Лоис Сасек е најстарата ќерка од единаесетте деца на основачот на Kla.TV, Иво Сасек, и неговата сопруга Ани.
Во 2006 година, таа ја презеде функцијата продукциски менаџер во "Панорама Филм" и беше одговорна за снимањето и постпродукцијата
на десет значајни играни филмови на нејзиниот татко.
Од 2012 година, таа е исто така продукциски менаџер и вкупен координатор на интернет телевизискиот канал Kla.TV.
Лоис има исклучителни организациски вештини.
Покрај тоа, нејзината голема сила лежи во нејзината способност да ги мотивира и инспирира луѓето.
Ова можеше да се види конкретно кога AZK сè уште се одржуваше во големи сали.
Под нејзиното координирање, целиот материјал од 20 тони беше демонтиран и натоварен за само половина час по настанот,
и сите вклучени многу се забавуваа додека го правеа тоа.
На ист начин, таа формираше моќен и ентузијастичен тим од стотици волонтери на Kla.TV.
Повеќе од 13 години, секојдневно емитува свои програми во 195 земји и на до 80 јазици.
Секој што ја познава Лоис знае дека таа има големо срце за сите слаби и потребни луѓе.
Тие беа особено потресени од судбините на бројните жртви на сатанско ритуално насилство.
Пожелата да им се даде глас на овие луѓе и да се привлече вниманието на јавноста кон злосторствата извршени врз нив ја
натера Лоис, покрај нејзината време-одземачка работа во Kla.TV, да стане сценаристка на различни значајни документарни
филмови, како што се делови 1 до 3 од "Blutsekte" (Крвна секта).
Овие филмови се прегледани милиони пати.
Охрабрени од овие продукции, многубројни жртви го направија чекорот да ги објават своите приказни за страдање.
Лоис е во личен контакт со многумина од нив.
Нејзиниот најнов филм, "1024 преживеани од ритуално насилство и поплавата продолжува!", беше
објавен пред една недела на повеќе од 30 јазици.
Да, драги гледачи, на овој 22-ри AZK. Во првиот дел слушнавме за мојот татко, Иво Сасек, и
неговото обемно истражување. Тој ни го откри.
Стотици луѓе доброволно го посветија своето време за да ги разоткријат овие глобални тајни друштва.
Интензивни истражувања се спроведуваа ноќ по ноќ.
На крајот од првиот блок на Ветопедија, брат ми Елијас ни покажа како сами да ги прегледаме и потврдиме
овие тајни друштвени основи на голема светска мапа.
Јасно видовме како овој свет е во канџите на овие тајни друштва во сите области.
Во канџите на високорангираната масонска ложа, која кон надворешниот свет изгледа многу хумана и пријателска.
Сепак, на највисоките нивоа, слушнавме од нивните сопствени усти и прочитавме во нивните сопствени списи дека Сатана/Луцифер
е нивниот бог, а Бог од Библијата и Исус се ѓаволот.
Секој што го пропушти првиот дел од AZK дефинитивно треба да ја слушне говорот што го одржа мојот
татко, Иво Сасек, како основа за овој втор дел.
Зашто сега се потпираме на тоа. Која е последицата ако Сатаната е Бог?
Некој би помислил: "Не ми е важно кој е Бог."
Но кои се делата на овие луѓе кои навистина го гледаат Сатаната како свој бог и го обожаваат?
Како што веќе споменав, во последните години објавив стотици извештаи од жртви на сатанизам.
Ги слушав, разговарав со нив, ги читав нивните извештаи, ги гледав нивните филмови и сите тие сведочат токму за она што
мојот татко го откри утрово: овие сурови жртвувања на деца, итн.
Не морам да го повторувам сето тоа повторно.
Обавезно слушнете го овој говор и погледнете ги овие филмови, во кои жртвите потврдуваат сè збор по збор.
На пример, дека Високостепената масонска ложа има корени во чист сатанизам.
Но овие жртви лично искусиле што значи кога Сатаната е "Бог", или кога Сатаната се обожава, кога се повикува, како
што слушнавме од масонот од 33-ти степен Артур Едвард Вајт.
Тоа беше теоријата. Жртвите сведочат дека реалноста беше најголемиот замислив ужас,
најсуровата работа што човек може да ја доживее.
И тоа е она што сатанизмот во суштина значи.
Велам дека секој што ќе се занимава со оваа тема ќе дојде до крај, бидејќи е толку суров, бидејќи сатанизмот е спротивност на
сè што Бог застапува, на сè што наоѓаме убаво, на сè што е добро, на сè што го опишуваме како мирно, прекрасно, убаво, на
сè што сметаме или чувствуваме како божествено или небесно.
Ако го свртите наопаку, имате суровост, насилство, уништување, дури и ампутација.
Ова е неприфатливо и неразбирливо за нас како чесни луѓе.
Можете исто така да го видите ова во мојот најнов филм, каде што Швајцарската црква на Сатаната
отворено ги прикажува овие злосторства на својот канал.
Тоа е речиси неподносливо. Сега големото прашање е: дали навистина мораме да се справуваме со ова?
Тоа не е добро за нашата ментална состојба, многу нè депримира, мораме да се фокусираме на светлината.
Да, да, ние сме светлината, тоа е вистина, и светлината е падот на овие злосторства.
Но ако не се соочиме со луѓето што се на чело на овој свет – како што докажавме денес, како што докажа Папа – ако не дозволиме оваа
бездна злоба во највисоките ешалони на светското раководство да влијае врз нас, тогаш ќе продолжиме да се плашиме од нивните
пандемии, нивната климатска хистерија, нивните поттикнати војни.
Ги читаме нивните лажни весници, ќе стоиме беспомошно и ќе гледаме како уште повеќе ја уништуваат нашата
животна средина, како ја ограбуваат земјата и нејзините ресурси, како ги пљачкосуваат сиромашните земји.
Гледаме ги нивните филмови, ја слушаме нивната музика – "Тралала, Дидилеи" – дискутираме дали мРНК вакцината е добра или лоша, дали
постојат хемтрејлови или не, дали сонцето треба да се затемни или не, колку 5G антени и
Starlink сателити треба да се лансираат во вселената.
Гледаме како милиони хуманоидни роботи се ослободуваат на Земјата и како треба да бидеме
заменети од оваа вештачка интелигенција, итн., итн.
Но само кога ќе навлеземе до главата на октоподот и целото човештво ќе сфати кои лудаци нè владеат и какви луѓе се тие и
какви се нивните дела, какво им е размислувањето и што всушност значи сатанизмот во својата суштина, само тогаш ќе
ги отфрлиме овие окови, ширум светот, како што рече Папа.
Потоа сите ќе застанеме. Потоа заедно ќе го осветлиме и ќе ставиме крај на ова лудило, бидејќи светлината е
посилна од темнината и бидејќи Бог е посилен од Сатаната.
И затоа сега би сакал да започнам со префрлување на две жртви на сатанизам кои преживеале ритуално
сатанско злоставување и ова перверзно сатанско насилство.
Потоа ќе преминам на експерти, на сведоци за истата тема, кои потоа ќе ни откријат до
кој степен стои зад ова – сè до воените, итн.
И мораме да погледнеме таму за да разбереме што се случува со нашиот свет.
Не се прикажуваат слики, но ќе мораме да се соочиме со тоа: што значи сатанизмот?
Но ние исто така ќе ги покажеме решенијата, што секој од нас може да направи за да го запре ова!
И би рекол дека ако некој навистина не може да се справи, тогаш може да седне настрана на некое време или да си ги покрие
ушите меѓувремено, ако мора и ако стане премногу интензивно.
Но нема да навлегуваме во премногу детали, тоа можам да ти го кажам. Сепак, треба да поразговараме за тоа. Мора да
запомниме дека овие луѓе мораа да поминат низ она што ние можеме само површно да го опишеме во две или три реченици.
Затоа ве повикувам сега да се соочиме со ова и да го разгледаме! Само тогаш ќе можеме да извлечеме
правилни заклучоци. Сега преминуваме на Сандра Раш.
Таа е родена во сатанистичко семејство и за своите искуства, на пример, вели: "Највисоко рангираните масони се очигледно
сатанисти, а нивниот бог беше црн бог кој влезе во нашиот универзум за да го затемни и да го преземе сè." Исечете.
Сандра Раш е преживеана од ритуално насилство од Германија.
Таа и нејзината сестра Анте пораснаа во сатанско семејство.
Тие беа продадени на педофили и жестоко злоупотребувани кога беа деца.
Сандра и нејзината сестра мораа да учествуваат во бројни сатански ритуали.
Се случија жртви и канибализам.
Двете сестри беа систематски разделени, што доведе до прекин на контактот.
Во филмот на Лиз Вискерстраух "Höllenleben" (Живот во пеколот), заснован на истражувањата на Гуидо Грандт,
Сандра и Анте во независност и без консултација детално сведочат за истите ритуали.
Претходно, тие немаа меѓусебен контакт десет години.
Искуството што тие детално го раскажуваат се однесува на ритуално раѓање со Анте, по кое детето било убиено.
Филмот "Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" (Пеколен живот – Борбата на жртвите: Ритуална
злоупотреба во Германија) беше емитуван на ARD во 2003 година.
Во него, жртвите пријавуваат ритуално сатанско злоставување.
Тие ги именуваат местата и сторителите на ритуална злоупотреба.
Сепак, филмот не предизвика медиумски аларм, а полицијата ја затвори истрагата по неколку години.
Никој не беше повикан на одговорност за овие ужасни дела, а камоли осуден.
Очигледно е дека немаше желба да се истражат и гонат овие ужасни злосторства.
Филмот оттогаш е отстранет од медиумската библиотека на ARD и сега може да се најде само на приватни сметки.
Јавните медиуми се дистанцираа од откривањето сатанско ритуално злоставување и дури ги исмејуваат
жртвите, како што се Бомерман од ZDF или Рехман од SRF.
Сандра Раш сега е специјалист за обезбедување терапевтска поддршка на лица кои доживеале ритуално злоставување или други
сериозни трауми како педосексуалност, принудена проституција, контрола на умот, злоупотреба, силување и занемарување.
Засегнатите можат да ја посетат веб-страницата raschheilen.de за да ги обработат своите трауматични искуства
и да ја пуштат својата внатрешна светлина да заблеска.
Таа напиша книга за своите искуства со наслов: "Пред да се откажеш: надминување на траума,
ритуално злоупотребување и контрола на умот."
Ја гледам Сандра овде, можеш ли да нè слушнеш? . Прекрасно. Да, здраво драга Сандра.
За нас е чест што можеме да зборуваме со вас овде денес на 22-риот AZK!
Да, здраво Лоис. За мене е чест што сум тука со вас. Многу, многу сум благодарна што сум дел од овој настан.
Многу ви благодарам. Да, во филмот "Höllenleben" (Живот во пеколот), вашата сестра
Анте беше многу во центарот на вниманието.
Но и ти исто така си роден во ова сатанско лоза.
Што сте доживеале? Што можете да ни кажете за сатанизмот во овој контекст?
Па, овој филм всушност го одразува тоа како беше нашата врска кога бевме деца.
Но она што би сакал да го појаснам е како е животот во таква сатанска секта, бидејќи
забележав дека многу, многу луѓе немаат поим за тоа.
И навистина е така. Живееш на две нивоа. Од една страна, постои нивото на злоупотреба, а од друга страна, децата за
кои е пријавено живеат во секојдневниот живот исто како мене.
И во секојдневниот живот, исто така: секогаш се плашите. Тоа е постојана, трајна состојба на будност, затоа што секогаш мора
да внимавате како мислите, како се чувствувате и што кажувате.
Тие ги набљудуваат твоите реакции и исто така тестираат дали се однесуваш соодветно.
Тие ги контролираат пријателствата, врските, како си во училиште, со кого си во училиште.
Тие контролираат сè, да, практично секој здив.
И ако отстапиш, на пример, ако имаш пријателство и тоа стане премногу блиско, ќе се раздели.
Апсолутно нема бегство. Тие се во умот, набљудуваат мисли, погледи, чувства, целото твое битие и забележуваат сè.
И, што е важно, децата се апсолутна сопственост на овој култ. Тие се како обележани.
И што искусивте таму во сектата, во практична смисла?
Моите искуства – ова е всушност првпат за мене, навистина да зборувам за себе, бидејќи порано
секогаш сакав само да зборувам за исцелување.
Но мислам дека сега можам да го направам тоа. Значи, секоја ноќ ме одведуваа, ми даваа дрога.
Точно. Ми ставија кеси на главата и ме однесоа.
Ми даваа хормони уште од мала возраст. Затоа не поминав низ нормален пубертет, туку ми даваа хормони и намерно ме оплодија.
Тие беа отстранети од мене во различни фази. Знам дека една бев носела прилично далеку, која исто така би била одржлива.
И потоа едно дете беше извадено од мене и – јас сè уште лежев таму крвавејќи – кожата му беше соблечена пред моите очи.
Ми требаа многу, многу години за некако да сфатам како да живеам со тоа.
Потоа, тука е и прашањето за овие заштитени и незаштитени деца.
Луѓето секогаш велат: "Од каде доаѓаат сите овие деца?"
Но токму поради овие насочени и свесни бремености.
И еден исклучително голем број деца – буквално стотици илјади – живеат во бараки, во кафези, во тунели и се згрижени некаде.
Па понекогаш морав и да се грижам за деца, за да им помогнам некако да преживеат, и тие се злоупотребувани, одземани и
искористувани додека на некој начин ништо повеќе не функционира.
И потоа или ги жртвуваат и ги продаваат нивните органи, или – немам поим што прават со сите нив. Значи, навистина користат сè.
И извлекувањето на овој адренохром во оваа многу трауматична состојба – односно земањето на оваа крв – оваа продукција
на адренохром и ова постојано високо ниво на траума е исклучително стресно. Телото не може долго да го издржи ова.
Што друго ми се случи: Тие исто така ги иницираат децата.
Еднаш ме положија во гроб и дури почнаа да фрлаат земја врз мене.
Така едно дете лежи во гробот, а другите мора да му се покорат на култот и да закопаат
друго дете живо. Да, тоа е еден вид иницијација .
И јас исто така бев оној што лежеше на дното на гробот и беше извлечен доволно рано за да преживеам.
Кога пораснав и веќе не бев погоден за сексуални односи со деца, ме проституираа.
Ме обучија да танцувам пред мажи, кои потоа сами избираа.
А за условување ми дадоа комбинезон за целото тело, опремен со иглички внатре.
И ако не бев доволно подготвен, тогаш ме натераа да го облечам костимот.
Значи, можете да замислите дека секое движење е навистина болно.
Уште една точка е дека има многу, многу, многу детски жртви, со цел децата да се претворат и во сторители. Постои психолошко
условување според кое децата мора да изберат кој ќе умре.
Тие мора да донесат одлука, секогаш чувствуваат дека донесуваат погрешна одлука, дека секогаш се виновни и секогаш прават
нешто погрешно, но и дека никогаш не можат да спасат никого.
Кога бев мал – имав околу пет или шест години – и мене ме направија сторител и
морав да отсечам тело што сè уште беше топло.
Потоа ми ја насочија раката да го извадам срцето. Тие го прават тоа на речиси секој што е таму.
Да, тоа го слушам одново и одново!
Да, точно. И уште еден многу важен ритуал е што тие одржуваат сатанско венчавање со мали деца – тригодишни.
Да, и јас го доживеав тоа. Ти навистина те облекуваат во црна венчаница со воал и те венчаваат – а
потоа, се разбира, тоа прераснува во масовна оргија. Хмм.
Да, точно. Еднаш ме однесоа во Белгија и беше како во случајот Дутру, каде децата чекаат во темни соби –
без прозорци, во темнина, целосно запоставени – додека не ги земат и не ги искористат.
И тоа беше многу сурово. Се сеќавам еднаш, кога веќе бев возрасен, морав да возам низ Белгија. Реков: "Само по
автопатишта и таму каде што можам да видам улични светилки."
Никогаш не требаше да одиме таму, бидејќи Белгија навистина беше исклучително сурова, и тоа
навистина се протега до кралските високи рангoви.
Така тоа секогаш оди директно до врвот. Постои хиерархија и многу нивоа.
И ова масовно злоупотребување е само на пониско ниво, но одредени работи исто така потекнуваат и се оркестрирани
одозгора, бидејќи за нив тоа е едноставно и економски фактор.
Дали исто така забележа дека тие се повисоките таму?
Да.
Добро.
Станува збор за душата.
Тие што го прават тоа немаат душа или имаат црна душа.
Тие често се само свест и едноставно сакаат да ја заземат душата, да ја свртат или да ја убијат.
Вау, да. Затоа што тоа е светлината на оваа Земја.
Да, многу ти благодарам за твојата отвореност, Сандра, што зборуваш за тоа и го споделуваш со
нас. Не е лесно, како што знаеме од другите жртви.
За нив е значаен чекор да ги дискутираат овие трауматични искуства. Тоа е ужасно.
Ви благодариме што го споделивте ова со нас – за првпат овде на 22-риот AZK – со детали што
светот сè уште не ги знае. Секојпат ме потресува.
Ова сатанско идеологија е едноставно длабоко зло, како што штотуку повторно објаснивте.
Но, исто така, може да се каже дека свесноста за сатанско ритуално злоставување расте меѓу населението и
дека овие злосторства стануваат сè попознати, бидејќи сè повеќе случаи излегуваат на виделина.
Но сега постои таканаречен "застапник" за жртвите на ритуално насилство, а тоа е адвокатката Елен Енгел.
Таа е гласен глас во јавноста.
Сепак, таа вели дека не може да се верува во сè што велат жртвите, особено кога станува збор за убиство на новороденче.
Таа никогаш не најде никакви постери за исчезнати деца на местата каде што жртвите рекоа дека ги виделе.
Или, во весникот немаше да има спомнување дека исчезнале деца, така што тоа не може да биде случај.
Значи, како застапник на жртвите, таа ги прикажува жртвите како недоверливи. Што велите на тоа?
Неверојатно е, затоа што има стотици илјади деца кои едноставно не се регистрирани на површината – за кои никој не знае ништо,
кои навистина живеат во тајност, во беда, кои никогаш не го видат светлината на денот – кои едвај се одржуваат во живот и
кои се мачат до смрт... – не сакам да го кажам тоа – и се мачат.
И никој не забележува. Ова стигнува до највисоките ешалони, и тие имаат најдобри механизми за прикривање.
Во тоа време имавме специјална комисија . Оние што ни веруваа беа веднаш отстранети.
Еден од нив постојано се смееше додека ме испрашуваа. Тие намерно го прикриваат тоа. Многу луѓе зборуваат за замокот Вевелсбург. Да,
и јас бев таму. Но, тие наводно не можат да најдат ништо таму.
Таму има чистачи на криминални сцени, и ако полицаец е присутен и каже "Не најдовме ништо" – тогаш толку.
Значи, поентата е дека децата се најголемата стока некогаш.
Што се однесува до органите – тие земаат фетуси за креми, за козметика, за секакви работи.
Секс-туризмот е најголемиот проблем од сите. Да, тие се тргуваат и продаваат, и сето тоа навистина се одвива под радарот;
тоа е посебна организација во рамките на јавната политика.
Вау, да, благодарам за објаснувањата.
Опишав вкупно 1.024 случаи на преживеани во четири документарни филмови на тема ритуално насилство.
И истите извештаи постојано пристигнуваат одново и одново од голем број земји.
Од жртви кои зборуваат широк спектар на јазици.
Но она за што сите извештаи најмногу се согласуваат е тврдењето дека се вклучени високо
рангирани лица кои се добро поврзани меѓусебно.
Елен Енгел исто така не се согласува со овие изјави, бидејќи вели дека ниту еден злосторство не може да
биде толку совршено што нема да стане јавна тајна.
Како очевидец, што велите за ова? Дали исто така видовте некои високи функционери?
Да, во Белгија. Таму видов дека стигнува до самиот врв.
И имам некои клиенти кои исто така виделе високо рангирани лица.
Поентата е дека оваа мрежа – која вклучува лекари, акушерки, адвокати, полицајци, судии, политичари, државни службеници,
буквално сè – има толку софистицирана инфраструктура што функционира како втора мрежа под нашата нормална инфраструктура.
И никој не знае за тоа. Тие се толку здружени, толку добро се покриваат еден со друг,
што "нормален човек" дури и не би забележал.
Значи, Елен Енгел не гледа таму. Наивно е да се верува дека некој би го видел тоа.
Канцелариите за благосостојба на младите ги упатуваат случаите кај педофили. Во тоа време, мојата сестра отиде
во канцеларијата за благосостојба на младите и им раскажа што се случило. Ништо не се случи.
Овој плашт на молчење што секоја жртва го добива. Тој е длабоко вкоренет, основен механизам за преживување.
Но целото општество е програмирано да потиснува и да избегнува.
Денес, кога некој со проблеми со менталното здравје оди во клиника, тој не ги решава своите проблеми; му
велат: "О, не навлегувај премногу длабоко во тоа, инаку повторно ќе се почувствуваш полошо."
Избегнувањето се шири насекаде.
Значи е очигледно дека не сакаат да го погледнат тоа, дека велат: "О, не, само го замислувам, не е вистина, сè е одлично."
Ова стана социјално програмиран механизам, и стана особено силен во последниве години и
како резултат на пандемијата на коронавирусот.
Тие го тестираа ова врз деца во овие култови многу, многу години, а сега го спроведуваат во општеството.
Да.
Тоа беше темелот за она што сега се случува насекаде.
И сега знаете како функционира. Медиумите се масовна хипноза.
Да, што се случува таму е сосема друга тема.
Да, многу ти благодарам за тоа објаснување, драга Сандра.
Повелете.
Ти посакувам многу сила и благослови за твојата терапевтска работа со жртвите.
Да, благодарам.
Чао Сандра, чао, благодарам!
Сега би сакале да се префрлиме на Шантал Фрај.
Таа исто така многу зборуваше за овие вплеткувања на високо ниво.
Таа е исто така преживеана на ритуално насилство. Би рекол: "Исечи го клипот!"
Шантал Фрај е Швајцарка и преживеана жртва на ритуално насилство.
За неа е многу важно да ја подигне свеста за сатанското ритуално насилство, за да јавноста го слушне
овој проблем и нашите деца да бидат заштитени од него.
Шантал беше киднапирана како мало дете и падна во канџите на суров сатански култ.
Таму таа секојдневно доживуваше физичко, психолошко и сексуално ритуално насилство како дел од ритуалите.
Нејзиниот татко од култа беше практикувачки сатанист.
Жртвувања на деца се изведуваа во култот во чест на Сатаната.
Од рана возраст, таа беше злоупотребувана како секс-робинка од различни групи.
На само шест години, сатанистите одлучија да ја обучат да стане "Мајка на темнината" .
Тоа значеше дека таа мораше да се грижи за другите деца во култа и да ги подготвува за понатамошно злоставување.
Таа мораше да учествува во безброј сурови ритуали и жртвувања.
Долго време таа не знаеше ништо за темната страна на својот живот, бидејќи поради тортурата имаше поделена личност .
На 30-годишна возраст таа доживеа ментален и физички слом.
Потоа спомените на нејзините ужасни искуства полека почнаа да се враќаат.
По години, таа конечно успеа да го напушти култот и почна да зборува за своите искуства.
Денес, Шантал дава интервјуа и ја прави својата приказна јавна.
Таа ги именува многуте сторители кои беа присутни за време на ритуалите или активно учествуваа во нив.
Според нејзините описи, меѓу нив се многу познати личности како кралицата Елизабета II, кралот Фелипе
од Шпанија, Жерар Депардје, Том Круз и Бил Клинтон.
Таа напиша две книги за своите искуства, насловени "Зборувам!" и "Прашувам!".
Во 2023 година, таа го лансираше проектот "50 гласови за ритуална злоупотреба".
На веб-страницата 50voices.org, 50 преживеани ги опишуваат своите многу лични искуства со сатанско ритуално насилство.
Да, мислам дека имаме поврзаност. Здраво, драга Шантал, многу ни е драго што си со нас денес.
Здраво, драга Лоис, многу ти благодарам за оваа покана. За мене е голема чест што денес сум
тука со тебе и што можам да зборувам за ова.
Чудесно, благодарам.
Почитувана Шантал, кога луѓето слушаат дека "спомените" од такви ужасни искуства се враќаат
само постепено, тие обично веднаш се исклучуваат:
Тоа не може да биде вистина! Толку ужасни работи, знаеш кога тоа се случило.
Што им велите на овие луѓе?
Да, тоа навистина го слушам доста често. Но морам да кажам, тоа едноставно е погрешно.
Затоа што навистина лошите настани ги "забораваш". – Значи, ги "забораваш", ги
забораваш во секојдневниот живот, така да се каже.
Зошто е тоа така?
Значи, би сакал да споделам нешто што сите сме го искусиле или сме слушнале за тоа.
Па да речеме дека е некој што има многу сериозна сообраќајна несреќа.
Обично – не секогаш, но обично – во моментот кога ќе се случи оваа несреќа, таа личност се дисоцира од овој
настан – односно од оваа ситуација – бидејќи е толку екстремно лоша и не може да се интегрира во тој момент.
Што значи "дисоциран"?
Извини?
Што значи "дисоциран"?
Значи, тоа значи дека настанот што се случува токму сега се случува како да е надвор од себеси.
Значи не можеш сам да го интегрираш, не можеш да го обработиш во тој момент. Не разбираш што се случува, но сепак се случува.
И затоа овој процес се нарекува "дисоцирање".
И тоа е всушност природен процес, и дури би рекол дека тоа е стратегија за преживување вкоренета во нас луѓето, во сите луѓе.
Но тоа не исчезнува само така; станува дел од она што се нарекува трауматска меморија. Трауматската меморија се
формира кога се случуваат многу, многу лоши, драматични работи.
И само многу подоцна – обично по неколку дена, понекогаш по неколку месеци, а во мојот случај по неколку години – кога
навистина повторно излегува на површина, односно кога амнезијата што се формирала околу него – со други зборови,
губењето на сеќавањата – полека се распаѓа и сеќавањата полека се враќаат, тогаш повторно ми доаѓа на ум.
И потоа имате можност или простор да работите на тоа полека.
И потоа повторно се сеќаваш, дури и години подоцна.
И потоа одеднаш сите детали и сè се враќаат, се сеќаваш на сè?
Да, се појавува. Значи, мораш да го замислиш како кошница, и сите лоши спомени, драматични искуства едноставно се фрлаат во неа.
Зашто, кога станува збор за ритуално насилство – а токму за тоа зборуваме – има толку многу драматични искуства,
и сите тие едноставно се фрлаат во една голема кошница.
И знаеш, тоа е како перење алишта: некако едно сеќавање излегува, па друго, и на почетокот
воопшто не е кохерентно, па како да нема водечка нишка.
И затоа тие се како мали парчиња од сложувалка што можете да ги составите со текот на времето.
Но овој дел од сложувалката е навистина детален, сепак можеби сè уште не разбирате што е на оваа
слика ако не сте успеале да ги додадете останатите.
Добро. Да, тоа е буквално неверојатно.
Потоа доживуваш толку ужасни работи и никој не ти верува – затоа што едноставно е толку неверојатно дека оваа разделена личност
навистина постои, оваа репресија на сеќавањата, оваа амнезија.
Но постојат и други пречки, како што се луѓето што не ви веруваат дека сте преживеале.
И тоа е неверојатната природа на самите настани.
Речиси сите преживеани пријавуваат дека сторителите дури им велат пред лице: "Никој нема да ти верува, тоа звучи премногу лудо."
Гвидо Грандт неодамна ми раскажа за случај во кој сторителот се облекол како Мики Маус и злоставувал дете.
И кога детето потоа зборуваше за тоа и рече: "Мики Маус ме силуваше", секако никој не му
веруваше на детето, а сторителот се смее до умирање.
Да, Шантал, ќе ти пуштам краток извадок од видео за движењето "Сатанска паника".
Тие таму зборуваат за тебе.
И тоа е ова движење кое вели дека сатанското ритуално насилство не постои.
Жртвите само сакаат внимание и сè измислуваат, или терапевтите ги убедуваат да веруваат во тоа, и така натаму.
Сега ајде да го слушнеме накратко.
"Шантал Фрај – едноставно: секогаш кога ќе се спомене нејзиното име – има многу видеа во кои таа се појавува, дури и јавно
прикажавме исечок од едно од нив на еден од нашите настани."
Јас секогаш само им го давам на луѓето овој пасус:
Таа вели дека била ритуално злоупотребувана во Катедралата во Барселона за време на
сатански ритуал од "трите тенори" и Питер Александер.
Не мислам дека има уште што да се каже за случајот.
Дали има нешто друго што е многу важно?
Значи, драга Шантал, ти и твојата приказна вредевте цели 30 секунди за овој комитет, а потоа тие ставија точка на тоа.
Не може да биде вистина дека "трите тенори" и Питер Александер ритуално те силувале во катедралата во Барселона.
Ова нè враќа на темата што штотуку ја дискутиравме со Сандра Раш.
– Дека огромното мнозинство од преживеаните велат дека се вклучени истакнати и елитни личности, кои се добро
поврзани на меѓународно ниво и се покриваат едни со други.
Значи, Шантал, имаш повеќе од 30 секунди да кажеш нешто за тоа.
Да, па, веќе го кажа тоа неколку пати. Толку е незамисливо, толку е малку веројатно.
Значи, навистина тоа оди подалеку од вообичаениот опсег на нештата, па навистина е тешко да се поверува во тоа.
И тоа е точно, кога си дете и го доживуваш тоа, ти го кажуваат одново и одново, навистина ти го всадуваат:
Ако некогаш зборуваш за тоа, сепак нема да ти користи, бидејќи никој нема да ти верува.
Тоа навистина е таква ќебе.
Тоа е како заштита за сторителите, а исто така е и едно од нивните најголеми оружја, бидејќи работите што ги прават се толку
огромни и толку надвор од рамките што за обичен човек – или некој што едноставно живее
нормален живот – навистина е тешко дури и да замисли.
Да, но така едноставно е. Значи, пред сè, навистина сакам да кажам дека не сум таму и не зборувам за
моите искуства за да ми веруваат што е можно повеќе луѓе.
Значи, ако некој како Бернд Хардер не ми верува, тогаш тој не мора да ми верува.
Но јас сум тука навистина да ги охрабрам луѓето да се запрашаат, кога ќе слушнат нешто такво: Што ако сепак е вистина?
Навистина, ве уверувам, ве уверувам сите што сега слушаат и гледаат дека – ако тргнете по овој пат – многу
брзо ќе сфатите дека, за жал, ова сè уште е вистина.
За жал, за жал. Зошто за жал?
Затоа што токму сега, во овој момент, додека зборуваме, има деца кои го доживуваат ова.
И ако не застанеме и не го погледнеме и само продолжиме да велиме "О, тоа е невозможно",
тогаш овие деца ќе продолжат да го доживуваат.
И верувам дека е наша одговорност, како општество, да погледнеме – и јас сум тука да зборувам за ова, бидејќи лично сум го
искусил – и навистина сакам да ги охрабрам сите да погледнат.
Да, и навистина ќе најдете докази дека ова е вистина.
Да, благодарам, Шантал.
Дали би сакале накратко да ни раскажете што доживеавте во Барселона?
Бернд Хардер го отфрли затоа што очигледно не е можно.
Да, па во Барселона беше вака – претпоставувам, секако, дека истакнати личности изнајмиле или едноставно резервирале
цела Саграда Фамилија , која се наоѓа во центарот на градот.
– И тоа беше на 30 април, а на 30 април се слави роденденот на Сатаната, и беше одржан многу голем, огромен ритуал.
Значи, од една страна, тоа е роденденот на Сатаната, а од друга страна, тоа е завршувањето на мојата таканаречена
обука како "Мајка на темнината" – како што слушнавме претходно.
И во овој ритуал, едноставно бев силувана од истакнати личности – како што Бернд Хардер
штотуку рече – "трите тенори" и Питер Александер.
"Трите тенори" – во тоа време, тие сè уште не беа познати како "трите тенори".
Значи, тие тогаш сепак имаа одделни настапи или концерти.
Но тогаш веќе се дискутираше дека тие на крајот ќе се обединат.
На такви настани, повеќепати сум слушал што ќе се случи во иднина или кои се нивните планови.
Значи, сите тројца беа таму и се собраа дури подоцна.
И тоа е исто така случај на места каде што се поканети луѓе, истакнати личности, кои
можеби во тој момент не се толку истакнати.
Но токму затоа што учествуваат во такви ритуали, им се ветува дека потоа ќе ја добијат својата кариера.
И мислам дека токму тоа се случи и со "Трите тенори", бидејќи верувам дека тие станаа познати две или три години подоцна.
Неверојатно.
Да, би било речиси невозможно да се поверува ако стотици, а сега дури и илјадници, не даваа токму исти изјави.
Како што спомнав, штотуку обработив 1.024 извештаи од преживеаните во моите документи – и тоа е апсолутно ужасно.
Во 2022 година имаше 27 пријави од жртви, во 2023 веќе имаше 111 пријави од преживеаните, во
2024 имаше 247, а оваа година има 640 нови пријави.
Ова е експоненцијална крива, и оваа поплава не покажува знаци на опаѓање.
Затоа мојот татко имаше оваа брилијантна идеја со Ветопедија, дека преживеаните од ритуално
насилство можат да се регистрираат на Ветопедија.
Тоа е како Википедија, но е бесплатна енциклопедија на дисидентски гласови.
Таму можете да ги соберете сите овие извештаи во голема меѓународна база на податоци и да ги
прикажете. И оваа платформа е веќе достапна на 21 јазик.
Шантал, видов дека веќе си се пријавила.
Мислам дека тоа е брилијантно.
Дали би сакале да ни објасните накратко на нас и на другите преживеани како да се регистрирате, или
можеби би сакале да ни ја покажете вашата пријава?
Да, би сакала.
Под "Ритуално насилство" има кратки извештаи од сведоци.
Можете да кликнете на "Запишување извештаи од сведоци" во горниот десен агол, а потоа има
различни прашања на кои можете да одговорите.
Прво, краток преглед на неговата животна приказна, но и на местата на злосторствата каде што тоа беше
доживеано, како и на земјите каде што сторителите беа видени – ако сакате да ги вклучите овие информации.
Мислам дека е брилијантна идеја и навистина би сакал да ги охрабрам сите преживеани кои се
осмелуваат да го сторат тоа да запишат нешто.
Можете исто така да го внесете ова анонимно.
Всушност, ова е за да ги подигнеме нашите гласови и да покажеме: "Здраво, не сме сами, тука сме. Ги подигаме нашите
гласови и нема да престанеме додека не бидеме слушнати."
Затоа верувам дека нè слушаат – во тоа верувам – но сепак сме игнорирани од огромното мнозинство.
И тоа е средство за ова – како се викаше пак?
Лоис: Ветопедија
Да, точно.
И тоа е начин навистина да останете во тек со работите – и нема никаков ризик за вас ако се пријавите – и
да продолжиме доследно да ги креваме нашите гласови.
Би сакал да го охрабрам ова.
Многу убаво, многу ви благодарам што учествувавте и што се пријавивте.
Исто така можете да ги внесете изворите на Vetopedia.
Тука ги гледаме вашите две книги и каде можат да се нарачаат.
Можете исто така да прикачувате видеа.
Ова е нешто многу посебно кај Ветопедија, што изворите се обезбедени, бидејќи многу видеа за
ритуално насилство постојано исчезнуваат од интернет!
Веќе успеавме да ги зачуваме овие видеа на Ветопедија за многу други жртви, бидејќи тие веќе исчезнаа од другите платформи.
Да, многу ти благодарам, драга Шантал, што стоиш таму и едноставно продолжуваш напред и покрај сите овие напади.
Сега повторно и со Ветопедија!
Ви благодарам од дното на моето срце за овој разговор.
Повелете, и многу ви благодарам за вашата посветеност и поддршка на преживеаните од ритуално насилство. Многу ви благодарам.
Повелете.
Сега би сакал да преминам на Марсел Полте, кој има работено со многу преживеани од ритуално
насилство и ја подига свеста за овие злосторства.
Кат!
По завршувањето на студиите по право, д-р Марсел Полте работеше 15 години како адвокат во меѓународни
адвокатски канцеларии специјализирани за трговско право.
Тој и денес продолжува да работи како адвокат.
Покрај неговата работа како адвокат, тој неколку години водеше пракса како немедицински
практичар специјализиран за психотерапија.
Преку оваа работа, тој во 2017 година дојде во контакт со темата за сатанско ритуално
злоставување и оттогаш интензивно ја проучува.
Неговото истражување и бројните средби со преживеани од сатанско ритуално насилство резултираа со три книги:
"Темна нова светска орден, том 1 и 2" и "Чичко Сем: извештај одвнатре од пеколот на контролата на умот на Monarch".
Неговите книги се карактеризираат со темелно истражување и обемни референци.
Тој исто така ги поддржа публикациите на преживеаните од ритуално насилство со својот предговор.
Еден од фокусите на неговата работа е да покаже како сатанското ритуално насилство во култови и програмирањето
на контрола на умот од страна на тајните служби, како што е ЦИА, се поврзани и применуваат.
Овде се користат сурови тортури и злоупотреби за да се создадат поделени личности кај деца и млади
луѓе, кои потоа можат да бидат соодветно условени.
Здраво, Марсел Полте, можеш ли да нè слушнеш?
Да, те слушам совршено.
Многу убаво, ве поздравуваме на 22-ри AZK. Одлично е што сте тука.
Благодарам, Лоис.
Веќе ги слушнавте кратките прилози од Сандра Раш и Шантал Фрај овде на 22-риот AZK.
Самиот си се занимавал со бројни преживеани.
Можете ли во кратка презентација да го сумирате она што го откривте во вашите книги за темата сатанско ритуално насилство
и вашите документарни докази за вмешаноста на војската и ЦИА?
И можете ли да ни кажете повеќе за MK-Ultra контролата на умот и така натаму? И можете ли
накратко да објасните што е MK-Ultra контролата на умот?
Да, со задоволство. Ќе го направам тоа.
И ми е драго што имам можност да ги поставам извештаите на Сандра и Шантал во поширок контекст.
Ритуалната злоупотреба и контролата на умот вклучуваат систематско насилство кое не се состои само од
поединечни дејства, туку е вградено во поголеми структури.
Во деструктивни култови, тајни воени програми и мрежи кои функционираат низ генерации.
Веќе многу години го истражувам овој воено-сатанински комплекс и документирам како овие области потоа меѓусебно се проникнуваат.
Моите книги ги сумираат овие наоди.
Сите извори и докази исто така може да се најдат таму.
Она што го опишувам подолу се заснова на изјави од преживеани како Шантал и Сандра, но и на богатство
специјализирана литература од терапевти, декласифицирани владини документи и меѓународни истражувања.
И ритуалното насилство, мора да се каже, е повеќе од верски фанатизам или садистичко злоупотребување.
Ова се намерно структурирани акти на насилство кои следат окултен или сатански систем на верување.
А во култови семејства, оваа агенда потоа се пренесува од една генерација на друга.
Од раѓање, децата се принудени во улогата на жртва, но и во улогата на сторител.
Тие се измачувани, злоупотребувани и принудувани да убиваат животни или дури и луѓе, како што штотуку слушнавме.
Целта зад ова е трикратна. Прво, уништување на личноста.
Екстремната траума предизвикува фрагментација на психата на жртвата.
И потоа, врз основа на тоа, второ, формирањето на контролирани делови на личноста, таканаречени "алтери" или
внатрешни делови, кои потоа извршуваат специфични команди.
И трето, исто така важно, врската со структурата на сторителот се создава преку вештачко
создавање вина кај жртвите, но и страв и лојалност.
Вака жртвите се врзани во овие култни структури уште од раѓање.
И овие механизми се опишани во истражувањата за траума со децении.
Германски и меѓународни експерти како Михаела Хубер и д-р Алисон Милер го потврдуваат овој образец на принудена дисоцијација
, која редовно се забележува кај жртвите на ритуално насилство.
Но – и ова е многу важно – постоењето на ритуално насилство може да се докаже не само со изјави на сведоци, туку и со податоци.
Работната група за ритуално насилство спроведе неколку анкети меѓу психотерапевтите во Германија во 2005 и 2007 година.
Вкупно, повеќе од 200 случаи беа класифицирани како веродостојни. Меѓу нив имаше 42 извештаи за убиства.
А Работната група на државата Јута за ритуална злоупотреба потврди слични структури во САД уште во 1992 година.
Конечно, меѓу многу други, постои студијата од 2016 година на Независната комисија за истрага на
сексуална злоупотреба на деца (UKASK) во Германија.
Ова ги преиспита искуствата на 174 психосоцијални професионалци од Германија кои пријавија дека
работеле со жртви на организирано и ритуално насилство.
Од нив, 69 проценти од случаите беа поврзани со сатански групи.
И овие бројки докажуваат дека не станува збор за изолирани случаи, туку за меѓународно повторувачки
феномен кој беше документиран во професионални контексти многу пред да привлече јавно внимание.
За да се разберат овие механизми на ритуално насилство, треба исто така да се запознае
со историските програми за контрола на умот.
Во 1950-тите, ЦИА го започна проектот МК-Ултра, истражувачка програма насочена кон манипулирање на човечката свест.
МК-Ултра опфаќаше повеќе од 140 под-проекти кои вклучуваа експерименти врз луѓе, при што се користеа дроги,
првенствено ЛСД, хипноза, електрични шокови, лишување од сон и сензорско лишување, односно лишување од стимули.
А целта на сето ова беше да се развијат механизми за контрола над умот и однесувањето.
Она што во официјалните документи за МК-Ултра е само наговорено, многу преживеани го
пријавуваат како вистинско искуство во ритуален контекст.
И што е впечатливо е дека се истите техники, истите цели и, во некои случаи, истите сторители.
Но, секако, постојат и преживеани од самата програма МК-Ултра, која сега се нарекува "Проект Монарх".
Една од нив е Мери Спарроу. Нејзината изјава може да се најде на страницата "50 гласови за
ритуална злоупотреба" (https://www.50voices.org/).
Но, исто така, Кети О'Брајен и Кејти Гроувс.
И веќе – што е исто така важно – во 1995 година, преживеаните од MK Ultra сведочеа во Вашингтон пред
Советодавниот комитет за човечки експерименти со радијација.
Протоколите сè уште можат да се најдат. Ништо од ова не е нова идеја.
Клучната точка е дека ритуалното насилство и MK-Ultra не се одделни феномени.
Тие се обединети од заедничка идеологија, сатанизмот како систем на моќ и контрола.
И во двата контекста, исто така, ги наоѓаме истите основни принципи, имено целосното потчинување на поединецот,
дехуманизацијата преку екстремно насилство и создавањето на алатки, односно луѓе кои ги
извршуваат наредбите без да ги паметат подоцна.
Психологот д-р Коридон Хамонд отворено зборуваше за овие врски уште во 1992 година на
конференција во својот таканаречен "Гринбаум говор".
Тој опиша како сатанските култови и програмите на тајните служби работеле рамо до рамо за намерно да
предизвикаат дисоцијација и да ги програмираат овие структури на личноста во жртвите за специфични задачи.
Многу преживеани затоа пријавуваат дека сторителите биле вградени и во воените и во разузнавачките кругови, но
и во култови – со други зборови, тие имале две лица на истата идеологија, така да се каже.
Значително пример е потполковник Мајкл Акино, кој исто така беше висок свештеник на Храмот на Сет.
Многу луѓе веројатно се запознаени со неговото име.
Целосно сатанист, да!
Основата на оваа контрола, може да се каже, е дисоцијација, раздвојување.
Екстремната, претежно повторена траума на крајот ја разделува свеста на одделни делови.
И овие внатрешни делови потоа можат да им бидат специфично доделени нови идентитети,
задачи и тригери од страна на сторителите.
И многу кратко за најважните методи како ова функционира, како се постигнува.
Ова е, прво, "индукција на траума" преку тортура, болка, злоупотреба, електрични шокови или дури и искуства близу
до смртта, како што е давење; но и хипноза и сугестија.
Целата работа е комбинирана со симболи, броеви или низи од букви, како "алфабетски кодови", а потоа следува лишување од стимули, на
пример во резервоари или комори, споредливо со она што е прикажано во серијата "Stranger
Things", инспирирано од реални експерименти.
Потоа се даваат дроги, често во комбинација со електрични шокови, за да се зголеми
сугестибилноста, односно способноста да се биде под влијание.
И потоа постои и програмирање преку ритуали, во кои сторителите симулираат духовно ниво за да
имплантираат такви натприродни структури на моќ во своите жртви.
Во моето истражување потоа ги споредив овие механизми со декласифицирани документи за MK-Ultra.
И основите, би можело да се каже, се многу јасно документирани.
Централен елемент на многу извештаи за жртви е и таканаречените програми за самоуништување или самоубиство,
кои служат за трајна контрола на жртвата и на тој начин спречуваат какво било откривање.
Програмите потоа се активираат со клучни зборови или симболи, одредени звуци или музика, или со контакт со
одредени луѓе или институции, на пример во контекст на терапија.
За да, кога жртвата ќе зборува за своите искуства, таа одеднаш да почне да паничи или да си наштети,
бидејќи дел од неа е програмирал да ја штити вистината.
Други улоги што ги играат овие внатрешни делови вклучуваат репортер, казнувач или дури и програмер.
Марсел, можам ли да те прекинам за момент?
Повелете.
Видовме музичари и актери кои сите си го одзедоа животот. И потоа секогаш си мислиш:
"Сега имаат слава, имаат пари. Зошто се убиваат?"
Дали ова има некаква врска со оваа "програма за самоубиство"? Дали можеби сакаат да ги откријат
сите тајни и одеднаш оваа програма да стапи на сила?
Да, тоа е многу оправдано прашање и исто така многу важна забелешка, особено кога станува збор за познатите
личности, каде, како што штотуку спомнавте, луѓето велат:
Тие имаат богатство, имаат внимание, всушност треба да бидат среќни, иако тоа сигурно носи одреден степен на стрес.
Можеби во одредени случаи – особено кога изгледа дека некој сака да ги открие тајните – таквите програми се активираат.
Секако, ова е тешко да се докаже со поглед наназад.
Сепак, верувам дека овие се прилично изолирани случаи.
Во некои случаи навистина е лесно да се погоди, особено кај оние кои веќе навестиле дека би сакале да разговараат
за работи или веќе покренале одредени критични прашања.
Сепак, во многу случаи, зад тоа ќе има нешто друго.
И човек мора да се запраша: "Кој е тој голем внатрешен конфликт што го имаат овие истакнати
славни личности, кој на крајот води кон самоубиство?"
Сепак, ова води до уште потемни или подеднакво темни кругови, каде што човек мора да се
запраша: "Која беше цената на оваа слава?"
И како резултат, дали се појавуваат судири на совеста, или можеби постојат дури и механизми кои ги надминуваат овие техники
за контрола на умот, како што ги опишав, за да ги поробат таквите луѓе, така да се каже, на многу, многу длабоко ниво?
Тоа би излегло надвор од опсегот на оваа статија, но тоа е многу, многу важна точка.
Благодарам, многу добро, да.
Да, преминувајќи од програмата за самоубиство кон пошироката слика.
Имено: овие не се само преживеани од Германија или, како Шантал Фрај, од Швајцарија, туку и од многу други земји,
како што се Обединетото Кралство, Соединетите Американски Држави, Холандија, Австралија и Швајцарија.
Во принцип, може да се каже дека постојат извештаи со слични обрасци низ целиот свет – накратко сумирани.
Во повеќето случаи, сторители се сопственото семејство.
Места на злосторства вклучуваат приватни вили, цркви, подземни простории, воени објекти и шуми.
Потоа постојат контрола на умот, трговија со луѓе, детска порнографија, проституција и таканаречени
снуф-филмови , но и врски помеѓу овие локални култови, каде што се случува ова, и меѓународни мрежи.
И целата работа, овие структури, потоа повторно се преклопуваат со организираниот криминал, но и со државните или
воените области каде што се спроведуваат експерименти врз луѓе.
Еден пример што го спомнува Шантал Фрај е поврзаноста со американската воена база "Дагер
Комплекс" во Дармштадт, каде што имала такви искуства.
Но Кети О'Брајен, на пример, исто така ги именува бројните воени бази во САД како места на
злосторства, како и објектите на НАСА, на пример.
Во мојата книга "Чичко Сем", јас ги анализирам изјавите на Кејти Гроувс, која во видеа раскажува за своите
искуства во таканаречената "фабрика за снуф", каде што се снимале филмови што прикажуваат убиство на деца.
Таа опишува како овие деца биле систематски злоупотребувани, мачени и убиени во подземна установа во Тексас.
И според нејзината изјава, објектот бил под контрола на ЦИА, за која се тврди дека
управува со меѓународна мрежа за трговија со деца.
Експеримент за далечинско набљудување, нарачан од неа, успеа да ја потврди постоењето на овој објект без никакво сомневање.
И иако овие изјави се тешки за потврдување, освен аспектот на "далечинско набљудување", мора да се каже дека тие се совпаѓаат
во многу детали со сведоштвата на другите преживеани, особено кога се комбинирани со ритуални
елементи, воени контексти и сложени методи на програмирање.
Во некои случаи, преживеаните кои не се познаваат меѓусебно ги именуваат истите или
конкретни места на злосторството или сторителите.
Во текот на моето истражување, исто така поднесов барање според Законот за слобода на информации на
САД (FOIA), односно барање за информации до ЦИА.
И потоа побарав објавување на сите документи поврзани со горенаведената преживеана од MK-Ultra, Кети О'Брајан.
И одговорот на ЦИА е многу интересен.
Се читаше: "Постоењето или непостоењето на документите не може ниту да се потврди, ниту да се негира."
Постоењето или непостоењето на такви документи во моментов е класифицирано и затоа е заштитено од откривање.
И ако размислите за овој одговор, тоа значи дека официјалното соопштение е:
Очигледно постојат досиеја, но поради национална безбедност тие не можат да бидат објавени.
Во спротивно, тие едноставно ќе речеа: "Не се најдени никакви записи." Со други зборови, "Нема ништо."
А фактот што воопшто постои било што поврзано со Кети О'Брајан е веќе многу силен показател дека во
нејзината приказна има некаква вистина, на пример.
Покрај психолошките и техничките аспекти, треба да се каже и дека духовната и идеолошката позадина игра многу централна улога.
Многу сторители се гледаат себеси како дел од сатански или луциферијански ред кој се стреми да
стекне моќ преку страдање, смрт и потчинување.
За нив, овие ритуали се повеќе од само симболика.
Тие веруваат во енергија или моќ што може да се добие преку оваа жртва.
И токму ова верување се пренесува низ генерациите во култови семејства, испреплетувајќи се со елитистички поглед на светот:
Имено, избраните – од нивна гледна точка – стојат над другите луѓе – кои, сепак, ги плашат поради нивната бројчана надмоќ.
Да.
Последиците за жртвите, односно жртвите на овие системи, се исто така важни.
Тие страдаат од сериозни последици од траума, како што се комплексна дисоцијација , флешбекови – спомнати од Сандра
и Шантал – анксиозни нарушувања, компулсивно однесување.
Може да има физички болести како резултат на години злоупотреба.
И често длабоки кризи на идентитетот, исто така.
И затоа многу жртви развиваат ваква дисоцијативна структура на идентитет, како што било намерено од сторителите.
Така, потоа имате трајна колекција од толку многу внатрешни личности кои исто така се појавуваат и надворешно.
Значи, кога зборуваме за ритуално насилство и контрола на умот – и со тоа полека се приближувам кон крајот – не станува збор само
за откривање поединечни случаи, туку за централното прашање колку овие сили знаат за човечката свест и како потоа ја
злоупотребуваат таа знаење за да постигнат одредена крајна цел.
Имено, воспоставувањето на она што тие го сметаат за сатанско светско царство.
Затоа е многу важно да имаме независни истражувања за дисоцијација и програмирање базирано на
траума, и да постојат безбедни простори за преживеаните.
Но и храброст да работиме заедно преку институционалните граници, бидејќи молчењето ги штити само сторителите.
Образованието и свесноста се првиот чекор кон прекинување на овој циклус.
И мојата работа е исто така наменета како придонес кон поопсежно разбирање на овие механизми.
Ритуалното насилство не е маргинално прашање, туку е одраз на она што се случува кога тајни, окултни групи
неприметно го прошируваат своето влијание во нашето општество.
Да, господине.
Тоа е уште една причина зошто мораме да се погледнеме себеси, да ги сфатиме жртвите сериозно
и да обезбедиме овие наоди да бидат објавени.
На крајот на краиштата, ова ја загрозува слободата на секој поединец.
Ритуалното насилство и контролата на умот, како што веќе беше споменато во предавањето, се изрази на истата
деструктивна идеја: дека личноста може да се контролира, да се скрши и нејзината душа да се преземе.
И сепак, секоја вистина што излегува на виделина, и која е, така да се каже, позитивниот
аспект на целата работа, го слабее овој систем.
Просветлувањето започнува на крајот, кога ја ставаме оваа неискажлива работа во зборови, а особено преживеаните
– како Сандра и Шантал – се осмелуваат да проговорат.
И токму затоа платформи како оваа се толку важни. Па, уште еднаш, ви благодарам на сите.
И сакам да им се заблагодарам на сите што слушаат за тоа што се подготвени да слушаат, но и да
гледаат, и да не ги затвораат очите. Многу ви благодарам.
Да! Благодарам!
Ти благодарам, Марсел. За само неколку минути навистина воспостави врска со она што мојот
татко го кажа на почетокот на оваа конференција.
Тој штотуку покажа, со нашите децении на истражување, како овие тајни структури на крајот се вкоренети во сатанизмот.
И слушнавме од нивните сопствени усти дека сакаат да воспостават сатански светски поредок.
Но тие се во малцинство.
Ние сме далеку супериорни од нив, само ако тоа го сфатиме!
Да можеше светлината да продре внатре, тогаш целиот овој криминален конструкт би се
срушил. И ние сме многу блиску до таа точка.
И затоа: ако вие сите ја ширите оваа лекција и целата AZK, за да заблеска вистинската светлина,
тогаш овој сатански светски поредок ќе се уруши.
Ви благодариме за вашата борба за подигање на свеста, за тоа што ги изнесовте овие сурови практики на виделина.
Нашите гледачи сега исто така се прашуваат: Како е можно таквите злосторства да не се гонат
од полицијата и да не се казнуваат од судовите?
И во врска со ова прашање, би сакал да преминам на Уве Кранц.
Уве Кранц е полициски службеник, пензиониран виш министерски советник и поранешен претседател на
Канцеларијата за криминална полиција на Тирингија.
Тој беше национален експерт во Европол.
Како експерт за прашања на безбедност и тероризам, тој редовно објавува статии во бројни медиуми.
Уве Кранц се бори против организираниот криминал, екстремизмот и тероризмот повеќе од 50 години.
За време на неговиот мандат, тој беше особено посветен на заштитата на децата.
Ова станува јасно кога ќе ги погледнете областите на активност во неговата професионална кариера:
Тој беше претставник за прашања на младите, превенција на криминалот, борба против сексуално насилство врз деца и
трговија со луѓе и органи на национално и меѓународно ниво, и учествуваше во работата на здружението за криминална политика.
На својата веб-страница, Уве Кранц објавува статии на теми како "сексуална злоупотреба на деца" и "контрола на умот".
Како криминален истражител, тој дава увид во "длабоката држава" и ги набљудува тековните светски настани од својата пензија.
Тој исто така го придонесува своето искуство и знаење како член и говорник на прес-симпозиуми организирани од реномирани
здруженија како Axion Resist и MWGFD e.V. (Медицински професионалци и научници за здравје, слобода и демократија).
Тие беа воспоставени со цел да се заштити благосостојбата на децата и да се обезбеди слободата и владеењето на правото.
Тука тој зборуваше за теми како што се педофилски криминал, рана сексуализација и трговија со деца.
За мене е голема чест да го поздравам овој искусен криминален истражител, Уве Кранц, овде на 22-риот AZK.
Честта е целосно моја.
Добро е што си тука.
Да, имате половина век искуство во кривични истраги во борбата против сексуалната злоупотреба на деца.
Како полициски службеник, а дури и како виш министерски советник и раководител на Одделот за криминалистички истраги
на Тјурингија, вие бевте на првата линија на овие истраги.
Тоа значи дека случаи ви беа пријавени и вие потоа ги истраживте. Но што се случи потоа?
Проблемот е што доказите мора прво да се презентираат за случајот да може да се проследи до јавното
обвинителство, каде што ќе бидат прифатени и преработени во обвинителен акт што ќе се поднесе пред судот.
И, за жал, има многу, многу неуспеси по патот.
Фрустрирачки е кога наутро уапсиш некого, а потоа попладне повторно се среќаваш со него.
– Јас го илустрирав ова: уапсен наутро, пуштен напладне.
На пример, често се соочуваме со проблемот што полицијата многу често пристигнува на местото на
убиството и потоа почнува да го истражува убиството.
И потоа, на пат кон јавното обвинителство, убиството се претвора во телесна повреда што резултира со смрт.
Потоа, под одредени околности, може да завршите со сосема поинаква законска супстанца и сосема различни проблеми.
Или кога, како во неодамнешниот случај, силувачите кои извршиле групно силување излегуваат од судот весело
свирејќи, затоа што судијата не е сто проценти убеден дека девојката можеби не дала согласност.
Токму таму целата работа почнува да станува малку сомнителна.
И постојат многу, многу можности за прекинување на постапката или за нејзино претворање во психијатриско примање, и така натаму.
Значи, постои раскол некаде во бизнисот, и, за жал, тоа е така.
Овие жртви мора да се третираат внимателно и сериозно.
Имате целосно право да бидете правилно третирани од полицијата и од правосудниот систем.
Ви благодарам за вашата изјава. Исто така, спомнувате таканаречен "педофилски криминал" и врски кои, како што се тврди, се протегаат
до "високи кругови". Кои се вашите набљудувања во овој поглед?
Да, па ајде да претпоставиме следново: Јас секогаш го вклучувам случајот Дутрo во моите PowerPoint презентации.
Сигурно сте запознаени со случајот Дутру.
Белгиски педофил кој во затвор уби единаесет деца и ги изгладна две до смрт.
Бидејќи тој не откри ништо додека беше во затвор, децата умреа од глад. Навистина ужасен случај.
Цела низа сведоци или биле вклучени во несреќи, или починале во сомнителни околности, или што и да е.
И случајот Дутрo веќе докажа дека сите нивоа на општеството беа вклучени во овие мрежи за злоупотреба на деца.
Значи, ова стигна до врвот во политиката, до врвот во културата, телевизијата и медиумите.
Процедурата беше синоним за суштината на проблемот.
Дали е Епштајн или не, тоа е токму иста работа.
Кај Епштајн исто така имаат врски сè до врвот во политиката, шоу-бизнисот, обвинителите – кој
знае што уште – високи функционери и политичари.
Тие го направија истото со "Диди" Шон Комбс, кој е исто така добро познат. Тој сега е "затворен" веќе четири години и два месеци.
Ова всушност е безопасна осуда, бидејќи целата област на организираниот криминал едноставно е исечена.
Се рече дека ќе го отфрлиме случајот и само ќе го осудиме за тој еден случај на злоупотреба врз неговата девојка или сопруга.
И потоа целиот процес беше сведен на мал дел.
Во многу случаи, таквите процедури се намерно фрагментирани.
Во 1995 година имавме големо судење во Англија. Исто така, тоа беше преку банката, политиката, медиумите,
големите моќници и сè друго што може да се замисли.
Со текот на годините процесот стануваше сè помал и помал, додека на крајот не остана ништо.
На крајот, ова беа споредни постапки – тие се разложени и распарчени на мали парчиња, така да се каже, на
правни мали парчиња, и потоа не останува многу суштина.
Ова природно ја буди сомнежот дека овде се врши влијание. Тоа не може да се отфрли без размислување.
Дали и во вашиот регион сте го забележале овој принцип, како што сега е случај со Епштајн, Дутру, П. Диди и така натаму?
Принципите се исти секаде, без разлика на земјата.
Мора да претпоставите дека ова сексуално злоставување на мали деца, девојчиња и адолесценти
се случува низ цела Европа и низ целиот свет.
Ако го погледнете NCMEC, на пример – Американскиот центар за пријавување на исчезнати и злоупотребени деца
– пред четири или пет години имаше 50.000 случаи овде.
Сега ни се пријавуваат 205.000 случаи секоја година.
Неверојатно!
Но ние сме мала светлина.
Ако го споредите она што NCMEC го пријавува во Азија, во Индија, во Пакистан, тогаш сме речиси во милиони.
Ова јасно покажува дека тоа е глобален проблем, а не само германски проблем, ниту само белгиски проблем или било што друго.
Исто така слушнав дека постојат многу официјални студии за злоупотреба во култови.
Можете ли да објасните во неколку реченици што содржеше официјалното соопштение?
Постојат многубројни студии. Верувајте ми, во оваа област особено има безброј студии.
Јас лично напишав две студии за Европскиот парламент, во 2020 и 2021 година, каде што ги собрав сите овие информации.
И реков: "Добро, што може да се направи подобро? Што можеме да олесниме? Од каде можеме да почнеме?"
– И токму спротивното е направено.
Повторно е отворен центар за борба против сексуалната злоупотреба на деца. Бум.
Сега имаме уште еден центар покрај Европол и така натаму.
Имаме претставници насекаде и имаме студии насекаде.
Во 2011 година беше спроведено прекрасно истражување за воведувањето на директивите на ЕУ за
борба против сексуалната злоупотреба на деца.
И беше евалуирано во 2016 година. Тоа е добра студија.
Имаше уште една студија од WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Тоа исто така беше добра студија; само требаше да се продолжи и спроведе.
Само требаше да се направи нешто од тоа!
Се спроведе студија, која беше напишана и беше пријатна за читање, со прекрасни слики, прекрасна графика и сè што оди со тоа.
Но, спроведувањето генерално недостасува.
Значи, не само што недостасуваат истражувања за не пријавените случаи, туку и нема политичка
волја да се разгледаат овие прашања во длабочина.
Не е толку дека недостасуваат закони, и секако не недостасуваат студии.
Не, мораш да го направиш! Мораш да го направиш и сакаш да го направиш!
Исто така, многу зборувате за сексуално образование во раното детство во градинките и училиштата. Што можете да кажете за тоа?
Да, сексуалното образование во раното детство е посебна област која особено ме шокираше, бидејќи беше
развиена од СЗО во соработка со Германскиот сојузен центар за здравствено образование.
Од 13 февруари оваа година (2025), се нарекува "Федерален институт за јавно здравје".
Има уште повеќе права, уште повеќе можности и може да направи уште повеќе, особено кога станува збор за заштита на климата.
И овие двајца ги составија овие упатства за тоа како да се "сексуално едуцираат" малите деца.
Основната идеја зад ова е дека детето – кое, откако ќе може да се абортира до раѓањето, тоа е едната страна –
веднаш по раѓањето се етикетира како сексуално битие, кое може да биде злоупотребено во секое време.
И тоа е толку лудо што не можеш ни да го замислиш.
И најлошото е што овие упатства на BZgA од СЗО се засноваат на научни наоди.
И сега, ве молам, разгледајте ги научните наоди и видете од каде тоа потекнува. Потекнува од Кинси.
Човекот кој го напиша озлогласениот извештај на Кинси во 1960-тите за ослободувањето на мажите и жените.
Од тогаш, навистина сè оде надолу.
Во тоа време, концептот на сексуална попустливост веќе се создаваше.
Безразличието кон децата и сексот со деца е можен и чест, и е дозволен.
Се употреби вулгарен јазик. И овој поединец, Кинси, спроведе серија тестови.
И постои серија тестови што сум ги видел, каде што четиригодишно дете беше злоупотребувано 24 часа за да постигне 27 оргазми.
Само замисли го тоа. Тој опишуваше оргазам секојпат кога детето ќе вреснеше, ќе заплачеше или ќе имаше конвулзии – мачејќи
четиригодишно дете 24 часа додека не се појави некаква физичка реакција – и потоа ја
дефинираше таа физичка реакција како оргазам.
И потоа имаше оние што го правеа тоа, што ги злоупотребуваа децата. Некои од нив беа проститутори,
некои беа поранешни затвореници што беа ослободени.
Мора да истражите и да го филтрирате сето тоа.
И потоа си велиш: "Здраво, што е ова? Научно знаење?"
Ова е чиста злоупотреба на деца, чист сексуален насилство врз деца под прикритие на истражување.
И потоа тој имаше соодветни ученици.
Киндси го имаше Кентлер следно. Постоеше Извештајот на Кентлер.
Потоа беше Силер. А потоа имаше уште еден, неодамна.
Сите тие доаѓаат од истата идеолошка штала.
Мора да земете предвид. Кинси го започна тоа.
Потоа тие "освоија" универзитетите, техничките колеџи и институциите за специјализирана обука.
И сега генерации на социјални психолози, културни психолози и што сè не... Тие се произведуваат еден по еден и ги заземаат
канцелариите за социјална помош и образовните институции насекаде, продолжувајќи да работат во духот на својата обука.
Неверојатно!
По мое мислење, тоа е целосно апсурдно.
И ако погледнете што бараат овие упатства – од нула до четири години, детето мора да научи
сексуална мастурбација. Од нула до четири години!
Се прашувам, секако, кој наставник го прави тоа и како го прави?
И сега имаме 17 дневни центри во Швабиш Хал кои во своите објекти поставуваат зони за лично истражување на телото.
Родителите беа целосно затечени!
Тие не знаеја ништо за тоа. Ниту пак беа информирани.
Значи, ако тоа е сексуално образование во раното детство, тогаш тоа во основа не е ништо повеќе од уништување на семејството.
Тоа е уништување на семејството.
Јадрото на државата, нуклеусот на државата, е здрава семејна врска.
Има татко, има мајка, има дете, тоа е сè.
Постојат два пола и толку. Сега сум десничарски екстремист.
Знам. Постои нешто уште поубаво, како што еднаш рече Моника Грубер:
И ако имаме Родител1 и Родител2, тогаш наскоро ќе имаме и Мртовец1 и Мртовец2 за дедото и бабата.
"Дали и тоа ќе се случи?" Тоа е шега, се разбира, но вистината е дека тоа го дехуманизира целото нешто.
Да, точно.
Тоа повеќе не е хумано и нема достоинство – сигурно не за детето.
И децата имаат достоинство. Нивните права исто така мора да се заштитат.
И децата навистина треба да се третираат како правни субјекти, а не како предмети што
едноставно можат да се земат и да се отфрлат.
Да! Благодарам што објасни.
Значи, имаше еден позитивен аспект во целата работа.
Тоа беше Универзитетот во Билефелд.
Таа спроведе голема студија за Kinsey, Kentler и Co. и откри дека тоа беше злоупотреба на
деца, сексуална злоупотреба, во сите случаи.
Ова беше високо криминална организација која сега се прошири низ целиот центар за обука, каде што се обучуваа социјални
психолози, психолози, директори и слични професионалци.
И ова продолжува. Значи, станува сè почесто.
И така, не е изненадување што денес во списанијата за родителство читаме дека е сосема нормално децата да бидат
третирани и воспитувани на таков начин што мора да имаат сексуален контакт помеѓу шест и девет години.
И физички се галат меѓусебно и тајно поставуваат мали, пријатни катчиња насекаде каде што децата можат да се повлечат.
Сето тоа само им оди во прилог на сторителите.
Да... Жал ми е, немам добри вести.
Тоа се само негативни искуства што сум ги имал таму.
Се борев речиси цел живот за сексуалното насилство врз деца да стане кривично дело.
И во 2021 година, по години борба, ова конечно, конечно, конечно беше спроведено во Германија
до тој степен што сега се смета за кривично дело.
И тоа остана на сила од 2021 до 2024 година. Потоа г-дин Бушман, како што тогаш беше наречен,
либералниот министер за правда, дојде и го поништи.
Сега тоа повторно е кривично дело.
Значи, тоа исто така не е голема победа.
Според мене, сите објаснувања дадени од Министерството за правда за да се оправда зошто ова
кривично дело е укинато се поразителен обвинителен акт.
Да, тоа навистина е тажен одраз на состојбата.
Ви благодарам многу за вашата посветеност во помагањето на децата и, пред сè, за тоа што
ги изнесовте овие злоупотреби пред јавноста.
Тоа е многу важно.
Тоа мора да се направи.
Ви благодарам што одвоивте време, иако во моментов сте во движење.
Вашите изјави навистина ни помогнаа да добиеме појасна слика за ова прашање.
Ви посакуваме сѐ најдобро за вашите идни потфати, вклучувајќи ја и вашата пензија.
Сè уште си буден!
Ви благодариме за вашата одлична едукативна работа. Ве сакаме!
Ви благодарам.
Со нетрпение очекувам да бидам со тебе следниот пат! Тогаш и јас ќе дојдам!
Да, секогаш си добредојден!
Сега се свртуваме кон една подеднакво бестрашна активистка која е посветена на борбата против киднапирањето на деца,
ритуалното насилство и трговијата со деца. Пуштете го клипот!
Сабине Мекнил студираше компјутерски науки и математика и работеше во ЦЕРН 15 години.
Потоа таа работеше како организатор на настани, дизајнер на софтвер, веб-издавач и математички уметник.
Во Лондон, таа волонтираше како McKenzie Friend, што е еквивалентно на лаички правен советник.
Во тој процес, таа дојде во контакт со жртви на ритуална злоупотреба и случаи на заштита на деца кои беа повредени,
наместо да им биде помогнато, од страна на правосудниот систем.
Сабине МекНил почна да ги објавува овие случаи на интернет.
Таа неуморно работеше во име на децата кои државата им ги одзела на родителите и дури го
покрена ова прашање во Европскиот парламент.
"Затоа сме тука денес. Тука сме да повикаме помош."
Постојат деца кои викаат за да бидат слушнати. Ако не ги слушате овие деца како викаат, кој ќе ги слушне?
Вкупно, таа се занимаваше со приближно 50 случаи на киднапирање на деца.
Најпознат беше "случајот Хемпстед", во кој таа објави видеа со изјави од сведоците, децата Алиса и Габриел.
Во него, децата сведочеа дека нивниот татко организирал сатански култ кој редовно злоупотребувал и убивал деца.
Тие исто така опишаа како нивниот татко ги водеше рацете додека убиваа бебиња.
"Нашиот татко ме учи мене и нас, затоа што не можеме да го направиме тоа."
Ние не сме доволно силни да му ја отсечеме главата на бебето.
Тој само треба да го држи ножот, да ја стави раката врз нашата и да ни помогне да ја отсечеме
главата на бебето, бидејќи учи како да го направи тоа.
Тој ми го учи тоа мене и на Габриел.
И покрај овие изјави, таткото не беше осуден од судот; наместо тоа, судот им ги одзеде децата на
мајката и му додели на таткото единствено старателство.
Подоцна, истиот судија исто така обезбеди таткото обвинет за злоупотреба во шкотскиот случај
со злоупотреба на Холи Грејг да не биде осуден.
Сепак, имаше преклопувања со случајот Хемпстед не само во однос на судијата, туку и во однос на сторителите.
Дури и по пресудата во Хемпстед, Сабина остана активна, собирајќи десет илјади потписи за петиции и документирајќи докази.
Таа, исто така, ја направи јавно достапна листата составена од нејзината мајка, која содржеше 175 сторители.
Ова ги стави сторителите во тешка положба, и тие на крајот поднесоа кривични пријави против неа.
На 73-годишна возраст, таа беше осудена на долга затворска казна од девет години и по околу
четири години беше депортирана во Германија.
Многу од нивните веб-страници се затворени.
И покрај малтретирањето што го претрпе во затвор, Сабине не се откажа:
Таа продолжува да ги поддржува своите колеги во борбата против злоупотребата на деца и трговијата со деца.
Здраво, здраво Сабине. Ти давам прегратка!
Здраво, Лоис. Благодарам што ме слушаш.
Да, каква чест е што денес ќе говорите на 22-риот AZK!
Вие сте придружувале бројни жртви на сатанско ритуално злоставување и исто така сте
ги упатиле некои од нив кон моите филмови.
Сретнавте мајки во затвор на кои им ги одзедоа децата.
Ти се бореше за овие мајки и сè уште се бориш како лавица за овие мајки и деца.
Ве молиме, накратко раскажете ни за вашите искуства!
Да, тешко е затоа што не знам од каде да почнам.
Моите први жртви, кои ги запознав, воопшто немаа никаква врска со деца.
Имаше мажи во Домот на лордови , каде што организирав настани.
Прво дојдоа жртвите на банките и судовите.
И потоа генерално дојдоа жените, а потоа дојдоа и овие деца, кои пријавија најлошо од сите.
И пред тоа, сè веќе беше толку лошо.
Никогаш нема да заборавам како еден романски социјален работник тврдеше дека тоа не важи за едно португалско
семејство со пет деца, што, така да се каже, би ги оправдало.
И тоа беше толку жално, толку идиотско и толку лицемерно.
Едноставно не можете да стоите и да гледате без ништо да правите.
Ако требаше да ви ги раскажам моите искуства, можеби најлошото беше разговорот што го имав со една жена која ја одржуваше
таканаречената "збогувачка средба" со своето мало бебе.
И потоа таа имаше таканаречена последна средба пред тоа да ѝ биде одземено.
Тоа е толку неверојатно лицемерно.
И тоа е фарса, тоа е гротеска.
Да, дури и не знам кои зборови да ги употребам.
Па, тешко е да се каже која е најлошата работа.
Како треба да се класифицираат злосторствата? По бројот на деца?
Свирепоста извршена врз децата или свирепоста извршена врз родителите?
Апсолутно ужасното искуство на затворскиот живот, каде таканаречените чувари ја злоупотребуваат својата моќ едноставно
затоа што имаат можност за тоа и прават сè освен она што треба да го прават и што им се проповеда и бара од нив, во теорија.
Тоа е толку лошо што навистина можеш само ментално да го толкуваш, оправдуваш и објаснуваш.
Ти исто така ми раскажа за мајка на која ѝ ги одзедоа четирите деца, а петтото го пуштија од затвор.
Па, ја видов кога беше бремена во затвор.
Откако беше надвор, ми напиша – бидејќи постои услуга "Имейл-а-Призонер" – дека ѝ го одзеле и бебето.
И петтата? Да. О, боже, о, боже, о, боже.
До случајот во Хемпстед, најлошиот случај беше нигериско семејство со седум деца.
Сите деца беа одведени.
Со овие идиотски постапки во таканаречените семејни судови, кои се држат во тајност.
Значи, на печатот не му е дозволен пристап. И така е веќе децении.
А седмиот се роди во затвор.
И јас исто така бев во контакт со американската мајка во соседната ќелија, чие дете остана во Лондон.
И откако беше извезено, и покрај целата моја помош.
Американската жена доживеа точно она што нигериската жена доживеа.
И како што рече социјалниот работник: "Да, никогаш повеќе нема да го видиш."
И "големата" работа беше што најстарата ќерка во семејството беше злоупотребувана од синот на згрижувачкото семејство.
Следната ќерка ѝ кажа на мајка си дека секоја вечер ја возеле на сомнителни настани каде што имало само мажи.
И малиот син ја праша мајка си што е педофилија.
И што се случи потоа, кога беше во затвор?
Па, кога бев во затвор, ја објавив петицијата.
И таму имав 16.000 потписи и повеќе.
И јас исто така имав над 100.000 прегледи на мојата веб-страница, која ја создадов за децата.
Изградив поединечни веб-страници за најлошите сценарија.
И така станав релативно познат.
И ова е торбата со сите картички што ги добив, а кои ги искористив за да ја украсам ѕидот на мојата ќелија.
Никогаш не успеав да направам ѓердан од тоа.
Но, секако, не сакав да ги фрлам.
О, Сабине, многу сме среќни што го доби оваа поддршка и што ќе продолжиш да ја добиваш.
Навистина се потресов кога го видов во живо како одземаат бебе.
Ќе ни покажам тоа накратко.
"Значи, во овој момент имате точно една опција."
Мора да го предадете на парамедичарот, а потоа можете среќно да продолжите по својот пат со
пријателите и семејството кои чекаат надвор.
Или ќе ти го одземам и ќе одиш во затвор.
Мора да ја донесете оваа одлука. Мора да ја донесете сега.
"Нема да го пуштам."
"Добро. Добро."
Ве молам, пушти го да си замине за да не се повреди, добро? Дојди тука на момент. Добро.
"Го пуштив. Го пуштив!"
"Не, таа ќе оди во затвор."
"Само сакав да кажам дека не можев да го направам тоа, но сепак го оставив."
"Стави ги рацете зад грб."
"Ги затворија вратите на амбулантата. Тоа беше последното нешто што го видов."
"Го киднапираш мојот внук."
"Не, влези во колата. Влези во колата. Сè е во ред."
"Сакам да се збогувам." "Во ред е. Влези во автомобилот."
"Сакам да се простам." "Само го влошуваш."
Секое дете вреди околу милион фунти за државата.
Значи, тоа е дедото на бебето.
Тоа е толку злобно и толку ужасно.
Мислам, тие само си ја вршат работата, нели?
Тоа е исто како за време на нацистичката ера, колку што може да се објасни.
Тие само извршуваат наредби и станаа роботизирани.
Тие немаат свои емоции.
Тие повеќе не знаат што е правилно.
Да. Доаѓа одозгора. Целата оваа трговија со деца е поддржана.
Можеш ли и тоа да го потврдиш?
Да, да, значи од горе, без разлика на која инстанца.
Социјалните работници не можат да ја вршат својата работа без полицијата.
Полицијата не може да го направи тоа без судовите.
Да. Ти си сведок кој го доживеа сето ова одблизу.
Може да се каже така.
Да, би сакале многу да ви се заблагодариме за вашата посветеност кон овие мајки и деца.
Ние воспоставивме платформа, Vetopedia, каде што овие мајки можат да се регистрираат и да го
евидентираат отстранувањето на нивните деца од нивната грижа.
За да можеме исто така да стекнеме подобро разбирање на системот што стои зад него.
Се разбира, ќе ни биде драго ако можете да ја раширите веста и да ја подигнете свеста во вашата мрежа, драга Сабине.
Да, она што го правиш е неверојатно. Навистина, навистина е одлично. Благодарам што ме слушаш.
Да, многу ви благодарам за вашата посветеност кон овие мајки и деца! Тоа е навистина прекрасно.
Сигурно ќе ја рашириме веста, драга Сабине МекНиел. И те сакаме.
Благодарам. И јас. Имам неверојатна почит кон сè што направи и продолжуваш да правиш. И восхит.
Да. Ти си во иста ситуација како и ние. Ти си толку бестрашен и храбар. Неверојатно е.
Има ли нешто друго што би сакале да им кажете на публиката во AZK? Било што?
Значи, AZK е за цензура.
И само се надевам дека никој друг нема да го доживее она што ми се случи со сите работи што ги објавив онлајн.
Тоа предизвика толку многу штета за мене и за жртвите.
Цензурата едноставно е префрлена на дигитално ниво.
И е ужасно, ужасно, ужасно, што се случува.
Но, генерално кажано, невозможно е да се замисли.
Никој не сака да се запознае со негативни чувства и искуства.
Да, сите ваши почетни страници едноставно беа отстранети од интернет.
Целата ваша работа за жртвите е уништена и избришана. Тоа е толку ужасно. За жал, да.
Но тоа ќе излезе на виделина, ќе стане јавна тајна, драга Сабине.
И целиот AZK го обезбедува тоа. Зарем не?
Да!
Сабине веќе има 81 година и претрпе толку многу во својот живот.
Навистина беше добро што таа можеше да го сподели ова со нас.
И тоа навистина ме допре длабоко.
И сега би сакале да продолжиме со неодамнешен случај што беше објавен на Vetopedia од Корин Иоли.
Ѝ ги одзедоа децата. Кат!
Vetopedia им дава глас на луѓето кога се замолчуваат.
Ова често е случај, особено кога станува збор за деца згрижени во згрижувачки семејства.
Особено самохраните мајки понекогаш се оставени вџашени од судскиот систем што насилно им ги одзеде децата.
Според официјалните статистики, во Германија само, во просек 100 деца секој ден се разделуваат од своите родители.
Ветопедија сега ви дава можност да го направите вашиот случај јавен.
Една мајка која ја искористи оваа можност е Корин Иоли.
Корин Иоли е Швајцарка.
Во 2019 година, нејзините две ќерки ѝ беа насилно одземени.
Осум лица, вклучувајќи полицајци и вработени во KESB , влегоа во нејзиниот стан и ги однесоа децата во дом за деца.
Таткото на детето, од кого Корн Иоли е раздвоена, поднесе жалба против неа.
Причините беа неосновани обвинувања, сите од кои беа побиени од експерти.
Досега, сепак, швајцарското правосудство ги игнорира непобијните докази во сите случаи и го поддржува таткото на детето,
кој се обидува да ја притисне мајката преку кривични постапки.
Ова беше претходно проследено со промена во однесувањето на девојчињата кон нивниот татко
кога сè уште живееја со него и со нивната мајка.
Тие одбиваа секаков физички контакт и се бранеа од навлегувањата со гребење, касање и удирање.
Во исто време, таткото на детето разви педофилски тенденции.
Овие инциденти ја поттикнаа Корин Јоли да се одвои од својот татко.
Потоа ја пријави за загрозување на благосостојбата на дете.
Никој не ги адресираше алармантните тенденции на таткото ниту спроведе никакви истраги.
Напротив. Негувателот во домот каде што живееја децата коментираше вака:
"Дури и ако татко ги злоупотребува своите деца, тие сепак го сакаат" и "повеќето мажи имаат
педофилски фантазии, но ретко дејствуваат според нив."
Овој негувател сега е новиот партнер на таткото.
Во 2021 година, таа доби целосна забрана за приближување против нејзината мајка, која е во сила и до денес.
Потоа судијата ѝ ја одзеде старателската грижа на мајката и ја префрли на таткото.
Во септември 2024 година, таткото се пресели во Шведска со својата нова партнерка и двете девојчиња.
До ден-денес, Корин Иоли продолжува да се бори за своите права како мајка.
Тоа ја подига свеста и ги разоткрива интригите зад незаконските киднапирања на деца.
Дополнителни информации може да најдете на нивните веб-страници www.kinder-zurueck-nach-hause.ch и www.MamaLoveCollection.com .
Здраво, драга Корин. Здраво, драга Лоис.
Навистина си запрепастен кога ќе го слушнеш тоа. Како може да се случи нешто такво?
Таквите таканаречени искривени сместувања се однесуваат на "Синдром на родителска алиенација", СРА.
ПАС беше основана од Ричард Гарднер, кој самиот беше педофил.
ПАС тврди дека ако детето го отфрли својот татко во контекст на родителско разделство и/или дури пријави
сексуализирано насилство од негова страна, детето лаже.
Мајката го манипулираше за таа цел.
Односот мајка-дете е премногу близок, речиси симбиотски, и затоа детето мора да се одземе од грижата на мајката, да
се смести кај таткото и да се прекине контактот со мајката.
Нашиот случај ги содржи сите елементи на ПАС. Темата за педофил во форма на педофилски фантазии.
Сепак, ПАС се применува и кога постојат непобитни докази за силување на дете од страна на таткото.
Важно е да се напомене дека обемот на силување на деца е монструозен.
Особено во семеен контекст, односно повторно и повторно, со години.
Исто така знаеме дека од илјада обвинувања за злоупотреба на деца, само две се измислени.
Тоа беше студија на француското Министерство за правда.
Митот дека мајките измислуваат злоупотреба е јасно стратегија за заштита на сторителите.
Ах, добро. Значи, тогаш можеш да кажеш дека ПАС е еден вид заштитен штит за силувачи на деца?
Точно, тоа е.
Мајките и децата се прикажани како лажговци, замолчени, а ние сме навлечени во замката на поединечни случаи.
Ние во никој случај не сме изолирани случаи.
Ние сме запознаени со истите текстуални модули и клучни зборови кои се користат меѓународно во експертски извештаи и пресуди.
И ние исто така го гледаме истиот официјален терор на меѓународно ниво против мајките
кои се обидуваат да ги заштитат своите деца.
ПАС и овие незаконски одвојувања на децата предизвикуваат сериозна траума кај децата и
мајките, дури и доведувајќи до дисоцијација.
Како да не беше тоа доволно, мајките кои се обидуваат да ги заштитат своите деца се предмет на вистинска
лов на вештерки на сите нивоа – професионално, социјално, финансиски, па дури и до бесдомност.
Од што сторителите буквално се тргаат, како што ѓаволот се трга од света вода?
Прво, постојат деца кои имаат здрави врски со своите мајки и им раскажуваат за секое злоставување што го претрпеле, а второ,
секако, постојат мајки кои ги преживуваат овие одземања на децата, се поврзуваат меѓу себе и зборуваат за тоа. Јавно.
Тука се случува ѓаволска изобличеност.
И мораме повторно да го свртиме тоа наопаку.
Тие сакаат да молчиме, па ние зборуваме.
Тие сакаат да нè соборат, па да не дозволиме да нè скршат.
Да. Многу, многу убаво.
Тоа е прилично предизвик.
И станува збор за тоа секој ден да се извлечеш со сопствени сили.
Се разбира, љубовта кон децата помага во ова.
И потоа пристигнува помош. И ние се потпираме на оваа помош.
Да, многу ви благодарам. Да сумирам што разбирам во овој момент:
ПАС е теоретска конструкција на која ѝ се дава изглед на научна валидност.
Тоа беше создадено од сторител за да ги дискредитира жртвите со цел да се заштитат себеси и другите сторители.
Тоа ми звучи многу познато, бидејќи го знаеме истото од Фондацијата за синдром на лажни спомени.
Значи, работата со лажните сеќавања е дека сè е погрешно.
Дали постојат врски помеѓу ПАС и ФМС (синдром на лажна меморија)?
Апсолутно. Ричард Гарднер, како што реков, пронаоѓачот на ПАС, самиот беше педофил.
Родителите кои ја основаа Фондацијата за синдром на лажни сеќавања беа обвинети од своите деца за ритуално злоставување.
Постојат обемни преклопувања помеѓу двете области.
И знаеме за случаи и дома и во странство на незаконско киднапирање на деца по PAS, каде што децата им се
одземаат на мајките, им се доделуваат на татковците, а татковците ги носат на овие ритуали и таму ги мачат.
Значи, Ричард Гарднер, основачот, сега е мртов, а Фондацијата за синдром на лажен спомен е распуштена.
И сепак, тие и до ден-денес продолжуваат да ги одредуваат овие постапки за педофилски злосторства и ритуална злоупотреба.
Како е можно да опстојува толку тврдоглаво?
ПАС сака да спречи откривање на педофилски злосторства.
Фондацијата за синдром на лажна меморија сака да спречи сатанските мрежи да излезат на виделина.
Се справуваме со самата суштина на злото.
Ако овие две области паднат, останатите – а под останатите мислам финансии, фармација,
медиуми, образование итн. – сами ќе се средат.
И затоа треба да ги здружиме силите и да се бориме против педофилските злосторства и овие незаконски киднапирања на деца.
Ова е бесмртната глава на Хидрата.
Штом тоа е завршено, таа е поразена.
Да! Аплауз! Многу убаво!
Ви благодарам што стоите таму како карпа во брановите.
Многу ти благодарам, Лоис. И нека биде возбудлив AZK.
Ви благодарам, ви благодарам. Сега би сакала да ѝ предадам на жена која исто така стоеше цврста како карпа цели 30 години.
И ова е Андреа Христидис. Пуштете го клипот!
Д-р Андреа Христидис е шампион на вистината и правдата – за децата и родителите.
Таа е психолог специјализирана за клиничка, образовна, невропсихолошка, криминална и
форензичка психологија, како и бихевиорален терапевт.
Во својата улога како независна експертка, таа веќе испита повеќе од 1.000 семејни случаи за да утврди дали одземањето на
децата од службите за заштита на малолетници било оправдано.
Со тоа, таа откри извештаи за учтивост, лажни потписи, злоупотреба на податоци, лажни дијагнози, владина корупција, фалсификувани
записи, клеветење на карактерот и тврдење на лажни факти.
Таа исто така наиде на случаи на сатанско ритуално насилство.
Поради нејзината голема посветеност, таа од самиот почеток се соочи со бројни пречки.
На пример, беа направени обиди да ѝ се одземат нејзините професионални титули.
Против неа беа поднесени над 80 кривични обвиненија, но сите беа отфрлени.
Д-р Христидис открива дека во германските домови за згрижување се случува институционално злоставување, при
што децата се експлоатираат на многу различни начини.
За да се спротивстави на ова, таа во 2024 година ја основаше асоцијацијата "Axion Resist".
Се состои од експерти од областа на медицината, психологијата, образованието, правото, криминологијата, биологијата
и ИТ, и е посветена на заштита на децата и нивното здравје, како и на слободата и владеењето на правото.
Спојувањето ќе овозможи експертизата на различните оддели да се обедини ефикасно.
Д-р Андреа Христидис и нејзиниот сопруг исто така се членови на одборот на MWGFD (Лекари и научници за здравје, слобода
и демократија), здружение посветено на унапредување на здравјето и социјалната благосостојба на населението.
Здраво, Андреа! Одлично е што си тука!
Би сакале да слушнеме неколку факти од вас за трговијата со деца и за згрижувањето на деца.
Вие сте апсолутен експерт во оваа област.
Би сакале да ги слушнеме вашите искуства.
Постојат предавања што ги држите, на кои човек може да слуша со часови. Имате многу што да кажете.
Денес имате само 20 минути, па ви посакувам многу среќа во сумирањето!
Ви благодарам што ми дозволивте да бидам тука. Сфатив дека веќе познавам некои од говорниците и дека
лично сум организирала симпозиуми или интервјуа со нив.
Сè уште длабоко ме погоди. Ќе почнам да зборувам за тоа како владата може да допре до овие многу деца.
И ќе започнам веднаш со неколку точки.
Точка еден – воведот: Двете лица на заштитата на децата.
Германија се смета за уставна држава, безбедно прибежиште за деца.
Но реалноста црта сосема поинаква слика.
На крајот на 2023 година, околу 215.000 деца беа во згрижување – во домови, згрижувачки
семејства или институции за младинска заштита.
Во 2024 година, приближно 190 деца секој ден беа одвоени од своите родители.
Секоја година се водат околу 148.600 постапки за старателство и посета – до 86.000 деца се
вклучени и зафатени во многу спорни постапки.
Во исто време, трошоците по случај растат: во 2016 година тие веќе беа над 12.000 евра – денес се значително повисоки.
Вкупните годишни расходи за згрижување надвор од домот изнесуваат 8 милијарди евра.
Заштитата на децата одамна стана бизнис вреден милијарди фунти.
Но зад оваа фасада се кријат институционалното насилство, економските интереси и структурниот неуспех.
Втор пункт: д-р Рајнер Фуелмих обезбеди информации со глобален досег.
Овој меѓународно познат адвокат, Рајнер Фуелмих, стана познат на милиони луѓе преку Корона комитетот.
Неговата мисија: да ја подигне свеста за политичките и социјалните неправди.
Тој исто така извести за трговија со деца, институционално сексуално злоставување и корупција во јавните власти.
Но кога Фуелмих сака да ја истражи поплавата во долината на Ах во Корона-комитетот – каде што, според многу жители, биле пронајдени
измиени черепи од бебиња, што секако укажува на ритуална злоупотреба – започнува борба за
моќ која се протега далеку надвор од Германија.
Оваа точка исто така доведе (како што веќе неколкупати денес беше спомнато) до други луѓе кои ја изнесоа оваа тврдење и сакаат да
истражат – не само д-р Рајнер Фуелмих, туку и, на пример, Макс Едер, кој сега е во притвор и сè уште не е обвинет, и кој во тоа
време го основаше GSG 9 , која беше многу, многу активна во оваа област, и други во врска со таканаречената група
Принц Реус, мислам дека беа 26 лица – сè уште се во притвор денес. Двајца од нив оттогаш починаа.
На 5 септември 2022 година ќе следува неоснованата кривична пријава против д-р Фуелмих.
Таа не успева, но судот потоа поднесува сопствени обвиненија.
Шема позната на многумина разобличувачи – оние што поставуваат непријатни прашања самите стануваат предмет на истрага.
Подоцна, д-р Рајнер Фуелмих го основа ICIC.law (https://icic.law/), меѓународен информациски портал.
Неговите интервјуа – на пример со Калин Џорџеску на 22 декември 2022 година и со Кети О'Брајен на 20
август 2023 година – стигнаа до гледачи ширум светот.
Како што Марсел Полте веќе објасни денес, Кети О'Брајен беше жртва на ритуално злоставување. Таа исто така
беше погодена од програмата MKultra како "предмет на тестирање" – така би го формулирал тоа.
Сега доаѓам до точка три: Случај на злоупотреба во Берлин – Кога системот не успева.
Во центарот на случајот е четиригодишно момче кое ѝ кажува на мајка си за орална и анална злоупотреба од страна на татко му.
Педијатар и лекари во болницата Шарите потврдуваат силна сомнеж за тековно сексуално
злоставување. Постојат фотографски докази и извештаи.
Јас веќе го пријавив ова минатата година во декември на симпозиум во Баварија.
Сè уште можете да го гледате на YouTube под "Axion Resist".
Сепак, според мајката, адвокатот на берлинската жртва не ги проследил клучните наоди од истрагата до судот.
Потоа ЛКА ја затвора истрагата.
Оправдувањето: "Сè тоа мора да произлегло од имагинацијата на детето или да било под влијание на мајката."
Аудио снимките од испитувањата покажуваат дека немаше никакви знаци на влијание од мајката. Јас ги имам аудио снимките.
Постапката е завршена. Мајката немаше пристап до своето дете многу години. Момчето сега има 14 години.
Сведоци ме информираа – не можам да го потврдам или истражам ова – дека момчето сега наводно
работи како детски проститут на улиците на Берлин.
Четврто: ескалација и привилегија на сторителот.
Момчето развива сериозни проблеми со однесувањето: сексуализирано однесување, инконтиненција и самоубиствени мисли.
Тој ги поттикнува возрасните да се впуштаат во сексуални дејствија и повторно и повторно ги репризира
сцените на злоупотреба во градинка и во училиште.
Имаше препораки за третман од медицински професионалци. Тие беа игнорирани.
Таткото ја отфрли, но сепак ќе му биде доделено единствено старателство во 2015 година.
Мајката, како што веќе реков, го губи секој контакт со детето.
Не ѝ беше дозволено да го види своето дете цела година.
Потоа повремено и во придружба, а сега веќе со години нема никаков контакт.
Неколку партиски извештаи го потврдија злоупотребата. Сите беа игнорирани.
Во 2017 и 2018 година, кога детето веќе некое време живееше со својот татко, Канцеларијата за младинска заштита во Нојкёлн
документираше сериозно сексуализирано однесување кај детето.
Момчето неколку пати рече: "Сакам да умрам."
Ги прегледав сите досиеја што ми беа достапни од семејниот суд и сл. Нема докази дека
мајката го загрозува благосостојбата на детето.
Петто: Заплетканости и системска заштита на сторителите.
Мајката дознава дека Националниот центар за исчезнати и експлоатирани деца (NCMEC) – веќе спомнат од Уве Кранц – има
регистрирано пријава за детска порнографија во врска со овој случај. Пријавата беше регистрирана во Државната криминална
полициска служба (LKA), но не беше спроведена никаква истрага.
Карстен Штал, кој јавно се претставува како заштитник на деца, лично го познава наводниот сторител –
таткото – уште од неговата младост, според мајката.
Тој исто така го посетува во нивниот заеднички стан – кога неговата мајка сè уште живееше со неговиот татко.
Но Карстен Штал ја тужи мајката затоа што таа рече дека Карстен Штал го познава овој татко.
Мајката победува на суд и судијата прашува: "Што всушност Стал се обидува да постигне со ова?"
Зошто на мајката не би ѝ било дозволено да каже дека тој го знае таткото?
Шесто: Случајот на д-р Доротеа Тул – Застрашување на лекар.
Педијатарот д-р Доротеа Тул подготвува медицински извештај во име на мајката, потврдувајќи го
хроничното сексуално злоставување на момчето.
Веднаш потоа, таа е нападната пред својот стан. Ѝ се закануваат, ја примаат во психијатриско одделение и ја ставаат во
притвор – откако не успеале да ја сместат во психијатриска болница – поради наводно "навредливо однесување".
Седми: Социјален контекст – Кога заштитата на децата станува индустрија.
Зад овие поединечни судбини се крие систем со погрешни поттици.
Јавните служби за заштита на деца и млади чинат милијарди секоја година.
Во просек, за секое дете во згрижување се трошат над 12.000 евра месечно. Некои даватели добиваат десет пати повеќе.
Сега политичарите – јас самиот бев локален политичар, па можам да го кажам ова – ја оценија
сиромаштијата како закана за благосостојбата на децата.
Ако сиромаштијата се смета за закана за благосостојбата на детето, природно е да се
запрашаме: зошто родителите не го земаат детето?
Зошто домовите за деца или згрижувачите ги добиваат овие пари?
До ова се додаваат растечката сиромаштија кај децата – која, според Бундестагот, има "далекусежни последици за целиот
образовен процес" – преоптоварените семејни судови, недостатокот на зачувување на докази во случаи на сексуална злоупотреба и
институционалната заштита на сторителите што ги криминализира мајките кога тие се сомневаат или пријавуваат злоупотреба.
Можам да го кажам ова затоа што сум разгледал над илјада случаи од семејното право и сум испитал и
критикувал исто толку експертски мислења низ годините.
Морам од самиот почеток да кажам дека е многу тешко да се докаже сексуална злоупотреба ако не
се најде генетски материјал или сериозни повреди.
Кога децата изнесуваат такви тврдења, мајката често е обвинета дека го манипулира детето.
Потоа се вели дека мајката го загрозува благосостојбата на детето и детето е испратено кај наводниот
сторител – во речиси сите случаи, можам да го потврдам тоа.
И потоа постои институционална заштита на сторителите, која ги криминализира мајките – тоа е уште еден фактор – многу често
мајките потоа се соочуваат со кривични постапки или се испраќаат на психијатриско лекување.
Понекогаш им се даваат дијагнози кои се целосно неточни.
Ова значи дека секој што ќе пријави злоупотреба ризикува да го изгуби сопственото дете. Така, заштитата
на сторителите станува прашање од национален интерес.
Осмо: Историски паралели – темната страна на станбената грижа. Овие случаи не се изолирани инциденти.
Од Кентлер експериментите до Хаасенбург, С.О.С. детските села и малата Лена од Вунсидел:
Повторно и повторно, сексуализирано насилство, тортура или смрт се случуваа во институции под надзор на државата или црквата.
Информациите се јавно документирани. Исто така, можете да ги најдете на нашата почетна страница под "Axion Resist" .
Ние исто така одржавме многу симпозиуми на оваа тема и наведевме многу случаи и извори.
Многу жртви никогаш не беа слушнати. А оние што се изјаснуваат против неправдите – јас
знам сè за тоа – често стануваат цели сами.
И деветто, и исто така заклучувајќи: цената на вистината.
Д-р Рајнер Фуелмих ги симболизира оние кои зборуваат непријатни вистини.
Тој сакаше да ја разоткрие корупцијата, злоупотребата и злоупотребата на моќта. За тоа беше криминализиран.
Д-р Доротеа Тул дијагностицираше она што никој не сакаше да го слушне и ја загуби својата слобода.
Ова исто така важи и за Макс Едер и другите од групата Принц Реус, и секако и за многу други.
И затоа сакам да додадам дека на нашата веб-страница Axion Resist ќе објавиме сметки за донации за лицата кои се во притвор и
итно им е потребна поддршка – средства за нивна правна одбрана.
Ќе го објавиме ова на нашата почетна страница.
Мајките кои сакаа да ги заштитат своите деца беа лишени од своите права.
А децата на кои им беше потребна помош беа оставени на системот кој требаше да ги скрши.
Се сеќавам на изјавата на политичарот и поранешен канцелар Олаф Шолц, кој во 2002 година рече: "Веќе ја
стекнавме воздушната надмоќ над детските кревети."
Ова значи дека државата ги презеде децата под своја грижа.
Тие се индоктринирани – дури и во градинки и училишта – со сексуално и неприкладно образование.
Имавме оваа "Original Play", каде што родителите не знаеја дека чудни мажи провалуваа во
градинките и сексуално ги злоупотребуваа децата.
Имало дури и случаи на злоупотреба итн. Значи, такви работи се случуваат и родителите се беспомошни. Ако се пожалат,
треба да очекуваат дека нивните деца ќе им бидат одземени.
И суштината на сè е: заштитата на децата не смее да биде покритие за прикривање.
Тие што ги откриваат неправилностите ги штитат децата – не системите.
А обезбедувањето сместување за деца практично е лиценца за печатење пари. Морам само да го кажам тоа тука.
И просветлувањето започнува таму каде што молчењето е задолжително.
Ви благодарам. Ви благодарам.
Ова е направено толку брилијантно овде за толку кратко време, толку компактно!
Би сакал многу, многу да ви се заблагодарам за вашата посветеност кон децата и за тоа што толку храбро се залагавте за нив.
Добрата жена постојано е вклучена во судски постапки.
Кога зборувавме по телефон, таа секогаш мораше да оди на суд и да присуствува на уште едно рочиште: "Почекај малку, уште
морам..." И таа сè подготвуваше ноќе, бидејќи сè уште беше на суд и сè уште мораше... Едноставно кажано: ти си хероина!
Да! И многу ви благодарам што ги поврзавте и овие точки.
И ви посакувам секој успех и ви благодарам од дното на моето срце за овој придонес.
Ви благодарам. Многу ви благодарам.
Да, драги гледачи, сега слушнавме цела низа злосторства.
Добивме увид во тоа што значи оваа сатанска идеологија, што значи за децата и што е суштината на сатанизмот.
Тоа всушност е насочено против нашите најслаби, против нашите деца. Тоа е речиси неподносливо.
Од една страна, можеш да потонеш во очај и да помислиш: Да, што можеш да направиш тука?
Или можеме да кажеме: Да, сето ова сега излезе на виделина затоа што се обединивме во духот, па тоа
повеќе не може да остане скриено. И тоа е огромна победа.
На почетокот на овој AZK, мојот татко рече дека секое утро во шест часот, со синергистички прокламации,
сепак ќе ги освоиме овие "наизглед непобедливи" сили.
Со овие креативни молитви на верата, ние – да го кажам ова – го покренавме сето тоа за да излезат на виделина овие злосторства и
оваа прекривка што толку дебело лежеше над нив да биде разнесена.
И исто така, сè повеќе преживеани се осмелуваат да проговорат, сведоци се јавуваат, дојавувачите сè почесто излегуваат на
виделина, експертите откриваат што се случува овде. И тие исто така ја прифаќаат целата прогон за да го разоткријат!
Само преку светлината овие злокобни машинации можат да бидат казнети, кога ќе станат очигледни низ целиот свет, кога повеќе
нема да можат да останат скриени. И ќе продолжиме да го следиме ова, па сакам да ве охрабрам
да ги изговарате овие прокламации секое утро.
Ве поканувам сите да го направите тоа, како што мојот татко направи порано денес.
И повторно велам: тоа е резултат на нашите синергистички прокламации што сè повеќе преживеани наоѓаат храброст – и покрај
заканите со смрт – да ни раскажат сè за чудовиштата што владеат овде, како се покриваат меѓусебно и како ги
влечат конците на светските случувања од зад сцената.
И токму затоа се обединуваме во целата наша слабост, тука и сега, и ја носиме оваа порака во светот. Исто
така, сакам да им кажам на секој од вас седум говорници дека сте направиле одлична работа.
Но ние ја шириме оваа порака затоа што маската падна и сега можеме да видиме кој стои зад
сето ова и кој всушност нè тероризира овде.
И стоиме таму во целата наша слабост и велиме: Доста е, доста е! Доста е, доста е!!!
Сега би сакал да ги поканам мојот брат Елијас и неговата сопруга Стефани да излезат на сцената.
По паузата, Елиас ќе го преземе следниот блок, каде што ќе разгледаме други области и уште повеќе ќе ја
препознаеме моќта што ја имаме кога ќе ги донесеме сите овие работи пред јавноста со Ветопедија – кога ќе се осветлат.
Но сега ќе ѝ предадам на Стефани. Таа напиша песна и за момент ќе каже неколку зборови за неа.
Дури и овде ми е дозволено малку да свирам на панофлеја, што ми е добро, бидејќи ми помага да се опуштам по целата работа. Добро.
Јас сум Стефани Сасек, сопругата на Елијас Сасек.
Заедно имаме четири мали и супер слатки деца.
Би сакал накратко да ви раскажам како настана мојата песна: Лоис, ги гледав твоите документарци
на Kla.TV, твоите три документарци "Крвни секти".
Навистина ме потресоа. Беше едноставно ужасно.
Неколку дена по раѓањето на нашето четврто дете, се превртував во кревет и не можев да ги избришам тие слики од глава.
Бев толку неверојатно погоден од она што се случи, и тоа е едноставно незамисливо за мајка, незамисливо ужасно.
И тогаш видов зрак на надеж во овој тежок час, кога сфатив: во нашето сегашно состојба на слабост, мораме да стоиме цврсто и
едноставно да чекаме нешто да нè обземе, за нови механизми да се ослободат кои едноставно ќе поттикнат нешто да се случи.
И потоа, како што реков, добив искра и не сакам да кажам повеќе за тоа, бидејќи сè ставив во мојата песна.
Исто така е навистина одлично што ти, Лоис, најде време да ја придружуваш песната на својата панафлејта. И исто
така е исклучително убаво што двајца мои шураци и мојата шурака се на сцената со мене. Тоа е копродукција.
Ние заедно ја напишавме мелодијата, текстот и сè, и многу сум задоволен што сега можеме да ја изведеме оваа песна.
Се надевам дека ова ќе донесе малку светлина на крајот од тунелот во ова тешко прашање. Ви благодарам!
Лежиш во моите раце, полн со доверба
Сè уште далеку премногу мал за бременостите на овој свет
Врати затворени, темнината мора да чека
Но јас веќе знам дека нема секогаш да биде вака.
И сепак те носам во моите раце
Но надвор, целиот свет те чека
Кој ќе ве заштити во овие тешки времиња?
Кога се чувствуваш беспомошно и неправдата
Но слушај, моето дете Не во сила, туку во слабост Ќе го најдеш клучот за ова време
Не силните го менуваат овој свет Туку оние што се одмораат во слабост во рацете на Создателот
Иако долго време стојам на свои нозе , се чувствувам како тебе, толку беспомошно и толку мало
Го гледам страдањето на нашето време и стојам Само преку доверба во средината на бурата
Зашто не е во силата, туку во слабоста Лежи клучот на ова време подготвен
Не силните го менуваат овој свет Туку оние што стојат во слабост во очите на бурата
И сите силни не можат ништо да поместат, Кога со доверба почиваме во рацете на Создателот
Кога верно почиваме во рацете на Создателот