Lois Sasek estas la plej aĝa filino de la dek unu infanoj de la fondinto de Kla.TV, Ivo Sasek, kaj lia edzino Anni.
En 2006 ŝi transprenis la postenon de produktadestro ĉe Panorama Film kaj respondecis pri la filmado kaj
postproduktado de dek ĉefaj plenlongaj filmoj de sia patro.
Ekde 2012 ŝi ankaŭ estas produktadestro kaj ĝenerala kunordiganto de la interreta televida kanalo Kla.TV.
Lois havas esceptajn organizajn kapablojn.
Krome, ŝia granda forto kuŝas en ŝia kapablo motivi kaj inspiri homojn.
Tio videblis en konkretaj terminoj kiam la AZK ankoraŭ okazis en grandaj haloj.
Sub ŝia koordinado la tuta 20 tunoj da materialo estis malkonstruitaj kaj ŝarĝitaj en nur duonhoro post la
evento, kaj ĉiuj implikitaj bone amuziĝis farante tion.
Same, ŝi formis potencan kaj entuziasman teamon el centoj da Kla.TV-volontuloj.
Jam pli ol 13 jaroj ĝi ĉiutage elsendas siajn proprajn programojn en 195 landoj kaj en ĝis 80 lingvoj.
Ĉiu, kiu konas Lois, scias, ke ŝi havas grandan koron por ĉiuj malfortaj kaj bezonantaj homoj.
Ili estis aparte skuitaj de la sortoj de la multaj viktimoj de satanaj ritualaj perfortoj.
La deziro doni voĉon al ĉi tiuj homoj kaj atentigi la publikon pri la krimoj faritaj kontraŭ ili kondukis Lois iĝi scenaristo
por diversaj gravaj dokumentaj filmoj, kiel partoj 1 ĝis 3 de "Blutsekte" (Sanga Sekt), krom ŝia tempopostula laboro ĉe Kla.TV.
Tiuj filmoj estis spektitaj milionojn da fojoj.
Instigitaj de ĉi tiuj produktaĵoj, multaj viktimoj faris la paŝon publikigi siajn rakontojn pri sufero.
Lois estas en persona kontakto kun multaj el ili.
Ŝia plej nova filmo, "1024 postvivantoj de rituala perforto kaj la inundo daŭras!", estis
publikigita antaŭ unu semajno en pli ol 30 lingvoj.
Jes, karaj spektantoj de ĉi tiu 22-a AZK. En la unua parto ni lernis pri mia patro, Ivo Sasek,
kaj lia ampleksa esplorado. Li malkaŝis ĝin al ni.
Centoj da homoj volontulis sian tempon por malkaŝi ĉi tiujn tutmondajn sekretajn societojn.
Intensa esplorado estis farita nokton post nokto.
Fine de la unua bloko en Vetopedia, mia frato Elias montris al ni, kiel mem vidi kaj kontroli ĉi tiujn
fundamentojn de sekretaj societoj sur granda mondmapo.
Ni klare vidis, kiel ĉi tiu mondo estas en la kaptiloj de ĉi tiuj sekretaj societoj en ĉiuj areoj.
En la kaptiloj de altnivela francmasonismo, kiu al la ekstera mondo ŝajnas tre humana kaj amika.
Tamen, ĉe la plej altaj niveloj, ni aŭdis el iliaj propraj buŝoj kaj legis en iliaj propraj skribaĵoj, ke Satano/Lucifero estas
ilia dio, kaj ke la Dio de la Biblio kaj Jesuo estas la diablo.
Ĉiu, kiu maltrafis la unuan parton de la AZK, nepre aŭskultu la paroladon de mia patro,
Ivo Sasek, kiel bazon por ĉi tiu dua parto.
Ĉar nun ni baziĝas sur tio. Kio estas la konsekvenco de tio, ke Satano estas Dio?
Oni povus pensi: "Ne gravas al mi, kiu estas Dio."
Sed kiuj estas la verkoj de tiuj homoj, kiuj efektive vidas Satanon kiel sian dion kaj adoras lin?
Kiel jam menciite, mi publikigis centojn da raportoj de viktimoj de satanismo en la lastaj jaroj.
Mi aŭskultis ilin, mi parolis kun ili, mi legis iliajn raportojn, mi spektis iliajn filmojn, kaj ili ĉiuj
atestas ĝuste tion, kion mia patro malkaŝis ĉi-matene: ĉi tiuj kruelaj infansakrifoj, ktp.
Mi ne devas denove ripeti ĉion tion.
Nepre aŭskultu ĉi tiun paroladon kaj spektu ĉi tiujn filmojn, en kiuj la viktimoj konfirmas ĉion vorton post vorto.
Ekzemple, ke la altgradeca francmasonaro havas siajn radikojn en pura satanismo.
Sed ĉi tiuj viktimoj persone spertis, kion signifas, kiam Satano estas "Dio", aŭ kiam oni adoras lin, kiam oni vokas
lin, kiel ni aŭdis de 33-grada francmaŝono Arthur Edward Waite.
Tio estis la teorio. La viktimoj atestas, ke la realo estis la plej granda ebla hororo,
la plej kruela afero, kiun homo povas sperti.
Kaj tio estas tio, kion satanismo esence signifas.
Mi diras, ke ĉiu, kiu okupiĝas pri ĉi tiu temo, atingos la finon, ĉar ĝi estas tiel kruela, ĉar satanismo estas la kontraŭo de ĉio,
kion Dio reprezentas, de ĉio, kion ni trovas bela, de ĉio, kio estas bona, de ĉio, kion ni priskribas kiel pacan, mirindan,
ĉarman, de ĉio, kion ni konsideras aŭ sentas esti dia aŭ ĉiela.
Se vi tion renversas, vi havas kruelecon, perforton, detruon, eĉ mutilon.
Tio estas neakceptebla kaj nekomprenebla por ni kiel honestaj homoj.
Vi ankaŭ povas vidi tion en mia plej nova filmo, kie la Svisa Eklezio de Satano malkaŝe
montras ĉi tiujn abomenaĵojn sur sia propra kanalo.
Ĝi estas preskaŭ neeltenebla. Nun la granda demando estas: ĉu ni vere devas okupiĝi pri tio?
Tio ne estas bona por nia mensa stato, ĝi nin tiom deprimigas, ni devas koncentriĝi pri la lumo.
Jes, jes, ni estas la lumo, tio estas vera, kaj la lumo estas la pereo de ĉi tiuj abomenaĵoj.
Sed se ni ne alfrontos la specon de homoj, kiuj tenas la stirilon de ĉi tiu mondo – kiel ni hodiaŭ pruvis, kiel Paĉjo pruvis – se
ni ne permesos, ke ĉi tiu abisma malico en la plej altaj eŝelonoj de mondgvidado influu nin, tiam ni daŭre timos iliajn pandemiojn,
ilian klimatan histerion, iliajn instigitajn militojn.
Ni legas iliajn mensogajn gazetojn, ni senhelpe staros kaj rigardos, kiel ili eĉ pli detruas nian medion, kiel ili prenas la
teron kaj ĝiajn rimedojn, kiel ili prirabas la malriĉajn landojn.
Ni spektas iliajn filmojn, ni aŭskultas ilian muzikon – "Trallalla, Didelidei" – ni diskutas, ĉu la mRNA-vakcino estas
bona aŭ malbona, ĉu kemtrailoj ekzistas aŭ ne, ĉu oni devus mallumigi la sunon aŭ ne, kiom da 5G-antenoj
kaj Starlink-satelitoj oni devus lanĉi en la kosmon.
Ni vidas, kiel milionoj da humanoidaj robotoj estas liberigitaj sur la Teron kaj kiel ni estos
anstataŭigitaj de ĉi tiu artefarita inteligenteco, ktp., ktp.
Sed nur kiam ni penetris ĝis la kapo de la polpo kaj la tuta homaro komprenas, kiuj frenezuloj regas nin, kiaj homoj ili
estas, kiaj estas iliaj verkoj, kia estas ilia pensmaniero kaj kion Satanoismo esence signifas, nur tiam ni
forĵetos ĉi tiujn katenojn tutmonde, kiel diris Papa.
Tiam ni ĉiuj stariĝos. Tiam ni kune prilumos ĝin kaj finos ĉi tiun frenezon, ĉar lumo estas pli forta
ol mallumo kaj ĉar Dio estas pli forta ol Satano.
Kaj tial mi nun ŝatus komenci per transiro al du viktimoj de satanismo, kiuj travivis ritan satanisman
misuzon kaj ĉi tiun perversan satanisman perforton.
Post tio mi transiros al fakuloj, al atestantoj pri la sama temo, kiuj tiam malkaŝos al ni la amplekson de
tio, kio kuŝas malantaŭ ĉi tio – ĝis la militistaro, ktp.
Kaj ni devas rigardi tien por kompreni, kio okazas al nia mondo.
Neniuj bildoj estas montrataj, sed ni devos alfronti ĝin: kion signifas satanismo?
Sed ni ankaŭ montros la solvojn, kion ĉiu el ni povas fari por haltigi tion!
Kaj mi dirus, ke se iu vere ne povas elteni ĝin, li povas sidi flanke dum iom da tempo aŭ kovri siajn
orelojn intere, se necese kaj se ĝi iĝas tro intensa.
Sed ni ne eniros tro profunde en la detalojn, tion mi povas diri al vi. Tamen ni devas paroli pri tio. Ni devas
memori, ke tiuj homoj devis travivi tion, kion ni povas nur supraĵe priskribi en du aŭ tri frazoj.
Do mi instigas, ke ni nun alfrontu tion kaj rigardu ĝin! Nur tiam ni povos tiri la ĝustajn
konkludojn. Nun ni transiras al Sandra Rasch.
Ŝi naskiĝis en satanisma familio kaj, ekzemple, diras pri siaj spertoj: "La plej altrangaj francmasonoj klare estas
satanistoj, kaj ilia dio estis nigra dio, kiu eniris nian universon por mallumigi kaj transpreni ĉion." Ĝin fortranĉu.
Sandra Rasch estas postvivanto de ritua perforto el Germanio.
Ŝi kaj ŝia fratino Antje kreskis en sataneca familio.
Ili estis venditaj al pedofiloj kaj severe misuzitaj dum ili estis infanoj.
Sandra kaj ŝia fratino devis partopreni en multaj satanaj ritoj.
Oferoj kaj kanibalismo okazis.
La du fratinoj estis sistematike apartigitaj, kio kaŭzis, ke ili ĉesis kontakti unu la alian.
En la filmo "Höllenleben" (Vivo en Infero) de Liz Wieskerstrauch, bazita sur la esplorado de Guido Grandt, Sandra kaj Antje
sendepende kaj sen konsultado detale atestas la samajn ritojn.
Antaŭe ili ne havis kontakton unu kun la alia dum dek jaroj.
La sperto, kiun ili detale rakontas, koncernas ritan naskiĝon kun Antje, post kiu la infano estis mortigita.
La filmo "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (Infera vivo – La batalo de la viktimoj:
Rituala misuzo en Germanio) estis elsendita en ARD en 2003.
En ĝi viktimoj raportas pri ritaj satanaj misuzoj.
Ili nomas lokojn kaj farintojn de rituala misuzo.
Tamen la filmo ne estis sekvita de amaskomunikila skandalo, kaj la polico fermis la enketon post kelkaj jaroj.
Neniu estis respondecigita pro ĉi tiuj teruraj agoj, kaj eĉ ne kondamnita.
Estas evidente, ke ne estis deziro esplori kaj procesi ĉi tiujn terurajn krimojn.
La filmo ekde tiam estis forigita el la ARD-medialibro kaj nun troveblas nur en privataj kontoj.
La publikaj amaskomunikiloj distancigis sin de malkaŝado de satanaj ritualaj misuzoj kaj eĉ mokas la
viktimojn, kiel Böhmermann de ZDF aŭ Rehmann de SRF.
Sandra Rasch nun estas specialisto pri provizado de terapia subteno al homoj, kiuj spertis ritan misuzon aŭ aliajn severajn
traŭmatojn kiel pedoseksualecon, devigitan prostitucion, mensan kontrolon, misuzon, seksperforton kaj neglekton.
Tiuj, kiuj estas trafitaj, povas viziti la retejon raschheilen.de por prilabori siajn
traumajn spertojn kaj lasi sian internan lumon brili.
Ŝi verkis libron pri siaj spertoj titolitan: "Antaŭ ol vi rezignos: Superi traŭmaton, ritan misuzon kaj mensan kontrolon."
Mi vidas Sandran ĉi tie, ĉu vi povas aŭdi nin? . Bonege. Jes, saluton, kara Sandra.
Estas honoro por ni povi paroli al vi ĉi tie hodiaŭ ĉe la 22-a AZK!
Jes, saluton, Lois. Estas honoro esti ĉi tie kun vi. Mi estas tre, tre danka esti parto de ĉi tiu evento.
Dankon tre multe. Jes, en la filmo "Höllenleben" (Vivo en Infero), via fratino Antje estis tre multe en la centro de atento.
Sed vi ankaŭ naskiĝis en ĉi tiu sataneca genealogio.
Kion vi spertis? Kion vi povas diri al ni pri satanismo en ĉi tiu kunteksto?
Nu, ĉi tiu filmo fakte reflektas, kia estis nia rilato kiam ni estis infanoj.
Sed kion mi ŝatus klarigi, estas kia estas la vivo en tia sataneca sekto, ĉar mi rimarkis,
ke tre, tre multaj homoj tute ne scias pri tio.
Kaj vere estas tiel. Vi vivas sur du niveloj. Unuflanke estas la nivelo de misuzo, kaj aliflanke la infanoj,
pri kiuj oni raportis, vivas en ĉiutaga vivo same kiel mi.
Kaj ankaŭ en la ĉiutaga vivo: vi ĉiam timas. Ĝi estas konstanta, daŭra stato de atentemo, ĉar vi ĉiam devas
observi, kiel vi pensas, kiel vi sentas, kion vi diras.
Ili observas viajn reagojn kaj ankaŭ testas, ĉu vi kondutas konvene.
Ili kontrolas amikecojn, konektojn, kiel vi estas en la lernejo, kun kiu vi estas en la lernejo.
Ili regas ĉion, jes, preskaŭ ĉiun spiron.
Kaj se vi devias, ekzemple, se vi havas amikecon kaj ĝi fariĝas tro proksima, ĝi estos apartigita.
Tute ne eblas eskapi. Ili estas en la menso, observante pensojn, rigardojn, sentojn, vian tutan estaĵon, kaj ili rimarkas ĉion.
Kaj, grave, la infanoj estas la absoluta posedaĵo de ĉi tiu kulto. Ili estas kiel pupoj.
Kaj kion vi tie en la sekto spertis, praktike?
Miaj spertoj – tio estas por mi esence la unua fojo, vere paroli pri mi mem, ĉar antaŭe mi ĉiam volis nur paroli pri resaniĝo.
Sed mi pensas, ke mi nun povas fari ĝin. Do oni forprenis min ĉiunokte, oni donis al mi drogojn. Ĝuste.
Oni metis sakojn sur mian kapon kaj forveturigis min.
Mi ricevis hormonojn jam en frua aĝo. Do mi ne havis normalan puberecon, sed oni donis
al mi hormonojn kaj intence gravedigis min.
Ili estis forigitaj de mi en diversaj stadioj. Mi scias, ke mi portis unu sufiĉe longe, kiu ankaŭ estus vivkapabla.
Kaj unu tiam estis elprenita el mi kaj – mi ankoraŭ kuŝis tie sangante – oni forŝiris
la haŭton de tiu infano antaŭ miaj okuloj.
Mi bezonis multajn, multajn jarojn por iel eltrovi, kiel vivi kun ĝi.
Poste estas ankaŭ la demando pri ĉi tiuj protektitaj kaj neprotektitaj infanoj.
Homoj ĉiam diras: "De kie venas ĉiuj ĉi infanoj?"
Sed ĝuste pro ĉi tiuj celitaj kaj konsciaj gravedecoj.
Kaj ekstreme granda nombro da infanoj – laŭvorte centoj da miloj – loĝas en barakoj, en
kaĝoj, en tuneloj, kaj estas prizorgataj ie.
Do mi ankaŭ kelkfoje devis prizorgi infanojn, por helpi ilin iel travivi, kaj ili estas misuzataj,
forprenataj kaj uzataj ĝis iel nenio plu funkcias.
Kaj tiam ili aŭ estas oferitaj kaj iliaj organoj venditaj, aŭ – mi tute ne scias, kion
ili faras kun ili ĉiuj. Do ili vere uzas ĉion.
Kaj la eltirado de ĉi tiu adrenokromio en ĉi tiu tre traŭmata stato – tio estas, la prenado de ĉi tiu sango – ĉi tiu produktado
de adrenokromio kaj ĉi tiu konstanta alta nivelo de traŭmo estas ekstreme streĉiga. La korpo ne povas elteni tion longe.
Kio alia okazis al mi: Ili ankaŭ iniciatas la infanojn.
Iam oni metis min en tombon kaj ili eĉ komencis ŝovi teron sur min.
Do unu infano kuŝas en la tombo kaj la aliaj devas obei la kulton per entombigo de alia
infano viva. Jes, ĝi estas speco de iniciigo .
Kaj mi ankaŭ estis tiu, kiu kuŝis ĉe la fundo de la tombo kaj estis eltirita sufiĉe frue por postvivi.
Kiam mi pliaĝiĝis kaj ne plu taŭgis por infana seksumado, oni prostituigis min.
Mi estis trejnita danci antaŭ viroj, kiuj poste elektis por si mem.
Kaj por kondiĉigo oni donis al mi tutkorpan kostumon ekipitan interne per pingloj.
Kaj se mi ne sufiĉe volis, oni devigis min surmeti la kostumon.
Do vi povas imagi, ke ĉiu movo estas vere dolora.
Alia punkto estas, ke estas tre, tre, tre multaj infanaj viktimoj, por ankaŭ transformi infanojn en krimulojn. Estas
psikologia kondiĉigo, ke infanoj devas elekti, kiu mortos.
Ili devas fari decidon, ili ĉiam sentas, ke ili faras malĝustan decidon, ke ili ĉiam estas kulpaj kaj ĉiam faras
ion malĝustan, sed ankaŭ ke ili neniam povas savi iun ajn.
Kiam mi estis malgranda – mi estis ĉirkaŭ kvin aŭ ses jarojn maljuna – oni ankaŭ igis min kulpulo kaj
mi devis malfermi korpon, kiu ankoraŭ estis varma.
Tiam oni gvidis mian manon por forigi la koron. Ili faras tion al preskaŭ ĉiuj, kiuj estas tie.
Jes, mi aŭdis tion denove kaj denove!
Jes, ĝuste. Kaj alia tre grava rito estas, ke ili okazigas satanecan geedziĝon kun malgrandaj infanoj – tri-jaruloj.
Jes, mi ankaŭ spertis tion. Ili vere vestas vin per nigra geedziĝa robo kun velo kaj edziĝas vin – kaj
tiam, kompreneble, ĝi transformiĝas en amasan orgion. Hmm.
Jes, ĝuste. Unufoje oni kondukis min al Belgio kaj estis kvazaŭ en la Dutroux-kazo, kie la infanoj atendas en
mallumaj ĉambroj – sen fenestroj, en la mallumo, tute neglektitaj – ĝis oni prenas ilin kaj uzas ilin.
Kaj tio estis tre brutala. Mi memoras, ke iam, kiam mi estis plenkreskulo, mi devis veturi tra Belgio. Mi
diris: "Nur aŭtovojoj kaj kie mi povas vidi stratlumojn."
Ni neniam devus esti tie irintaj, ĉar Belgio estis vere ekstreme kruela, kaj tio vere atingas ĝis la reĝaj altaj rangoj.
Do tio ĉiam iras rekte al la supro. Estas hierarkio kaj multaj niveloj.
Kaj ĉi tiu amasabuzo estas nur la suba nivelo, sed iuj aferoj ankaŭ originas de supre kaj estas orkestritaj de
supre, ĉar por ili ĝi estas simple ankaŭ ekonomia faktoro.
Ĉu vi ankaŭ vidis tion, ke tie estas la superuloj?
Jes.
Bone.
Temas pri la animo.
Tiuj, kiuj tion faras, ne havas animon aŭ havas nigran animon.
Ili ofte estas nur konscio kaj simple volas posedi la animon, turni ĝin aŭ mortigi ĝin.
Ho, jes. Ĉar tio estas la lumo de ĉi tiu Tero.
Jes, dankon tre pro via malfermiteco, Sandra, pro tio, ke vi parolis pri ĝi kaj dividis ĝin kun ni.
Ne estas facile, kiel ni scias de aliaj viktimoj.
Estas signifa paŝo por ili diskuti ĉi tiujn traumajn spertojn. Tio estas terura.
Dankon, ke vi dividis ĉi tion kun ni – unuafoje ĉi tie ĉe la 22-a AZK – kun detaloj, kiujn la
mondo ankoraŭ ne konas. Ĝi ĉiufoje skuas min.
Ĉi tiu satanisma ideologio estas simple profunde malbona, kiel vi ĵus denove klarigis.
Sed oni ankaŭ povus diri, ke la konscio pri satanaj ritualaj misuzoj kreskas inter la loĝantaro kaj ke ĉi tiuj abomenaĵoj
fariĝas ĉiam pli konataj, ĉar pli kaj pli da kazoj aperas.
Sed nun ekzistas tiel nomata "advokatino" por viktimoj de ritua perforto, kaj tio estas advokatino Ellen Engel.
Ŝi estas laŭta voĉo en la publiko.
Tamen ŝi asertas, ke oni ne povas kredi ĉion, kion diras la viktimoj, precipe kiam temas pri infanticido.
Ŝi neniam trovis afiŝojn pri malaperintaj infanoj en la lokoj, kie la viktimoj diris, ke ili vidis ilin.
Alie en la gazeto ne estus menciite, ke infanoj malaperis, do tio ne povus esti la kazo.
Do, kiel viktima advokatino, ŝi prezentas la viktimojn kiel nefidindajn. Kion vi diras pri tio?
Estas nekredeble, ĉar estas centoj da miloj da infanoj, kiuj simple ne estas registritaj sur la surfaco – pri kiuj neniu scias
ion ajn, kiuj vere vivas kaŝe, kiuj vivas en mizero, kiuj neniam vidas la lumon de la tago – kiuj apenaŭ estas
vivtenataj kaj kiuj estas torturataj ĝis morto... – mi ne volas diri tion – kaj torturataj.
Kaj neniu rimarkas. Ĉi tio atingas ĝis la plej altaj eŝelonoj, kaj ili havas la plej bonajn mekanismojn por kaŝi ĝin.
Tiutempe ni havis specialan komision . Tiuj, kiuj kredis nin, estis tuj forigitaj.
Unu el ili konstante ridis dum mi estis pridemandata. Ili intence kaŝas ĝin. Multaj homoj parolas pri la kastelo Wewelsburg.
Jes, mi ankaŭ estis tie. Sed supozeble ili tie nenion trovas.
Tie estas purigistoj de krimlokoj, kaj se policisto ĉeestas kaj diras "Ni nenion trovis" – tio estas ĉio.
Do la punkto estas, ke infanoj estas la plej granda varo iam ajn.
Koncerne organojn – ili prenas fetoĵojn por kremoj, por kosmetikaĵoj, por ĉiuspecaj aferoj.
Seksa turismo estas la plej granda problemo el ĉiuj. Jes, oni komercas kaj vendas ilin, kaj ĉio tio fakte okazas sub
la radaro; ĝi estas aparta organizo sub publika politiko.
Ho, jes, dankon pro la klarigoj.
Mi priskribis entute 1 024 kazojn de postvivantoj en kvar dokumentaj filmoj pri la temo de ritua perforto.
Kaj la samaj raportoj denove kaj denove kaj denove alvenas el vasta gamo da landoj.
De viktimoj, kiuj parolas vastan gamon da lingvoj.
Sed pri kio ĉiuj raportoj plej konsentas, estas la aserto, ke alt-rangaj individuoj, kiuj
estas bone interkonektitaj, estas implikitaj.
Ellen Engel ankaŭ malkonsentas kun ĉi tiuj asertoj, ĉar ŝi diras, ke neniu krimo povas esti
tiel perfekta, ke ĝi ne fariĝu publika scio.
Kiel atestanto, kion vi diras pri tio? Ĉu vi ankaŭ vidis iujn alt-rangajn personojn?
Jes, en Belgio. Tie mi vidis, ke ĝi iras ĝis la supro.
Kaj mi havas kelkajn klientojn, kiuj ankaŭ vidis alt-rangajn individuojn.
La afero estas, ke ĉi tiu reto – kiu inkluzivas kuracistojn, akuŝistinojn, advokatojn, policistojn, juĝistojn, politikistojn,
ŝtatoficistojn, ĉion – havas tiel sofistikan infrastrukturon, ke ĝi funkcias kiel dua reto sub nia normala infrastrukturo.
Kaj neniu scias tion. Ili estas tiel unuiĝintaj, ke ili tiel bone kaŝas ĝin unu por la
alia, ke eĉ "normala homo" ne rimarkus ĝin.
Do Ellen Engel ne rigardas tien. Estas naiva kredi, ke iu ajn estus vidinta tion.
Oficejoj pri junulara bonfarto referas kazojn al pedofiloj. Tiutempe mia fratino iris al la oficejo pri
junulara bonfarto kaj diris al ili, kio okazis. Nenio okazis.
Ĉi tiu mantelo de silento, kiun ĉiu viktimo ricevas. Ĝi estas profunde enradikiĝinta, fundamenta superviva mekanismo.
Sed la tuta socio estas programita por subpremi kaj eviti.
Nuntempe, kiam iu kun menssanaj problemoj iras al kliniko, oni ne prilaboras liajn problemojn; oni diras al li: "Ho, ne rigardu
tro profunde en ĝin, aŭ vi denove sentos vin pli malbone."
Evito estas disvastigita ĉie.
Do estas evidente, ke ili ne volas rigardi ĝin, ke ili diras: "Ho ne, mi nur imagas ĝin, ĝi ne estas vera, ĉio estas bonega."
Tio fariĝis socie programita mekanismo, kaj ĝi fariĝis aparte forta en la lastaj jaroj kaj rezulte de la kronvirusa pandemio.
Ili testis tion sur infanoj en tiuj kultoj dum multaj, multaj jaroj, kaj nun ili efektivigas ĝin en la socio.
Jes.
Tio estis la fundamento por tio, kio nun okazas ĉie.
Kaj nun vi scias, kiel ĝi funkcias. La amaskomunikiloj estas amasm hipnozo.
Jes, kio okazas tie estas tute alia temo.
Jes, dankon tre pro tiu klarigo, kara Sandra.
Bonvolu.
Mi deziras al vi multan forton kaj benojn por via terapia laboro kun la viktimoj.
Jes, dankon.
Adiaŭ Sandra, adiaŭ, dankon!
Ni nun ŝatus transiri al Chantal Frei.
Ŝi ankaŭ multe parolis pri ĉi tiuj altnivelaj implikiĝoj.
Ŝi ankaŭ estas postvivanto de rituala perforto. Mi dirus: "Tranĉu la klipon!"
Chantal Frei estas svisa kaj postvivanto de ritua perforto.
Estas tre grave por ŝi levi konscion pri satanaj ritualaj perfortoj, por ke la publiko aŭdu pri tiu
problemo kaj por ke niaj infanoj estu protektitaj kontraŭ ĝi.
Chantal estis forkaptita kiel malgranda infano kaj falis en la ungegojn de kruela sataneca kulto.
Tie ŝi ĉiutage spertis fizikan, psikologian kaj seksan ritan perforton kiel parton de
ritoj. Ŝia kulta patro estis praktikanta satanisto.
Infansakrifoj estis faritaj en la kulto honore al Satano.
Ekde frua aĝo ŝi estis seksa sklavo kaj estis misuzata de diversaj grupoj.
Kiam ŝi estis nur sesjara, satanistoj decidis trejni ŝin por fariĝi "Patrino de Mallumo" .
Tio signifis, ke ŝi devis prizorgi la aliajn infanojn en la sekto kaj prepari ilin por plua misuzo.
Ŝi devis partopreni en sennombraj kruelaj ritoj kaj oferoj.
Dum longa tempo ŝi nenion sciis pri la malluma flanko de sia vivo, ĉar pro la torturo ŝi suferis
disociigan identecan malordon (DID). Je la aĝo de 30 jaroj ŝi spertis mensan kaj fizikan kolapson.
Tiam la memoroj pri ŝiaj teruraj spertoj malrapide revenis.
Post jaroj ŝi finfine sukcesis forlasi la kulton kaj komencis paroli pri siaj spertoj.
Hodiaŭ Chantal donas intervjuojn kaj publikigas sian rakonton.
Ŝi nomas multajn krimulojn, kiuj ĉeestis dum la ritoj aŭ aktive partoprenis en ili.
Laŭ ŝiaj priskriboj, inter ili estas multaj famuloj, kiel Reĝino Elizabeto la 2-a, Reĝo Felipe de
Hispanio, Gérard Depardieu, Tom Cruise kaj Bill Clinton.
Ŝi verkis du librojn pri siaj spertoj, titolitajn "Mi parolas!" kaj "Mi demandas".
En 2023, ŝi lanĉis la projekton "50 Voĉoj de Rituala Misuzo".
En la retejo 50voices.org, 50 postvivantoj priskribas siajn tre personajn spertojn pri satanaj ritualaj perfortoj.
Jes, mi pensas, ke ni havas la konekton. Saluton, kara Chantal, ni estas tre ĝojaj havi vin kun ni hodiaŭ.
Saluton, kara Lois, tre dankon pro ĉi tiu invito. Estas granda honoro por mi esti ĉi tie kun vi hodiaŭ kaj paroli pri tio.
Mirinde, dankon.
Kara Chantal, kiam homoj aŭdas, ke la memoroj de tiaj teruraj spertoj revenas nur iom post iom, ili kutime tuj malŝaltas:
Tio ne povas esti vera! Tiaj teruraj aferoj, vi scias, kiam tio okazis.
Kion vi diras al ĉi tiuj homoj?
Jes, tion mi fakte aŭdas sufiĉe ofte. Sed mi devas diri, ke tio estas simple malĝusta.
Ĉar vi "forgesas" vere malbonajn eventojn. – Do vi "forgesas" ilin, vi forgesas ilin en la ĉiutaga vivo, tiel diri.
Kial tio estas?
Do, mi ŝatus dividi ion, kion ni ĉiuj spertis aŭ pri kio ni aŭdis.
Do ni diru, ke temas pri iu, kiu havas tre gravan aŭto-akcidenton.
Kutime – ne ĉiam, sed kutime – en la momento kiam ĉi tiu akcidento okazas, tiu persono disiĝas de ĉi tiu okazaĵo
– tio estas, de ĉi tiu situacio – ĉar ĝi estas tiel ekstreme malbona kaj ne povas esti integrita en tiu momento.
Kion signifas "dissociita"?
Pardonu?
Kion signifas "dissociita"?
Do tio signifas, ke la evento, kiu okazas ĝuste nun, okazas kvazaŭ ekster si mem.
Do vi ne povas mem integri ĝin, vi ne povas prilabori ĝin en tiu momento. Vi ne komprenas, kio okazas, sed ĝi tamen okazas.
Kaj tial ĉi tiu procezo nomiĝas "disociiĝo".
Kaj tio fakte estas natura procezo, kaj mi eĉ dirus, ke ĝi estas superviva strategio enradikiĝinta en ni homoj, en ĉiuj homoj.
Sed ĝi ne simple malaperas; ĝi iĝas parto de tio, kio estas konata kiel traŭmata memoro. Traŭmata memoro
formiĝas kiam okazas tre, tre malbonaj, dramecaj aferoj.
Kaj nur multe poste – kutime tagojn aŭ monatojn poste, aŭ en mia kazo jarojn poste – kiam ĝi efektive reaperas, tio estas, kiam la
amnezo, kiu formiĝis ĉirkaŭ ĝi – alie dirite, memorperdo – malrapide disfalas kaj memoroj
malrapide revenas, tiam ĝi revenas al la menso.
Kaj tiam vi havas la kapablon aŭ la spacon por malrapide labori pri ĝi.
Kaj tiam vi denove rememoras ĝin, eĉ jarojn poste.
Kaj tiam subite ĉiuj detaloj kaj ĉio revenas, ĉu vi memoras ĉion?
Jes, ĝi aperas. Do vi devas imagi ĝin kvazaŭ ĝi estus korbo, kaj ĉiuj malbonaj memoroj,
dramecaj spertoj simple estas ĵetitaj en ĝin.
Ĉar, kiam temas pri rituala perforto – kaj pri tio ni parolas – estas tiom da dramecaj spertoj,
kaj oni simple ĵetas ilin en unu grandan korbon.
Kaj vi scias, ĝi estas kvazaŭ lavumi: iel unu memoro aperas kaj poste alia, kaj komence ĝi tute
ne estas kohera, do kvazaŭ ne ekzistus gvidfadeno.
Kaj tial ili estas kiel malgrandaj pecoj de puzlo, kiujn oni povas kunmeti laŭlonge de la tempo.
Sed ĉi tiu unu peco de la puzlo estas fakte detala, tamen vi eble ankoraŭ ne komprenas, kio estas en ĉi
tiu bildo, se vi ankoraŭ ne sukcesis aldoni la aliajn.
Bone. Jes, tio estas literale nekredebla.
Tiam vi spertis tiel terurajn aferojn kaj neniu kredas vin – ĉar estas simple tiel nekredeble, ke tiu dividita
personeco vere ekzistas, tiu reprimo de memoroj, tiu amnezo.
Sed estas aliaj obstakloj, kiel ekzemple ke homoj ne kredas vin postvivantoj.
Kaj tio estas la nekredebla naturo de la eventoj mem.
Preskaŭ ĉiuj postvivantoj raportas, ke la krimuloj eĉ diras al ili rekte en la vizaĝon:
"Neniu kredos vin, tio sonas tro freneza."
Guido Grandt lastatempe rakontis al mi pri kazo, en kiu krimulo vestis sin kiel Mickey Mouse kaj misuzis infanon.
Kaj kiam la infano tiam parolis pri tio kaj diris: "Mickey Mouse seksperfortis min," kompreneble neniu kredis la
infanon, kaj la krimulo ridegas ĝis li perdas la kapon.
Jes, Chantal, mi ludigos al vi mallongan fragmenton el video pri la movado "Satanika Paniko".
Ili tie parolas pri vi.
Kaj jen estas tiu movado, kiu diras, ke satanaj ritualaj perfortoj ne ekzistas.
La viktimoj nur volas atenton kaj ĉion elpensas, aŭ estas persvaditaj kredi tion de terapiistoj, kaj tiel plu.
Nun ni mallonge aŭskultu ĝin.
"Chantal Frei – tute simple dirite: kiam ajn ŝia nomo aperas – estas multaj videoj pri ŝi, ni eĉ publike
montris fragmenton el unu el ili ĉe unu el niaj eventoj."
Mi ĉiam simple donas al homoj ĉi tiun pasagon:
Do ŝi diras, ke ŝi estis rituale misuzita en la Katedralo de Barcelono dum satana
rito de "la tri tenoroj" kaj Peter Alexander.
Mi ne pensas, ke estas io plia por diri pri la kazo.
Ĉu estas io alia, kio estas tre grava?
Do, kara Chantal, vi kaj via rakonto meritis tutajn 30 sekundojn ĉe ĉi tiu komitato, kaj poste ili metis punkton sub ĝin.
Ne povas esti vera, ke "la tri tenoroj" kaj Peter Alexander rituale seksperfortis vin en la Katedralo de Barcelono.
Tio revenigas nin al la temo, kiun ni ĵus diskutis kun Sandra Rasch.
– Ke la grandega plimulto de la postvivantoj diras, ke eminentaj kaj elitaj individuoj estas implikitaj, kiuj
estas bone konektitaj internacie kaj kaŝkovras unu la alian.
Do, Chantal, vi havas pli ol 30 sekundojn por diri ion pri tio.
Jes, nu, vi jam kelkfoje diris tion. Estas tiel neimagebla, tiel neverŝajna.
Do tio vere superas la normalan amplekson de aferoj, ke oni vere malfacile kredas tion.
Kaj tio estas ĝusta, kiam vi estas infano kaj vi spertas tion, oni diras al vi denove kaj denove, ĝi estas vere enbatita en vin:
Se vi iam ajn parolos pri ĝi, tio ĉiuokaze ne utilos al vi, ĉar neniu kredos vin.
Tio ja estas tiel kovrilo.
Do tio estas kvazaŭ protekto por la krimuloj, kaj ĝi ankaŭ estas unu el iliaj plej grandaj armiloj: ke la aferoj, kiujn ili faras,
estas tiel grandegaj kaj tiel ekster la limoj, ke por ordinara homo – aŭ iu, kiu simple vivas
normalan vivon – estas vere malfacile eĉ imagi.
Jes, sed tiel simple estas. Do, unue mi vere volas diri, ke mi ne estas tie kaj mi ne parolas pri miaj
spertoj, por ke kiel eble plej multaj homoj kredu min.
Do se iu kiel Bernd Harder ne kredas min, li ne devas kredi min.
Sed mi estas ĉi tie por vere instigi homojn demandi sin, kiam ili aŭdas ion tian: Kio se ĝi tamen estus vera?
Vere, mi certigas vin, mi certigas ĉiujn, kiuj nun aŭskultas kaj spektas, ke – se vi ekiras ĉi tiun vojon – vi
tre rapide rimarkos, ke, bedaŭrinde, tio ankoraŭ validas.
Bedaŭrinde, bedaŭrinde. Kial bedaŭrinde?
Ĉar ĝuste nun, en ĉi tiu momento, dum ni parolas, estas infanoj, kiuj travivas tion.
Kaj se ni ne staros kaj rigardos ĝin kaj daŭre diros "Ho, tio estas neebla", tiam ĉi tiuj infanoj daŭre spertos ĝin.
Kaj mi kredas, ke estas nia respondeco, kiel socio, rigardi – kaj mi estas ĉi tie por paroli pri tio, ĉar mi
mem spertis ĝin – kaj mi vere ŝatus instigi ĉiujn rigardi.
Jes, kaj vi ja trovos pruvojn, ke tio estas vera.
Jes, dankon, Chantal.
Ĉu vi ŝatus mallonge rakonti al ni, kion vi spertis en Barcelono?
Bernd Harder malakceptis ĝin, ĉar ŝajne tio ne eblas.
Jes, nu, en Barcelono estis tiel – mi supozas, kompreneble, ke eminentaj personoj luigis aŭ simple rezervis la
tutan Sagrada Família , kiu situas en la centro de la urbo.
– Kaj tio estis la 30-an de aprilo, kaj la 30-a de aprilo estas kiam oni festas la naskiĝtagon
de Satano, kaj okazis tre granda, enorma rito.
Do, unuflanke, estas la naskiĝtago de Satano, kaj aliflanke, estas la kompletigo de mia tiel nomata trejnado
kiel la "Patrino de Mallumo" – kiel ni aŭdis pli frue.
Kaj en ĉi tiu rito mi estis simple seksperfortita de eminentaj homoj – kiel ĵus diris Bernd
Harder – "la tri tenoroj" kaj Peter Alexander.
"La Tri Tenoroj" – tiutempe ili ankoraŭ ne estis konataj kiel "la tri tenoroj".
Do ili tiam ankoraŭ faris apartajn prezentadojn aŭ koncertojn.
Sed tiam jam estis diskutate, ke ili eventuale kuniĝos.
En tiaj eventoj mi ripete aŭdis, kio okazos en la estonteco aŭ kiaj estas iliaj planoj.
Do ĉiuj tri estis tie kaj nur poste kunvenis.
Kaj tio ankaŭ validas en lokoj, kie oni invitas homojn, eminentulojn, kiuj eble tiutempe ne estas tiel eminentaj.
Sed ĝuste ĉar ili partoprenas tiajn ritojn, oni promesas al ili, ke ili tiam ricevos sian karieron.
Kaj mi pensas, ke tio ankaŭ okazis kun "La Tri Tenoroj", ĉar mi kredas, ke ili famiĝis du aŭ tri jarojn poste.
Nekredebla.
Jes, estus preskaŭ neeble kredi, se centoj, kaj nun eĉ miloj, ne farus ĝuste la samajn deklarojn.
Kiel mi menciis, mi ĵus prilaboris 1 024 raportojn de postvivantoj en miaj dokumentoj – kaj ĝi estas absolute terura.
En 2022 estis 27 raportoj de viktimoj, en 2023 jam estis 111 raportoj de postvivantoj, en 2024
estis 247, kaj ĉi-jare estis 640 novaj raportoj.
Ĉi tio estas eksponenciala kurbo, kaj ĉi tiu inundo ne montras signon de malpliiĝo.
Tial mia patro havis tiun brilan ideon pri Vetopedia, ke postvivantoj de rituala perforto povas registriĝi en Vetopedia.
Ĝi estas kiel Vikipedio, sed ĝi estas libera enciklopedio de malkonsentaj voĉoj.
Do tie vi povas kolekti ĉiujn ĉi raportojn en granda internacia datumbazo kaj ankaŭ montri ilin.
Kaj ĉi tiu platformo jam disponeblas en 21 lingvoj.
Chantal, mi vidis, ke vi jam aliĝis.
Mi pensas, ke tio estas brila.
Ĉu vi ŝatus mallonge klarigi al la aliaj postvivantoj kaj al ni, kiel registriĝi, aŭ ĉu vi eble ŝatus montri al ni vian eniron?
Jes, mi ŝatus.
Sub "Rituala perforto" estas mallongaj atestantaj raportoj.
Vi povas klaki sur "Registri atestantajn raportojn" en la supra dekstra angulo, kaj tiam
estas diversaj demandoj, kiujn vi povas respondi.
Unue, mallonga priskribo de lia vivrakonto, sed ankaŭ de la krimlokoj kie tio okazis, kaj de la landoj kie la krimuloj
estis viditaj – se vi deziras inkluzivi ĉi tiun informon.
Mi opinias, ke ĝi estas brila ideo, kaj mi vere ŝatus kuraĝigi ĉiujn postvivantojn,
kiuj kuraĝas fari tion, por ke ili skribu ion.
Vi ankaŭ povas eniri ĉi tion anonime.
Ĝi fakte estas por levi niajn voĉojn por montri: "Saluton, ni ne estas solaj, ni estas ĉi tie. Ni
levas niajn voĉojn kaj ni ne ĉesos ĝis oni nin aŭdos."
Do mi kredas, ke oni aŭdas nin – mi kredas tion – sed ni ankoraŭ estas ignorataj de la granda plimulto.
Kaj tio estas rimedo por tio – kiel oni denove nomas ĝin?
Lois: Veteropedia
Jes, ĝuste.
Kaj tio estas maniero vere resti super la aferoj – kaj ne estas risko por vi aliĝi – kaj daŭre konstante levi niajn voĉojn.
Mi ŝatus kuraĝigi ĉi tion.
Tre bone, dankon tre pro via partopreno kaj aliĝo.
Vi ankaŭ povas enmeti la fontojn en Vetopedion.
Jen ni vidas viajn du librojn kaj kie oni povas mendi ilin.
Vi ankaŭ povas alŝuti videojn.
Tio estas io tre speciala pri Vetopedia, ke la fontoj estas sekuritaj, ĉar multaj videoj pri
rituala perforto konstante malaperas el la interreto!
Ni jam povis konservi ĉi tiujn filmetojn en Vetopedia por multaj aliaj viktimoj, ĉar ili jam malaperis el aliaj platformoj.
Jes, dankon tre, kara Chantal, pro tio, ke vi staris tie kaj simple antaŭeniris malgraŭ ĉiuj ĉi atakoj.
Nun ankaŭ reveninta kun Vetopedia!
Mi dankas vin el la fundo de mia koro ankaŭ pro ĉi tiu konversacio.
Bonvolu, kaj dankon tre pro via sindediĉo kaj subteno al la postvivantoj de rituala perforto. Dankon tre.
Bonvolu.
Nun mi ŝatus transiri al Marcel Polte, kiu laboris kun multaj postvivantoj de ritaj
perfortoj kaj edukas homojn pri tiuj krimoj.
Tranĉu!
Post kiam li akiris sian juran diplomon, d-ro Marcel Polte laboris dum 15 jaroj kiel advokato en
internaciaj juraj firmaoj specialiĝantaj pri komerca juro.
Li hodiaŭ daŭre laboras kiel advokato.
Krom sia laboro kiel advokato, li dum pluraj jaroj funkciis kiel ne-medicina praktikisto specialiĝanta pri psikoterapio.
Per ĉi tiu laboro li en 2017 ekkonis la temon pri satanaj ritualaj misuzoj kaj ekde tiam intense studas ĝin.
Lia esplorado kaj multaj renkontiĝoj kun postvivantoj de satanaj ritualaj perfortoj rezultigis tri librojn:
"Malluma Nova Monda Ordo, Volumoj 1 kaj 2" kaj "Onklo Sam's: Raporto de interna
observanto el la infero de Monarch-mensregado".
Liaj libroj karakteriziĝas per profunda esplorado kaj ampleksaj referencoj.
Li ankaŭ subtenis la publikigojn de postvivantoj de rituala perforto per sia antaŭparolo.
Unu fokuso de lia laboro estas montri, kiel satanaj ritualaj perfortoj en kultoj kaj programado de mensa kontrolo fare de
sekretaj servoj kiel la CIA estas interligitaj kaj aplikataj.
Kruda torturo kaj misuzo estas uzataj ĉi tie por krei dividitajn personecojn en infanoj kaj
junuloj, kiuj poste povas esti kondiĉigitaj laŭe.
Saluton, Marcel Polte, ĉu vi povas aŭdi nin?
Jes, mi povas aŭdi vin perfekte.
Tre bone, ni bonvenigas vin al la 22-a AZK. Estas bonege havi vin ĉi tie.
Dankon, Lois.
Vi jam aŭdis la mallongajn kontribuojn de Sandra Rasch kaj Chantal Frei ĉi tie ĉe la 22a AZK.
Vi mem traktis multajn postvivantojn.
Ĉu vi povas en mallonga prezento resumi tion, kion vi malkaŝis en viaj libroj pri satanaj ritualaj perfortoj, kaj viajn dokumentajn
pruvojn pri la implikiĝo de la militistaro kaj de la CIA?
Ĉu vi povas diri al ni pli pri MK Ultra menskontrolo kaj tiel plu? Kaj ĉu vi povus
mallonge klarigi, kio estas MK Ultra menskontrolo?
Jes, mi ĝojus. Mi faros tion.
Kaj mi ĝojas havi la ŝancon meti la raportojn de Sandra kaj Chantal en pli larĝan kuntekston.
Rituala misuzo kaj mensa regado implikas sisteman perforton, kiu konsistas ne nur el individuaj
agoj, sed estas enplektita en pli grandaj strukturoj.
En detruaj kultoj, sekretaj militaj programoj kaj retoj, kiuj funkcias tra generacioj.
Jam de multaj jaroj mi esploras ĉi tiun militistan-satanan komplekson kaj dokumentas, kiel ĉi
tiuj areoj poste ankaŭ interpenetras unu la alian.
Miaj libroj resumas ĉi tiujn trovojn.
Ĉiuj fontreferencoj kaj pruvoj ankaŭ troviĝas tie.
Kion mi priskribas sube baziĝas sur deklaroj de postvivantoj kiel Chantal kaj Sandra, sed ankaŭ sur abunda
specialista literaturo de terapiistoj, malklasifikitaj registaraj dokumentoj kaj internacia esplorado.
Kaj ritua perforto, oni devas diri, estas pli ol religia fanatismo aŭ sadisma misuzo.
Ĉi tiuj estas intence strukturitaj perfortaj agoj, kiuj sekvas okultan aŭ satanecan kredsistemon.
Kaj en kultfamilioj, ĉi tiu tagordo tiam estas transdonata de unu generacio al la alia.
Ekde naskiĝo, infanoj estas devigitaj en la rolon de viktimo, sed ankaŭ en la rolon de aganto.
Ili estas torturataj, misuzataj kaj devigitaj mortigi bestojn aŭ eĉ homojn, kiel ni ĵus aŭdis.
La celo malantaŭ ĉi tio estas triobla. Unue, la detruo de la personeco.
La ekstrema traŭmato kaŭzas, ke la psiko de la viktimo fragmentiĝas.
Kaj poste, surbaze de tio, due, la formado de reguleblaj personecaj partoj, tiel nomataj "alteroj" aŭ
internaj partoj, kiuj poste plenumas specifajn ordonojn.
Kaj trie, ankaŭ grave, la ligo kun la strukturon de la krimfaranto estas kreita per artefarita kreado de
kulpo en la viktimoj, sed ankaŭ de timo kaj lojaleco.
Tiel viktimoj estas ligitaj en ĉi tiujn kultajn strukturojn ekde naskiĝo.
Kaj ĉi tiuj mekanismoj jam de jardekoj estas priskribitaj en traŭmat-esplorado.
Germanaj kaj internaciaj fakuloj kiel Michaela Huber kaj d-ro Alison Miller konfirmas ĉi tiun padronon de devigita disociado
, kiu regule observiĝas ĉe viktimoj de rituala perforto.
Sed – kaj tio estas tre grava – la ekzisto de ritua perforto povas esti pruvita ne nur per
atestoj de atestantoj, sed ankaŭ per datumoj.
La "Laborgrupo pri Rituala Perforto" faris plurajn enketojn inter psikoterapiistoj en Germanio en 2005 kaj 2007.
Entute pli ol 200 kazoj estis klasifikitaj kiel kredindaj. Tiuj inkluzivis 42 raportojn pri murdoj.
Kaj la Utaha Ŝtata Taskforto pri Rituala Misuzo konfirmis similajn strukturojn en Usono jam en 1992.
Fine, inter multaj aliaj, estas la studo de 2016 de la Sendependa Komisiono por la Enketo
pri Infana Seksa Misuzo (UKASK) en Germanio.
Ĉi tio re-taksis la spertojn de 174 psikosociaj profesiuloj el Germanio, kiuj raportis, ke ili
laboris kun viktimoj de organizita kaj rituala perforto.
El ĉi tiuj, 69 procentoj de la kazoj rilatis al satanaj grupoj.
Kaj ĉi tiuj ciferoj pruvas, ke ni ne parolas pri izolitaj kazoj, sed pri internacie ripetiĝanta fenomeno,
kiu estis dokumentita en profesiaj kuntekstoj longe antaŭ ol ĝi ricevis publikan atenton.
Por kompreni ĉi tiujn mekanismojn de rituala perforto, oni ankaŭ devas esti konata kun la historiaj programoj de menskontrolo.
En la 1950-aj jaroj, la CIA lanĉis Projekton MK-Ultra, esplorprogramon celantan manipuli la homan konscion.
MK-Ultra konsistis el pli ol 140 subprojektoj, kiuj inkluzivis eksperimentojn sur homoj, en kiuj oni uzis
drogojn, ĉefe LSD, hipnozon, elektrajn ŝokojn, dormomankon kaj sensan deprivon, t.e. deprivon de stimuloj.
Kaj la celo de ĉio ĉi estis evoluigi kontrolmekanismojn super la menso kaj konduto.
Tio, kio en la oficialaj dokumentoj pri MK-Ultra estas nur aludita, estas de multaj postvivantoj
raportita kiel reala sperto en ritua kunteksto.
Kaj kio estas frapanta estas, ke temas pri la samaj teknikoj, la samaj celoj kaj, en iuj kazoj, la samaj krimuloj.
Sed kompreneble estas ankaŭ postvivantoj de la MK-Ultra-programo mem, kiu nun nomiĝas "Projekto Monarch".
Unu el ili estas Mary Sparrow. Ŝia deklaro troveblas sur la paĝo "50 Voĉoj de Rituala Misuzo" (https://www.50voices.org/).
Sed ankaŭ Cathy O'Brien kaj Katie Groves.
Kaj jam – kio ankaŭ estas grava – en 1995, postvivantoj de MK Ultra atestis en Vaŝingtono antaŭ la
Konsila Komitato pri Homaj Eksperimentoj per Radiado.
La protokoloj ankoraŭ troveblas. Nenio el tio estas nova ideo.
La decida punkto estas, ke rituala perforto kaj MK-Ultra ne estas apartaj fenomenoj.
Ili estas unuiĝigitaj de komuna ideologio, satanismo kiel sistemo de potenco kaj kontrolo.
Kaj en ambaŭ kuntekstoj ni ankaŭ trovas la samajn bazajn principojn, nome la totala submetado de la individuo, la
senhomiĝo per ekstrema perforto, kaj la kreado de iloj, t.e. homoj kiuj plenumas ordonojn sen poste rememori ilin.
Psikologo D-ro Corydon Hammond parolis malkaŝe pri ĉi tiuj ligoj jam en 1992 ĉe
konferenco en sia tiel nomata "Greenbaum-parolado".
Li priskribis, kiel satanaj kultoj kaj sekretaj servoprogramoj laboris man-en-mane por intence kaŭzi
disociadon kaj por programi ĉi tiujn personecajn strukturojn en la viktimoj por specifaj taskoj.
Multaj postvivantoj tial raportas, ke la krimuloj estis enplektitaj en militaj kaj spionaj cirkloj, sed ankaŭ en kultoj –
alivorte, ili havis du vizaĝojn de la sama ideologio, tiel diri.
Elstara ekzemplo estas leŭtenanto-kolonelo Michael Aquino, kiu ankaŭ estis la ĉefa pastro de la
Templo de Set. Multaj homoj verŝajne konas lian nomon.
Tute satanisto, jes!
La bazo de ĉi tiu kontrolo, oni povus diri, estas disociiĝo, apartigo.
Ekstrema, plejparte ripetita traŭmato finfine disigas la konscion en apartajn partojn.
Kaj ĉi tiuj internaj partoj povas tiam esti specife asignitaj de la krimuloj novajn identecojn, taskojn kaj ekigilojn.
Kaj tre mallonge pri la plej gravaj metodoj de kiel tio funkcias, kiel ĝi estas realigita.
Ĉi tio estas, unue, "trauma indukto" per torturo, doloro, misuzo, elektraj ŝokoj aŭ eĉ preskaŭ-mortaj
spertoj kiel dronado; sed ankaŭ hipnozo kaj sugesto.
La tuta afero estas kombinita kun simboloj, nombroj aŭ serioj de literoj, kiel "alfabetaj kodoj", poste ĉi tiu depreno de
stimuloj, ekzemple en tankoj aŭ ĉambroj, komparebla al tio, kio estas bildigita en la serio
"Stranger Things"; inspirita de realaj eksperimentoj.
Poste oni administras drogojn, ofte kune kun elektraj ŝokoj, por pliigi sugesteblecon, t.e. la kapablon esti influata.
Kaj tiam estas ankaŭ programado per ritoj, en kiuj la farintoj simulas spiritan nivelon por enplantigi tiajn
supernaturajn potencajn strukturojn en siajn viktimojn.
En mia esplorado, mi poste komparis ĉi tiujn mekanismojn kun deklasifikitaj MK-Ultra-dokumentoj.
Kaj la fundamentoj, oni povus diri, estas tre klare dokumentitaj.
Centra elemento de multaj raportoj pri viktimoj estas ankaŭ tiel nomataj memdetruaj aŭ memmortigaj programoj, kiuj servas por
konstante regi la viktimon kaj tiel malhelpi iun ajn malkaŝon.
La programoj tiam estas aktivigitaj per ŝlosilvortoj aŭ simboloj, certaj sonoj aŭ muziko, aŭ kontakto kun
certaj homoj aŭ institucioj, ekzemple kiel parto de terapio.
Por ke kiam la viktimo parolas pri siaj spertoj, ili subite komencu paniki aŭ vundi sin, ĉar
parto de ili estis programita por protekti la veron.
Aliaj roloj, kiujn ĉi tiuj internaj partoj ludas, inkluzivas raportiston, punanton aŭ eĉ programiston.
Marcel, ĉu mi povas interrompi vin por momento?
Bonvolu.
Ni vidis muzikistojn kaj aktorojn, kiuj ĉiuj memmortigis sin. Kaj tiam oni ĉiam pensas: "Ili nun
havas famon, ili havas monon. Kial ili sinmortigas?"
Ĉu tio havas ian rilaton al tiu 'memmortiga programado'? Ke ili eble volas malkaŝi la
sekreton kaj subite tiu programo ekfunkcias?
Jes, tio estas tre valida demando kaj ankaŭ tre grava observado, precipe kiam temas pri
famuloj, kie, kiel vi ĵus menciis, homoj diras:
Ili havas riĉecon, ili havas atenton, ili fakte devus esti feliĉaj, eĉ se tio certe venas kun certa kvanto da streso.
Povas esti, ke en certaj kazoj – precipe kiam ŝajnas, ke iu volas malkaŝi la sekretojn – tiaj programoj estas aktivigitaj.
Kompreneble, estas malfacile pruvi tion retrospektive.
Tamen mi kredas, ke ĉi tiuj estas sufiĉe izolitaj kazoj.
En iuj kazoj estas vere facile diveni, precipe pri tiuj, kiuj jam indikis, ke ili ŝatus paroli pri
aferoj aŭ jam levis certajn kritikajn demandojn.
En multaj kazoj, tamen, malantaŭ ĝi estos io alia.
Kaj oni devas demandi sin: "Kio estas tiu granda interna konflikto, kiun ĉi tiuj eminentaj
famuloj havas, kiu finfine kondukas al sinmortigo?"
Tamen tio kondukas al eĉ pli mallumaj aŭ egale mallumaj cirkloj, kie oni devas demandi sin: "Kio estis la prezo de ĉi tiu famo?"
Kaj kiel rezulto, ĉu aperas konfliktoj de konscienco, aŭ ĉu eble eĉ ekzistas mekanismoj, kiuj transpasas ĉi tiujn
teknikojn de mensa kontrolo, kiel mi priskribis ilin, por sklavigi tiajn homojn, tiel diri, je tre, tre profunda nivelo?
Ĝi estus ekster la kadro de ĉi tiu artikolo, sed ĝi estas tre, tre grava punkto.
Dankon, tre bone, jes.
Jes, ni transiras de la memmortiga programo al la pli granda bildo.
Nome: ili ne estas nur postvivantoj el Germanio aŭ, kiel Chantal Frei, el Svislando, sed ankaŭ el multaj aliaj landoj, kiel la
Unuiĝinta Reĝlando, Usono, Nederlando, Aŭstralio kaj Svislando.
Principe oni povas diri, ke tra la tuta mondo ekzistas raportoj kun similaj ŝablonoj – mallonge resumitaj.
En plej multaj kazoj, estas la propra familio, kiu estas la farintoj.
Krimlokoj inkluzivas privatajn vilaojn, preĝejojn, subterajn ĉambrojn, militajn instalaĵojn kaj arbarojn.
Poste estas menskontrolo, homtrafikado, infanpornografio, prostituado kaj tiel nomataj snuff-filmoj , sed ankaŭ ligoj inter
ĉi tiuj lokaj kultoj, kie tio okazas, kaj internaciaj retoj.
Kaj la tuta afero, ĉi tiuj strukturoj, denove interkovriĝas kun organizita krimo, sed ankaŭ kun ŝtataj aŭ
militaj areoj, kie oni faras eksperimentojn sur homoj.
Unu ekzemplo menciita de Chantal Frei estas la ligo kun la usona militbazo "Dagger
Complex" en Darmstadt, kie ŝi havis tiajn spertojn.
Sed Cathy O'Brien, ekzemple, ankaŭ nomas multajn militbazojn en Usono kiel krimlokojn, same kiel instalaĵojn de NASA, ekzemple.
En mia libro Uncle Sam's mi analizas deklarojn faritajn de Katie Groves, kiu en videoj raportas pri siaj spertoj
en tiel nomata "snuff-fabriko", kie oni produktis filmojn montrantajn la mortigon de infanoj.
Ŝi priskribas kiel ĉi tiuj infanoj estis sistematike misuzataj, torturataj kaj mortigitaj en subtera instalaĵo en Teksaso.
Kaj laŭ ŝia deklaro, la instalaĵo estis sub la kontrolo de la CIA, kiu laŭdire funkciigas internacian infantrafikan reton.
Per malproksima vidado, eksperimento komisiita de ŝi sukcesis konfirmi la ekziston de ĉi tiu instalaĵo sen ia ajn dubo.
Kaj kvankam ĉi tiuj asertoj estas malfacile konfirmeblaj, krom la aspekto de "distanca vidado", oni devas diri, ke ili kongruas en
multaj detaloj kun la raportoj de aliaj postvivantoj, precipe kiam ili kombinas kun ritualaj elementoj,
milita kunteksto kaj kompleksaj programaj metodoj.
En iuj kazoj, postvivantoj, kiuj ne konas unu la alian, nomas la samajn aŭ specifajn krimlokojn aŭ krimulojn.
Dum mia esplorado, mi ankaŭ sendis FOIA-peton, t.e. peton pri informoj laŭ la Usona Leĝo pri Libereco de Informoj, al la CIA.
Kaj tiam mi petis la publikigon de ĉiuj dokumentoj rilataj al la supre menciita MK-Ultra-sopravivanto Cathy O'Brien.
Kaj la respondo de la CIA estas tre interesa.
Ĝi diris: "La ekzisto aŭ neekzisto de la dokumentoj nek povas esti konfirmita nek neita."
La ekzisto aŭ neekzisto de tiaj dokumentoj estas nuntempe klasifikita kaj tial protektita kontraŭ malkaŝo.
Kaj se vi pripensas ĉi tiun respondon, tio signifas, ke la oficiala deklaro estas:
Ŝajne ekzistas dosieroj, sed pro kialoj de nacia sekureco ili ne povas esti malkaŝitaj.
Alie, ili simple dirus: "Neniuj rekordoj trovitaj." Alivorte, "Ne estas io ajn."
Kaj la fakto, ke entute ekzistas io ajn rilate al Cathy O'Brien, jam estas tre forta indiko,
ke ekzemple en ŝia rakonto estas iom da vero.
Krom la psikologiaj kaj teknikaj aspektoj, oni ankaŭ devas diri, ke la spirita kaj ideologia fono ludas tre centran rolon.
Multaj krimuloj vidas sin kiel parto de sataneca aŭ Lucifera ordeno, kiu celas akiri potencon per sufero, morto kaj submetado.
Por ili, ĉi tiuj ritoj estas pli ol nur simbolismo.
Ili kredas je energio aŭ potenco, kiun oni povas akiri per ĉi tiu ofero.
Kaj ĝuste ĉi tiu kredo estas transdonata tra la generacioj en kultfamilioj, interplektiĝante kun elitisma mondkoncepto:
Nome, la elektitoj – laŭ ilia vidpunkto – staras super aliaj homoj – kiujn ili tamen timas pro sia nombra supereco.
Jes.
La konsekvencoj por la viktimoj, nome la viktimoj de ĉi tiuj sistemoj, ankaŭ gravas.
Ili suferas pro severaj konsekvencoj de traŭmato, kiel kompleksa disociado , flashbackoj – menciitaj de
Sandra kaj Chantal – angoraj malordoj, kompulsia konduto.
Eble ekzistas fizikaj malsanoj kiel rezulto de jaroj da misuzo.
Kaj ofte ankaŭ profundaj identecaj krizoj.
Kaj multaj viktimoj tial disvolvas ĉi tiun disociacian identecan strukturon, kiel intencite de la krimuloj.
Do vi tiam havas konstantan kolekton de tiom multaj internaj personecoj, kiuj ankaŭ ekstere aperas.
Do kiam ni parolas pri ritua perforto kaj menskontrolo – kaj per tio mi malrapide alproksimiĝas al la fino – ne temas nur pri
malkovrado de individuaj kazoj, sed pri la centra demando, kiom multe ĉi tiuj potencoj scias pri homa konscio kaj
kiel ili poste misuzas tiun scion por atingi specifan celon.
Nome, la starigo de tio, kion ili konsideras esti sataneca mondimperio.
Tial estas tre grave, ke ni havu sendependan esploradon pri disociado kaj pri traŭmat-bazita
programado, kaj ke ekzistu sekuraj spacoj por postvivantoj.
Sed ankaŭ la kuraĝo kunlabori trans instituciaj limoj, ĉar silento nur protektas la krimulojn.
Edukado kaj konsciigo estas la unua paŝo por rompi ĉi tiun ciklon.
Kaj mia laboro ankaŭ celas kontribui al pli ampleksa kompreno de ĉi tiuj mekanismoj.
Rituala perforto ne estas marĝena problemo, sed prefere reflektas tion, kio okazas kiam sekretaj, okultaj
grupoj senrimarkite pligrandigas sian influon en nia socio.
Jes, sinjoro.
Tio estas alia kialo, kial ni devas rigardi nin mem, preni la viktimojn serioze kaj
certigi, ke ĉi tiuj trovoj estu publikigitaj.
Post ĉio, tio minacas la liberecon de ĉiu individuo.
Rituala perforto kaj mensregado, kiel jam menciite en la prelego, estas esprimoj de la sama detrua ideo: ke
oni povas regi personon, rompi lin kaj kapti lian animon.
Kaj tamen ĉiu vero, kiu aperas, kaj kiu estas, tiel diri, la pozitiva aspekto de la tuta afero, malfortigas ĉi tiun sistemon.
Ilumiĝo komenciĝas ĉe la fino, kiam ni metas tiun neskribeblan aferon en vortojn, kaj precipe
postvivantoj – kiel Sandra kaj Chantal – kuraĝas paroli.
Kaj tial platformoj kiel ĉi tiu estas tiel gravaj. Do, denove, dankon al vi ĉiuj.
Kaj mi ŝatus danki ĉiujn, kiuj aŭskultas, pro ilia volo aŭskulti, sed ankaŭ rigardi, kaj ne fermi siajn okulojn. Multan dankon.
Jes! Dankon!
Dankon, Marcel. En nur kelkaj minutoj vi vere ligis tion, kion mia patro diris ĉe la komenco de ĉi tiu konferenco.
Li ĵus montris, per niaj jardekoj da esplorado, kiel ĉi tiuj sekretaj strukturoj finfine radikiĝas en satanismo.
Kaj ni aŭdis el iliaj propraj buŝoj, ke ili volas establi satanecan mondan ordon.
Sed ili estas malplimultaj.
Ni estas multe pli superaj ol ili, se nur ni tion rimarkus!
Se nur la lumo povus eniri, tiam ĉi tiu tuta krima konstruaĵo kolapsus. Kaj ni estas tre proksimaj al tiu punkto.
Kaj tial: se vi ĉiuj disvastigos ĉi tiun prelegon kaj ĉi tiun tutan AZK, por ke vera lumo
brilu, tiam ĉi tiu sataneca mondordo kolapsos.
Dankon pro via batalo por levi konscion kaj malkaŝi ĉi tiujn kruelajn praktikojn.
Niaj spektantoj nun ankaŭ demandas sin: Kiel eblas, ke tiaj krimoj ne estas procesataj de la polico kaj punataj de la tribunaloj?
Kaj pri ĉi tiu demando mi ŝatus transiri al Uwe Kranz.
Uwe Kranz estas policisto, emerita supera ministeria konsilisto kaj eks-prezidanto de la Turingia Ŝtata Kriminala Polica Oficejo.
Li estis nacia fakulo ĉe Europol.
Kiel fakulo pri sekurecaj kaj terorismaj temoj, li regule publikigas artikolojn en multaj amaskomunikiloj.
Uwe Kranz jam de pli ol 50 jaroj batalas kontraŭ organizita krimo, ekstremismo kaj terorismo.
Dum sia oficperiodo, li estis aparte sindediĉita al la protektado de infanoj.
Tio klariĝas, kiam oni rigardas la agadkampojn en lia profesia kariero:
Li estis reprezentanto pri junularaj aferoj, krimprevento, la batalo kontraŭ seksa perforto kontraŭ infanoj kaj hom-
kaj organtrafikado je nacia kaj internacia nivelo, kaj li partoprenis en la laboro de asocio pri krima politiko.
Sur sia propra retejo, Uwe Kranz publikigas artikolojn pri temoj kiel "infana seksa misuzo" kaj "mensregado".
Kiel krima enketisto, li donas komprenojn pri la "profunda ŝtato" kaj observas aktualajn mondajn eventojn el sia emeritiĝo.
Li ankaŭ kontribuas sian sperton kaj scion kiel membro kaj parolanto ĉe gazetarsimpozioj organizitaj de renomaj
asocioj kiel Axion Resist kaj MWGFD e.V. (Medicinaj profesiuloj kaj sciencistoj por sano, libereco kaj demokratio).
Ili estis starigitaj kun la celo protekti la bonfarton de infanoj kaj sekurigi liberecon kaj la superregadon de la leĝo.
Ĉi tie li parolis pri temoj inkluzive de pedofilia krimo, frua seksigo kaj infraŭskontrabandado.
Estas por mi speciala honoro bonvenigi ĉi tiun spertan krim-enketiston, Uwe Kranz, ĉi tie ĉe la 22-a AZK.
La honoro tute apartenas al mi.
Estas bone havi vin ĉi tie.
Jes, vi havas duonjaron da sperto en krimaj enketoj en la batalo kontraŭ seksa misuzo de infanoj.
Kiel policisto, kaj eĉ kiel altranga ministeria konsilisto kaj estro de la Turingia Kriminala Enketo-Departemento,
vi estis ĉe la avangardo de ĉi tiuj enketoj.
Tio signifas, ke kazoj estis raportitaj al vi kaj vi tiam esploris ilin. Sed kio okazis poste?
La problemo estas, ke la pruvoj devas unue esti prezentitaj, por ke la kazo povu esti referita al la publika
prokurorejo, kie ĝi estos akceptita kaj prilaborita en akuzon por esti prezentita antaŭ la tribunalo.
Kaj bedaŭrinde, estas multaj, multaj malsukcesoj survoje.
Estas frustrige, kiam vi matene arestas iun kaj poste renkontas lin denove posttagmeze.
– Mi ilustris tion: arestita matene, liberigita tagmeze.
Ekzemple, ni ofte renkontas la problemon, ke la polico tre ofte alvenas al la loko de murdo kaj tiam komencas enketi pri murdo.
Kaj tiam, survoje al la publika prokurorejo, la murdo fariĝas korpa vundo rezultanta en morton.
Tiam, sub certaj cirkonstancoj, vi eble finos kun tute alia laŭleĝa substanco kaj tute aliaj problemoj.
Aŭ kiam, kiel en la lastatempa kazo, seksperfortantoj kiuj faris grupan seksperforton eliras el la tribunalo
ĝoje fajfante, ĉar la juĝisto ne estas centprocente certa, ke la knabino eble ne konsentis.
Tie la tuta afero komencas iĝi iom pridubinda.
Kaj ekzistas multaj, multaj eblecoj por ĉesigi la procedurojn aŭ konverti ilin en psikiatrian admision, kaj tiel plu.
Do ie en la entrepreno estas fendo, kaj bedaŭrinde tio estas la kazo.
Tiujn oferojn oni devas trakti zorge kaj serioze.
Vi havas ĉiun rajton en la mondo esti traktata ĝuste de la polico kaj de la justica sistemo.
Dankon pro via deklaro. Vi ankaŭ mencias la tiel nomatan "pedofilian krimon" kaj konektojn, kiuj laŭdire
atingas "altajn cirklojn". Kio estas viaj observoj pri tio?
Jes, do ni supozu la jenon: Mi ĉiam inkluzivas la Dutroux-kazon en miaj PowerPoint-prezentaĵoj.
Vi certe konas la kazon Dutroux.
Belga infanmolestanto, kiu dum sia malliberigo mortigis dek unu infanojn kaj malsategmortigis du.
Ĉar li ne malkaŝis ion dum li estis en malliberejo, kaj poste la infanoj malsatis ĝis morto. Vere terura kazo.
Tuta serio da atestantoj aŭ estis implikitaj en akcidentoj, aŭ mortis en dubindaj cirkonstancoj, aŭ kio ajn.
Kaj la Dutroux-kazo jam pruvis, ke ĉiuj sociaj tavoloj estis implikitaj en ĉi tiuj infan-misuzaj retoj.
Do tio atingis la plej altan nivelon en politiko, en kulturo, televido kaj amaskomunikiloj.
La proceduro estis sinonima kun la kerna problemo.
Ĉu temas pri Epstein aŭ ne, ĝi estas ĝuste la sama afero.
Ĉe Epstein ili ankaŭ havas konektojn ĝis la plej altaj niveloj en politiko, en la spektakla industrio, kun prokuroroj – kiu
scias kio alia – kun altrangaj oficialuloj kaj politikistoj.
Ili faris la saman aferon kun "Diddy" Sean Combs, kiu ankaŭ estas bone konata. Li nun estas
"enkarcerigita" jam kvar jarojn kaj du monatojn.
Ĉi tio fakte estas senkulpa kondamno, ĉar la tuta kampo de organizita krimo simple estis fortranĉita.
Oni diris, ke ni retirus la akuzon kaj kondamnu lin nur pro tiu unu kazo de fitraktado kontraŭ lia koramikino aŭ edzino.
Kaj tiam la tuta procezo estis reduktita al malgranda sekcio.
En multaj kazoj, tiaj proceduroj estas intence fragmentitaj.
En 1995 ni havis gravan proceson en Anglio. Ĝi ankaŭ estis kovrita de bankoj, politikistoj,
amaskomunikiloj, grandaj mogoloj kaj ĉiuj aliaj eblaj.
Tra la jaroj la procezo fariĝis ĉiam pli malgranda, ĝis fine nenio restis.
Fine, ĉi tiuj estis malgrandaj proceduroj – oni dissekcas ilin kaj dispecigas ilin en, tiel diri, jurajn
mordetpecojn, kaj tiam ne restas multe da substanco.
Tio nature vekas suspekton, ke ĉi tie estas exerciata influo. Tion oni ne povas simple forĵeti.
Ĉu vi ankaŭ observis ĉi tiun principon en via regiono, kiel nun okazis kun Epstein, Dutroux, P. Diddy kaj tiel plu?
La principoj estas la samaj ĉie, sendepende de la lando.
Vi devas supozi, ke ĉi tiu seksa misuzo de junaj infanoj, knabinoj kaj adoleskantoj okazas tra Eŭropo kaj tra la tuta mondo.
Se vi rigardas NCMEC, ekzemple – la usonan centron por raportado de malaperintaj kaj misuzitaj infanoj –
antaŭ kvar aŭ kvin jaroj ĝi ankoraŭ havis 50 000 kazojn.
Ni nun ricevas 205 000 kazojn raportitajn al ni ĉiujare.
Mirinde!
Sed ni estas malgranda lumo.
Se vi komparas tion, kion NCMEC raportas al Azio, al Barato, al Pakistano, tiam ni preskaŭ atingas milionojn.
Ĉi tio klare montras, ke ĝi estas tutmonda problemo, ne nur germana problemo, ne nur belga problemo aŭ io alia.
Mi ankaŭ aŭdis, ke ekzistas multaj oficialaj studoj pri kulta misuzo.
Ĉu vi povas klarigi en kelkaj frazoj, kion diris la oficiala deklaro?
Estas multaj studoj. Kredu min, en ĉi tiu kampo precipe estas senfinaj studoj.
Mi mem verkis du studojn por la Eŭropa Parlamento, en 2020 kaj 2021, kie mi kompilis ĉiujn ĉi tiujn informojn.
Kaj mi diris: "Bone, kion oni povus fari pli bone? Kion ni povas faciligi? Kie ni povas komenci?"
– Kaj ĝuste la malo estis farita.
Denove estis starigita centro por kontraŭbatali la seksan misuzon de infanoj. Boom.
Nun ni havas alian centron krom Europol kaj tiel plu kaj tiel plu.
Ni havas reprezentantojn ĉie kaj ni havas studojn ĉie.
En 2011 okazis mirinda studo pri la enkonduko de EU-direktivoj por kontraŭbatali seksan misuzon de infanoj.
Kaj ĝi estis taksita en 2016. Ĝi estas bona studo.
Estis alia studo de WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Ĝi ankaŭ estis bona studo; ĝi nur bezonis esti daŭrigita kaj efektivigita.
Oni nur devis fari el ĝi ion!
Oni faris studon, kiu estis dokumentita kaj ankaŭ agrabla por legi, kun belaj bildoj, belaj grafikoj kaj ĉio tia.
Sed efektivigo ĝenerale mankas.
Do ne nur mankas esplorado pri neriportitaj kazoj, sed ankaŭ mankas politika volo profunde pritrakti ĉi tiujn problemojn.
Ne temas tiel multe pri manko de leĝoj, kaj certe ne mankas studoj.
Ne, vi devas fari ĝin! Vi devas fari ĝin kaj volas fari ĝin!
Vi ankaŭ multe parolas pri seksa edukado en frua infanaĝo en infanĝardenoj kaj lernejoj. Kion vi povas diri pri tio?
Jes, seksa edukado en frua infanaĝo estas speciala kampo, kiu min aparte ŝokis, ĉar ĝi estis evoluigita de la
Monda Organizaĵo pri Sano (WHO) en kunlaboro kun la Germana Federacia Centro por Sano-Edukado.
Ekde la 13-a de februaro ĉi-jare (2025), ĝi nomiĝas "Federacia Instituto por Publika Sano".
Ĝi havas eĉ pli da rajtoj, eĉ pli da eblecoj, kaj povas fari eĉ pli, precipe kiam temas pri klimata protektado.
Kaj ĉi tiuj du kunmetis ĉi tiujn gvidliniojn pri kiel "sekseduki" junajn infanojn.
La baza ideo malantaŭ tio estas, ke infano – post kiam ĝin eblas aborti ĝis la naskiĝo, tio estas unu flanko
de ĝi – tuj post naskiĝo estas etikedita kiel seksa estaĵo, kiun oni povas misuzi iam ajn.
Kaj tio estas tiel freneza, ke vi eĉ ne povas imagi ĝin.
Kaj la plej malbona afero estas, ke ĉi tiuj gvidlinioj de BZgA de la Monda Organizaĵo pri Sano baziĝas sur sciencaj trovoj.
Kaj nun bonvolu rigardi la sciencajn rezultojn kaj vidi, de kie tio devenas. Ĝi devenas de Kinsey.
La viro, kiu verkis la fifaman Kinsey-Raporton en la 1960-aj jaroj pri la liberigo de viroj kaj virinoj.
Ekde tiam aferoj fakte konstante plimalboniĝis.
Tiutempe la koncepto de seksa permesemo jam estis formiĝanta.
Neindiferenteco al infanoj kaj seksrilatoj kun infanoj eblas kaj estas oftaj, kaj estas permesataj.
Oni enkondukis maldecan lingvaĵon. Kaj tiu individuo, Kinsey, faris serion da testoj.
Kaj ekzistas serio da testoj, kiujn mi vidis, kie kvarjara infano estis misuzata dum 24 horoj por atingi 27 orgasmojn.
Imagu nur tion. Li priskribis orgasmon ĉiufoje kiam la infano kriis, kriegis aŭ konvulsis – torturante kvarjaran
infanon dum 24 horoj ĝis aperis ia fizika reago – kaj poste difinis tiun fizikan reagon kiel orgasmon.
Kaj tiam estis tiuj, kiuj faris tion, kiuj misuzis la infanojn. Kelkaj el ili estis prostituistoj,
kelkaj estis eks-kaptitoj, kiuj estis liberigitaj.
Vi devas esplori kaj filtri ĉion tion.
Kaj tiam vi diras al vi mem: "Saluton, kio estas ĉi tio? Scienca scio?"
Ĉi tio estas pura infanmisuzo, pura seksa perforto kontraŭ infanoj sub la preteksto de esplorado.
Kaj li tiam havis respondajn lernantojn.
Poste Kinsey havis la Kentleron. Estis la Kentlera Raporto.
Poste estis Sielert. Kaj poste estis alia, pli ĵuse.
Ili ĉiuj venas el la sama ideologia stalo.
Vi devas konsideri. Kinsey komencis ĝin.
Poste ili "konkeris" la universitatojn, teknikajn kolegiojn kaj specialajn trejnadajn instituciojn.
Kaj nun generacioj da sociaj psikologoj, kulturaj psikologoj kaj kio ajn alia... Ili estas produktataj unu post la alia kaj
okupas oficejojn de socia bonfarto kaj edukajn aŭtoritatojn ĉie, daŭre laborante en la spirito de ĉi tiu trejnado.
Mirinde!
Laŭ mia opinio, tio estas tute absurda.
Kaj se vi rigardas, kion ĉi tiuj gvidlinioj postulas – de nula ĝis kvarjara aĝo, la infano devas
lerni seksan masturbadon. De nula ĝis kvarjara aĝo!
Mi kompreneble scivolas, kiu instruisto tion faras kaj kiel ili tion faras?
Kaj ni nun havas 17 infanvartejojn en Schwäbisch Hall, kiuj starigas areojn por persona korpa esplorado en siaj instalaĵoj.
La gepatroj estis tute surprizitaj!
Ili nenion pri ĝi sciis. Ili ankaŭ ne estis informitaj.
Do, se tio estas seksedukado en frua infanaĝo, tiam ĝi estas esence nenio alia ol la detruo de la familio.
Tio estas detruo de la familio.
La kerno de ŝtato, la nukleo de ŝtato, estas sana familia rilato.
Estas patro, estas patrino, estas infano, kaj tio estas ĉio.
Estas du seksoj, kaj tio estas ĉio. Nun mi estas dekstra ekstremisto.
Mi scias. Estas io eĉ pli bela, kiel iam diris Monika Gruber:
Kaj se ni havas Gepatro1 kaj Gepatro2, tiam ni baldaŭ havos Kadavro1 kaj Kadavro2 por la avo kaj la avino.
Ĉu tio ankaŭ okazos? Tio estas ŝerco, kompreneble, sed la fakto estas, ke ĝi senhomanigas la tutan aferon.
Jes, ĝuste.
Ĝi ne plu estas humana kaj ne ekzistas digno – certe ne por la infano.
Ankaŭ infanoj havas dignecon. Iliaj rajtoj ankaŭ devas esti protektataj.
Kaj infanoj ja devus esti traktataj kiel juraj personoj, ne kiel objektoj, kiujn oni povas simple preni kaj forlasi.
Jes! Dankon pro klarigo.
Do estis unu pozitiva aspekto en la tuta afero.
Tio estis la Universitato de Bielefeld.
Ŝi faris ampleksan studon pri Kinsey, Kentler kaj Kompanio kaj konstatis, ke ĝi estis infan-misuzo, seksa misuzo, ĉie.
Ĉi tio estis tre krima organizo, kiu nun disvastiĝis tra la tuta trejncentro, kie oni trejnis sociajn psikologojn,
psikologojn, lernejestrojn kaj similajn profesiulojn.
Kaj tio daŭras. Do ĝi fariĝas ĉiam pli ofta.
Do ne estas surprizo legi hodiaŭ en revuoj pri gepatrado, ke estas tute normale, ke infanoj estu traktataj
kaj edukataj tiel, ke ili devas havi seksan kontakton inter la aĝoj de ses kaj naŭ jaroj.
Kaj fizike karesi unu la alian kaj sekrete aranĝi ĉie malgrandajn komfortajn angulojn, kie la infanoj povas retiriĝi.
Ĉio ĉi nur ludas en la manojn de la krimuloj.
Jes... Mi bedaŭras, mi ne havas bonajn novaĵojn.
Tiuj estas nur negativaj spertoj, kiujn mi havis tie.
Mi batalis preskaŭ mian tutan vivon por fari seksan perforton kontraŭ infanoj krima delikto.
Kaj en 2021, post jaroj da lukto, tio finfine, finfine, finfine estis efektivigita en Germanio
tiom, ke ĝi nun estas konsiderata krima delikto.
Kaj tio restis tiel de 2021 ĝis 2024. Tiam sinjoro Buschmann, kiel oni tiutempe nomis lin, la
liberala ministro pri justico, alvenis kaj nuligis ĝin.
Nun ĝi denove estas krima delikto.
Do tio ankaŭ ne estas granda venko.
Laŭ mia opinio, ĉiuj klarigoj donitaj de la Ministerio de Justico por pravigi kial ĉi tiu
krima delikto estis nuligita estas kondamna akuzo.
Jes, tio vere estas malĝoja reflektado pri la stato de aferoj.
Mi tre dankas vin pro via sindediĉo al helpado de infanoj kaj, precipe, pro tio, ke vi atentigis la publikon pri ĉi tiuj temoj.
Tio estas tiel grava.
Tio devas esti farita.
Dankon, ke vi prenis la tempon, kvankam vi nun estas survoje.
Viaj deklaroj vere helpis nin akiri pli klaran bildon pri ĉi tiu afero.
Ni deziras al vi ĉion plej bonan por viaj estontaj klopodoj, inkluzive de via emeritiĝo.
Vi ankoraŭ estas atentema!
Dankon pro via bonega eduka laboro. Ni amas vin!
Dankon.
Mi antaŭĝojas esti kun vi la venontan fojon! Mi ankaŭ estos tie!
Jes, vi ĉiam estas bonvena!
Ni nun turniĝas al egale senpavora aktivulo, kiu sindediĉas al batalo kontraŭ infraŭpo, ritaj
perfortoj kaj infraŭtrafiĉo. Lanĉu la filmeton!
Sabine McNeill studis komputikon kaj matematikon kaj laboris ĉe CERN dum 15 jaroj.
Ŝi poste laboris kiel aranĝorganizantino, softvar-dezajnistino, reteldonistino kaj matematika artistino.
En Londono ŝi volontulis kiel McKenzie-Amiko, kio egalas al laikeca jura konsilisto.
Dum la procezo ŝi ekkontaktiĝis kun viktimoj de ritua misuzo kaj kazoj de infanprotekto, kiuj estis
damaĝitaj anstataŭ helpitaj de la justica sistemo.
Sabine McNeill komencis publikigi ĉi tiujn kazojn en la interreto.
Ŝi senlace laboris por infanoj, kiujn la ŝtato forprenis de iliaj gepatroj, kaj eĉ
prezentis ĉi tiun aferon al la Eŭropa Parlamento.
"Tial ni estas ĉi tie hodiaŭ. Ni estas ĉi tie por peti helpon."
Estas infanoj, kiuj krias por esti aŭditaj. Se vi ne aŭdas ĉi tiujn infanojn kriantajn, kiu aŭdos?
Entute ŝi traktis proksimume 50 kazojn de infraŭpo.
La plej fama estis la "Hampstead-kazo", en kiu ŝi publikigis filmetojn kun atestaĵoj de la infanoj Alisa kaj Gabriel.
En ĝi, la infanoj atestis, ke ilia patro organizis satanecan kulton, kiu regule misuzis kaj murdis infanojn.
Ili ankaŭ priskribis, kiel ilia patro gvidis iliajn manojn dum ili murdis bebojn.
"Nia patro instruas min kaj nin, ĉar ni ne povas fari ĝin."
Ni ne estas sufiĉe fortaj por fortranĉi la kapon de bebo.
Li nur devas teni la tranĉilon, meti sian manon sur la nian kaj helpi nin fortranĉi la
kapon de bebo, ĉar li lernas kiel fari tion.
Li instruas ĝin al mi kaj al Gabriel.
Malgraŭ ĉi tiuj deklaroj, la patro ne estis kondamnita de la tribunalo; anstataŭe, la tribunalo forprenis la
infanojn de la patrino kaj donis al la patro solan gardon.
Poste, la sama juĝisto ankaŭ certigis, ke la patro akuzita pri misuzo en la skota
misuzokazo de Hollie Greig ne estis kondamnita.
Tamen estis koincidoj kun la Hampstead-kazo ne nur rilate al la juĝisto, sed ankaŭ al la krimuloj.
Eĉ post la Hampstead-juĝo, Sabine restis aktiva, kolektante dek mil subskribojn por peticioj kaj dokumentante pruvojn.
Ŝi ankaŭ disponigis al la publiko la liston, kiun ŝia patrino kompilis kaj kiu enhavas 175 krimulojn.
Tio metis la krimulojn en malfacilan situacion, kaj ili finfine prezentis krimajn akuzojn kontraŭ ŝi.
En la aĝo de 73 jaroj, ŝi poste estis kondamnita al longa mallibereja puno de naŭ jaroj kaj
post ĉirkaŭ kvar jaroj deportita al Germanio.
Multaj el iliaj retejoj estis fermitaj.
Malgraŭ la ĉikanado, kiun ŝi suferis en malliberejo, Sabine ne rezignis:
Ŝi daŭre subtenas siajn kunbatalantojn en la batalo kontraŭ infanmisuzo kaj infantrafikado.
Saluton, saluton Sabine. Mi donas al vi brakumon!
Saluton, Lois. Dankon, ke vi aŭskultis min.
Jes, kia honoro estas, ke vi parolas hodiaŭ ĉe la 22-a AZK!
Vi akompanis multajn viktimojn de satanaj ritualaj misuzoj kaj ankaŭ rekomendis kelkajn el ili al miaj filmoj.
Vi renkontis patrinojn en malliberejo, kies infanoj estis forprenitaj de ili.
Vi batalis por ĉi tiuj patrinoj kaj vi ankoraŭ batalas kiel leonino por ĉi tiuj patrinoj kaj infanoj.
Bonvolu mallonge rakonti al ni pri viaj spertoj!
Jes, estas malfacile, ĉar mi ne scias, kie komenci.
Miaj unuaj viktimoj, kiujn mi renkontis, tute ne rilatis al infanoj.
Estis viroj en la Lordĉambro , kie mi organizis eventojn.
Unue venis la viktimoj de bankoj kaj tribunaloj.
Kaj tiam ĝenerale venis virinoj, kaj tiam venis ĉi tiuj infanoj, kiuj raportis la plej malbonan el ĉiuj.
Kaj antaŭ tio, ĉio jam estis tiel malbona.
Mi neniam forgesos, kiel rumena socia laboristo asertis, ke tio ne estis la kazo ĉe portugala familio kun
kvin infanoj, kio, tiel diri, estus ilin pardoninta.
Kaj tio estis tiel patetika, tiel stulta kaj tiel hipokrita.
Vi simple ne povas stari flanke kaj rigardi sen fari ion ajn.
Se mi rakontus al vi pri miaj spertoj, eble la plej malbona estis la konversacio, kiun mi havis kun virino, kiu
havis tiel nomatan "adiaŭan renkontiĝon" kun sia bebo.
Kaj tiam ŝi havis tiel nomatan finan renkontiĝon antaŭ ol tio estis forprenita de ŝi.
Estas tiel nekredeble hipokrite.
Kaj ĝi estas ŝarado, ĝi estas groteska.
Jes, mi eĉ ne scias, kiujn vortojn uzi.
Nu, malfacile estas diri, kio estas la plej malbona afero.
Kiel oni devus klasifiki krimojn? Laŭ la nombro de infanoj?
La krueleco inflikita al la infanoj aŭ la krueleco inflikita al la gepatroj?
La absolute terura sperto de la mallibereja vivo, kie la tiel nomataj gardistoj misuzas sian potencon simple ĉar ili havas
la ŝancon fari tion, kaj faras ĉion krom tio, kion ili devus fari kaj kio estas predikita kaj postulata de ili, teorie.
Ĝi estas tiel malbona, ke vi povas vere nur interpreti, pardoni kaj klarigi ĉion en via menso.
Vi ankaŭ rakontis al mi pri patrino, de kiu oni forprenis kvar infanojn kaj kies kvina estis forprenita el malliberejo.
Nu, mi vidis ŝin kiam ŝi estis graveda en malliberejo.
Kiam ŝi estis liberigita, ŝi skribis al mi – ĉar ekzistas tiu servo "Email-a-Prisoner"
– ke ili ankaŭ forprenis de ŝi ŝian bebon.
Ankaŭ la kvina? Jes. Ho ve, ho ve, ho ve.
Ĝis la Hampstead-kazo, la plej malbona kazo estis nigeria familio kun sep infanoj.
Ĉiuj infanoj estis forprenitaj.
Kun ĉi tiuj idiotaj proceduroj en la tiel nomataj familiaj tribunaloj, kiuj estas tenataj sekretaj.
Do neniu gazetaro rajtas eniri. Kaj tiel estas jam de jardekoj.
Kaj la sepa naskiĝis en malliberejo.
Kaj mi ankaŭ estis en kontakto kun la usona patrino en la najbara ĉelo, kies infano restis en Londono.
Kaj post kiam ĝi estis eksportita, malgraŭ mia tuta helpo.
La usona virino spertis ĝuste tion, kion la nigeria virino spertis.
Kaj kiel diris la socia laboristo: "Jes, vi neniam plu lin vidos."
Kaj la "granda" afero estis, ke la plej aĝa filino de la familio estis misuzata de la filo de la gastfamilio.
La sekva filino diris al sia patrino, ke oni ĉiam veturigis ŝin vespere al dubindaj eventoj, kie estis nur viroj.
Kaj la juna filo demandis al sia patrino, kio estas pedofilio.
Kaj kio okazis poste, kiam vi estis en malliberejo?
Nu, kiam mi estis en malliberejo, mi publikigis la peticion.
Kaj tie mi havis 16 000 subskribojn kaj pli.
Kaj mi ankaŭ havis pli ol 100 000 vidojn sur mia retejo, kiun mi kreis por la infanoj.
Mi kreis apartajn retpaĝojn por la plej malbonaj scenaroj.
Kaj tiel mi fariĝis relative konata.
Kaj jen estas la sako kun ĉiuj kartoj, kiujn mi ricevis, kiujn mi uzis por ornami la muron de mia ĉelo.
Mi neniam sukcesis fari kolĉenon el ĝi.
Sed kompreneble mi ne volis forĵeti ilin.
Ho, Sabine, ni tiel ĝojas, ke vi ricevis ĉi tiun kuraĝigon, kaj vi daŭre ricevos ĝin.
Mi vere skuiĝis, kiam mi vidis ĝin vive, kiel oni forprenas bebon.
Mi montros al ni tion mallonge.
"Do, vi nun havas ĝuste unu opcion."
Vi devas transdoni lin al la paramedikisto, kaj tiam vi povas feliĉe daŭrigi vian vojon kun
viaj amikoj kaj familianoj, kiuj atendas ekstere.
Aŭ mi forprenos ĝin de vi kaj vi iros al malliberejo.
Vi devas fari ĉi tiun decidon. Vi devas fari ĝin nun.
"Mi ne lasos lin foriri."
"Bone. Bone."
Bonvolu lasi lin iri, por ke li ne vundiĝu, ĉu bone? Venu ĉi tien por momento. Bone.
"Mi lasis lin iri. Mi lasis lin iri!"
"Ne, ŝi iros al malliberejo."
"Mi nur volis diri, ke mi ne povis fari ĝin, sed mi tamen lasis lin."
"Metu viajn manojn malantaŭ vian dorson."
"Ili fermis la pordon de la ambulanco. Tio estis la lasta afero, kiun mi vidis."
Vi kidnapas mian nepton.
"Ne, eniru la aŭton. Eniru la aŭton. Ĉio estas en ordo."
"Mi volas adiaŭi." "Estas en ordo. Eniru la aŭton."
"Mi volas adiaŭi." "Vi nur plimalbonigas ĝin."
Ĉiu infano valoras al la ŝtato ĉirkaŭ milionon da funtoj.
Do jen estas la avo de la bebo.
Estas tiel malica kaj tiel terura.
Mi volas diri, ili nur faras sian laboron, ĉu ne?
Ĝi estas la sama kiel dum la nazia epoko, laŭ tio, kiom oni povas klarigi ĝin.
Ili nur plenumas ordonojn kaj fariĝis robotaj.
Ili ne havas siajn proprajn emociojn.
Ili jam ne scias, kio estas ĝusta.
Jes. Ĝi venas de supre. Ĉi tiu tuta infantrafikada afero estas subtenata.
Ĉu vi ankaŭ povas konfirmi tion?
Jes, jes, do de supre, sendepende de kiu instanco.
Sociaj laboristoj ne povas fari sian laboron sen la polico.
La polico ne povas fari ĝin sen la tribunaloj.
Jes. Vi estas atestanto, kiu spertis ĉion ĉi el proksima vidpunkto.
Vi povus diri tion.
Jes, ni tre dankas vin pro via sindediĉo al ĉi tiuj patrinoj kaj infanoj.
Ni establis platformon, Vetopedia, kie ĉi tiuj patrinoj povas registriĝi kaj registri
la forigon de siaj infanoj el sia prizorgo.
Por ke ni ankaŭ povu akiri pli bonan komprenon pri la sistemo malantaŭ ĝi.
Ni kompreneble estus ravitaj, se vi povus disvastigi la informon kaj plialtigi la konscion en via reto, kara Sabine.
Jes, tio, kion vi faras, estas nekredebla. Ĝi estas vere, vere bonega. Dankon, ke vi aŭskultis min.
Jes, dankon tre pro via sindediĉo al ĉi tiuj patrinoj kaj infanoj! Tio estas vere mirinda.
Ni certe disvastigos la novaĵon, kara Sabine McNiell. Kaj ni amas vin.
Dankon. Ankaŭ mi. Mi havas nekredeblan respekton por ĉio, kion vi faris kaj daŭre faras. Kaj admiron.
Jes. Vi estas en precize la sama situacio kiel ni. Vi estas tiel senĝena kaj kuraĝa. Estas nekredeble.
Ĉu estas io alia, kion vi ŝatus diri al la publiko ĉe la AZK? Io ajn?
Do, la AZK temas pri cenzuro.
Kaj mi nur esperas, ke neniu alia spertos tion, kio okazis al mi kun ĉiuj verkoj, kiujn mi afiŝis interrete.
Tio kaŭzis tiom da damaĝo al mi kaj al la viktimoj.
Cenzuro simple estis translokita al la cifereca nivelo.
Kaj estas terure, terure, terure, kio okazas.
Sed ĝenerale parolante, estas neeble imagi.
Oni ne volas konatiĝi kun negativaj sentoj kaj spertoj.
Jes, ĉiuj viaj hejmpaĝoj estis simple forigitaj el la interreto.
Ĉiuj viaj laboroj por la viktimoj estis detruitaj kaj forigitaj. Tio estas tiel terura. Bedaŭrinde, jes.
Sed ĝi aperos, ĝi fariĝos publika scio, kara Sabine.
Kaj la tuta AZK certigas tion. Ĉu ne?
Jes!
Sabine jam estas 81-jara kaj suferis tiom multe en sia vivo.
Estis vere bone, ke ŝi povis dividi tion kun ni.
Kaj tio vere profunde tuŝis min.
Kaj nun ni ŝatus daŭrigi per lastatempa kazo, kiun Corinne Ioli afiŝis en Vetopedia.
Ŝiaj infanoj estis forprenitaj de ŝi. Tranĉu!
Vetopedia donas al la homoj voĉon kiam ili estas silentigitaj.
Tio ofte okazas, precipe kun infanoj prenitaj en prizorgon.
Precipe solaj patrinoj foje restas ŝokitaj de juĝa sistemo, kiu perforte forprenis iliajn infanojn de ili.
Laŭ oficialaj statistikoj, averaĝe 100 infanoj estas ĉiutage apartigitaj de siaj gepatroj nur en Germanio.
Vetopedia nun donas al vi la eblecon publikigi vian kazon.
Unu patrino, kiu profitis de ĉi tiu ŝanco, estas Corinne Ioli.
Corinne Ioli estas svisa.
En 2019, ŝiaj du filinoj estis perforte forprenitaj de ŝi.
Ok homoj, inkluzive de policistoj kaj dungitoj de la KESB , eniris ŝian loĝejon kaj kondukis la infanojn al infanhomejo.
La patro de la infano, de kiu Corinne Ioli estas apartigita, prezentis plendon kontraŭ ŝi.
La kialoj estis senbazaj akuzoj, kiuj ĉiuj estis refutitaj de fakuloj.
Ĝis nun, tamen, la svisa juĝistaro ignoris la nekontraŭdireblajn pruvojn en ĉiuj kazoj kaj subtenas la patron de la
infano, kiu provas premadi la patrinon per krimaj proceduroj.
Tion antaŭis ŝanĝo en la konduto de la knabinoj rilate al sia patro, kiam ili ankoraŭ loĝis kun li kaj sia patrino.
Ili rifuzis ajnan fizikan kontakton kaj defendis sin kontraŭ alproksimiĝoj per gratado, mordado kaj batado.
Samtempe la patro de la infano evoluigis pedofiliajn tendencojn.
Tiuj incidentoj instigis Corinne Ioli disiĝi de sia patro.
Li tiam denuncis ŝin pro endanĝerigo de la bonfarto de infano.
Neniu traktis la alarmajn tendencojn de la patro nek faris iujn enketojn.
Kontraŭe. La prizorganto en la hejmo, kie loĝis la infanoj, komentis jene:
"Eĉ se patro misuzas siajn infanojn, ili tamen amas lin" kaj "plej multaj viroj havas
pedofiliajn fantaziojn, sed malofte agas laŭ ili."
Ĉi tiu prizorganto nun estas la nova partnero de la patro.
En 2021, ŝi akiris tutan malpermeson de kontakto kontraŭ sia patrino, kiu validas ĝis hodiaŭ.
La juĝisto tiam retiris la prizorgrajton de la patrino kaj transdonis ĝin al la patro.
En septembro 2024, la patro translokiĝis al Svedio kun sia nova partnerino kaj la du knabinoj.
Ĝis hodiaŭ Corinne Ioli daŭre batalas por siaj rajtoj kiel patrino.
Ĝi plialtigas konscion kaj malkaŝas la intrigojn malantaŭ kontraŭleĝaj infrokidnapoj.
Pliaj informoj troveblas en iliaj retejoj www.kinder-zurueck-nach-hause.ch kaj www.MamaLoveCollection.com .
Saluton, kara Corinne. Saluton, kara Lois.
Vi vere estas ŝokita kiam vi aŭdas tion. Kiel io tia povas okazi?
Tiaj tiel nomataj torditaj lokigoj rilatas al "Sindromon de gepatra alieniĝo", PAS.
PAS estis fondita de Richard Gardner, kiu mem estis pedofilo.
PAS asertas, ke se infano rifuzas sian patron en la kunteksto de gepatra disiĝo kaj/aŭ eĉ raportas seksigitan
perforton fare de sia patro, PAS asertas, ke la infano mensogas.
La patrino manipulis ĝin por tiu efiko.
La rilato inter patrino kaj infano estas tro proksima, preskaŭ simbiota, kaj tial la infano devas esti forprenita
de la prizorgo de la patrino, metita ĉe la patro kaj la kontakto kun la patrino devas esti ĉesigita.
Nia kazo enhavas ĉiujn elementojn de PAS. La pedofila temo en la formo de pedofiliaj fantazioj.
Tamen, PAS ankaŭ estas aplikata kiam ekzistas solidaj pruvoj pri infanperforto fare de la patro.
Gravas noti, ke la amplekso de infanperforto estas monstra.
Precipe en familia kunteksto, tio estas, ripete, dum multaj jaroj.
Ni ankaŭ scias, ke el mil akuzoj pri infanmisuzo nur du estas elpensitaj.
Tio estis studo de la franca Ministerio pri Justeco.
La mito, ke patrinoj inventas misuzon, estas klare strategio por protekti la misuzantojn.
Ah, bone. Do tiam vi povus diri, ke PAS estas speco de protekta ŝildo por infanrapeistoj?
Ekzakte, jen ĝi.
Patrinoj kaj infanoj estas portretataj kiel mensogantoj, silentigitaj, kaj ni estas
logataj en la kaptilon de individuaj kazoj.
Ni tute ne estas izolitaj kazoj.
Ni konas la samajn tekstmodulojn kaj ŝlosilvortojn, kiuj internacie estas uzataj en spertistaj raportoj kaj decidoj.
Kaj ni ankaŭ vidas la saman oficialan teroron internacie kontraŭ patrinoj, kiuj provas protekti siajn infanojn.
PAS kaj ĉi tiuj kontraŭleĝaj forprenoj de infanoj kaŭzas severan traŭmaton al infanoj kaj patrinoj, eĉ kondukante al disociado.
Kvazaŭ tio ne sufiĉus, patrinoj, kiuj provas protekti siajn infanojn, estas submetataj al vera sorĉistinĉasado je
ĉiuj niveloj – profesie, socie, finance kaj eĉ ĝis senhejmeco.
Pro kio farintoj literale evitas tion, kiel la diablo evitas sanktan akvon?
Unue, ekzistas infanoj, kiuj havas sanajn rilatojn kun siaj patrinoj kaj rakontas al ili pri ajna misuzo, kiun ili suferis;
kaj due, kompreneble, ekzistas patrinoj, kiuj travivas tiujn infanforprenojn,
interkonektiĝas unu kun la alia kaj parolas pri tio publike.
Diabola distordo okazas ĉi tie.
Kaj ni devas denove inversigi tion.
Ili volas, ke ni silentu, do ni parolas.
Ili volas, ke ni falu, do ni ne lasu ilin venki nin.
Jes. Tre, tre bela.
Tio tamen estas sufiĉe defia.
Kaj temas pri tio, ke vi ĉiutage leviĝas per viaj propraj rimedoj.
Kompreneble, ami la infanojn helpas pri tio.
Kaj tiam helpo alvenas. Kaj ni dependas de ĉi tiu helpo.
Jes, dankon tre multe. Permesu al mi resumi tion, kion mi ĝis nun komprenas:
PAS estas teoria konstruaĵo, al kiu oni donas la aspekton de scienca valideco.
Ĝi estis kreita de krimulo por diskreditigi viktimojn por protekti sin mem kaj aliajn krimulojn.
Tio sonas tre konata al mi, ĉar ni konas la saman aferon de la Fondaĵo pri Sindromo de Falsa Memoro.
Do, pri falsaj memoroj, ĉio estas malĝusta.
Ĉu ekzistas iuj ligoj inter PAS kaj FMS (False Memory Syndrome)?
Absolute. Richard Gardner, kiel mi diris, la inventinto de PAS, mem estis pedofilo.
La gepatroj, kiuj fondis la Falsan Memor-Sindromon-Fondacion, estis gepatroj, kiuj estis
akuzitaj de siaj infanoj pri rituala misuzo.
Estas ampleksaj interkovroj inter la du fakoj.
Kaj ni konas kazojn hejme kaj eksterlande de kontraŭleĝaj infrokidnapoj post PAS, kie infanoj estas forprenitaj
de siaj patrinoj, metitaj ĉe siaj patroj, kaj de siaj patroj kondukitaj al tiuj ritoj kaj tie torturitaj.
Do Richard Gardner, la fondinto, nun estas morta, kaj la Fondaĵo pri Sindromo de Falsa Memoro estis likvidita.
Kaj tamen ĝis hodiaŭ ili daŭre determinas ĉi tiujn procedurojn pri pedofilia krimo kaj rituala misuzo.
Kiel eblas, ke ĝi povas persisti tiel obstine?
PAS volas malhelpi, ke pedofiliaj krimoj ekaperu.
La Fondaĵo pri Sindromo de Falsa Memoro volas malhelpi, ke la satanaj retoj ekaperu.
Ni traktas la esencon mem de la malbono.
Se ĉi tiuj du areoj falos, la ceteraj – kaj per ceteraj mi celas financojn, farmaciaĵojn,
amaskomunikilojn, edukadon ktp. – memstare falos en sian lokon.
Kaj tial ni devus kuniĝi kaj batali kontraŭ pedofilia krimo kaj ĉi tiuj kontraŭleĝaj infrokidnapoj.
Jen la senmorta kapo de la Hidro.
Kiam tio estos forigita, ŝi estas venkita.
Jes! Aplaŭdoj! Tre bone!
Dankon, ke vi staris tie kiel roko en la surfado.
Multan dankon, Lois. Kaj jen al ekscita AZK.
Dankon, dankon. Mi nun ŝatus transdoni la vorton al virino, kiu ankaŭ dum 30 jaroj staris firme kiel roko.
Kaj jen estas Andrea Christidis. Lanĉu la klipon!
D-ro Andrea Christidis estas ĉampiono de vero kaj justeco – por infanoj kaj gepatroj.
Ŝi estas psikologo specialiĝanta pri klinika, edukada, neŭropsikologia, krima kaj
juĝa psikologio, kaj ankaŭ kondutoterapiisto.
En sia rolo kiel sendependa fakulo, ŝi jam ekzamenis pli ol 1 000 familiajn kazojn por determini, ĉu la forpreno de
infanoj fare de junularaj sociaj servoj estis pravigita.
Farante tion, ŝi malkovris raportojn pri ĝentileco, falsitajn subskribojn, misuzon de datumoj, falsajn
diagnozojn, registaran korupton, falsitajn registrojn, kalumniadon de karaktero kaj aserton de falsaj faktoj.
Ŝi ankaŭ renkontis kazojn de satanaj ritualaj perfortoj.
Pro ŝia granda sindediĉo, ŝi ekde la komenco alfrontis multajn obstaklojn.
Ekzemple, oni provis senigi ŝin je ŝiaj profesiaj titoloj.
Pli ol 80 krimaj akuzoj estis prezentitaj kontraŭ ŝi, sed ĉiuj estis forĵetitaj.
D-ro Christidis malkaŝas, ke en germanaj prizorgejoj okazas institucia misuzo,
ekspluatante infanojn laŭ multaj diversaj manieroj.
Por kontraŭstari tion, ŝi fondis la asocion "Axion Resist" en 2024.
Ĝi konsistas el fakuloj el la kampoj de medicino, psikologio, edukado, juro, kriminologio, biologio kaj informadiko, kaj ĝi
sindediĉas al la protektado de infanoj kaj ilia sano, same kiel al la protektado de libereco kaj la superregado de la juro.
La fuzio ebligos efike kunigi la kompetentecon de la diversaj departementoj.
D-ro Andrea Christidis kaj ŝia edzo ankaŭ estas en la estraro de MWGFD (Medikoj kaj Sciencistoj por Sano,
Libereco kaj Demokratio), asocio dediĉita al servado de la sano kaj socia bonfarto de la loĝantaro.
Saluton, Andrea! Estas bonege havi vin ĉi tie!
Ni ŝatus aŭdi de vi kelkajn faktojn pri infantrafikado kaj pri la metado de infanoj en prizorgon.
Vi estas la absoluta fakulo en ĉi tiu kampo.
Ni tre ŝatus aŭdi pri viaj spertoj.
Estas prelegoj, kiujn oni povus aŭskulti dum horoj. Vi havas multon por diri.
Hodiaŭ vi havas nur 20 minutojn, do mi deziras al vi bonŝancon por resumi ĝin!
Dankon, ke vi permesis al mi esti ĉi tie. Mi rimarkis, ke mi jam konas kelkajn el la parolantoj
kaj mem okazigis simpoziojn aŭ intervjuojn kun ili.
Ĝi ankoraŭ profunde influis min. Mi simple komencos paroli pri tio, kiel la registaro povas atingi ĉi tiujn multajn infanojn.
Kaj mi tuj komencos per pluraj punktoj.
Punkto unu – la enkonduko: La duobla vizaĝo de infana protektado.
Germanio estas konsiderata konstitucia ŝtato, sekura rifuĝejo por infanoj.
Sed la realo pentras tute alian bildon.
Fine de 2023, ĉirkaŭ 215 000 infanoj estis en prizorgo – en infanhejmoj, gastfamilioj aŭ junularaj prizorgejoj.
En 2024, proksimume 190 infanoj estis ĉiutage apartigitaj de siaj gepatroj.
Ĉiujare okazas ĉirkaŭ 148 600 procesoj pri prizorgo kaj vizitrajtoj – ĝis 86 000 infanoj
estas implikitaj en tre kontestataj procesoj.
Samtempe la kostoj po kazo pliiĝas: en 2016 ili jam estis pli ol €12 000 – hodiaŭ ili estas signife pli altaj.
La tuta jara elspezo por eksterhejma prizorgo sumiĝas al 8 miliardoj da eŭroj.
Infana protektado jam delonge fariĝis miliard-punda komerco.
Sed malantaŭ ĉi tiu fasado kaŝiĝas institucia perforto, ekonomiaj interesoj kaj struktura malsukceso.
Dua punkto: D-ro Reiner Fuellmich provizis informojn kun tutmonda atingo.
Ĉi tiu internacie fama advokato, Reiner Fuellmich, fariĝis konata al milionoj da homoj per la Korona Komitato.
Lia misio: konsciigi pri politikaj kaj sociaj maljustaĵoj.
Li ankaŭ raportis pri infantrafikado, institucia seksa misuzo kaj korupto en publikaj aŭtoritatoj.
Sed kiam Fuellmich volas enketi pri la inunda katastrofo en la Valo de la Ahr en la Komitato pri Korono – kie laŭ multaj
loĝantoj oni trovis forlavitajn bebo-kraniojn, kio kompreneble estas indiko de rituala misuzo –
komenciĝas potencluktado, kiu etendiĝas multe preter Germanio.
Tiu ĉi punkto ankaŭ kondukis (kiel jam plurfoje hodiaŭ menciite) al aliaj homoj, kiuj faris tiun aserton kaj volas esplori – ne
nur d-ro Reiner Fuellmich, sed ankaŭ, ekzemple, Max Eder, kiu nun estas en aresto kaj ankoraŭ ne estas akuzita, kaj kiu tiutempe
fondis la GSG 9 , kiu estis tre, tre aktiva en ĉi tiu kampo, kaj aliaj en ligo kun la tiel nomata Grupo Prinz
Reuss, mi kredas, ke estis 26 homoj – estas ankoraŭ en aresto hodiaŭ. Du el ili ekde tiam mortis.
La 5-an de septembro 2022 sekvos la senbaza krima plendo kontraŭ D-ro Fuellmich.
Ŝi malsukcesas, sed la tribunalo tiam prezentas siajn proprajn akuzojn.
Patrono konata al multaj denuncantoj – tiuj, kiuj faras malkomfortajn demandojn, mem fariĝas subjekto de enketo.
Poste, d-ro Reiner Fuellmich fondas ICIC.law (https://icic.law/), internacian informan portalon.
Liaj intervjuoj – ekzemple kun Calin Georgescu la 22-an de decembro 2022 kaj kun Cathy O'Brien la
20-an de aŭgusto 2023 – atingis spektantojn tutmonde.
Kiel Marcel Polte jam hodiaŭ klarigis, Cathy O'Brien estis viktimo de ritua misuzo. Ŝi ankaŭ estis trafita de ĉi tiu
MKultra-programo kiel "testsubjekto" – tiel mi ĝin esprimus.
Nun mi venas al punkto tri: Kazo de misuzo en Berlino – Kiam la sistemo malsukcesas.
En la centro de la kazo estas kvarjara knabo, kiu rakontas al sia patrino pri buŝa kaj anusa misuzo fare de sia patro.
Pediatro kaj kuracistoj ĉe la hospitalo Charité konfirmis la fortan suspekton pri daŭra
seksa misuzo. Estas fotografia pruvo kaj raportoj.
Mi jam raportis pri tio pasintjare en decembro ĉe simpozio en Bavario.
Vi ankoraŭ povas spekti ĝin en YouTube sub "Axion Resist".
Tamen, laŭ la patrino, la advokato de la berlina viktimo ne transdonis al la tribunalo la ĉefajn rezultojn de la enketo.
La LKA tiam fermas la enketon.
La rezonado: "Ĉio tio devas esti deveninta el la imago de la infano aŭ esti influita de la patrino."
La sonregistraĵoj de la pridemandadoj montras, ke ne estis ajna signo de influo de la patrino. Mi havas la sonregistraĵojn.
La proceduroj estis konkluditaj. La patrino dum multaj jaroj ne havis aliron al sia infano. La knabo nun estas 14-jara.
Atestantoj informis min – mi ne povas tion konfirmi nek esplori – ke la knabo nun supozeble laboras
kiel infana prostituitulo sur la stratoj de Berlino.
Kvara: eskalado kaj privilegio de la krimfaranto.
La knabo disvolvas severajn kondutajn problemojn: seksigitan konduton, inkontinentecon kaj memmortigajn pensojn.
Li instigas plenkreskulojn okupiĝi pri seksaj agoj kaj ripete reenaktas scenojn de misuzo en infanĝardeno kaj lernejo.
Estis traktadrekomendoj de medicinaj profesiuloj. Tiuj estis ignoritaj.
La patro malakceptis ŝin, sed tamen ricevos solan gardadon en 2015.
La patrino, kiel mi jam diris, perdas ĉian kontakton kun la infano.
Ŝi ne rajtis vidi sian infanon dum tuta jaro.
Poste sporade kaj akompanate, kaj nun ŝi jam dum jaroj ne havis kontakton.
Pluraj partiaj raportoj konfirmis la misuzon. Ili ĉiuj estis ignoritaj.
En 2017 kaj 2018, kiam la infano jam delonge loĝis kun sia patro, la Junulara Bonfarta Oficejo de
Neukölln dokumentis severe seksigitan konduton ĉe la infano.
La knabo diris plurfoje, "Mi volas morti."
Mi reviziis ĉiujn dosierojn, kiujn la familia kortumo ktp. disponigis al mi. Ne ekzistas pruvoj, ke
la patrino endanĝerigas la bonfarton de la infano.
Kvina: implikiĝoj kaj sistemeca protekto de krimuloj.
La patrino ekscias, ke la Nacia Centro por Malaperintaj kaj Ekspluatitaj Infanoj (NCMEC) – kiun Uwe Kranz jam menciis –
registris raporton pri infanpornografio rilate al ĉi tiu kazo. Ĝi estis registrita ĉe la Ŝtata Kriminala
Polica Oficejo (LKA), sed neniu enketo estis farita.
Carsten Stahl, kiu publike prezentas sin kiel infanprotektanto, laŭ la patrino persone konas la
supozatan krimulon – la patron – ekde sia juneco.
Li ankaŭ vizitas lin en ilia komuna apartamento – kiam lia patrino ankoraŭ loĝis kun lia patro.
Sed Carsten Stahl procesas la patrinon, ĉar ŝi diris, ke Carsten Stahl konas ĉi tiun patron.
La patrino venkas en tribunalo kaj la juĝisto demandas: "Kion Stahl fakte provas atingi per tio?"
Kial oni ne devus permesi al la patrino diri, ke ŝi scias, kiu estas la patro?
Sesa: La kazo de d-ro Dorothea Thul – La timigado de kuracisto.
Pediatro d-ro Dorothea Thul preparas medicinan raporton nome de la patrino, konfirmante la kronikan seksan misuzon de la knabo.
Baldaŭ poste ŝi estas atakita ekster sia apartamento. Ŝi estas minacata, enmetita en psikiatrian sekcion kaj
arestita – kiam oni ne povis sendi ŝin al psikiatria hospitalo – pro supozata "insulta konduto".
Septa: Socia kunteksto – Kiam infanprotekto fariĝas industrio.
Malantaŭ ĉi tiuj individuaj sortoj kuŝas sistemo kun misgviditaj instigoj.
Publika infana kaj junulara bonfarta servo kostas miliardojn ĉiujare.
Averaĝe oni elspezas pli ol 12 000 eŭrojn monate por ĉiu infano en prizorgo. Iuj provizantoj ricevas dekoble tiun sumon.
Nun politikistoj – mi mem estis loka politikisto, do mi povas diri tion – taksis
malriĉecon kiel minacon al la bonfarto de infanoj.
Se malriĉeco estas konsiderata minaco al la bonfarto de infano, oni nature demandas: kial la gepatroj ne prenas la infanon?
Kial infanhomejoj aŭ adopt gepatroj ricevas ĉi tiun monon?
Aldone al tio estas kreskanta infana malriĉeco – kiu, laŭ la Bundestag, havas "larĝajn konsekvencojn por la tuta eduka
procezo" – troŝarĝitaj familiaj tribunaloj, manko de konservado de pruvoj en kazoj de seksa misuzo, kaj
institucia protekto de la krimuloj, kiu krimigas patrinojn kiam ili suspektas aŭ raportas misuzon.
Mi povas diri tion, ĉar mi reviziis pli ol mil kazojn de familia juro kaj ekzamenis kaj
kritikis same multajn fakulajn opiniojn dum la jaroj.
Mi devas diri ekde la komenco, ke estas tre malfacile pruvi seksan misuzon, se oni ne
trovas genetikan materialon aŭ seriozajn vundojn.
Kiam infanoj faras tiajn asertojn, oni ofte akuzas la patrinon pri manipulado de la infano.
Tiam oni diras, ke la patrino endanĝerigas la bonfarton de la infano, kaj la infano estas sendita al la supozata
farinto – en preskaŭ ĉiuj kazoj mi povas tion konfirmi.
Kaj tiam estas la institucia protektado de la krimuloj, kiu kriminaligas patrinojn – tio estas alia faktoro – tre ofte
patrinoj tiam alfrontas krimajn procedurojn aŭ estas senditaj al psikiatria traktado. Foje oni
donas al ili diagnozojn, kiuj estas tute malĝustaj.
Tio signifas, ke ĉiu, kiu raportas misuzon, riskas perdi sian propran infanon. Tial protektado
de la misuzantoj fariĝas afero de nacia intereso.
Oka: Historiaj paraleloj – la malluma flanko de loĝeja prizorgo. Tiuj kazoj ne estas izolitaj incidentoj.
De la Kentler-eksperimentoj ĝis Haasenburg, la SOS Infanvilaĝoj kaj la malgranda Lena el Wunsiedel:
Denove kaj denove okazis seksigita perforto, torturo aŭ morto en institucioj sub la superrigardo de la ŝtato aŭ de la eklezio.
La informoj estas publike dokumentitaj. Vi ankaŭ povas trovi ilin en nia hejmpaĝo sub "Axion Resist" .
Ni ankaŭ okazigis multajn simpoziojn pri ĉi tiu temo kaj citis multajn kazojn kaj fontojn.
Multaj viktimoj neniam estis aŭditaj. Kaj tiuj, kiuj parolas kontraŭ maljustaĵoj – mi
scias ĉion pri tio – ofte mem fariĝas celoj.
Kaj naŭe, kaj ankaŭ konklude: la prezo de la vero.
D-ro Reiner Fuellmich simbolas tiujn, kiuj parolas malkomfortajn verojn.
Li volis malkaŝi korupton, misuzon kaj misuzon de potenco. Pro tio oni krimigis lin.
D-ro Dorothea Thul diagnozis tion, kion neniu volis aŭdi, kaj perdis sian liberecon.
Tio ankaŭ validas por Max Eder kaj aliaj el la grupo Prinz Reuss, kaj certe ankaŭ por multaj aliaj.
Kaj tial mi ŝatus aldoni, ke ni listigos donacajn kontojn en nia retejo Axion Resist por la individuoj, kiuj estas en aresto
kaj urĝe bezonas subtenon – financojn por ilia jura defendo.
Ni publikigos ĉi tion en nia hejmpaĝo.
Patrinoj, kiuj volis protekti siajn infanojn, estis senigitaj je siaj rajtoj.
Kaj infanoj, kiuj bezonis helpon, estis lasitaj al la sistemo, kiu devis ilin rompi.
Mi rememoras la deklaron de politikisto kaj eksa kanceliero Olaf Scholz, kiu diris jam en 2002: "Ni jam
atingis aeran superregadon super la litoj de infanoj."
Tio signifas, ke la ŝtato prenis la infanojn sub sian prizorgon.
Ili estas indoktrinitaj – eĉ en infanĝardenoj kaj lernejoj – per seksa kaj netaŭga edukado.
Ni havis tiun "Originalan Ludon", en kiu gepatroj ne sciis, ke strangaj viroj enrompis
infanvartejojn kaj sekse misuzis la infanojn.
Eĉ okazis kazoj de misuzo, ktp. Do tiaj aferoj okazas kaj la gepatroj estas senpovaj. Se ili plendas, ili
devas atendi, ke iliaj infanoj estos forprenitaj de ili.
Kaj la kerna mesaĝo de ĉio ĉi estas: infanprotekto ne devas esti kovro por kaŝado.
Tiuj, kiuj malkaŝas malbonfarojn, protektas infanojn – ne sistemojn.
Kaj provizi loĝadon por infanoj estas praktike permesilo presi monon. Mi nur devas diri tion ĉi tie.
Kaj klerigo komenciĝas tie, kie silento estas devigata.
Dankon. Dankon.
Ĉi tio estis farita ĉi tie tiel brile en tiel mallonga tempo, tiel kompakte!
Mi tre, tre dankas vin pro via sindediĉo al la infanoj kaj pro tio, ke vi tiel kuraĝe defendis ilin.
La bona virino estas konstante implikita en juraj proceduroj.
Kiam ni parolis telefone, ŝi ĉiam devis iri al la tribunalo kaj ĉeesti alian aŭdiencon: "Atendu momenton, mi ankoraŭ
devas..." Kaj ŝi preparis ĉion nokte, ĉar ŝi ankoraŭ estis ĉe la tribunalo kaj ankoraŭ devis... Simple dirite: vi estas heroino!
Jes! Kaj multan dankon ankaŭ pro konekti ĉi tiujn punktojn.
Kaj mi deziras al vi ĉian sukceson kaj dankas vin el la fundo de mia koro pro ĉi tiu kontribuo.
Dankon. Tre dankon.
Jes, karaj spektantoj, ni nun aŭdis tutan aron da krimoj.
Ni akiris komprenon pri tio, kion ĉi tiu satanisma ideologio signifas, kion ĝi signifas por
infanoj, kaj kio estas la kerno de satanismo.
Ĝi fakte estas direktita kontraŭ niaj plej malfortaj membroj, niaj infanoj. Ĝi estas preskaŭ neeltenebla.
Unuflanke, vi povas sinki en malesperon kaj pensi: Jes, kion vi povas fari ĉi tie?
Aŭ ni ankaŭ povas diri: Jes, ĉio ĉi nun aperis al la lumo, ĉar ni unuiĝis en spirito, tiel ke ĝi ne
plu povas resti kaŝita. Kaj tio estas grandega venko.
Komence de ĉi tiu AZK mia patro diris, ke ĉiun matenon je la sesa horo, kun sinergiaj proklamoj, ni
tamen konkeros ĉi tiujn "ŝajne nevenkeblajn" fortojn.
Per ĉi tiuj kreemaj preĝoj de fido ni – permesu al mi diri tion – ekmovigis ĉion, por ke ĉi tiuj abomenaĵoj aperu en la lumo kaj
ke la kovrilo, kiu tiom dense kuŝis super ili, estu forblovita.
Kaj ankaŭ ke pli kaj pli da supervivantoj kuraĝas paroli, ke atestantoj ekaperas, ke denuncantoj ĉiam pli
malkaŝiĝas, ke fakuloj malkaŝas, kio ĉi tie okazas. Kaj ke ili ankaŭ eltenas ĉian persekuton por malkaŝi ĝin!
Ĉar nur per la lumo ĉi tiuj sinistraj intrigoj povas esti punataj, kiam ili fariĝas evidentaj tutmonde, kiam ili ne
plu povas resti kaŝitaj. Kaj ni daŭre persekutos tion, do mi volas kuraĝigi vin reciti ĉi tiujn proklamojn ĉiun matenon.
Mi invitas vin ĉiujn fari tion, kiel mia patro faris pli frue hodiaŭ.
Kaj mi diras denove: estas la rezulto de niaj sinergiaj proklamoj, ke pli kaj pli da postvivantoj trovas la kuraĝon –
malgraŭ mortminacoj – rakonti al ni ĉion pri la monstroj, kiuj regas nin ĉi tie, kiel ili kovras unu la alian
kaj tiras la ŝnurojn de mondaj aferoj malantaŭ la kulisoj.
Kaj tial ni unuiĝas en nia tuta malforteco, ĉi tie kaj nun, kaj ni portas ĉi tiun mesaĝon en la mondon. Mi ankaŭ ŝatus
diri al ĉiu el vi sep parolantoj, ke vi faris mirindan laboron.
Sed ni disvastigas ĉi tiun mesaĝon, ĉar la masko falis kaj ni nun povas vidi, kiu estas
malantaŭ ĉio ĉi kaj kiu fakte terorigas nin ĉi tie.
Kaj ni staras tie en nia tuta malforteco kaj diras: Sufiĉe estas sufiĉe! Sufiĉe estas sufiĉe!!!
Nun mi ŝatus inviti mian fraton Elias kaj lian edzinon Stefanie supren sur la scenejon.
Post la paŭzo, Elias transprenos la sekvan blokon, kie ni esploros aliajn areojn kaj ankaŭ eĉ pli rekonos la potencon,
kiun ni havas, kiam ni alportas ĉiujn ĉi aferojn al la atento de la publiko per Vetopedia – kiam oni ĵetas lumon sur ilin.
Sed nun mi transdonos al Stefanie. Ŝi verkis kanton kaj post momento diros kelkajn vortojn pri ĝi.
Mi eĉ rajtas ĉi tie iom ludi panfluton, kio estas bona por mi, ĉar ĝi helpas min malstreĉiĝi post la tuta afero. Bone.
Mi estas Stefanie Sasek, la edzino de Elias Sasek.
Ni kune havas kvar malgrandajn kaj tre ĉarmajn infanojn.
Mi ŝatus mallonge rakonti al vi, kiel mia kanto ekestis: Lois, mi spektis viajn dokumentariojn ĉe
Kla.TV, viajn tri dokumentariojn "Blood Sects".
Ili vere skuis min. Estis simple terura.
Kelkajn tagojn post la naskiĝo de nia kvara infano, mi turniĝis en la lito kaj ne povis forigi ĉi tiujn bildojn el mia kapo.
Mi estis tiel nekredeble tuŝita de tio, kio okazis, kaj por patrino tio estas simple neimagebla, neimageble terura.
Kaj tiam mi vidis radion de espero en ĉi tiu malfacila horo, kiam mi ekkomprenis: en nia nuna stato de malforteco ni
devas stari firme kaj simple atendi, ke io superos nin, ke novaj mekanismoj liberiĝos, kiuj simple ekmovos ion.
Kaj tiam, kiel mi diris, mi ricevis fajreron, kaj mi ne volas diri pri ĝi pli, ĉar mi metis ĉion en mian kanton.
Estas ankaŭ vere bone, ke vi, Lois, trovis la tempon akompani la kanton per via panfluto. Kaj estas ankaŭ ekstreme
agrable, ke du el miaj bofratoj kaj mia bofratino estas sur la scenejo kun mi. Ĝi estas kunproduktado.
Ni kune verkis la melodion, la kantotekston kaj ĉion alian, kaj mi ĝojas, ke ni nun povas prezenti ĉi tiun kanton.
Mi esperas, ke tio donos iom da lumo ĉe la fino de la tunelo en ĉi tiu malfacila afero. Dankon!
Vi kuŝas en miaj brakoj, plena je fido
Ankoraŭ tro malgranda por la ŝarĝoj de ĉi tiu mondo
Pordoj fermitaj, mallumo devas atendi
Sed mi jam scias, ke ĝi ne ĉiam estos tiel.
Kaj ankoraŭ mi portas vin en miaj brakoj
Sed ekstere la tuta mondo atendas vin
Kiu protektos vin en ĉi tiuj maltrankvilaj tempoj?
Kiam vi sentas vin senpova kaj la maljusteco
Sed aŭskultu, mia infano Ne en forto, sed en malforto Vi trovos la ŝlosilon al ĉi tiu tempo
Ne la fortaj ŝanĝas ĉi tiun mondon Sed tiuj, kiuj ripozas en malforto en la brakoj de la Kreinto
Kvankam mi jam delonge staras sur miaj propraj du piedoj , mi sentas min kiel vi, tiel senhelpa kaj tiel malgranda
Mi vidas la suferon de nia tempo kaj staras Nur per fido meze de la ŝtormo
Ĉar ne en forto, sed en malforto La ŝlosilo al ĉi tiu tempo kuŝas preta
Ne la fortaj ŝanĝas ĉi tiun mondon Sed tiuj, kiuj staras en malforteco en la okulo de la ŝtormo
Kaj ĉiuj fortaj nenion povas movi, Kiam ni fidas kaj ripozas en la brakoj de la Kreinto
Kiam ni fidas plene ripozas en la brakoj de la Kreinto