιμέλεια.
Αργότερα, η ίδια δικαστής φρόντισε ώστε ο πατέρας που κατηγορήθηκε για κακοποίηση στην
υπόθεση Hollie Greig στη Σκωτία να μην καταδικαστεί.
Ωστόσο, υπήρχαν ομοιότητες με την υπόθεση Hampstead όχι μόνο όσον αφορά τη δικαστή, αλλά και τους δράστες.
Ακόμα και μετά την απόφαση του Hampstead, η Sabine παρέμεινε ενεργή, συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες
υπογραφές για υπογραφές και τεκμηριώνοντας στοιχεία.
Έθεσε επίσης στη διάθεσή της τον κατάλογο των 175 δραστών που συνέταξε η μητέρα.
Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση τους δράστες, οι οποίοι τελικά τους άσκησαν ποινική δίωξη.
Σε ηλικία 73 ετών, καταδικάστηκε σε μακρά ποινή φυλάκισης εννέα ετών και απελάθηκε στη Γερμανία περίπου τέσσερα χρόνια αργότερα.
Πολλές από τις ιστοσελίδες τους έχουν κλείσει.
Παρά τις παρενοχλήσεις που υπέστη στη φυλακή, η Sabine δεν το έβαλε κάτω:
Συνεχίζει να υποστηρίζει συναδέλφους της στον αγώνα κατά της κακοποίησης και εμπορίας παιδιών.
Γεια σας, γεια σας Sabine (Σαμπίν). Θα σε αγκαλιάσω!
Γεια σου, Lois. Ευχαριστώ που θέλεις να με ακούσεις.
Ναι, τι τιμή που μπορούμε να σου μιλήσουμε σήμερα στο 22ο AZK!
Έχετε συνοδεύσει πολυάριθμα θύματα σατανιστικής τελετουργικής κακοποίησης και επίσης έχετε
παραπέμψει ορισμένα από αυτά για τις ταινίες μου.
Έχετε γνωρίσει μητέρες στη φυλακή που τους πήραν τα παιδιά τους.
Αγωνιστήκατε για αυτές τις μητέρες και εξακολουθείτε να αγωνίζεστε σαν λέαινα για αυτές τις μητέρες και τα παιδιά.
Παρακαλούμε πείτε μας εν συντομία για τις εμπειρίες σας!
Ναι, είναι δύσκολο γιατί δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω.
Τα πρώτα θύματα που γνώρισα δεν είχαν καμία σχέση με παιδιά.
Ήταν άνδρες στο House of Lords , όπου διοργάνωνα εκδηλώσεις.
Πρώτα ήρθαν τα θύματα των τραπεζών και των δικαστηρίων.
Και μετά ήρθαν γενικά οι γυναίκες και μετά ήρθαν αυτά τα παιδιά που ανέφεραν το χειρότερο από όλα.
Και όλα ήταν τόσο άσχημα πριν.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς μια Ρουμάνα κοινωνική λειτουργός ισχυρίστηκε ότι αυτό δεν ίσχυε για μια πορτογαλική οικογένεια
με πέντε παιδιά, κάτι που θα την δικαιολογούσε, ας πούμε.
Και αυτό ήταν τόσο αξιολύπητο και τόσο ηλίθιο και τόσο υποκριτικό.
Απλά δεν μπορείτε να παρακολουθείτε χωρίς να κάνετε κάτι.
Αν έπρεπε να σας πω για τις εμπειρίες μου, ίσως η χειρότερη ήταν η συζήτηση με μια γυναίκα που είχε
τη λεγόμενη "συνάντηση του αντίο" με το μωράκι της.
Και μετά είχε μια λεγόμενη τελευταία συνάντηση, πριν της το πάρουν.
Έτσι είναι τόσο απερίγραπτα υποκριτικό.
Και είναι μια παρωδία, είναι γκροτέσκο.
Ναι, δεν ξέρω καν ποιες λέξεις να χρησιμοποιήσω.
Έτσι, είναι δύσκολο να πω ποιο είναι το χειρότερο πράγμα.
Πώς πρέπει να κατηγοριοποιούνται τα εγκλήματα; Με βάση τον αριθμό των παιδιών;
Η σκληρότητα που ασκείται στα παιδιά ή η σκληρότητα που ασκείται στους γονείς;
Στην απολύτως σκληρή εμπειρία των φυλακών, όπου οι λεγόμενοι αξιωματικοί κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους επειδή έχουν την
ευκαιρία και κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που πρέπει να κάνουν και αυτό που
κηρύσσεται και αυτό που απαιτείται, θεωρητικά.
Είναι τόσο τρομερό που μπορείς πραγματικά να τα ερμηνεύσεις, να τα δικαιολογήσεις και να τα εξηγήσεις όλα μόνο διανοητικά.
Μου είπες για μια μητέρα από την οποία πήραν τα τέσσερα παιδιά και έβγαλαν το πέμπτο από τη φυλακή.
Λοιπόν, την είδα όταν ήταν έγκυος στη φυλακή.
Όταν βγήκε, μου έγραψε – επειδή υπάρχει η υπηρεσία «Email-a-Prisoner» – μέσω ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου ότι της είχαν πάρει και το μωρό.
Και το πέμπτο επίσης; Ναι. Ωχ, ωχ, ωχ.
Μέχρι την περίπτωση του Hampstead, η χειρότερη περίπτωση ήταν μια οικογένεια από τη Νιγηρία με επτά παιδιά.
Όλα τα παιδιά απομακρύνθηκαν.
Με αυτές τις ηλίθιες διαδικασίες στα λεγόμενα οικογενειακά δικαστήρια που κρατούνται μυστικές.
Έτσι, δεν επιτρέπεται η είσοδος στον Τύπο. Και αυτό ισχύει εδώ και δεκαετίες.
Και ο έβδομος γεννήθηκε στη φυλακή.
Είχα επίσης επαφή με την Αμερικανίδα μητέρα που βρισκόταν στο διπλανό κελί, το παιδί της οποίας είχε μείνει στο Λονδίνο.
Και αφού εξήχθη, παρά τη βοήθειά μου.
Η Αμερικανίδα βίωσε ακριβώς ό,τι βίωσε η Νιγηριανή.
Και όπως είπε η κοινωνική λειτουργός: "Ναι, δεν θα τον ξαναδείτε ποτέ".
Και το "σπουδαίο" ήταν ότι η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας κακοποιούνταν από τον γιο της θετής οικογένειας.
Η επόμενη κόρη είπε στη μητέρα της ότι οδηγείται πάντα σε σκοτεινές εκδηλώσεις το βράδυ, όπου υπάρχουν μόνο άνδρες.
Και ο νεαρός γιος ρώτησε τη μητέρα του τι είναι η παιδοφιλία.
Και τι συνέβη μετά, όταν ήσουν στη φυλακή;
Λοιπόν, όταν ήμουν στη φυλακή, είχα δημοσιεύσει την αίτηση.
Και μετά είχα 16.000 υπογραφές και πάνω.
Και είχα επίσης πάνω από 100.000 προβολές στην ιστοσελίδα που έφτιαξα για τα παιδιά.
Έφτιαξα μεμονωμένους ιστότοπους για τις χειρότερες περιπτώσεις.
Και έτσι ήμουν σχετικά γνωστός.
Και αυτή είναι η τσάντα με όλες τις κάρτες που πήρα, τις οποίες χρησιμοποίησα για να διακοσμήσω τον τοίχο του κελιού μου.
Ποτέ δεν κατάφερα να φτιάξω ένα κολιέ από αυτό.
Αλλά φυσικά δεν ήθελα να τα πετάξω.
Ω, Σαμπίν, χαιρόμαστε που έχεις λάβει αυτή την ενθάρρυνση και θα συνεχίσεις να τη λαμβάνεις.
Σοκαρίστηκα εντελώς όταν είδα ζωντανά πώς ένα τέτοιο μωρό απομακρύνεται.
Επιτρέψτε μου να το δείξω εν συντομία.
«Λοιπόν, έχεις ακριβώς μία επιλογή σε αυτό το σημείο.»
Πρέπει να τον παραδώσετε στον διασώστη και στη συνέχεια μπορείτε να συνεχίσετε ευτυχώς το δρόμο σας με
τους φίλους και την οικογένειά σας που είναι εκεί έξω.
Ή θα τον πάρω από εσάς και θα πάτε φυλακή.
Πρέπει να πάρετε αυτή την απόφαση. Πρέπει να την πάρετε τώρα.
«Δεν θα τον αφήσω να φύγει.»
«Εντάξει. Εντάξει.
Αφήστε τον να φύγει, για να μην πάθει κακό, εντάξει; Ελάτε εδώ για λίγο. Εντάξει.»
«Τον άφησα να φύγει. Τον άφησα να φύγει!»
«Όχι, αυτή θα πάει φυλακή.»
«Ήθελα μόνο να πω ότι δεν μπορώ, αλλά τελικά τον άφησα να φύγει.»
«Βάλε τα χέρια σου πίσω από την πλάτη σου.»
«Έκλεισαν την πόρτα του ασθενοφόρου. Ήταν το τελευταίο πράγμα που είδα.»
«Απάγουν τον εγγονό μου.»
«Όχι, μπες στο αυτοκίνητο. Μπες στο αυτοκίνητο. Όλα είναι εντάξει.»
«Θέλω να πω αντίο.» «Εντάξει. Στο αυτοκίνητο.»
«Θέλω να πω αντίο.» «Μόνο χειρότερα το κάνεις.»
«Κάθε παιδί αξίζει περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια για το κράτος.»
«Άρα αυτός είναι ο παππούς του μωρού.»
Είναι τόσο κακό και τόσο κακό.
Θέλω να πω, "απλά κάνουν τη δουλειά τους", σωστά;
Είναι ακριβώς όπως στην εποχή των Ναζί, από όσο μπορεί κανείς να το εξηγήσει.
Εκτελούν μόνο εντολές και έχουν γίνει τόσο ρομποτικοί.
Δεν έχουν δικά τους συναισθήματα.
Δεν ξέρουν πλέον τι είναι σωστό.
Ναι. Αυτό έρχεται από την κορυφή. Όλη αυτή η εμπορία παιδιών υποστηρίζεται.
Μπορείτε να το επιβεβαιώσετε κι αυτό;
Ναι, ναι, από ψηλά, σε οποιοδήποτε επίπεδο.
Οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν μπορούν να το κάνουν χωρίς την αστυνομία.
Η αστυνομία δεν μπορεί να το κάνει χωρίς τα δικαστήρια.
Ναι. Είσαι μάρτυρας που έζησε όλα αυτά από κοντά.
Θα μπορούσες να το πεις αυτό.
Ναι, θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε θερμά για την αφοσίωσή σου σε αυτές τις μητέρες και τα παιδιά.
Δημιουργήσαμε μια πλατφόρμα, τη Vetopedia, όπου οι μητέρες αυτές μπορούν επίσης να εγγράφονται και να
καταγράφουν τις υποθέσεις επιμέλειας των παιδιών τους.
Έτσι ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε όλο και καλύτερα το σύστημα που κρύβεται πίσω από αυτό.
Φυσικά, θα χαρούμε πολύ να το διαδώσετε και να το δημοσιοποιήσετε στο δίκτυό σας, αγαπητή Σαμπίν.
Ναι, αυτό που κάνεις είναι απίστευτο. Είναι απολύτως φανταστικό. Σας ευχαριστώ όλους που με ακούσατε.
Ναι, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την αφοσίωσή σας σε αυτές τις μητέρες και τα παιδιά! Αυτό είναι πραγματικά υπέροχο.
Θα το γνωστοποιήσουμε οπωσδήποτε, αγαπητή Σαμπίν ΜακΝίλ. Και σας αγαπάμε.
Ευχαριστώ. Κι εγώ σας ευχαριστώ. Έχω απίστευτο σεβασμό για όλα όσα έχετε κάνει και κάνετε. Και θαυμασμό.
Ναι. Είσαι εκεί πάνω μαζί μας. Είσαι τόσο ατρόμητη και γενναία. Αυτό είναι απίστευτο.
Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να πείτε στο κοινό του AZK; Οτιδήποτε;
Λοιπόν, το AZK είναι όλο λογοκρισία.
Και ελπίζω ότι αυτό που συνέβη σε μένα με όλη τη δουλειά που έχω βάλει στο διαδίκτυο δεν θα συμβεί σε κανέναν άλλο.
Έκανε τόση ζημιά σε μένα και στα θύματα.
Η λογοκρισία έχει απλώς μεταφερθεί στο ψηφιακό επίπεδο.
Και είναι κακό, κακό, κακό αυτό που συμβαίνει.
Απλώς δεν μπορείτε γενικά να το φανταστείτε αυτό.
Δεν θέλετε να εξοικειωθείτε με αρνητικά συναισθήματα και εμπειρίες.
Ναι, σωστά, όλες οι αρχικές σας σελίδες απλά πάρθηκαν από το Διαδίκτυο.
Όλο το έργο σας για τα θύματα καταστράφηκε και διαγράφηκε. Αυτό είναι τόσο κακό. Δυστυχώς, ναι.
[Αλλά έρχεται στο φως, βγαίνει στο φως, αγαπητή Σαμπίν.
Και ολόκληρη η AZK φροντίζει γι' αυτό. Ναι;
Ναι!
Η Σαμπίν είναι ήδη 81 ετών και έχει υποφέρει τόσα πολλά στη ζωή της.
Ήταν πραγματικά καλό που μπόρεσε να το μοιραστεί αυτό μαζί μας σωστά.
Και αυτό πραγματικά με συγκίνησε.
Και τώρα θα θέλαμε να συνεχίσουμε με μια πρόσφατη περίπτωση που καταχωρήθηκε στη Vetopedia, και
συγκεκριμένα από την Corinne Ioli (Κορίν Ιόλι).
Της πήραν τα παιδιά της. Ταινία!
Η Vetopedia δίνει φωνή στον λαό όταν πρόκειται να φιμωθεί. δίνει φωνή στους ανθρώπους όταν πρέπει να σωπάσουν.
Αυτό συμβαίνει συχνά όταν πρόκειται για την ανάληψη της φροντίδας παιδιών.
Ειδικά οι ανύπαντρες μητέρες μένουν μερικές φορές άναυδες από ένα δικαστικό σύστημα που τους
έχει πάρει τα παιδιά τους με όλη του τη δύναμη.
Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, κατά μέσο όρο 100 παιδιά χωρίζονται από τους γονείς τους κάθε μέρα μόνο στη Γερμανία.
Η Vetopedia τους δίνει τώρα την ευκαιρία να δημοσιοποιήσουν την περίπτωσή τους.
Μια μαμά που άδραξε αυτή την ευκαιρία είναι η Κορίν Ιόλι.
Η Κορίν Ioli είναι Ελβετίδα.
Το 2019, οι δύο κόρες της απομακρύνθηκαν βίαια από αυτήν.
Οκτώ άτομα, μεταξύ των οποίων αστυνομικοί και υπάλληλοι της KESB , εισέβαλαν στο σπίτι τους και πήραν τα παιδιά σε ένα ίδρυμα.
Ο πατέρας των παιδιών, από τον οποίο η Κορίν Ιόλι είναι χωρισμένη, υπέβαλε μήνυση εναντίον της.
Οι λόγοι ήταν αβάσιμες κατηγορίες, οι οποίες όλες διαψεύστηκαν από τους ειδικούς.
Μέχρι σήμερα, ωστόσο, η ελβετική δικαιοσύνη έχει αγνοήσει τα αδιάσειστα στοιχεία σε όλα τα επίπεδα και
υποστηρίζει τον πατέρα των παιδιών, ο οποίος προσπαθεί να παγιδεύσει τη μητέρα μέσω ποινικών διαδικασιών.
Είχε προηγηθεί μια αλλαγή στη συμπεριφορά των κοριτσιών απέναντι στον πατέρα του παιδιού,
όταν ζούσαν ακόμη μαζί του και με τη μητέρα.
Αρνήθηκαν κάθε σωματική επαφή και αμύνθηκαν στις προόδους με γρατζουνιές, δαγκώματα και χτυπήματα.
Ταυτόχρονα, ο πατέρας των παιδιών ανέπτυξε παιδοφιλικές τάσεις.
Αυτά τα περιστατικά ώθησαν την Κορίν Ιόλι να χωρίσει από τον πατέρα των παιδιών.
Στη συνέχεια, υπέβαλε καταγγελία για έκθεση του παιδιού σε κίνδυνο.
Κανείς δεν ανταποκρίθηκε στις ανησυχητικές τάσεις του πατέρα και δεν διεξήγαγε καμία έρευνα.
Αντιθέτως. Ο φροντιστής στο σπίτι όπου ζούσαν τα παιδιά σχολίασε ως εξής:
"Ακόμη και αν ένας πατέρας κακοποιεί τα παιδιά του, αυτά εξακολουθούν να τον αγαπούν" και "οι περισσότεροι άνδρες
έχουν παιδοφιλικές φαντασιώσεις, σπάνια φτάνουν στην πράξη".
Αυτός ο φροντιστής είναι τώρα ο νέος σύντροφος του πατέρα.
Το 2021, πέτυχε πλήρη απαγόρευση επαφής με τη μητέρα της, η οποία εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα.
Στη συνέχεια, ο αρμόδιος δικαστής ανακάλεσε τα δικαιώματα επιμέλειας της μητέρας και τα μεταβίβασε στον πατέρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2024, ο πατέρας μετακόμισε στη Σουηδία με τη νέα του σύντροφο και τα δύο κορίτσια.
Η Κορίν Ιόλι αγωνίζεται ακόμη και σήμερα για τα δικαιώματά της ως μητέρα.
Κάνει διαφώτιση και αποκαλύπτει τις μηχανορραφίες πίσω από την παράνομη ανάληψη παιδιών προς φύλαξη.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα στον ιστότοπό τους www.kinder-zurueck-nach-hause.ch και www.MamaLoveCollection.com .
Γεια σου, αγαπητή Κορίν. Γεια σου, αγαπητή Λόις.
Μένεις πραγματικά άφωνος όταν ακούς κάτι τέτοιο. Πώς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο;
Τέτοιες αναθέσεις βασίζονται στο «Parental Alienation Syndrome» (PAS).
Η PAS ιδρύθηκε από τον Richard Gardner (Ρίτσαρντ Γκάρντνερ), ο οποίος ήταν και ο ίδιος παιδόφιλος.
Η PAS δηλώνει ότι αν ένα παιδί απορρίψει τον πατέρα στο πλαίσιο ενός γονικού χωρισμού και/ή ακόμη και αν μιλήσει για σεξουαλική
βία από τον πατέρα - έτσι λέει η PAS - το παιδί λέει ψέματα.
Η μητέρα το χειραγώγησε με αυτόν τον τρόπο.
Η σχέση μητέρας-παιδιού είναι πολύ στενή, σχεδόν συμβιωτική, και ως εκ τούτου το παιδί πρέπει να απομακρυνθεί από
τη φροντίδα της μητέρας, να τοποθετηθεί στον πατέρα και η επαφή με τη μητέρα πρέπει να διακοπεί.
Η περίπτωσή μας περιέχει όλα τα στοιχεία του PAS. Το παιδοφιλικό θέμα με τη μορφή παιδοφιλικών φαντασιώσεων.
Ωστόσο, το PAS χρησιμοποιείται επίσης εάν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία βιασμού του παιδιού από τον πατέρα.
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η έκταση των βιασμών παιδιών είναι τερατώδης.
Ειδικά σε οικογενειακό πλαίσιο, δηλαδή επανειλημμένα, επί πολλά χρόνια.
Γνωρίζουμε επίσης ότι για κάθε χίλιες καταγγελίες κακοποίησης παιδιών, μόλις δύο είναι κατασκευασμένες.
Πρόκειται για μελέτη του γαλλικού Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Ο μύθος ότι οι μητέρες εφευρίσκουν την κακοποίηση αποδεικνύεται ότι είναι μια σαφής στρατηγική προστασίας του δράστη.
Α, καταλαβαίνω. Άρα, θα μπορούσες να πεις ότι το PAS είναι ένα είδος ασπίδας για τους βιαστές παιδιών;
Ακριβώς, αυτό είναι όλο.
Οι μητέρες και τα παιδιά παρουσιάζονται ως ψεύτες, αναγκάζονται να σιωπήσουν και παρασυρόμαστε στην παγίδα της ατομικής υπόθεσης.
Δεν είμαστε καθόλου μεμονωμένες περιπτώσεις.
Σε διεθνές επίπεδο, γνωρίζουμε τις ίδιες ενότητες κειμένου και λέξεις-κλειδιά στις εκθέσεις εμπειρογνωμόνων και στις αποφάσεις.
Και παρατηρούμε επίσης την ίδια τρομοκρατία από τις αρχές διεθνώς κατά των μητέρων που
προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους.
Το PAS και αυτές οι παράνομες απομακρύνσεις παιδιών προκαλούν σοβαρά τραύματα στα παιδιά και
τις μητέρες, συμπεριλαμβανομένης της Διασύνδεση
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ένα πραγματικό κυνήγι μαγισσών εξαπολύεται εναντίον μητέρων που προσπαθούν να
προστατεύσουν τα παιδιά τους – σε όλα τα επίπεδα: επαγγελματικό, κοινωνικό, οικονομικό, ακόμη και μέχρι την αστεγία.
Γιατί τι είναι αυτό που οι δράστες φοβούνται κυριολεκτικά όπως ο διάβολος το αγιασμό;
Πρώτον, τα παιδιά που έχουν υγιείς σχέσεις με τις μητέρες τους και τους μιλούν για τυχόν κακοποίηση και, δεύτερον,
φυσικά, οι μητέρες που επιβιώνουν από αυτές τις απαγωγές παιδιών, δικτυώνονται και μιλούν γι' αυτό. Δημόσια.
Εδώ συμβαίνει μια διαβολική διαστρέβλωση.
Και πρέπει να την διορθώσουμε.
Θέλουν να σιωπήσουμε, γι' αυτό μιλάμε.
Θέλουν να μας ρίξουν, οπότε δεν θα τους αφήσουμε να μας ρίξουν.
Ναι. Πολύ, πολύ ωραία.
Αλλά αυτό είναι πρόκληση.
Και έχει να κάνει με το να τραβάς τον εαυτό σου ψηλά από τις δικές σου μπότες κάθε μέρα.
Φυσικά, η αγάπη για τα παιδιά βοηθάει σε αυτό.
Και τότε φτάνει η βοήθεια. Και εξαρτόμαστε από αυτή τη βοήθεια.
Ναι, σας ευχαριστώ πολύ. Θα συνοψίσω σε αυτό το σημείο πώς το κατάλαβα:
Το PAS είναι μια θεωρητική κατασκευή που δίνεται στην όψη επιστημονικής.
Δημιουργήθηκε από έναν δράστη για να δυσφημίσει τα θύματα προκειμένου να προστατεύσει τον εαυτό του και άλλους δράστες.
Αυτό μου ακούγεται επίσης πολύ οικείο, επειδή γνωρίζουμε το ίδιο πράγμα από το "Ίδρυμα Συνδρόμου Ψευδούς Μνήμης".
Έτσι, αυτός με τις ψεύτικες αναμνήσεις, ότι όλα είναι λάθος.
Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ του PAS και αυτού του FMS (Σύνδρομο Ψευδούς Μνήμης);
Απολύτως. Ο Ρίτσαρντ Γκάρντνερ, όπως είπα, ο εφευρέτης του PAS, ήταν και ο ίδιος παιδόφιλος.
Οι γονείς που ίδρυσαν αυτό το "Ίδρυμα Συνδρόμου Ψευδούς Μνήμης" ήταν γονείς που κατηγορήθηκαν
για τελετουργική κακοποίηση από τα παιδιά τους.
Υπάρχει μεγάλη επικάλυψη μεταξύ των δύο θεματικών πεδίων.
Και γνωρίζουμε περιπτώσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό παράνομης απομάκρυνσης παιδιών μετά την ΠΑΣ, όπου τα παιδιά στη
συνέχεια απομακρύνονται από τη μητέρα, διατάσσονται να πάνε στον πατέρα και μεταφέρονται από τον
πατέρα σε αυτές τις τελετές και βασανίζονται εκεί.
Έτσι, ο Ρίτσαρντ Γκάρντνερ, ο ιδρυτής, είναι πλέον νεκρός και το Ίδρυμα Συνδρόμου Ψευδούς Μνήμης έχει διαλυθεί.
Κι όμως, μέχρι σήμερα, καθορίζουν αυτές τις διαδικασίες για την εγκληματικότητα της
παιδοφιλίας και της τελετουργικής κακοποίησης.
Πώς γίνεται αυτό να επιμένει τόσο πεισματικά;
Η PAS θέλει να αποτρέψει την αποκάλυψη της εγκληματικότητας της παιδοφιλίας.
Το "Ίδρυμα Συνδρόμου Ψευδούς Μνήμης" θέλει να εμποδίσει τα σατανιστικά δίκτυα να έρθουν στο φως.
Έχουμε να κάνουμε με την πιο βαθιά ουσία του κακού.
Αν αυτοί οι δύο τομείς πέσουν, θα πέσουν και οι υπόλοιποι – και με «υπόλοιποι» εννοώ τον χρηματοοικονομικό
τομέα, τον φαρμακευτικό τομέα, τα μέσα ενημέρωσης, την εκπαίδευση κ.λπ. – από μόνοι τους.
Γι' αυτό πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να καταπολεμήσουμε την εγκληματική
παιδοφιλία και τις παράνομες αναλήψεις παιδιών.
Αυτό είναι το αθάνατο κεφάλι της Ύδρας.
Μόλις το χτυπήσει, ηττάται.
Ναι! Χειροκροτήματα! Πολύ ωραία!
Σε ευχαριστώ που στέκεσαι σταθερός σαν βράχος στα κύματα.
Σε ευχαριστώ πολύ, Λόις. Και να έχεις ένα υπέροχο υπόλοιπο AZK.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ. Θα ήθελα τώρα να δώσω τον λόγο σε μια γυναίκα που στέκεται
επίσης σαν βράχος στα κύματα εδώ και 30 χρόνια.
Και αυτός είναι ο Andrea Christidis (Ανδρέα Χρηστίδης).Ταινία!
Ο Δρ Ανδρέα Χρηστίδης είναι ένας μαχητής για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη - για τα παιδιά και τους γονείς.
Είναι ψυχολόγος με εξειδίκευση στην κλινική, εκπαιδευτική και νευροψυχολογική, εγκληματολογική και
δικαστική ψυχολογία, καθώς και συμπεριφορική θεραπεύτρια.
Στο πλαίσιο του ρόλου της ως ανεξάρτητης εμπειρογνώμονα, έχει ήδη εξετάσει πάνω από 1.000 οικογενειακές υποθέσεις
για να διαπιστώσει αν τα γραφεία πρόνοιας νέων δικαιολογούνταν να αναλάβουν τη φροντίδα των παιδιών.
Κατά τη διαδικασία αυτή, αποκάλυψε ευνοούμενες γνωμοδοτήσεις εμπειρογνωμόνων, πλαστές υπογραφές, κατάχρηση δεδομένων,
ψευδείς διαγνώσεις, κρατική διαφθορά, παραποιημένα αρχεία, συκοφαντική δυσφήμιση και ισχυρισμό ψευδών γεγονότων.
Έτσι συνάντησε και περιπτώσεις σατανικής τελετουργικής κακοποίησης.
Λόγω της έντονης δέσμευσής της, αντιμετώπισε μεγάλη αντίσταση από την αρχή.
Για παράδειγμα, έγιναν προσπάθειες να της αφαιρεθούν οι επαγγελματικοί της τίτλοι.
Τους απαγγέλθηκαν περισσότερες από 80 ποινικές κατηγορίες, οι οποίες όμως καταρρίφθηκαν όλες.
Η Δρ. Χρηστίδης αποκαλύπτει ότι στις αναλήψεις παιδιών προς φύλαξη στη Γερμανία λαμβάνει χώρα θεσμική κακοποίηση, με
αποτέλεσμα την εκμετάλλευση των παιδιών με ποικίλους τρόπους.
Για να το αντιμετωπίσει αυτό, ίδρυσε την ένωση "Axion Resist" το 2024.
Αποτελείται από εμπειρογνώμονες από τους τομείς της ιατρικής, της ψυχολογίας, της εκπαίδευσης, του δικαίου, της εγκληματολογίας,
της βιολογίας και της πληροφορικής και έχει δεσμευτεί για την προστασία των παιδιών και της υγείας
τους, καθώς και για την ελευθερία και το κράτος δικαίου.
Η συγχώνευση επιτρέπει την αποτελεσματική συγκέντρωση της τεχνογνωσίας των διαφόρων εξειδικευμένων τομέων.
Η Δρ Ανδρέα Χρηστίδη και ο σύζυγός της είναι επίσης μέλη του διοικητικού συμβουλίου του MWGFD, , ενός
σωματείου αφιερωμένου στην εξυπηρέτηση της υγείας και της κοινωνικής ευημερίας του πληθυσμού.
Γεια σου Andrea! Χαίρομαι που σε έχω εδώ!
Θα θέλαμε να ακούσουμε από εσάς μερικά στοιχεία σχετικά με την εμπορία παιδιών και τις αναλήψεις παιδιών προς φύλαξη.
Είσαι ο απόλυτος ειδικός σε αυτόν τον τομέα.
Θα χαρούμε πολύ να ακούσουμε τις εμπειρίες σου.
Κάνεις διαλέξεις που οι άνθρωποι μπορούν να ακούνε για ώρες. Έχεις πολλά να πεις.
Σήμερα έχεις μόνο 20 λεπτά, οπότε σου εύχομαι καλή τύχη με τη σύνοψη!
Σας ευχαριστώ πολύ που με καλέσατε εδώ, και συνειδητοποίησα ότι ήδη γνωρίζω μερικούς από τους ομιλητές, έχοντας
πραγματοποιήσει συμπόσια ή συνεντεύξεις μαζί τους στο παρελθόν.
Ωστόσο, πάλι με άγγιξε βαθιά. Τώρα αρχίζω απλώς να μιλάω για το πώς το κράτος βρίσκει τόσο πολλά παιδιά.
Και θα ξεκινήσω με μερικά σημεία.
Σημείο πρώτο - εισαγωγή: Το διπλό πρόσωπο της προστασίας των παιδιών.
Η Γερμανία θεωρείται κράτος δικαίου, ένα ασφαλές καταφύγιο για τα παιδιά.
Όμως η πραγματικότητα δείχνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Στο τέλος του 2023, περίπου 215.000 παιδιά βρίσκονταν υπό τη φροντίδα άλλων - σε ιδρύματα,
ανάδοχες οικογένειες ή κέντρα πρόνοιας νέων.
Το 2024, περίπου 190 παιδιά χωρίζονταν από τους γονείς τους κάθε μέρα.
Κάθε χρόνο, διεξάγονται περίπου 148.600 διαδικασίες που αφορούν θέματα επιμέλειας και επικοινωνίας - έως και 86.000 παιδιά
εμπλέκονται και παγιδεύονται σε διαδικασίες υψηλής σύγκρουσης.
Ταυτόχρονα, το κόστος ανά περίπτωση αυξάνεται: το 2016 ήταν ήδη πάνω από 12.000 ευρώ - σήμερα είναι σημαντικά υψηλότερο.
Οι συνολικές ετήσιες δαπάνες για εξωτερική στέγαση ανέρχονται σε 8 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η προστασία των παιδιών έχει γίνει προ πολλού μια επιχείρηση δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Όμως πίσω από αυτή τη βιτρίνα κρύβεται θεσμική βία, οικονομικά συμφέροντα και δομική αποτυχία.
Δεύτερο σημείο: Ο Δρ. Reiner Fuellmich (Ράινερ Φούελμιχ) έχει προωθήσει την ενημέρωση σε παγκόσμια κλίμακα.
Αυτός ο διεθνούς φήμης δικηγόρος, ο Ράινερ Φούελμιχ, έγινε γνωστός σε ένα ακροατήριο
εκατομμυρίων ανθρώπων μέσω της Επιτροπής Corona.
Η αποστολή του: διαφώτιση για τα πολιτικές και κοινωνικές κακοδαιμονίες.
Αναφέρθηκε επίσης στην εμπορία παιδιών, τη θεσμοθετημένη σεξουαλική κακοποίηση και τη διαφθορά στις δημόσιες αρχές.
Αλλά όταν ο Φούλμιχ θέλει να διερευνήσει την καταστροφή από τις πλημμύρες στην κοιλάδα Ahr στην Επιτροπή Κορόνας - όπου φέρεται
να επρόκειτο για ξεβρασμένα κρανία μωρών, κάτι που λέγεται ότι έχουν αναφέρει πολλοί κάτοικοι, κάτι που φυσικά
αποτελεί ένδειξη τελετουργικής κατάχρησης, ξεκινά μια πάλη εξουσίας που εκτείνεται πολύ πέρα ​​από τη Γερμανία.
Αυτό το σημείο οδήγησε επίσης και σε άλλα άτομα που έκαναν αυτούς τους ισχυρισμούς και ήθελαν να τους διερευνήσουν - όχι μόνο ο Δρ.
Ράινερ Φούελμιχ, αλλά και, για παράδειγμα, ο Max Eder (Μαξ Έντερ), ο οποίος βρίσκεται τώρα προφυλακισμένος και δεν του έχουν
απαγγελθεί ακόμη κατηγορίες. Ο Eder ίδρυσε την GSG 9 (μια ειδική μονάδα της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας) και ήταν πολύ
δραστήριος σε αυτόν τον τομέα, ενώ άλλοι που συνδέονταν με την λεγόμενη Ομάδα Prince Reuss - πιστεύω ότι υπήρχαν 26
εμπλεκόμενα άτομα - εξακολουθούν να κρατούνται προφυλακισμένοι σήμερα. Δύο από αυτούς έχουν έκτοτε πεθάνει.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2022, κατατέθηκε η αβάσιμη ποινική μήνυση εναντίον του Δρ. Φούλμιχ.
Απέτυχε, αλλά το δικαστήριο στη συνέχεια άσκησε τις δικές του κατηγορίες.
Ένα μοτίβο που γνωρίζουν πολλοί διαφωτιστές – Όσοι κάνουν άβολες ερωτήσεις γίνονται και οι ίδιοι μια υπόθεση.
Ο Δρ Reiner Fuellmich ιδρύει αργότερα το ICIC.law (https://icic.law/ ), μια διεθνή πύλη πληροφοριών.
Οι συνεντεύξεις του - για παράδειγμα με τον Calin Georgescu (Καλίν Τζορτζέσκου) στις 22 Δεκεμβρίου 2022 και
την Cathy O'Brien (Κάθι Ο' Μπράιαν) στις 20 Αυγούστου 2023 - έφτασαν σε τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο.
Η Κάθι Ο' Μπράιαν ήταν, όπως έχει ήδη εξηγήσει σήμερα ο Μαρσέλ Πόλτε, θύμα τελετουργικής κακοποίησης.
Συμμετείχε επίσης σε αυτό το πρόγραμμα MKultra ως "πειραματόζωο" - επιτρέψτε μου να το θέσω έτσι.
Τώρα έρχομαι στο τρίτο σημείο: Μια περίπτωση κατάχρησης του Βερολίνου - όταν το σύστημα αποτυγχάνει.
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ένα τετράχρονο αγόρι που λέει στη μητέρα του για την
στοματική και πρωκτική κακοποίηση από τον πατέρα του.
Ένας παιδίατρος και γιατροί στο Νοσοκομείο Charité επιβεβαιώνουν την ισχυρή υποψία για συνεχιζόμενη
σεξουαλική κακοποίηση. Υπάρχουν φωτογραφικά και γραπτά στοιχεία.
Είχα επίσης αναφερθεί σε αυτό πέρυσι τον Δεκέμβριο σε ένα συμπόσιο στη Βαυαρία.
Μπορείτε ακόμα να το παρακολουθήσετε στο YouTube στο "Axion Resist".
Ωστόσο, σύμφωνα με τη μητέρα, ο δικηγόρος του θύματος στο Βερολίνο δεν διαβίβασε στο δικαστήριο βασικά ευρήματα της έρευνας.
Το LKA έκλεισε στη συνέχεια την έρευνα.
Ο λόγος: "Όλα αυτά πρέπει να ήταν η φαντασία του παιδιού ή η επιρροή της μητέρας".
Οι ηχογραφήσεις των ανακρίσεων δείχνουν ότι δεν υπήρχε ίχνος επιρροής από τη μητέρα. Έχω τις ηχογραφήσεις.
Η διαδικασία τελείωσε. Η μητέρα δεν είχε καμία πρόσβαση στο παιδί της για πολλά χρόνια. Το αγόρι είναι τώρα 14 ετών.
Μάρτυρες μου είπαν – δεν μπορώ να το επαληθεύσω ή να το διερευνήσω – ότι το αγόρι φέρεται τώρα
να εργάζεται ως παιδική ιερόδουλη στο Βερολίνο.
Τέταρτον: Κλιμάκωση και προνόμιο του δράστη.
Το αγόρι αναπτύσσει σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς: Σεξουαλική συμπεριφορά, ακράτεια και αυτοκτονικές σκέψεις.
Προτρέπει ενήλικες να προβούν σε σεξουαλικές πράξεις, επαναλαμβάνει σκηνές
κακοποίησης στον παιδικό σταθμό και στο σχολείο.
Υπήρχαν συστάσεις θεραπείας από γιατρούς. Αυτές αγνοήθηκαν.
Ο πατέρας τις απέρριψε, αλλά παρόλα αυτά έλαβε την αποκλειστική επιμέλεια το 2015.
Η μητέρα, όπως είπα προηγουμένως, χάνει κάθε επαφή με το παιδί.
Δεν της επιτράπηκε να δει καθόλου το παιδί της για ένα χρόνο.
Στη συνέχεια, σποραδικά και συνοδευόμενα, και τώρα δεν έχει καμία επαφή για χρόνια.
Αρκετές αναφορές κομμάτων επιβεβαίωσαν την κακοποίηση. Όλες αγνοήθηκαν.
Το 2017 και το 2018, όταν το παιδί ζούσε ήδη από καιρό με τον πατέρα του, η Υπηρεσία Προστασίας Νεότητας του Neukölln
κατέγραψε μια μαζική σεξουαλική συμπεριφορά του παιδιού.
Το αγόρι είπε αρκετές φορές: "Θέλω να πεθάνω".
Έχω εξετάσει όλους τους φακέλους που θα μπορούσαν να μου υποβληθούν από το οικογενειακό δικαστήριο κ.λπ.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η μητέρα θέτει σε κίνδυνο την ευημερία του παιδιού.
Πέμπτον, εμπλοκές και συστημική προστασία των παραβατών.
Η μητέρα μαθαίνει ότι το "National Center for Missing and Exploited Children", NCMEC - το οποίο έχει ήδη αναφερθεί από τον
Ούβε Κραντς - έχει καταχωρήσει μια αναφορά για παιδική πορνογραφία σε αυτή την υπόθεση. Καταχωρήθηκε στο LKA (Κρατικό Γραφείο
Εγκληματολογικής Αστυνομίας), αλλά δεν έγινε καμία έρευνα.
Σύμφωνα με τη μητέρα, ο Carsten Stahl (Κάρστεν Σταλ), ο οποίος παρουσιάζεται δημοσίως ως προστάτης των
παιδιών, γνωρίζει προσωπικά τον φερόμενο ως δράστη - τον πατέρα - από τα νεανικά του χρόνια.
Τον επισκέπτεται επίσης στο διαμέρισμα που μοιράζονται - τότε που η μητέρα του ζούσε ακόμα με τον πατέρα του.
Αλλά ο Κάρστεν Σταλ μηνύει τη μητέρα επειδή είπε ότι ο Κάρστεν Σταλ γνωρίζει αυτόν τον πατέρα.
Η μητέρα κερδίζει στο δικαστήριο και ο δικαστής αναρωτιέται: "Τι πραγματικά προσπαθεί να επιτύχει η Σταλ με αυτό;
Γιατί η μητέρα δεν πρέπει να πει ότι ο Σταλ γνωρίζει τον πατέρα;
Έκτο: Η υπόθεση της Dr Dorothea Thul (Δρ. Δωροθέα Θουλ) - Ο εκφοβισμός ενός γιατρού.
Η παιδίατρος Δρ. Δωροθέα Θουλ συντάσσει ιατρική έκθεση για λογαριασμό της μητέρας, η οποία
επιβεβαιώνει τη χρόνια σεξουαλική κακοποίηση του αγοριού.
Λίγο αργότερα, δέχεται επίθεση έξω από το διαμέρισμά της. Απειλείται, εισάγεται σε ψυχιατρική πτέρυγα και προφυλακίζεται
- ενώ δεν μπορούσε να ψυχιατριστεί - για δήθεν "προσβολή".
Έβδομο: Κοινωνικό πλαίσιο - Όταν η προστασία των παιδιών γίνεται βιομηχανία.
Πίσω από αυτές τις ατομικές μοίρες κρύβεται ένα σύστημα με λανθασμένα κίνητρα.
Η δημόσια παιδική και νεανική πρόνοια καταβροχθίζει δισεκατομμύρια κάθε χρόνο.
Κατά μέσο όρο, καταβάλλονται πάνω από 12.000 ευρώ μηνιαίως για κάθε παιδί που φιλοξενείται.
Ορισμένες οργανώσεις λαμβάνουν δεκαπλάσιο ποσό.
Τώρα, οι πολιτικοί -ήμουν και εγώ τοπικός πολιτικός, οπότε μπορώ να το πω αυτό- έχουν αναγνωρίσει
τη φτώχεια ως απειλή για την ευημερία των παιδιών.
Αν η φτώχεια θεωρείται απειλή για την ευημερία ενός παιδιού, εύλογα αναρωτιέται κανείς: Γιατί οι
γονείς δεν έχουν την ευκαιρία να κρατήσουν το παιδί;
Γιατί λαμβάνουν αυτά τα χρήματα οι παιδικές εστίες ή οι ανάδοχοι γονείς;
Επιπλέον, υπάρχει αυξανόμενη παιδική φτώχεια - η οποία, σύμφωνα με την Bundestag, έχει "εκτεταμένες συνέπειες για ολόκληρη την
εκπαιδευτική διαδικασία" -, υπερβολικές απαιτήσεις για τα οικογενειακά δικαστήρια, έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων σε
περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και θεσμική προστασία του δράστη που ποινικοποιεί τις
μητέρες εάν υποψιαστούν ή καταγγείλουν κακοποίηση.
Μπορώ να το πω αυτό επειδή πριν από χρόνια ξεσκόνισα πάνω από χίλιους φακέλους οικογενειακού δικαίου και εξέτασα
και επέκρινα τόσες πολλές γνωμοδοτήσεις εμπειρογνωμόνων.
Είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθεί σεξουαλική κακοποίηση αν δεν βρεθεί γενετικό υλικό ή μαζικές
κακώσεις, πρέπει να το πω αυτό εκ των προτέρων.
Εάν τα παιδιά το ισχυριστούν αυτό, η μητέρα συχνά κατηγορείται ότι χειραγωγεί το παιδί.
Στη συνέχεια, λέγεται ότι η μητέρα είναι αυτή που θέτει σε κίνδυνο την ευημερία του παιδιού και το παιδί πηγαίνει
να ζήσει με τον φερόμενο ως δράστη – και αυτό ισχύει σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, μπορώ να το επιβεβαιώσω.
Και η θεσμική προστασία των δραστών, η οποία ποινικοποιεί τις μητέρες - και αυτό είναι πάνω απ' όλα - πολύ συχνά οι μητέρες
έχουν στη συνέχεια ποινικές διαδικασίες εναντίον τους ή ψυχιατρικοποιούνται. Μερικές φορές
τους δίνονται διαγνώσεις που δεν ισχύουν καθόλου.
Αυτό σημαίνει ότι όποιος μιλάει για κακοποίηση κινδυνεύει να χάσει το ίδιο του το παιδί. Με αυτόν τον
τρόπο, η προστασία των δραστών γίνεται λόγος του κράτους.
Όγδοο: Ιστορικές παραλληλίες – Η σκοτεινή πλευρά της ιδρυματικής φροντίδας. Αυτές οι
περιπτώσεις δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά.
Από τα πειράματα του Κέντλερ στο Haasenburg μέχρι τα παιδικά χωριά SOS ή τη μικρή Λένα από το Wunsiedel:
Ξανά και ξανά, σεξουαλική βία, βασανιστήρια ή θάνατοι έχουν συμβεί σε ιδρύματα που εποπτεύονται από το κράτος ή την εκκλησία.
Αυτά τα πράγματα είναι δημοσίως τεκμηριωμένα. Μπορείτε επίσης να τα αναζητήσετε στην αρχική μας σελίδα στο "Axion Resist" .
Έχουμε επίσης διοργανώσει πολλά συμπόσια για το θέμα αυτό και έχουμε κατονομάσει πολλές περιπτώσεις και πηγές.
Πολλά θύματα δεν ακούστηκαν ποτέ. Και εκείνοι που κατονομάζουν παράπονα - μπορώ να σας πω ένα ή δύο
πράγματα γι' αυτό - συχνά γίνονται οι ίδιοι στόχοι.
Και ένατο, και επίσης το τελευταίο: το τίμημα της αλήθειας.
Ο Δρ Ράινερ Φούελμιχ συμβολίζει εκείνους που λένε άβολες αλήθειες.
Ήθελε να ρίξει φως στη διαφθορά, την κατάχρηση και την κατάχρηση εξουσίας. Γι' αυτό ποινικοποιήθηκε.
Η Δρ Δωροθέα Θουλ διέγνωσε αυτό που κανείς δεν ήθελε να ακούσει και έχασε την ελευθερία της.
Αυτό ισχύει επίσης για τον Μαξ Έντερ και άλλους από τον όμιλο Prinz Reuss και σίγουρα για πολλούς άλλους.
Και γι' αυτό θα ήθελα να προσθέσω ότι θα καταχωρήσουμε λογαριασμούς δωρεών στην αρχική μας σελίδα "Axion Resist" για
τα μεμονωμένα θύματα που βρίσκονται υπό κράτηση και χρειάζονται επειγόντως υποστήριξη - χρήματα για τη νομική τους υπεράσπιση.
Ως εκ τούτου, θα το δημοσιεύσουμε στην αρχική μας σελίδα.
Οι μητέρες που ήθελαν να προστατεύσουν τα παιδιά τους στερήθηκαν τα δικαιώματα.
Και τα παιδιά που χρειάζονταν βοήθεια αφέθηκαν στο σύστημα να τα σπάσει.
Μου θυμίζει τη δήλωση του πολιτικού και πρώην καγκελάριου Όλαφ Σολτς, ο οποίος είχε πει το 2002: «Έχουμε ήδη
κερδίσει την αεροπορική υπεροχή έναντι των παιδικών κρεβατιών».
Αυτό σημαίνει: Το κράτος έχει πάρει στην κατοχή του τα παιδιά.
Κατηχούνται - ήδη από τα νηπιαγωγεία και τα σχολεία - με σεξουαλική και ανάρμοστη εκπαίδευση.
Είχαμε αυτό το «Original Play», όπου οι γονείς δεν γνώριζαν ότι άγνωστοι άνδρες εισέβαλαν σε
νηπιαγωγεία και κακοποιούσαν σεξουαλικά τα παιδιά.
Υπήρξαν ακόμη και περιπτώσεις κακοποίησης κ.λπ. Τέτοια πράγματα συμβαίνουν και οι γονείς δεν έχουν καμία
επιλογή. Αν διαμαρτυρηθούν, πρέπει να περιμένουν ότι θα τους πάρουν τα παιδιά.
Και το κεντρικό μήνυμα όλων αυτών είναι: η προστασία των παιδιών δεν πρέπει να αποτελεί κάλυψη για την κάλυψη των συγκαλύψεων.
Όσοι αποκαλύπτουν τις καταχρήσεις προστατεύουν τα παιδιά - όχι τα συστήματα.
Και η φιλοξενία παιδιών είναι πρακτικά άδεια για να τυπώνεις χρήματα. Αυτό πρέπει να το πω εδώ.
Και η διαφώτιση αρχίζει εκεί όπου η σιωπή γίνεται υποχρεωτική.
Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.
Αυτό έγινε τόσο λαμπρά εδώ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, τόσο συμπαγές!
Θα ήθελα πραγματικά να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ που υπερασπιστήκατε τα παιδιά και που ήσασταν τόσο γενναίοι.
Η καλή γυναίκα βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπη με νομικές διαδικασίες.
Όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο, έπρεπε να πάει ακόμα στο δικαστήριο εδώ και σε μια άλλη δίκη εδώ, "Περίμενε, πρέπει
ακόμα να ...". Και το προετοίμασε τη νύχτα, γιατί ήταν ακόμα στο δικαστήριο και εκεί... απλά: Είσαι ηρωίδα!
Ναι! Και σε ευχαριστώ πολύ που συνέδεσες και αυτά τα σημεία.
Σου εύχομαι κάθε επιτυχία και σε ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή τη συμβολή.
Ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ.
Ναι, αγαπητοί τηλεθεατές, έχουμε ακούσει ένα πλήρες φορτίο εγκλημάτων.
Πήραμε μια ιδέα για το τι σημαίνει αυτή η σατανιστική ιδεολογία, τι σημαίνει για τα παιδιά, ποιος είναι ο πυρήνας του σατανισμού.
Στην πραγματικότητα στρέφεται εναντίον των πιο αδύναμων, εναντίον των παιδιών μας. Είναι σχεδόν αφόρητο.
Από τη μία πλευρά, μπορείτε να βυθιστείτε και να σκεφτείτε: Ναι, τι μπορείτε να κάνετε εδώ;
Ή μπορούμε επίσης να πούμε: Ναι, όλα αυτά ήρθαν τώρα στο φως επειδή έχουμε ενωθεί στο πνεύμα, ώστε να μην μπορούν πλέον
να παραμείνουν κρυμμένα. Και αυτό είναι μια τεράστια νίκη.
Ο πατέρας μου είπε στην αρχή αυτού του AZK ότι κάθε πρωί στις έξι η ώρα, με συνεργιστικές διακηρύξεις, θα
κατακτούσαμε παρόλα αυτά αυτούς τους «φαινομενικά ανίκητους».
Με αυτές τις δημιουργικές προσευχές της πίστης, έχουμε - θα το πω τώρα - θέσει τα πάντα σε κίνηση, ώστε αυτές οι
φρικαλεότητες να έρθουν στο φως και να διαλυθεί αυτή η κουβέρτα που τις κάλυπτε τόσο παχιά.
Και επίσης ότι όλο και περισσότεροι επιζώντες τολμούν να καταθέσουν, ότι οι μάρτυρες ορθώνουν το ανάστημά τους, ότι οι
πληροφοριοδότες έρχονται όλο και περισσότερο στο φως, ότι οι ειδικοί αποκαλύπτουν τι συμβαίνει εδώ. Και ότι
αναλαμβάνουν όλες τις διώξεις προκειμένου να το αποκαλύψουν!
Γιατί μόνο με το φως μπορούν να τιμωρηθούν αυτές οι σκοτεινές μηχανορραφίες, όταν γίνουν γνωστές σε όλο τον κόσμο, όταν δεν
μπορούν πλέον να παραμείνουν κρυφές. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε αυτό, γι' αυτό θέλω να σας
ενθαρρύνω να προφέρετε αυτές τις διακηρύξεις κάθε πρωί.
Σας προσκαλώ όλους, όπως έκανε ο πατέρας μου σήμερα το πρωί.
Και το ξαναλέω: είναι το αποτέλεσμα των συνεργιστικών μας διακηρύξεων ότι όλο και περισσότεροι επιζώντες βρίσκουν το θάρρος
- παρά τις απειλές θανάτου - να μας πουν τα πάντα για τα τέρατα που μας κυβερνούν εδώ, πώς καλύπτουν ο ένας τον άλλον
και κινούν τα νήματα των παγκόσμιων γεγονότων από τις σκιές.
Και γι' αυτό κάνουμε τους εαυτούς μας ένα σε όλη μας την αδυναμία, σήμερα και εδώ, και μεταφέρουμε αυτό το μήνυμα. Το λέω αυτό και
σε καθέναν από τους επτά ομιλητές, κάνατε καταπληκτική δουλειά.
Αλλά βγάζουμε αυτό το μήνυμα επειδή η μάσκα έπεσε και μπορούμε τώρα να δούμε ποιος κρύβεται πίσω από
όλα αυτά και ποιος μας τρομοκρατεί πραγματικά εδώ.
Και στεκόμαστε εκεί με όλη μας την αδυναμία και λέμε: Αρκετά! Αρκετά είναι αρκετά!!!
Τώρα θα ήθελα να καλέσω στη σκηνή τον αδελφό μου Ηλία και τη σύζυγό του Stefanie.
Μετά το διάλειμμα, ο Ηλίας θα αναλάβει το επόμενο τμήμα, όπου θα εξετάσουμε άλλους τομείς και θα αναγνωρίσουμε περαιτέρω
τη δύναμη που έχουμε όταν φέρνουμε όλα αυτά τα πράγματα στο προσκήνιο με την Vetopedia – όταν ρίχνουμε φως σε αυτά.
Αλλά τώρα το παραδίδω σε σένα, Stefanie. Έχει γράψει ένα τραγούδι και θα πει κάτι γι' αυτό σε λίγο.
Μου επιτρέπεται ακόμη και να παίζω λίγο πανπί εδώ, πράγμα που μου κάνει καλό, με
βοηθάει να ηρεμήσω από όλα αυτά. Εντάξει. Εντάξει.
Είμαι η Στέφανι Σάσεκ, η σύζυγος του Ηλία Σάσεκ.
Μαζί έχουμε τέσσερα μικρά και πολύ χαριτωμένα παιδιά.
Θα ήθελα να σας πω εν συντομία πώς δημιουργήθηκε το τραγούδι μου: Λόις, είδα τα ντοκιμαντέρ σου στο Kla.TV,
τα τρία ντοκιμαντέρ σου με τίτλο "Αιματηρές σέκτες".
Πραγματικά με συγκλόνισαν μέχρι το μεδούλι. Ήταν απλά απαίσιο.
Λίγες μέρες μετά τη γέννηση του τέταρτου παιδιού μας, στριφογύριζα στο κρεβάτι μου και δεν
μπορούσα να βγάλω αυτές τις εικόνες από το μυαλό μου.
Με χτύπησε τόσο απίστευτα, αυτό που μόλις συνέβη και αυτό είναι απλά αδιανόητο για μια μητέρα, αφάνταστα κακό.
Και τότε πήρα μια αχτίδα ελπίδας σε αυτή τη δύσκολη ώρα, όταν συνειδητοποίησα: Πρέπει να σταθούμε εκεί σε αυτή την αδυναμία που
έχουμε τώρα και απλά να περιμένουμε ότι κάτι θα μας κυριεύσει τώρα, ότι θα απελευθερωθούν
νέοι μηχανισμοί που απλά θα θέσουν κάτι σε κίνηση.
Και μετά, όπως είπα, μου άναψε μια σπίθα, και δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο γι' αυτήν,
γιατί την έχω ήδη συμπεριλάβει στο τραγούδι μου.
Είναι επίσης πολύ ωραίο που εσύ, Λόις, βρήκες το χρόνο να συνοδεύσεις το τραγούδι με το φλάουτο σου. Και είναι
επίσης εξαιρετικά ωραίο που δύο από τους κουνιάδους μου και η κουνιάδα μου είναι επίσης στη σκηνή. Είναι μια συμπαραγωγή.
Δημιουργήσαμε τη μελωδία, τους στίχους και όλα τα άλλα μαζί, και χαίρομαι που τώρα μπορούμε να ερμηνεύσουμε αυτό το τραγούδι.
Ελπίζω να είναι μια αχτίδα ελπίδας για εσάς σε αυτό το δύσκολο θέμα. Σας ευχαριστώ!
Βρίσκεσαι στην αγκαλιά μου γεμάτη εμπιστοσύνη
Ακόμα πολύ μικρό για τα βάρη αυτού του κόσμου
Κλείστε τις πόρτες, το σκοτάδι πρέπει να περιμένει
Αλλά ξέρω ήδη ότι δεν θα είναι πάντα έτσι.
Και σε κουβαλάω ακόμα στην αγκαλιά μου
Αλλά όλος ο κόσμος σας περιμένει έξω
Ποιος θα σας προστατεύσει σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς
Όταν νιώθεις την αδυναμία και την αδικία
Αλλά άκου, παιδί μου Όχι στη δύναμη, αλλά στην αδυναμία Θα βρεις το κλειδί αυτής της εποχής
Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει από τους ισχυρούς Αλλά από εκείνους που αναπαύονται στην αδυναμία τους στα χέρια του Δημιουργού
Αν και εδώ και καιρό στέκομαι στα δικά μου πόδια Νιώθω όπως εσύ, τόσο αβοήθητος και τόσο μικρός
Βλέπω τα βάσανα της εποχής μας και στέκομαι Μόνο από εμπιστοσύνη στη μέση της καταιγίδας
Γιατί όχι στη δύναμη, αλλά στην αδυναμία Βρίσκεται έτοιμο, το κλειδί αυτής της εποχής
Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει από τους ισχυρούς, αλλά από εκείνους που στέκονται αδύναμοι στο μάτι του κυκλώνα.
Και όλοι οι ισχυροί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, Αν εμείς αναπαυόμαστε με εμπιστοσύνη στην αγκαλιά του Δημιουργού
Αν εμείς αναπαυόμαστε με εμπιστοσύνη στην αγκαλιά του Δημιουργού