Lois Sasek iku putri paling tuwa saka sewelas anaké pangadeg Kla.TV, Ivo Sasek, lan garwané Anni.
Ing taun 2006, dheweke njabat dadi manajer produksi ing Panorama Film lan tanggung jawab kanggo syuting lan
pasca-produksi sepuluh film fitur utama garapan bapaké.
Wiwit taun 2012, dheweke uga dadi manajer produksi lan koordinator umum saluran TV internet Kla.TV.
Lois nduwé kaprigelan organisasi sing istimewa.
Kajaba iku, kekuwatan gedhé dhèwèké ana ing kamampuane kanggo nyemangati lan maringi inspirasi marang wong.
Iki bisa katon kanthi cetha nalika AZK isih dianakake ing aula gedhe.
Ing sangisoré koordinasiné, kabèh 20 ton bahan dibongkar lan dimuat mung sajrone setengah jam sawisé acara,
lan kabèh sing melu padha seneng banget nindakake kuwi.
Kanthi cara sing padha, dheweke wis mbentuk tim sing kuwat lan antusias saka atusan relawan Kla.TV.
Luwih saka 13 taun, wis nyiarake program-programé dhéwé saben dina ing 195 negara lan ing nganti 80 basa.
Sapa waé sing kenal karo Lois ngerti yèn dhèwèké nduwèni atiné sing amba kanggo kabèh
wong sing ringkih lan mbutuhaké pitulungan.
Padha kaget banget karo nasibe akèh korban kekerasan ritual setan.
Kepinginan kanggo menehi swara marang wong-wong iki lan nggawa kejahatan sing ditindakake marang dheweke marang perhatian umum
ndadekake Lois, saliyane saka gaweyané sing nyita wektu ing Kla.TV, dadi penulis skenario kanggo macem-macem film dokumenter
gedhe, kayata bagean 1 nganti 3 saka "Blutsekte" (Sekte Getih).
Film-film iki wis ditonton yuta-yuta kaping.
Kanthi diparingi semangat dening produksi-produksi iki, akèh korban wis njupuk langkah
kanggo mbabarake crita sangsaraé marang umum.
Lois lagi ana ing kontak pribadi karo akèh saka wong-wong mau.
Film paling anyaré, "1024 Korban Kekerasan Ritual lan Banjir Isih Terus!", dirilis seminggu kepungkur ing luwih saka 30 basa.
Ya, para pamirsa sing kinurmatan ing AZK kaping 22 iki. Ing bagean kapisan, kita sinau babagan riset jembar saka bapakku,
Ivo Sasek. Panjenengané mbukakaké riset mau marang kita.
Atusan wong wis sukarela nyisihake wektu kanggo mbukak rahasia organisasi rahasia global iki.
Panliten intensif ditindakake bengi demi bengi.
Ing pungkasan blok kapisan ing Vetopedia, adhiku Elias nuduhake marang kita carane ndeleng lan mastiake
yayasan-yayasan rahasia iki dhewe ing peta donya sing gedhe.
Kita wis weruh cetha yèn donya iki ana ing cengkraman organisasi rahasia iki ing kabèh bidang.
Ing cengkeraman Freemasonry tingkat dhuwur, sing katon banget manungsawi lan ramah marang donya njaba.
Nanging, ing tingkat paling dhuwur, kita wis krungu saka cangkemé dhéwé lan maca ing tulisané dhéwé yèn Setan/Lucifer iku
déwané, lan yèn Gusti Allah ing Kitab Suci lan Yesus iku setan.
Sapa waé sing ora krungu bagean kapisan saka AZK mesthi kudu ngrungokaké pidato sing diwènèhaké bapakku,
Ivo Sasek, minangka dhasar kanggo bagean kapindho iki.
Amarga saiki kita mbangun saka iku. Apa akibaté yèn Setan dadi Gusti Allah?
Ana wong sing bisa mikir, "Aku ora peduli sapa Gusti Allah."
Nanging apa waé pakaryané wong-wong iki sing saktenané nganggep Setan minangka déwané lan nyembah dhèwèké?
Kaya sing wis kasebut, aku wis nerbitake atusan laporan saka korban Satanisme ing taun-taun pungkasan iki.
Aku ngrungokake wong-wong mau, aku ngomong karo wong-wong mau, aku maca laporane, aku nonton film-film mau, lan kabeh
mau maringi kesaksian persis kaya sing diungkapake bapakku esuk iki: kurban bocah sing kejem iki, lan sapiturute.
Aku ora perlu mbaleni kabeh kuwi maneh.
Pastèkna kowe ngrungokaké pidato iki lan nonton film-film iki, ing ngendi para korban mastèkaké kabèh tembung demi tembung.
Contone, Freemasonry tingkat dhuwur iku duwé oyot saka Satanisme murni.
Nanging korban-korban iki wis ngalami langsung apa tegese nalika Setan dianggep 'Gusti', utawa nalika Setan disembah,
nalika dhèwèké dipanggil, kaya sing wis kita krungu saka Freemason derajat kaping 33 Arthur Edward Waite.
Iku teori. Para korban nyekseni yèn kasunyatané iku horor paling gedhé sing bisa dibayangaké,
perkara paling kejem sing bisa dialami manungsa.
Lan kuwi sejatine tegesé Satanisme.
Aku kandha yèn sapa waé sing ngurusi prakara iki bakal tekan pungkasan amarga iki kejem banget, amarga Satanisme iku kebalikan
saka kabèh sing diwakili Gusti Allah, saka kabèh sing kita anggep éndah, kabèh sing apik, kabèh sing kita
gambarke minangka tentrem, éndah, manis, kabèh sing kita anggep utawa ngrasa ilahi utawa kaya swarga.
Yen kowe mbalikake kuwi, kowe bakal nemoni kekejeman, kekerasan, karusakan, malah mutilasi.
Iki ora bisa ditrima lan ora bisa dimangerteni dening kita minangka wong jujur.
Sampeyan uga bisa ndeleng iki ing film paling anyarku, ing ngendi Gereja Setan Swiss kanthi
terang-terangan nampilake kekejeman iki ing salurané dhéwé.
Iki meh ora bisa ditahan. Saiki pitakon gedhé yaiku: apa pancèn kita kudu ngurusi iki?
Iku ora apik kanggo kahanan pikiran kita, iku nggawe kita tambah sedhih banget, kita kudu fokus marang cahya.
Ya, ya, kita iku pepadhang, kuwi bener, lan pepadhang iku pungkasaning kakejeman iki.
Nanging yen kita ora ngadhepi wong-wong sing mimpin donya iki – kaya sing wis kita buktèkaké dina iki, kaya sing wis dibuktèkaké
Papa – lan yen kita ora ngidini kebencian nggegirisi ing tingkat paling dhuwur pimpinan donya iki mengaruhi kita,
mula kita bakal terus wedi marang pandemi-pandemié, histeria iklimé, lan perang-perangé sing disulut.
Kita maca korané sing kebak goroh, kita mung bakal ngadeg kaku lan nyekseni nalika padha ngrusak lingkungan kita
luwih parah, nalika padha nyolong tanah lan sumber dayané, nalika padha ngrebut negara-negara miskin.
Kita nonton film-filmé, kita ngrungokaké musiké – "Trallalla, Didelidei" – kita rembug apa vaksin mRNA iku apik utawa ala, apa
chemtrails ana utawa ora, apa srengéngé kuduné dipudhar utawa ora, pinten antena 5G lan satelit
Starlink sing kuduné diluncuraké menyang angkasa.
Kita nyekseni yèn yuta-yuta robot humanoid dilepasaké ing Bumi lan carané kita bakal diganti déning AI iki, lan sapituruté.
Nanging mung nalika kita wis nembus tekan sirah gurita lan kabèh manungsa mangertèni sapa sing edan sing mréntahaké kita, jinis
wong kaya apa lan apa waé pakaryané, pola pikiré kaya apa lan apa sejatine makna Satanisme ing intié, mung
nalika kuwi kita bakal nglunturaké belenggu iki ing saindenging donya, kaya sing diomongaké Papa.
Banjur kita kabeh bakal padha ngadeg. Banjur kita bakal padha madhangi iki bebarengan lan mungkasi kegilaan
iki, amarga cahya luwih kuwat tinimbang pepeteng lan amarga Gusti Allah luwih kuwat tinimbang Setan.
Lan mulane saiki aku kepengin miwiti kanthi ngalih marang loro korban Satanisme sing slamet saka panyalahgunaan
ritual Satanik lan kekerasan Satanik sing nyimpang iki.
Sawisé kuwi, aku bakal ngalih marang para ahli lan para saksi babagan topik sing padha, sing banjur bakal
mbukakaké marang kita sepira jembaré apa sing ana ing balik iki – nganti tekan militer, lan sapituruté.
Lan kita kudu ndeleng ing kana kanggo mangerteni apa sing kedadeyan ing donyane kita.
Ora ana gambar sing ditampilake, nanging kita kudu ngadhepi iki: apa tegese Satanisme?
Nanging kita uga bakal nuduhake solusi, apa sing bisa ditindakake saben kita kanggo nyegah iki!
Lan aku bakal ngomong yèn ana wong sing pancèn ora bisa ngadhepi, dhèwèké bisa lungguh ing sisih sakwentar utawa nutupi kuping
sajroning antarané, yèn perlu lan yèn kahanané dadi kakehan.
Nanging kita ora bakal mlebu ing rincian sing kakehan, kuwi aku bisa kandha. Nanging, kita kudu ngomong bab iki. Kita
kudu éling yèn wong-wong iki kudu ngalami apa sing mung bisa kita gambarke sacara ringkes ing rong utawa telung ukara.
Mula, aku ngajak supaya kita saiki ngadhepi iki lan ndeleng! Mung sawisé kuwi kita bakal bisa narik
kesimpulan sing bener. Saiki kita pindhah menyang Sandra Rasch.
Dheweke lair ing kulawarga Satanis lan nyritakake pangalamane, contone: "Freemason paling dhuwur pangkaté cetha yèn padha
Satanis, lan déwané iku déwa ireng sing wis mlebu ing jagad raya kita kanggo nggelapake lan nguwasani kabèh." Potong.
Sandra Rasch iku penyintas kekerasan ritual saka Jerman.
Dheweke lan adhine, Antje, gedhe ing kulawarga setan.
Dheweke didol marang para pedofil lan dianiaya parah nalika isih bocah.
Sandra lan adhine kudu melu pirang-pirang upacara setan.
Korban lan kanibalisme wis kelakon.
Loro sedulur wadon mau sacara sistematis dipisahake, nganti padha putus kontak.
Ing filmé Liz Wieskerstrauch "Höllenleben" (Urip ing Neraka), adhedhasar riseté Guido Grandt, Sandra lan
Antje kanthi mandhiri lan tanpa konsultasi padha nyekseni ritual sing padha kanthi rinci.
Sadurunge, dheweke ora tau kontak siji lan sijine sajrone sepuluh taun.
Pengalaman sing diceritakaké kanthi rinci iku babagan ritual lair sing nglibataké Antje, nalika bocah mau banjur dipatèni.
Film "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (Urip Neraka – Perjuangan Para Korban:
Pelecehan Ritual ing Jerman) disiarkan ing ARD taun 2003.
Ing kono, korban-korban nglaporake panyalahgunaan satanis ritual.
Padha nyebut jeneng panggonan lan pelaku panyalahgunaan ritual.
Nanging, film kasebut ora disusul karo geger media, lan polisi nutup penyelidikan sawisé sawetara taun.
Ora ana siji waé sing tanggung jawab marang tumindak awon iki, luwih-luwih ora ana sing divonis.
Cetha manawa ora ana kepinginan kanggo nyelidiki lan nuntut kejahatan sing nggegirisi iki.
Film kasebut wiwit kuwi wis dibusak saka perpustakaan media ARD lan saiki mung bisa ditemokake ing akun pribadi.
Media umum wis adoh saka mbukak panyalahgunaan ritual setan lan malah ngolok-olok korban,
kaya Böhmermann saka ZDF utawa Rehmann saka SRF.
Sandra Rasch saiki wis dadi spesialis ing nyedhiyakake dhukungan terapeutik marang wong-wong sing wis ngalami kekerasan ritual
utawa trauma abot liyane kaya paedoseksualitas, prostitusi paksa, kontrol pikiran, kekerasan, perkosaan, lan kelalaian.
Wong-wong sing kena pengaruh bisa ngunjungi situs web raschheilen.de kanggo ngolah
pengalaman traumatis lan ngidini cahya batine sumunar.
Dheweke wis nulis buku babagan pengalamane sing judhule: "Sadurunge Kowe Nyerah: Ngungkuli
Trauma, Pelecehan Ritual, lan Kontrol Pikiran."
Aku bisa ndeleng Sandra ing kene, apa kowe krungu kita? . Apik tenan. Ya, halo sayang Sandra.
Iki sawijining pakurmatan tumrap kita bisa ngomong karo sampeyan ing kene dina iki ing AZK kaping 22!
Inggih, halo Lois. Iki sawijining pakurmatan bisa ana ing kene karo sampeyan. Aku banget,
banget matur nuwun bisa dadi bagéan saka acara iki.
Matur nuwun sanget. Inggih, ing film "Höllenleben" (Urip ing Neraka), adhine panjenengan Antje banget dadi sorotan.
Nanging kowe uga lair ing garis keturunan setan iki.
Apa sing wis sampeyan alami? Apa sing bisa sampeyan critakake marang kita babagan Satanisme ing konteks iki?
Ya, film iki saktenane nggambarake kepiye sesambetan kita nalika isih cilik.
Nanging sing arep tak jelasake yaiku kepiye urip ing sekte setan kaya ngono, amarga aku wis weruh
manawa akèh banget wong sing ora ngerti bab kuwi.
Lan pancen kaya ngono. Kowe urip ing loro tingkat. Ing siji sisih ana tingkat panyalahgunaan, lan ing sisih liyane bocah-bocah
sing wis dilaporake urip ing urip saben dina kaya aku.
Lan ing urip saben dina uga: kowe tansah wedi. Iki kahanan waspada sing terus-terusan lan langgeng, amarga kowe tansah kudu ngawasi
caramu mikir, caramu ngrasakake, lan apa sing kok omongake.
Padha ngawasi reaksi sampeyan lan uga nguji apa sampeyan tumindak kanthi pantes.
Padha ngontrol kanca-kancan, sambungan, kepiye kowe ing sekolah, sapa sing kowe bareng ing sekolah.
Padha ngontrol kabeh, ya, meh saben ambegan.
Lan yen kowe nyimpang, umpama kowe nduwé paseduluran lan dadi kakepéng, iku bakal pisah.
Ora ana pelarian saktenane. Padha ana ing pikiran, ngawasi pikiran, pandangan, raos,
sakabehing dirimu, lan padha nyumurupi kabeh.
Lan, sing paling penting, bocah-bocah iku dadi kagungan mutlak kultus iki. Bocah-bocah mau kaya ditandhani.
Lan apa sing sampeyan alami ing kana ing sekte, sacara praktis?
Pengalamanku – iki sejatine pisanan kanggo aku, tenan ngomongake bab diriku, amarga sadurunge aku
mesthi kepengin mung ngomongake bab penyembuhan.
Nanging aku mikir saiki aku bisa nindakake kuwi. Dadi, saben bengi aku digawa adoh, diwenehi obat.
Tepat. Sirahku ditutupi kantong, banjur digawa adoh.
Aku diwenehi hormon nalika isih enom. Mula aku ora ngalami pubertas normal, nanging
diwenehi hormon lan disengaja dihamilake.
Kabeh mau dicopot saka aku ing tahap-tahap sing beda. Aku ngerti yen aku wis nggawa siji
nganti cukup adoh, sing mesthine uga bisa urip.
Lan siji banjur dijupuk metu saka awakku lan – aku isih ngglethak getihen – kulité bocah iki ditarik metu ing ngarepku.
Aku butuh pirang-pirang taun banget kanggo bisa nemokake cara urip bareng karo iku.
Banjur ana uga masalah bocah-bocah sing dilindhungi lan sing ora dilindhungi.
Wong-wong tansah kandha, "Saka ngendi kabeh bocah-bocah iki teka?"
Nanging persis amarga kehamilan-kehamilan sing dituju lan disadari iki.
Lan akèh banget bocah – sejatine atusan ewu – manggon ing gubug, ing sangkar, ing terowongan, lan dirumat ing panggonan liya.
Mula aku uga kadhangkala kudu ngopeni bocah-bocah, kanggo mbantu supaya padha bisa slamet, lan padha disiksa, diculik, lan
digunakake nganti pungkasane ora ana sing bisa digunakake maneh.
Lan banjur padha dikorbanké lan organé didol, utawa – aku ora ngerti apa sing ditindakake karo
kabèh mau. Dadi pancèn padha migunakaké kabèh.
Lan nyopot adrenokrom ing kahanan traumatis banget iki – yaiku njupuk getih iki – produksi adrenokrom iki lan
tingkat trauma sing dhuwur terus-terusan iki banget ngentekake tenaga. Awak ora bisa nahan iki suwe.
Apa maneh sing kelakon marang aku: Wong-wong mau uga ngetokake bocah-bocah.
Nalika aku wis dibaringake ing kuburan lan padha malah miwiti nyendhok tanah ing ndhuwure aku.
Dadi siji bocah ngglethak ing kuburan lan bocah-bocah liyane kudu manut marang kultus kanthi ngubur bocah
liyane urip-urip. Ya, iki sawijining jinis inisiasi .
Lan aku uga wong sing ngglethak ing dhasar kuburan lan ditarik metu cukup awal supaya bisa slamet.
Nalika aku wis luwih tuwa lan ora cocog maneh kanggo seks bocah, aku dipelihara dadi pelacur.
Aku dilatih nari ing ngarepé para priya, banjur padha milih dhéwé.
Lan kanggo kondisioning, aku diwenehi jas badan sakabehe sing dipasangi jarum ing njero.
Lan yen aku ora cukup gelem, aku dipaksa nganggo jas.
Dadi kowe bisa mbayangake yen saben gerakan pancen nyeri banget.
Titik liyane yaiku ana akèh banget korban bocah, kanggo ngowahi bocah-bocah dadi pelaku uga. Ana kondisioning psikologis
sing meksa bocah-bocah kudu milih sapa sing bakal mati.
Padha kudu nggawe keputusan, lan tansah kroso yen keputusané iku salah, yen dheweke tansah disalahké lan
tansah nindakake sing salah, nanging uga kroso yen dheweke ora bakal bisa nylametaké sapa waé.
Nalika aku isih cilik – watara umur limang utawa enem taun – aku uga digawe dadi pelaku lan kudu mbukak awak sing isih anget.
Banjur tanganku dipandu kanggo mbusak jantung. Wong-wong kuwi nindakake iki meh marang saben wong sing ana ing kana.
Ya, aku wis krungu kuwi bola-bali!
Ya, persis. Lan ritual liyane sing penting banget yaiku padha nganakake mantenan setan karo bocah cilik – umur telung taun.
Ya, aku uga wis ngalami kuwi. Wong-wong kuwi tenan nganggoake kowe busana manten ireng karo kerudung lan
ngawinake kowe – banjur mesthi wae dadi orgy massal. Hmm.
Ya, persis. Nanging sawijining wektu aku digawa menyang Belgia lan kahanané kaya ing kasus Dutroux, ing ngendi bocah-bocah padha
ngenteni ing kamar peteng – tanpa jendhela, ing pepeteng, sakabehé ditelantarkan – nganti dijupuk lan digawa kanggo dipigunakaké.
Lan kuwi pancen banget kejem. Aku kelingan nalika aku wis diwasa, aku kudu nyopir ngliwati Belgia. Aku kandha, "Mung
dalan tol lan ing panggonan sing aku bisa ndeleng lampu dalan."
Kita ora kudune tau menyang kana, amarga Belgia pancen banget kejem, lan kuwi pancen
nganti tekan tingkat kraton sing paling dhuwur.
Supaya tansah langsung tekan pucuk. Ana hierarki lan akèh tingkat.
Lan panyalahgunaan massal iki mung tingkat ngisor, nanging sawetara prakara uga asalé saka ndhuwur lan diatur saka ndhuwur,
amarga kanggo wong-wong mau iki uga mung dadi faktor ekonomi.
Apa kowe uga weruh yen kuwi wong-wong sing nduweni pangkat luwih dhuwur ing kana?
Ya.
Oke.
Iki babagan nyawa.
Wong-wong sing nindakake kuwi ora duwe nyawa utawa duwe nyawa ireng.
Asring mung kesadaran lan padha mung kepengin nguwasani nyawa, mbalèkaké utawa matèni. Wah, ya. Amarga iku padhangé bumi iki.
Ya, matur nuwun sanget amarga kowe mbukak ati, Sandra, wis ngomong bab iki lan nuduhake marang kita. Iki
ora gampang, kaya sing kita ngerti saka korban liyane.
Iki minangka langkah wigati kanggo dheweke supaya bisa ngrembug pengalaman traumatis iki. Iku nggegirisi.
Matur nuwun wis nuduhake iki marang kita – pisanan ing kene ing AZK kaping 22 – karo rincian sing durung
dingerteni donya. Iki mesthi ngagetake aku saben wektu.
Ideologi setan iki pancen jahat banget, kaya sing sampeyan wis nerangake maneh.
Nanging uga bisa diomongake yen kesadaran babagan panyalahgunaan ritual setan saya mundhak ing masyarakat lan kejahatan-kejahatan
iki saya misuwur amarga luwih akeh kasus sing saya metu.
Nanging saiki ana sing diarani "advokat" kanggo korban kekerasan ritual, yaiku pengacara Ellen Engel.
Dheweke nduwé swara banter ing papan umum.
Nanging, dheweke kandha manawa ora kabeh sing diomongake korban bisa dipercaya, utamane babagan pambunuhan bayi.
Dheweke ora nate nemokake poster bocah ilang ing panggonan-panggonan sing
diomongake para korban wis weruh bocah-bocah mau.
Utawa, mesthine ora bakal ana kabar ing koran yèn ana bocah-bocah sing ilang, mula kuwi ora mungkin.
Dadi, minangka advokat korban, dheweke nggambarke korban-korban mau minangka wong sing
ora bisa dipercaya. Kowe ngomong apa bab kuwi?
Iki ora bisa dipercaya, amarga ana atusan ewu bocah sing saktenane ora kadhaptar – sing ora ana sing ngerti apa-apa bab
dheweke, sing pancen urip ndhelik, sing urip ing kasangsaran, sing ora tau weruh padhanging srengenge – sing meh ora bisa urip lan
disiksa nganti mati... – aku ora pengin ngomong – lan disiksa.
Lan ora ana sing nyadari. Iki nganti tekan tingkat paling dhuwur, lan padha duwe mekanisme nutupi sing paling apik.
Wektu kuwi, kita duwe komisi khusus . Wong-wong sing pracaya marang kita langsung dipecat.
Salah sijine padha ngguyu terus-terusan nalika aku lagi diinterogasi. Padha kanthi sengaja nutupi iki. Akeh wong
padha ngomongake babagan Kastil Wewelsburg. Ya, aku uga ana ing kana. Nanging konon padha ora bisa nemokake apa-apa ing kana.
Ana tukang resiki lokasi kejahatan ing kana, lan yen ana polisi sing ngomong, "Kita durung nemokake apa-apa" – ya wis.
Dadi intine, bocah-bocah iku komoditas paling gedhe sing tau ana.
Babagan organ – padha njupuk janin kanggo krim, kanggo kosmetik, kanggo macem-macem barang.
Pariwisata seks iku masalah paling gedhé saka kabèh. Ya, wong-wong mau diperdagangaké lan didol, lan kabèh kuwi pancèn ana ing
sangisoring radar; iku organisasi kapisah miturut kabijakan umum.
Wah, ya, matur nuwun kanggo panjelasan.
Aku wis nerangake total 1.024 kasus wong sing slamet ing papat film dokumenter babagan kekerasan ritual.
Laporan sing padha terus-terusan teka bola-bali saka manéka negara.
Kanggo korban-korban sing nganggo macem-macem basa.
Nanging sing paling disepakati kabèh laporan yaiku pratelan yèn ana wong-wong pangkat
dhuwur sing padha jejeg siji lan sijiné sing melu.
Ellen Engel uga ora sarujuk karo pernyataan-pernyataan iki, amarga dheweke kandha yen ora ana
kejahatan sing bisa sampurna nganti ora dadi kabar umum.
Minangka saksi mata, sampeyan ngomong apa babagan iki? Apa sampeyan uga weruh wong-wong pangkat dhuwur?
Ya, ing Belgia. Ing kono aku weruh yèn kuwi tekan pucuké.
Lan aku uga nduwé sawetara klien sing wis ketemu karo wong-wong pangkat dhuwur.
Intine, jaringan iki – sing kalebu dhokter, bidan, pengacara, polisi, hakim, politikus, pegawai negeri, lan sapiturute –
nduwèni infrastruktur sing canggih banget nganti mlaku kaya jaringan kapindho ing sangisoring infrastruktur normal kita.
Lan ora ana sing ngerti bab kuwi. Padha guyub banget, padha nutupi siji lan sijine kanthi
apik banget nganti wong biasa ora bakal nyadari.
Dadi Ellen Engel ora ndeleng ing kana. Naif yen pracaya yen ana wong sing wis weruh kuwi.
Kantor kesejahteraan pemuda nerujuk kasus marang paedofil. Wektu kuwi, adhiku menyang kantor kesejahteraan pemuda lan
nyritakake apa sing wis kelakon. Ora ana apa-apa sing kelakon.
Selubung meneng iki sing ditampa saben korban. Iki wis nancep jero, minangka mekanisme dhasar kanggo slamet.
Nanging sakabehing masyarakat wis diprogram kanggo menekan lan nyingkiri.
Saiki, nalika ana wong sing duwé masalah kesehatan mental menyang klinik, dhèwèké ora ngatasi masalahé; dhèwèké diomongké, "Oh, aja
dipikir jero banget, merga kowe bakal kroso luwih parah manèh."
Penghindaran dipromosikake ing endi-endi.
Dadi cetha manawa padha ora gelem ndeleng, padha kandha: "Oh ora, aku mung mbayang-mbayang, iki ora bener, kabeh apik-apik wae."
Iki wis dadi mekanisme sing diprogram sacara sosial, lan wis dadi luwih kuwat ing taun-taun
pungkasan iki lan amarga pandemi koronavirus.
Wong-wong mau wis nyoba iki marang bocah-bocah ing kultus-kultus iki suwéné pirang-pirang
taun, lan saiki padha ngetrapake ing masyarakat.
Ya.
Iku dhasar kanggo apa sing saiki kedadeyan ing endi-endi.
Lan saiki kowe wis ngerti carane kerjane. Media iku hipnosis masal.
Ya, apa sing kelakon ing kana iku topik liya sakabehe.
Ya, matur nuwun sanget kanggo panjelasan kuwi, Sandra sing sayang.
Sama-sama.
Aku muga-muga sampeyan entuk kakuatan lan berkah sing akèh kanggo karya terapi sampeyan karo korban-korban.
Inggih, matur nuwun.
Sampurno Sandra, sampurno, matur nuwun!
Saiki kita pengin ngalih menyang Chantal Frei.
Dheweke uga akèh ngomong babagan keterlibatan tingkat dhuwur iki.
Dheweke uga penyintas kekerasan ritual. Aku bakal kandha, "Potong klipe!"
Chantal Frei iku wong Swiss lan penyintas kekerasan ritual.
Penting banget kanggo dheweke kanggo nggedhekake kesadaran babagan kekerasan ritual setan supaya masalah iki dirungokake
dening masyarakat lan anak-anak kita bisa dilindhungi saka iku.
Chantal diculik nalika isih cilik banget lan tiba ing cengkraman kultus satanis sing kejem.
Ing kono dheweke ngalami kekerasan ritual saben dina, loro fisik, psikologis, lan seksual minangka bagéan saka ritual.
Bapaké ing kultus kuwi minangka penganut Satanisme sing aktif.
Korban bocah ditindakake ing kultus kanggo ngajeni Setan.
Wiwit isih cilik, dheweke disiksa dadi budak seks déning macem-macem klompok.
Nalika umuré mung enem taun, para Satanis mutusaké nglatih dhèwèké supaya dadi "Ibu Peteng" .
Iki ateges dheweke kudu ngopeni bocah-bocah liyane ing kultus lan nyiapake dheweke kanggo kekerasan luwih lanjut.
Dheweke kudu melu ing upacara lan kurban sing kejem tanpa cacah.
Sawetara wektu dawa, dheweke ora ngerti apa-apa bab sisih peteng ing uripe, amarga dheweke wis ngalami pecah
kepribadian minangka akibat saka panyiksaan. Nalika umure 30 taun, dheweke ngalami ambruk mental lan fisik.
Banjur kenangan babagan pengalamané sing nggegirisi alon-alon bali maneh.
Sawisé pirang-pirang taun, dhèwèké pungkasane bisa ninggalaké kultus lan miwiti crita babagan pangalamane.
Dina iki, Chantal lagi wawancara lan mbukak critane marang umum.
Dheweke nyebutake akèh pelaku sing ana nalika ritual utawa sing melu sacara aktif.
Miturut katrangané, iki kalebu akèh selebriti kaya Ratu Elizabeth II, Raja Felipe saka Spanyol,
Gérard Depardieu, Tom Cruise, lan Bill Clinton.
Dheweke nulis loro buku babagan pengalamane, kanthi judhul "Aku lagi ngomong!" lan "Aku lagi takon".
Ing taun 2023, dheweke ngluncurake proyek "50 Swara Kekerasan Ritual".
Ing situs web 50voices.org, 50 penyintas njlèntrèhaké pengalaman pribadiné sing banget pribadi karo kekerasan ritual setan.
Ya, aku mikir kita wis ana sambungan. Halo, Chantal sing tak tresnani, kita seneng banget kowe ana bareng kita dina iki.
Halo, sayangku Lois, matur nuwun sanget kanggo undhangan iki. Iki minangka pakurmatan ageng tumrap aku bisa
ana ing kene karo kowe dina iki lan rembugan babagan iki.
Apik tenan, matur nuwun.
Chantal sing kinurmatan, nalika wong krungu yèn 'kenangan' saka pengalaman sing nggegirisi kuwi
mung bali alon-alon, biasané padha langsung mateni:
Iku ora bisa bener! Prekara sing nggegirisi kaya ngono, kowe ngerti kapan kuwi kelakon.
Kowe ngomong apa marang wong-wong iki?
Ya, kuwi pancen asring tak krungu. Nanging aku kudu ngomong, kuwi pancen salah.
Amarga kowe "lali" marang kedadeyan sing pancen elek banget. – Dadi kowe "lali" marang kuwi,
kowe lali ing urip saben dina, bisa diomongake.
Kenapa kuwi?
Dadi, aku pengin nuduhake bab sing wis tau dialami utawa krungu dening kita kabeh.
Dadi ayo dianggep ana wong sing ngalami kacilakan mobil sing banget serius.
Biasane – ora mesthi, nanging biasane – nalika kacilakan iki kelakon, wong iki misah saka kedadeyan iki –
yaiku saka kahanan iki – amarga kahanane banget parah lan ora bisa diintegrasi ing wektu kuwi.
Apa tegese "dissociated"?
Nuwun sewu?
Apa tegese "dissociated"?
Dadi, kuwi ateges yen acara sing lagi kelakon saiki kaya kelakon ing njaba awak dhéwé.
Dadi kowe ora bisa ngintegrasikake dhewe, kowe ora bisa ngolah ing wektu kuwi. Kowe ora
ngerti apa sing kedadeyan, nanging tetep kedadeyan.
Lan mulane proses iki diarani "dissociating".
Lan kuwi pancen proses alamiah, lan aku malah bakal ngomong yèn kuwi strategi kanggo slamet
sing wis ana ing kita manungsa, ing kabèh manungsa.
Nanging ora mung ilang; iku dadi bagéan saka apa sing diarani memori traumatik. Memori traumatik
kabentuk nalika kedadeyan sing banget ala lan dramatis.
Lan mung sawisé suwe banget – biasané sawetara dina, kadhangkala sasi, utawa ing kasusku taun-taun – nalika kuwi pancèn muncul
manèh, yaiku nalika amnesia sing wis kabentuk sakubengé – kanthi tembung liya, kelangan memori – alon-alon sirna
lan kenangan alon-alon bali, banjur kuwi kelingan manèh.
Lan banjur kowe nduwé kemampuan utawa wewengkon kanggo nggarapé alon-alon.
Lan banjur kowe kelingan maneh, sanajan wis pirang-pirang taun.
Lan banjur dumadakan kabeh rincian lan sakabehe bali maneh, kowe kelingan kabeh?
Ya, kuwi muncul. Dadi kowe kudu mbayangake kaya kranjang, lan kabeh kenangan ala, pengalaman
dramatis, mung dibuwang menyang kranjang kuwi.
Amarga nalika ngomong babagan kekerasan ritual – lan kuwi sing lagi kita omongake – ana akèh pengalaman
dramatis, lan kabèh mung dibuwang ing siji keranjang gedhé.
Lan kowe ngerti, kuwi kaya ngumbah klambi: entu ana siji kenangan metu, banjur ana maneh, lan ing wiwitan
ora nyambung pisan, dadi kaya ora ana benang penghubung.
Lan mulane padha kaya potongan-potongan cilik saka teka-teki susun sing bisa kowe susun sakwisé wektu.
Nanging potongan teka-teki iki pancen rinci, nanging sampeyan bisa uga durung ngerti apa sing ana ing gambar iki
yen sampeyan durung bisa nambah potongan-potongan liyane.
Ya wis. Ya, kuwi pancen ora bisa dipercaya.
Banjur kowe wis ngalami prekara-prekara sing nggegirisi banget lan ora ana sing pracaya marang kowe – amarga
pancen ora bisa dipercaya yèn kepribadian ganda iki pancen ana, penekanan memori iki, amnesia iki.
Nanging ana alangan liyane, kayata wong-wong ora precaya marang kowe sing slamet.
Lan kuwi ya iku sipat sing nggumunake saka kedadeyan-kedadeyan kasebut dhewe.
Kabeh korban sing slamet meh padha nglaporake yen para pelaku malah ngomong pasuryane: "Ora ana sing
bakal pracaya marang kowe, kuwi muni edan banget."
Guido Grandt bubar ngandhani aku babagan kasus ing ngendi pelaku nganggo kostum Mickey Mouse lan nyiksa bocah.
Lan nalika bocah kuwi banjur ngomong bab kuwi lan kandha, "Mickey Mouse nglakoni perkosaan marang aku," mesthi
ora ana sing pracaya marang bocah kuwi, lan pelakune malah ngguyu nganti sirahé ngglundhung.
Ya, Chantal, aku bakal muterake potongan video cekak babagan gerakan "Satanic Panic".
Wong-wong kuwi padha ngomongake kowe ing kana.
Lan iki gerakan sing ngomong yèn kekerasan ritual setan ora ana.
Para korban mung kepengin diperhatèkaké lan ngarang kabèh, utawa dipengaruhi déning terapis supaya pracaya, lan sapituruté.
Saiki ayo padha ngrungokake kanthi cekak.
"Chantal Frei – kanthi prasaja: saben jenenge muncul – ana akèh video sing nampilaké dhèwèké, malah kita wis nampilaké cuplikan
saka salah sijiné sacara umum ing salah siji acara kita.
Aku mesthi wae mung menehi wong-wong teks iki:
Dheweke kandha yèn dhèwèké wis ngalami panyiksaan ritual ing Katedral Barcelona sajrone ritual
setan déning "the three tenors" lan Peter Alexander.
Aku ora mikir ana apa-apa maneh sing perlu diomongake babagan kasus iki.
Apa ana bab liya sing pancen penting banget?
Dadi, Chantal sing tak tresnani, kowe lan critamu mung regane 30 detik kanggo panitia iki, banjur padha narik garis ing ngisoré.
Ora mungkin bener yèn "the three tenors" lan Peter Alexander sacara ritual nglakoni
perkosaan marang kowe ing Katedral Barcelona.
Iki nggawa kita bali menyang topik sing bubar kita rembug karo Sandra Rasch.
– Manawa mayoritas gedhé para penyintas kandha yèn ana wong-wong misuwur lan elit sing melu, sing jejaringé
jembar sacara internasional lan padha nutupi siji lan sijiné.
Dadi, Chantal, kowe duwe luwih saka 30 detik kanggo ngomong babagan kuwi.
Ya, wis, kowe wis ngomong kuwi pirang-pirang kaping saiki. Iku pancen ora bisa dibayangake, pancen ora mungkin.
Dadi iki pancen ngluwihi wates normal nganti wong angel banget pracaya marang iki.
Lan pancen bener, nalika kowe isih bocah lan ngalami kuwi, kowe diomongi bola-bali, pancen dipukul-pukul ing pikiranmu:
Yen kowe tau ngomong bab kuwi, ora bakal ana gunane, merga ora ana sing bakal pracaya marang kowe.
Iku pancen selimut.
Dadi kuwi kaya perlindungan kanggo para pelaku, lan uga dadi salah siji senjata paling gedhé sing diduwèni, amarga apa sing
ditindakké kuwi gedhé banget lan ngluwihi wates nganti wong biasa – utawa wong sing mung urip
lumrah – pancèn angel banget kanggo mbayangaké.
Ya, nanging pancen kaya ngono. Dadi, sepisanan, aku pancen pengin ngomong yèn aku ora ana ing kana lan aku ora nyritakaké
pengalamanku supaya akèh wong bisa pracaya marang aku.
Dadi yen ana wong kaya Bernd Harder ora precaya marang aku, ya ora perlu precaya marang aku.
Nanging aku ana ing kene kanggo tenan nyengkuyung wong-wong supaya padha takon marang awake dhewe, nalika padha
krungu prekara kaya ngono: Kepiye yen kuwi pancen bener?
Tenan, aku njamin kowe, aku njamin kabèh sing saiki ngrungokaké lan nonton yèn – yèn kowe mlebu dalan iki – kowe
bakal cepet banget nyadari yèn, sayangé, iki isih bener.
Sayangé, sayangé. Napa sayangé?
Amarga saiki, ing wektu iki persis, nalika kita lagi ngomong, ana bocah-bocah sing lagi ngalami iki.
Lan yen kita ora ngadeg lan ndeleng kahanan iki lan mung terus-terusan ngomong, "Oh, iki ora mungkin,"
mula bocah-bocah iki bakal terus ngalami kahanan iki.
Lan aku yakin manawa iki dadi tanggung jawab kita, minangka masyarakat, kanggo ndeleng – lan aku ana ing kene kanggo
ngomong bab iki amarga aku wis ngalami dhewe – lan aku pancen kepengin ngajak kabeh wong supaya padha ndeleng.
Ya, lan pancen sampeyan bakal nemokake bukti manawa iki bener.
Ya, matur nuwun, Chantal.
Apa sampeyan kersa nyritakake kanthi ringkes apa sing wis sampeyan alami ing Barcelona?
Bernd Harder mbantah kuwi amarga katoné ora mungkin.
Ya, ing Barcelona kahanané kaya ngéné – aku kira, mesthi waé, wong-wong misuwur nyewa utawa mung nyimpen
sakabèhé Sagrada Família , sing dumunung ing tengah kutha.
Lan kuwi ana ing tanggal 30 April, lan tanggal 30 April iku nalika ulang tauné Setan
dirayakaké, lan ana ritual sing gedhé banget.
Dadi, ing siji sisih, iki ulang tauné Setan, lan ing sisih liyané, iki rampungé latihan sing diarani
"Ibu Peteng" – kaya sing wis kita krungu sadurungé.
Lan ing ritual iki aku mung diperkosa déning wong-wong misuwur – kaya sing anyar wae diomongké déning
Bernd Harder – "the three tenors" lan Peter Alexander.
"The Three Tenors" – nalika semana, dheweke durung dikenal minangka "the three tenors".
Dadi nalika semana padha isih nganakake pagelaran utawa konser kapisah.
Nanging nalika semana, wis ana rembugan manawa pungkasané padha bakal kumpul bebarengan.
Ing acara kaya ngono, aku wis bola-bali krungu apa sing bakal kelakon ing mangsa ngarep utawa apa rencanane.
Dadi ketigane padha ana ing kana lan mung kumpul bareng mengko.
Lan kuwi uga kedadeyan ing panggonan-panggonan sing wong-wong misuwur diundang, sanajan ing wektu kuwi durung pati misuwur.
Nanging pancen amarga padha melu ritual kaya ngono, padha dijanjekake bakal entuk kariré.
Lan aku mikir kuwi uga sing kelakon karo "The Three Tenors", amarga aku yakin dheweke
dadi misuwur rong utawa telung taun sawisé.
Ora bisa dipercaya.
Ya, meh ora mungkin dipercaya yen atusan, lan saiki malah ewonan, ora padha ngomong persis sing padha.
Kaya sing wis tak sebutake, aku bubar ngolah 1.024 laporan saka para penyintas ing dokumenku – lan iku pancen nggegirisi.
Ing taun 2022 ana 27 laporan korban, ing taun 2023 wis ana 111 laporan saka para penyintas, ing taun
2024 ana 247, lan taun iki wis ana 640 laporan anyar.
Iki kurva eksponensial, lan banjir iki ora nuduhake pratandha bakal surut.
Mulane bapakku nduwé gagasan brilian babagan Vetopedia, supaya para penyintas kekerasan ritual bisa ndhaptar ing Vetopedia.
Iki kaya Wikipedia, nanging iki ensiklopedia gratis saka swara-swara sing beda pendapat.
Dadi kowe bisa nglumpukake kabeh laporan iki ing basis data internasional sing gedhe lan uga
nampilake. Lan platform iki wis kasedhiya ing 21 basa.
Chantal, aku weruh yen kowe wis ndaftar.
Aku mikir kuwi brilian.
Apa sampeyan kersa nerangake marang para penyintas liyane lan marang kita kanthi ringkes carane ndaftar, utawa
mbok menawa sampeyan kersa nuduhake pendaftaran sampeyan?
Ya, aku seneng.
Ing sangisore "Kekerasan ritual", ana laporan saksi sing ringkes.
Sampeyan bisa ngeklik "Rekam laporan saksi" ing pojok tengen ndhuwur, banjur ana
macem-macem pitakon sing bisa sampeyan wangsuli.
Kaping pisan, ringkesan cendhak babagan crita uripe, uga panggonan kedadeyan kejahatan sing dialami, negara-negara ing ngendi
para pelaku katon – yen sampeyan kepengin nyakup informasi iki.
Aku mikir iki gagasan sing brilian lan aku pancen kepengin nyengkuyung kabeh penyintas sing
wani nindakake kuwi supaya padha nulis apa wae uga.
Sampeyan uga bisa mlebu iki kanthi anonim.
Iki pancen kanggo ngangkat swara kita kanggo nuduhake: "Halo, kita ora piyambakan, kita ana ing kene. Kita ngangkat
swara kita lan kita ora bakal mandheg nganti swara kita krungu."
Dadi aku yakin yèn swara kita dirungokaké – aku yakin kuwi – nanging kita isih diabaikaké déning mayoritas gedhé.
Lan kuwi minangka sarana kanggo iki – jenenge apa maneh?
Lois: Vetopedia
Ya, persis.
Lan kuwi cara sing pancen bisa njaga supaya tetep ana ing jalur sing bener – lan ora ana risiko kanggo sampeyan nalika ndhaptar –
lan supaya kita bisa terus ngangkat swara kita kanthi konsisten.
Aku pengin nyengkuyung iki.
Apik banget, matur nuwun sanget wis melu lan ndaftar.
Sampeyan uga bisa nambahake sumber ing Vetopedia.
Ing kene kita weruh loro bukumu lan ing ngendi bukumu bisa dipesen.
Sampeyan uga bisa ngunggah video.
Iki bab sing banget istimewa saka Vetopedia, yaiku sumber-sumberé dijamin aman, amarga akèh video babagan
kekerasan ritual sing terus-terusan ilang saka internet!
Kita wis bisa nyimpen video-video iki ing Vetopedia kanggo akèh korban liyane, amarga
video-video mau wis ilang saka platform liyane.
Ya, matur nuwun sanget, Chantal sing tak tresnani, amarga kowe tetep ngadeg lan terus maju sanajan kabeh serangan iki.
Saiki bali maneh karo Vetopedia uga!
Aku matur nuwun sanget saka jeroning atiku kanggo obrolan iki uga.
Sampeyan dipersilakake, lan matur nuwun sanget kanggo komitmen lan dhukungan panjenengan marang
para korban kekerasan ritual. Matur nuwun sanget.
Sampeyan dipersilakake.
Saiki aku pengin ngalih marang Marcel Polte, sing wis makarya bareng akèh penyintas kekerasan
ritual lan nggedhekake kesadaran babagan kejahatan iki.
Potong!
Sawisé ngrampungaké studi hukumé, Dr Marcel Polte makarya dadi pengacara ing firma hukum
internasional suwéné 15 taun, khusus ing hukum dagang.
Dheweke isih makarya dadi pengacara nganti saiki.
Saliyane makarya minangka pengacara, dheweke uga mbukak praktik minangka praktisi non-medis sing
khusus ing psikoterapi sajrone pirang-pirang taun.
Liwat karya iki, dhèwèké ngalami paprangan karo topik panyalahgunaan ritual setan ing taun
2017 lan wiwit kuwi wis sinau kanthi intensif.
Panalitèné lan akèh patemon karo para penyintas kekerasan ritual setan wis ngasilaké telung buku:
"Dark New World Order Volume 1 lan 2" lan "Uncle Sam's: Laporan saka wong njero saka neraka Monarch Mind Control".
Buku-bukué ditondoi déning panaliten sing tuntas lan referensi sing jembar.
Dheweke uga wis ndhukung penerbitan karya-karya para penyintas kekerasan ritual kanthi kata pengantaré.
Salah siji fokus pakaryané yaiku nuduhaké carané kekerasan ritual satanik ing kultus lan program kontrol pikiran
déning dinas rahasia kaya CIA padha nyambung lan ditrapaké.
Penyiksaan lan panyalahgunaan sing kejem digunakake ing kene kanggo nggawe kapribaden ganda ing bocah-bocah lan
para mudha, sing banjur bisa dikondisikake miturut kaperluan.
Halo, Marcel Polte, apa sampeyan bisa krungu kita?
Ya, aku bisa krungu kowe kanthi sampurna.
Apik tenan, kita nampani sampeyan ing AZK kaping 22. Apik banget sampeyan ana ing kene.
Matur nuwun, Lois.
Sampeyan wis krungu kontribusi cekak saka Sandra Rasch lan Chantal Frei ing kene ing AZK kaping 22.
Sampeyan dhéwé wis ngurusi akèh penyintas.
Apa sampeyan bisa nyimpulake ing presentasi sing cekak apa sing wis sampeyan ungkapake ing buku-buku sampeyan
babagan kekerasan ritual setan, lan bukti dokumenter sampeyan babagan keterlibatan militer lan CIA?
Lan apa sampeyan bisa nyritakake luwih lengkap babagan kontrol pikiran MK Ultra lan sapiturute? Lan apa sampeyan bisa
nerangake kanthi ringkes apa iku kontrol pikiran MK Ultra?
Ya, aku bakal seneng banget. Aku bakal nindakake kuwi.
Lan aku seneng banget nduwé kasempatan kanggo nempataké laporan Sandra lan Chantal ing konteks sing luwih amba.
Penyalahgunaan ritual lan kontrol pikiran kalebu kekerasan sistematis sing ora mung dumadi saka tumindak
individu, nanging uga nyawiji ing struktur sing luwih gedhe.
Ing kultus ngrusak, program militer rahasia, lan jaringan sing makarya ngliwati generasi.
Saklawasé pirang-pirang taun aku wis nyelidiki kompleks militer-Satanik iki lan ndokumentasikaké carané
wilayah-wilayah mau saling nembus siji lan sijiné.
Buku-buku kula nyimpulake panemuan-panemuan iki.
Kabeh referensi sumber lan bukti uga bisa ditemokake ing kana.
Apa sing tak gambarke ing ngisor iki adhedhasar pernyataan saka para penyintas kaya Chantal lan Sandra, nanging uga saka
akèh literatur khusus saka para terapis, dokumen pamaréntah sing wis dideklasifikasi, lan riset internasional.
Lan kekerasan ritual, kudu diomongake, luwih saka fanatisme agama utawa panyiksa sing sadis.
Iki tumindak kekerasan sing disusun kanthi sengaja lan manut sistem kapercayan okultik utawa satanik.
Lan ing kulawarga kultus, agenda iki banjur diterusake saka siji generasi menyang generasi sabanjure.
Wiwit lair, bocah-bocah dipaksa mlebu peran korban, nanging uga mlebu peran pelaku.
Padha disiksa, diperlakukaké kanthi kasar, lan dipaksa matèni kéwan utawa malah manungsa, kaya sing barusan kita krungu.
Tujuane iki ana telu. Kaping pisan, ngrusakake pribadine.
Trauma sing ekstrim nyebabake jiwa korban pecah-pecah.
Lan banjur, adhedhasar kuwi, kapindho, pambentukan bagéan-bagéan kepribadian sing bisa dikontrol, sing diarani "alters"
utawa bagéan jero, sing banjur nindakake prentah tartamtu.
Lan katelu, uga penting, ikatan karo struktur pelaku digawe kanthi buatan supaya korban
rumangsa salah, nanging uga wedi lan setya.
Mangkéné carané korban diiket ing struktur kultus iki wiwit lair.
Lan mekanisme-mekanisme iki wis diterangake ing riset trauma suwene puluhan taun.
Para ahli saka Jerman lan internasional kaya Michaela Huber lan Dr Alison Miller mastèkaké pola disosiasi paksa
iki , sing asring diamati ing korban kekerasan ritual.
Nanging – lan iki penting banget – anané kekerasan ritual bisa kabukten ora mung saka kesaksian saksi, nanging uga saka data.
Kelompok Kerja Kekerasan Ritual nindakake sawetara survé marang psikoterapis ing Jerman ing taun 2005 lan 2007.
Sakabehe ana luwih saka 200 kasus sing dianggep kredibel. Iki kalebu 42 laporan pembunuhan.
Lan Satuan Tugas Negara Bagian Utah babagan Pelecehan Ritual wis ngonfirmasi struktur
sing padha ing Amerika Serikat wiwit taun 1992.
Pungkasané, saka akèh liyané, ana panaliten taun 2016 saka Komisi Independen kanggo
Investigasi Pelecehan Seksual Anak (UKASK) ing Jerman.
Iki mènèhi panilaian manèh marang pengalaman 174 profesional psikosial saka Jerman sing nglaporake wis
makarya karo korban kekerasan terorganisir lan ritual.
Saka iki, 69 persen kasus ana gandhèngané karo klompok setan.
Lan angka-angka iki mbuktekake manawa kita ora ngomong babagan kasus-kasus sing kapisah, nanging babagan fenomena sing
bola-bali dumadi sacara internasional sing wis didokumentasikake ing konteks profesional suwé sadurungé narik kawigaten umum.
Kanggo mangerteni mekanisme kekerasan ritual iki, kudu uga ngerti program-program sajarah pangendalian pikiran.
Ing taun 1950-an, CIA ngluncurake Proyek MK-Ultra, sawijining program riset sing
tujuane kanggo memanipulasi kesadaran manungsa.
MK-Ultra ngemot luwih saka 140 sub-proyek sing nyakup eksperimen marang manungsa, ing ngendi obat-obatan, utamane
LSD, hipnosis, kejut listrik, nyegah turu, lan deprivasi sensorik, yaiku deprivasi stimulus, digunakake.
Lan tujuane saka kabeh iki yaiku ngembangake mekanisme kontrol marang pikiran lan prilaku.
Apa sing mung disiratake ing dokumen resmi babagan MK-Ultra dilaporake dening akèh penyintas
minangka pengalaman nyata ing konteks ritual.
Lan sing nggumunake yaiku tekniké padha, targeté padha, lan ing sawetara kasus, pelakuné uga padha.
Nanging mesthi wae ana uga sing slamet saka program MK-Ultra dhewe, sing saiki diarani "Project Monarch".
Salah sijine yaiku Mary Sparrow. Pernyataané bisa ditemokaké ing kaca "50 Voices of Ritual Abuse" (https://www.50voices.org/).
Nanging uga Cathy O'Brien lan Katie Groves.
Lan wis – iki uga penting – ing taun 1995, para penyintas MK Ultra wis maringi kesaksian ing Washington DC ing
ngarep Komite Penasihat babagan Eksperimen Radiasi Manungsa.
Notulen isih bisa ditemokake. Kabeh iki dudu gagasan anyar.
Poin sing paling penting yaiku kekerasan ritual lan MK-Ultra ora minangka fenomena sing kapisah.
Padha nyawiji amarga ideologi sing padha, Satanisme minangka sistem panguwasa lan pangendalian.
Lan ing loro konteks kasebut, kita uga nemokake prinsip dhasar sing padha, yaiku panguasaan total marang individu, dehumanisasi
liwat kekerasan ekstrim, lan pambentukan piranti, yaiku wong-wong sing nindakake prentah tanpa kelingan maneh mengko.
Psikolog Dr Corydon Hammond wis mbukak ngomong babagan sambungan iki wiwit taun 1992 ing
sawijining konferensi sing diarani "pidato Greenbaum".
Dheweke nerangake carane kultus satanik lan program layanan rahasia padha makarya bebarengan kanggo sengaja
nyebabake disosiasi lan kanggo ngprogram struktur kepribadian iki menyang korban kanggo tugas tartamtu.
Mula saka iku, akèh penyintas nglaporaké yèn para pelaku wis nyawiji ing kalangan militer lan intelijen, nanging
uga ing kultus – kanthi tembung liya, padha nduwèni loro pasuryan saka ideologi sing padha, bisa diomongaké.
Conto sing misuwur yaiku Letnan Kolonel Michael Aquino, sing uga dadi imam agung ing Kuil Set.
Akeh wong sing kamungkinan wis kenal karo jenenge.
pancen Satanis, ya!
Dasar saka kontrol iki, bisa diarani, yaiku disosiasi, pamisahan.
Trauma sing ekstrim lan kerep bola-bali pungkasane mecah kesadaran dadi pirang-pirang bagean.
Lan bagean-bagean jero iki banjur bisa diwènèhi identitas anyar, tugas, lan pemicu kanthi khusus déning para pelaku.
Lan kanthi cekak babagan cara-cara paling penting babagan kepiye iki bisa mlaku, kepiye iki bisa kelakon.
Iki, sepisanan, yaiku "induksi trauma" liwat panyiksaan, lara, panyalahgunaan, kejut listrik utawa malah pengalaman
meh mati kaya tenggelam; nanging uga hipnosis lan sugesti.
Kabeh mau digabung karo simbol, angka, utawa rangkaian huruf, kaya "kode abjad", banjur diwenehi kekurangan rangsangan,
umpama ing tangki utawa kamar, sing padha karo sing digambarke ing seri "Stranger Things"; diilhami saka eksperimen nyata.
Banjur obat-obatan diwenehake, asring bareng karo kejut listrik, kanggo nambah kemampuan gampang
kapengaruh, yaiku kemampuan kanggo dipengaruhi.
Lan banjur uga ana pemrograman liwat ritual, ing ngendi para pelaku nyimulasikake tingkat spiritual supaya bisa
nancepake struktur kekuwatan gaib kaya ngono ing korbané.
Ing panalitiku, aku banjur mbandhingake mekanisme-mekanisme iki karo dokumen MK-Ultra sing wis dideklasifikasi.
Lan dhasar-dhasaré, bisa diomongaké, wis kacathet kanthi cetha.
Unsur utama ing akèh laporan korban uga diarani program ngrusak dhéwé utawa bunuh diri, sing gunané kanggo ngontrol
korban kanthi permanen lan nyegah pambocoran kanthi cara iki.
Program-program kasebut banjur diaktifake dening tembung kunci utawa simbol, swara tartamtu utawa musik, utawa kontak karo wong
utawa lembaga tartamtu, contone minangka bagéan saka terapi.
Supaya nalika korban ngomongake pengalamane, dheweke dumadakan panik utawa nglarani awake dhewe amarga ana bagean
ing jeroe sing wis diprogram kanggo nglindhungi bebener.
Peran liya sing diputerake dening bagean-bagean jero iki kalebu wartawan, panghukum, utawa malah pemrogram.
Marcel, apa aku bisa nyela sampeyan sedhela?
Sampurna.
Kita wis weruh para musisi lan aktor sing padha bunuh diri. Lan banjur kowe mesthi mikir, "Dheweke
saiki misuwur, duwe dhuwit. Napa padha bunuh diri?"
Apa iki ana gandhèngané karo 'program bunuh diri' iki? Menawa padha kepéngin mbukak
rahasia lan ujug-ujug program iki langsung mlaku?
Ya, kuwi pitakon sing sah banget lan uga pengamatan sing penting banget, utamane nalika ngomongake selebriti, ing
ngendi, kaya sing sampeyan sebutake, wong padha kandha:
Padha duwé kasugihan, padha éntuk perhatian, sakjane kuduné padha seneng, sanajan mesthi waé kuwi teka karo sethithik stres.
Bisa uga ing sawetara kasus – utamane nalika katon ana wong sing kepengin mbocorake
rahasia – program kaya ngono bakal diaktifake.
Mesthi wae, iki angel dibuktekake maneh.
Sanadyan mangkono, aku pracaya yen iki kasus-kasus sing rada kapisah.
Ing sawetara kasus, pancen gampang ditebak, utamane karo wong-wong sing wis nuduhake yen padha kepengin
ngomong bab-bab utawa wis ngangkat sawetara masalah kritis.
Nanging ing akèh kasus, mesthi ana bab liya ing mburine.
Lan sapa waé kudu takon marang dhéwé: "Apa iki konflik batin gedhé sing diduwèni para selebriti
kondhang iki, sing pungkasané nyebabaké bunuh diri?"
Nanging, iki malah nyebabake lingkaran sing luwih peteng utawa padha petenge, ing ngendi wong kudu takon
marang awake dhewe pitakon: "Apa regane kamashyuran iki?"
Lan amarga kuwi, apa muncul konflik ing nurani, utawa apa malah ana mekanisme sing ngluwihi teknik kontrol pikiran iki,
kaya sing wis tak gambarke, kanggo nggawe wong-wong kaya ngono dadi budak, bisa diomongake, ing tingkat sing jero banget?
Iki bakal ngluwihi cakupan artikel iki, nanging iki pancen poin sing banget, banget penting.
Matur nuwun, apik tenan, ya.
Ya, saiki pindhah saka program bunuh diri menyang gambaran sing luwih gedhe.
Yaiku: iki ora mung wong sing slamet saka Jerman utawa, kaya Chantal Frei, saka Swiss, nanging uga saka
pirang-pirang negara liya, kayata Inggris Raya, Amerika Serikat, Walanda, Australia, lan Swiss.
Sacara prinsip, bisa diomongake yen ana laporan kanthi pola sing padha ing saindenging jagad – diringkes kanthi cekak.
Ing umume kasus, sing dadi pelaku yaiku kulawarga dhéwé.
Tempat kedadeyan kejahatan kalebu vila pribadi, gréja, kamar ing sangisore lemah, fasilitas militer, lan alas.
Banjur ana kontrol pikiran, perdagangan manungsa, pornografi bocah, prostitusi, lan sing diarani film snuff
, nanging uga ana sambungan antarane kultus lokal ing panggonan iki lan jaringan internasional.
Lan sakabehe, struktur-struktur iki banjur tumpang tindih maneh karo kejahatan terorganisir, nanging uga karo wilayah negara
utawa militer ing ngendi eksperimen ditindakake marang manungsa.
Salah siji conto sing kasebut déning Chantal Frei yaiku sambungan karo pangkalan militer AS "Dagger Complex" ing
Darmstadt, ing ngendi dhèwèké ngalami pengalaman kaya ngono.
Nanging Cathy O'Brien, umpama, uga nyebut pirang-pirang pangkalan militer ing Amerika Serikat
minangka lokasi kejahatan, uga fasilitas NASA, umpama.
Ing bukuku Uncle Sam's, aku nganalisa pernyataan sing digawe dening Katie Groves, sing nglaporake ing video babagan
pengalamane ing sing diarani 'pabrik snuff' ing ngendi film-film sing nuduhake pambunuhan bocah-bocah diprodhuksi.
Dheweke nerangake carane bocah-bocah iki sacara sistematis disiksa, disiksa nganti nyiksa lan
dipatèni ing fasilitas bawah tanah ing Texas.
Lan miturut pernyataane, fasilitas kasebut ana ing sangisore kendali CIA, sing diduga
ngoperasikake jaringan perdagangan bocah internasional.
Eksperimen pandelengan jarak jauh sing dipesen déning dhèwèké bisa mastèkaké anané fasilitas iki tanpa ana sangsi.
Sanajan pratelan-pratelan iki angel diverifikasi, kejaba saka aspek "remote viewing", kudu diomongake manawa pratelan-pratelan
mau cocog ing akèh rincian karo crita-crita saka penyintas liyane, utamane nalika digabung karo unsur-unsur ritual,
konteks militer, lan cara-cara pemrograman sing kompleks.
Ing sawetara kasus, para penyintas sing ora kenal siji lan sijine padha nyebut panggonan kejahatan sing
padha utawa tartamtu, utawa para pelaku sing padha.
Ing sajrone panaliten kula, kula uga ngirim panyuwunan FOIA, yaiku panyuwunan informasi miturut
Undhang-Undhang Kabebasan Informasi Amerika Serikat, marang CIA.
Lan banjur aku njaluk supaya kabèh dokumen sing ana gandhèngané karo penyintas MK-Ultra
sing kasebut mau, Cathy O'Brien, dibebasaké.
Lan tanggapané CIA iku banget menarik.
Isié: "Ana utawa ora ana dokumen kasebut ora bisa dikonfirmasi utawa dibantah."
Ana utawa ora ana dokumen kaya ngono saiki diklasifikasikake lan mulane dilindhungi saka pambocoran.
Lan yen sampeyan mikir bab jawaban iki, tegese pernyataan resmi yaiku:
Katone ana berkas-berkas, nanging amarga alasan keamanan nasional, ora bisa diungkapake.
Yen ora, mesthine padha mung ngomong, "Ora ana cathetan sing ditemokake." Kanthi tembung liya, "Ora ana apa-apa."
Lan kasunyatane ana apa waé sing ana gandhèngané karo Cathy O'Brien wis dadi pratandha sing
kuwat banget yèn ana bebener ing critané, contoné.
Saliyane saka aspek psikologis lan teknis, uga kudu diomongake manawa latar spiritual lan
ideologis nduweni peran sing paling sentral.
Akeh pelaku nganggep awake dhewe minangka bagéan saka tatanan satanis utawa Luciferian sing ngupaya
entuk kuwasa liwat sangsara, pati, lan pangreksan.
Kanggo wong-wong mau, ritual-ritual iki luwih saka mung simbolisme.
Padha pracaya marang energi utawa kakuwatan sing bisa dipikolehi liwat kurban iki.
Lan pancen pracaya iki sing diwarisake saka generasi menyang generasi ing kulawarga
kultus, dadi nyawiji karo pandangan donya elitist:
Yaiku wong-wong sing dipilih – miturut panemune – padha luwih unggul tinimbang wong liya – sing uga padha wedi
marang wong-wong mau, nanging amarga jumlahé luwih akèh.
Ya.
Akibat kanggo korban, yaiku korban saka sistem-sistem iki, uga penting.
Padha ngalami akibat trauma abot kaya disosiasi kompleks , kilas balik – sing kasebut déning Sandra
lan Chantal – gangguan kecemasan, prilaku kompulsif.
Bisa uga ana penyakit fisik amarga pirang-pirang taun diperlakukan kasar.
Lan asring uga krisis identitas sing jero.
Lan akèh korban mula ngembangaké struktur identitas disosiatif iki, kaya sing dikarepaké déning para pelaku.
Dadi kowe banjur nduwé koleksi permanèn saka akèh kepribadian batin sing uga katon saka njaba.
Dadi nalika kita ngomongake kekerasan ritual lan kontrol pikiran – lan kanthi iki aku alon-alon tekan pungkasan – iki ora mung bab
mbukak kasus-kasus individu, nanging pitakon utama yaiku sepira akeh panguwasa iki ngerti babagan kesadaran
manungsa lan kepiye banjur padha nyalahgunakake kawruh iki kanggo nggayuh tujuan tartamtu.
Yaiku pambentukan apa sing dianggep minangka kakaisaran donya satanik.
Mulane, penting banget yèn ana riset mandhiri babagan disosiasi lan pemrograman adhedhasar
trauma, lan ana papan sing aman kanggo para penyintas.
Nanging uga kawani kanggo kerja bareng ngliwati wates-wates institusi, amarga meneng mung nglindhungi para pelaku.
Pendidikan lan kesadaran iku langkah kapisan kanggo mecah siklus iki.
Lan karya kula uga dimaksudaké minangka sumbangan kanggo pangerten sing luwih jembar babagan mekanisme-mekanisme iki.
Kekerasan ritual dudu masalah pinggiran, nanging luwih minangka cerminan apa sing kelakon nalika klompok rahasia lan gaib
nggedhekake pangaribawa ing masyarakat kita tanpa disadari.
Inggih, Pak.
Iku alesan liya kenapa kita kudu ndeleng awak dhewe, nganggep korban kanthi serius, lan njamin
supaya temuan-temuan iki diumumake marang umum.
Sawise kabeh, iki ngancam kabebasan saben individu.
Kekerasan ritual lan kontrol pikiran, kaya sing wis kasebut ing ceramah, iku ungkapan saka gagasan ngrusak
sing padha: manawa sawijining wong bisa dikontrol, dipecah, lan nyawane dijupuk alih.
Nanging saben bebener sing metu ing padhang, lan sing, bisa diomongake, minangka sisih
positif saka kabèh iki, malah nglemahake sistem iki.
Pencerahan diwiwiti ing pungkasan, nalika kita nyoba ngungkapake bab sing ora bisa diucapake nganggo tembung lan
para penyintas, utamane Sandra lan Chantal, wani ngomong.
Lan mulane platform kaya iki pancen penting banget. Mula, sepisan maneh, matur nuwun kabeh.
Lan aku matur nuwun marang kabeh sing ngrungokake amarga kersa ngrungokake, nanging uga kersa
ndeleng, lan ora nutup mripat. Matur nuwun sanget.
Ya! Matur nuwun!
Matur nuwun, Marcel. Ing sawetara menit waé, kowe pancèn wis nyambungaké karo apa sing
diomongaké bapakku ing wiwitan konferènsi iki.
Dheweke bubar nuduhake, kanthi puluhan taun riset kita, carane struktur rahasia iki pungkasane nduweni oyot ing Satanisme.
Lan kita wis krungu saka cangkemé dhéwé yèn padha kepéngin ngadegaké tatanan donya satanik.
Nanging padha kalah akèh.
Kita luwih unggul tinimbang dheweke, yen wae kita nyadari!
Yen wae cahya bisa sumunar mlebu, kabèh konstruksi kriminal iki bakal ambruk. Lan kita wis cedhak banget karo titik kuwi.
Mula saka iku: yen kowe kabeh nyebarake ceramah iki lan kabeh AZK iki, supaya cahya sejati bisa
sumunar, banjur tatanan donya satanik iki bakal ambruk.
Matur nuwun kanggo perjuanganmu kanggo nambah kesadaran lan mbukak praktik kejem iki.
Para pamirsa saiki uga padha takon marang awake dhewe: Kepiye bisa kejahatan kaya ngono ora
dituntut dening polisi lan ora diukum dening pengadilan?
Lan bab pitakon iki, aku kepengin ngalih marang Uwe Kranz.
Uwe Kranz iku petugas polisi, penasihat menteri senior sing wis purna tugas, lan mantan presiden
Kantor Kepolisian Kriminal Negara Bagian Thuringia.
Dheweke minangka ahli nasional ing Europol.
Minangka ahli babagan keamanan lan terorisme, dheweke rutin nerbitake artikel ing pirang-pirang media.
Uwe Kranz wis nglawan kejahatan terorganisir, ekstremisme, lan terorisme luwih saka 50 taun.
Sajrone jabatane, dheweke pancen setya nglindhungi bocah-bocah.
Iki dadi cetha nalika sampeyan ndeleng bidang-bidang kegiatan ing karir profesionalé:
Dheweke dadi wakil babagan urusan pemuda, pencegahan kejahatan, perang nglawan kekerasan seksual marang bocah, lan
perdagangan manungsa lan organ ing tingkat nasional lan internasional, lan melu ing karya asosiasi kebijakan pidana.
Ing situs webé dhéwé, Uwe Kranz nerbitaké artikel babagan topik kaya "pelecehan seksual bocah" lan "kontrol pikiran".
Minangka penyidik kriminal, dhèwèké maringi wawasan babagan "negara jero" lan ngawasi
kedadéan donya saiki saka panggon pensiuné.
Dheweke uga nyumbangake pengalaman lan kawruh minangka anggota lan panyatur ing simposium pers sing dianakake dening
asosiasi kondhang kaya Axion Resist lan MWGFD e.V. (Profesional Medis lan Ilmuwan kanggo Kesehatan, Kabebasan, lan Demokrasi).
Iki diadegaké kanthi tujuan nglindhungi kesejahteraan bocah-bocah lan njaga kabebasan lan pamaréntahan hukum.
Ing kene, dheweke ngomong babagan topik-topik kalebu kejahatan paedofil, seksualisasi dini, lan perdagangan bocah.
Iki sawijining pakurmatan istimewa kanggo aku kanggo nyambut panaliti kriminal sing wis
pengalaman, Uwe Kranz, ing kene ing AZK kaping 22.
Kabeh pakurmatan iku dadi duwekku.
Apik duwé kowe ing kéné.
Ya, sampeyan duwe setengah abad pengalaman panyelidikan pidana ing perang nglawan pelecehan seksual bocah.
Minangka petugas polisi, lan malah minangka penasihat menteri senior lan kepala Departemen Penyelidikan Kriminal
Thuringia, sampeyan ana ing garis ngarep penyelidikan iki.
Iku ateges yen kasus-kasus kuwi wis dilaporake marang kowe lan banjur kowe nyelidiki. Nanging banjur apa sing kelakon?
Masalahe yaiku bukti kudu diajokaké dhisik supaya kasusé bisa dirujuk menyang kantor jaksa umum, ing kana bakal ditampa lan
diolah dadi dakwaan sing bakal diajokaké ing ngarepé pangadilan.
Lan sayangé, ana akèh banget kagagalan ing dalan.
Iku ngeselake nalika kowe nahan wong ing esuk banjur ketemu maneh karo dheweke ing sonten.
– Aku wis nggambaraké iki: ditahan esuk, dibebasaké awan.
Contone, kita kerep nemoni masalah manawa polisi asring banget teka ing panggonan kedadeyan
pembunuhan lan banjur miwiti nyelidiki pembunuhan.
Lan banjur, ing dalan menyang kantor jaksa umum, pembunuhan dadi cilaka badan sing nyebabake pati.
Banjur, ing kahanan tartamtu, kowe bisa waé pungkasané nduwéni zat hukum sing béda sakabèhé lan masalah sing uga béda sakabèhé.
Utawa nalika, kaya ing kasus anyar, para pemerkosa sing nindakake perkosaan kelompok metu saka pangadilan karo nyiul seneng amarga
hakim ora 100 persen yakin manawa bocah wadon kuwi ora sarujuk.
Ing kono kabeh iki wiwit rada diraguhi.
Lan ana akèh banget kamungkinan kanggo mandhegake proses utawa ngowahi dadi rawat inap psikiatri, lan sapiturute.
Dadi ana prahara ing sawijining panggonan ing bisnis, lan sayangé pancen kaya ngono.
Korban-korban iki kudu ditangani kanthi ati-ati lan serius.
Sampeyan nduwé hak sakabehé ing donya iki kanggo diperlakoni kanthi bener déning polisi lan sistem kaadilan.
Matur nuwun kanggo pernyataan panjenengan. Panjenengan uga nyebutake sing diarani "kejahatan paedofil" lan
hubungan sing dikandhakake nganti tekan "lingkaran dhuwur". Apa wae pengamatan panjenengan babagan iki?
Ya, mula ayo kita anggep kaya ngene: Aku tansah nyakup kasus Dutroux ing presentasi PowerPoint-ku.
Sampeyan mesthi wis ngerti kasus Dutroux.
Panganiaya bocah saka Belgia sing mateni sewelas bocah lan nganti loro mati keluwen nalika ana ing penjara.
Amarga dheweke ora mbukak apa-apa nalika ana ing penjara, banjur bocah-bocah mau mati keluwen. Kasus sing pancen nggegirisi.
Rentetan sakabehe saka para saksi wis melu kacilakan utawa mati ing kahanan sing diraguhi, utawa apa wae.
Lan kasus Dutroux wis mbuktekake manawa kabeh lapisan masyarakat melu ing jaringan pelecehan bocah iki.
Dadi iki langsung tekan pucuk ing politik, langsung tekan pucuk ing kabudayan, televisi, lan media.
Prosedur kasebut sinonim karo apa sing dadi inti masalah.
Apa iku Epstein utawa ora, kuwi persis padha.
Ing Epstein's, dheweke uga nduwé hubungan nganti pucuk ing politik, bisnis hiburan, jaksa – sapa
ngerti apa maneh – pejabat dhuwur lan politisi.
Padha nindakake perkara sing padha marang "Diddy" Sean Combs, sing uga kondhang. Saiki dhèwèké
wis dipenjara suwéné patang taun lan rong wulan.
Iki saktenane panilaian sing ora mbebayani, amarga sakabèhé wilayah kejahatan terorganisir wis dipotong.
Konon kita bakal mbatalake kasus iki lan mung nyalahake dheweke amarga siji kedadeyan kekerasan marang pacaré utawa bojone.
Lan banjur sakabehe proses iku diringkes dadi bagean cilik.
Ing akèh kasus, prosedur kaya ngono sengaja dipérang-pérang.
Ing taun 1995, kita ngadhepi sidang gedhe ing Inggris. Sidang iki uga diliput dening bank-bank, para
politikus, media, para mogul gedhe, lan sapa wae sing bisa.
Sakwisé pirang-pirang taun, prosesé saya cilik lan saya cilik, nganti pungkasané ora ana apa-apa sing isih ana.
Ing pungkasané, iki mung prosès cilik – diurai lan dipérang dadi potongan-potongan cilik, kaya ngono, dadi potongan-potongan
hukum sing cilik, banjur ora akèh isiné sing isih ana.
Iki mesthi nimbulaké curiga yèn ana pangaribawa sing ditrapaké ing kéné. Iku ora bisa langsung diabaikan.
Apa sampeyan uga wis nyumurupi prinsip iki ing wilayah sampeyan, kaya sing saiki wis kelakon
karo Epstein, Dutroux, P. Diddy lan sapiturute?
Prinsipé padha ing endi waé, ora preduli nagara.
Sampeyan kudu nganggep manawa pelecehan seksual marang bocah cilik, bocah wadon, lan remaja iki
kedadeyan ing saindenging Éropah lan saindenging donya.
Yen sampeyan ndeleng NCMEC, umpama – pusat Amerika kanggo nglaporake bocah sing ilang lan disalahgunakake –
patang utawa lima taun kepungkur, isih ana 50.000 kasus.
Saiki kita nampa 205.000 kasus saben taun.
Apik tenan!
Nanging kita mung cahya cilik.
Yen sampeyan mbandhingake apa sing dilaporake NCMEC marang Asia, marang India, marang Pakistan, mula kita meh tekan yuta-yuta.
Iki kanthi cetha nuduhake manawa iki minangka masalah global, ora mung masalah Jerman, ora mung masalah Belgia utawa apa wae.
Aku uga wis krungu manawa ana akèh panaliten resmi babagan panyalahgunaan kultus.
Bisa nerangake ing sawetara ukara apa sing diomongake ing pernyataan resmi?
Ana akèh panaliten. Percayaa marang aku, ana panaliten sing ora kaétung ing babagan iki utamané.
Aku dhéwé wis nulis loro studi kanggo Parlemen Éropa, ing taun 2020 lan 2021, ing ngendi aku nglumpukaké kabèh informasi iki.
Lan aku kandha, "Oke, apa sing bisa ditindakake luwih apik? Apa sing bisa kita gawé luwih gampang? Ing endi kita bisa miwiti?"
– Lan persis kosok baline wis ditindakake.
Pusat iki wis diadegaké manèh, yaiku pusat kanggo nglawan pelecehan seksual marang bocah-bocah. Boom.
Saiki kita duwe pusat liyane saliyane Europol lan sapiturute.
Kita duwe wakil ing endi-endi lan kita duwe panaliten ing endi-endi.
Ana panaliten sing apik banget ing taun 2011 babagan pambuka direktif Uni Éropa kanggo nglawan pelecehan seksual bocah.
Lan iki wis dinilai ing taun 2016. Iki panaliten sing apik.
Ana studi liyane saka WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Iku uga panaliten sing apik; mung perlu diterusake lan ditrapake.
Mung kudu nggawe apa-apa saka iku!
Ana panaliten sing ditindakake, banjur ditulis lan uga nyenengake kanggo diwaca, karo
gambar-gambar éndah, grafik-grafik éndah lan sakpituruté.
Nanging palaksanaane umume kurang.
Dadi ora mung ana kekurangan riset babagan kasus sing ora dilaporake, nanging uga ana kurangé karsa
politik kanggo ngatasi masalah-masalah iki kanthi jero.
Ora amarga kurangé undang-undang, lan mesthi ora ana kekurangan panaliten.
Ora, kowe kudu nindakake! Kowe kudu nindakake lan kepengin nindakake!
Sampeyan uga kerep ngomong babagan pendidikan seks bocah cilik ing taman kanak-kanak lan sekolah.
Apa sing bisa sampeyan kandhakake babagan kuwi?
Ya, pendidikan seks ing masa kanak-kanak awal iku sawijining bidang khusus sing pancen ngagetake aku banget,
amarga dikembangake dening WHO bebarengan karo Pusat Federal Jerman kanggo Pendidikan Kesehatan.
Wiwit tanggal 13 Februari taun iki (2025), wis dijenengi "Lembaga Federal kanggo Kesehatan Masyarakat".
Iku nduwéni hak luwih akèh, kesempatan luwih akèh, lan bisa nindakake luwih akèh, utamané babagan perlindungan iklim.
Lan loro iki wis nyusun pedoman babagan carane "ngajari seksualitas" marang bocah cilik.
Gagasan dhasar saka iki yaiku manawa bayi – sawisé bisa diguguraké nganti lair, kuwi siji sisihé – langsung dilabeli dadi
makhluk seksual sawisé lair, sing bisa disalahgunakaké kapan waé.
Lan kuwi edan banget nganti kowe ora bisa mbayangake.
Lan sing paling parah yaiku pedoman BZgA saka WHO iki adhedhasar panemuan ilmiah.
Lan saiki mangga delengen panemuan ilmiah lan delengen saka ngendi asalé. Iku asalé saka Kinsey.
Wong lanang sing nulis Laporan Kinsey sing misuwur ing taun 1960-an babagan pembebasan priya lan wanita.
Saka wektu kuwi, saktenane kabeh mung mudhun.
Ing wektu kuwi, konsep kelonggaran seksual wis diwangun.
Apati marang bocah lan hubungan seksual karo bocah iku bisa, lumrah, lan diijini.
Tembung kasar dikenalké. Lan individu iki, Kinsey, nindakake serangkaian tes.
Lan ana serangkaian tes sing wis tak deleng ing ngendi bocah umur patang taun disiksa sajrone 24 jam kanggo nggayuh 27 orgasme.
Coba bayangna kuwi. Dheweke nyritakake yèn dhèwèké ngalami orgasme saben bocah kuwi muni njerit, nangis kenceng, utawa
kejang – nyiksa bocah umur patang taun sajrone 24 jam nganti ana reaksi fisik – banjur ngarani reaksi fisik kuwi minangka orgasme.
Lan banjur ana wong-wong sing nindakake iki, sing nyiksa bocah-bocah. Sawetara saka wong-wong mau dadi muncikari,
lan sawetara maneh mantan narapidana sing wis dibebasake.
Kowe kudu neliti lan nyaring kabèh kuwi.
Lan banjur kowe kandha marang awakmu dhéwé: "Halo, iki apa? Kawruh ilmiah?"
Iki pancèn panyalahgunaan bocah, kekerasan seksual murni marang bocah-bocah kanthi alesan riset.
Lan banjur dhèwèké nduwèni murid-murid sing cocog.
Sabanjure Kinsey duwé Kentler. Ana Laporan Kentler.
Banjur ana Sielert. Banjur ana siji maneh, luwih anyar.
Kabeh padha asalé saka kandhang ideologi sing padha.
Kowe kudu nimbang. Kinsey sing miwiti.
Banjur padha "ngrebut" universitas-universitas, perguruan tinggi teknis, lan lembaga pelatihan khusus.
Lan saiki generasi-generasi psikolog sosial, psikolog budaya, lan sapiturute... padha diprodhuksi siji sawisé sijiné lan padha
ngenggoni kantor kesejahteraan sosial lan panguwasa pendhidhikan ing endi-endi, terus makarya manut semangat latihané.
Apik tenan!
Miturut panemuku, kuwi pancen ora masuk akal.
Lan nalika sampeyan ndeleng apa sing dadi syarat pandhuan iki – saka umur nol nganti patang taun, bocah kudu
sinau masturbasi seksual. Saka umur nol nganti patang taun!
Aku kepingin weruh, mesthi wae, guru sing ngono kuwi sapa lan piye carane dheweke nindakake?
Lan saiki kita duwe 17 pusat pangreksan bocah ing Schwäbisch Hall sing nyiyapake area eksplorasi awak pribadi ing fasilitasé.
Para wong tuwa padha kaget banget!
Padha ora ngerti apa-apa bab kuwi. Padha uga ora diwenehi kabar.
Dadi, yen kuwi pendidikan seks ing masa kanak-kanak awal, mula sejatine ora liya mung ngrusak kulawarga.
Iku ngrusak kulawarga.
Inti saka sawijining negara, inti saka sawijining nagara, yaiku hubungan kulawarga sing sehat.
Ana bapak, ana ibu, ana anak, lan mung kuwi.
Ana loro jinis kelamin, lan kuwi waé. Saiki aku dadi ekstremis sisih tengen.
Aku ngerti. Ana sing luwih éndah maneh, kaya sing tau diomongake Monika Gruber:
Lan yen kita duwe Parent1 lan Parent2, banjur ora suwe kita bakal duwe Cadaver1 lan Cadaver2 kanggo eyang kakung lan eyang putri.
Apa kuwi uga bakal kelakon? Iku guyonan, mesthi wae, nanging kasunyatane kuwi nggawe kabeh iki katingal ora manungsa.
Ya, persis.
Iki ora manungsawi maneh lan ora ana ajining diri – mesthi ora kanggo bocah.
Bocah-bocah uga nduwé martabat. Hak-haké uga kudu dilindhungi.
Lan bocah pancen kudu dianggep minangka subjek hukum lan ora minangka obyek sing gampang diangkat lan dibuwang.
Ya! Matur nuwun wis nerangake.
Dadi ana siji aspek positif saka kabèh urusan iki.
Iku Universitas Bielefeld.
Dheweke nindakake panaliten skala gedhe babagan Kinsey, Kentler lan Co. lan nemokake yen iku panyalahgunaan
bocah, panyalahgunaan seksual ing saindenging kabeh.
Iki sawijining organisasi kriminal banget sing saiki wis nyebar ing saindenging pusat pelatihan, ing ngendi psikolog sosial,
psikolog, kepala sekolah, lan profesional sing padha dilatih.
Lan iki terus-terusan. Mula saya kerep.
Mula ora kaget maca ing majalah parenting saiki yen pancen lumrah bocah-bocah dirawat lan diwulang kanthi cara sing meksa supaya
padha nduwé kontak seksual ing umur enem nganti sangang taun.
Lan padha nyentuh-nyentuh awak siji lan sijiné kanthi mesra, lan sacara rahasia nyiyapake pojok-pojok cilik
sing nyaman ing endi waé supaya bocah-bocah bisa ngungsi.
Kabeh kuwi mung nguntungake para pelaku.
Ya... nyuwun pangapunten, aku ora duwe kabar apik.
Kuwi mung pengalaman negatif sing wis tak alami ing kana.
Aku wis berjuang meh sak uripku kanggo nggawe kekerasan seksual marang bocah dadi tindak pidana.
Lan ing taun 2021, sawisé pirang-pirang taun perjuangan, iki pungkasane, pungkasane, pungkasane wis ditrapake ing
Jerman nganti tekan saiki dianggep minangka tindak pidana.
Lan kuwi tetep ana saka taun 2021 nganti 2024. Banjur Pak Buschmann, kaya jenenge wektu kuwi, Menteri
Kehakiman saka Partai Liberal, teka lan mbalèkaké kuwi.
Saiki iku maneh dadi tindak pidana.
Dadi kuwi uga ora menang gedhe.
Miturut panemuku, kabèh panjelasan sing diwènèhaké déning Kementerian Kehakiman kanggo mbeneraké kenapa tindak
pidana iki wis dicabut iku minangka tuduhan sing parah.
Ya, kuwi pancen dadi cerminan sing nyedhihaké bab kahanan saiki.
Matur nuwun sanget kanggo dedikasi panjenengan mbantu bocah-bocah lan, luwih saka kabeh, amarga wis
nggawa masalah-masalah iki marang perhatian umum.
Iku pancen penting banget.
Kuwi kudu ditindakake.
Matur nuwun wis nyisihake wektu, sanajan saiki kowe lagi obah.
Pernyataan sampeyan pancen wis mbantu kita entuk gambaran sing luwih cetha babagan masalah iki.
Kita ngaturake pangajeng-ajeng sing paling apik kanggo sampeyan ing upaya-upaya mangsa ngarep, kalebu nalika sampeyan pensiun.
Kowe isih waspada!
Matur nuwun kanggo karya pendhidhikan panjenengan sing apik banget. Kita tresna marang panjenengan!
Matur nuwun.
Aku ngarep-arep bisa kumpul karo kowe maneh mengko! Aku uga bakal ana ing kana!
Ya, kowe tansah ditampa!
Saiki kita ngalih marang aktivis sing uga tanpa wedi, sing setya nglawan penculikan bocah,
kekerasan ritual, lan perdagangan bocah. Putèr klipé!
Sabine McNeill sinau ilmu komputer lan matematika lan makarya ing CERN suwéné 15 taun.
Banjur dheweke makarya minangka penyelenggara acara, perancang piranti lunak, penerbit web, lan seniman matematika.
Ing London, dheweke dadi relawan minangka McKenzie Friend, sing padha karo penasihat hukum awam.
Ing proses kasebut, dheweke ketemu karo korban pelecehan ritual lan kasus perlindungan anak sing wis
cilaka tinimbang dibantu dening sistem peradilan.
Sabine McNeill miwiti nyebarake kasus-kasus iki ing internet.
Dheweke makarya tanpa kenal lelah kanggo bocah-bocah sing wis dijupuk saka wong tuwane déning negara
lan malah nggawa masalah iki menyang Parlemen Éropa.
"Mulané kita ana ing kéné dina iki. Kita ana ing kéné kanggo njaluk tulung."
Ana bocah-bocah sing njerit supaya dirungokake. Yen kowe ora krungu bocah-bocah iki njerit, sapa maneh sing bakal?
Sakabehe, dheweke ngurusi watara 50 kasus penculikan bocah.
Sing paling misuwur yaiku kasus Hampstead, ing ngendi dheweke nerbitake video-video sing isine
pernyataan saksi saka bocah-bocah Alisa lan Gabriel.
Ing kono, bocah-bocah mau nyekseni yèn bapaké wis ngatur kultus setan sing asring nyiksa lan matèni bocah-bocah.
Padha uga nerangake carane bapaké nuntun tangane nalika padha matèni bayi-bayi.
"Bapak kita mulang aku lan kita amarga kita ora bisa nindakake."
Kita ora cukup kuwat kanggo motong sirah bayi.
Dheweke mung kudu nyekel piso, nyelehake tangane ing ndhuwur tangan kita, lan mbantu kita motong
sirah bayi, amarga dheweke lagi sinau carane nindakake.
Dheweke mulang aku lan Gabriel.
Sanadyan pangandikane kaya ngono, bapaké ora divonis bersalah déning pangadilan; malah pangadilan nyopot
anak-anak saka ibuné lan maringi bapaké hak asuh tunggal.
Sabanjure, hakim sing padha uga njamin yen bapak sing dituduh nindakake pelecehan ing kasus
pelecehan Hollie Greig ing Skotlandia ora divonis.
Nanging, ana tumpang tindih karo kasus Hampstead ora mung gegayutan karo hakim, nanging uga karo para pelaku.
Sanajan sawisé putusan Hampstead, Sabine tetep aktif, nglumpukaké sepuluh ewu tandha tangan kanggo petisi lan ngrekam bukti.
Dheweke uga nggawe dhaptar sing disusun ibune, kang ngemot 175 pelaku, kasedhiya kanggo umum.
Iki ndadekake para pelaku ana ing kahanan angel, lan pungkasane padha ngajokake tuduhan pidana marang dheweke.
Nalika umuré 73 taun, dhèwèké banjur dijatuhi hukuman panjara suwé salawase sangang taun lan
sawisé watara patang taun dideportasi menyang Jerman.
Akeh situs webé wis ditutup.
Sanajan ngalami pelecehan ing penjara, Sabine ora nyerah:
Dheweke terus ndhukung kanca-kanca panyengkuyung ing perjuangan nglawan kekerasan marang bocah lan perdagangan bocah.
Halo, halo Sabine. Aku ngeluk kowe!
Halo, Lois. Matur nuwun wis ngrungokake aku.
Ya, sepira ajiné duwé sampeyan sing nyarios ing AZK kaping 22 dina iki!
Sampeyan wis ngancani akèh korban panyalahgunaan ritual setan lan uga nyaranake sawatara
saka wong-wong mau supaya nonton film-filmku.
Kowe ketemu ibu-ibu ing penjara sing anak-anake wis dijupuk saka dheweke.
Kowe wis berjuang kanggo para ibu iki lan saiki isih berjuang kaya singa wadon kanggo para ibu lan bocah-bocah iki.
Mangga critakna kanthi ringkes babagan pengalaman panjenengan!
Ya, angel amarga aku ora ngerti kudu miwiti saka ngendi.
Korban-korban pertamaku, sing wis tak temoni, ora ana gandhengane karo bocah-bocah babar pisan.
Ana priya-priya ing House of Lords ing ngendi aku ngatur acara-acara.
Kaping pisan teka korban-korban saka bank lan pangadilan.
Lan banjur umume wanita teka, banjur bocah-bocah iki teka, sing nglaporake sing paling awon saka kabeh.
Lan sadurunge kuwi, kabeh wis elek banget.
Aku ora bakal lali carane sawijining pekerja sosial Rumania ngaku manawa kahanan iki ora kedadeyan karo
kulawarga Portugis sing duwe lima anak, sing mesthine bakal ngapura dheweke, bisa diomongake.
Lan kuwi pancen ngenesake, bodho banget, lan munafik banget.
Kowe pancen ora bisa mung ngadeg lan nonton tanpa nindakake apa-apa.
Yen aku crita marang kowe babagan pengalamanku, mbok menawa sing paling awon yaiku obrolan sing tak lakoni karo sawijining wanita
sing lagi nganakake sing diarani 'bye-bye meeting' karo bayiné.
Lan banjur dheweke nduwé sing diarani rapat pungkasan sadurunge kuwi dicabut saka dheweke.
Iki pancen munafik banget.
Lan iki mung sandiwara, iki ngeri.
Ya, aku malah ora ngerti tembung apa sing kudu tak gunakake.
Ya, angel ngomong apa sing paling awon.
Kejahatan kudu diklasifikasikake piye? Miturut cacah bocah?
Kekejeman sing ditindakake marang bocah-bocah utawa kekejeman sing ditindakake marang wong tuwa?
Pengalaman urip ing penjara sing pancen nggegirisi banget, ing ngendi para petugas sing diarani kuwi nyalahgunakake wewenangé
mung amarga duwé kasempatan, lan nindakake kabèh kajaba apa sing kuduné ditindakake lan apa sing
diajarké lan dituntut saka wong-wong mau, miturut teori.
Iku elek banget nganti kowe pancen mung bisa nerjemahake, ngapura, lan nerangake kabeh mau mung ing pikiranmu.
Kowe uga ngandhani aku babagan ibu sing anak-anake papat dijupuk saka dheweke lan anak sing kaping lima dijupuk saka panjara.
Ya, aku weruh dheweke nalika dheweke meteng ing panjara.
Sawisé dhèwèké metu, dhèwèké nulis marang aku – amarga ana layanan "Email-a-Prisoner" – yèn bayié uga wis dijupuk saka dhèwèké.
Sing kaping lima uga? Ya. Aduh, aduh, aduh.
Nganti kasus Hampstead, kasus paling parah yaiku kulawarga Nigeria sing nduwé pitung anak.
Kabeh bocah-bocah dijupuk.
Kanthi proses bodho iki ing pangadilan kulawarga sing diarani, sing dirahasiakake.
Dadi pers ora diijini mlebu. Lan wis kaya ngono suwene puluhan taun.
Lan sing kapitu lair ing panjara.
Lan aku uga ana ing kontak karo ibu Amerika ing sel jejere, sing anaké isih ana ing London.
Lan sawisé diekspor, sanajan aku wis mbantu sakabehe.
Wanita Amerika ngalami persis apa sing dialami wanita Nigeria.
Lan kaya sing diomongake pekerja sosial: "Ya, kowe ora bakal ketemu dheweke maneh."
Lan sing "agung" yaiku putri paling tuwa ing kulawarga iku dianiaya déning putrané kulawarga asuh.
Putri sabanjure ngandhani ibune yen dheweke tansah digawa menyang acara-acara curiga ing wayah sore sing mung ana priya.
Lan anak lanang sing isih cilik takon marang ibune apa kuwi pedofilia.
Lan apa sing kelakon sabanjure nalika kowe ana ing panjara?
Ya, nalika aku ana ing panjara, aku nerbitake petisi.
Lan ing kono aku duwe 16.000 tandha tangan lan luwih.
Lan aku uga wis entuk luwih saka 100.000 tampilan ing situs webku sing tak gawe kanggo bocah-bocah.
Aku nggawe kaca web kapisah kanggo skenario paling awon.
Lan kuwi carane aku dadi lumayan kondhang.
Lan iki tas sing isiné kabèh kertu sing tak tampa, sing tak gunakaké kanggo ngias témbok selku.
Aku ora tau bisa nggawe kalung saka iku.
Nanging mesthi aku ora pengin mbuwang mau.
Oh, Sabine, kita bungah banget kowe wis nampa panyengkuyungan iki, lan kowe bakal terus nampa.
Aku pancen kaget banget nalika ndeleng langsung carane bayi dijupuk.
Aku bakal nampilake iku kanthi ringkes.
"Dadi, sampeyan mung duwe siji pilihan ing titik iki."
Sampeyan kudu nyerahake dhèwèké marang paramedis, banjur sampeyan bisa seneng-seneng nerusaké perjalanan karo
kanca-kanca lan kulawarga sing lagi ngentèni ing njaba.
Utawa aku bakal njupuk saka kowe lan kowe bakal mlebu penjara.
Kowe kudu nggawe keputusan iki. Kowe kudu nggawe saiki.
Aku ora bakal ngeculake dheweke.
"Oke. Oke."
Tulung ayo ngeculake dheweke supaya dheweke ora cilaka, ya? Ayo mrana sedhela. Ya.
"Aku ngeculake dheweke. Aku ngeculake dheweke!"
"Ora, dheweke bakal menyang penjara."
Aku mung pengin ngomong yen aku ora bisa nindakake, nanging aku tetep ngidini dheweke.
"Lebokna tanganmu ing mburine punggungmu."
"Padha nutup lawang ambulans. Kuwi sing pungkasan sing tak deleng."
"Kowe nyulik putuku."
"Ora, mlebu mobil. Mlebu mobil. Kabeh apik-apik wae."
"Aku pengin pamit." "Ora apa-apa. Munggah menyang mobil."
"Aku pengin pamit." "Kowe mung nggawe kahanan dadi luwih parah."
Saben bocah regané watara siji yuta pound kanggo negara.
Dadi kuwi eyangé bayi.
Iku banget kejem lan nggegirisi.
Maksudku, padha mung nindakake tugase, ta?
Iku padha kaya ing jaman Nazi, sak bisa diterangake.
Padha mung nglakoni dhawuh lan wis dadi kaya robot.
Padha ora duwe emosi dhéwé.
Wong-wong kuwi saiki ora ngerti apa sing bener.
Ya. Iki asalé saka ndhuwur. Kabeh bisnis perdagangan bocah iki didhukung.
Apa sampeyan uga bisa ngonfirmasi kuwi?
Ya, ya, mula saka ndhuwur, ora preduli instansi sing endi.
Pegawai sosial ora bisa nindakake tugase tanpa polisi.
Polisi ora bisa nindakake iku tanpa pengadilan.
Ya. Kowé iku saksi sing wis ngalami kabèh iki saka cedhak.
Sampeyan bisa ngomong kaya ngono.
Inggih, kita matur nuwun sanget dhumateng panjenengan amarga komitmen panjenengan marang para ibu lan anak-anak.
Kita wis ngedegake platform Vetopedia, ing ngendi para ibu iki bisa ndhaptar lan nyathet
yèn anak-anaké wis dijupuk saka pangopènané.
Supaya kita uga bisa luwih mangerteni sistem ing mburine.
Mesthi wae kita bakal bungah banget yen kowe bisa nyebarake kabar lan nambah kesadaran ing jaringanmu, Sabine sing kinurmatan.
Ya, apa sing kowe lakoni iku nggumunake. Iku pancen apik banget. Matur nuwun wis ngrungokake aku.
Ya, matur nuwun sanget kanggo komitmen panjenengan marang para ibu lan bocah-bocah iki! Iku pancen apik banget.
Kita mesthi bakal nyebarake kabar iki, sayang Sabine McNiell. Lan kita tresna marang kowe.
Matur nuwun. Aku uga. Aku nduwéni rasa ngajeni banget marang kabèh sing wis kowe lakoni lan sing terus kowe lakoni. Lan kagum.
Ya. Kowé ana ing kahanan sing persis padha karo kita. Kowé pancen tanpa wedi lan wani. Iku nggumunake.
Apa ana bab liya sing kowe pengin kandha marang pamirsa ing AZK? Apa wae?
Dadi, AZK iku babagan sensor.
Lan aku mung ngarep-arep supaya ora ana wong liya sing ngalami apa sing kelakon marang aku
karo kabeh karya sing wis tak unggah online.
Iku wis nyebabake akèh karusakan marang aku lan para korban.
Sensor mung dipindhah menyang tingkat digital.
Lan iki nggegirisi, nggegirisi, nggegirisi, apa sing kedadeyan.
Nanging sacara umum, ora mungkin dibayangake.
Wong ora kepengin dadi akrab karo perasaan lan pengalaman negatif.
Ya, kabeh kaca ngarepmu wis dibusak saka internet.
Kabeh pakaryanmu kanggo korban wis dirusak lan dibusak. Iku nggegirisi tenan. Sayange, ya.
Nanging bakal kabuka, bakal dadi kabar umum, sayang Sabine.
Lan kabèh AZK njamin iki. Bener ta?
Ya!
Sabine wis umur 81 taun lan wis ngalami sangsara banget ing uripe.
Apik banget dheweke bisa nuduhake iki marang kita.
Lan kuwi pancen nyentuh atiku banget.
Lan saiki kita kepengin nerusake kasus anyar sing diposting ing Vetopedia dening Corinne Ioli.
Anak-anaké dijupuk saka dheweke. Potong!
Vetopedia maringi swara marang wong-wong nalika padha dibungkam.
Iki asring kelakon, utamane karo bocah-bocah sing dijupuk mlebu pangayoman.
Ibu tunggal utamane kadhangkala kaget banget amarga sistem peradilan sing kanthi paksa njupuk anak-anake saka dheweke.
Miturut statistik resmi, rata-rata 100 bocah dipisahake saka wong tuwane saben dina mung ing Jerman.
Vetopedia saiki menehi sampeyan kesempatan kanggo nggawe kasus sampeyan dadi umum.
Siji ibu sing njupuk kauntungan saka kesempatan iki yaiku Corinne Ioli.
Corinne Ioli iku wong Swiss.
Ing taun 2019, loro putrine dipisahake saka dheweke kanthi paksa.
Wolu wong, kalebu petugas polisi lan karyawan KESB , mlebu paksa menyang apartemené lan nggawa bocah-bocah menyang panti asuhan.
Bapaké bocah, sing wis pisah karo Corinne Ioli, ngajokaké pengaduan marang dhèwèké.
Alasane iku tuduhan sing ora ana dasare, kabèh wis dibantah déning para ahli.
Nganti saiki, nanging peradilan Swiss wis nglirwakake bukti sing ora bisa dibantah ing kabeh kasus lan ndhukung
bapaké bocah, sing nyoba nyudutaké ibuné liwat proses pidana.
Iki diwiwiti kanthi owah-owahan prilaku bocah-bocah wadon marang bapaké nalika isih manggon bareng karo dhèwèké lan ibuné.
Padha nolak kabèh kontak fisik lan mbela awaké dhéwé saka upaya nyedhaki kanthi nggaruk, ngigit, lan nggebuk.
Ing wektu sing padha, bapaké bocah mau ngembangaké kecenderungan pedofil.
Kedadeyan-kedadeyan iki nyurung Corinne Ioli pisah saka bapaké.
Banjur dhèwèké nglaporaké dhèwèké amarga wis ngancam kesejahteraan bocah.
Ora ana sing nggatekake kecenderungan nguwatirake bapak utawa nindakake penyelidikan apa wae.
Kosok baline. Pengasuh ing omah ing ngendi bocah-bocah manggon ngendika kaya ngene:
Sanajan bapak nganiaya anak-anake, dheweke isih tresna marang bapaké lan umume priya nduwé fantasi
paedofil, nanging arang tumindak miturut fantasi kuwi.
Wong sing ngopeni iki saiki dadi pasangan anyar bapak.
Ing taun 2021, dheweke entuk perintah larangan sakabèhé marang ibuné, sing nganti saiki isih berlaku.
Hakim banjur nyabut hak asuh saka ibu lan nransfer menyang bapak.
Ing September 2024, bapak pindhah menyang Swedia karo pasangan anyar lan loro putrine.
Nganti saiki, Corinne Ioli isih terus berjuang kanggo hak-haké minangka ibu.
Iki nambah kesadaran lan mbukak konspirasi ing balik penculikan bocah sing ora sah.
Informasi luwih lengkap bisa ditemokake ing situs web www.kinder-zurueck-nach-hause.ch lan www.MamaLoveCollection.com.
Halo, sayang Corinne. Halo, sayang Lois.
Kowé pancen kaget tenan nalika krungu kuwi. Kepiye bisa kedadeyan kaya ngono?
Penempatan sing diarani bengkok kuwi nyebutake "Parental Alienation Syndrome", PAS.
PAS didegaké déning Richard Gardner, sing dhéwé iku pedofil.
PAS nyatakake yèn yèn bocah nolak bapaké ing konteks pisahé wong tuwa lan/utawa malah nglaporake
kekerasan seksual saka bapaké, PAS ngaku yèn bocah iku goroh.
Ibune wis ngatur supaya dadi kaya ngono.
Hubungan ibu lan anak iki kakehan cedhak, meh simbiotik, mula anaké kudu dipisah saka pangreksan ibuné,
dipasrahaké marang bapaké lan kontak karo ibuné diputus.
Kasus kita ngemot kabeh unsur PAS. Tema paedofil ing wangun fantasi paedofil.
Nanging, PAS uga ditrapake nalika ana bukti sing ora bisa dibantah babagan perkosaan bocah déning bapak.
Penting kanggo dicathet yèn tingkat perkosaan bocah iku nggegirisi.
Utamané ing konteks kulawarga, yaiku bola-bali sajrone pirang-pirang taun.
Kita uga ngerti yèn saka sewu tuduhan panyalahgunaan bocah, mung loro sing digawé-gawé.
Iku panaliten saka Kementerian Kehakiman Prancis.
Mitos manawa ibu-ibu ngarang kekerasan iku cetha dadi strategi kanggo nglindhungi para pelaku.
Ah, ya wis. Dadi kowe bisa ngomong yèn PAS iku semacam tameng pelindung kanggo wong sing nglakoni perkosaan bocah?
Bener, kuwi.
Ibu-ibu lan bocah-bocah digambarke minangka tukang goroh, dibungkam, lan kita ditarik mlebu jebakan kasus-kasus individu.
Kita ora kasus sing kapisah.
Kita wis biasa karo modul teks lan tembung kunci sing padha sing digunakake sacara internasional ing laporan ahli lan putusan.
Lan kita uga nyekseni teror resmi sing padha sacara internasional marang ibu-ibu sing nyoba nglindhungi anak-anake.
PAS lan panyingkiran anak sing ora sah iki nyebabake trauma abot marang anak lan ibu, malah bisa nyebabake disosiasi.
Kaya durung cukup, ibu-ibu sing nyoba nglindhungi anak-anake diadhepi panganiayaan kaya mburu penyihir ing
saben tingkat – sacara profesional, sosial, finansial, lan malah nganti ora duwe papan dunung.
Kanggo apa para pelaku pancen ngindhari kaya setan ngindhari banyu suci?
Kaping pisan, ana bocah-bocah sing duwé ikatan sehat karo ibuné lan ngandhani ibuné babagan siksaan apa waé sing wis dialami, lan
kapindho, mesthi ana ibu-ibu sing slamet saka panyabutan bocah iki, padha jejaring siji lan
sijiné lan ngrembug bab kuwi kanthi terbuka.
Ana distorsi setan sing kedadeyan ing kene.
Lan kita kudu mbalèkaké manèh.
Padha kepéngin kita meneng, mula kita ngomong.
Padha kepengin kita ambruk, mula aja nganti padha bisa ngalahake kita.
Ya. Apik banget, banget.
Iku pancen tantangan sing cukup angel.
Lan iki babagan ngangkat awakmu dhéwé saben dina.
Mesthi wae, tresna marang bocah-bocah mbantu iki.
Lan banjur pitulungan teka. Lan kita gumantung marang pitulungan iki.
Inggih, matur nuwun sanget. Ayo tak ringkes apa sing tak pahami saiki:
PAS iku sawijining konstruksi teoretis sing diwenehi tampilan validitas ilmiah.
Iki digawe déning pelaku kanggo ngremehake korban supaya bisa nglindhungi awake dhéwé lan pelaku liyané.
Iku muni banget akrab kanggo aku, amarga kita uga ngerti bab sing padha saka False Memory Syndrome Foundation.
Dadi, babagan memori palsu, kabèh iku salah.
Apa ana gandhèngan antara PAS lan FMS (False Memory Syndrome)?
Mesthi. Richard Gardner, kaya sing wis tak kandhakake, panemu PAS, dheweke dhéwé iku pedofil.
Para wong tuwa sing ngedegake False Memory Syndrome Foundation iku wong tuwa sing wis dituduh
nindakake panyalahgunaan ritual dening anak-anake.
Ana tumpang tindih sing jembar antarane loro bidang pelajaran.
Lan kita ngerti ana kasus ing omah lan ing luar negeri babagan penculikan bocah sing ora sah sawisé PAS, ing ngendi
bocah-bocah dijupuk saka ibuné, dipasrahaké marang bapaké, banjur digawa menyang ritual iki lan disiksa ing kono.
Dadi Richard Gardner, pangadegé, saiki wis seda, lan Yayasan Sindrom Memori Palsu wis dibubarake.
Nanging nganti saiki padha terus nemtokake proses perkara kejahatan paedofil lan panyalahgunaan ritual iki.
Kepiye bisa tetep ngeyel banget?
PAS kepengin nyegah supaya tindak pidana paedofil ora kabuka.
Yayasan Sindrom Memori Palsu kepengin nyegah jaringan satanik supaya ora kabuka.
Kita lagi ngadhepi inti sejati saka kejahatan.
Yen loro bidang iki ambruk, sing liyane – lan kanthi 'sing liyane' aku tegesé keuangan, farmasi, media,
pendidikan, lan sapituruté – bakal langsung tertata dhéwé.
Lan mulane kita kudu guyub rukun lan nglawan kejahatan paedofil lan penculikan bocah sing ilegal iki.
Iki sirah abadi saka Hydra.
Sawise kuwi rampung, dheweke wis kalah.
Ya! Tepuk tangan! Apik tenan!
Matur nuwun wis ngadeg ing kana kaya watu ing ombak.
Matur nuwun sanget, Lois. Lan muga-muga AZK sing nyenengake.
Matur nuwun, matur nuwun. Saiki aku pengin nyerahake marang sawijining wanita sing uga wis teguh kaya watu sajrone 30 taun.
Lan iki Andrea Christidis. Muter klipe!
Dr Andrea Christidis iku juara kabeneran lan kaadilan – kanggo bocah-bocah lan wong tuwa.
Dheweke psikolog sing spesialis ing psikologi klinis, pendidikan, neuropsikologi,
kriminal, lan forensik, uga dadi terapis prilaku.
Ing perané minangka ahli mandhiri, dhèwèké wis mriksa luwih saka 1.000 kasus kulawarga kanggo netepaké apa panyabutan
anak déning kantor kesejahteraan pemuda iku wis pantes.
Kanthi nindakake kuwi, dheweke mbukak laporan kesopanan, tandha tangan palsu, panyalahgunaan data, diagnosa palsu,
korupsi pamaréntahan, cathetan palsu, panyebaran fitnah marang karakter, lan panyataan fakta palsu.
Dheweke uga nemoni kasus kekerasan ritual setan.
Amarga komitmené sing gedhé, dhèwèké ngadhepi akèh alangan wiwit wiwitan.
Contone, wis ana upaya kanggo nyopot gelar-gelar profesionalé.
Luwih saka 80 tuduhan pidana diajukake marang dheweke, nanging kabeh dibatalake.
Dr Christidis mbabaraké yèn ana panyalahgunaan institusional sing kedadeyan ing omah pangreksan ing
Jerman, ngéksploitasi bocah-bocah kanthi manéka cara.
Kanggo nglawan iki, dheweke ngedegake asosiasi "Axion Resist" ing taun 2024.
Iki dumadi saka para ahli saka bidang kedokteran, psikologi, pendidikan, hukum, kriminologi, biologi, lan TI,
lan padha komitmen kanggo nglindhungi bocah-bocah lan kasehatane, uga kamardikan lan panguwasa hukum.
Penggabungan iki bakal ngidini keahlian saka macem-macem departemen digabung kanthi efektif.
Dr Andrea Christidis lan bojone uga dadi anggota dewan MWGFD (Medics and Scientists for Health, Freedom and
Democracy), sawijining asosiasi sing darmabakti kanggo nglayani kesehatan lan kesejahteraan sosial masyarakat.
Halo Andrea! Apik banget kowe ana ing kene!
Kami kepengin krungu sawetara fakta saka sampeyan babagan perdagangan bocah lan njupuk bocah mlebu pangayoman.
Sampeyan iku ahli sejati ing babagan iki.
Kita bakal seneng banget krungu babagan pengalaman sampeyan.
Ana ceramah sing kowe wenehake sing isa dirungokake pirang-pirang jam. Kowe duwe akèh sing arep diomongake.
Dina iki sampeyan mung duwe 20 menit, mula aku ngaturake muga-muga sukses kanggo nyimpulake!
Matur nuwun wis maringi aku kesempatan kanggo ana ing kene. Aku wis nyadari yen aku wis kenal karo sawetara pembicara lan
wis nganakake simposium utawa wawancara karo dheweke dhéwé.
Iku isih ngaruh banget marang aku. Aku mung bakal miwiti ngomong babagan carane pamaréntah bisa nyedhaki akèh bocah-bocah iki.
Lan aku bakal miwiti karo sawetara poin langsung.
Titik siji – pambuka: Wajah ganda perlindungan bocah.
Jerman dianggep minangka nagara konstitusional, pangayoman sing aman kanggo bocah-bocah.
Nanging kasunyatan nggambarake gambaran sing beda banget.
Ing pungkasan taun 2023, watara 215.000 bocah ana ing pangayoman – ing omah bocah,
kulawarga asuh, utawa fasilitas kesejahteraan pemuda.
Ing taun 2024, kira-kira 190 bocah dipisahake saka wong tuwane saben dina.
Saben taun, watara 148.600 perkara babagan hak asuh lan akses diproses – nganti 86.000 bocah melu
lan kejiret ing perkara sing banget kontroversial.
Ing wektu sing padha, biaya saben kasus saya mundhak: ing taun 2016 wis luwih saka
€12.000 – saiki luwih dhuwur kanthi signifikan.
Jumlah belanja taunan total kanggo perawatan ing njaba omah ngancik 8 milyar euro.
Pelindhungan bocah wis suwe dadi bisnis milyaran paun.
Nanging ing mburi fasad iki nyumput kekerasan institusional, kapentingan ekonomi, lan kegagalan struktural.
Titik kapindho: Dr Reiner Fuellmich wis nyedhiyakake informasi sing nyebar ing saindenging jagad.
Pengacara iki sing misuwur sacara internasional, Reiner Fuellmich, dadi dikenal déning yuta-yuta wong liwat Komite Corona.
Misié: kanggo nggedhekake kesadaran babagan ketidakadilan politik lan sosial.
Dheweke uga nglaporake perdagangan bocah, pelecehan seksual ing lembaga, lan korupsi ing panguwasa umum.
Nanging nalika Fuellmich kepengin nyelidiki bencana banjir ing Lembah Ahr ing Komite Corona – ing ngendi konon ana tengkorak
bayi sing kaangkut banjir, miturut laporan akèh warga, sing mesthi dadi pratandha panyalahgunaan ritual – wiwit ana
perebutan kekuwatan sing nyebar nganti adoh ngluwihi Jerman.
Titik iki uga wis nyebabake (kaya sing wis kasebut bola-bali dina iki) wong-wong liya sing ngajokake panjalukan iki kepengin
nyelidiki – ora mung Dr Reiner Fuellmich, nanging uga, umpama, Max Eder, sing saiki ditahan lan durung didakwa, lan sing nalika
semana ngedegake GSG 9 , sing pancen banget aktif ing babagan iki, lan liyane sing ana gandhengane karo sing
diarani grup Prinz-Reuß, miturutku ana 26 wong – isih ditahan nganti saiki. Loro saka wong-wong mau wis seda.
Ing tanggal 5 September 2022, pengaduan pidana tanpa dasar marang Dr Fuellmich bakal diterusake.
Dheweke gagal, nanging pengadilan banjur ngajokake tuduhan dhewe.
Pola sing wis lumrah kanggo akèh pelapor – wong-wong sing takon pitakon sing ora nyaman banjur dadi obyek penyelidikan dhéwé.
Banjur, Dr Reiner Fuellmich ngedegake ICIC.law (https://icic.law/), sawijining portal informasi internasional.
Wawancarane – contone karo Calin Georgescu tanggal 22 Desember 2022 lan Cathy O'Brien tanggal 20
Agustus 2023 – tekan pamirsa ing saindenging jagad.
Kaya sing wis diterangake Marcel Polte dina iki, Cathy O'Brien dadi korban pelecehan ritual. Dheweke uga kena pengaruh
program MKultra iki minangka "subjek tes" – kuwi sing tak sebut.
Saiki aku tekan poin telu: Kasus panyalahgunaan ing Berlin – Nalika sistem gagal.
Ing tengahé kasus iki ana bocah lanang umur patang taun sing nyritakaké marang ibuné
babagan pelecehan lisan lan anal déning bapaké.
Dhokter spesialis anak lan dhokter-dhokter ing Rumah Sakit Charité mastèkaké kecurigaan sing kuwat babagan pelecehan
seksual sing isih terus kedadeyan. Ana bukti foto lan laporan.
Aku wis nglaporake iki taun kepungkur ing wulan Desember ing sawijining simposium ing Bavaria.
Kowe isih bisa nonton ing YouTube ing bagean "Axion Resist".
Nanging, miturut ibune, pengacara korban saka Berlin ora ngirimake temuan penting saka penyelidikan menyang pengadilan.
LKA banjur nutup panyidikane.
Pangrasane: "Kabeh iki mesthi metu saka imajinasi bocah utawa dipengaruhi dening ibune."
Rekaman audio saka interogasi nuduhaké yèn ora ana pratandha pangaribawa saka ibu. Aku nduwèni rekaman audio kasebut.
Prosedur pengadilan wis rampung. Ibune wis pirang-pirang taun ora bisa ketemu karo anaké. Saiki bocah lanang iku umuré 14 taun.
Para saksi wis ngandhani aku – aku ora bisa mriksa utawa nyelidiki iki – yèn bocah lanang kuwi saiki
diduga makarya dadi bocah pelacur ing dalan-dalan Berlin.
Kaping papat: eskalasi lan hak istimewa pelaku.
Bocah lanang ngalami masalah prilaku sing parah: prilaku seksual, inkontinensia, lan pikiran bunuh diri.
Dheweke nyengkuyung wong diwasa supaya melu tumindak seksual lan bola-bali mbaleni adegan
kekerasan ing taman kanak-kanak lan sekolah.
Ana rekomendasi perawatan saka para profesional medis. Rekomendasi kasebut diabaikan.
Bapaké nolak dhèwèké, nanging isih bakal diparingi hak asuh tunggal ing taun 2015.
Ibu, kaya sing wis tak kandhakake, kelangan kabèh kontak karo anaké.
Dheweke ora diidini ndeleng anaké sajrone setaun.
Banjur sporadis lan karo wong liya, lan saiki dheweke wis pirang-pirang taun ora ana kontak.
Sawetara laporan partai mastèkaké yèn ana panyalahgunaan. Kabeh dilirwakaké.
Ing taun 2017 lan 2018, nalika bocah mau wis suwé manggon karo bapaké, Kantor Kesejahteraan Remaja Neukölln
ndokumentasikaké prilaku seksual sing parah ing bocah mau.
Bocah lanang kuwi ngomong bola-bali, "Aku pengin mati."
Aku wis mriksa kabeh berkas sing disedhiyakake kanggo aku dening pangadilan kulawarga lan sapiturute. Ora
ana bukti manawa ibune ngancam kesejahteraan bocah.
Kaping lima: keterlibatan lan perlindungan sistemik marang para pelaku.
Ibune ngerti manawa National Centre for Missing and Exploited Children (NCMEC) – sing wis kasebut déning Uwe Kranz – wis
ndhaptar laporan pornografi bocah sing ana gandhèngané karo kasus iki. Laporan kasebut wis dicathet ing Kantor Kepolisian Kriminal
Negara (LKA), nanging ora ana panyelidikan sing ditindakake.
Carsten Stahl, sing sacara umum ngetokake awake dhewe minangka pelindung bocah, wis kenal karo sing diduga pelaku
– bapaké – sacara pribadi wiwit isih enom, miturut ibuné.
Dheweke uga ngunjungi dheweke ing apartemen sing padha diduweni – nalika ibune isih manggon bareng karo bapake.
Nanging Carsten Stahl nggugat ibune amarga dheweke kandha yen Carsten Stahl ngerti bapak iki.
Ibu mau menang ing pengadilan lan hakim takon, "Apa sejatine sing arep digayuh Stahl nganggo iki?"
Kenapa ibune ora diijini ngomong yen dheweke ngerti bapake?
Kaping enem: Kasus Dr. Dorothea Thul – Intimidasi dhokter.
Dokter spesialis anak Dr. Dorothea Thul nyiyapake laporan medis atas jeneng ibune, negesake yèn
bocah lanang iku wis ngalami kekerasan seksual kronis.
Ora suwe sawisé kuwi, dhèwèké diserang ing njaba apartemené. Dhèwèké diancam, dibawa mlebu ing bangsal psikiatri lan
ditahan – amarga ora bisa nglebokaké dhèwèké menyang rumah sakit jiwa – amarga tuduhan "tingkah laku ngina".
Kapitu: Konteks sosial – Nalika perlindungan bocah dadi industri.
Ing mburi nasib-nasib individu iki ana sawijining sistem kanthi insentif sing keliru.
Layanan kesejahteraan anak lan remaja umum mbutuhake biaya milyaran saben taun.
Rata-rata, luwih saka €12.000 saben wulan dibelanjakake kanggo saben bocah sing dirawat. Sawetara
panyedhiya nampa sepuluh kaping saka jumlah kuwi.
Saiki para politikus – aku biyen dadi politikus lokal, mula aku bisa ngomong iki – wis nganggep
kemiskinan minangka ancaman tumrap kesejahteraan bocah.
Yen kemlaratan dianggep ancaman tumrap kesejahteraan bocah, mesthi wae ana pitakon: kenapa wong tuwa ora njupuk bocah mau?
Kenapa omah-omah anak utawa wong tuwa asuh nampa dhuwit iki?
Ditambah maneh ana mlaraté bocah sing saya mundhak – sing, miturut Bundestag, nduwèni akibat jembar kanggo kabèh proses
pendhidhikan – pangadilan kulawarga sing kewalahan, kurangé pangreksan bukti ing kasus pelecehan seksual, lan
perlindungan institusional marang para pelaku sing malah nyalahké ibu nalika padha curiga utawa nglaporake pelecehan.
Aku bisa ngomong iki amarga aku wis mriksa luwih saka sewu kasus hukum kulawarga lan wis mriksa lan mènèhi kritik marang
pendapat ahli sing jumlahé padha sajrone pirang-pirang taun.
Aku kudu ngomong saka awal yèn pancen angel mbuktekake pelecehan seksual yèn ora ana
bahan genetik utawa tatu serius sing ditemokake.
Nalika bocah-bocah nggawe klaim kaya ngono, ibune asring dituduh ngapusi bocah.
Banjur diomongake yen ibune ngancam kesejahteraan bocah lan bocah kasebut dikirim menyang sing diduga
pelaku – meh ing kabeh kasus, aku bisa masthekake kuwi.
Lan banjur ana perlindungan institusional marang para pelaku, sing ngkriminalake ibu-ibu – iku faktor liyane – asring banget
ibu-ibu banjur ngadhepi proses pidana utawa dikirim kanggo perawatan psikiatri. Kadhangkala
padha diwenehi diagnosa sing pancen ora akurat.
Iki ateges sapa waé sing nglaporake kekerasan bisa kelangan anaké dhéwé. Mula, nglindhungi para pelaku dadi kapentingan nasional.
Kaping wolu: Paralel sajarah – sisih peteng saka pangopènan residensial. Kasus-kasus iki ora kedadeyan sing kapisah.
Saka eksperimen Kentler nganti Haasenburg, Desa Anak SOS lan Lena cilik saka Wunsiedel:
Bolak-balik, kekerasan seksual, panyiksaan, utawa pati kedadeyan ing lembaga sing diawasi déning negara utawa gereja.
Informasi iki wis didokumentasikake sacara umum. Sampeyan uga bisa nemokake ing kaca
ngarep situs web kita ing bagean "Axion Resist" .
Kita uga wis nganakake akèh simposium babagan topik iki lan nyebutaké akèh kasus lan sumber.
Akeh korban sing ora tau dirungokake. Lan wong-wong sing mbela marang ketidakadilan – aku
ngerti tenan bab kuwi – asring dadi sasaran dhéwé.
Lan kaping sanga, uga minangka pungkasan: rega kasunyatan.
Dr Reiner Fuellmich nglambangake wong-wong sing ngomong bebener sing ora nyenengake.
Dheweke kepengin mbukak korupsi, panyalahgunaan, lan penyalahgunaan wewenang. Amarga kuwi, dheweke dikriminalake.
Dr Dorothea Thul mendiagnosa apa sing ora ana sing kepengin krungu lan kelangan kamardikané.
Iki uga ditrapake kanggo Max Eder lan liyané saka grup Prinz Reuss, lan mesthi uga kanggo akèh wong liya.
Lan mulane aku pengin nambahake manawa kita bakal nyantumake akun sumbangan ing situs web Axion Resist kanggo
wong-wong sing lagi ditahan lan kanthi darurat butuh dhukungan – dana kanggo pembelaan hukumé.
Kita bakal nerbitake iki ing kaca ngarep situs web kita.
Ibu-ibu sing kepengin nglindhungi anak-anake diilangi hak-haké.
Lan bocah-bocah sing butuh pitulungan ditinggalake marang sistem sing kudune bakal ngrusak dheweke.
Aku kelingan pratelan sing digawe déning politikus lan mantan Kanselir Olaf Scholz, sing ngomong ing taun 2002: "Kita
wis entuk keunggulan udara ing ndhuwur amben bocah-bocah."
Iki ateges negara wis njupuk anak-anak mau mlebu pangayomané.
Padha diindoktrin – malah ing taman kanak-kanak lan sekolah – nganggo pendidikan seksual lan sing ora pantes.
Kita nduwé "Original Play" iki, ing ngendi wong tuwa ora ngerti yèn wong lanang anèh mlebu paksa menyang taman
kanak-kanak lan nglakoni pelecehan seksual marang bocah-bocah.
Ana uga kasus kekerasan lan sapiturute. Dadi kahanan kaya ngono kelakon lan wong tuwa ora duwe kesempatan. Yen padha ngeluh,
padha kudu nyiapake yen anak-anake bakal dijupuk saka dheweke.
Lan pesen pokok saka kabèh iki yaiku: perlindungan bocah ora kena dadi alesan kanggo nutupi.
Wong-wong sing mbukak kaluputan nglindhungi bocah-bocah – dudu sistem.
Lan nyedhiyakake panginepan kanggo bocah-bocah meh padha karo lisensi kanggo nyetak
dhuwit. Aku mung kudu ngomong kuwi ing kene.
Pencerahan diwiwiti nalika meneng dadi wajib.
Matur nuwun. Matur nuwun.
Iki wis rampung kanthi brilian ing kene mung sajrone wektu sing cekak, lan kanthi ringkes banget!
Kula matur nuwun sanget sanget dhumateng panjenengan amarga dedikasi panjenengan marang bocah-bocah lan
amarga panjenengan mbela dheweke kanthi gagah berani.
Wadon sing becik tansah melu ing proses hukum.
Nalika kita ngobrol liwat telpon, dheweke mesthi kudu menyang pangadilan lan ngadhepi sidang liyane, "Siji detik, aku isih
kudu…" Lan dheweke nyiapake kabeh ing wayah bengi amarga dheweke isih ana ing pangadilan
lan isih kudu… Cekaké: kowe iku pahlawan wanita!
Ya! Lan matur nuwun sanget wis nyambungake poin-poin iki uga.
Lan aku mugi panjenengan tansah kasil lan matur nuwun sanget saka jeroning atiku kanggo sumbangan panjenengan.
Matur nuwun. Matur nuwun sanget.
Ya, panonton sing kinurmatan, saiki kita wis krungu akèh jinis kejahatan.
Kita wis entuk pangerten babagan apa tegese ideologi setan iki, apa tegese kanggo bocah-bocah, lan apa inti Satanisme.
Iki sejatine ditujokake marang anggota kita sing paling ringkih, yaiku anak-anak kita. Iki meh ora bisa ditahan.
Saka siji sisih, kowe bisa tenggelam ing putus asa lan mikir: Ya, apa sing bisa kowe lakoni ing kene?
Utawa kita uga bisa ngomong: Ya, kabèh iki saiki wis kabuka amarga kita wis manunggal ing semangat, supaya
ora bisa manèh didhelikaké. Lan kuwi kamenangan gedhé.
Ing wiwitan AZK iki, bapakku kandha yèn saben esuk jam enem, kanthi proklamasi sinergis, kita tetep bakal
ngalahaké kekuwatan sing katon ora bisa dikalahaké iki.
Kanthi pandonga iman sing kreatif iki, kita wis – ayo tak omong iki – miwiti kabeh proses supaya kahanan kejem iki
kabuka lan selimut kandel sing nutupi mau kabuwang adoh.
Lan uga manawa saya akèh penyintas sing wani ngomong, para saksi padha maju, para pelapor rahasia saya kerep muncul, para
ahli padha mbukak apa sing kedadeyan ing kéné. Lan padha uga nampa kabèh panganiayaan kanggo mbukak kabèh iki!
Mung lumantar pepadhang, konspirasi ala iki bisa dihukum, nalika wis katon ing saindenging donya lan ora bisa maneh didhelikake.
Lan kita bakal terus tekun ing bab iki, mula aku pengin nyengkuyung kowe maca proklamasi-proklamasi iki saben esuk.
Aku ngajak kowe kabeh supaya nindakake kaya sing wis ditindakake bapakku esuk iki.
Lan aku ngomong maneh: iki asil saka proklamasi sinergis kita sing ndadekake luwih akeh penyintas nemokake keberanian – sanajan
kena ancaman pati – kanggo nyritakake marang kita kabeh babagan para monster sing mrentah kita ing kene, carane padha nutupi
siji lan sijine lan narik tali urusan donya saka mburi layar.
Lan mulane kita padha nyawiji ing kabèh kelemahan kita, ing kéné lan saiki, lan kita nggawa pesen iki menyang donya.
Aku uga pengin ngucapake marang saben saka pitung panyatur yèn kowe wis nindakake pakaryan sing apik banget.
Nanging kita nyebarake pesen iki amarga topéngé wis tiba lan saiki kita bisa ndeleng sapa sing ana ing mburi
kabèh iki lan sapa sing saktenané ngeterorake kita ing kéné.
Lan kita ngadeg ing kana kanthi kabèh kelemahan kita lan kandha: Cukup wis cukup! Cukup wis cukup!!!
Saiki aku pengin ngajak adhiku Elias lan garwane Stefanie munggah menyang panggung.
Sawisé istirahat, Elias bakal njupuk alih blok sabanjuré, ing ngendi kita bakal nyinaoni wilayah liya lan uga luwih nyadari
kekuwatan sing kita duwé nalika kita ngetokaké kabèh iki marang umum nganggo Vetopedia – nalika padhang sumunar marang kabèh mau.
Nanging saiki aku bakal nyerahake marang Stefanie. Dheweke wis nulis lagu lan bakal
ngomong sawetara tembung babagan iku sawisé iki.
Aku malah diijini main suling pan sakedhik ing kene, sing apik kanggo aku, amarga mbantu aku santai saka kabèh iki. Oke.
Aku Stefanie Sasek, bojone Elias Sasek.
Bebarengan kita duwe papat anak cilik sing lucu banget.
Aku pengin nyritakaké sak cekak carané lagu kula kawangun: Lois, aku wis nonton dokumentarmu ing
Kla.TV, telung dokumentarmu babagan "Blood Sects".
Kuwi pancen ngagetake aku tenan. Kuwi pancen nggegirisi.
Sawetara dina sawisé lairé anak kaping papat, aku bolak-balik ing amben lan ora bisa mbusak gambar-gambar iki saka pikiranku.
Aku krasa banget kena pengaruh karo apa sing kelakon, lan iki pancen ora bisa dibayangake kanggo ibu, nggegirisi tenan.
Lan banjur aku weruh sinar pangarep-arep ing wayahe kang angel iki, nalika aku nyadari: ing kahanan ringkih kita saiki, kita
kudu tetep teguh lan mung ngenteni ana sing bakal teka marang kita, amarga mekanisme anyar bakal
dibebasake sing bakal nyurung sawijining prakara supaya obah.
Lan banjur, kaya sing tak kandhakake, aku kepikiran ide, lan aku ora pengin ngomong luwih akeh bab
kuwi, amarga aku wis nyelehake kabeh ing laguku.
Apik banget maneh kowe, Lois, wis nemu wektu kanggo ngiringi lagu nganggo seruling panmu. Lan uga banget nyenengake
manawa loro iparku lan iparku wadon saiki ana ing panggung bareng aku. Iki sawijining produksi bareng.
Kita nulis melodi, lirik, lan kabeh liyane bebarengan, lan aku bungah amarga saiki kita bisa nampilake lagu iki.
Muga-muga iki maringi padhang ing pungkasan terowongan ing prakara sing angel iki. Matur nuwun!
Kowe nglempit ing pangkuanku, kebak kapercayan
Isih kakehan cilik kanggo bebaning donya iki
Pintu wis ditutup, pepeteng kudu ngenteni
Nanging aku wis ngerti manawa ora bakal tansah kaya ngene.
Lan isih tak gendong kowe ing pangkuanku
Nanging ing njaba, sakabehe donya padha ngenteni kowe
Sapa sing bakal nglindhungi sampeyan ing jaman kang angel iki?
Nalika kowe krasa ora duwe daya lan ketidakadilan
Nanging rungokna, anakku Ora ing kekuwatan, nanging ing kelemahan Kowe bakal nemokake kunci kanggo wektu iki
Ora wong sing kuwat sing ngganti donya iki Nanging wong sing ngaso ing kelemahan ing pangkuan Sang Pencipta
Sanajan aku wis suwe ngadeg dhewe aku krasa kaya kowe, ora ana daya lan cilik banget
Aku weruh sangsara jaman kita lan ngadeg Mung liwat kapercayan ing tengah badai
Amarga ora ana ing kekuwatan, nanging ana ing kelemahan Sing kunci kanggo wektu iki wis siap
Ora wong kuwat sing ngganti donya iki Nanging wong sing ngadeg ing ringkih ing tengah badai
Lan kabèh sing kuwat ora bisa mindhah apa-apa, Nalika kita ngaso kanthi percaya ing pangkuané Sang Pencipta
Nalika kita ngaso kanthi percaya ing pangkuan Sang Pencipta