ლოის სასეკი Kla.TV-ის დამფუძნებლის, ივო სასეკისა და მისი მეუღლის, ანი სასეკის, თერთმეტი შვილიდან უფროსი ქალიშვილია.
2006 წელს ის "Panorama Film"-ში პროდიუსერის მენეჯერად დაინიშნა და პასუხისმგებელი იყო მამამისის ათ ძირითად
სრულმეტრაჟიან ფილმზე გადაღებისა და პოსტპროდაქშენის პროცესებზე.
2012 წლიდან ის ასევე არის ინტერნეტ-ტელეარხ Kla.TV-ის საწარმოო მენეჯერი და საერთო კოორდინატორი.
ლოისს განსაკუთრებული ორგანიზაციული უნარები აქვს.
გარდა ამისა, მისი უდიდესი ძლიერი მხარე ადამიანების მოტივირებისა და შთაგონების უნარშია.
ეს კონკრეტულად ჩანდა, როდესაც AZK ჯერ კიდევ დიდ დარბაზებში იმართებოდა.
მისი კოორდინაციით, მოვლენის შემდეგ სულ რაღაც ნახევარ საათში 20 ტონა მასალა დაშალეს და დატვირთეს, და ამ
პროცესში ჩართულმა ყველამ შესანიშნავად გაატარა დრო.
ასევე, მან Kla.TV-ის ასობით მოხალისეს შორის ძლიერი და ენთუზიაზმით სავსე გუნდი ჩამოაყალიბა.
13 წელზე მეტია, რაც ყოველდღიურად უზრუნველყოფს საკუთარი პროგრამების ტრანსლიაციას 195 ქვეყანაში და 80-მდე ენაზე.
ყველა, ვინც ლოისს იცნობს, იცის, რომ მას დიდი გული აქვს ყველა სუსტი და გაჭირვებული ადამიანის მიმართ.
ისინი განსაკუთრებით შეძრწუნდნენ სატანური რიტუალური ძალადობის მრავალი მსხვერპლის ბედით.
სურვილმა, ამ ხალხისთვის ხმა მიეცათ და მათ წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების შესახებ საზოგადოებისთვის ეცნობებინათ, ლოისი,
Kla.TV-ში დროის მომთხოვნი მუშაობის პარალელურად, სხვადასხვა მნიშვნელოვანი დოკუმენტური ფილმის სცენარისტი გახდა,
როგორიცაა "სისხლის სექტის" (Blutsekte) 1-დან 3-ე ნაწილები.
ეს ფილმები მილიონობითჯერაა ნანახი.
ამ ნამუშევრებით წახალისებულმა მრავალმა მსხვერპლმა გადადგა ნაბიჯი და საკუთარი ტანჯვის ისტორიები საჯარო გახადა.
ლოისი ბევრ მათგანს პირადად ეკონტაქტება.
მისი უახლესი ფილმი, "1024 რიტუალური ძალადობის გადარჩენილი და წყალდიდობა გრძელდება!", ერთი კვირის წინ 30-ზე მეტ ენაზე გამოვიდა.
დიახ, ძვირფასო მაყურებლებო, ამ 22-ე AZK-ზე. პირველ ნაწილში ჩვენ მოვისმინეთ ჩემი მამის, ივო საზეკის, და
მისი ვრცელი კვლევის შესახებ. მან ეს ჩვენ გაგვიმხილა.
ასობით ადამიანმა საკუთარი ნებით დაუთმო დრო, რათა ეს გლობალური საიდუმლო ორდენები სააშკარაოზე გამოეყვანა.
ინტენსიური კვლევა ტარდებოდა ღამეების განმავლობაში.
ვეტოპედიის პირველი ბლოკის ბოლოს, ჩემმა ძმამ, ელიაშმა, გვიჩვენა, თუ როგორ შეგვეძლო საკუთარი თვალით გვენახა და გადაგვემოწმებინა
ამ საიდუმლო საზოგადოებების ფონდები მსოფლიოს დიდ რუკაზე.
ჩვენ ნათლად ვნახეთ, თუ როგორ არის ეს სამყარო ყველა სფეროში ამ საიდუმლო საზოგადოებების ხელში.
მაღალი რანგის მასონობის მარწუხებში, რომელიც გარე სამყაროსთვის ძალიან ჰუმანურად და მეგობრულად გამოიყურება.
თუმცა, უმაღლეს დონეზე, ჩვენ საკუთარი ყურით მოვისმინეთ და წავიკითხეთ მათივე ნაწერებში, რომ სატანა/ლუციფერი
მათი ღმერთია, ხოლო ბიბლიის ღმერთი და იესო ეშმაკები არიან.
ყველამ, ვინც AZK-ის პირველი ნაწილი გამოტოვა, აუცილებლად უნდა მოუსმინოს ჩემი მამის, ივო საზეკის,
გამოსვლას, რომელიც ამ მეორე ნაწილის საფუძველია.
რადგან ახლა ამაზე ვშენებთ. რა არის შედეგი იმისა, რომ სატანა ღმერთია?
ადამიანს შეიძლება ჰგონია: "ჩემთვის არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ არის ღმერთი".
მაგრამ რა არის იმ ადამიანების ქმედებები, რომლებიც სინამდვილეში სატანას თავიანთ ღმერთად მიიჩნევენ და მას სცემენ თაყვანს?
როგორც უკვე აღვნიშნე, ბოლო წლებში სატანიზმის მსხვერპლთა ასობით ანგარიში გამოვაქვეყნე.
მე მათ მოვუსმინე, ვისაუბრე მათთან, წავიკითხე მათი ანგარიშები, ვუყურე მათ ფილმებს და ყველა მათგანი ზუსტად
იმას მოწმობს, რასაც მამაჩემმა ამ დილით ამხილა: ეს სასტიკი ბავშვთა მსხვერპლშეწირვები და ა.შ.
არ მჭირდება ამ ყველაფრის კიდევ ერთხელ გამეორება.
აუცილებლად მოუსმინეთ ამ სიტყვას და უყურეთ ამ ფილმებს, რომლებშიც მსხვერპლები ყველაფერს სიტყვა-სიტყვით ადასტურებენ.
მაგალითად, რომ მაღალი ხარისხის მასონობას სათავეები წმინდა სატანიზმში აქვს.
მაგრამ ამ მსხვერპლთ პირადად გამოუცდიათ, რას ნიშნავს, როდესაც სატანა "ღმერთია", ან როდესაც სატანას სცემენ
თაყვანს, როდესაც მას იხმობენ, როგორც ეს 33-ე ხარისხის მასონ არტურ ედვარდ უეიტისგან მოვისმინეთ.
ეს იყო თეორია. მსხვერპლები ამბობენ, რომ სინამდვილეში ეს იყო წარმოსადგენი საშინელების ზენიტში,
ყველაზე სასტიკი რამ, რისი განცდაც ადამიანს შეუძლია.
და ეს არის ის, რასაც სინამდვილეში სატანიზმი ნიშნავს.
მე ვამბობ, რომ ნებისმიერი, ვინც ამ საკითხს შეისწავლის, ბოლოს იმედგაცრუებული დარჩება, რადგან ის ძალიან სასტიკია. სატანიზმი
ყველაფრის საპირისპიროა, რასაც ღმერთი წარმოადგენს, ყველაფრისა, რაც ჩვენთვის ლამაზია, ყველაფრისა, რაც კეთილია, ყველაფრისა,
რასაც მშვიდობიანად, შესანიშნავად, საყვარლად აღვიქვამთ, ყველაფრისა, რასაც ღვთაებრივად ან ზეციურად მივიჩნევთ ან ვგრძნობთ.
თუ ამას თავდაყირა დააყენებთ, მიიღებთ სისასტიკეს, ძალადობას, ნგრევის, თუნდაც დასახიჩრების.
ეს ჩვენთვის, როგორც პატიოსანი ადამიანებისთვის, მიუღებელი და გაუგებარია.
ამას ასევე ნახავთ ჩემს უახლეს ფილმში, სადაც შვეიცარიის სატანური ეკლესია ამ სისასტიკეს ღიად აჩვენებს საკუთარ არხზე.
ეს თითქმის აუტანელია. ახლა მთავარი კითხვაა: ნამდვილად გვიწევს ამასთან გამკლავება?
ეს ჩვენს ფსიქიკას არ უხდება, ძალიან გვაჩაგრავს, ამიტომ სინათლეზე უნდა გავამახვილოთ ყურადღება.
დიახ, დიახ, ჩვენ ვართ სინათლე, ეს მართალია, და სინათლე ამ საზარელობების დაღუპვაა.
მაგრამ თუ არ შევეჭიდებით იმ ტიპის ადამიანებს, რომლებიც ამ სამყაროს სათავეში დგანან – როგორც დღეს ჩვენ დავამტკიცეთ, როგორც
პაპამ დაამტკიცა – თუ არ დავუშვებთ, რომ მსოფლიო ლიდერობის უმაღლეს ეშელონებში არსებულმა ამ საზარელმა ბოროტებამ გავლენა მოახდინოს
ჩვენზე, მაშინ ჩვენ კვლავ შევძრწუნდებით მათი პანდემიების, მათი კლიმატური ისტერიისა და მათ მიერვე წაქეზებული ომების წინაშე.
ჩვენ ვკითხულობთ მათ მატყუარა გაზეთებს, უმწეოდ დავუდგებით გვერდში და ვუყურებთ, როგორ ანადგურებენ ჩვენს გარემოს
კიდევ უფრო მეტად, როგორ ძარცვავენ მიწასა და მის რესურსებს, როგორ ძარცვავენ ღარიბ ქვეყნებს.
ჩვენ ვუყურებთ მათ ფილმებს, ვუსმენთ მათ მუსიკას – "ტრალალა, დიდელიდეი" – განვიხილავთ, mRNA ვაქცინა კარგია თუ ცუდი, არსებობს
თუ არა ქემთრეილები, უნდა დაბნელდეს თუ არა მზე, რამდენიმე 5G ანტენა და Starlink-ის სატელიტი უნდა გაუშვან კოსმოსში.
ჩვენ ვუყურებთ, თუ როგორ გამოშვეს მილიონობით ჰუმანოიდი რობოტი დედამიწაზე და როგორ უნდა
ჩაგვანაცვლოს ამ ხელოვნურმა ინტელექტმა და ა.შ., და ა.შ.
მაგრამ მხოლოდ მაშინ, როდესაც რვაფეხას თავში ჩავწვდებით და მთელი კაცობრიობა გააცნობიერებს, თუ რა შეშლილები გვმართავენ, როგორი
ხალხია ისინი, როგორია მათი საქმეები, რა აზროვნება აქვთ და რას ნიშნავს სატანიზმი თავისი არსით, მხოლოდ მაშინ
მოვიხსნით ამ ბორკილებს, მთელ მსოფლიოში, როგორც თქვა პაპამ.
მაშინ ჩვენ ყველანი წამოვდგებით. შემდეგ ჩვენ ერთად გავანათებთ მას და დავასრულებთ ამ სიგიჟეს, რადგან
სინათლე ბნელზე ძლიერია და რადგან ღმერთი სატანაზე ძლიერია.
და სწორედ ამიტომ, ახლა მინდა დავიწყო იმ ორი სატანიზმის მსხვერპლის შესახებ საუბრით, რომლებიც გადაურჩნენ
რიტუალურ სატანურ ძალადობასა და ამ გარყვნილ სატანურ ძალადობას.
ამის შემდეგ, გადავალ ექსპერტებსა და იმავე თემის მოწმეებზე, რომლებიც გვიმხელენ, თუ რა დგას
ამის უკან — სამხედრო საკითხების ჩათვლით და ა.შ.
და ჩვენ იქ უნდა გავიხედოთ, რომ გავიგოთ, რა ემართება ჩვენს სამყაროს.
სურათები არ ჩანს, მაგრამ ჩვენ მოგვიწევს ამას თვალი გავუსწოროთ: რას ნიშნავს სატანიზმი?
მაგრამ ჩვენ ასევე წარმოვაჩენთ გამოსავალს, თუ რა შეუძლია თითოეულ ჩვენგანს ამის შესაჩერებლად!
და ვიტყოდი, რომ თუ ვინმეს ამის ატანა ნამდვილად არ შეუძლია, შეუძლია ცოტა ხნით გვერდზე გადაიწიოს ან, საჭიროების
შემთხვევაში და თუ ძალიან ინტენსიური გახდა, ყურები დაიფაროს.
მაგრამ დეტალებში არ შევალთ, ამის თქმა შემიძლია. მიუხედავად ამისა, ამაზე საუბარი გვჭირდება. უნდა გვახსოვდეს, რომ
ამ ადამიანებს მოუწიათ გამოეცათ ის, რასაც ჩვენ მხოლოდ ზედაპირულად, ორი-სამი წინადადებით აღვწერთ.
ასე რომ, მოგიწოდებთ, ახლავე შევხედოთ ამას! მხოლოდ მაშინ შევძლებთ სწორი დასკვნების
გამოტანას. ახლა კი სანდრა რაშს გადავცემთ სიტყვას.
ის სატანისტურ ოჯახში დაიბადა და, მაგალითად, თავისი გამოცდილების შესახებ ამბობს: "უმაღლესი რანგის მასონები აშკარად სატანისტები
არიან, და მათი ღმერთი იყო შავი ღმერთი, რომელიც ჩვენს სამყაროში შემოვიდა ყველაფრის
დასაბნელებლად და დასაკუთრებლად". კლიპის დასასრული.
სანდრა რაში გერმანიიდან რიტუალური ძალადობის გადარჩენილია.
ის და მისი და, ანტე, სატანურ ოჯახში გაიზარდნენ.
ისინი პედაფილებს მიჰყიდეს და ბავშვობაში მათ მიმართ სერიოზული ძალადობა მოხდა.
სანდრასა და მის დას უამრავ სატანურ რიტუალში მონაწილეობა უწევდათ.
წირვები და კანიბალიზმი ხდებოდა.
ორი და სისტემატურად დააშორეს ერთმანეთს, რის გამოც მათ ურთიერთკავშირი შეწყვიტეს.
ლიზ ვიესკერსტრაუხის ფილმში "ჰელენლებენ" (ცხოვრება ჯოჯოხეთში), გიუდო გრანდტის კვლევაზე დაყრდნობით, სანდრა და
ანტე დამოუკიდებლად და კონსულტაციის გარეშე დეტალურად საუბრობენ ერთსა და იმავე რიტუალებზე.
წინა ათი წლის განმავლობაში მათ ერთმანეთთან კონტაქტი არ ჰქონდათ.
გამოცდილება, რომელსაც ისინი დეტალურად გვიყვებიან, ეხება რიტუალურ მშობიარობას ანტეს მონაწილეობით, რომლის შემდეგაც ბავშვი მოკლეს.
ფილმი "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (ჯოჯოხეთური ცხოვრება – მსხვერპლთა ბრძოლა:
რიტუალური ძალადობა გერმანიაში) 2003 წელს ARD-ზე გავიდა ეთერში.
მასში მსხვერპლები რიტუალურ სატანურ ძალადობაზე საუბრობენ.
ისინი ასახელებენ რიტუალური ძალადობის ადგილებსა და დამნაშავეებს.
თუმცა, ფილმის შემდეგ მედიაში აჟიოტაჟი არ გამოწვეულა და პოლიციამ გამოძიება რამდენიმე წლის შემდეგ შეწყვიტა.
ამ საშინელი ქმედებებისთვის არავინ არავის პასუხი არ უგია, მით უმეტეს, არავინ გამოსამართლებულა.
აშკარაა, რომ არ არსებობდა სურვილი, გამოეძიებინათ და ეწარმოებინათ სისხლისსამართლებრივი დევნა ამ საშინელ დანაშაულებზე.
ფილმი მას შემდეგ ARD-ის მედიათეკიდან წაშლილია და ახლა მხოლოდ პირად ანგარიშებზე შეიძლება მისი პოვნა.
მთავარმა მედიასაშუალებებმა თავი აარიდეს სატანური რიტუალური ძალადობის გამხელას და ზოგჯერ კი დაზარალებულებს
დასცინიან, მაგალითად, ZDF-ის ბომერმანი ან SRF-ის რეჰმანი.
სანდრა რაში ახლა სპეციალისტია იმ ადამიანებისთვის თერაპიული მხარდაჭერის გაწევაში, რომლებმაც განიცადეს რიტუალური ძალადობა ან
სხვა მძიმე ტრავმა, როგორიცაა პედოსექსუალობა, იძულებითი პროსტიტუცია, გონების
კონტროლი, ძალადობა, გაუპატიურება და უგულებელყოფა.
დაზარალებულებს შეუძლიათ ეწვიონ ვებსაიტს raschheilen.de, რათა დაამუშაონ ტრავმული
გამოცდილება და საკუთარ შინაგან სინათლეს გაანათებინონ.
მან თავისი გამოცდილების შესახებ დაწერა წიგნი სათაურით: "ნუ დანებდებით: ტრავმის,
რიტუალური ძალადობისა და გონების კონტროლის დაძლევა".
მე სანდრას ვხედავ, გესმის ჩვენი? . შესანიშნავია. დიახ, გამარჯობა, ძვირფასო სანდრა.
ჩვენთვის დიდი პატივია, რომ დღეს აქ, მე-22 AZK-ზე, თქვენთან საუბრის შესაძლებლობა გვაქვს!
დიახ, გამარჯობა, ლოის. ჩემთვის დიდი პატივია, რომ აქ, თქვენთან ერთად ვიყო. ძალიან, ძალიან
მადლიერი ვარ, რომ ამ ღონისძიების ნაწილი ვარ.
ძალიან გმადლობთ. დიახ, ფილმში "Höllenleben" (ცხოვრება ჯოჯოხეთში) თქვენი და, ანტე, ძალიან ყურადღების ცენტრში იყო.
მაგრამ შენც ამ სატანურ შტოში დაიბადე.
რა განიცადეთ? ამ კონტექსტში რა შეგიძლიათ გვიამბოთ სატანიზმის შესახებ?
ისე, ეს ფილმი სინამდვილეში ასახავს, თუ როგორი იყო ჩვენი ურთიერთობა ბავშვობაში.
მაგრამ, რაც მინდა დავაზუსტო, არის ის, თუ როგორია ცხოვრება ასეთ სატანურ სექტაში, რადგან შევამჩნიე, რომ ძალიან,
ძალიან ბევრ ადამიანს ამის შესახებ წარმოდგენა არ აქვს.
და ეს მართლაც ასეა. შენ ორ დონეზე ცხოვრობ. ერთი მხრივ, არის ძალადობის დონე, მეორე მხრივ კი — ბავშვები, რომელთა
შესახებაც იუწყებიან, რომ ჩვეულებრივ, ჩემსავით ცხოვრობენ.
და ყოველდღიურ ცხოვრებაშიც: შენ ყოველთვის გეშინია. ეს არის მუდმივი, განუწყვეტელი სიფხიზლის მდგომარეობა, რადგან
ყოველთვის უნდა უყურო, როგორ ფიქრობ, როგორ გრძნობ და რას ამბობ.
ისინი აკვირდებიან თქვენს რეაქციებს და ასევე ამოწმებენ, სათანადოდ იქცევით თუ არა.
ისინი აკონტროლებენ მეგობრობას, კავშირებს, როგორ ხარ სკოლაში, ვისთან ერთად ხარ სკოლაში.
ისინი ყველაფერს აკონტროლებენ, დიახ, პრაქტიკულად ყოველ ამოსუნთქვას.
და თუ გადაუხვევ, მაგალითად, თუ მეგობრობა გექნება და ის ზედმეტად ახლო გახდება, ის დასრულდება.
გაქცევის აბსოლუტურად არანაირი გზა არ არსებობს. ისინი გონებაში არიან, აკვირდებიან ფიქრებს, მზერას,
გრძნობებს, მთელ თქვენს არსებას და ყველაფერს ამჩნევენ.
და, რაც მთავარია, ბავშვები ამ კულტის აბსოლუტური საკუთრებაა. ისინი თითქოს მონიშნულები არიან.
და პრაქტიკულად, რა განიცადე იქ, სექტაში?
ჩემი გამოცდილება – ეს, ფაქტობრივად, პირველი შემთხვევაა ჩემთვის, როდესაც ნამდვილად ჩემზე ვსაუბრობ, რადგან
ადრე ყოველთვის მხოლოდ განკურნებაზე მინდოდა საუბარი.
მაგრამ მგონი, ახლა შემიძლია. ასე რომ, ყოველ ღამე მიყვანდნენ, წამლებს მაცემინებდნენ. ზუსტად.
თავზე ტომრები მქონდა ჩამოცმული და მიმიყვანდნენ.
მცირე ასაკში ჰორმონებს მაწვდიდნენ. ამიტომ ჩვეულებრივი პუბერტატული პერიოდი არ მქონია,
არამედ ჰორმონები მისცეს და განზრახ დავორსულდი.
ისინი სხვადასხვა ეტაპზე მომშორდნენ. ვიცი, რომ ერთ-ერთს საკმაოდ შორს ვატარებდი, რომელიც ასევე სიცოცხლისუნარიანი იქნებოდა.
და ერთ-ერთს მაშინ ჩემგან გამოაცალეს და – მე ჯერ კიდევ სისხლიანი ვიწექი – ჩემს თვალწინ ამ ბავშვს კანი ააცალეს.
მრავალი, მრავალი წელი დამჭირდა, რომ რამენაირად გამერკვია, როგორ მეცხოვრა ამასთან ერთად.
შემდეგ ასევე არსებობს ამ დაცული და დაუცველი ბავშვების საკითხიც.
ხალხი ყოველთვის ამბობს: "საიდან მოდიან ყველა ეს ბავშვები?"
მაგრამ სწორედ ამ მიზანმიმართული და გაცნობიერებული ორსულობების გამო.
და უაღრესად დიდი რაოდენობის ბავშვები – პირდაპირი მნიშვნელობით ასი ათასობით – ცხოვრობენ
ფარდულებში, გალიებში, გვირაბებში და მათზე სადღაც ზრუნავენ.
ასე რომ, ზოგჯერ ბავშვებზეც მიწევდა ზრუნვა, რათა რამენაირად გადარჩენილიყვნენ, და მათ აწამებენ, იტაცებენ და
იყენებენ, სანამ რამენაირად სრულიად უსარგებლო არ გახდებიან.
და შემდეგ ისინი ან მსხვერპლად სწირავენ და ორგანოებს ყიდიან, ან – წარმოდგენა არ მაქვს, რას
უშვრებიან ყველას. ასე რომ, ნამდვილად ყველაფერს იყენებენ.
და ამ ადრენოქრომის ამოღება ასეთ მაღალტრავმულ მდგომარეობაში — ანუ, სისხლის აღება — ადრენოქრომის ეს წარმოქმნა და
მუდმივად მაღალი ტრავმის დონე უკიდურესად სტრესულია. ორგანიზმს უბრალოდ არ შეუძლია ამის დიდი ხნის გაძლება.
კიდევ რა შემემთხვა: ისინი ასევე იღებენ ბავშვებს.
ერთხელ საფლავში დამაწვინეს და მიწის გროვებასაც კი შეუდგნენ.
ასე რომ, ერთი ბავშვი საფლავში წევს, დანარჩენებს კი კულტის ბრძანების შესრულება მოუწევთ და მეორე ბავშვი
ცოცხლად უნდა დაასაფლავონ. დიახ, ეს ერთგვარი ინიციაციაა .
და მეც იმას ვგავდი, ვინც საფლავის ფსკერზე იწვა და საკმარისად ადრე ამოიყვანეს, რომ გადავრჩენილიყავი.
როცა გავიზარდე და ბავშვთან სექსისთვის აღარ ვგოდნიდი, გამაუპატიურეს.
მამაკაცების წინაშე ცეკვას მასწავლიდნენ, რომლებიც შემდეგ თავად ირჩევდნენ.
ხოლო პირობების შესასწავლად, მთელი სხეულის მოსარგებად გამზადეს კოსტიუმი, რომლის შიდა მხარესაც ნემსები ჰქონდა.
და თუ საკმარისად თანახმა არ ვიყავი, მაშინ კოსტიუმის ჩაცმას მაიძულებდნენ.
ასე რომ, წარმოიდგინეთ, რომ ყოველი მოძრაობა ძალიან მტკივნეულია.
კიდევ ერთი საკითხია, რომ ძალიან, ძალიან, ძალიან ბევრია ბავშვი მსხვერპლი, რათა ბავშვებიც გადაიქცნენ
დამნაშავეებად. არსებობს ფსიქოლოგიური განპირობებულობა, რომ ბავშვებმა უნდა აირჩიონ, ვინ მოკვდება.
მათ გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ, ისინი ყოველთვის გრძნობენ, რომ არასწორ გადაწყვეტილებას იღებენ, რომ ყოველთვის
მათზეა ბრალი და ყოველთვის რაღაცას არასწორად აკეთებენ, მაგრამ ასევე, რომ არავის ვერასდროს გადაარჩენენ.
როცა პატარა ვიყავი – დაახლოებით ხუთი-ექვსი წლის – მეც დამნაშავედ მაქციეს და მომიწია ისეთი
სხეულის გახევა, რომელიც ჯერ კიდევ თბილი იყო.
შემდეგ ხელით მანიშნეს, რომ გული ამომეღო. ისინი ამას იქ მყოფ თითქმის ყველას უკეთებენ.
დიახ, ამას გამუდმებით მესმის!
დიახ, ზუსტად. და კიდევ ერთი ძალიან მნიშვნელოვანი რიტუალია, როდესაც ისინი სატანურ ქორწილს
მართავენ პატარა ბავშვებთან – სამი წლის ბავშვებთან.
დიახ, მეც გამომცდია ეს. ისინი ნამდვილად გაცმევენ შავ საქორწინო კაბასა და მანდილით და გათხოვებენ – და
შემდეგ, რა თქმა უნდა, ეს მასობრივ ორგიაში გადაიზრდება. ჰმმ.
დიახ, ზუსტად. ერთხელ ბელგიაში წამიყვანეს და ეს დატროუს საქმეს ჰგავდა, სადაც ბავშვები ბნელ ოთახებში ელოდებიან –
უფანჯრო, ბნელ, სრულიად მიტოვებულ ოთახებში – სანამ მათ წაიყვანენ, ხელში ჩაიგდებენ და გამოიყენებენ.
და ეს ძალიან სასტიკი იყო. მახსოვს, ერთხელ, როცა უკვე ზრდასრული ვიყავი, ბელგიის გავლით მგზავრობა მომიწია. ვთქვი:
"მხოლოდ ავტომაგისტრალებზე და იქ, სადაც ქუჩის ფარებს დავინახავ".
ჩვენ არასდროს უნდა წასულიყავით იქ, რადგან ბელგია მართლაც უკიდურესად სასტიკი იყო და ეს
სისასტიკე ნამდვილად სამეფო, უმაღლეს წრეებამდე აღწევდა.
ასე რომ, ეს ყოველთვის უმაღლეს დონეზე მიდის. არსებობს იერარქია და ბევრი დონე.
და ეს მასობრივი ბოროტად გამოყენება მხოლოდ ქვედა დონეა, მაგრამ ზოგიერთი რამ ზემოდანაც მომდინარეობს და ზემოდან
იმართება, რადგან მათთვის ეს ასევე უბრალოდ ეკონომიკური ფაქტორია.
შენც შეამჩნიე, რომ იქ უფროსები არიან?
დიახ.
კარგი.
ეს სულის შესახებ არის.
მათ სული არ აქვთ ან შავი სული აქვთ.
ისინი ხშირად უბრალოდ ცნობიერებაა და უბრალოდ სურთ სულის ხელში ჩაგდება, მისი შემობრუნება ან
მოკვლა. ვაუ, დიახ. რადგან ეს ამ დედამიწის სინათლეა.
დიახ, დიდი მადლობა თქვენი გულწრფელობისთვის, სანდრა, რომ ეს თემა წამოჭერით და ჩვენთან გააზიარეთ. ეს
არ არის ადვილი, როგორც სხვა მსხვერპლებისგან ვიცით.
მათთვის მნიშვნელოვანი ნაბიჯია ამ ტრავმული გამოცდილებების განხილვა. ეს საშინელებაა.
გმადლობთ, რომ ეს ჩვენთან გააზიარეთ – პირველად აქ, მე-22 AZK-ზე – ისეთი დეტალებით, რომლებიც
მსოფლიოს ჯერ არ იცის. ეს ყოველ ჯერზე მირყევს.
ეს სატანური იდეოლოგია უბრალოდ ღრმად ბოროტია, როგორც თქვენ ახლახან კიდევ ერთხელ ახსენით.
მაგრამ ასევე შეიძლება ითქვას, რომ მოსახლეობაში სატანური რიტუალური ძალადობის შესახებ ცნობიერება იზრდება და ეს
სისასტიკეები სულ უფრო მეტად ხდება ცნობილი, რადგან სულ უფრო მეტი შემთხვევა გამომჟღავნდება.
მაგრამ ახლა არსებობს რიტუალური ძალადობის მსხვერპლთა, ასე ვთქვათ, "მხარდამჭერი", და ეს არის ადვოკატი ელენ ენგელი.
ის საზოგადოებაში ხმამაღლა საუბრობს.
თუმცა, ის აცხადებს, რომ არ შეიძლება ყველაფრის დაჯერება, რასაც მსხვერპლები ამბობენ,
განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე ჩვილთა მკვლელობას ეხება.
ის ვერასდროს იპოვა დაკარგული ბავშვების პოსტერები იმ ადგილებში, სადაც მსხვერპლთა თქმით, ისინი ნახეს.
ან თუნდაც გაზეთში ბავშვების გაუჩინარების შესახებ არაფერი იქნებოდა ნათქვამი, ასე რომ, ეს ასე არ იყო.
ასე რომ, როგორც მსხვერპლის ადვოკატი, ის მსხვერპლს უნდობლად წარმოაჩენს. რას იტყვით ამაზე?
ეს დაუჯერებელია, რადგან ასი ათასობით ბავშვია, რომლებიც უბრალოდ არ არიან რეგისტრირებული – რომელთა შესახებაც არავინაფერი იცის,
რომლებიც ნამდვილად ფარულად ცხოვრობენ, რომლებიც სიღარიბეში ცხოვრობენ, რომლებიც არასდროს ხედავენ მზეს –
რომლებსაც ძლივს აცოცხლებენ და რომლებსაც წამებით კლავენ... – არ მინდა ამის თქმა – და აწამებენ.
და ამას ვერავინ ამჩნევს. ეს პირდაპირ უმაღლეს ეშელონებამდე აღწევს და მათ საუკეთესო დაფარვის მექანიზმები აქვთ.
იმ დროს ჩვენ გვქონდა სპეციალური კომისია . ვინც გვჯეროდა, დაუყოვნებლივ აგვშორებდნენ.
ერთ-ერთი მათგანი გამუდმებით იცინოდა, სანამ გამოსაკითხავად მიყვანდნენ. ისინი განზრახ ფარავენ ამას. ბევრი
საუბრობს ვეველსბურგის ციხესიმაგრეზე. დიახ, მეც ვიყავი იქ. მაგრამ, როგორც ამბობენ, იქ ვერაფერს პოულობენ.
იქ კრიმინალის ადგილს ასუფთავებენ, და თუ პოლიციელი იქ არის და ამბობს: "არაფერი გვაქვს ნაპოვნი" – სულ ეს არის.
ასე რომ, მთავარი ისაა, რომ ბავშვები საუკეთესო რამაა, რაც კი ოდესმე ყოფილა.
რაც შეეხება ორგანოებს – ნაყოფებს იღებენ კრემებისთვის, კოსმეტიკისთვის, სხვადასხვა რამისთვის.
სექს-ტურიზმი ყველაზე დიდი პრობლემაა. დიახ, მათ ვაჭრობენ და ყიდიან, და ეს ყველაფერი სინამდვილეში სრულიად ფარულად
ხდება; ეს საჯარო პოლიტიკისგან დამოუკიდებელი ორგანიზაციაა.
ვაუ, დიახ, მადლობა განმარტებებისთვის.
რიტუალური ძალადობის თემაზე გადაღებულ ოთხ დოკუმენტურ ფილმში სულ 1024 გადარჩენილის შემთხვევა აღვწერე.
და იგივე ინფორმაცია განუწყვეტლივ შემოდის მრავალი სხვადასხვა ქვეყნიდან.
მსხვერპლთა, რომლებიც მრავალფეროვან ენებზე საუბრობენ.
მაგრამ, რაც ყველა ანგარიშში საერთოა, არის მტკიცება, რომ ჩართული არიან მაღალჩინოსნები, რომლებიც ერთმანეთთან მჭიდრო კავშირში არიან.
ელენ ენგელი ასევე არ ეთანხმება ამ განცხადებებს, რადგან, მისი თქმით, არცერთი დანაშაული არ შეიძლება იყოს
იმდენად სრულყოფილი, რომ საჯაროდ არ გახდეს ცნობილი.
როგორც თვითმხილველი, რას ამბობთ ამის შესახებ? ასევე დაინახეთ თუ არა რაიმე მაღალი რანგის პირები?
დიახ, ბელგიაში. სწორედ იქ ვნახე, რომ ის თავამდე მიდის.
და მე მყავს კლიენტები, რომლებმაც ასევე მაღალჩინოსნები ნახეს.
საქმე ისაა, რომ ამ ქსელს — რომელიც ექიმებს, ბებიაქალებს, იურისტებს, პოლიციელებს, მოსამართლეებს, პოლიტიკოსებს, სამოქალაქო
მოხელეებს, ყველაფერს მოიცავს — ისეთი დახვეწილი ინფრასტრუქტურა აქვს, რომ ის ჩვენი ჩვეული
ინფრასტრუქტურის ქვეშ, მეორე ქსელის მსგავსად ფუნქციონირებს.
და ამას არავინ იცის. ისინი იმდენად ერთიანები არიან, ერთმანეთს იმდენად კარგად ფარავენ, რომ
"ნორმალური ადამიანი" ამას ვერც კი შეამჩნევდა.
ასე რომ, ელენ ენგელი იქ არ იყურება. ნაივურია იმის დაჯერება, რომ ვინმეს ეს შეემჩნეოდა.
ახალგაზრდობის დაცვის სამსახურები საქმეებს პედოფილებს უგზავნიან. იმ დროს ჩემი და ახალგაზრდობის დაცვის
სამსახურში წავიდა და უთხრა, რაც მოხდა. არაფერი მომხდარა.
ეს დუმილის მანტია, რომელსაც ყოველი მსხვერპლი იღებს. ის ღრმად არის გამჯდარი, გადარჩენის ფუნდამენტური მექანიზმი.
მაგრამ მთელი საზოგადოებაა პროგრამირებული ჩახშობისა და თავის არიდებისთვის.
დღესდღეობით, როდესაც ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემების მქონე ადამიანი კლინიკაში მიდის, ის საკუთარ პრობლემებს
არ აგვარებს; მას ეუბნებიან: "ო, ამას ზედმეტად ღრმად ნუ ჩაუღრმავდები, თორემ ისევ ცუდად იგრძნობ თავს".
მოქცევისგან თავის არიდება ყველგან ვრცელდება.
ასე რომ, აშკარაა, რომ ამის დანახვა არ სურთ, რომ ამბობენ: "არა, უბრალოდ მეჩვენება, ეს
სიმართლე არ არის, ყველაფერი შესანიშნავადაა".
ეს სოციალურად პროგრამირებული მექანიზმი გახდა, რომელიც განსაკუთრებით გაძლიერდა ბოლო
წლებში და კორონავირუსის პანდემიის შედეგად.
ისინი ამას მრავალი წლის განმავლობაში ამოწმებდნენ ამ კულტების ბავშვებზე და ახლა მას საზოგადოებაში ნერგავენ.
დიახ.
ეს იყო იმის საფუძველი, რაც ახლა ყველგან ხდება.
და ახლა იცით, როგორ მუშაობს ეს. მედია მასობრივი ჰიპნოზია.
დიახ, რაც იქ ხდება, სულ სხვა თემაა.
დიახ, მადლობა ამ ახსნა-განმარტებისთვის, ძვირფასო სანდრა.
გეთაყვა.
გისურვებთ დიდ ძალასა და კურთხევას მსხვერპლებთან თქვენი თერაპიული მუშაობისთვის.
დიახ, მადლობა.
ნახვამდის, სანდრა, ნახვამდის, მადლობა!
ახლა კი გვსურს შანტალ ფრაის გადავცეთ სიტყვა.
ის ასევე ბევრს საუბრობდა ამ მაღალი დონის გადაჯაჭვულობაზე.
ის ასევე რიტუალური ძალადობის გადარჩენილია. მე ვიტყოდი: "გათიშე კლიპი!"
შანტალ ფრაი შვეიცარიელია და რიტუალური ძალადობის გადარჩენილია.
მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია სატანური რიტუალური ძალადობის შესახებ ცნობიერების ამაღლება, რათა საზოგადოებამ
ამ საკითხზე გაიგოს და ჩვენი შვილები მისგან დავიცვათ.
შანტალი პატარა ბავშვი იყო, როდესაც გაიტაცეს და სასტიკი სატანური კულტის ხელში მოხვდა.
იქ ის ყოველდღიურად განიცდიდა ფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ და სექსუალურ რიტუალურ ძალადობას, როგორც რიტუალების
ნაწილს. მისი კულტის მამა პრაქტიკოსი სატანისტი იყო.
სატანის პატივსაცემად კულტში ბავშვების მსხვერპლშეწირვები ტარდებოდა.
მცირე ასაკიდანვე მას სხვადასხვა ჯგუფი სექსუალური მონად იყენებდა.
სულ რაღაც ექვსი წლის ასაკში სატანისტებმა გადაწყვიტეს, მისთვის "ბნელეთის დედის" მოსამზადებლად გაწვრთნილიყვნენ.
ეს ნიშნავდა, რომ მას კულტში მყოფ სხვა ბავშვებზე უნდა ეზრუნა და ისინი შემდგომი ძალადობისთვის მოემზადებინა.
მას უამრავ სასტიკ რიტუალსა და მსხვერპლშეწირვაში მონაწილეობა უწევდა.
დიდი ხნის განმავლობაში მას არაფერი იცოდა თავისი ცხოვრების ბნელი მხარის შესახებ, რადგან წამების შედეგად მას პიროვნების გახლეჩა
ჰქონდა . 30 წლის ასაკში მას ფსიქიკური და ფიზიკური კრახი დაემართა.
შემდეგ, ნელ-ნელა, მისი საშინელი გამოცდილების მოგონებები დაუბრუნდა.
წლების შემდეგ, მან საბოლოოდ შეძლო კულტის დატოვება და თავისი გამოცდილების შესახებ საუბარი დაიწყო.
დღეს შანტალი ინტერვიუებს იძლევა და თავის ისტორიას საჯაროს ხდის.
ის ასახელებს მრავალ დამნაშავეს, რომლებიც რიტუალების დროს იმყოფებოდნენ ან აქტიურად მონაწილეობდნენ მათში.
მისი აღწერებით, მათ შორისაა ბევრი ცნობილი ადამიანი, როგორებიც არიან დედოფალი ელისაბედ II, ესპანეთის მეფე
ფელიპე, ჟერარ დელაპარდიე, ტომ კრუზი და ბილ კლინტონი.
მან თავისი გამოცდილების შესახებ ორი წიგნი დაწერა, სახელწოდებით "მე ვსაუბრობ!" და "მე ვკითხულობ".
2023 წელს მან წამოიწყო პროექტი "რიტუალური ძალადობის 50 ხმა".
ვებგვერდზე 50voices.org, 50 გადარჩენილი ადამიანი აღწერს სატანური რიტუალური ძალადობის
შესახებ საკუთარ, უაღრესად პირად გამოცდილებას.
დიახ, ვფიქრობ, ჩვენ ერთმანეთთან კავშირი გვაქვს. გამარჯობა, ძვირფასო შანტალ, ძალიან მოხარულები ვართ, რომ დღეს ჩვენთან ხარ.
გამარჯობა, ძვირფასო ლოის, უღრმესი მადლობა ამ მოსაწვევისთვის. ჩემთვის დიდი პატივია, რომ
დღეს აქ, თქვენთან ერთად ვიყო და ამაზე ვისაუბრო.
შესანიშნავია, მადლობა.
ძვირფასო შანტალ, როდესაც ადამიანები იგებენ, რომ ასეთი საშინელი გამოცდილების "ხსოვნები" მხოლოდ თანდათან
ბრუნდება, ისინი, როგორც წესი, მაშინვე თიშავენ ყურადღებას:
ეს ხომ არ შეიძლება სიმართლე იყოს! ასეთი საშინელი რამეები... ხომ იცი, როდის მოხდა.
რას ეტყვით ამ ადამიანებს?
დიახ, ეს სინამდვილეში ისაა, რასაც საკმაოდ ხშირად ვისმენ. მაგრამ უნდა ვთქვა, რომ ეს უბრალოდ არასწორია.
რადგან შენ ნამდვილად საშინელ მოვლენებს "ივიწყებ". – ასე რომ, შენ მათ "ივიწყებ", ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ასე ვთქვათ, ივიწყებ.
რატომ არის ასე?
მაშ ასე, მინდა გაგიზიაროთ ის, რაც ყველას გამოგვიცდია ან გვისმენია.
მაშ ასე, ვთქვათ, რომ ეს არის ადამიანი, რომელმაც ძალიან მძიმე ავტოკატასტროფა გადაიტანა.
ჩვეულებრივ – არა ყოველთვის, მაგრამ ჩვეულებრივ – იმ მომენტში, როდესაც ეს უბედური შემთხვევა ხდება, ადამიანი დისოციაციას განიცდის
ამ მოვლენისგან – ანუ, ამ სიტუაციისგან – რადგან ის იმდენად უკიდურესად ცუდია, რომ მისი ინტეგრირება იმ მომენტში შეუძლებელია.
რას ნიშნავს "დიზასოცირებული"?
ბოდიში?
რას ნიშნავს "დისოცირებული"?
ეს ნიშნავს, რომ მოვლენა, რომელიც ახლა ხდება, თითქოს საკუთარი თავის გარეთ ხდება.
ასე რომ, შენ თავად ვერ აანალიზებ, ვერ ამუშავებ ამ მომენტში. არ გესმის, რა ხდება, მაგრამ ის მაინც ხდება.
და სწორედ ამიტომ ეწოდება ამ პროცესს "დიზასოცირება".
და ეს, სინამდვილეში, ბუნებრივი პროცესია და მე ვიტყოდი, რომ ეს არის გადარჩენის სტრატეგია, რომელიც
ჩვენში, ადამიანებში, ყველა ადამიანშია ჩადებული.
მაგრამ ის უბრალოდ არ ქრება; ის ხდება ტრავმული მეხსიერების ნაწილი. ტრავმული მეხსიერება ყალიბდება,
როდესაც ძალიან, ძალიან ცუდი, დრამატული რამ ხდება.
და მხოლოდ ბევრად გვიან – როგორც წესი, დღეების, ზოგჯერ თვეების, ან ჩემს შემთხვევაში, წლების შემდეგ – როდესაც ის კვლავ ზედაპირზე
ამოდის, ანუ როდესაც მის გარშემო ჩამოყალიბებული ამნეზია – სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მეხსიერების დაკარგვა – ნელ-ნელა ფუჭდება
და მოგონებები თანდათან ბრუნდება, მაშინ ის კვლავ მახსენდება.
და შემდეგ გაქვს შესაძლებლობა ან დრო, რომ მასზე ნელა იმუშაო.
და შემდეგ ის ისევ გახსენდება, წლების შემდეგაც კი.
და მაშინ უცებ ყველა დეტალი და ყველაფერი გეხსენება, ყველაფერი გახსოვს?
დიახ, ეს ჩნდება. ასე რომ, უნდა წარმოიდგინო, თითქოს ეს კალათაა, და ყველა ცუდი მოგონება,
დრამატული გამოცდილება, უბრალოდ მასში იყრება.
რადგან, როდესაც საქმე რიტუალური ძალადობის შესახებ არის – და სწორედ ამაზეა საუბარი – იმდენი დრამატული გამოცდილება
არსებობს, რომ მათ უბრალოდ ერთ დიდ კალათაში აგროვებენ.
და იცი, ეს თითქოს სარეცხის რეცხვას ჰგავს: რაღაცნაირად ჯერ ერთი მოგონება ამოდის, მერე მეორე, და თავიდან სულ
არათანმიმდევრულია, ისე, თითქოს გამტარებელი ძაფი არ არსებობს.
და სწორედ ამიტომ არიან ისინი თავსატეხის პატარა ნაწილებივით, რომლებსაც დროთა განმავლობაში აწყობ.
მაგრამ ამ თავსატეხის ეს ნაწილი დეტალურია, თუმცა შესაძლოა ჯერ ვერ გაიგოთ, რა არის ამ
სურათზე, თუ დანარჩენების დამატებას ჯერ ვერ შეძლებთ.
კარგი. დიახ, ეს პირდაპირი მნიშვნელობით დაუჯერებელია.
შემდეგ თავად განიცდი ასეთ საშინელებებს და არავინ გჯერის – რადგან უბრალოდ ასე დაუჯერებელია, რომ ეს გაყოფილი პიროვნება
ნამდვილად არსებობს, ამ მოგონებების რეპრესია, ეს ამნეზია.
მაგრამ არსებობს სხვა დაბრკოლებებიც, მაგალითად, ის, რომ ხალხს არ სჯერა, რომ თქვენ გადარჩით.
და სწორედ ეს არის თავად მოვლენების დაუჯერებელი ბუნება.
თითქმის ყველა გადარჩენილი ამბობს, რომ დამნაშავეები მათ პირდაპირ სახეში ეუბნებიან: "არავინ დაგიჯერებთ, ეს მეტისმეტად გიჟურია".
გიდო გრანდტმა ცოტა ხნის წინ მომიყვა შემთხვევის შესახებ, როდესაც დამნაშავემ მიკი მაუსის კოსტიუმი ჩაიცვა და ბავშვი დააზარალა.
და როდესაც ბავშვმა ამის შესახებ ისაუბრა და თქვა: "მიკი მაუსმა გამაუპატიურა", ბუნებრივია, არავინ
დაუჯერა მას, დამნაშავე კი ამაზე კისერგადაგრეკილი იცინის.
დიახ, შანტალ, ახლა მოგისმენინებ ვიდეოდან მოკლე ამონარიდს "სატანური პანიკის" მოძრაობის შესახებ.
იქ შენზე საუბრობენ.
და სწორედ ეს მოძრაობა ამბობს, რომ სატანური რიტუალური ძალადობა არ არსებობს.
მსხვერპლებს უბრალოდ ყურადღება სურთ და ყველაფერს იგონებენ, ან თერაპევტები არწმუნებენ, რომ ასეა, და ა.შ.
ახლა მოკლედ მოვუსმინოთ.
"შანტალ ფრაი – უბრალოდ რომ ვთქვათ: როდესაც მისი სახელი იხსენება, უამრავი ვიდეო ჩნდება მის შესახებ, ჩვენ კი ერთ-ერთ
მათგანს ნაწყვეტი საჯაროდაც კი ვაჩვენეთ ჩვენს ღონისძიებაზე."
მე ყოველთვის უბრალოდ ამ მონაკვეთს ვაძლევ ხალხს:
ის ამბობს, რომ ბარსელონის საკათედრო ტაძარში, სატანური რიტუალის დროს, მას რიტუალურად სცეს
ძალადობა "სამმა ტენორმა" და პიტერ ალექსანდერმა.
არ მგონია, ამ საქმეზე სათქმელი კიდევ რამე დარჩენილი იყოს.
არის კიდევ რამე, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია?
ასე რომ, ძვირფასო შანტალ, შენ და შენი ამბავი ამ კომიტეტისთვის სულ რაღაც 30 წამს ღირდით, და მერე ამით წერტილი დაუსვეს.
არ შეიძლება იყოს სიმართლე, რომ "სამმა ტენორმა" და პიტერ ალექსანდერმა ბარსელონის
საკათედრო ტაძარში რიტუალურად გაგაუპატიურეს.
ეს გვაბრუნებს იმ თემასთან, რომელიც ახლახან სანდრა რაშთან ერთად განვიხილეთ.
– რომ გადარჩენილთა უდიდესი უმრავლესობა ამბობს, რომ ჩართული არიან ცნობილი და ელიტური პირები, რომლებსაც
საერთაშორისო დონეზე კარგი კავშირები აქვთ და ერთმანეთს ფარავენ.
მაშ ასე, შანტალ, ამის შესახებ სათქმელად 30 წამზე მეტი გაქვს.
დიახ, კარგი, შენ ეს უკვე რამდენჯერმე თქვი. ეს ასე წარმოუდგენელია, ასე შეუძლებელია.
ეს ნამდვილად გასცდება ჩვეულებრივი მოვლენების ფარგლებს და რთული დასაჯერებელია.
და ეს მართალია, როცა ბავშვი ხარ და ამას განიცდი, გეუბნებიან გამუდმებით, ამას თავში გიჩეჩენ:
თუ ოდესმე ამაზე ისაუბრებ, მაინც არანაირი სარგებელი არ გექნება, რადგან არავინ დაგიჯერებს.
ეს მართლაც ასეთი პლედია.
ეს ერთგვარ დაცვას ჰგავს დამნაშავეებისთვის და, ამავდროულად, მათი ერთ-ერთი უდიდესი იარაღია, რადგან ის, რასაც ისინი აკეთებენ,
იმდენად უზარმაზარი და ყოველგვარ ზღვარს გასცდენილია, რომ ჩვეულებრივი ადამიანისთვის — ან უბრალოდ ჩვეულებრივი ცხოვრებით
მცხოვრები ადამიანისთვის — მისი წარმოდგენაც კი ძალიან რთულია.
დიახ, მაგრამ ასეთია რეალობა. ასე რომ, უპირველეს ყოვლისა, მინდა ვთქვა, რომ მე იქ არ ვარ და არც ჩემს გამოცდილებაზე
ვსაუბრობ იმისთვის, რომ რაც შეიძლება მეტმა ადამიანმა დამიჯეროს.
ასე რომ, თუ ბერნდ ჰარდერის მსგავსს ჩემი არ სჯერა, მაშინ მას არც უნდა ენდოს.
მაგრამ მე აქ იმისთვის ვარ, რომ ადამიანებს ნამდვილად მოვუწოდო, როდესაც მსგავს რამეს გაიგებენ,
საკუთარ თავს ჰკითხონ: "და თუ ეს მაინც სიმართლეა?"
ნამდვილად, გაგიმტკიცებთ, გაგიმტკიცებთ ყველას, ვინც ახლა გვისმენს და გვიყურებს, რომ – თუ ამ გზას გაუდგებით –
ძალიან მალე მიხვდებით, რომ, სამწუხაროდ, ეს კვლავაც სიმართლეა.
სამწუხაროდ, სამწუხაროდ. რატომ სამწუხაროდ?
რადგან ახლა, ამ წუთას, სანამ ჩვენ ვსაუბრობთ, არიან ბავშვები, რომლებიც ამას განიცდიან.
და თუ ჩვენ არ დავდგებით, არ შევხედავთ ამას და უბრალოდ გავაგრძელებთ იმის თქვას, რომ "ეს
შეუძლებელია", მაშინ ეს ბავშვები ამას კვლავაც განცდიან.
და მე მჯერა, რომ ჩვენი, როგორც საზოგადოების, პასუხისმგებლობაა, ამას გადავხედოთ – და მე აქ იმიტომ ვარ, რომ ამაზე
ვისაუბრო, რადგან ეს თავად გამოვიცადე – და ნამდვილად ვისურვებდი, ყველას მოვუწოდო, რომ ამას გადახედოს.
დიახ, და თქვენ ნამდვილად იპოვით მტკიცებულებებს, რომ ეს სიმართლეა.
დიახ, მადლობა, შანტალ.
გსურთ, მოკლედ მოგვიყვეთ, რა განცადეთ ბარსელონაში?
ბერნდ ჰარდერმა ეს უარყო, რადგან, როგორც ჩანს, ეს შეუძლებელია.
დიახ, ბარსელონაში ასე იყო – ვფიქრობ, რა თქმა უნდა, რომ ცნობილმა ადამიანებმა იქირავეს ან უბრალოდ დაჯავშნეს
მთლიანი საგრადა ფამილია , რომელიც ქალაქის ცენტრში მდებარეობს.
– და ეს 30 აპრილს იყო, 30 აპრილს, როდესაც სატანას დაბადების დღეს აღნიშნავენ, და ძალიან დიდი, უზარმაზარი რიტუალი ჩატარდა.
ასე რომ, ერთი მხრივ, სატანის დაბადების დღეა, მეორე მხრივ კი — ჩემი, ასე წოდებული, "ბნელის დედის"
სახით მომზადების დასრულება — როგორც წეღან მოვისმინეთ.
და ამ რიტუალში, უბრალოდ გამაუპატიურეს ცნობილმა ადამიანებმა – როგორც ბერნდ ჰარდერმა ახლახან
თქვა – "სამმა ტენორმა" და პიტერ ალექსანდერმა.
"სამი ტენორი" – იმ დროს ისინი ჯერ კიდევ არ იყვნენ ცნობილნი, როგორც "სამი ტენორი".
მაშ, მაშინაც კი, ისინი ცალ-ცალკე გამოდიოდნენ კონცერტებით.
მაგრამ მაშინ უკვე იმზე საუბრობდნენ, რომ ისინი საბოლოოდ შეიკრიბებოდნენ.
ასეთ ღონისძიებებზე არაერთხელ მომისმენია, თუ რა მოხდება მომავალში ან რა არის მათი გეგმები.
ასე რომ, სამივე იქ იყვნენ და მხოლოდ მოგვიანებით შეიკრიბნენ ერთად.
და იგივე ხდება იმ ადგილებში, სადაც იწვევენ ადამიანებს, ცნობილ ადამიანებს, რომლებიც იმ
მომენტში შეიძლება არც ისე ცნობილები იყვნენ.
მაგრამ სწორედ იმიტომ, რომ ისინი ასეთ რიტუალებში მონაწილეობენ, მათ კარიერის მიღების პირობას აძლევენ.
და ვფიქრობ, "სამი ტენორიც" სწორედ ასე მოხდა, რადგან მჯერა, რომ ისინი ორი-სამი წლით გვიან გახდნენ ცნობილები.
დაუჯერებელია.
დიახ, დაჯერება თითქმის შეუძლებელი იქნებოდა, თუ ასობით, ახლა კი ათასობით ადამიანი ზუსტად ერთსა და იმავეს არ ამბობდა.
როგორც ვახსენე, ახლახან დავამუშავე ჩემს დოკუმენტებში გადარჩენილთა 1,024 ანგარიში – და ეს აბსოლუტურად საშინელებაა.
2022 წელს იყო 27 დაზარალებულის განცხადება, 2023 წელს უკვე 111, 2024 წელს — 247, ხოლო წელს 640 ახალი განცხადებაა.
ეს ექსპონენციური კრუგია და ეს წყალდიდობა შესუსტების ნიშნებს არ აჩვენებს.
სწორედ ამიტომ ჰქონდა მამაჩემს ეს ბრწყინვალე იდეა Vetopedia-ს შესახებ, რომ რიტუალური ძალადობის
გადარჩენილებს შეეძლოთ Vetopedia-ზე დარეგისტრირება.
ეს ვიკიპედიას ჰგავს, მაგრამ ის განსხვავებული აზრის მქონე ადამიანების თავისუფალი ენციკლოპედიაა.
ასე რომ, თქვენ შეგიძლიათ ყველა ეს ანგარიში შეაგროვოთ ერთ დიდ საერთაშორისო მონაცემთა ბაზაში და ასევე
აჩვენოთ. და ეს პლატფორმა უკვე ხელმისაწვდომია 21 ენაზე.
შანტალ, ვნახე, რომ უკვე დარეგისტრირდი.
ვფიქრობ, ეს ბრწყინვალეა.
გსურთ, სხვა გადარჩენილებსა და ჩვენ მოკლედ გვიხსნათ, როგორ უნდა დავრეგისტრირდეთ, თუ, იქნებ, თქვენი ჩანაწერი გვიჩვენოთ?
დიახ, სიამოვნებით.
"რიტუალური ძალადობის" ქვეშ მოცემულია მოკლე მოწმეთა ჩვენებები.
შეგიძლიათ დააწკაპუნოთ ზედა მარჯვენა კუთხეში "მტკიცებულებების ჩაწერაზე" და შემდეგ არის
სხვადასხვა კითხვა, რომლებზეც შეგიძლიათ უპასუხოთ.
პირველ რიგში, მისი ცხოვრების მოკლე მიმოხილვა, ასევე დანაშაულის სცენები, სადაც ეს მოხდა, და ქვეყნები, სადაც
დამნაშავეები შეინიშნებოდნენ – თუ გსურთ ამ ინფორმაციის შეტანა.
ვფიქრობ, ეს ბრწყინვალე იდეაა და ნამდვილად მინდა, წავახალისო ყველა გადარჩენილი, ვინც ამას გაბედავს, რომ რამე ჩაწერონ.
თქვენ ასევე შეგიძლიათ ამის ანონიმურად შეყვანა.
ეს, ფაქტობრივად, ჩვენი ხმის აწევაა იმის საჩვენებლად: "გამარჯობა, ჩვენ მარტონი არ ვართ, ჩვენ აქ ვართ. ჩვენ
ვწევთ ხმას და არ შევჩერდებით, სანამ არ მოგვისმენენ".
ასე რომ, მჯერა, რომ ჩვენს ხმას ისმენენ – ამის მჯერა – მაგრამ ჩვენ მაინც უდიდესი უმრავლესობის მიერ უგულებელყოფილები ვართ.
და ეს ამის საშუალებაა – რას ეძახიან ისევ?
ლოისი: ვეტოპედია
დიახ, ზუსტად.
და ეს არის გზა, რომ ნამდვილად საქმის კურსში იყოთ – რეგისტრაციის გავლას თქვენთვის არანაირი რისკი არ
მოაქვს – და განვაგრძოთ ჩვენი ხმის თანმიმდევრულად აწევა.
მსურს, ამას შევუწყო ხელი.
ძალიან კარგია, გმადლობთ მონაწილეობისა და რეგისტრაციისთვის.
თქვენ ასევე შეგიძლიათ წყაროების შეყვანა Vetopedia-ზე.
აქ ჩვენ ვხედავთ თქვენს ორ წიგნს და სად შეიძლება მათი შეკვეთა.
თქვენ ასევე შეგიძლიათ ატვირთოთ ვიდეოები.
Vetopedia-ს ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული მხარე ისაა, რომ მისი წყაროები დაცულია, რადგან რიტუალური
ძალადობის შესახებ უამრავი ვიდეო მუდმივად ქრება ინტერნეტიდან!
ჩვენ უკვე შევძელით ამ ვიდეოების შენახვა Vetopedia-ზე მრავალი სხვა მსხვერპლისთვის, რადგან ისინი სხვა პლატფორმებიდან უკვე გაქრა.
დიახ, უღრმესი მადლობა, ძვირფასო შანტალ, რომ იდექი და უბრალოდ წინ მიიწევდი ყველა ამ თავდასხმის მიუხედავად.
ახლა Vetopedia-სთან ერთად დაბრუნდა!
გულითად მადლობას გიხდით ამ საუბრისთვისაც.
გეთაყვა, და გმადლობთ ძალიან თქვენი ერთგულებისა და მხარდაჭერისთვის რიტუალური ძალადობის გადარჩენილთა მიმართ. ძალიან გმადლობთ.
გეთაყვა.
ახლა კი მინდა გადავიდო მარსელ პოლტესთან, რომელიც რიტუალური ძალადობის მრავალ გადარჩენილთან მუშაობდა
და ამ დანაშაულების შესახებ ცნობიერებას ამაღლებს.
კადრი!
სამართლის ხარისხის მიღების შემდეგ, დოქტორი მარსელ პოლტე 15 წლის განმავლობაში მუშაობდა სოლისიტორად კომერციულ
სამართალზე სპეციალიზებულ საერთაშორისო იურიდიულ ფირმებში.
ის დღესაც ადვოკატად მუშაობს.
როგორც იურისტის საქმიანობის პარალელურად, ის რამდენიმე წლის განმავლობაში ფლობდა პრაქტიკას არამედიცინო
სპეციალისტის სტატუსით და სპეციალიზდებოდა ფსიქოთერაპიაზე.
ამ საქმიანობის მეშვეობით, 2017 წელს ის სატანური რიტუალური ძალადობის თემას გაეცნო და მას შემდეგ მას ინტენსიურად სწავლობს.
მისმა კვლევამ და სატანური რიტუალური ძალადობის გადარჩენილებთან მრავალრიცხოვანმა შეხვედრებმა სამი წიგნის დაწერა განაპირობა:
"ბნელი ახალი მსოფლიო წესრიგი, ტომი 1 და 2" და "ბიძია სემის: ინსაიდერის ანგარიში მონარქის გონების კონტროლის ჯოჯოხეთიდან".
მისი წიგნები ხასიათდება საფუძვლიანი კვლევითა და ვრცელი წყაროებით.
მას ასევე თავისი წინასიტყვაობით მხარი დაუჭირა რიტუალური ძალადობის გადარჩენილთა პუბლიკაციებს.
მისი ნამუშევრის ერთ-ერთი მიზანია, აჩვენოს, თუ როგორ უკავშირდება და გამოიყენება სატანური რიტუალური ძალადობა კულტებში და
საიდუმლო სამსახურების, როგორიცაა ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო (CIA), მიერ განხორციელებული გონების კონტროლის პროგრამირება.
აქ სასტიკი წამება და ძალადობა გამოიყენება ბავშვებსა და ახალგაზრდებში პიროვნების გაყოფის შესაქმნელად, რათა
შემდეგ მათზე შესაბამისი პირობითური ჩანდომიერება მოხდეს.
გამარჯობა, მარსელ პოლტე, გვისმენთ?
დიახ, შენი ხმა იდეალურად მესმის.
ძალიან კარგია, გილოცავთ მე-22 AZK-ს. შესანიშნავია, რომ აქ ხართ.
მადლობა, ლოის.
თქვენ უკვე მოისმინეთ სანდრა რაშისა და შანტალ ფრაის მოკლე გამოსვლები აქ, მე-22 AZK-ზე.
თქვენ თავად უამრავ გადარჩენილს გაუმკლავდით.
შეგიძლიათ მოკლე პრეზენტაციაში შეაჯამოთ, თუ რა გამოავლინეთ თქვენს წიგნებში სატანური რიტუალური ძალადობის შესახებ და რა
დოკუმენტური მტკიცებულებები გაქვთ სამხედროებისა და ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს (CIA) ჩართულობასთან დაკავშირებით?
და შეგიძლიათ მოგვიყვეთ მეტი MK Ultra-ს გონების კონტროლისა და სხვა მსგავსი საკითხების შესახებ? და შეგიძლიათ
მოკლედ აგვიხსნათ, რა არის MK Ultra-ს გონების კონტროლი?
დიახ, დიდი სიამოვნებით. ამას გავაკეთებ.
და მე მოხარული ვარ, რომ მაქვს შესაძლებლობა, სანდრასა და შანტალის ანგარიშები უფრო ფართო კონტექსტში განვიხილო.
რიტუალური ძალადობა და გონების კონტროლი მოიცავს სისტემურ ძალადობას, რომელიც შედგება არა მხოლოდ ცალკეული
ქმედებებისგან, არამედ ჩაშენებულია უფრო დიდ სტრუქტურებში.
დესტრუქციულ კულტებში, საიდუმლო სამხედრო პროგრამებსა და ქსელებში, რომლებიც თაობათა განმავლობაში მოქმედებენ.
მრავალი წლის განმავლობაში ვიკვლევ ამ სამხედრო-სატანურ კომპლექსს და ვაფიქსირებ, თუ როგორ გადაიჭიმება ეს სფეროები ერთმანეთში.
ჩემს წიგნებში ამ შედეგების შეჯამებაა.
ყველა წყაროს მითითება და მტკიცებულება ასევე იქ იპოვება.
ქვემოთ აღწერილი ეფუძნება გადარჩენილთა, როგორებიც არიან შანტალი და სანდრა, ჩვენებებს, ასევე თერაპევტების სპეციალურ ლიტერატურას,
გასაიდუმლოებულ სამთავრობო დოკუმენტებსა და საერთაშორისო კვლევებს.
და რიტუალური ძალადობა, უნდა ითქვას, რელიგიურ ფანატიზმზე ან სადიზმურ ძალადობაზე მეტია.
ეს არის მიზანმიმართულად სტრუქტურირებული ძალადობრივი ქმედებები, რომლებიც ეფუძნება ოკულტურ ან სატანურ რწმენათა სისტემას.
ხოლო კულტურულ ოჯახებში, ეს დღის წესრიგი შემდეგ თაობას გადაეცემა.
დაბადებიდანვე ბავშვები იძულებულნი არიან, შეასრულონ მსხვერპლის როლი, მაგრამ ასევე დამნაშავის როლიც.
ისინი აწამებენ, ძალადობენ მათზე და აიძულებენ, მოკლან ცხოველები ან თუნდაც ადამიანები, როგორც ახლახან მოვისმინეთ.
ამის მიზანი სამმაგია. პირველ რიგში, პიროვნების განადგურება.
ექსტრემალური ტრავმა იწვევს მსხვერპლის ფსიქიკის დაშლას.
და შემდეგ, ამაზე დაყრდნობით, მეორე ეტაპია მართვადი პიროვნების ნაწილების, ეგრეთ წოდებული "ალტერების" ანუ შინაგანი ნაწილების
ფორმირება, რომლებიც შემდეგ კონკრეტულ ბრძანებებს ასრულებენ.
და მესამე, ასევე მნიშვნელოვანია, რომ დანაშაულის ჩამდენ სტრუქტურასთან კავშირი იქმნება მსხვერპლებში დანაშაულის
გრძნობის, ასევე შიშისა და ერთგულების ხელოვნურად შექმნით.
აი, ასე იკვრება მსხვერპლები ამ კულტურულ სტრუქტურებში დაბადებიდანვე.
და ეს მექანიზმები ტრავმის კვლევებში ათწლეულების განმავლობაშია აღწერილი.
გერმანელი და საერთაშორისო ექსპერტები, როგორებიც არიან მიხაელა ჰუბერი და დოქტორი ელისონ მილერი, ადასტურებენ
იძულებითი დისოციაციის ამ სურათს, რომელიც რეგულარულად აღინიშნება რიტუალური ძალადობის მსხვერპლებში.
მაგრამ – და ეს ძალიან მნიშვნელოვანია – რიტუალური ძალადობის არსებობის დამტკიცება შესაძლებელია არა
მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებებით, არამედ მონაცემებითაც.
"რიტუალური ძალადობის სამუშაო ჯგუფმა" 2005 და 2007 წლებში გერმანიაში ფსიქოთერაპევტებს შორის რამდენიმე გამოკითხვა ჩაატარა.
საერთო ჯამში, 200-ზე მეტი შემთხვევა დადასტურებულად მიიჩნიეს. მათ შორის იყო მკვლელობის 42 შეტყობინება.
და იუტას შტატის რიტუალური ძალადობის საკითხებზე მომუშავე სამუშაო ჯგუფმა 1992 წელს უკვე დაადასტურა
მსგავსი სტრუქტურების არსებობა შეერთებულ შტატებში.
და ბოლოს, მრავალ სხვასთან ერთად, არსებობს 2016 წლის კვლევა, რომელიც გერმანიაში ბავშვთა სექსუალური
ძალადობის გამოძიების დამოუკიდებელმა კომისიამ (UKASK) ჩაატარა.
ამან ხელახლა შეაფასა გერმანიის 174 ფსიქოსოციალური პროფესიონალის გამოცდილება, რომლებიც აცხადებდნენ, რომ
მუშაობდნენ ორგანიზებული და რიტუალური ძალადობის მსხვერპლებთან.
მათგან, შემთხვევათა 69 პროცენტი სატანურ ჯგუფებს უკავშირდებოდა.
და ეს ციფრები ამტკიცებს, რომ ჩვენ არ გვაქვს საქმე იზოლირებულ შემთხვევებთან, არამედ საერთაშორისო დონეზე განმეორებად
ფენომენთან, რომელიც პროფესიულ კონტექსტში დოკუმენტირებული იყო საზოგადოების ყურადღების მიპყრობამდე დიდი ხნით ადრე.
ამ რიტუალური ძალადობის მექანიზმების გასაგებად, ასევე უნდა იცნობდეთ გონების კონტროლის ისტორიულ პროგრამებს.
1950-იან წლებში ცენტრალურმა სადაზვერვო სააგენტომ (CIA) წამოიწყო პროექტი "მკ-ულტრა", კვლევითი პროგრამა,
რომელიც ადამიანის ცნობიერებაზე მანიპულირებას ისახავდა მიზნად.
MK-Ultra 140-ზე მეტ ქვესუბპროექტს მოიცავდა, რომლებიც ადამიანებზე ექსპერიმენტებს გულისხმობდა, და რომლებშიც
გამოიყენებოდა ნარკოტიკები, უმეტესად LSD, ჰიპნოზი, ელექტროშოკები, ძილისგან და სენსორული, ანუ სტიმულებისგან, მოკლება.
და მთელ ამაში მიზანი გონებასა და ქცევაზე საკონტროლო მექანიზმების შემუშავება იყო.
ის, რაზეც MK-Ultra-ს ოფიციალურ დოკუმენტებში მხოლოდ მიანიშნებენ, ბევრი გადარჩენილი ადამიანის მიერ აღიწერება,
როგორც რეალური გამოცდილება რიტუალური კონტექსტის ფარგლებში.
და თვალშისაცემია, რომ ეს არის იგივე ტექნიკები, იგივე სამიზნეები და, ზოგიერთ შემთხვევაში, იგივე დამნაშავეები.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, თავად MK-Ultra-ს პროგრამიდან გადარჩენილებიც არიან, რომელსაც ახლა "პროექტი მონარქი" ეწოდება.
მათგან ერთ-ერთია მერი სპაროუ. მისი ჩვენება შეგიძლიათ იხილოთ გვერდზე "რიტუალური ძალადობის 50 ხმა" (https://www.50voices.org/).
მაგრამ ასევე კეითი ობრაიენი და ქეითი გროვზი.
და უკვე – რაც ასევე მნიშვნელოვანია – 1995 წელს, MK Ultra-ს გადარჩენილებმა ვაშინგტონში, ადამიანებზე რადიაციული
ექსპერიმენტების საკონსულტაციო კომიტეტის წინაშე, ჩვენება მისცეს.
წერილობითი ჩანაწერები ჯერ კიდევ შეიძლება იპოვოთ. ეს არაფერია ახალი იდეა.
მთავარი საკითხი ისაა, რომ რიტუალური ძალადობა და MK-Ultra არ არიან ცალკეული ფენომენები.
მათ აერთიანებთ საერთო იდეოლოგია, სატანიზმი, როგორც ძალაუფლებისა და კონტროლის სისტემა.
და ორივე კონტექსტში ჩვენ ასევე ვხვდებით იმავე ძირითად პრინციპებს, კერძოდ, ინდივიდის სრულ დაქვემდებარებას, დეჰუმანიზაციას უკიდურესი
ძალადობის გზით და ინსტრუმენტების შექმნას, ანუ ადამიანების, რომლებიც ასრულებენ ბრძანებებს და მოგვიანებით არც კი ახსოვთ ისინი.
ფსიქოლოგმა, დოქტორმა კორიდონ ჰამონდმა, ამ კავშირების შესახებ ღიად ისაუბრა ჯერ კიდევ 1992 წელს, თავის
კონფერენციაზე, ეგრეთ წოდებულ "გრინბაუმის გამოსვლაში".
ის აღწერდა, თუ როგორ მუშაობდნენ სატანური კულტები და საიდუმლო სამსახურების პროგრამები ერთობლივად, რათა განზრახ
გამოეწვიათ დისოციაცია და ამ პიროვნული სტრუქტურების პროგრამირება მსხვერპლებში კონკრეტული ამოცანებისთვის.
ამიტომ, ბევრი გადარჩენილი იუწყება, რომ დამნაშავეები ჩართულნი იყვნენ როგორც სამხედრო, ისე სადაზვერვო წრეებში,
ასევე კულტებში – სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მათ, ასე ვთქვათ, ერთი იდეოლოგიის ორი სახე ჰქონდათ.
გამორჩეული მაგალითია პოლკოვნიკ-ლეიტენანტი მაიკლ აკინო, რომელიც ასევე სეტის ტაძრის უმაღლესი მღვდელი
იყო. ბევრმა ადამიანმა, სავარაუდოდ, იცის მისი სახელი.
სრულიად სატანისტი, ჰო!
ამ კონტროლის საფუძველი, შეიძლება ითქვას, დისოციაცია, განცალკევებაა.
ექსტრემალური, უმეტესად განმეორებითი ტრავმა საბოლოოდ აცალკევებს ცნობიერებას ცალკეულ ნაწილებად.
და ამ შიდა ნაწილებს შემდეგ დამნაშავეების მიერ კონკრეტულად შეიძლება მიენიჭოს ახალი იდენტობები, ამოცანები და სტიმულები.
და ძალიან მოკლედ, ყველაზე მნიშვნელოვანი მეთოდების შესახებ იმისა, თუ როგორ მუშაობს ეს და როგორ ხდება მისი გამოწვევა.
ეს არის, პირველ რიგში, "ტრავმის ინდუქცია" წამების, ტკივილის, ძალადობის, ელექტროშოკების ან თუნდაც სიკვდილის
პირას ყოფნის გამოცდილების, მაგალითად, ჩაძირვის მეშვეობით; მაგრამ ასევე ჰიპნოზი და სუგესტია.
მთელი ეს პროცესი დაკავშირებულია სიმბოლოებთან, რიცხვებთან ან ასოების მიმდევრობებთან, მაგალითად, "აბედაბის კოდებთან", შემდეგ კი
სტიმულების მოკლება, მაგალითად, ტანკებში ან კამერებში, რაც შედარებულია სერიალში "უცნაური ამბები"
ნაჩვენებთან; რომელიც რეალურ ექსპერიმენტებზეა შთაგონებული.
შემდეგ ინიშნება ნარკოტიკები, ხშირად ელექტროშოკთან ერთად, სუგესტიურობის, ანუ გავლენის ქვეშ ყოფნის უნარის გასაძლიერებლად.
და შემდეგ არის ასევე პროგრამირება რიტუალების მეშვეობით, რომლის დროსაც დამნაშავეები სიმულაციას უწევენ სულიერ დონეს, რათა თავიანთ
მსხვერპლში ასეთი ზებუნებრივი ძალაუფლების სტრუქტურები ჩაუნერგონ.
ჩემს კვლევაში, ამის შემდეგ, ეს მექანიზმები MK-Ultra-ს დეკლასიფიცირებულ დოკუმენტებს შევადარე.
და, შეიძლება ითქვას, რომ საფუძვლები ძალიან ნათლად არის დოკუმენტირებული.
მრავალი მსხვერპლის ანგარიშის ცენტრალური ელემენტია ასევე ეგრეთ წოდებული თვითგანადგურების ან სუიციდის პროგრამები,
რომლებიც ემსახურება მსხვერპლზე მუდმივ კონტროლს და ამ გზით ინფორმაციის გამჟღავნების თავიდან აცილებას.
შემდეგ პროგრამები ირთვება საკვანძო სიტყვებით ან სიმბოლოებით, გარკვეული ხმებით ან მუსიკით, ან კონტაქტით გარკვეულ
ადამიანებთან ან ინსტიტუტებთან, მაგალითად, თერაპიის ფარგლებში.
რათა, როდესაც მსხვერპლი თავის გამოცდილებაზე საუბრობს, მათ მოულოდნელად პანიკა დაეწყოს ან საკუთარი თავი დააზიანოს,
რადგან მათი ნაწილი სიმართლის დასაცავად არის პროგრამირებული.
ამ შინაგანი ნაწილების სხვა როლები მოიცავს რეპორტიორს, სასჯელის აღმსრულებელს ან თუნდაც პროგრამისტს.
მარსელ, შეიძლება ერთი წუთით შეგაწყვეტინოთ?
გეთაყვა.
ჩვენ გვინახავს მუსიკოსები და მსახიობები, რომლებმაც საკუთარი სიცოცხლე მოიკლეს. და მერე ყოველთვის ფიქრობ:
"მათ ახლა დიდება აქვთ, ფული აქვთ. რატომ იკლავენ თავს?"
ამას რამე საერთო აქვს ამ "სუიციდის პროგრამირებასთან"? რომ მათ შეიძლება ყველაფერი გამხილონ და უცებ ეს პროგრამა ამოქმედდეს?
დიახ, ეს ძალიან საფუძვლიანი კითხვაა და ასევე ძალიან მნიშვნელოვანი დაკვირვება, განსაკუთრებით როდესაც საქმე ცნობილ ადამიანებს
ეხება, სადაც, როგორც ახლახან ახსენეთ, ადამიანები ამბობენ:
მათ აქვთ სიმდიდრე, მათ აქვთ ყურადღება, ისინი სინამდვილეში ბედნიერები უნდა იყვნენ, თუნდაც ეს,
რა თქმა უნდა, გარკვეულ სტრესთან ერთად მოდიოდეს.
შესაძლოა, გარკვეულ შემთხვევებში – განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ჩანს, რომ ვინმე ინფორმაციის
გამჟღავნებას ცდილობს – ასეთი პროგრამები ირთვება.
რა თქმა უნდა, ამის დამტკიცება წარსულში რთულია.
მიუხედავად ამისა, ვფიქრობ, რომ ეს საკმაოდ იზოლირებული შემთხვევებია.
ზოგ შემთხვევაში, გამოცნობა მართლაც მარტივია, განსაკუთრებით იმ ადამიანების შემთხვევაში, რომლებმაც უკვე
გამოთქვეს სურვილი, ამ საკითხებზე ისაუბრონ, ან უკვე წამოჭრეს გარკვეული კრიტიკული საკითხები.
თუმცა, ბევრ შემთხვევაში, ამის უკან სხვა რამ დგას.
და საკუთარ თავს უნდა ჰკითხო: "რა არის ეს დიდი შინაგანი კონფლიქტი, რომელიც ამ ცნობილ ადამიანებს
აქვთ და რომელიც საბოლოოდ თვითმკვლელობით სრულდება?"
თუმცა, ეს უფრო მუქ ან იმავე სიშავის წრეებს წარმოშობს, სადაც საკუთარ თავს უნდა დაუსვა კითხვები: "რა დაუჯდა ეს დიდება?"
და შედეგად, იწვევს თუ არა ეს სინდისის კონფლიქტს, ან იქნებ არსებობს მექანიზმები, რომლებიც აღემატება ჩემ მიერ
აღწერილ გონების კონტროლის ამ ტექნიკებს, რათა, ასე ვთქვათ, ასეთი ადამიანები ძალიან, ძალიან ღრმა დონეზე დაამონონ?
ეს ამ სტატიის ფარგლებს გასცდება, მაგრამ ეს ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია.
მადლობა, ძალიან კარგი, დიახ.
დიახ, გადავდივართ სუიციდის პროგრამიდან უფრო ფართო სურათზე.
კერძოდ: ესენი არიან არა მხოლოდ გადარჩენილები გერმანიიდან ან, შანტალ ფრაის მსგავსად, შვეიცარიიდან, არამედ
მრავალი სხვა ქვეყნიდანაც, როგორიცაა დიდი ბრიტანეთი, აშშ, ნიდერლანდები, ავსტრალია და შვეიცარია.
პრინციპში, შეიძლება ითქვას, რომ მსგავსი სქემების მქონე ანგარიშები მთელ მსოფლიოში არსებობს – მოკლედ რომ შევაჯამოთ.
უმეტეს შემთხვევაში, დამნაშავეები თავად ოჯახის წევრები არიან.
დანაშაულის სცენები მოიცავს კერძო ვილებს, ეკლესიებს, მიწისქვეშა ოთახებს, სამხედრო ობიექტებსა და ტყეებს.
შემდეგ არის გონების კონტროლი, ადამიანით ვაჭრობა (ტრეფიკინგი), ბავშვთა პორნოგრაფია, პროსტიტუცია და ეგრეთ წოდებული
სნაფ-ფილმები , მაგრამ ასევე კავშირები ამ ადგილობრივ კულტებსა და მათ შორის, სადაც ეს ხდება, და საერთაშორისო ქსელებს შორის.
და მთელი ეს სტრუქტურები კვლავ იკვეთება ორგანიზებულ დანაშაულთან, მაგრამ ასევე სახელმწიფო ან სამხედრო
სფეროებთან, სადაც ადამიანებზე ექსპერიმენტებს ატარებენ.
შანტალ ფრაის მიერ მოყვანილი ერთი მაგალითია კავშირი დარმშტადტის აშშ-ის სამხედრო ბაზასთან, "დაგერ
კომპლექსთან", სადაც მას მსგავსი გამოცდილება ჰქონდა.
მაგრამ კეითი ო'ბრაიენი, მაგალითად, დანაშაულის სცენებად ასახელებს აშშ-ის მრავალ სამხედრო ბაზას, ასევე, მაგალითად, ნასას ობიექტებს.
ჩემს წიგნში "ბიძია სემის", მე ვაანალიზებ ქეითი გროუვზის განცხადებებს, რომელიც ვიდეოებში ყვება თავის
გამოცდილებაზე ეგრეთ წოდებულ "სნაფის ქარხანაში", სადაც ბავშვების მკვლელობის ამსახველ ფილმებს იღებდნენ.
ის აღწერს, თუ როგორ ექვემდებარებოდნენ ეს ბავშვები სისტემურ ძალადობას, წამებასა და
მკვლელობას ტეხასში, მიწისქვეშა დაწესებულებაში.
და მისი განცხადების თანახმად, დაწესებულება ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს კონტროლს ექვემდებარებოდა, რომელსაც,
სავარაუდოდ, ბავშვთა ტრეფიკინგის საერთაშორისო ქსელი მართავს.
მისი დაკვეთით ჩატარებულმა შორიდან დანახვის ექსპერიმენტმა ამ ობიექტის არსებობა ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დაადასტურა.
და მიუხედავად იმისა, რომ ამ განცხადებების გადამოწმება რთულია, "დისტანციური დანახვის" ასპექტის გარდა, უნდა ითქვას, რომ ისინი
ბევრ დეტალში ემთხვევა სხვა გადარჩენილთა მონათხრობს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ისინი შეთავსებულია რიტუალურ ელემენტებთან,
სამხედრო კონტექსტთან და კომპლექსურ პროგრამირების მეთოდებთან.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთმანეთისთვის უცნობი გადარჩენილები ასახელებენ ერთსა და იმავე ან
კონკრეტულ დანაშაულის სცენებსა და დამნაშავეებს.
ჩემი კვლევის მიმდინარეობისას, მე ასევე წარვადგინე FOIA მოთხოვნა, ანუ ინფორმაციის მოთხოვნა აშშ-ის ინფორმაციის
თავისუფლების აქტის საფუძველზე, ცენტრალურ სადაზვერვო სააგენტოში.
და შემდეგ მოვითხოვე ყველა დოკუმენტის გამოქვეყნება, რომელიც ზემოხსენებულ MK-Ultra-ს გადარჩენილ კეთი ო'ბრაიენს ეხებოდა.
და ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს პასუხი ძალიან საინტერესოა.
მასში ეწერა: "დოკუმენტების არსებობის ან არარსებობის დადასტურება ან უარყოფა შეუძლებელია."
ასეთი დოკუმენტების არსებობა ან არარსებობა ამჟამად გასაიდუმლოებულია და, შესაბამისად, დაცულია გამჟღავნებისგან.
და თუ ამ პასუხს დაუკვირდებით, ეს ნიშნავს, რომ ოფიციალური განცხადება არის:
როგორც ჩანს, დოკუმენტები არსებობს, მაგრამ ეროვნული უსაფრთხოების მიზეზების გამო მათი გასაჯაროება შეუძლებელია.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი უბრალოდ იტყოდნენ: "ჩანაწერები არ მოიძებნა". სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, "არაფერია".
და ის ფაქტი, რომ კეთი ობრაიენთან დაკავშირებით რაიმე საერთოდ არსებობს, უკვე ძალიან მტკიცე მინიშნებაა იმისა,
რომ მის ამბავში, მაგალითად, არის გარკვეული სიმართლე.
ფსიქოლოგიური და ტექნიკური ასპექტების გარდა, უნდა ითქვას, რომ სულიერი და იდეოლოგიური ფონი ძალიან ცენტრალურ როლს ასრულებს.
ბევრი დამნაშავე საკუთარ თავს სატანური ან ლუციფერული ორდენის ნაწილად მიიჩნევს, რომელიც ძალაუფლების მოპოვებას
ტანჯვის, სიკვდილისა და დაქვემდებარების გზით ესწრაფვის.
მათთვის ეს რიტუალები უბრალო სიმბოლიკაზე მეტია.
ისინი სჯერათ ენერგიის ან ძალის, რომლის მოპოვებაც ამ მსხვერპლშეწირვის მეშვეობითაა შესაძლებელი.
და სწორედ ეს რწმენა გადაეცემა თაობიდან თაობას კულტურულ ოჯახებში და ერწყმის ელიტისტურ მსოფლმხედველობას:
კერძოდ, რჩეულები – მათივე ხედვით – სხვებზე მაღლა დგანან, რომელთა წინაშეც, თუმცა, მათი
რაოდენობრივი უპირატესობის გამო, ასევე ეშინიათ.
დიახ.
შედეგები მსხვერპლებისთვის, კერძოდ, ამ სისტემების მსხვერპლებისთვის, ასევე მნიშვნელოვანია.
ისინი მძიმე ტრავმის შედეგებით იტანჯებიან, როგორიცაა კომპლექსური დისოციაცია , ფლეშბექები – რომლებიც სანდრამ და
შანტალმა ახსენეს – შფოთვითი აშლილობები, კომპულსიური ქცევა.
წლების განმავლობაში ძალადობის შედეგად შესაძლოა ფიზიკური დაავადებები განვითარდეს.
და ხშირად ღრმა იდენტობის კრიზისებიც.
და ამიტომ ბევრ მსხვერპლს, დამნაშავეების განზრახვით, უყალიბდება ეს დისოციაციური იდენტობის სტრუქტურა.
ასე რომ, თქვენ მაშინ გეყოლებათ მრავალი ასეთი შინაგანი პიროვნების მუდმივი კოლექცია, რომლებიც ასევე გარეგანად გამოჩნდებიან.
ასე რომ, როდესაც ვსაუბრობთ რიტუალურ ძალადობასა და გონების კონტროლზე – და ამით ნელ-ნელა მივდივარ დასასრულისკენ – საქმე
მხოლოდ ცალკეული შემთხვევების გამხელას არ ეხება, არამედ უმთავრეს კითხვას, თუ რამდენად იციან ამ ძალებმა ადამიანის
ცნობიერების შესახებ და როგორ ბოროტად იყენებენ ამ ცოდნას კონკრეტული საბოლოო მიზნის მისაღწევად.
კერძოდ, იმისა, რასაც ისინი სატანურ მსოფლიო იმპერიად მიიჩნევენ, დაარსება.
ამიტომ ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ გვქონდეს დამოუკიდებელი კვლევები დისოციაციის და ტრავმაზე დაფუძნებული პროგრამირების
შესახებ, და რომ გადარჩენილთათვის უსაფრთხო სივრცეები არსებობდეს.
მაგრამ ასევე სიმამაცე, რომ ერთად ვიმუშაოთ ინსტიტუციურ საზღვრებს მიღმა, რადგან სიჩუმე მხოლოდ დამნაშავეებს იცავს.
განათლება და ცნობიერების ამაღლება ამ წრის გარღვევისკენ გადადგმული პირველი ნაბიჯია.
და ჩემი ნაშრომი ასევე მიზნად ისახავს ამ მექანიზმების უფრო სრულყოფილად გააზრებაში წვლილის შეტანას.
რიტუალური ძალადობა არ არის მარგინალური საკითხი, არამედ იმის ანარეკლია, რაც ხდება, როდესაც საიდუმლო, ოკულტური ჯგუფები
შეუმჩნევლად აფართოებენ თავიანთ გავლენას ჩვენს საზოგადოებაში.
დიახ, ბატონო.
ეს კიდევ ერთი მიზეზია, რის გამოც საკუთარ თავს უნდა ჩავუღრმავდეთ, მსხვერპლნი სერიოზულად
ავიღოთ და უზრუნველვყოთ ამ დასკვნების გასაჯაროება.
ბოლოს და ბოლოს, ეს საფრთხეს უქმნის თითოეული ინდივიდის თავისუფლებას.
რიტუალური ძალადობა და გონების კონტროლი, როგორც ლექციაში უკვე აღინიშნა, ერთი და იმავე დესტრუქციული იდეის
გამოხატულებაა: რომ ადამიანის გაკონტროლება, დამსხვრევა და მისი სულის დაპყრობა შესაძლებელია.
და მაინც, ყოველი ჭეშმარიტება, რომელიც გამჟღავნდება და რომელიც, ასე ვთქვათ, მთელი ამ საქმის დადებითი მხარეა, ასუსტებს ამ სისტემას.
განათლება ბოლოს იწყება, როდესაც ამ გამოუთქმელ რამეს სიტყვებით ვამბობთ და, განსაკუთრებით, გადარჩენილები —
სანდრასა და შანტალის მსგავსად — ბედავენ, რომ ხმამაღლა ისაუბრონ.
და სწორედ ამიტომ არის ასეთი პლატფორმები ასე მნიშვნელოვანი. ასე რომ, კიდევ ერთხელ, მადლობა ყველას.
და მინდა მადლობა გადავუხადო ყველა მსმენელს იმისთვის, რომ მზად არიან მოუსმინონ, მაგრამ ასევე
დაინახონ და თვალები არ დახუჭონ. დიდი მადლობა.
დიახ! მადლობა!
მადლობა, მარსელ. სულ რამდენიმე წუთში, შენ ნამდვილად დაუკავშირე ის, რაც მამაჩემმა ამ კონფერენციის დასაწყისში თქვა.
მან ახლახან, ჩვენი ათწლეულების კვლევების საფუძველზე, აჩვენა, თუ როგორ არის ეს საიდუმლო
სტრუქტურები საბოლოოდ სატანიზმში ფესვგადგმული.
და ჩვენ თავად მათგან მოვისმინეთ, რომ სურთ სატანური მსოფლიო წესრიგის დამყარება.
მაგრამ ისინი უმცირესობაში არიან.
ჩვენ მათზე ბევრად აღმატებულნი ვართ, ოღონდ ეს უნდა გავაცნობიეროთ!
ნეტავ სინათლეს შეეძლოს შემოღწევა, მაშინ ეს მთელი კრიმინალური კონსტრუქცია ჩამოინგრეოდა. და ჩვენ ამ წერტილს ძალიან ახლოს ვართ.
და ამიტომ: თუ თქვენ ყველანი გაავრცელებთ ამ ლექციასა და მთლიანად ამ AZK-ს, რათა ჭეშმარიტი სინათლე
გაბრწყინდეს, მაშინ ეს სატანური მსოფლიო წესრიგი ჩამოინგრევა.
გმადლობთ ცნობიერების ამაღლებისთვის ბრძოლაში და ამ სასტიკი პრაქტიკების გამომჟღავნებისთვის.
ჩვენი მაყურებლებიც ახლა საკუთარ თავს ეკითხებიან: როგორ არის შესაძლებელი, რომ ასეთი დანაშაულები პოლიციის
მიერ არ დევნდება და სასამართლოების მიერ არ ისჯება?
და ამ კითხვაზე, მინდა გადავცე სიტყვა უვე კრანცს.
უვე კრანცი არის პოლიციის ოფიცერი, საპატიო პენსიაზე გასული მინისტრის უფროსი მრჩეველი და ტურინგიის შტატის
კრიმინალური პოლიციის სამმართველოს ყოფილი პრეზიდენტი.
ის ევროპოლის ეროვნული ექსპერტი იყო.
როგორც უსაფრთხოებისა და ტერორიზმის საკითხების ექსპერტი, ის რეგულარულად აქვეყნებს სტატიებს მრავალ მედიასაშუალებაში.
უვე კრანცი 50 წელზე მეტია, რაც ორგანიზებულ დანაშაულთან, ექსტრემიზმთან და ტერორიზმთან იბრძვის.
თანამდებობაზე ყოფნისას, ის განსაკუთრებით ერთგული იყო ბავშვების დაცვის საქმეში.
ეს ცხადი ხდება, როდესაც მის პროფესიულ კარიერაში საქმიანობის სფეროებს გადავხედავთ:
ის იყო ახალგაზრდულ საკითხთა, დანაშაულის პრევენციის, ბავშვთა მიმართ სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლისა და ადამიანითა და
ორგანოებით ვაჭრობის საკითხებში წარმომადგენელი ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე და ჩართული იყო
სისხლის სამართლის პოლიტიკის ასოციაციის საქმიანობაში.
თავის ვებსაიტზე უვე კრანცი აქვეყნებს სტატიებს ისეთ თემებზე, როგორიცაა "ბავშვთა სექსუალური ძალადობა" და "გონების კონტროლი".
როგორც კრიმინალური გამომძიებელი, ის "ღრმა სახელმწიფოს" შესახებ ინფორმაციას გვაწვდის და
პენსიიდან აკვირდება მიმდინარე მსოფლიო მოვლენებს.
ის ასევე იყენებს თავის გამოცდილებასა და ცოდნას, როგორც წევრი და მომხსენებელი პრეს-სიმპოზიუმებზე, რომლებსაც ატარებენ ისეთი ცნობილი
ასოციაციები, როგორიცაა Axion Resist და MWGFD e.V. (სამედიცინო პროფესიონალები და მეცნიერები
ჯანმრთელობის, თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის).
ისინი დაარსდნენ ბავშვთა კეთილდღეობის დაცვისა და თავისუფლებისა და კანონის უზენაესობის დაცვის მიზნით.
აქ მან ისაუბრა ისეთ თემებზე, როგორებიცაა პედოფილური დანაშაული, ადრეული სექსუალიზაცია და ბავშვთა ტრეფიკინგი.
ჩემთვის განსაკუთრებული პატივია, მივესალმო ამ გამოცდილ სისხლის სამართლის გამომძიებელს, უვე კრანცს, აქ, მე-22 AZK-ზე.
პატივი სრულიად ჩემია.
კარგია, რომ აქ ხარ.
დიახ, თქვენ გაქვთ ბავშვთა სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლაში კრიმინალური გამოძიების 50-წლიანი გამოცდილება.
როგორც პოლიციის ოფიცერი, და მინისტრის უფროსი მრჩევლისა და ტურინგიის სისხლის სამართლის გამოძიების დეპარტამენტის ხელმძღვანელის
რანგშიც კი, თქვენ ამ გამოძიებების წინა ხაზზე იდექით.
ეს ნიშნავს, რომ საქმეების შესახებ ინფორმაცია მოგაწოდეს და შენ ისინი გამოიკვლიე. მაგრამ შემდეგ რა მოხდა?
პრობლემა ისაა, რომ მტკიცებულებები პირველ რიგში უნდა წარადგინონ, რათა საქმე საზოგადოებრივი პროკურატურის ოფისში
გადაიგზავნოს, სადაც მას მიიღებენ და გადაამუშავებენ ბრალდების აქტად, რომელიც სასამართლოში იქნება წარდგენილი.
და სამწუხაროდ, ამ გზაზე ძალიან, ძალიან ბევრი წარუმატებლობაა.
გაღიზიანებთ, როდესაც დილით ვინმეს აკავებ და შემდეგ შუადღეს ისევ ხვდები.
– მე ეს დავხატე: დილით დააპატიმრეს, შუადღეს გაათავისუფლეს.
მაგალითად, ჩვენ ხშირად ვაწყდებით პრობლემას, რომ პოლიცია ძალიან ხშირად ჩადის მკვლელობის
სცენაზე და შემდეგ იწყებს მკვლელობის გამოძიებას.
და შემდეგ, საზოგადოებრივი პროკურატურისკენ მიმავალ გზაზე, მკვლელობა სიკვდილით დასრულებულ სხეულზე ძალადობას უტოლდება.
შემდეგ, გარკვეულ გარემოებებში, შესაძლოა სრულიად განსხვავებული სამართლებრივი ბუნების
ფენომენსა და სრულიად განსხვავებულ პრობლემებს წააწყდეთ.
ან როდესაც, როგორც ბოლო შემთხვევაში, ჯგუფური გაუპატიურების ჩამდენები სასამართლოდან მხიარულად წუწუნით
გამოდიან, რადგან მოსამართლე ასი პროცენტით არ არის დარწმუნებული, რომ გოგონა შესაძლოა თანახმა არ ყოფილიყო.
სწორედ აქ იწყება მთელი ამბავი ცოტა საეჭვო ხდებოდეს.
და არსებობს უამრავი შესაძლებლობა საქმის წარმოების შეწყვეტის, მისი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოთავსებად გადაქცევის და ა.შ.
ასე რომ, ბიზნესში სადღაც უთანხმოებაა და, სამწუხაროდ, ასეა.
ამ მსხვერპლთშეწირვებს ფრთხილად და სერიოზულად უნდა მოვეკიდოთ.
თქვენ სრული უფლება გაქვთ, რომ პოლიციისა და მართლმსაჯულების სისტემისგან სათანადო მოპყრობა მიიღოთ.
გმადლობთ თქვენი განცხადებისთვის. თქვენ ასევე ახსენებთ ეგრეთ წოდებულ "პედოფილურ დანაშაულს" და კავშირებს,
რომლებიც, როგორც ამბობენ, "მაღალ წრეებამდე" მიდის. რა არის თქვენი დაკვირვებები ამ მხრივ?
დიახ, მაშ ასე, დავუშვათ შემდეგს: მე ყოველთვის ვამატებ დუტროის საქმეს ჩემს PowerPoint პრეზენტაციებში.
თქვენ, უეჭველად, იცნობთ დუტროის საქმეს.
ბელგიელი ბავშვთა მბრძახველი, რომელმაც ციხეში მყოფობისას თერთმეტი ბავშვი მოკლა და ორი შიმშილით დაასამარა.
იმიტომ, რომ მან ციხეში ყოფნისას არაფერი გაამხილა და შემდეგ ბავშვები შიმშილით მოკვდნენ. ნამდვილად საშინელი შემთხვევა.
მსწავლეების მთელი რიგი ან ავარიებში მოყვა, ან საეჭვო გარემოებებში გარდაიცვალა, ან რა ვიცი.
და დუტროის საქმემ უკვე დაამტკიცა, რომ ბავშვთა სექსუალური ძალადობის ამ ქსელებში საზოგადოების ყველა ფენა იყო ჩართული.
ასე რომ, ეს პირდაპირ პოლიტიკის უმაღლეს ეშელონამდე, ასევე კულტურის, ტელევიზიისა და მედიის უმაღლეს საფეხურამდე მივიდა.
პროცედურა პრობლემის არსთან იდენტური იყო.
ეპშტეინი იქნება თუ არა, ეს ზუსტად იგივეა.
ეპშტეინს ასევე აქვს კავშირები პოლიტიკის, შოუბიზნესის, პროკურორების — ვინ იცის, კიდევ რის — უმაღლეს
ეშელონებთან, მაღალჩინოსნებთან და პოლიტიკოსებთან.
ისინი იგივე გააკეთეს "დიდის", შონ კომბსის შემთხვევაშიც, რომელიც ასევე კარგად არის ცნობილი. ის ახლა
უკვე ოთხი წლისა და ორი თვის განმავლობაში "დაკეტილია".
ეს, ფაქტობრივად, უწყინარი დაგმობაა, რადგან ორგანიზებული დანაშაულის მთელი სფერო უბრალოდ ამოჭრილია.
თქვეს, რომ საქმეს შევწყვეტდით და მას მხოლოდ შეყვარებულის ან ცოლის მიმართ ძალადობის ერთ ეპიზოდში გავამტყუნებდით.
და შემდეგ მთელი პროცესი შემცირდა მცირე ნაწილამდე.
ბევრ შემთხვევაში, ასეთი პროცედურები განზრახ დანაწევრებულია.
1995 წელს ინგლისში მნიშვნელოვანი სასამართლო პროცესი გვქონდა. მას ასევე გააშუქეს ბანკებმა, პოლიტიკოსებმა,
მედიამ, დიდმა მაგნატებმა და ყველა სხვა შესაძლო პირმა.
წლების განმავლობაში პროცესი სულ უფრო და უფრო მცირდებოდა, სანამ ბოლოს არაფერი დარჩა.
საბოლოო ჯამში, ეს იყო უმნიშვნელო წარმოებები – ისინი, ასე ვთქვათ, ანალიზდება და იურიდიულად "მცირე
ნაწილებად" იყოფა, რის გამოც ბევრი შინაარსი აღარ რჩება.
ეს, ბუნებრივია, იწვევს ეჭვს, რომ აქ გავლენა ხორციელდება. ამის უგულებელყოფა არ შეიძლება.
თქვენც შეგიმჩნევიათ ეს პრინციპი თქვენს რეგიონში, როგორც ეს ახლა ეპშტეინის, დუტროს, პ. დიდის და ა.შ. შემთხვევაში მოხდა?
პრინციპები ყველგან ერთნაირია, ქვეყნის მიუხედავად.
თქვენ უნდა ივარაუდოთ, რომ მცირეწლოვანი ბავშვების, გოგონებისა და მოზარდების ეს სექსუალური
ძალადობა ხდება მთელ ევროპასა და მთელ მსოფლიოში.
თუ, მაგალითად, NCMEC-ს გადავხედავთ – ბავშვთა გაუჩინარებისა და ძალადობის შესახებ შეტყობინების ამერიკულ ცენტრს –
ოთხი-ხუთი წლის წინ მას ჯერ კიდევ 50 000 შემთხვევა ჰქონდა.
ამჟამად ყოველწლიურად 205 000 შემთხვევა გვაქვს.
საოცარია!
მაგრამ ჩვენ პატარა სინათლე ვართ.
თუ შეადარებთ იმას, რასაც NCMEC აზიაში, ინდოეთსა და პაკისტანში ატყობინებს, მაშინ ჩვენ თითქმის მილიონებთან ვართ.
ეს ნათლად აჩვენებს, რომ ეს გლობალური პრობლემაა და არა მხოლოდ გერმანიის, მხოლოდ ბელგიის ან სხვა რაიმეს პრობლემა.
მე ასევე მსმენია, რომ კულტურულ ძალადობასთან დაკავშირებით ბევრი ოფიციალური კვლევა არსებობს.
შეგიძლიათ რამდენიმე წინადადებით ახსნათ, რა ეწერა ოფიციალურ განცხადებაში?
უამრავი კვლევა არსებობს. მერწმუნეთ, განსაკუთრებით ამ სფეროში უთვალავი კვლევაა.
მე თავად დავწერე ევროპარლამენტისთვის ორი კვლევა, 2020 და 2021 წლებში, სადაც ეს ინფორმაცია მთლიანად შევკრიბე.
და მე ვთქვი: "კარგი, რა შეიძლება გაკეთდეს უკეთესად? რა შეგვიძლია გავამარტივოთ? საიდან დავიწყოთ?"
– და ზუსტად საპირისპირო მოხდა.
კვლავ შეიქმნა ცენტრი, ბავშვთა სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ საბრძოლველად. ბუმ.
ახლა ევროპოლის გვერდით კიდევ ერთი ცენტრი გვაქვს და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ.
ჩვენ ყველგან გვაქვს წარმომადგენლები და ყველგან გვაქვს კვლევები.
2011 წელს ჩატარდა შესანიშნავი კვლევა ბავშვთა სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ ევროკავშირის დირექტივების დანერგვის შესახებ.
და ის 2016 წელს შეფასდა. ეს კარგი კვლევაა.
WeProtect-ის კიდევ ერთი კვლევა იყო. (https://www.weprotect.org/)
ესეც კარგი კვლევა იყო; უბრალოდ საჭირო იყო მისი გაგრძელება და განხორციელება.
მხოლოდ რამე უნდა გაეკეთებინა!
ჩატარდა კვლევა, რომელიც აისახა წერილობით და ასევე სასიამოვნო იყო წასაკითხად, ლამაზი სურათებით, ლამაზი გრაფიკით და ამ სტილში.
მაგრამ, ზოგადად, განხორციელება არასაკმარისია.
ასე რომ, არა მხოლოდ არ არსებობს კვლევები დაუდგენელ შემთხვევებზე, არამედ ასევე არ არსებობს პოლიტიკური
ნება, რომ სიღრმისეულად იქნას ამ საკითხების განხილვა.
საქმე იმდენად კანონების ნაკლებობაში არ არის, რამდენადაც კვლევების.
არა, შენ ეს უნდა გააკეთო! შენ ეს უნდა გააკეთო და გინდა, რომ გააკეთო!
თქვენ ასევე ბევრს საუბრობთ სკოლამდელ და სასკოლო დაწესებულებებში ადრეულ ასაკში სექსუალური განათლების შესახებ. რას იტყვით ამაზე?
დიახ, სქესობრივი განათლება ადრეულ ბავშვობაში განსაკუთრებული სფეროა, რომელმაც განსაკუთრებით შოკში ჩამაგდო,
რადგან ის შემუშავდა ჯანმოს მიერ, გერმანიის ფედერალური ჯანდაცვის საგანმანათლებლო ცენტრთან თანამშრომლობით.
ამ წლის (2025) 13 თებერვლიდან მას "საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ფედერალური ინსტიტუტი" ეწოდება.
მას კიდევ უფრო მეტი უფლება აქვს, კიდევ უფრო მეტი შესაძლებლობა და კიდევ უფრო მეტის გაკეთება
შეუძლია, განსაკუთრებით კი კლიმატის დაცვის კუთხით.
და ამ ორმა შეადგინა ეს სახელმძღვანელო, თუ როგორ "სექსუალურად განათლონ" პატარა ბავშვები.
ამის უკან ძირითადი იდეა ისაა, რომ ბავშვს — რომლის აბორტიც დაბადებამდე შეიძლება, ეს ამის ერთი მხარეა —
დაბადებისთანავე დაუყოვნებლივ მიიჩნევენ სექსუალურ არსებად, რომლის მიმართაც ნებისმიერ დროს შეიძლება ძალადობა.
და ეს იმდენად გიჟურია, რომ ვერც კი წარმოიდგენ.
და ყველაზე ცუდი ისაა, რომ ჯანმოს ეს BZgA სახელმძღვანელო პრინციპები სამეცნიერო კვლევებს ეფუძნება.
და ახლა გთხოვთ, გაეცნოთ სამეცნიერო კვლევებს და ნახოთ, საიდან მოდის ეს. ეს კინსისგან მოდის.
კაცი, რომელმაც 1960-იან წლებში დაწერა სამარცხვინოდ ცნობილი კინზის ანგარიში კაცებისა და ქალების გათავისუფლების შესახებ.
იმის შემდეგ კი, სინამდვილეში, ყველაფერი დაღმასვლა იყო.
იმ დროს სექსუალური თავისუფლებისმოყვარეობის ცნება უკვე ყალიბდებოდა.
ბავშვების მიმართ ინდიფერენტულობა და ბავშვებთან სექსი შესაძლებელია, გავრცელებულია და დაშვებულია.
გარყვნილი ენა შემოვიდა. და ამ პიროვნებამ, კინსიმ, ჩაატარა სერია ტესტების.
და მინახავს ტესტების სერია, სადაც ოთხი წლის ბავშვს 27 ორგაზმის მისაღწევად 24 საათის განმავლობაში ბოროტად ეპყრობოდნენ.
უბრალოდ წარმოიდგინეთ. ის ორგაზმს აღწერდა ყოველ ჯერზე, როცა ბავშვი კიოდა, ტიროდა ან კრუნჩხვები ჰქონდა — ოთხი წლის ბავშვს 24 საათის
განმავლობაში აწამებდა, სანამ რაიმე ფიზიკური რეაქცია არ გამოვლინდებოდა — და შემდეგ
ამ ფიზიკურ რეაქციას ორგაზმად მიიჩნევდა.
და შემდეგ იყვნენ ისინი, ვინც ამას აკეთებდა, ვინც ბავშვებს ძალადობდა. ზოგიერთი მათგანი მაფიოზი
იყო, ზოგი კი — გათავისუფლებული ყოფილი პატიმარი.
შენ უნდა გამოიკვლიო და ეს ყველაფერი გაფილტრო.
და მერე საკუთარ თავს ეუბნები: "გამარჯობა, რა არის ეს? სამეცნიერო ცოდნა?"
ეს არის ბავშვზე სუფთა ძალადობა, ბავშვთა მიმართ სუფთა სექსუალური ძალადობა კვლევის ფარსით.
და მას შემდეგ მას შესაბამისი მოსწავლეები ჰყავდა.
კინსეის შემდეგ კენტლერი ჰყავდა. არსებობდა კენტლერის ანგარიში.
შემდეგ იყო ზილერტი. შემდეგ კი, უფრო ახლახან, კიდევ ერთი იყო.
ისინი ყველა ერთი იდეოლოგიური ბაგისანი არიან.
თქვენ უნდა გაითვალისწინოთ. კინსიმ დაიწყო ეს.
შემდეგ მათ "დაიპყრეს" უნივერსიტეტები, ტექნიკური კოლეჯები და სპეციალიზებული სასწავლო დაწესებულებები.
ახლა კი თაობები სოციალური ფსიქოლოგების, კულტურული ფსიქოლოგებისა და სხვათა... ერთმანეთის მიყოლებით გამოდის, იკავებენ
სოციალური კეთილდღეობის ოფისებსა და განათლების ორგანოებს ყველგან და აგრძელებენ ამ ტრენინგის სულისკვეთებით მუშაობას.
საოცარია!
ჩემი აზრით, ეს სრულიად აბსურდია.
და თუ შეხედავთ, რას მოითხოვს ეს სახელმძღვანელო მითითებები – ნულიდან ოთხ წლამდე ასაკში, ბავშვმა უნდა
ისწავლოს სექსუალური მასტურბაცია. ნულიდან ოთხ წლამდე ასაკში!
რა თქმა უნდა, მაინტერესებს, რომელი მასწავლებელი აკეთებს ამას და როგორ აკეთებს?
და ახლა შვებიშ ჰალში 17 საბავშვო ბაღს თავიანთ დაწესებულებებში პირადი სხეულის შესწავლის ზონები ამოეწყოთ.
მშობლები სრულიად გაოგნებულები დარჩნენ!
მათ ამის შესახებ არაფერი იცოდნენ. მათ ამის შესახებაც არაფერი შეატყობინეს.
მაშ, თუ ეს ადრეული ბავშვობის სექსუალური განათლებაა, მაშინ ის, ფაქტობრივად, არაფერია, თუ არა ოჯახის დანგრევა.
ეს ოჯახის განადგურებაა.
სახელმწიფოს არსი, სახელმწიფოს ბირთვი, ჯანსაღი საოჯახო ურთიერთობაა.
არის მამა, არის დედა, არის შვილი და სულ ეს არის.
ორი სქესია და მორჩა. ახლა უკვე მემარჯვენე ექსტრემისტი ვარ.
ვიცი. არსებობს რაღაც კიდევ უფრო ლამაზი, როგორც ერთხელ თქვა მონიკა გრუბერმა:
და თუ გვყავს მშობელი 1 და მშობელი 2, მალე ბაბუისა და ბებიისთვისაც გვეყოლება ლეში 1 და ლეში 2.
ესეც მოხდება? რა თქმა უნდა, ეს ხუმრობაა, მაგრამ ფაქტია, რომ ეს მთელ ამ ამბავს არაადამიანურს ხდის.
დიახ, ზუსტად.
ეს აღარ არის ჰუმანური და ღირსება აღარ არსებობს – განსაკუთრებით ბავშვისთვის.
ბავშვებსაც აქვთ ღირსება. მათი უფლებებიც უნდა დაცული იყოს.
და ბავშვები ნამდვილად უნდა განიხილებოდნენ, როგორც სამართლებრივი სუბიექტები და არა როგორც ობიექტები,
რომელთა აღება და გადაგდებაც უბრალოდ შესაძლებელია.
დიახ! მადლობა განმარტებისთვის.
ასე რომ, მთელ ამ ამბავს ერთი დადებითი მხარე მაინც ჰქონდა.
ეს იყო ბიელეფელდის უნივერსიტეტი.
მან Kinsey, Kentler and Co.-ს შესახებ ფართომასშტაბიანი კვლევა ჩაატარა და დაადგინა, რომ ეს
ყველგან ბავშვთა და სექსუალური ძალადობა იყო.
ეს იყო უკიდურესად კრიმინალური ორგანიზაცია, რომელიც ახლა მთელ სასწავლო ცენტრზე გავრცელდა, სადაც სოციალურ ფსიქოლოგებს,
ფსიქოლოგებს, დირექტორებსა და მსგავს პროფესიონალებს ამზადებდნენ.
და ეს გრძელდება. ასე რომ, ეს სულ უფრო და უფრო ხშირი ხდება.
ამიტომ, გასაკვირი არ არის, როდესაც დღესდღეობით საშობო ჟურნალებში ვკითხულობთ, რომ სრულიად ნორმალურია, ბავშვები
ისე აღზარდონ და ისწავლონ, რომ მათ სექსუალური კონტაქტი ექვსიდან ცხრა წლამდე ასაკში უნდა ჰქონდეთ.
და ფიზიკურად ერთმანეთის მოფერება და ყველგან ფარულად პატარა, მყუდრო კუთხეების მოწყობა, სადაც ბავშვებს შეუძლიათ განმარტოება.
ეს ყველაფერი დამნაშავეების ხელს უწყობს.
დიახ... სამწუხაროდ, კარგი ამბები არ მაქვს.
ეს მხოლოდ ის უარყოფითი გამოცდილებებია, რაც იქ მქონდა.
თითქმის მთელი ჩემი ცხოვრება ვიბრძოდი, რომ ბავშვთა მიმართ სექსუალური ძალადობა სისხლის სამართლის დანაშაულად მექცია.
და 2021 წელს, მრავალწლიანი ბრძოლის შემდეგ, ეს საბოლოოდ, საბოლოოდ, საბოლოოდ დაინერგა გერმანიაში იმ დონეზე,
რომ ახლა ის უკვე სისხლის სამართლის დანაშაულად ითვლება.
და ეს ძალაში იყო 2021 წლიდან 2024 წლამდე. შემდეგ მოვიდა ბატონი ბუშმანი, როგორც მაშინ ეწოდებოდა,
ლიბერალი იუსტიციის მინისტრი, და ეს გადაწყვეტილება გააუქმა.
ახლა ის კვლავ სისხლის სამართლის დანაშაულია.
ესეც არ არის დიდი გამარჯვება.
ჩემი აზრით, იუსტიციის სამინისტროს მიერ ამ დანაშაულის დეკრიმინალიზაციის გასამართლებლად მოყვანილი
ყველა ახსნა-განმარტება დამამძიმებელი ბრალდებაა.
დიახ, ეს ნამდვილად სამწუხარო ანარეკლია არსებული მდგომარეობისა.
დიდი მადლობა ბავშვთა დახმარების საქმეში თქვენი თავდადებისთვის და, უპირველეს ყოვლისა, ამ
საკითხების საზოგადოების ყურადღების ცენტრში მოქცევისთვის.
ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.
ეს უნდა გაკეთდეს.
გმადლობ, რომ დრო დაგვითმეთ, მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად მოძრაობაში ხართ.
თქვენმა განცხადებებმა ნამდვილად დაგვეხმარა ამ საკითხის უფრო მკაფიო სურათის მიღებაში.
გისურვებთ ყოველივე საუკეთესოს თქვენს მომავალ წამოწყებებში, მათ შორის პენსიაზე გასვლისას.
შენ ისევ ფორმაში ხარ!
გმადლობთ თქვენი შესანიშნავი საგანმანათლებლო საქმიანობისთვის. ჩვენ გიყვარვართ!
მადლობა.
მოუთმენლად ველი შენთან შეხვედრას შემდეგ ჯერზე! მეც იქ ვიქნები!
დიახ, ყოველთვის გელოდებით!
ახლა კი გადავდივართ არანაკლებ უშიშარ აქტივისტზე, რომელიც ბავშვთა გატაცების, რიტუალური ძალადობისა და ბავშვთა
ტრეფიკინგის წინააღმდეგ ბრძოლას მიზნად ისახავს. ჩართეთ კლიპი!
საბინ მაკნილმა კომპიუტერული მეცნიერებები და მათემატიკა შეისწავლა და 15 წლის განმავლობაში მუშაობდა სერნში .
შემდეგ ის მუშაობდა ღონისძიებების ორგანიზატორად, პროგრამული უზრუნველყოფის დიზაინერად,
ვებ-გამომცემლად და მათემატიკურ ხელოვანად.
ლონდონში ის მოხალისედ მუშაობდა "მაკკენზი ფრენდის" სახით, რაც არაპროფესიონალი იურიდიული მრჩევლის ეკვივალენტია.
ამ პროცესში ის შეხვდა რიტუალური ძალადობისა და ბავშვთა დაცვის საქმეების მსხვერპლებს, რომლებსაც
სამართალდამცავი სისტემა დაეხმარების ნაცვლად, დააზიანა.
საბინ მაკნილმა დაიწყო ამ საქმეების ინტერნეტით გასაჯაროება.
ის დაუღალავად მუშაობდა იმ ბავშვების სახელით, რომლებიც სახელმწიფომ მშობლებს წაართვა და
ეს საკითხი ევროპულ პარლამენტამდეც კი მიიტანა.
"სწორედ ამიტომ ვართ დღეს აქ. ჩვენ აქ იმისთვის ვართ, რომ დახმარება ითხოვოთ."
არიან ბავშვები, რომლებიც ყვირილით ითხოვენ მოსმენას. თუ თქვენ არ გესმით ამ ბავშვების ყვირილი, მაშინ ვინ გაიგონებს?
საერთო ჯამში, მან ბავშვის გატაცების დაახლოებით 50 საქმე განიხილა.
ყველაზე ცნობილი იყო "ჰემპსტედის საქმე", რომელშიც მან გამოაქვეყნა ვიდეოები მოწმეთა, ბავშვების, ალისასა და გაბრიელის, ჩვენებებით.
მასში ბავშვები აცხადებდნენ, რომ მათ მამას მოწყობილი ჰქონდა სატანური კულტი, რომელიც
რეგულარულად ძალადობდა ბავშვებზე და კლავდა მათ.
მათ ასევე აღწერეს, თუ როგორ უძღვებოდა მამა მათ ხელებს, როდესაც ჩვილებს კლავდნენ.
"ჩვენი მამა მასწავლის მე და ჩვენ, რადგან ჩვენ არ შეგვიძლია".
ჩვენ არ ვართ საკმარისად ძლიერები, რომ ბავშვს თავი მოვუჭრათ.
მას უბრალოდ უნდა დაიჭიროს დანა, თავისი ხელი ჩვენსაზე დაადოს და დაგვეხმაროს ჩვილის თავის
მოჭრაში, რადგან სწავლობს, როგორ გააკეთოს ეს.
ის მასწავლის მე და გაბრიელს.
ამ განცხადებების მიუხედავად, მამა სასამართლომ არ გაამტყუნა; ამის ნაცვლად, სასამართლომ ბავშვები
დედას წაართვა და მამას მათზე სრული მეურვეობა მიანიჭა.
მოგვიანებით, იმავე მოსამართლემ ასევე უზრუნველყო, რომ არ დაესაჯა მამა, რომელიც შოტლანდიაში ჰოლი
გრეიგის საქმეში ბავშვზე ძალადობაში იყო ბრალდებული.
თუმცა, ჰემპსტედის საქმესთან თანხვედრა იყო არა მხოლოდ მოსამართლესთან, არამედ დამნაშავეებთანაც.
ჰემპსტედის გადაწყვეტილების შემდეგაც კი, საბინი აქტიურობას ინარჩუნებდა, აგროვებდა ათას
ხელმოწერას პეტიციებისთვის და ამხელდა მტკიცებულებებს.
მან ასევე გაასაჯაროვა დედის მიერ შედგენილი სია, რომელიც 175 დამნაშავის სახელებს შეიცავდა.
ამან დამნაშავეები რთულ მდგომარეობაში ჩააყენა და მათ საბოლოოდ მის წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყეს.
73 წლის ასაკში მას, შემდგომში, ცხრა წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს და დაახლოებით ოთხი
წლის შემდეგ გერმანიაში დეპორტაცია შეასრულეს.
მათი ბევრი ვებსაიტი დაიხურა.
მიუხედავად შევიწროებისა, რომელიც ციხეში განიცადა, საბინამ არ დანებდა:
ის აგრძელებს ბავშვთა მიმართ ძალადობისა და ბავშვთა ტრეფიკინგის წინააღმდეგ ბრძოლაში თავისი თანამებრძოლების მხარდაჭერას.
გამარჯობა, გამარჯობა, საბინ. გკოცნი!
გამარჯობა, ლოის. გმადლობ, რომ მომისმინე.
დიახ, რა დიდი პატივია, რომ დღეს 22-ე AZK-ზე თქვენ გამოდიხართ!
თქვენ არაერთ სატანური რიტუალური ძალადობის მსხვერპლს დაჰყევით და ზოგიერთი მათგანი ჩემს ფილმებზეც მიამართეთ.
თქვენ ციხეში შეხვდით დედებს, რომლებსაც შვილები წაართვეს.
შენ იბრძოდი ამ დედებისთვის და ახლაც ლომივით იბრძვი ამ დედებისა და ბავშვებისთვის.
გთხოვთ, მოკლედ მოგვიყვეთ თქვენი გამოცდილების შესახებ!
დიახ, რთულია, რადგან არ ვიცი, საიდან დავიწყო.
ჩემს პირველ მსხვერპლებს, რომლებსაც შევხვედრივარ, ბავშვებთან საერთო არაფერი ჰქონდათ.
ლორდთა პალატაში , სადაც ღონისძიებებს ვაწყობდი, იყვნენ კაცები.
პირველად გამოჩნდნენ ბანკებისა და სასამართლოების მსხვერპლები.
და შემდეგ, ზოგადად, ქალები მოვიდნენ, და შემდეგ ეს ბავშვები მოვიდნენ, რომლებმაც ყველაზე უარესის შესახებ მოიტანეს ცნობა.
და მანამდეც კი, ყველაფერი უკვე ისე ცუდად იყო.
არასდროს დამავიწყდება, როგორ ამტკიცებდა რუმინელი სოციალური მუშაკი, რომ ეს ასე არ იყო ხუთი შვილის მქონე პორტუგალიურ
ოჯახთან დაკავშირებით, რასაც, ასე ვთქვათ, მისი გამართლება შეეძლო.
და ეს იყო ასეთი საცოდავი, ასეთი იდიოტური და ასეთი ფარისევლური.
უბრალოდ არ შეგიძლია უმოქმედოდ იდგე და უყურო.
ჩემი გამოცდილების შესახებ რომ მოგიყვეთ, ალბათ ყველაზე უარესი იყო საუბარი იმ ქალთან, რომელიც თავის პატარა
ბავშვს ეგრეთ წოდებულ "ნახვამდის შეხვედრას" უწყობდა.
და შემდეგ მას ჰქონდა ეგრეთ წოდებული ბოლო შეხვედრა, სანამ ეს მას წაართმევდნენ.
ეს ისეთი დაუჯერებლად თვალთმაქციურია.
და ეს შარადაა, ეს გროტესკია.
დიახ, არც კი ვიცი, რა სიტყვები გამოვიყენო.
ისე, ძნელი სათქმელია, რა არის ყველაზე ცუდი.
როგორ უნდა კლასიფიცირდეს დანაშაულები? ბავშვების რაოდენობის მიხედვით?
ბავშვთა მიმართ სისასტიკე თუ მშობლების მიმართ სისასტიკე?
პატიმრობის აბსოლუტურად საშინელი გამოცდილება, სადაც ეგრეთ წოდებული ოფიცრები ბოროტად იყენებენ თავიანთ ძალაუფლებას მხოლოდ იმიტომ,
რომ ამის შესაძლებლობა აქვთ, და აკეთებენ ყველაფერს, გარდა იმისა, რაც უნდა აკეთონ და რასაც თეორიულად ქადაგებენ და მოსთხოვენ მათ.
ასე ცუდადაა, რომ სინამდვილეში მხოლოდ გონებაში შეგიძლია ყველაფრის ინტერპრეტაცია, პატიება და ახსნა.
შენ ასევე მომიყევი დედაზე, რომელსაც ოთხი შვილი წაართვეს, ხოლო მეხუთე — ციხიდან.
ისე, მე ის დავინახე, როცა ციხეში ორსულად იყო.
როგორც კი გათავისუფლდა, მომწერა — რადგან არსებობს "პატიმრისთვის ელფოსტის გაგზავნის" სერვისი — რომ ბავშვიც წაართვეს.
მეხუთეც? დიახ. ოჰ, ღმერთო, ოჰ, ღმერთო, ოჰ, ღმერთო.
ჰემპსტედის საქმემდე ყველაზე ცუდი შემთხვევა იყო ნიგერიული ოჯახი შვიდი შვილით.
ყველა ბავშვი წაიყვანეს.
ამ იდიოტური მსვლელობით ეგრეთ წოდებულ ოჯახის სასამართლოებში, რომლებიც საიდუმლოდ ტარდება.
ასე რომ, პრესას შესვლა ეკრძალება. და ასე ათწლეულების განმავლობაშია.
და მეშვიდე ციხეში დაიბადა.
მე ასევე ვკონტაქტობდი მეზობელ საკანში მყოფ ამერიკელ დედასთან, რომლის შვილიც ლონდონში დარჩა.
და მას შემდეგ, რაც ექსპორტზე გაიტანეს, ჩემი ყოველგვარი დახმარების მიუხედავად.
ამერიკელმა ქალმა ზუსტად ის განიცადა, რაც ნიგერიელმა ქალმა განიცადა.
და როგორც სოციალურმა მუშაკმა თქვა: "დიახ, მას აღარასდროს ნახავთ".
და "საუკეთესო" ის იყო, რომ ოჯახის უფროს ქალიშვილს მეურვე ოჯახის შვილი ძალადობდა.
შემდეგმა ქალიშვილმა დედას უთხრა, რომ საღამოობით მას ყოველთვის საეჭვო შეკრებებზე დაჰყავდნენ, სადაც მხოლოდ კაცები იყვნენ.
და პატარა ვაჟმა დედას ჰკითხა, რა იყო პედაფილია.
და შემდეგ რა მოხდა, როცა ციხეში იყავი?
კარგი, როდესაც ციხეში ვიყავი, პეტიცია გამოვაქვეყნე.
და იქ მე მქონდა 16,000 ხელმოწერა და მეტი.
და ჩემს ვებსაიტზე, რომელიც ბავშვებისთვის შევქმენი, 100 000-ზე მეტი ნახვა მქონდა.
მე შევქმენი ცალკეული ვებგვერდები უარესი სცენარებისთვის.
და ასე გავხდი შედარებით ცნობილი.
ეს არის ჩანთა, რომელშიც ყველა ბარათია, რაც მივიღე და რომელიც ჩემი საკნის კედლის მოსართავად გამოვიყენე.
ვერასდროს მოვახერხე მისგან ყელსაბამის გაკეთება.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, არ მინდოდა მათი გადაყრა.
ო, საბინ, ძალიან გვიხარია, რომ ეს გამხნევება მიიღე და რომ მას მომავალშიც მიიღებ.
ნამდვილად შეძრა ჩემი გული, როცა საკუთარი თვალით ვნახე, როგორ წაიყვანეს ჩვილი.
მოკლედ ვაჩვენებ.
"ასე რომ, ამ ეტაპზე ზუსტად ერთი ვარიანტი გაქვთ."
თქვენ ის გადაეცით პარამედიკოს და შემდეგ შეგიძლიათ ბედნიერად განაგრძოთ გზა თქვენს მეგობრებთან და
ოჯახის წევრებთან ერთად, რომლებიც გარეთ გელოდებიან.
ან წაგართმევ და ციხეში ჩაჯდები.
შენ უნდა მიიღო ეს გადაწყვეტილება. შენ უნდა მიიღო ის ახლავე.
"არ გავუშვებ".
"კარგი. კარგი."
გთხოვ, გაუშვი, რომ არ დაშავდეს, კარგი? ერთი წუთით მოდი აქ. კარგი.
მე გავუშვი, მე გავუშვი!
არა, ის ციხეში წავა.
"უბრალოდ მინდოდა მეთქვა, რომ ამას ვერ შევძლებდი, მაგრამ მაინც დავთანხმდი".
"ხელები ზურგს უკან შეკარი".
"მათ სასწრაფო დახმარების მანქანის კარი დახურეს. ეს იყო ბოლო, რაც ვნახე."
"ჩემს შვილიშვილს იტაცებთ."
"არა, ჩაჯექი მანქანაში. ჩაჯექი მანქანაში. ყველაფერი რიგზეა."
"მინდა დაგემშვიდობო". "არა უშავს. მანქანაში ჩაჯექი".
"მინდა, დამშვიდობო". "შენ ამით მხოლოდ უარესს აკეთებ".
თითოეული ბავშვი სახელმწიფოსთვის დაახლოებით მილიონი ფუნტი ღირს.
ჰოდა, ეს არის ბავშვის ბაბუა.
ეს რა სასტიკი და საშინელია.
ანუ, ისინი უბრალოდ თავიანთ საქმეს აკეთებენ, არა?
ეს იგივეა, რაც ნაცისტური ეპოქის დროს, რამდენადაც ამის ახსნა შეიძლება.
ისინი უბრალოდ ბრძანებებს ასრულებენ და რობოტებად იქცნენ.
მათ საკუთარი ემოციები არ აქვთ.
მათ აღარ იციან, რა არის სწორი.
დიახ. ეს ზემოდან მოდის. მთელ ამ ბავშვთა ტრეფიკინგის საქმეს მხარს უჭერენ.
შეგიძლიათ ამის დადასტურებაც?
დიახ, დიახ, ზემოდან, მიუხედავად იმისა, რომელი ინსტანციაა.
სოციალურ მუშაკებს პოლიციის გარეშე თავიანთი საქმის კეთება არ შეუძლიათ.
პოლიციას სასამართლოების გარეშე ამის გაკეთება არ შეუძლია.
დიახ. თქვენ ხართ მოწმე, რომელმაც ეს ყველაფერი უშუალოდ განიცადა.
შეიძლება ითქვას.
დიახ, გვსურს, დიდი მადლობა გადაგიხადოთ ამ დედებისა და ბავშვებისადმი თქვენი ერთგულებისთვის.
ჩვენ შევქმენით პლატფორმა, Vetopedia, სადაც ამ დედებს შეუძლიათ დარეგისტრირება და აღრიცხონ
თავიანთი შვილების მათ მზრუნველობიდან გაყვანის ფაქტი.
რათა ჩვენც უკეთ გავიგოთ მის უკან მდგარი სისტემა.
რა თქმა უნდა, მოხარული ვიქნებით, თუ ამ ინფორმაციას გაავრცელებთ და ცნობიერებას გაზრდით თქვენს ქსელში, ძვირფასო საბინე.
დიახ, ის, რასაც აკეთებთ, საოცარია. ეს მართლაც, მართლაც შესანიშნავია. გმადლობთ, რომ მომისმინეთ.
დიახ, უღრმესი მადლობა ამ დედებისა და ბავშვებისადმი თქვენი ერთგულებისთვის! ეს მართლაც შესანიშნავია.
ჩვენ აუცილებლად გავავრცელებთ ამ ამბავს, ძვირფასო საბინ მაკნიელ. და ჩვენ გიყვარვართ.
მადლობა. მეც. უდიდეს პატივს ვცემ ყველაფერს, რაც გააკეთეთ და რასაც აგრძელებთ. და აღფრთოვანებას.
დიახ. შენ ზუსტად იგივე მდგომარეობაში ხარ, რაც ჩვენ. შენ ისეთი უშიშარი და მამაცი ხარ. ეს დაუჯერებელია.
კიდევ არის რამე, რისი თქმაც გსურთ AZK-ის აუდიტორიისთვის? ნებისმიერი რამ?
ასე რომ, AZK ცენზურას ეხება.
უბრალოდ იმედი მაქვს, რომ სხვა არავის დაემართება ის, რაც მე გადამმართა მთელი იმ
ნამუშევრების გამო, რომლებიც ინტერნეტში გამოვაქვეყნე.
ამან უდიდესი ზიანი მომაყენა მე და მსხვერპლებს.
ცენზურა უბრალოდ ციფრულ დონეზე გადავიდა.
და საშინელია, საშინელია, საშინელია, რაც ხდება.
მაგრამ ზოგადად რომ ვთქვათ, ამის წარმოდგენაც შეუძლებელია.
არავის სურს ნეგატიურ გრძნობებთან და გამოცდილებებთან გაცნობა.
დიახ, თქვენი ყველა საშინაო გვერდი უბრალოდ წაიშალა ინტერნეტიდან.
ყველა თქვენი შრომა დაზარალებულთათვის განადგურებული და წაშლილია. ეს საშინელებაა. სამწუხაროდ, დიახ.
მაგრამ ეს გამჟღავნდება, საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდება, ძვირფასო საბინე.
და მთელი AZK ამას უზრუნველყოფს. ხომ ასეა?
დიახ!
საბინე უკვე 81 წლისაა და ცხოვრებაში ძალიან ბევრი რამ გამოიარა.
ნამდვილად კარგი იყო, რომ მან ეს ჩვენთან გააზიარა.
და ამან ნამდვილად ღრმად შემძრა.
და ახლა გვსურს გავაგრძელოთ კორინე იოლის მიერ Vetopedia-ზე გამოქვეყნებული ბოლოდროინდელი შემთხვევით.
მას შვილები წაართვეს. კადრი!
Vetopedia ხმას აძლევს ადამიანებს, როდესაც მათ ხმას ახშობენ.
ეს ხშირად ხდება, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ბავშვები მზრუნველობის ქვეშ აღმოჩნდებიან.
განსაკუთრებით მარტოხელა დედები ზოგჯერ განადგურებულები რჩებიან სასამართლო სისტემის გამო, რომელმაც მათ შვილები ძალით წაართვა.
ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, მხოლოდ გერმანიაში ყოველდღიურად საშუალოდ 100 ბავშვი სცილდება მშობლებს.
ვეტოპედია ახლა გაძლევთ შესაძლებლობას, თქვენი პოზიცია საჯაროდ დააფიქსიროთ.
ერთი დედა, რომელმაც ეს შესაძლებლობა გამოიყენა, კორინ იოლია.
კორინე იოლი შვეიცარიელია.
2019 წელს მას ორი ქალიშვილი ძალით წაართვეს.
რვა ადამიანი, მათ შორის პოლიციის ოფიცრები და KESB-ის თანამშრომლები, შეჭრნენ მის
ბინაში და ბავშვები ბავშვთა სახლში წაიყვანეს.
ბავშვის მამამ, კორინ იოლიზე რომელთანაც გაყრილია, მის წინააღმდეგ საჩივარი შეიტანა.
მიზეზები იყო უსაფუძვლო ბრალდებები, რომელთაგან ყველა ექსპერტებმა უარყვეს.
თუმცა, დღემდე შვეიცარიის სასამართლო სისტემა ყველა შემთხვევაში უგულებელყოფს უტყუარ მტკიცებულებებს და მხარს უჭერს ბავშვის მამას,
რომელიც სისხლისსამართლებრივი დევნის გზით დედის ჩახშობას ცდილობს.
ამას წინ უძღოდა გოგონების ქცევის ცვლილება მამის მიმართ, როდესაც ისინი ჯერ კიდევ მასთან და დედასთან ერთად ცხოვრობდნენ.
ისინი უარს ამბობდნენ ნებისმიერ ფიზიკურ კონტაქტზე და თავს იცავდნენ თავდადების მცდელობებისგან ნაკრავებით, კბენითა და დარტყმებით.
ამავდროულად, ბავშვის მამას პედაფილური მიდრეკილებები განუვითარდა.
ამ ინციდენტებმა კორინ იოლი მამასთან დაშორებისკენ უბიძგა.
შემდეგ მან იგი ბავშვის კეთილდღეობისთვის საფრთხის შექმნისთვის შეატყობინა.
არავის გაუწევია რეაგირება მამის შემაშფოთებელ მიდრეკილებებზე ან არ ჩაუტარებია რაიმე გამოძიება.
პირიქით. იმ სახლში, სადაც ბავშვები ცხოვრობდნენ, მომვლელმა შემდეგი კომენტარი გააკეთა:
"მამა რომც ძალადობდეს შვილებზე, ისინი მაინც უყვართ" და "კაცების უმეტესობას პედოფილური
ფანტაზიები აქვს, მაგრამ იშვიათად გადააქვთ ისინი საქმეში".
ეს მომვლელი ახლა მამის ახალი პარტნიორია.
2021 წელს მან დედამისის მიმართ სრული შემაკავებელი ორდერი მიიღო, რომელიც დღემდე ძალაშია.
შემდეგ მოსამართლემ დედას მეურვეობა ჩამოართვა და მამას გადასცა.
2024 წლის სექტემბერში მამა შვედეთში გადავიდა საცხოვრებლად თავის ახალ პარტნიორთან და ორ გოგონასთან ერთად.
დღემდე კორინ იოლი დედის უფლებებისთვის ბრძოლას აგრძელებს.
ის ზრდის ცნობიერებას და ამხელს არასრულწლოვნების უკანონო გატაცებების მიღმა არსებულ მექანიზმებს.
დამატებითი ინფორმაცია შეგიძლიათ იხილოთ მათ ვებსაიტებზე: www.kinder-zurueck-nach-hause.ch და www.MamaLoveCollection.com .
გამარჯობა, ძვირფასო კორინ. გამარჯობა, ძვირფასო ლოის.
მართლა გაოგნებული ხარ, ამას რომ გესმის. როგორ შეიძლება ასეთი რამ მოხდეს?
ასეთი, ეგრეთ წოდებული, დამახინჯებული განლაგებები ეხება "მშობლისგან ალიენაციის სინდრომს", PAS-ს.
პას დააარსა რიჩარდ გარდნერმა, რომელიც თავად პედოფილი იყო.
მშობლის გაყრის სინდრომი (მგს) აცხადებს, რომ თუ ბავშვი მშობლების გაყრის კონტექსტში უარყოფს მამას და/ან მამის მხრიდან
სექსუალური ძალადობის შესახებ იტყობინება, მაშინ ბავშვი იტყუება.
დედამ ამას მანევრით მიაღწია.
დედისა და შვილის ურთიერთობა ზედმეტად მჭიდრო, თითქმის სიმბიოზურია, და, შესაბამისად, ბავშვი დედის მზრუნველობისგან უნდა
ჩამოაშორონ, მამასთან განათავსონ და დედასთან კონტაქტი შეუწყდეს.
ჩვენი საქმე შეიცავს PAS-ის ყველა ელემენტს. პედოფილის თემა პედოფილური ფანტაზიების სახით.
თუმცა, PAS ასევე გამოიყენება, როდესაც არსებობს მამის მიერ ბავშვის გაუპატიურების უტყუარი მტკიცებულებები.
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ბავშვთა გაუპატიურების მასშტაბი საშინელია.
განსაკუთრებით საოჯახო კონტექსტში, ანუ განმეორებით, მრავალი წლის განმავლობაში.
ჩვენ ასევე ვიცით, რომ ბავშვზე ძალადობის ათასი ბრალდებიდან მხოლოდ ორია შეთითხნილი.
ეს იყო ფრანგეთის იუსტიციის სამინისტროს კვლევა.
მითი იმის შესახებ, რომ დედები ძალადობას იგონებენ, აშკარად დამნაშავეთა დასაცავი სტრატეგიაა.
აჰ, კარგი. მაშასადამე, შეგიძლიათ თქვათ, რომ PAS ბავშვთა გაუპატიურებლების ერთგვარი დამცავი ფარია?
ზუსტად, სწორედ ეს არის.
დედებსა და ბავშვებს მატყუარებად წარმოაჩენენ, ხმას უთიშავენ და ჩვენც ინდივიდუალური შემთხვევების ხაფანგში გვატყუებენ.
ჩვენ სულაც არ ვართ იზოლირებული შემთხვევები.
ჩვენთვის ნაცნობია, რომ საერთაშორისო დონეზე ექსპერტულ ანგარიშებსა და გადაწყვეტილებებში იგივე
ტექსტური მოდულები და საკვანძო სიტყვები გამოიყენება.
და ჩვენ ასევე ვხედავთ იმავე ოფიციალურ ტერორს საერთაშორისო დონეზე იმ დედების მიმართ, რომლებიც ცდილობენ საკუთარი შვილების დაცვას.
მშობლის უფლებების შეზღუდვა და ბავშვების ამგვარი უკანონო წაყვანა ბავშვებსა და დედებს მძიმე
ტრავმას აყენებს, რაც დისოციაციამდეც კი მიდის.
თითქოს ეს საკმარისი არ იყოს, დედები, რომლებიც შვილების დაცვას ცდილობენ, ყველა დონეზე ნამდვილ ჯადოქრებზე ნადირობას უწყობენ
– პროფესიულად, სოციალურად, ფინანსურად და უსახლკარობამდეც კი.
რის გამო იხევენ დამნაშავეები უკან პირდაპირი მნიშვნელობით, როგორც ეშმაკი წმინდა წყალს?
პირველ რიგში, არსებობენ ბავშვები, რომლებსაც დედებთან ჯანსაღი ურთიერთობა აქვთ და მათ ნებისმიერი ძალადობის შესახებ უყვებიან, რის
მსხვერპლნიც გამხდარან, და მეორე, რა თქმა უნდა, არიან დედები, რომლებმაც ბავშვის წართმევის ამ ტრავმას გაუძლეს,
ერთმანეთთან უკავშირდებიან და ამაზე საჯაროდ საუბრობენ.
აქ სატანური დამახინჯება ხდება.
და ჩვენ ისევ უნდა შევცვალოთ.
ისინი სიმშვიდეს გვაიძულებენ, ამიტომ ჩვენ ვსაუბრობთ.
მათ სურთ, რომ დავეცეთ, ამიტომ არ უნდა მივცეთ მათ ამის უფლება.
დიახ. ძალიან, ძალიან კარგი.
ეს კი საკმაოდ რთულია, თუმცა.
და ეს ყოველდღიურად საკუთარი ძალებით წინსვლას ნიშნავს.
რა თქმა უნდა, ბავშვების სიყვარული ამაში გვეხმარება.
და შემდეგ დახმარება მოდის. და ჩვენ ამ დახმარებაზე ვართ დამოკიდებულნი.
დიახ, ძალიან გმადლობთ. მოდით, შევაჯამო, რაც ამ ეტაპზე მესმის:
პასი თეორიული კონსტრუქციაა, რომელსაც მეცნიერული სანდოობის იერს სძენენ.
ის შექმნა დამნაშავემ, რათა შეესრულებინა მსხვერპლების დისკრედიტაცია და ამით დაეცვა საკუთარი თავი და სხვა დამნაშავეები.
ეს ჩემთვის ძალიან ნაცნობია, რადგან ჩვენ იგივე ვიცით ცრუ მეხსიერების სინდრომის ფონდისგან.
ასე რომ, რაც შეეხება ცრუ მოგონებებს, ყველაფერი არასწორია.
არსებობს თუ არა კავშირი PAS-სა და FMS-ს (ყალბი მეხსიერების სინდრომი) შორის?
რა თქმა უნდა. რიჩარდ გარდნერი, როგორც ვთქვი, PAS-ის გამომგონებელი, თავად პედოფილი იყო.
მშობლები, რომლებმაც დააარსეს "ყალბი მეხსიერების სინდრომის ფონდი", იყვნენ ისინი, ვისაც საკუთარი
შვილების მიერ რიტუალური ძალადობის ბრალდება წაუყენეს.
ამ ორ საგანს შორის დიდი თანხვედრაა.
და ჩვენ ვიცით შემთხვევების შესახებ, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ, არალეგალური ბავშვის გატაცებისა
PAS-ის შემდეგ, როდესაც ბავშვებს დედებს ართმევენ, მამებთან ათავსებენ, მამები კი ამ რიტუალებზე მიჰყავთ და იქ აწამებენ.
ასე რომ, რიჩარდ გარდნერი, დამფუძნებელი, ახლა გარდაცვლილია და "ყალბი მეხსიერების სინდრომის ფონდი" დათხოვნილ იქნა.
და მაინც, დღემდე ისინი აგრძელებენ ამ პროცესების განსაზღვრას პედოფილურ დანაშაულსა და რიტუალურ ძალადობასთან დაკავშირებით.
როგორ ხდება, რომ ასე ჯიუტად შეიძლება შეინარჩუნოს?
PAS-ს სურს, რომ პედოფილური დანაშაულები არ გამჟღავნდეს.
სიცრუე მეხსიერების სინდრომის ფონდი ცდილობს, ხელი შეუშალოს სატანური ქსელების გამჟღავნებას.
ჩვენ ბოროტების არსს ვუმკლავდებით.
თუ ეს ორი სფერო დალაგდება, დანარჩენი – და დანარჩენში ვგულისხმობ ფინანსებს, ფარმაცევტულ ინდუსტრიას,
მედიას, განათლებას და ა.შ. – ავტომატურად მოჰყვება.
და სწორედ ამიტომ, უნდა გავერთიანდეთ და ვებრძოლოთ პედოფილურ დანაშაულსა და ბავშვთა ამ უკანონო გატაცებებს.
ეს ჰიდრას უკვდავი თავია.
როგორც კი ამას მოაგვარებს, ის დამარცხებულია.
დიახ! ტაში! ძალიან კარგი!
მადლობა, რომ იქ იდექი, როგორც კლდე ტალღებში.
მადლობა, ლოის. და საინტერესო AZK-ის იმედი გვქონდეს.
მადლობა, მადლობა. ახლა სიტყვა მინდა გადავცე ქალს, რომელიც 30 წლის განმავლობაში კლდევით მყარი იყო.
და ეს არის ანდრეა კრისტიდისი. ჩართეთ კლიპი!
დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი არის სიმართლისა და სამართლიანობის მცველი – ბავშვებისა და მშობლებისთვის.
ის არის ფსიქოლოგი, რომელიც სპეციალიზდება კლინიკურ, საგანმანათლებლო, ნეიროფსიქოლოგიურ, სისხლის სამართლისა
და სასამართლო ფსიქოლოგიაში, ასევე ქცევითი თერაპევტია.
თავის როლში, როგორც დამოუკიდებელი ექსპერტი, მან უკვე შეისწავლა 1000-ზე მეტი საოჯახო საქმე, რათა დაედგინა, იყო თუ არა გამართლებული
ბავშვთა კეთილდღეობის სამსახურების მიერ ბავშვების წაყვანა.
ამით მან გამოააშკარაა კორტეჯის ანგარიშები, გაყალბებული ხელმოწერები, მონაცემების ბოროტად გამოყენება, ცრუ
დიაგნოზები, სამთავრობო კორუფცია, გაყალბებული ჩანაწერები, რეპუტაციის შელახვა და ცრუ ფაქტების დადასტურება.
მას ასევე შეხვდა სატანური რიტუალური ძალადობის შემთხვევები.
მისი დიდი ერთგულების გამო, ის თავიდანვე უამრავ დაბრკოლებას წააწყდა.
მაგალითად, მცდელობა იყო, მისთვის პროფესიული წოდებები ჩამოერთმია.
მას ბრალი 80-ზე მეტ სისხლის სამართლის მუხლში წაუყენეს, მაგრამ ყველა მათგანი არაფრისმომცემად ცნეს.
დოქტორი ქრისტიდისი ამხელს, რომ გერმანიის ბავშვთა სახლებში ინსტიტუციური ძალადობა ხდება
და ბავშვები მრავალი სხვადასხვა გზით იყენებენ.
ამის საპასუხოდ, მან 2024 წელს დააარსა ასოციაცია "აქსიონ რეზისტ".
ის შედგება მედიცინის, ფსიქოლოგიის, განათლების, სამართლის, კრიმინოლოგიის, ბიოლოგიისა და IT სფეროების
ექსპერტებისგან და მიზნად ისახავს ბავშვებისა და მათი ჯანმრთელობის, ასევე თავისუფლებისა და კანონის უზენაესობის დაცვას.
შერწყმა სხვადასხვა დეპარტამენტის ექსპერტულ ცოდნას ეფექტიანად გააერთიანებს.
დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი და მისი მეუღლე ასევე არიან MWGFD-ის (ექიმები და მეცნიერები ჯანმრთელობის, თავისუფლებისა და
დემოკრატიისთვის) საბჭოს წევრები, ასოციაციისა, რომელიც მოსახლეობის ჯანმრთელობისა და
სოციალური კეთილდღეობის მომსახურებას მიზნად ისახავს.
გამარჯობა, ანდრეა! შესანიშნავია, რომ აქ ხარ!
გვინდა მოვისმინოთ თქვენგან რამდენიმე ფაქტი ბავშვთა ტრეფიკინგისა და ბავშვთა მზრუნველობაში გადაცემის შესახებ.
თქვენ ამ სფეროს აბსოლუტური ექსპერტი ხართ.
სიამოვნებით მოვისმენდით თქვენს გამოცდილებას.
არის ლექციები, რომლებსაც საათობით მოუსმენდით. ბევრი რამ გაქვთ სათქმელი.
დღეს მხოლოდ 20 წუთი გაქვთ, ამიტომ წარმატებებს გისურვებთ მის შეჯამებაში!
მადლობა, რომ აქ ყოფნის საშუალება მომეცით. მივხვდი, რომ ზოგიერთ მომხსენებელს უკვე ვიცნობ და მათთან
ერთად სიმპოზიუმები ან ინტერვიუები თავად გამიმართავს.
ამან მაინც ღრმად იმოქმედა ჩემზე. ახლა კი დავიწყებ საუბარს იმაზე, თუ როგორ შეუძლია მთავრობას ამ ბევრ ბავშვთან დაკავშირება.
და დაუყოვნებლივ რამდენიმე საკითხით დავიწყებ.
პუნქტი პირველი – შესავალი: ბავშვთა დაცვის ორმაგი მხარე.
გერმანია მიიჩნევა საკონსტიტუციო სახელმწიფოდ, ბავშვებისთვის უსაფრთხო თავშესაფრად.
მაგრამ რეალობა სრულიად სხვა სურათს გვიჩვენებს.
2023 წლის ბოლოს, დაახლოებით 215,000 ბავშვი მზრუნველობის ქვეშ იმყოფებოდა – ბავშვთა სახლებში, მინდობით
აღზრდაში ან ახალგაზრდობის კეთილდღეობის დაწესებულებებში.
2024 წელს ყოველდღიურად დაახლოებით 190 ბავშვი მშობლებს შორდებოდა.
ყოველწლიურად მეურვეობისა და ურთიერთობის უფლებასთან დაკავშირებით დაახლოებით 148,600 საქმე განიხილება – 86,000-მდე
ბავშვი მონაწილეობს და ჩართულია მაღალი დავის შემცველ პროცესებში.
ამავდროულად, თითოეულ შემთხვევაზე დანახარჯები იზრდება: 2016 წელს ისინი უკვე 12,000 ევროს აღემატებოდა – დღეს კი გაცილებით მაღალია.
სახლის გარეთ მზრუნველობაზე წლიური მთლიანი დანახარჯი 8 მილიარდ ევროს შეადგენს.
ბავშვთა დაცვა დიდი ხნის წინ იქცა მილიარდფუნტიან ბიზნესად.
მაგრამ ამ ფასადის მიღმა იმალება ინსტიტუციური ძალადობა, ეკონომიკური ინტერესები და სტრუქტურული წარუმატებლობა.
მეორე პუნქტი: დოქტორმა რაინერ ფუელმიხმა მოგვაწოდა ინფორმაცია გლობალური მასშტაბით.
ეს საერთაშორისოდ ცნობილი იურისტი, რაინერ ფუელმიხი, მილიონობით ადამიანისთვის კორონავირუსის კომიტეტის მეშვეობით გახდა ცნობილი.
მისი მისია: პოლიტიკური და სოციალური უსამართლობის შესახებ ცნობიერების ამაღლება.
მან ასევე იტყობინებოდა ბავშვთა ტრეფიკინგის, ინსტიტუციური სექსუალური ძალადობისა და საჯარო ხელისუფლებაში კორუფციის შესახებ.
მაგრამ, როდესაც ფუელმიხი კორონავირუსის კომიტეტში ალის ველზე მომხდარი წყალდიდობის კატასტროფის გამოძიებას ცდილობს — სადაც,
მრავალი მაცხოვრებლის განცხადებით, ნაპოვნია ჩამორეცხილი ჩვილების თავის ქალები, რაც, რა თქმა უნდა, რიტუალური
ძალადობის ნიშანია — იწყება ძალაუფლებისთვის ბრძოლა, რომელიც გერმანიის ფარგლებს ბევრად სცდება.
ამ საკითხმა ასევე გამოიწვია (როგორც დღეს უკვე რამდენჯერმე აღინიშნა) სხვა ადამიანების სურვილი, გამოეძიებინათ – არა მხოლოდ
დოქტორ რაინერ ფიურლიხის, არამედ, მაგალითად, მაქს ედერის, რომელიც ახლა პატიმრობაშია და რომელსაც ჯერ ბრალი არ წაუყენებიათ, და
რომელმაც იმ დროს GSG 9 დააარსა , რომელიც ამ სფეროში ძალიან, ძალიან აქტიური იყო, და სხვები, ეგრეთ წოდებული პრინც
რეუსის ჯგუფის კავშირში, თუ არ ვცდები, 26 ადამიანი – დღემდე პატიმრობაში რჩებიან. მათგან ორი მას შემდეგ გარდაიცვალა.
2022 წლის 5 სექტემბერს, დოქტორ ფუელმიხის წინააღმდეგ დაუსაბუთებელი სისხლისსამართლებრივი საჩივარი იქნება წარდგენილი.
ის მარცხდება, მაგრამ შემდეგ სასამართლო თავად წაუყენებს ბრალდებებს.
ბევრი მამხილებლისთვის ნაცნობი სცენარი – ისინი, ვინც უხერხულ კითხვებს სვამენ, თავად ხდებიან გამოძიების ობიექტები.
მოგვიანებით, დოქტორი რაინერ ფუელმიხი აარსებს ICIC.law-ს (https://icic.law/), საერთაშორისო საინფორმაციო პორტალს.
მისი ინტერვიუები – მაგალითად, კალინ ჯორჯესკუსთან 2022 წლის 22 დეკემბერს და კეთი ობრაიენთან 2023
წლის 20 აგვისტოს – მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში ნახეს.
როგორც მარსელ პოლტემ დღეს უკვე განმარტა, კეთი ო'ბრაიენი რიტუალური ძალადობის მსხვერპლი იყო. ის ასევე დაზარალდა ამ MKultra
პროგრამით, როგორც "საექსპერიმენტო ობიექტი" – ასე ვთქვიდი მე.
ახლა კი გადავიდეთ მესამე პუნქტზე: ბერლინში ძალადობის შემთხვევა – როდესაც სისტემა მარცხდება.
საქმის ცენტრში ოთხი წლის ბიჭია, რომელიც დედას მამის მხრიდან სიტყვიერი და ანალური ძალადობის შესახებ უყვება.
პედიატრი და Charité-ს საავადმყოფოს ექიმები ადასტურებენ მტკიცე ეჭვს მიმდინარე სექსუალური ძალადობის
შესახებ. არსებობს ფოტო-მტკიცებულებები და ჩვენებები.
მე ამის შესახებ უკვე გასულ წელს, დეკემბერში, ბავარიაში გამართულ სიმპოზიუმზე ვამბობდი.
მისი ნახვა კვლავ შეგიძლიათ YouTube-ზე, "Axion Resist"-ის სახელწოდებით.
თუმცა, დედის თქმით, ბერლინელი მსხვერპლის ადვოკატმა სასამართლოს გამოძიების ძირითადი შედეგები არ გადაუგზავნა.
შემდეგ LKA იძიებას ხურავს.
მოსაზრება: "ეს ყველაფერი, ალბათ, ბავშვის წარმოსახვის ნაყოფია, ან დედამ იმოქმედა მასზე".
გამოკითხვების აუდიოჩანაწერები აჩვენებს, რომ დედის მხრიდან რაიმეგვარი გავლენის კვალი
არ არსებობდა. მე მაქვს ეს აუდიოჩანაწერები.
სამართალწარმოება დასრულდა. დედას მრავალი წლის განმავლობაში არ ჰქონდა წვდომა თავის შვილზე. ბიჭი ახლა 14 წლისაა.
მოწმეებმა შემატყობინეს – რისი გადამოწმება ან გამოძიებაც არ შემიძლია – რომ ბიჭი ახლა,
სავარაუდოდ, ბერლინის ქუჩებში ბავშვ პროსტიტუტად მუშაობს.
მეოთხე: ესკალაცია და დამნაშავის პრივილეგია.
ბიჭს უვითარდება მძიმე ქცევითი პრობლემები: სექსუალიზებული ქცევა, ინკონტინენცია და სუიციდური აზრები.
ის ზრდასრულებს სექსუალურ აქტებში ჩართვისკენ უბიძგებს და ბაღსა და სკოლაში ბოროტმოქმედების სცენებს არაერთხელ განასახიერებს.
სამედიცინო პროფესიონალების მხრიდან იყო მკურნალობის რეკომენდაციები. მათ უგულებელყვეს.
მამამ უარყო, მაგრამ 2015 წელს მას მაინც მიენიჭება ბავშვზე სრული მეურვეობა.
დედა, როგორც უკვე ვთქვი, ბავშვთან კონტაქტს სრულად კარგავს.
მას მთელი ერთი წლის განმავლობაში არ აძლევდნენ უფლებას, შვილი ენახა.
შემდეგ სპორადულად და თანმხლებთან ერთად, ახლა კი წლებია არავისთან არ აქვს კონტაქტი.
პარტიის რამდენიმე ანგარიშმა ძალადობა დაადასტურა. ყველა მათგანი უგულებელყოფილ იქნა.
2017 და 2018 წლებში, როდესაც ბავშვი უკვე გარკვეული დროის განმავლობაში მამასთან ცხოვრობდა, ნოიკოლნის
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურმა ბავშვში მძიმე სექსუალიზებული ქცევა დააფიქსირა.
ბიჭმა რამდენჯერმე თქვა: "მინდა მოვკვდე".
მე გავეცანი ყველა იმ დოკუმენტს, რომელიც ოჯახის სასამართლომ და სხვა წყაროებმა გამიწიეს ხელმისაწვდომი. არ არსებობს
მტკიცებულება, რომ დედა ბავშვის კეთილდღეობას საფრთხეს უქმნის.
მეხუთე: დამნაშავეთა ჩახლართულობა და სისტემური დაცვა.
დედა იგებს, რომ ეროვნულმა ცენტრმა დაკარგული და ექსპლუატაციის მსხვერპლი ბავშვებისთვის (NCMEC) — რომელიც ულე კრანცს უკვე ახსენა
— ამ საქმესთან დაკავშირებით ბავშვთა პორნოგრაფიის შესახებ შეტყობინება დაარეგისტრირა. ის დაარეგისტრირეს შტატის კრიმინალური
პოლიციის სამსახურში (LKA), მაგრამ გამოძიება არ ჩატარებულა.
დედის თქმით, კარსტენ შტალი, რომელიც საჯაროდ ბავშვთა დამცველად წარმოაჩენს თავს, სავარაუდო
დამნაშავეს — მამას — პირადად ახალგაზრდობიდან იცნობდა.
ის მას ასევე სტუმრობდა მათ საერთო ბინაში – მაშინ, როცა დედამისი ჯერ კიდევ მამასთან ერთად ცხოვრობდა.
მაგრამ კარშტენ შტალი დედას უჩივის, რადგან მან თქვა, რომ კარშტენ შტალმა ეს მამა იცის.
დედა სასამართლოში იმარჯვებს და მოსამართლე ეკითხება: "სინამდვილეში რის მიღწევას ცდილობს შტალი ამით?"
რატომ არ უნდა ჰქონდეს დედას უფლება თქვას, რომ მამას იცნობს?
მეექვსე: დოქტორ დოროთეა თულის საქმე – ექიმის დაშინება.
პედიატრი, დოქტორი დოროთეა თული, დედის სახელით ადგენს სამედიცინო დასკვნას, რომელიც
ადასტურებს ბიჭის მიმართ ქრონიკულ სექსუალურ ძალადობას.
მალევე მას თავს ესხმიან მისი ბინის წინ. მას ემუქრებიან, ათავსებენ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში და პატიმრობაში ათავსებენ
— როდესაც მისი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოთავსება ვერ შეძლეს — სავარაუდო "შეურაცხმყოფელი ქცევის" გამო.
მეშვიდე: სოციალური კონტექსტი – როდესაც ბავშვთა დაცვა ინდუსტრიად იქცევა.
ამ ინდივიდუალური ბედისწერების მიღმა დგას არასწორი სტიმულების მქონე სისტემა.
საზოგადოებრივი ბავშვთა და ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სერვისები ყოველწლიურად მილიარდებს ხარჯავს.
საშუალოდ, თვეში თითოეულ მზრუნველობის ქვეშ მყოფ ბავშვზე 12 000 ევროზე მეტი იხარჯება.
ზოგიერთი მომწოდებელი ამ თანხის ათჯერ მეტს იღებს.
ახლა პოლიტიკოსებმა – მე თავად ვიყავი ადგილობრივი პოლიტიკოსი, ასე რომ, შემიძლია ამის თქმა –
სიღარიბე ბავშვის კეთილდღეობისთვის საფრთხედ შეაფასეს.
თუ სიღარიბე ბავშვის კეთილდღეობისთვის საფრთხედ ითვლება, ბუნებრივია, ჩნდება კითხვა: რატომ არ იღებენ მშობლები ბავშვს?
რატომ იღებენ ბავშვთა სახლები ან მეურვეები ამ ფულს?
ამას ემატება მზარდი ბავშვთა სიღარიბე – რომელსაც, ბუნდესტაგის თანახმად, "მთელი საგანმანათლებლო პროცესისთვის შორს მიმავალი
შედეგები მოჰყვება" – გადატვირთული საოჯახო სასამართლოები, სექსუალური ძალადობის შემთხვევებში მტკიცებულებების შენარჩუნების
დეფიციტი და დამნაშავეთა ინსტიტუციური დაცვა, რომელიც დედებს კრიმინალიზაციას უწევს,
როდესაც ისინი ძალადობას ეჭვობენ ან ატყობინებენ.
ამის თქმა შემიძლია, რადგან წლების განმავლობაში ათასზე მეტი საოჯახო სამართლის საქმე განვიხილე და
იმდენივე ექსპერტის დასკვნა გამოვიკვლიე და გავაკრიტიკე.
თავიდანვე უნდა ითქვას, რომ სექსუალური ძალადობის დამტკიცება ძალიან რთულია, თუ არ
აღმოჩნდება გენეტიკური მასალა ან სერიოზული დაზიანებები.
როდესაც ბავშვები ასეთ ბრალდებებს აკეთებენ, დედას ხშირად ბრალად ედება ბავშვის მანიპულირება.
ამის შემდეგ ამბობენ, რომ დედა ბავშვის კეთილდღეობას საფრთხეს უქმნის და ბავშვს სავარაუდო დამნაშავეს უგზავნიან – და შემიძლია
დავადასტურო, რომ ეს ფაქტობრივად ყველა შემთხვევაში ხდება.
და შემდეგ არის დამნაშავეების ინსტიტუციური დაცვა, რომელიც დედებს კრიმინალიზაციას უწევს – ეს კიდევ ერთი ფაქტორია – ძალიან ხშირად
დედების წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა იწყება ან მათ ფსიქიატრიულ მკურნალობაზე
აგზავნიან. ზოგჯერ მათ სვამენ სრულიად არაზუსტ დიაგნოზებს.
ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერს, ვინც ძალადობაზე იტყობინება, საკუთარი შვილის დაკარგვის საფრთხე ემუქრება.
ამგვარად, დამნაშავეთა დაცვა ეროვნული ინტერესის საკითხი ხდება.
მერვე: ისტორიული პარალელები – საცხოვრებელი ზრუნვის ბნელი მხარე. ეს შემთხვევები იზოლირებული ინციდენტები არ არის.
კენტლერის ექსპერიმენტებიდან ჰაასენბურგამდე, SOS-ის ბავშვთა სოფლები და პატარა ლენა ვუნსიედელიდან:
დროდადრო სახელმწიფოს ან ეკლესიის მეთვალყურეობის ქვეშ მყოფ დაწესებულებებში ხდებოდა სექსუალური ძალადობა, წამება ან სიკვდილი.
ინფორმაცია საჯაროდ არის დოკუმენტირებული. მისი მოძიება ასევე შეგიძლიათ ჩვენს მთავარ
ვებგვერდზე, "Axion Resist"-ის განყოფილებაში .
ჩვენ ასევე ჩავატარეთ მრავალი სიმპოზიუმი ამ თემაზე და მოვიყვანეთ მრავალი შემთხვევა და წყარო.
ბევრის ხმა არასდროს გაჟღერებულა. ხოლო ისინი, ვინც უსამართლობას აპროტესტებენ – მე ამაზე
ბევრი რამ ვიცი – ხშირად თავად ხდებიან სამიზნე.
და მეცხრე, და ამავდროულად დასკვნითი: სიმართლის ფასი.
დოქტორი რაინერ ფუელმიხი განასახიერებს მათ, ვინც უხერხულ სიმართლეს ამბობს.
ის ცდილობდა, ამხილებდა კორუფციას, ძალადობასა და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებას. ამის
გამო, მას სისხლისსამართლებრივი დევნა დაუწყეს.
დოქტორმა დოროთეა თულმა დაასახელა დიაგნოზი, რომლის მოსმენაც არავის სურდა, და დაკარგა თავისუფლება.
ეს ასევე ეხება მაქს ედერსა და პრინც რეიუსის ჯგუფის სხვა წევრებს, და, რა თქმა უნდა, ბევრ სხვასაც.
და ამიტომ მინდა დავამატო, რომ ჩვენს ვებგვერდზე Axion Resist განვათავსებთ შემოწირულობის ანგარიშებს იმ
პირებისთვის, რომლებიც პატიმრობაში იმყოფებიან და სასწრაფოდ სჭირდებათ მხარდაჭერა — მათი იურიდიული დაცვისთვის თანხები.
ამას ჩვენს მთავარ გვერდზე გამოვაქვეყნებთ.
დედებს, რომლებსაც თავიანთი შვილების დაცვა სურდათ, უფლებებს ართმევდნენ.
ხოლო ბავშვები, რომლებსაც დახმარება სჭირდებოდათ, დატოვებულნი იყვნენ იმ სისტემის მარწუხებში, რომელიც მათ გატეხვას ისახავდა მიზნად.
მახსოვს პოლიტიკოსისა და ყოფილი კანცლერის, ოლაფ შოლცის, განცხადება, რომელიც მან 2002 წელს გააკეთა: "ჩვენ უკვე
მოვიპოვეთ საჰაერო უპირატესობა ბავშვების საწოლების თავზე".
ეს ნიშნავს, რომ სახელმწიფომ ბავშვები თავის მზრუნველობაში აიყვანა.
მათ ტვინს ურეცხავენ – საბავშვო ბაღებსა და სკოლებშიც კი – სექსუალური და შეუფერებელი განათლებით.
ჩვენ გვქონდა ეს "ორიჯინალ პლეი", სადაც მშობლებს არ იცოდნენ, რომ უცხო კაცები ბაღებში
იპარებოდნენ და ბავშვებს სექსუალურად ავიწროებდნენ.
იყო შემთხვევები ძალადობისა და ა.შ. ასეთი რამ ხდება და მშობლები უძლურნი არიან. თუ ისინი
იჩივლებენ, უნდა ელოდონ, რომ შვილებს წაართმევენ.
და ამ ყველაფრის მთავარი გზავნილია: ბავშვთა დაცვა არ უნდა იქცეს დაფარვის საფარად.
ვინც უსამართლობას ამხელს, ბავშვებს იცავს – და არა სისტემებს.
და ბავშვებისთვის საცხოვრისის უზრუნველყოფა პრაქტიკულად ფულის ბეჭდვის ლიცენზიაა. ამას უბრალოდ უნდა ვთქვა.
განათლება იწყება იქ, სადაც სიჩუმე სავალდებულო ხდება.
მადლობა. მადლობა.
ეს აქ ასე ბრწყინვალედ, ასეთ მოკლე დროში და ასე კომპაქტურად გაკეთდა!
ძალიან, ძალიან მადლობას გიხდით ბავშვებისადმი თავდადებისა და მათთვის ასე მამაცურად დაცვისთვის.
კარგი ქალი მუდმივად ჩართულია სასამართლო პროცესებში.
როცა ტელეფონით ვსაუბრობდით, მას ყოველთვის უწევდა სასამართლოში წასვლა და შემდეგი მოსმენა, "ერთი წუთით მოიცადე, მე ჯერ
კიდევ...". და ყველაფერს ღამით ამზადებდა, რადგან ისევ სასამართლოში იყო და ისევ უწევდა... მოკლედ: შენ გმირი ხარ!
დიახ! და მადლობა, რომ ამ საკითხებსაც დაუკავშირეთ.
და გისურვებთ ყოველგვარ წარმატებას და გიხდით მადლობას გულით ამ წვლილისთვის.
მადლობა. ძალიან გმადლობთ.
დიახ, ძვირფასო მაყურებლებო, ახლა ჩვენ მოვისმინეთ დანაშაულების მთელი წყება.
ჩვენ მივიღეთ წარმოდგენა, თუ რას ნიშნავს ეს სატანური იდეოლოგია, რას ნიშნავს ის ბავშვებისთვის და რა არის სატანიზმის არსი.
ეს სინამდვილეში მიმართულია ჩვენი ყველაზე სუსტი წევრების, ჩვენი შვილების წინააღმდეგ. ეს თითქმის აუტანელია.
ერთი მხრივ, შეგიძლია სასოწარკვეთილებაში ჩავარდე და იფიქრო: ჰო, რა უნდა ქნა აქ?
ან შეგვიძლია ასევე ვთქვათ: დიახ, ყოველივე ეს ახლა გამჟღავნდა, რადგან ჩვენ სულით გავერთიანდით, და ამიტომ
ის ვეღარ დარჩება ფარულად. და ეს უდიდესი გამარჯვებაა.
ამ AZK-ის დასაწყისში მამაჩემმა თქვა, რომ ყოველ დილით ექვს საათზე, სინერგიული პროკლამაციებით, ჩვენ
მაინც დავამარცხებთ ამ "თითქოსდა დაუმარცხებელ" ძალებს.
ამ რწმენით სავსე შემოქმედებითი ლოცვებით ჩვენ, თუ შეიძლება ასე ითქვას, დავაძრეთ ყველაფერი, რათა ეს სისასტიკეები გამჟღავნდეს
და ის ბურუსი, რომელიც ასე სქლად ეფარა მათ, გაფანტულიყო.
და ასევე ის, რომ სულ უფრო და უფრო მეტ გადარჩენილს უჩნდება გამბედაობა, რომ ღიად ისაუბროს, რომ წინ გამოდიან მოწმეები, რომ სულ
უფრო მეტი გამხელის მსურველი გამოდის სააშკარაოზე, რომ ექსპერტები ამხელენ, თუ რა ხდება აქ. და ისიც, რომ
ისინი ამ ყველაფრის გამოსააშკარავებლად დევნასაც კი იღებენ!
რადგან მხოლოდ სინათლით შეიძლება დაისაჯოს ეს ბოროტი მზაკვრობა, როდესაც ის მთელ მსოფლიოში გამჟღავნდება და ვეღარ დარჩება
ფარული. და ჩვენ ამას მომავალშიც გავაგრძელებთ, ამიტომ მინდა მოგიწოდოთ, ყოველ დილით წაიკითხოთ ეს პროკლამაციები.
გეპატიჟებით ყველას, ასე მოიქცეთ, როგორც დღეს ჩემმა მამამ.
და კიდევ ერთხელ ვიტყვი: ეს ჩვენი სინერგიული მოწოდებების შედეგია, რომ გადარჩენილთა სულ უფრო მეტს — სიკვდილით დაშინების მიუხედავად —
ჰყოფნის გამბედაობა, მოგვიყვნენ ყველაფერი იმ მონსტრებზე, რომლებიც აქ მბრძანებლობენ, თუ როგორ იფარებენ
ერთმანეთს და კულისებიდან მართავენ მსოფლიო საქმეებს.
და სწორედ ამიტომ, ჩვენ ვერთიანდებით ჩვენი სისუსტის მიუხედავად, აქ და ახლა, და ამ გზავნილს მთელ მსოფლიოს ვუზიარებთ.
ასევე, მინდა ვუთხრა თითოეულ თქვენგანს, შვიდ მომხსენებელს, რომ თქვენ შესანიშნავი საქმე გააკეთეთ.
მაგრამ ჩვენ ვავრცელებთ ამ გზავნილს, რადგან ნიღაბი ჩამოუცვივთ და ახლა უკვე ვხედავთ, ვინ დგას ამ
ყველაფრის უკან და ვინ გვეტერორისტება აქ სინამდვილეში.
და ჩვენ ვდგავართ იქ ჩვენი სრული სისუსტით და ვამბობთ: საკმარისია, მორჩა! საკმარისია, მორჩა!!!
ახლა მინდა, სცენაზე დავპატიჟო ჩემი ძმა ელია და მისი მეუღლე სტეფანი.
შესვენების შემდეგ, ელიასი მომდევნო ბლოკს წაიყვანს, სადაც სხვა სფეროებსაც განვიხილავთ და კიდევ უფრო მეტად გავაცნობიერებთ იმ
ძალას, რომელიც გვაქვს, როდესაც ყველა ამ საკითხს ვეტოპედიის მეშვეობით საზოგადოების
ყურადღებას მივაქცევთ – როდესაც მათზე სინათლე დაეცემა.
ახლა კი სიტყვას სტეფანის გადავცემ. მან სიმღერა დაწერა და მალე მასზე რამდენიმე სიტყვას იტყვის.
აქ პანფლეიტაზეც კი შემიძლია ცოტა ხნით დაკვრა, რაც კარგია ჩემთვის, რადგან მთელი ამ ამბისგან განტვირთვაში მეხმარება. კარგი.
მე ვარ სტეფანი სასეკი, ელიას სასეკის ცოლი.
ჩვენ ოთხი პატარა და ძალიან საყვარელი შვილი გვყავს.
მინდა მოკლედ მოგიყვეთ, როგორ შეიქმნა ჩემი სიმღერა: ლოის, ვუყურე თქვენს დოკუმენტურ ფილმებს
Kla.TV-ზე, თქვენს სამ დოკუმენტურ ფილმს "სისხლის სექტები".
მათ ნამდვილად შეძრეს. ეს უბრალოდ საშინელება იყო.
ჩვენი მეოთხე შვილის დაბადებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, საწოლში ვტრიალებდი და ამ სურათებს გონებიდან ვერ ვიშორებდი.
ის, რაც მოხდა, ჩემზე წარმოუდგენლად იმოქმედა და ეს დედისთვის უბრალოდ წარმოუდგენლად საშინელია.
და შემდეგ დავინახე იმედის სხივი ამ მძიმე ჟამს, როდესაც გავაცნობიერე: ჩვენი ამჟამინდელი სისუსტის მდგომარეობაში, მტკიცედ
უნდა ვიდგეთ და უბრალოდ დაველოდოთ, რომ რაღაც თავისთავად მოხდება, რომ თავისუფალი გახდება ახალი
მექანიზმები, რომლებიც უბრალოდ რაღაცას ამოქმედებენ.
და მერე, როგორც ვთქვი, შთაგონება მომივიდა და ამაზე მეტს აღარაფერს ვიტყვი, რადგან ყველაფერი ჩემს სიმღერაში ჩავდე.
ასევე ძალიან კარგია, რომ შენ, ლოის, დრო გამოყავი და სიმღერა პანფლეიტაზე გაამძღარე. და ასევე უაღრესად
სასიამოვნოა, რომ სცენაზე ჩემთან ერთად ორი ჩემი ცოლისძმა და ერთი ცოლისდებია. ეს ერთობლივი პროდუქციაა.
მელოდია, ტექსტი და ყველაფერი დანარჩენი ერთად დავწერეთ და მიხარია, რომ ახლა ამ სიმღერის შესრულება შეგვიძლია.
იმედი მაქვს, ეს ამ რთულ საკითხში გვირაბის ბოლოს სინათლეს მოიტანს. მადლობა!
შენ ჩემს მკლავებში გდიხარ, სავსე ნდობით
ჯერ კიდევ ძალიან პატარაა ამქვეყნიური ტვირთებისთვის
კარები დახურულია, სიბნელე უნდა დაელოდოს
მაგრამ მე უკვე ვიცი, რომ ეს ყოველთვის ასე არ იქნება.
და მაინც ხელში გიჭირავ
მაგრამ გარეთ მთელი სამყარო გელოდება
ვინ დაგიცავთ ამ მძიმე დროს?
როდესაც თავს უძლურად გრძნობ და უსამართლობა
მაგრამ მოისმინე, ჩემო შვილო არა ძალაში, არამედ სისუსტეში შენ იპოვი ამ დროის გასაღებს
ამ სამყაროს არ ცვლიან ძლიერები არამედ ისინი, ვინც სისუსტეში განისვენებენ შემოქმედის მკლავებში
მიუხედავად იმისა, რომ დიდი ხანია საკუთარ ფეხზე ვდგავარ , თავს ისე ვგრძნობ, როგორც შენ, ისეთი უმწეო და პატარა
მე ვხედავ ჩვენი დროის ტანჯვას და ვდგავარ მხოლოდ ნდობით ქარიშხლის შუაგულში
რადგან ძალაში კი არა, სისუსტეშია რომ ამ დროის გასაღები მზად არის
ამ სამყაროს არ ცვლიან ძლიერები არამედ ისინი, ვინც ქარიშხლის თვალში სისუსტეში დგანან
და ყველა ძლიერს არაფრის მოძრაობა არ შეუძლია, როცა ნდობით ვისვენებთ შემოქმედის მკლავებში
როდესაც შემოქმედის მკლავებში სანდოდ ვისვენებთ