Лоис Сасек калонтарин духтари ёздаҳ фарзанди асосгузори Kla.TV Иво Сасек ва ҳамсараш Анни мебошад.
Дар соли 2006 ӯ ба вазифаи мудири истеҳсолот дар ширкати Panorama Film таъин шуд ва масъули сабт ва пас
аз истеҳсоли даҳ филми пурраи асосии падари худ буд.
Аз соли 2012 ӯ инчунин менеҷери истеҳсол ва ҳамоҳангсози умумии канали телевизиони интернетӣ Kla.TV мебошад.
Лоис малакаҳои ташкилотии беназир дорад.
Илова бар ин, қувваи бузурги ӯ дар қобилияти ӯ барои ҳавасманд ва илҳом бахшидан ба одамон аст.
Инро метавон дар шакли мушаххас дид, вақте ки AZK ҳанӯз дар толорҳои калон баргузор мешуд.
Дар зери ҳамоҳангсозии ӯ тамоми 20 тонна мавод дар тӯли ним соат пас аз ҳодиса бардошта ва бор карда
шуд, ва ҳамаи иштирокчиён аз ин кор лаззат бурданд.
Ҳамин тавр, ӯ аз садҳо ихтиёриёни Kla.TV дастаи пурқувват ва пур аз ҳавасмандиро ташкил кардааст.
Беш аз 13 сол аст, ки он барномаҳои худро ҳаррӯза дар 195 кишвар ва то 80 забон пахш мекунад.
Ҳар касе, ки Лоисро мешиносад, медонад, ки ӯ ба ҳамаи одамони заиф ва ниёзманд дили бузург дорад.
Онҳо махсусан аз тақдири қурбониёни зиёди хушунати маросимии шайтонӣ сахт такон хӯрданд.
Хоҳиши додани овоз ба ин одамон ва ҷалб кардани таваҷҷӯҳи ҷомеа ба ҷиноятҳое, ки нисбат ба онҳо содир шудаанд, Лоисро водор сохт,
ки ҳамчун сенарист барои як қатор филмҳои ҳуҷҷатии муҳими гуногун, аз ҷумла қисмҳои 1 то 3-и «Blood Cult», кор
кунад, инчунин ба кори вақтталаб дар Kla.TV машғул шавад.
Ин филмҳо миллионҳо маротиба тамошо шудаанд.
Бо ташвиқи ин истеҳсолот, қурбониёни зиёде қадам гузоштаанд, то ҳикояҳои азобҳои худро оммавӣ кунанд.
Лоис бо бисёре аз онҳо дар тамосҳои шахсӣ аст.
Навтарин филми ӯ, «1024 наҷотёфтагони хушунати маросимӣ ва обхезӣ идома дорад!», як ҳафта пеш ба зиёда аз 30 забон нашр шуд.
Бале, тамошобинони азиз, дар ин 22-юмин AZK. Дар қисми аввал мо дар бораи падари ман, Иво Сасек, ва
таҳқиқоти васеи ӯ шунидем. Ӯ онро ба мо ошкор кард.
Садҳо нафар вақти худро ихтиёран сарф кардаанд, то ин ҷамъиятҳои махфии ҷаҳониро ошкор кунанд.
Тадқиқоти пуршиддат шаб ба шаб гузаронида мешуд.
Дар охири аввалин блок дар Vetopedia бародарам Элиас ба мо нишон дод, ки чӣ гуна мо худамон метавонем ин асосҳои ҷомеаҳои
махфӣ-ро дар харитаи калони ҷаҳон бубинем ва тасдиқ кунем.
Мо равшан дидаем, ки ин ҷаҳон дар ҳама соҳаҳо дар панҷаҳои ин ҷамъиятҳои махфӣ қарор дорад.
Дар панҷаҳои фримасонрии баландпоя, ки ба ҷаҳони беруна хеле инсондуст ва дӯстона менамояд.
Аммо дар баландтарин сатҳҳо мо аз даҳони худи онҳо шунидаем ва дар навиштаҳои худи онҳо хондаем, ки Шайтон/Лусифер барои
онҳо Худо аст ва Худои Китоби Муқаддас ва Исо шайтон ҳастанд.
Ҳар касе, ки қисми аввали AZK-ро аз даст додааст, ҳатман бояд суханронии падари ман, Иво Сасек, ки
ҳамчун замина барои ин қисми дуюм аст, гӯш кунад.
Зеро ҳоло мо бар он асос месозем. Оқибати он чӣ мешавад, агар Шайтон Худо бошад?
Касе метавонад фикр кунад: «Бароям фарқ надорад, ки Худо кист.»
Аммо корҳои он одамоне, ки воқеан Шайтонро ҳамчун худои худ мешиносанд ва ӯро ибодат мекунанд, чӣ ҳастанд?
Чуноне ки қаблан зикр шуд, ман дар чанд соли охир садҳо гузориш аз қурбониёни сатанизмро нашр кардаам.
Ман ба онҳо гӯш кардам, бо онҳо сӯҳбат кардам, гузоришҳояшонро хондам, филмҳояшонро тамошо кардам ва ҳамаи онҳо
дақиқ шаҳодат медиҳанд ба ҳамон чизе, ки падарам имрӯз субҳ ошкор кард: қурбониҳои шафқатноки кӯдакон ва ғайра.
Ман дигар набояд ҳамаи инро боз такрор кунам.
Боварӣ ҳосил кунед, ки ин суханро гӯш кунед ва ин филмҳоро тамошо кунед, ки дар онҳо
қурбониён ҳама чизро калима ба калима тасдиқ мекунанд.
Масалан, фримасонрии дараҷаи баланд решаҳои худро дар сатанизми пок дорад.
Аммо ин қурбониён бевосита аз наздик таҷриба кардаанд, ки маънои он чист, вақте Шайтон «Худо» мешавад, ё вақте Шайтон
парастиш мешавад, вақте ӯро даъват мекунанд, чунон ки мо аз фримасони дараҷаи 33-юм Артур Эдвард Уэйт шунидем.
Ин назария буд. Ҷабрдидагон шаҳодат медиҳанд, ки воқеият бузургтарин даҳшате буд, ки тасаввур кардан мумкин аст,
ваҳшиёнатарин чизе, ки инсон метавонад аз сар гузаронад.
Ва ҳамин аст он чи Сатанизм аслан маъно дорад.
Ман мегӯям, ки ҳар касе, ки бо ин мавзӯъ сарукор дорад, ба поён мерасад, зеро он хеле бераҳмона аст, зеро сатанизм баръакси ҳама
он чизҳое аст, ки Худо онҳоро намояндагӣ мекунад, баръакси ҳама он чизҳое, ки мо онҳоро зебо мешуморем, ҳама он чизҳое, ки
некӯянд, ҳама он чизҳое, ки мо онҳоро осоишта, аҷоиб, дилфиреб меномем, ҳама он чизҳое, ки мо
онҳоро илоҳӣ ё осмонӣ мешуморем ё эҳсос мекунем.
Агар шумо онро баръакс кунед, шумо бераҳмӣ, хушунат, вайронкорӣ ва ҳатто пора-пора карданро доред.
Ин барои мо ҳамчун одамони ростқавл нопазир ва ғайрифаҳмо аст.
Шумо инро инчунин дар филми охирини ман мебинед, ки дар он Калисои Шайтони Швейтсария ин
фоҷиаҳоро ошкоро дар канали худ намоиш медиҳад.
Ин қариб таҳаммулнопазир аст. Ҳоло саволи асосӣ ин аст: оё мо воқеан бояд бо ин машғул шавем?
Ин барои ҳолати рӯҳии мо хуб нест, он моро хеле дилшикаста мекунад, мо бояд ба нур тамаркуз кунем.
Бале, бале, мо нур ҳастем, ин рост аст, ва нур нобудии ин зулмҳост.
Аммо агар мо бо он гуна одамоне, ки дар сари идораи ин ҷаҳонанд – чун имрӯз мо ва Папа исбот кардем – рӯбарӯ нашавем ва ба ин
бадхоҳии даҳшатнок дар баландтарин зинаҳои роҳбарии ҷаҳонӣ иҷозат надиҳем, ки ба мо таъсир расонад, пас мо
боз ҳам аз пандемияҳояшон, ҳистерияи иқлимашон ва ҷангҳои таҳриккардаашон метарсем.
Мо рӯзномаҳои дурӯғини онҳоро мехонем, бе кӯмак меистем ва тамошо мекунем, ки онҳо муҳити зисти моро боз ҳам бештар
вайрон мекунанд, замин ва захираҳои онро ғорат мекунанд ва кишварҳои камбизоатро таллон мекунанд.
Мо филмҳояшонро тамошо мекунем, мусиқияшонро мешунавем – «Траллалла, Дидилейди» – баҳс мекунем, ки оё ваксинаи mRNA хуб
аст ё бад, оё кемтрейлҳо вуҷуд доранд ё не, оё бояд офтобро торик кунанд ё не, чанд антеннаи
5G ва чанд сунъии Starlink-ро ба фазо партоянд.
Мо мебинем, ки миллионҳо роботҳои шабеҳи инсон ба рӯи Замин озод мешаванд ва чӣ гуна моро
бояд ин зеҳни сунъӣ иваз кунанд ва ғайра, ғайра.
Аммо танҳо вақте ки мо то сарчашмаи ҳаштпо расида, тамоми башарият дарк кунад, ки кӣ моро идора мекунад — девонаҳо, ки онҳо
чӣ гуна одамон ҳастанд, корҳояшон чист, тафаккурашон чӣ гуна аст ва асли сатанизм дар чист, танҳо он вақт мо ин занҷирҳоро
дар саросари ҷаҳон аз дасти худ хоҳем раҳо кард, чун Папа гуфт.
Пас мо ҳама бармехезем. Сипас мо якҷоя рӯшноӣ ба он меандозем ва ин девонагиро хотима медиҳем, зеро рӯшноӣ
аз торикӣ қавитар аст ва Худо аз Шайтон қавитар аст.
Ва ҳамин аст сабабе, ки ҳоло мехоҳам бо гузаштан ба ду қурбонии сатанизм, ки аз таҷовузи маросимӣ ва
зӯроварии пастзамонаи сатанизм наҷот ёфтаанд, оғоз кунам.
Пас аз ин ман ба коршиносон ва шоҳидон дар ҳамин мавзӯъ мегузарам, ки баъд ба мо нишон медиҳанд, то чӣ андоза
дар паси ин пинҳон аст – то ба сатҳи низомӣ ва ғайра.
Ва мо бояд ба он ҷо назар кунем, то фаҳмем, ки дар ҷаҳони мо чӣ рӯй медиҳад.
Ҳеҷ тасвир нишон дода намешавад, аммо мо бояд рӯ ба рӯ шавем: сатанизм чӣ маъно дорад?
Аммо мо инчунин роҳҳои ҳалли масъаларо нишон медиҳем, ки ҳар кадоми мо барои қатъ кардани ин чӣ кор карда метавонем!
Ва ман мегӯям, ки агар касе воқеан наметавонад бо он мубориза барад, пас метавонад муддате ба як тараф нишинад ё агар
лозим шавад ва агар он хеле шадид шавад, гӯшҳояшро пӯшонад.
Аммо мо ба тафсилоти зиёд намеравем, ман метавонам ҳаминро ба шумо бигӯям. Бо вуҷуди ин, мо бояд дар бораи он сӯҳбат кунем. Мо
бояд дар хотир дошта бошем, ки ин одамон маҷбур шуданд аз он чизе гузаранд, ки мо онро танҳо дар ду
ё се ҷумла ба таври сатҳӣ тавсиф карда метавонем.
Пас, ман таъкид мекунам, ки ҳоло ба ин рӯ ба рӯ шавем ва як назар андозем! Танҳо дар он сурат мо метавонем
хулосаҳои дуруст барорем. Ҳоло мо ба Сандра Раш мегузарем.
Ӯ дар оилаи шайтонпараст таваллуд шудааст ва дар бораи таҷрибаҳояш, масалан, мегӯяд: «Масонҳои баландпоя равшан
шайтонпарастанд ва худои онҳо як худои сиёҳ буд, ки ба кайҳони мо ворид шуда, ҳама чизро
торик карда, тасарруф кунад.» Қисмро буред.
Сандра Раш наҷотёфтаи хушунати маросимӣ аз Олмон аст.
Вай ва хоҳараш Антје дар оилаи шайтонӣ калон шуданд.
Онҳоро ба педофилҳо фурӯхтанд ва вақте ки кӯдак буданд, ба таври шадид зӯроварӣ карданд.
Сандра ва хоҳараш маҷбур шуданд, ки дар маросимҳои зиёди шайтонӣ иштирок кунанд.
Қурбониҳо ва каннибализм рух доданд.
Ду хоҳар ба таври систематикӣ аз ҳам ҷудо карда шуданд, ки ин боис шуд онҳо тамосашонро қатъ кунанд.
Дар филми Лиз Вискерстраух «Ҳёлленлебен» (Ҳаёт дар дӯзах), ки бар асоси таҳқиқоти Гуидо Грандт сохта шудааст,
Сандра ва Антје мустақилона ва бидуни машварат дар бораи ҳамон маросимҳо бо тафсилот шаҳодат медиҳанд.
Пештар онҳо даҳ сол бо ҳам тамос надоштанд.
Таҷрибае, ки онҳо ба тафсил нақл мекунанд, ба таваллуди маросимӣ бо иштироки Антје дахл дорад, ки пас аз он кӯдак кушта шуд.
Филми «Höllenleben – Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland» (Ҳаёти дӯзаҳӣ – Ҷанги қурбониён: Зӯроварии
маросимӣ дар Олмон) дар соли 2003 дар шабакаи ARD пахш шуд.
Дар он қурбониён аз хушунати ритуалии шайтонӣ хабар медиҳанд.
Онҳо ҷойҳо ва гунаҳкорони хушунати маросимиро номбар мекунанд.
Аммо пас аз он филм дар ВАО ҳеҷ эътироз ба вуҷуд наомад ва пулис пас аз чанд сол тафтишотро қатъ кард.
Ҳеҷ кас барои ин амалҳои даҳшатнок ҷавобгар дониста нашуд, чӣ расад ба он ки маҳкум шавад.
Равшан аст, ки хоҳише барои таҳқиқ ва таъқиби ҷиноятии ин ҷиноятҳои даҳшатнок набуд.
Аз он вақт инҷониб филм аз китобхонаи расонаии ARD ҳазф шудааст ва ҳоло онро танҳо дар ҳисобҳои хусусӣ пайдо кардан мумкин аст.
Воситаҳои ахбори умумӣ аз ошкор кардани таҷовузҳои маросимии шайтонӣ канорагирӣ карда, ҳатто қурбониёнро
масхара мекунанд, масалан Бёммерманн аз ZDF ё Рехманн аз SRF.
Сандра Раш ҳоло мутахассисест дар расонидани дастгирии терапевтӣ ба шахсоне, ки ба зӯроварии маросимӣ ё дигар травмаҳои
вазнин, ба монанди педосексуалият, фоҳишаи маҷбурӣ, назорати зеҳн, зӯроварӣ, таҷовуз ва беэътиноӣ дучор шудаанд.
Шахсоне, ки осеб дидаанд, метавонанд ба вебсайти raschheilen.de муроҷиат кунанд, то таҷрибаҳои травматикии
худро коркард карда, нури ботиниашонро дурахшон созанд.
Ӯ китобе дар бораи таҷрибаҳояш навиштааст, ки унвони он чунин аст: «Пеш аз он ки таслим шавед: бартараф
кардани травма, зӯроварии маросимӣ ва назорати зеҳн.»
Ман Сандраро инҷо мебинам, ту моро мешунавӣ? . Аъло. Ҳа, салом, азизаи Сандра.
Барои мо шараф аст, ки имрӯз дар 22-юмин AZK дар ин ҷо бо шумо сухан гӯем!
Бале, салом, Лоис. Барои ман шараф аст, ки дар инҷо бо шумо ҳастам. Ман хеле, хеле миннатдорам, ки қисми ин чорабинӣ ҳастам.
Ташаккур бисёр. Бале, дар филми «Höllenleben» (Ҳаёт дар дӯзах) хоҳари шумо Антје хеле дар маркази таваҷҷӯҳ қарор дошт.
Аммо ту низ дар ин наслҳои шайтонӣ таваллуд шудаӣ.
Шумо чӣ таҷриба доред? Дар ин замина дар бораи сатанизм ба мо чӣ гуфта метавонед?
Хуб, ин филм воқеан нишон медиҳад, ки муносибати мо дар кӯдакӣ чӣ гуна буд.
Аммо он чизе, ки ман мехоҳам равшан кунам, ин аст, ки зиндагӣ дар чунин сектаи шайтонӣ чӣ гуна аст, зеро ман мушоҳида кардам,
ки бисёр, бисёр одамон дар ин бора ҳеҷ тасаввур надоранд.
Ва воқеан ҳамин тавр аст. Шумо дар ду сатҳ зиндагӣ мекунед. Аз як тараф сатҳи зӯроварӣ ҳаст, ва аз тарафи дигар
кӯдаконе, ки дар бораи онҳо хабар дода шудааст, дар ҳаёти ҳаррӯза мисли ман зиндагӣ мекунанд.
Ва дар ҳаёти ҳаррӯза низ: шумо ҳамеша метарсед. Ин як ҳолати доимӣ ва пойдории ҳушёрӣ аст, зеро шумо ҳамеша бояд назорат кунед,
ки чӣ гуна фикр мекунед, чӣ гуна эҳсос мекунед ва чӣ мегӯед.
Онҳо вокунишҳои шуморо мушоҳида мекунанд ва инчунин санҷиш мегузаронанд, ки оё шумо дуруст рафтор мекунед.
Онҳо дӯстӣҳоро, робитаҳоро, чӣ гуна буданатонро дар мактаб ва бо кӣ буданатонро дар мактаб назорат мекунанд.
Онҳо ҳама чизро назорат мекунанд, ҳа, қариб ҳар нафасро.
Ва агар шумо аз роҳ берун шавед, масалан, агар дӯстие дошта бошед ва он аз ҳад наздик шавад, он ҷудо хоҳад шуд.
Ҳеҷ гурез вуҷуд надорад. Онҳо дар зеҳнанд, фикрҳо, нигоҳҳо, эҳсосот ва тамоми ҳастии
туро мушоҳида мекунанд ва ҳама чизро мефаҳманд.
Ва, муҳимтар аз ҳама, кӯдакон моликияти комили ин секта мебошанд. Онҳо мисли нишондодашудагонанд.
Ва дар он сектант дар амал чӣ таҷриба доштед?
Таҷрибаҳои ман – ин аслан бори аввал аст, ки ман воқеан дар бораи худ ҳарф мезанам, зеро қаблан
ҳамеша мехостам танҳо дар бораи шифо ёфтан сухан гӯям.
Аммо ман фикр мекунам, ки ҳоло метавонам ин корро анҷом диҳам. Пас, ҳар шаб маро мебурданд ва маводи мухаддир
медоданд. Дуруст. Бар сарам халта мепӯшонданд ва маро мебурданд.
Ман дар синни хурдсол гормонҳо гирифтам. Аз ин рӯ ман ба таври муқаррарӣ ба давраи пурбагӣ нарасидам, балки ба ман
гормонҳо дода шуданд ва ман бо ният ҳомиладор карда шудам.
Онҳоро дар марҳилаҳои гуногун аз ман хориҷ карданд. Ман медонам, ки яке аз онҳоро то марҳилаи
хеле пеш бурда будам, ки он низ қобили ҳаёт мебуд.
Ва сипас яке аз шикамам берун оварда шуд ва ман ҳанӯз онҷо бо хун мерехтам – пӯсти ин кӯдакро пеши чашмони ман кашиданд.
Барои ман бисёр-бисёр солҳо лозим шуд, то ба ҳар ҳол фаҳмам, ки чӣ гуна бо он зиндагӣ кунам.
Сипас масъалаи ин кӯдакони ҳифзшуда ва ҳифзнашуда пеш меояд.
Одамон ҳамеша мегӯянд: «Ҳамаи ин кӯдакон аз куҷо меоянд?»
Аммо маҳз ба хотири ҳамин ҳомиладориҳои ҳадафманд ва огоҳона.
Ва шумораи хеле зиёди кӯдакон – воқеан садҳо ҳазор – дар анборҳо, дар қафасҳо, дар туннелҳо
зиндагӣ мекунанд ва дар ҷое нигоҳубин мешаванд.
Пас ман низ баъзан маҷбур мешудам, ки аз кӯдакон нигоҳубин кунам, то онҳоро ба таври имконпазир зинда нигоҳ дорам,
ва онҳоро озор медиҳанд, мегиранд ва истифода мебаранд, то даме ки дигар ҳеҷ чиз кор намекунад.
Ва сипас онҳоро ё қурбон мекунанд ва узвҳояшонро мефурӯшанд, ё – ман намедонам, бо ҳамаи онҳо чӣ кор
мекунанд. Пас онҳо воқеан ҳама чизро истифода мебаранд.
Ва хориҷ кардани ин адренохром дар чунин ҳолати хеле травматикӣ – яъне гирифтани ин хун – истеҳсоли ин адренохром ва
ин сатҳи доимии баланди травма хеле стрессовар аст. Бадан наметавонад инро муддати дароз таҳаммул кунад.
Ба ман боз чӣ рӯй дод: Онҳо инчунин кӯдаконро қабул мекунанд .
Як бор маро дар қабр гузоштанд ва ҳатто шурӯъ карданд, ки болои маро хок резанд.
Пас як кӯдак дар қабр хобидааст ва дигарон маҷбур мешаванд ба культ итоат карда, кӯдаки дигарро
зинда дафн кунанд. Бале, ин як навъ иниатсия аст .
Ва ман низ ҳамон касе будам, ки дар поёни қабр хобида будам ва ба қадри кофӣ барвақт берун кашида шудам, то зинда бимонам.
Вақте ки ман калонсол шудам ва дигар барои алоқаи ҷинсӣ бо кӯдакон мувофиқ набудам, маро ба фоҳишагӣ маҷбур карданд.
Маро омӯхтанд, ки дар назди мардон рақс кунам, ва онҳо пас барои худ интихоб мекарданд.
Ва барои шароитсозӣ ба ман костюми тамоми бадан доданд, ки дар дохилаш сӯзанҳо насб шуда буданд.
Ва агар ман ба қадри кофӣ омода набудам, маро маҷбур карданд, ки костюмро пӯшам.
Пас шумо метавонед тасаввур кунед, ки ҳар як ҳаракат воқеан дардовар аст.
Яке дигар нуқта ин аст, ки қурбониёни кӯдак хеле, хеле, хеле зиёданд, то ки кӯдакон низ ба ҷинояткорон
табдил ёбанд. Як шароити равонӣ вуҷуд дорад, ки кӯдакон бояд интихоб кунанд, ки кӣ бояд бимирад.
Онҳо бояд қарор қабул кунанд, ҳамеша эҳсос мекунанд, ки қарори нодуруст қабул мекунанд, ҳамеша худро гунаҳгор
мешуморанд ва ҳамеша чизеро нодуруст мекунанд, аммо ҳамзамон наметавонанд касеро наҷот диҳанд.
Вақте ки ман хурд будам – тақрибан панҷ ё шашсола – маро низ ба мақоми ҷинояткор табдил доданд ва
маҷбур шудам ҷасадеро, ки ҳанӯз гарм буд, бурида кушоям.
Сипас дасти маро раҳнамоӣ карданд, то дилро хориҷ кунам. Онҳо ин корро қариб бо ҳамае, ки онҷо ҳастанд, мекунанд.
Бале, ман инро борҳо ва борҳо шунидаам!
Бале, дақиқ. Ва як маросими дигари хеле муҳим ин аст, ки онҳо бо кӯдакони хурдсол – се сола – маросими тӯйи шайтонӣ мегузаронанд.
Бале, ман ҳам инро таҷриба кардаам. Онҳо воқеан маҷбур мекунанд, ки либоси сиёҳи арӯсӣ бо рӯймол пӯшед ва издивоҷ кунед –
ва сипас, албатта, ҳамааш ба оргияи оммавӣ табдил меёбад. Ҳмм.
Бале, дақиқ. Як бор маро ба Белгия бурданд ва он мисли парвандаи Дютро буд, ки дар он кӯдакон дар ҳуҷраҳои торик – бе
тиреза, дар торикӣ, пурра нодида гирифта – то даме ки онҳоро бардошта, ба ихтиёр гирифта, истифода мебаранд.
Ва он хеле ваҳшӣ буд. Ман ёд дорам, як бор вақте ки калонсол будам, маҷбур будам, ки тавассути Белгия ронам. Ман
гуфтам: «Танҳо шоҳроҳҳо ва ҷойҳое, ки чароғҳои кӯчаро мебинам.»
Мо ҳеҷ гоҳ набояд ба он ҷо мерафтем, зеро Белгия воқеан хеле бераҳм буд ва ин бераҳмӣ
то сатҳҳои баланд ва шоҳигарии он мерасид.
Пас он ҳамеша ба боло меравад. Як иерархия вуҷуд дорад ва сатҳҳои зиёде ҳастанд.
Ва ин сӯистифодаи оммавӣ танҳо сатҳи поёнӣ аст, аммо баъзе чизҳо низ аз боло сарчашма мегиранд ва аз боло роҳандозӣ
мешаванд, зеро барои онҳо ин низ як омили иқтисодӣ аст.
Оё шумо низ пай бурдед, ки онҳо дар онҷо роҳбарони баландпоя ҳастанд?
Бале.
Хуб.
Ин дар бораи рӯҳ аст.
Касоне, ки ин корро мекунанд, рӯҳ надоранд ё рӯҳи сиёҳ доранд.
Онҳо аксар вақт танҳо шуур ҳастанд ва онҳо мехоҳанд рӯҳро ба даст гиранд, онро гардонанд ё
бикушанд. Вау, ҳа. Зеро ки он нури ин Замин аст.
Бале, аз рӯшонии шумо, Сандра, барои он ки дар ин бора сӯҳбат кардед ва онро бо мо мубодила кардед, бисёр
ташаккур. Ин осон нест, чун мо аз қурбониёни дигар медонем.
Барои онҳо ин қадами муҳим аст, ки дар бораи ин таҷрибаҳои травматикӣ сӯҳбат кунанд. Ин даҳшатнок аст.
Ташаккур, ки инро бо мо мубодила кардед – бори аввал дар инҷо, дар 22-юмин AZK – бо тафсилоте, ки
ҷаҳон ҳанӯз намедонад. Ин ҳар бор маро такон медиҳад.
Ин идеологияи шайтонӣ воқеан амиқан бад аст, чунки шумо боз як бор шарҳ додед.
Аммо инчунин метавон гуфт, ки огоҳӣ дар бораи сӯистифодаи маросимҳои шайтонӣ дар байни аҳолӣ меафзояд ва
ин фоҷиаҳо рӯз ба рӯз бештар маълум мешаванд, зеро ҳолатҳои бештару бештар ошкор мешаванд.
Аммо ҳоло як «ҳимоятгари» гӯё барои қурбониёни хушунати маросимӣ вуҷуд дорад, ва он вакили дифоъ Эллен Энгел аст.
Ӯ дар ҷойҳои ҷамъиятӣ бо овози баланд сухан мегӯяд.
Аммо ӯ мегӯяд, ки намешавад ба ҳама чизе, ки қурбониён мегӯянд, бовар кард, махсусан
вақте ки сухан дар бораи қатли кӯдак меравад.
Ӯ ҳеҷ гоҳ дар ҷойҳое, ки қурбониён гуфта буданд, онҳоро дидаанд, плакатҳои кӯдакони гумшударо наёфт.
Ё дар рӯзнома ҳеҷ ишорае ба ғайб задани кӯдакон намешуд, бинобар ин ин ҳолат мумкин набуд.
Пас, ҳамчун ҳимоягари қурбониён, ӯ қурбониёнро ноэътимод нишон медиҳад. Шумо дар ин бора чӣ мегӯед?
Ин боварнопазир аст, зеро садҳо ҳазор кӯдакон ҳастанд, ки дар рӯи замин умуман сабт нашудаанд – дар бораи онҳо ҳеҷ кас чизе
намедонад, онҳо воқеан дар пинҳонӣ зиндагӣ мекунанд, дар фақру фалокат, ҳеҷ гоҳ рӯшноии рӯзро намебинанд – онҳоро
ба зӯр зинда нигоҳ медоранд ва то марг шиканҷа мекунанд... – ман намехоҳам бигӯям – ва шиканҷа мекунанд.
Ва ҳеҷ кас инро пай намебарад. Ин то сатҳҳои баландтарин мерасад ва онҳо беҳтарин механизмҳои пинҳонсозиро доранд.
Дар он замон мо як комиссияи махсус доштем . Онҳое, ки ба мо бовар карданд, фавран барканор шуданд.
Яке аз онҳо ҳангоми бозпурсии ман пайваста механдид. Онҳо онро бо нияти пинҳон кардан мепӯшонанд. Бисёре аз мардум дар
бораи Қасри Вевельсбург ҳарф мезананд. Бале, ман ҳам онҷо будам. Аммо гӯё онҳо дар онҷо ҳеҷ чиз намеёбанд.
Онҷо тозакунандагони саҳнаи ҷиноят ҳастанд, ва агар корманди пулис ҳузур дошта бошад ва бигӯяд: «Мо ҳеҷ чиз наёфтем» – ҳамин аст.
Пас, масъала дар он аст, ки кӯдакон беҳтарин сарват ҳастанд.
Дар робита ба аъзоҳо – онҳо ҷанинҳоро барои кремҳо, барои косметика ва барои ҳама гуна чизҳо мегиранд.
Туризми ҷинсӣ аз ҳама мушкили калонтарин аст. Бале, онҳоро тиҷорат мекунанд ва мефурӯшанд, ва ҳама ин воқеан пинҳонӣ сурат
мегирад; он як созмони алоҳида дар доираи сиёсати давлатӣ аст.
Вау, ҳа, ташаккур барои шарҳҳо.
Ман дар чор филми ҳуҷҷатӣ дар мавзӯи хушунати маросимӣ дар маҷмӯъ 1 024 ҳолати наҷотёфтагонро тасвир кардаам.
Ва ҳамин гузоришҳо аз кишварҳои гуногун пайваста такрор ба такрор ворид мешаванд.
Аз қурбониён, ки ба забонҳои гуногун ҳарф мезананд.
Аммо он чизе, ки ҳамаи гузоришҳо дар он бештар мувофиқанд, ин иддаост, ки шахсони баландпоя, ки бо
ҳамдигар алоқаҳои зич доранд, дар ин кор даст доранд.
Эллен Энгел низ бо ин изҳоротҳо розӣ нест, зеро мегӯяд, ки ҳеҷ ҷиноят он қадар комил намешавад, ки маълумоти умумӣ нашавад.
Ҳамчун шоҳиди бевосита, дар ин бора чӣ мегӯед? Оё шумо низ шахсони баландмақомро дидед?
Бале, дар Белгия. Он ҷо ман дидам, ки он то боло мерасад.
Ва ман чанд муштарие дорам, ки низ шахсони баландмақомро дидаанд.
Масъала дар он аст, ки ин шабака – ки дар бар мегирад духтурон, ҳамшираҳои таваллуд, вакилони ҳуқуқ, кормандони пулис, додрасҳо,
сиёсатмадорон, хизматчиёни давлатӣ ва ҳама чиз – инфрасохтори он қадар мураккаб дорад, ки он мисли
шабакаи дуюм дар зери инфрасохтори маъмулӣ амал мекунад.
Ва ҳеҷ кас инро намедонад. Онҳо он қадар муттаҳиданд, ки барои якдигар онро чунон хуб пинҳон мекунанд,
ки ҳатто як «одамони оддӣ» ҳам инро пай намебарад.
Пас Эллен Энгел он ҷо наменигарад. Хомталабӣ аст, ки касе инро дида бошад.
Идораҳои ҳифзи ҳуқуқи кӯдакон парвандаҳоро ба педофилҳо ирсол мекунанд. Он вақт хоҳари ман ба идораи ҳифзи ҳуқуқи
кӯдакон рафт ва ба онҳо гуфт, ки чӣ рӯй дода буд. Ҳеҷ чиз нашуд.
Ин пардаи хомӯшӣ, ки ҳар қурбонӣ мегирад. Он амиқан реша давондааст, механизми асосии зинда мондан аст.
Аммо тамоми ҷомеа барномарезӣ шудааст, ки саркӯб кунад ва канор равад.
Имрӯзҳо, вақте касе бо мушкилоти саломатии равонӣ ба клиника меравад, онҳо мушкилоташонро ҳал намекунанд; ба онҳо мегӯянд:
«Оҳ, ба он зиёд амиқ назар накун, вагарна боз бадтар ҳис мекунӣ.»
Парҳез дар ҳама ҷо паҳн мешавад.
Пас равшан аст, ки онҳо намехоҳанд ба он назар кунанд ва мегӯянд: «О, не, ман танҳо
тасаввур мекунам, ин дуруст нест, ҳама чиз хуб аст.»
Ин ба як механизми иҷтимоии барномарезишуда табдил ёфтааст ва дар солҳои охир ва дар
натиҷаи пандемияи коронавирус махсусан қавӣ шудааст.
Онҳо инро дар кӯдакони ин сектҳо солҳои зиёд санҷидаанд ва ҳоло онро дар ҷомеа татбиқ мекунанд.
Бале.
Ин заминаи он буд, ки ҳоло дар ҳама ҷо рӯй медиҳад.
Ва ҳоло шумо медонед, ки он чӣ гуна кор мекунад. ВАО гипнози оммавӣ аст.
Бале, он ҷо чӣ рӯй медиҳад, мавзӯи комилан дигар аст.
Бале, барои ин шарҳ бисёр ташаккур, азизаи Сандра.
Хеч гап нест.
Ман барои кори терапевтии шумо бо қурбониён ба шумо қувваи зиёд ва баракатҳои бепоён таманно дорам.
Бале, ташаккур.
Хайр, Сандра, хайр, ташаккур!
Ҳоло мо мехоҳем ба Шантал Фрай гузарем.
Ӯ инчунин бисёр дар бораи ин пайвандҳои сатҳи баланд сухан гуфт.
Ӯ инчунин аз хушунати маросимӣ наҷот ёфтааст. Ман мегӯям: «Клипро буред!»
Шантал Фрай швейтсарӣ аст ва аз хушунати маросимӣ наҷот ёфтааст.
Барои ӯ хеле муҳим аст, ки дар бораи хушунати маросимии шайтонӣ огоҳиро баланд кунад, то ин масъала ба таваҷҷуҳи
ҷомеа расад ва мо тавонем фарзандонамонро аз он ҳифз кунем.
Шантал ҳангоми кӯдакии хурдсол рабуда шуд ва ба дасти як культи шайтонии бераҳм афтод.
Он ҷо ӯ ҳар рӯз ҳамчун ҷузъи маросимҳо зӯроварии ҷисмонӣ, равонӣ ва ҷинсиро аз сар
гузаронид. Падари мазҳабии ӯ сатанисти амалкунанда буд.
Дар мазҳаби ибодат ба Шайтон қурбониҳои кӯдакон анҷом дода мешуданд.
Аз синни хурдсолӣ ӯ аз ҷониби гурӯҳҳои гуногун ҳамчун ғуломи ҷинсӣ зӯроварӣ мешуд.
Вақте ки ӯ ҳамагӣ шашсола буд, сатанистҳо қарор доданд, ки ӯро барои шудан ба «Модари торикӣ» таълим диҳанд .
Ин маъно дошт, ки ӯ бояд аз кӯдакони дигари он секта нигоҳубин мекард ва онҳоро барои зӯроварии минбаъда омода месохт.
Ӯ маҷбур шуд, ки дар бепоён маросимҳои шадид ва қурбониҳо ширкат варзад.
Муддати тӯлонӣ ӯ дар бораи паҳлуи торики ҳаёти худ ҳеҷ намедонист, зеро дар натиҷаи шиканҷа гирифтори тақсимшавии
шахсият (бемории диссоциативӣ оид ба шахсият, ё DID) шуда буд. Дар синни 30-солагӣ ӯ аз ҷиҳати равонӣ ва ҷисмонӣ шикаст хӯрд.
Сипас хотираҳои таҷрибаҳои даҳшатнокаш оҳиста-оҳиста ба ёдаш баргаштанд.
Пас аз чанд сол, ӯ ниҳоят тавонист сектаро тарк кунад ва дар бораи таҷрибаҳояш сӯҳбат карданро оғоз кард.
Имрӯз Шантал мусоҳибаҳо медиҳад ва ҳикояи худро оммавӣ мекунад.
Ӯ номи бисёре аз ҷинояткоронро мебарад, ки ҳангоми маросимҳо ҳузур доштанд ё дар онҳо фаъолона иштирок карда буданд.
Ба гуфтаи тавсифоти ӯ, дар онҳо ситораҳои зиёде ҳастанд, аз ҷумла шоҳбону Элизабет II, шоҳи Испания
Фелипе, Жерар Депардё, Том Круз ва Билл Клинтон.
Вай ду китоб дар бораи таҷрибаҳояш навиштааст, ки унвонҳояшон «Ман гап мезанам!» ва «Ман мепурсам» мебошанд.
Дар соли 2023 ӯ лоиҳаи «50 овоз аз сӯиистифодаи маросимӣ»-ро оғоз кард.
Дар вебсайти 50voices.org 50 наҷотёфтагон таҷрибаҳои хеле шахсии худро бо хушунати маросимҳои шайтонӣ баён мекунанд.
Бале, ман фикр мекунам, ки мо пайвастагиро дорем. Салом, азиз Чантал, мо хеле хурсандем, ки имрӯз шумо бо мо ҳастед.
Салом, азиз Лоис, барои ин даъват бисёр ташаккур. Барои ман шарафи бузург аст, ки имрӯз дар
инҷо бо шумо бошам ва дар ин бора сӯҳбат кунам.
Аҷоиб, ташаккур.
Ҳурматли Чантал, вақте мардум мешунаванд, ки «хотираҳо» аз чунин таҷрибаҳои даҳшатнок танҳо
тадриҷан бармегарданд, онҳо одатан фавран хомӯш мешаванд:
Ин наметавонад рост бошад! Чунин чизҳои даҳшатнок, шумо медонед, кай ин рӯй додааст.
Шумо ба ин одамон чӣ мегӯед?
Бале, дар асл ман инро хеле зиёд мешунавам. Аммо ман бояд бигӯям, ки ин комилан нодуруст аст.
Зеро ту воқеан ҳодисаҳои хеле бадро «фаромӯш» мекунӣ. – Пас ту онҳоро «фаромӯш» мекунӣ, дар ҳаёти ҳаррӯза, гӯё.
Чаро ин тавр аст?
Пас, ман мехоҳам чизеро мубодила кунам, ки ҳамаи мо онро таҷриба кардаем ё дар бораи он шунидаем.
Пас бигӯем, ки ин шахс дар садамаи хеле вазнини мошинӣ ҷароҳат бардоштааст.
Одатан – на ҳамеша, аммо одатан – дар лаҳзае, ки ин садама рух медиҳад, ин шахс аз ин ҳодиса – яъне аз ин
вазъият – ҷудо мешавад, зеро он хеле даҳшатнок аст ва дар он лаҳза онро дарк карда наметавонад.
«Диссосиатсияшуда» чӣ маъно дорад?
Узр?
«Диссосиатсияшуда» чӣ маъно дорад?
Пас ин маъно дорад, ки ҳодисае, ки ҳоло рӯй медиҳад, гӯё берун аз худи инсон рух медиҳад.
Пас ту наметавонӣ онро худат ҳазм кунӣ, наметавонӣ дар он лаҳза онро коркард кунӣ. Ту намефаҳмӣ,
ки чӣ рӯй медиҳад, аммо он ба ҳар ҳол рӯй медиҳад.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки ин раванд «диссосиатсия» ном дорад.
Ва ин дар асл як раванди табиӣ аст, ва ман ҳатто мегӯям, ки ин як стратегияи зиндамонӣ аст,
ки дар мо, дар ҳамаи инсонҳо, ҷойгир шудааст.
Аммо он танҳо нопадид намешавад; он ба он чизе табдил меёбад, ки хотираи травматикӣ ном дорад. Хотираи травматикӣ вақте ташаккул
меёбад, ки ҳодисаҳои хеле, хеле бад ва драматикӣ рӯй медиҳанд.
Ва танҳо хеле дертар – одатан рӯзҳо, баъзан моҳҳо, ё дар ҳолати ман солҳо пас – вақте ки он воқеан дубора ба ёд меояд, яъне вақте
ки амнезияе, ки атрофаш шакл гирифта буд – ба ибораи дигар, гум шудани хотира – оҳиста-оҳиста пароканда мешавад
ва хотираҳо тадриҷан бармегарданд, он гоҳ ба ёд меояд.
Ва сипас шумо имконият ё фазо доред, ки оҳиста-оҳиста бар он кор кунед.
Ва сипас онро боз ба ёд меоред, ҳатто солҳо пас.
Ва пас ногаҳон ҳамаи тафсилот ва ҳама чиз ба ёд меоянд, ту ҳама чизро ба ёд меоварӣ?
Бале, он пайдо мешавад. Пас шумо бояд онро тасаввур кунед, гӯё ки он як сабад бошад, ва ҳамаи хотираҳои
бад ва таҷрибаҳои драматикӣ ба он партофта мешаванд.
Зеро вақте сухан дар бораи хушунати маросимӣ меравад – ва ҳамин чизест, ки мо дар бораи он гап мезанем – таҷрибаҳои хеле
драматикӣ зиёданд ва онҳоро ҳама дар як сабади калон меандозанд.
Ва медонӣ, ин мисли шустани либос аст: як хотира пайдо мешавад, сипас дигаре, ва аввалҳо он умуман пайваст
нест, гӯё дар он ягон риштаи пайвасткунанда вуҷуд надорад.
Ва ҳамин аст, ки онҳо мисли пораҳои хурди пазл ҳастанд, ки шумо метавонед онҳоро бо гузашти вақт ба ҳам ҷамъ кунед.
Аммо ин порчаи пазл воқеан муфассал аст, вале агар шумо ҳанӯз натавониста бошед қисмҳои дигарро илова
кунед, шояд ҳанӯз намефаҳмед, ки дар ин тасвир чӣ ҳаст.
Хуб. Бале, ин воқеан ғайриимкон аст.
Пас ту чунин чизҳои даҳшатнокро аз сар гузаронидӣ ва ҳеҷ кас ба ту бовар намекунад – зеро ин тақсимшавии
шахсият воқеан вуҷуд дорад, ин фишордиҳии хотираҳо, ин амнезия хеле ғайриимкон ба назар мерасад.
Аммо монеаҳои дигар низ ҳастанд, масалан мардум ба шумо, наҷотёфтагон, бовар намекунанд.
Ва ҳамин аст табиати аҷиби худи рӯйдодҳо.
Қариб ҳамаи наҷотёфтагон мегӯянд, ки ҷинояткорон ҳатто рӯ ба рӯ ба онҳо мегӯянд: «Ҳеҷ кас ба
шумо бовар намекунад, ин хеле девонавор менамояд.»
Гуидо Грандт ба наздикӣ ба ман дар бораи ҳодисае нақл кард, ки дар он ҷинояткор худро ба Микки
Маус монанд карда, ба кӯдак зӯроварӣ кардааст.
Ва вақте ки кӯдак дар бораи ин сухан гуфт ва гуфт: «Майки Маус маро таҷовуз кард», албатта ҳеҷ кас
ба кӯдак бовар накард ва ҷинояткор сахт механдад.
Бале, Шантал, ман бароят як порчаи кӯтоҳ аз видео дар бораи ҳаракати «Паникаи шайтонӣ» мегузорам.
Онҳо дар он ҷо дар бораи ту гап мезананд.
Ва ҳамин ҳаракат аст, ки мегӯяд хушунати маросимии шайтонӣ вуҷуд надорад.
Қурбониён танҳо мехоҳанд таваҷҷӯҳ гиранд ва ҳама чизро ихтироъ мекунанд, ё терапевтҳо
онҳоро ба бовар кардан водор мекунанд ва ғайра.
Ҳоло биёед онро кӯтоҳ гӯш кунем.
"Шантал Фрай – хеле содда: ҳар вақте номи ӯ зикр мешавад, видеоҳои зиёде ҳастанд, ки ӯро нишон
медиҳанд; мо ҳатто дар яке аз чорабиниҳоямон порчае аз яке аз онҳоро ба таври оммавӣ намоиш додем."
Ман ҳамеша танҳо ин порчаро ба мардум медиҳам:
Ӯ мегӯяд, ки дар Кафедрали Барселона дар ҷараёни як маросими шайтонӣ аз ҷониби «се тенор» ва Питер
Александр нисбати ӯ таҷовузи маросимӣ сурат гирифтааст.
Ман фикр намекунам, ки дар бораи ин парванда чизе бештар барои гуфтан вуҷуд дорад.
Оё чизе дигар ҳаст, ки хеле муҳим аст?
Пас, азизаи Шантал, ту ва ҳикояат барои ин комиссия ҳамагӣ 30 сония арзиш доштед, ва сипас онҳо онро хотима доданд.
Наметавонад рост бошад, ки «се тенор» ва Питер Александр шуморо дар Кафедрали Барселона ритуалӣ таҷовуз кардаанд.
Ин моро боз ба мавзӯе бармегардонад, ки мо бо Сандра Раш ҳамакнун муҳокима кардем.
– Аксарияти зиёди наҷотёфтагон мегӯянд, ки шахсони маъруф ва элита дар ин кор даст доранд, ки дар арсаи
байналмилалӣ алоқаҳои қавӣ доранд ва якдигарро пинҳон мекунанд.
Пас, Шантал, ту беш аз 30 сония вақт дорӣ, ки дар ин бора чизе бигӯӣ.
Бале, хуб, ту инро аллакай чанд бор гуфтӣ. Ин хеле ғайритасаввур аст, хеле ғайриимкон аст.
Пас, ин воқеан аз доираи маъмулӣ берун аст ва бовар кардан ба он воқеан душвор аст.
Ва ин дуруст аст, вақте ки шумо кӯдак ҳастед ва инро эҳсос мекунед, ба шумо такрор ба такрор
мегӯянд, он воқеан ба шумо чуқур ҷой дода мешавад:
Агар шумо ягон вақт дар бораи он гап занед, ба ҳар ҳол ба шумо ҳеҷ фоидае нахоҳад расонд, зеро ҳеҷ кас ба шумо бовар намекунад.
Ин воқеан як курпа аст.
Пас, ин мисли ҳимоят аз ҷинояткорон аст ва ҳамзамон яке аз бузургтарин силоҳҳои онҳо мебошад, зеро он чи онҳо мекунанд он
қадар бузург ва аз ҳад гузашта аст, ки барои як шахси оддӣ — ё касе, ки танҳо зиндагии
муқаррарӣ дорад — тасаввур карданаш воқеан душвор аст.
Бале, аммо ҳамин тавр аст. Пас, пеш аз ҳама, ман воқеан мехоҳам бигӯям, ки ман онҷо нестам ва дар бораи таҷрибаҳои худ
нақл намекунам, то ҳарчи бештари одамон ба ман бовар кунанд.
Пас, агар касе мисли Бернд Хардер ба ман бовар накунад, ӯ маҷбур нест ба ман бовар кунад.
Аммо ман инҷо ҳастам, то воқеан мардумро ташвиқ кунам, ки вақте чизе монанди ин мешунаванд, аз худ
бипурсанд: «Агар он воқеан рост мебуд, чӣ мешуд?»
Ҳақиқатан, ман ба шумо ва ба ҳамаи онҳое, ки ҳоло гӯш мекунанд ва тамошо мекунанд, итминон медиҳам, ки агар шумо
ба ин роҳ қадам гузоред, шумо хеле зуд дарк хоҳед кард, ки, мутаассифона, ин ҳанӯз ҳам дуруст аст.
Мутаассифона, мутаассифона. Чаро мутаассифона?
Зеро айни замон, дар ҳамин лаҳза, ҳангоми сухан гуфтан, кӯдаконе ҳастанд, ки инро аз сар мегузаронанд.
Ва агар мо барнамехезем, ба он назар накунем ва ҳамеша бигӯем: «Оҳ, ин ғайриимкон аст»,
пас ин кӯдакон боз ҳам онро эҳсос хоҳанд кард.
Ва ман бовар дорам, ки ин масъулияти мост, ҳамчун ҷомеа, ки ба он назар андозем – ва ман дар инҷо ҳастам, то дар ин бора
сухан гӯям, зеро худам инро таҷриба кардаам – ва ман воқеан мехоҳам ҳамагонро ташвиқ кунам, ки ба он назар андозанд.
Бале, ва шумо воқеан далелҳоеро хоҳед ёфт, ки ин дуруст аст.
Бале, ташаккур, Шантал.
Оё шумо мехоҳед ба мо кӯтоҳ нақл кунед, ки дар Барселона чӣ таҷриба доштед?
Бернд Хардер онро рад кард, зеро ба назар чунин мерасад, ки ин ғайриимкон аст.
Бале, хуб, дар Барселона ҳамин тавр буд – ман, албатта, гумон мекунам, ки шахсони маъруф тамоми Саграда Фамилияро
(базиликаи рум-католикӣ дар Барселона), ки дар маркази шаҳр воқеъ аст, иҷора мегирифтанд ё танҳо захира мекарданд.
– Ва ин рӯйдод 30 апрел буд, ва 30 апрел рӯзи таҷлили зодрӯзи Шайтон аст, ва як маросими хеле калон ва бузург баргузор шуд.
Пас, аз як тараф, ин рӯзи таваллуди Шайтон аст, ва аз тарафи дигар, ин анҷоми он чизест, ки ман онро «таҳсилоти»
худ ҳамчун «Модари Зулмат» меномам – чун қаблан шунидем.
Ва дар ин маросим ман танҳо аз ҷониби шахсони маъруф таҷовуз шудам – чунон ки Бернд Хардер
ҳамон тавр гуфт – «се тенор» ва Питер Александр.
«Се тенор» – дар он замон онҳо ҳанӯз ҳамчун «се тенор» маъруф набуданд.
Пас онҳо он вақт ҳам ҳанӯз консертҳои ҷудогона мегузарониданд.
Аммо он замон аллакай муҳокима мешуд, ки онҳо ниҳоят якҷоя хоҳанд шуд.
Дар чунин чорабиниҳо ман борҳо шунидаам, ки дар оянда чӣ рӯй хоҳад дод ё нақшаҳои онҳо чӣ ҳастанд.
Пас, ҳар се нафар дар он ҷо буданд ва танҳо баъдтар бо ҳам ҷамъ омаданд.
Ва ин ҳолат дар ҷойҳое низ рух медиҳад, ки одамон, шахсиятҳои барҷаста, даъват мешаванд,
ки дар он лаҳза шояд чандон барҷаста набошанд.
Аммо маҳз ба хотири он ки онҳо дар чунин маросимҳо иштирок мекунанд, ба онҳо ваъда дода
мешавад, ки баъд касби худро хоҳанд гирифт.
Ва ман фикр мекунам, ки бо «Се тенор» низ ҳамин тавр шуд, зеро ман бовар дорам, ки онҳо ду ё се сол пас машҳур шуданд.
Боварнопазир.
Бале, қариб ғайриимкон мебуд бовар кардан, агар садҳо ва ҳоло ҳатто ҳазорҳо нафар дақиқ ҳамин изҳоротро намекарданд.
Чуноне ки ман зикр кардам, ман дар ҳуҷҷатҳоям 1 024 гузориш аз наҷотёфтагонро коркард кардам – ва ин комилан даҳшатнок аст.
Дар соли 2022 27 гузориши қурбониён буд, дар соли 2023 аллакай 111 гузориш аз наҷотёфтагон буд, дар соли
2024 — 247, ва имсол 640 гузориши нав сабт шудааст.
Ин як каҷравии экспоненсиалӣ аст ва ин сел ҳеҷ нишонаи камшавӣ нишон намедиҳад.
Барои ҳамин падарам ин идеяи дурахшонро бо Vetopedia дошт, ки наҷотёфтагон аз хушунати
маросимӣ метавонанд дар Vetopedia сабти ном шаванд.
Ин мисли Википедиа аст, аммо он як энсиклопедияи озоди овозҳои мухолиф аст.
Пас шумо метавонед ҳамаи ин гузоришҳоро дар як пойгоҳи додаҳои бузурги байналмилалӣ ҷамъоварӣ карда, онҳоро
намоиш диҳед. Ва ин платформа аллакай ба 21 забон дастрас аст.
Шантал, ман дидам, ки ту аллакай сабти ном шудаӣ.
Ман фикр мекунам, ки ин олиҷаноб аст.
Оё шумо мехоҳед ба дигар наҷотёфтагон ва ба мо кӯтоҳ шарҳ диҳед, ки чӣ гуна бояд сабти ном
кард, ё шояд хоҳед, ки сабти худро нишон диҳед?
Бале, ман хеле мехоҳам.
Дар бахши «Зӯроварии маросимӣ» гузоришҳои кӯтоҳи шоҳидон оварда шудаанд.
Шумо метавонед дар кунҷи болоии рости экран ба «Сабти гузоришҳои шоҳидон» клик кунед ва сипас саволҳои гуногунро ҷавоб диҳед.
Аввалан, хулосаи мухтасари ҳикояи ҳаёти ӯ, инчунин саҳнаҳои ҷиноят, ки дар он ҷо ин ҳодисаҳо рух додаанд, ва
кишварҳое, ки ҷинояткорон дар он ҷо дида шудаанд – агар шумо хоҳед, ки ин маълумотро дохил кунед.
Ман фикр мекунам, ки ин як идеяи олиҷаноб аст ва воқеан мехоҳам ҳамаи наҷотёфтагонро, ки
ҷуръат доранд, ташвиқ кунам, ки чизеро нависанд.
Шумо инчунин метавонед инро беном ворид кунед.
Дар асл, ин барои баланд бардоштани садои мост, то нишон диҳем: «Салом, мо танҳо нестем, мо инҷоем. Мо садои худро баланд
мебардорем ва то замоне ки моро шунаванд, боздошта намешавем.»
Ман бовар дорам, ки моро мешунаванд – ман ба ин бовар дорам – аммо мо ҳанӯз аз тарафи аксарияти бузург нодида гирифта мешавем.
Ва ин воситаест барои ин – онро боз чӣ меноманд?
Лоис: Ветопедия
Бале, дақиқ.
Ва ин роҳи воқеан ҳамеша дар курси ҳама чизҳо боқӣ мондан аст – ва ҳеҷ хатаре барои шумо дар сабти ном шудан нест –
ва барои он ки мо боз ҳам мунтазам садоямонро баланд кунем.
Ман мехоҳам инро ташвиқ кунам.
Бисёр хуб, барои иштирок кардан ва сабти ном шудан бисёр ташаккур.
Шумо инчунин метавонед манбаъҳоро дар Vetopedia ворид кунед.
Дар ин ҷо мо ду китоби шуморо ва маконҳое, ки онҳоро фармоиш додан мумкин аст, мебинем.
Шумо инчунин метавонед видеоҳоро боргузорӣ кунед.
Дар Vetopedia чизе хеле махсус аст: манбаъҳо ҳифз шудаанд, зеро бисёр видеоҳо дар бораи хушунати
маросимӣ пайваста аз интернет нопадид мешаванд!
Мо аллакай тавонистем ин видеоҳоро дар Vetopedia барои бисёр қурбониёни дигар захира кунем, зеро
онҳо аллакай аз платформаҳои дигар нопадид шудаанд.
Бале, бисёр ташаккур, азизаи Шантал, ки дар он ҷо истода, новобаста аз ҳамаи ин ҳамлаҳо, танҳо пеш меравед.
Ҳоло боз бо Ветопедия ҳам!
Ман аз тамоми қалб барои ин гуфтугӯ низ ба шумо ташаккур мегӯям.
Лутфан, ва барои садоқат ва дастгирии шумо нисбати наҷотёфтагон аз хушунати маросимӣ бисёр ташаккур. Бисёр ташаккур.
Хеч гап нест.
Ҳоло мехоҳам ба Марсел Полте гузарам, ки бо бисёре аз наҷотёфтагони хушунати маросимӣ кор
кардааст ва дар бораи ин ҷиноятҳо огоҳӣ меафзояд.
Бурд!
Пас аз хатми факултаи ҳуқуқ, доктор Марсел Полте 15 сол ҳамчун вакили ҳуқуқӣ дар ширкатҳои байналмилалии ҳуқуқӣ,
ки дар соҳаи ҳуқуқи тиҷоратӣ тахассус доштанд, кор кард.
Вай то ҳол ҳамчун вакили мудофеъ кор мекунад.
Илова бар кори худ ҳамчун вакили ҳуқуқӣ, ӯ чанд сол амалияи ғайритабибӣ дар соҳаи психотерапияро роҳбарӣ кард.
Бо ин кор ӯ дар соли 2017 бо мавзӯи зӯроварии маросимӣ-шайтонӣ ошно шуд ва аз он вақт то кунун онро бо шиддат меомӯзад.
Тадқиқотҳояш ва вохӯриҳои зиёдаш бо наҷотёфтагон аз хушунати маросимҳои шайтонӣ ба нашри се китоб оварда расонданд:
«Тартиби нави торики ҷаҳон, ҷилди 1 ва 2» ва «Амак Сами: гузориши дохилӣ аз дӯзахи назорати зеҳнии Monarch»
Китобҳои ӯ бо таҳқиқоти ҳамаҷониба ва истинодҳои густурда хос мебошанд.
Ӯ инчунин бо пешгуфтори худ нашри нашрияҳои наҷотёфтагон аз хушунати маросимиро дастгирӣ кардааст.
Яке аз самтҳои кори ӯ нишон додани он аст, ки чӣ гуна хушунати маросимӣ-шайтонӣ дар культҳо ва барномарезии
назорати зеҳнӣ аз ҷониби хадамоти махфӣ, ба монанди ЦРУ, бо ҳам алоқаманданд ва татбиқ мешаванд.
Инҷо барои эҷоди шахсиятҳои ҷудогона дар кӯдакон ва ҷавонон аз шиканҷа ва зӯроварии шадид истифода
мешавад, то онҳоро сипас мувофиқи мақсад шарт диҳанд.
Салом, Марсел Полте, оё шумо моро мешунавед?
Бале, ман туро комилан мешунавам.
Бисёр хуб, мо шуморо ба 22-юмин AZK хуш омадед мегӯем. Хушҳолем, ки шумо инҷо ҳастед.
Ташаккур, Лоис.
Шумо аллакай дар ин 22-юмин AZK суханрониҳои кӯтоҳ аз Сандра Раш ва Шантал Фрайро шунидед.
Шумо низ бо шумораи зиёди наҷотёфтагон сарукор доштаед.
Оё метавонед дар як презентатсияи кӯтоҳ он чизеро, ки дар китобҳои худ дар мавзӯи хушунати маросимӣ-шайтонӣ ошкор кардаед, ва
далелҳои шумо дар бораи дахолати низомӣ ва ЦРУ ҷамъбаст кунед?
Оё шумо метавонед дар бораи назорати зеҳнӣ MK-Ultra ва ғайра маълумоти бештар диҳед? Ва оё метавонед
мухтасаран шарҳ диҳед, ки назорати зеҳнӣ MK-Ultra чист?
Бале, ман хеле хурсанд мешавам. Ман ин корро мекунам.
Ва ман хурсандам, ки имконият дорам гузоришҳои Сандра ва Шанталро дар контексти васеътар ҷой диҳам.
Зулми маросимӣ ва назорати ақлӣ хушунати систематикӣ мебошанд, ки на танҳо аз амалҳои инфиродӣ
иборатанд, балки дар сохторҳои васеътар ҷой гирифтаанд.
Дар культҳои харобкор, барномаҳои махфии низомӣ ва шабакаҳое, ки дар тӯли наслҳо фаъолият мекунанд.
Ман солҳои зиёд ин маҷмӯаи низомӣ-шайтониро таҳқиқ карда истодаам ва ҳуҷҷатгузорӣ мекунам, ки
чӣ гуна ин соҳаҳо ба ҳамдигар ворид мешаванд.
Китобҳои ман ин натиҷаҳоро ҷамъбаст мекунанд.
Ҳамаи истинодҳои манбаъ ва далелҳо низ дар он ҷо пайдо мешаванд.
Он чизе, ки ман дар поён тавсиф мекунам, бар асоси изҳороти наҷотёфтагон, мисли Шантал ва Сандра, инчунин бар асоси адабиёти
фаровони ихтисосӣ аз ҷониби терапевтҳо, ҳуҷҷатҳои давлатӣ, ки аз рӯйхати махфӣ хориҷ шудаанд, ва тадқиқоти байналмилалӣ мебошад.
Ва зӯроварии маросимӣ, бояд гуфт, аз фанатизми динӣ ё зулми садистӣ бештар аст.
Инҳо амалҳои хушунатомез мебошанд, ки бо ният тарҳрезӣ шудаанд ва ба низоми эътиқодии пинҳонӣ ё шайтонӣ пайравӣ мекунанд.
Ва дар оилаҳои культӣ ин барнома пас аз як насл ба наслҳои баъдӣ интиқол меёбад.
Аз лаҳзаи таваллуд кӯдакон маҷбур мешаванд нақши қурбонӣ ва ҳамчунин нақши ҷинояткорро бар ӯҳда гиранд.
Онҳоро шиканҷа мекунанд, бадрафторӣ мекунанд ва маҷбур мекунанд, ки ҳайвонот ё ҳатто одамонро бикушанд, чунон ки мо ҳоло шунидем.
Мақсади ин кор се ҷузъ дорад. Аввалан, нест кардани шахсият.
Трамаи шадид боис мешавад, ки рӯҳи қурбонӣ пора-пора шавад.
Ва сипас, бар асоси он, дуюм, ташаккули қисмҳои назоратшавандаи шахсият, ки онҳоро «алтерҳо» ё қисмҳои дохилӣ
меноманд ва ки сипас фармонҳои мушаххасро иҷро мекунанд.
Ва сеюм, ки инчунин муҳим аст, пайванди қурбониён бо сохтори ҷинояткор тавассути эҷоди сунъии
ҳисси гуноҳ дар онҳо, инчунин тарс ва садоқат.
Ҳамин тавр қурбониҳо аз таваллуд ба ин сохторҳои культӣ баста мешаванд.
Ва ин механизмҳо дар тадқиқоти осеби ҷисмонӣ даҳсолаҳо тавсиф шудаанд.
Мутахассисони олмонӣ ва байналмилалӣ, аз ҷумла Михаэла Ҳубер ва доктор Элисон Миллер, ин намунаи ҷудошавии маҷбурӣ (боздошти
равонӣ ё ҷудошавӣ – масалан ҳолати монанди транс, ҳисси ғайривоқеият. Ин як реаксияи муҳофизатии мағз аст, ки аксар вақт
дар посух ба стресс ё талаботи аз ҳад зиёд ба вуҷуд меояд) тасдиқ мекунанд, ки мунтазам дар
қурбониёни хушунати маросимӣ мушоҳида мешавад.
Аммо – ва ин хеле муҳим аст – мавҷудияти хушунати маросимӣ на танҳо бо изҳороти
шоҳидон, балки бо маълумот низ исбот карда мешавад.
Гурӯҳи кории «Зӯроварии маросимӣ» дар Олмон дар солҳои 2005 ва 2007 якчанд пурсиш аз равонпизишкон гузаронд.
Дар маҷмӯъ, зиёда аз 200 ҳолат ҳамчун боэътимод эътироф шуданд. Дар онҳо 42 гузориш дар бораи қатлҳо дохил буданд.
Ва Гурӯҳи кории давлатии Юта оид ба сӯистифодаи маросимӣ аллакай дар соли 1992 дар ИМА сохторҳои шабеҳро тасдиқ кард.
Дар ниҳоят, дар миёни бисёр дигарон, таҳқиқоти соли 2016 аз ҷониби Комиссияи мустақили тафтиши
таҷовузи ҷинсӣ ба кӯдакон (UKASK) дар Олмон мавҷуд аст.
Ин таҷрибаҳои 174 мутахассиси психосоциалӣ аз Олмонро, ки гуфта буданд бо қурбониёни хушунати
созмонёфта ва маросимӣ кор кардаанд, боз арзёбӣ кард.
Аз ин миён 69 фоизи ҳодисаҳо ба гурӯҳҳои шайтонӣ марбут буданд.
Ва ин рақамҳо собит мекунанд, ки мо дар бораи ҳолатҳои ҷудогона ҳарф намезанем, балки дар бораи як падидаи
байналмилалӣ, ки такрор мешавад ва дар муҳитҳои касбӣ хеле пеш аз он ки таваҷҷуҳи оммаро ҷалб кунад, сабт шудааст.
Барои фаҳмидани ин механизмҳои хушунати маросимӣ, инчунин бояд бо барномаҳои таърихии назорати зеҳн ошно шуд.
Дар солҳои 1950-ум ЦРУ лоиҳаи MK-Ultra-ро оғоз кард, барномаи тадқиқотие, ки ҳадафаш манипулятсияи шуури инсон буд.
MK-Ultra аз зиёда аз 140 зерлоиҳа иборат буд, ки дар онҳо таҷрибаҳо бар рӯи инсонҳо гузаронида мешуданд ва дар онҳо маводи
мухаддир, асосан LSD, гипноз, зарбаҳои барқӣ, маҳрумият аз хоб ва маҳрумият аз ҳавасҳои
ҳассосӣ, яъне маҳрумият аз стимулҳо, истифода мешуданд.
Ва ҳадаф дар ҳамаи ин таҳияи механизмҳои назорат бар зеҳн ва рафтор буд.
Он чизе, ки дар ҳуҷҷатҳои расмӣ дар бораи MK-Ultra танҳо ишора шудааст, аз ҷониби бисёре аз наҷотёфтагон ҳамчун
таҷрибаи воқеӣ дар доираи маросимӣ гузориш дода мешавад.
Ва он чизе, ки ҳайратовар аст, ин аст, ки усулҳо якхелаанд, ҳадафҳо якхелаанд ва дар баъзе ҳолатҳо ҷинояткорон низ якхелаанд.
Аммо, албатта, наҷотёфтагон аз худи барномаи MK-Ultra низ ҳастанд, ки ҳоло «Лоиҳаи Монарх» ном дорад.
Яке аз онҳо Мэри Спэрроу аст. Изҳороти ӯро дар саҳифаи «50 овозҳо оид ба хушунати маросимӣ»
(https://www.50voices.org/) пайдо кардан мумкин аст.
Аммо инчунин Кэти О'Брайен ва Кэти Гроувз.
Ва аллакай – ки ин низ муҳим аст – дар соли 1995 наҷотёфтагони MK Ultra дар Вашингтон, Д.С. дар назди Кумитаи
машваратии таҷрибаҳои радиатсионии инсон шаҳодат дода буданд.
Протоколҳоро ҳанӯз ҳам пайдо кардан мумкин аст. Ҳеҷ кадоме аз ин идеяи нав нест.
Нуқтаи ҳалкунанда дар он аст, ки хушунати маросимӣ ва MK-Ultra падидаҳои ҷудогона нестанд.
Онҳо бо идеологияи муштарак — сатанизм ҳамчун низоми қудрат ва назорат — муттаҳиданд.
Ва дар ҳарду ҳолат мо низ ҳамон принсипҳои асосиро мебинем: яъне пурра тобех кардани инсон, ғайриинсонӣ сохтани ӯ
тавассути хушунати шадид ва эҷоди абзорҳо, яъне одамоне, ки фармонҳоро иҷро мекунанд, бе он ки баъдтар онҳоро ба ёд оранд.
Равоншинос доктор Коридон Ҳаммонд аллакай дар соли 1992 дар як конфронс дар нутқи ба ном
«Гринбаум» оид ба ин робитаҳо ошкоро сухан гуфт.
Ӯ тавсиф кард, ки чӣ гуна культҳои шайтонӣ ва барномаҳои махсуси хадамоти махфӣ даст ба даст кор мекарданд, то бо ният ҷудошавии
равонӣ (психологикӣ) ба вуҷуд оранд ва ин сохторҳои шахсиятро дар қурбониён барои иҷрои вазифаҳои мушаххас барномарезӣ кунанд.
Аз ин рӯ, бисёре аз наҷотёфтагон мегӯянд, ки ҷинояткорон ҳам дар доираҳои низомӣ ва ҳам дар доираҳои истихборотӣ,
инчунин дар культҳо ҷойгир буданд – ба ибораи дигар, онҳо, гӯё, ду чеҳраи як идеология буданд.
Яке аз намунаҳои барҷаста лейтенант-полковник Майкл Акино аст, ки ҳамчунин саркоҳини Маъбади Сет
буд. Эҳтимолан бисёриҳо бо номи ӯ ошно ҳастанд.
пурра шайтонпараст, ҳа!
Асоси ин назорат, метавон гуфт, ҷудошавӣ, ҷудокунӣ аст.
Трамаи шадид, ки аксаран такрор мешавад, ниҳоят шуурро ба қисмҳои ҷудогона тақсим мекунад.
Ва ин қисмҳои дохилиро сипас содиркунандагон метавонанд махсусан бо ҳувиятҳои нав, вазифаҳо ва ангезандаҳо таъин кунанд.
Ва хеле мухтасар дар бораи муҳимтарин усулҳое, ки чӣ гуна ин кор мекунад ва чӣ гуна амалӣ мешавад.
Ин, аввалан, «индуксияи травма» тавассути шиканҷа, дард, зӯроварӣ, зарбаҳои барқӣ ё ҳатто таҷрибаҳои наздик ба
марг, ба монанди ғарқшавӣ; инчунин гипноз ва сугестия мебошад.
Ҳамаи ин бо рамзҳо, рақамҳо ё силсилаи ҳарфҳо, масалан «кодҳои алифбо», омехта мешавад, сипас ин маҳрумият аз стимулҳо, масалан
дар зарфҳо ё камераҳо, ки ба он чи дар сериали «Stranger Things» тасвир шудааст монанд
аст; он аз таҷрибаҳои воқеӣ илҳом гирифтааст.
Сипас доруҳо, аксаран ҳамроҳ бо зарбаҳои барқӣ, барои баланд бардоштани қобилияти таъсирпазирӣ, яъне
қобилияти таҳти таъсир қарор гирифтан, татбиқ мешаванд.
Ва инчунин барномарезӣ тавассути маросимҳо вуҷуд дорад, ки дар он ҷинояткорон сатҳи рӯҳониро тақлид мекунанд, то чунин
сохторҳои қудратии ғайриоддиро дар қурбониёнашон ҷойгир кунанд.
Дар таҳқиқоти ман, сипас ин механизмҳоро бо ҳуҷҷатҳои MK-Ultra, ки аз ҳолати махфӣ берун оварда шуда буданд, муқоиса кардам.
Ва асосҳо, метавон гуфт, хеле возеҳ ҳуҷҷатгузорӣ шудаанд.
Яке аз унсурҳои марказии бисёре аз гузоришҳои қурбониён барномаҳои ба ном худвайронсозӣ ё худкушӣ мебошад, ки барои назорати
доимии қурбонӣ ва пешгирии ҳар гуна ошкорсозӣ хизмат мекунанд.
Барномаҳо сипас тавассути калимаҳои калидӣ ё рамзҳо, садоҳои муайян ё мусиқӣ, ё тамос бо шахсони муайян ё
муассисаҳо, масалан дар доираи терапия, фаъол мешаванд.
То ки вақте қурбонӣ дар бораи таҷрибаҳояш ҳарф мезанад, онҳо ногаҳон ба паника меафтанд ё ба худ зарар мерасонанд, зеро
як қисми онҳо барномарезӣ шудааст, ки ҳақиқатро ҳифз кунад.
Нақшҳои дигари ин қисмҳои дохилӣ хабарнигор, ҷазодиҳанда ва ҳатто барномасозро дар бар мегиранд.
Марсел, метавонам як лаҳза шуморо халал расонам?
Хеч гап нест.
Мо мусиқидон ва актёронеро дидаем, ки ҳама худкушӣ кардаанд. Ва ҳамеша фикр мекунӣ: «Онҳо ҳоло
шӯҳрат доранд, пул доранд. Пас чаро худро мекушанд?»
Оё ин ба он «барномаи худкушӣ» рабте дорад? Магар онҳо мехоҳанд ҳама чизро ошкор кунанд ва ногаҳон ин барнома фаъол шавад?
Бале, ин саволи хеле дуруст аст ва ҳамчунин мушоҳидаи хеле муҳим, махсусан вақте ки сухан дар бораи ситораҳои маъруф
меравад, ки, чунон ки шумо аллакай зикр кардед, мардум мегӯянд:
Онҳо сарват доранд, онҳо таваҷҷӯҳ доранд, онҳо воқеан бояд хушбахт бошанд, гарчанде ки
ин, албатта, бо як миқдор стресс ҳамроҳ аст.
Шояд дар баъзе ҳолатҳо – махсусан вақте ки ба назар мерасад, ки касе мехоҳад сирро ошкор
кунад – чунин барномаҳо фаъол карда шаванд.
Албатта, дар паснигаҳ исбот кардани ин душвор аст.
Бо вуҷуди ин, ман бовар дорам, ки инҳо бештар ҳолатҳои ҷудогонаанд.
Дар баъзе ҳолатҳо воқеан осон аст тахмин кардан, махсусан дар бораи онҳое, ки аллакай изҳор кардаанд, ки
мехоҳанд дар бораи масъалаҳо сӯҳбат кунанд ё аллакай баъзе масъалаҳои муҳимро матраҳ кардаанд.
Аммо дар бисёр ҳолатҳо дар паси он чизе дигар хоҳад буд.
Ва бояд аз худ пурсид: «Ин ихтилофи бузурги даруние, ки ин чеҳраҳои маъруф доранд ва ки ниҳоятан ба худкушӣ меорад, чист?»
Аммо ин боис мегардад, ки доираҳо боз ҳам ториктар ё ҳамон қадар торик шаванд, ки дар он ҷо
бояд аз худ пурсид: «Нархи ин шуҳрат чӣ буд?»
Ва дар натиҷа оё дар ботин ихтилофҳои виҷдон ба вуҷуд меоянд, ё шояд ҳатто механизмҳое ҳастанд, ки аз ин усулҳои назорати
зеҳн, ки ман тавсиф кардам, фаротар мераванд, то чунин одамонро, ба ибораи дигар, дар сатҳи хеле, хеле амиқ ғулом созанд?
Ин аз доираи ин мақола берун меравад, аммо ин нуқта хеле, хеле муҳим аст.
Ташаккур, хеле хуб, ҳа.
Бале, аз барномаи худкушӣ ба манзараи васеътар мегузарем.
Яъне: инҳо на танҳо наҷотёфтагон аз Олмон ё, мисли Шантал Фрай, аз Швейтсария ҳастанд, балки аз бисёр кишварҳои
дигар низ, ба монанди Шоҳигарии Муттаҳида, Иёлоти Муттаҳида, Нидерланд, Австралия ва Швейтсария.
Дар маҷмӯъ, метавон гуфт, ки дар саросари ҷаҳон гузоришҳое бо намунаҳои шабеҳ вуҷуд доранд – мухтасаран ҷамъбастшуда.
Дар аксар ҳолатҳо, худи аъзои оила гунаҳкорон ҳастанд.
Ҷойҳои содиршавии ҷиноятҳо иборатанд аз вилаҳои хусусӣ, калисоҳо, ҳуҷраҳои зеризаминӣ, иншооти низомӣ ва ҷангалҳо.
Сипас назорати зеҳн, тиҷорати инсон, порнографии кӯдакон, фоҳишагӣ ва он чи «филмҳои снуф» номида мешаванд ,
инчунин пайвандҳо байни ин култи маҳаллӣ, ки дар он ҷо ин амалҳо рух медиҳанд, ва шабакаҳои байналмилалӣ вуҷуд доранд.
Ва тамоми ин сохторҳо боз бо ҷинояти муташаккил ҳамсари ҳам меоянд, инчунин бо соҳаҳои давлатӣ ё низомӣ, ки
дар он ҷо таҷрибаҳо бар рӯи инсонҳо гузаронида мешаванд.
Яке аз мисолҳое, ки Шантал Фрай зикр кардааст, иртибот бо пойгоҳи низомии ИМА «Даггер Комплекс» дар
Дармштадт аст, ки дар он ҷо ӯ чунин таҷрибаҳоро дошт.
Аммо, масалан, Кэти О'Брайен инчунин шумораи зиёди пойгоҳҳои низомии ИМА-ро ҳамчун маконҳои
ҷиноят ва инчунин муассисаҳои NASA-ро номбар мекунад.
Дар китоби ман «Uncle Sam's» ман изҳороти Кэти Гроувсро таҳлил мекунам, ки дар видеоҳо дар бораи таҷрибаҳои худ дар он
чизеро, ки «фабрикаи снуф» меноманд, нақл мекунад, ки дар он филмҳое истеҳсол мешуданд, ки куштани кӯдаконро нишон медиҳанд.
Ӯ тавсиф мекунад, ки чӣ гуна ин кӯдакон дар як муассисаи зеризаминӣ дар Техас ба таври систематикӣ
бадрафторӣ карда шуданд, шиканҷа шуданд ва кушта шуданд.
Ва тибқи изҳороти ӯ, ин муассиса таҳти назорати ЦРУ буд, ки мегӯянд шабакаи байналмилалии тиҷорати кӯдаконро идора мекунад.
Таҷрибаи тамошои дурдаст, ки аз ҷониби ӯ супориш дода шуда буд, тавонист мавҷудияти ин иншоотро бе ягон шубҳа тасдиқ кунад.
Ва гарчанде ки санҷидани ин изҳорот душвор аст, ҷуз аз ҷиҳати «дидани дурдаст», бояд гуфт, ки онҳо дар бисёр ҷузъиёт бо
ҳисоботи дигар наҷотёфтагон мувофиқат мекунанд, махсусан вақте ки бо унсурҳои маросимӣ, заминаи
низомӣ ва усулҳои мураккаби барномарезӣ омехта мешаванд.
Дар баъзе ҳолатҳо наҷотёфтагон, ки якдигарро намешиносанд, ҳамон ё ҷойҳои мушаххаси
содиршавии ҷиноятҳоро ё ҷинояткоронро номбар мекунанд.
Дар рафти тадқиқоти ман ман инчунин дархости FOIA-ро, яъне дархости маълумот тибқи
Қонуни озодии иттилоот ИМА, ба ЦРУ ирсол кардам.
Ва сипас ман озодсозии ҳамаи ҳуҷҷатҳоро, ки ба наҷотёфтаи MK-Ultra Кэти О'Брайен марбутанд, дархост кардам.
Ва посухи ЦРУ хеле ҷолиб аст.
Он чунин навишта шуда буд: «Мавҷуд будан ё набудани ҳуҷҷатҳоро на тасдиқ кардан мумкин аст ва на рад кардан.»
Мавҷуд будан ё набудани чунин ҳуҷҷатҳо ҳоло махфӣ дониста мешавад ва аз ошкорсозӣ ҳифз карда мешавад.
Ва агар шумо дар бораи ин ҷавоб фикр кунед, ин маънои онро дорад, ки изҳороти расмӣ чунин аст:
Ба назар мерасад, ки ҳуҷҷатҳо ҳастанд, аммо бо сабаби амнияти миллӣ онҳоро ошкор кардан мумкин нест.
Дар акси ҳол онҳо танҳо мегуфтанд: «Ҳеҷ сабт ёфт нашуд». Ба ибораи дигар, «Ҳеҷ чиз нест».
Ва худи он ки дар бораи Кэти О'Брайен ягон маълумот вуҷуд дорад, аллакай нишонаи хеле қавӣ аст,
ки дар ҳикояи ӯ, масалан, ҳақиқат вуҷуд дорад.
Ғайр аз ҷанбаҳои равонӣ ва техникӣ, бояд гуфт, ки заминаи маънавӣ ва идеологӣ низ нақши хеле марказӣ дорад.
Бисёре аз ҷинояткорон худро узви як тартиби шайтонӣ ё лусифериён мешуморанд, ки тавассути азоб, марг ва
зери по кардан қудрат ба даст оварданро ҳадаф дорад.
Барои онҳо, ин маросимҳо бештар аз рамзӣанд.
Онҳо ба энергия ё қудрате бовар доранд, ки метавон онро тавассути ин қурбонӣ ба даст овард.
Ва маҳз ҳамин эътиқод аст, ки дар оилаҳои культӣ аз насл ба насл интиқол меёбад ва бо ҷаҳонбинии элитарӣ ҳампеч мегардад:
Яъне, интихобшудагон – аз назари онҳо – аз дигар одамон болотаранд, ҳарчанд онҳо аз сабаби
афзалияти шумораашон аз ин одамон низ метарсанд.
Бале.
Оқибатҳо барои қурбониён, яъне қурбониёни ин системаҳо, низ муҳиманд.
Онҳо аз оқибатҳои вазнини травма, ба монанди диссотсиатсияи мураккаб , флешбэкҳо – ки Сандра ва Шантал зикр
карданд – ихтилолҳои изтиробӣ ва рафтори маҷбурӣ ранҷ мекашанд.
Дар натиҷаи солҳо зӯроварӣ метавонад бемориҳои ҷисмонӣ ба вуҷуд оянд.
Ва аксар вақт буҳронҳои амиқи ҳувият низ.
Ва бисёре аз қурбониён бинобар ин сохтори шахсияти диссосиатсионӣ, ки аз ҷониби ҷинояткорон пешбинӣ шудааст, инкишоф медиҳанд.
Пас шумо дорои маҷмӯаи доимии чунин шахсиятҳои зиёди дарунист, ки ҳамчунин ба таври берунӣ низ зоҳир мешаванд.
Пас, вақте ки мо дар бораи хушунати маросимӣ ва назорати зеҳн сӯҳбат мекунем – ва ман оҳиста-оҳиста ба анҷом мерасам – ин на
танҳо масъалаи ошкор кардани ҳолатҳои инфиродӣ аст, балки саволи марказӣ дар он аст, ки ин қудратҳо то чӣ андоза дар
бораи шуури инсон медонанд ва сипас чӣ гуна аз ин дониш сӯиистифода мекунанд, то ба ҳадафи мушаххас ноил шаванд.
Яъне, таъсиси он чизеро, ки онҳо онро империяи ҷаҳонии шайтонӣ мешуморанд.
Аз ин рӯ, хеле муҳим аст, ки мо таҳқиқоти мустақил дар бораи диссоциация ва барномасозии асосёфта бар травма дошта бошем
ва барои наҷотёфтагон фазоҳои бехатар фароҳам оварда шаванд.
Вале ҳамчунин ҷасорат лозим аст, ки дар саросари марзҳои муассисавӣ якҷоя кор кунем,
зеро хомӯшӣ танҳо ҷинояткоронро ҳимоят мекунад.
Маориф ва огоҳӣ қадами аввалин барои шикастани ин давра мебошанд.
Ва кори ман низ ҳамчун саҳм барои фаҳмиши ҳамаҷонибаи ин механизмҳо пешбинӣ шудааст.
Зӯроварии маросимӣ масъалаи канорӣ нест, балки инъикоси он аст, ки чӣ рӯй медиҳад, вақте гурӯҳҳои махфӣ ва оғутии
беэътибор дар ҷомеаи мо беэътибор нуфузашонро васеъ мекунанд.
Бале, ҷаноб.
Ин боз як сабаб аст, ки мо бояд ба худ назар андозем, қурбониёнро ҷиддӣ гирем ва боварӣ
ҳосил кунем, ки ин натиҷаҳо ба омма эълон шаванд.
Дар ниҳоят, ин озодии ҳар як шахсро таҳдид мекунад.
Зӯроварии маросимӣ ва назорати зеҳн, ки аллакай дар лексия зикр шудаанд, ифодаҳои як идеяи харобкоронаи якхелаанд: ки инсонро
метавон назорат кард, шикаст дод ва рӯҳашро тасарруф кард.
Вале ҳар ҳақиқате, ки ошкор мешавад ва, метавон гуфт, ҷанбаи мусбати тамоми ин масъала аст, ин низомиро заиф мекунад.
Равшанӣ аз охир оғоз меёбад, вақте ки мо ин чизи ғайримуқаррариро ба сухан меорем ва махсусан наҷотёфтагон –
мисли Сандра ва Шантал – ҷуръат мекунанд, ки сухан гӯянд.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки платформаҳои монанди ин хеле муҳиманд. Пас, боз як бор ба ҳамаи шумо ташаккур.
Ва ман мехоҳам ба ҳамаи онҳое, ки гӯш мекунанд, барои омодагии онҳо ба гӯш кардан, инчунин барои нигаристан
ва набастани чашмонашон ташаккур гӯям. Бисёр ташаккур.
Бале! Ташаккур!
Ташаккур, Марсел. Дар тӯли чанд дақиқа шумо воқеан он чизеро, ки падари ман дар оғози ин конфронс гуфт, ба ҳам пайваст кардед.
Ӯ бо истифода аз даҳсолаҳои таҳқиқоти мо нишон дод, ки ин сохторҳои пинҳонӣ дар ниҳоят реша дар шайтанат доранд.
Ва мо аз даҳони худи онҳо шунидаем, ки онҳо мехоҳанд як тартиби ҷаҳонии шайтонӣ барпо кунанд.
Аммо онҳо камшуморанд.
Мо нисбат ба онҳо хеле болотар ҳастем, агар танҳо инро дарк кунем!
Агар танҳо нур метавонист ворид шавад, пас ин тамоми сохтори ҷиноятӣ фурӯ мепошид. Ва мо ба он нуқта хеле наздик ҳастем.
Ва бинобар ин: агар шумо ҳама ин лексияро ва тамоми AZK-ро паҳн кунед, то нури ҳақиқӣ тоб
ёбад, пас ин тартиби ҷаҳонии шайтонӣ фурӯ мепошад.
Ташаккур барои муборизаи шумо барои баланд бардоштани огоҳӣ ва ошкор кардани ин амалҳои шафқатсиз.
Тамошобинони мо ҳоло низ аз худ мепурсанд: чӣ гуна имконпазир аст, ки чунин ҷиноятҳо аз ҷониби полис
таъқиб нашаванд ва аз ҷониби судҳо ҷазо нагиранд?
Ва дар ин масъала ман мехоҳам ба Уве Кранц гузарам.
Уве Кранц корманди пулис, маслиҳатгари калони вазирӣ (бознишаста) ва собиқ президенти
Идораи пулиси ҷиноятии давлатии Тюрингия мебошад.
Ӯ дар Европол коршиноси миллӣ буд.
Ҳамчун коршиноси масоили амният ва терроризм, ӯ мунтазам мақолаҳоро дар чандин васоити ахбори омма нашр мекунад.
Уве Кранц беш аз 50 сол боз бо ҷинояти муташаккил, экстремизм ва терроризм мубориза мебарад.
Дар давраи фаъолияти худ дар мақом, ӯ махсусан ба ҳифзи кӯдакон содиқ буд.
Ин вақте равшан мешавад, ки шумо ба соҳаҳои фаъолияти касбии ӯ назар афканед:
Ӯ дар сатҳи миллӣ ва байналмилалӣ намояндаи умури ҷавонон, пешгирии ҷиноятҳо, мубориза бо хушунати ҷинсӣ
нисбати кӯдакон ва тиҷорати инсон ва узвҳо буд ва дар кори ассотсиатсияи сиёсати ҷиноятӣ иштирок дошт.
Дар вебсайти шахсии худ Уве Кранц мақолаҳоро дар мавзӯъҳое мисли «таҷовузи ҷинсӣ ба кӯдакон» ва «назорати зеҳн» нашр мекунад.
Ҳамчун тафтишгари ҷиноятӣ, ӯ дар бораи «давлати амиқ» маълумот медиҳад ва аз ҳолати
нафақааш рӯйдодҳои кунунии ҷаҳонро мушоҳида мекунад.
Вай инчунин ҳамчун узви симпозиумҳои матбуотӣ ва суханрон дар онҳо, ки аз ҷониби созмонҳои маъруф монанди Axion Resist ва MWGFD
e.V. (Мутахассисони тиб ва олимон барои саломатӣ, озодӣ ва демократия) ташкил
шудаанд, таҷриба ва дониши худро саҳм мегузорад.
Инҳо бо мақсади ҳифзи некӯаҳволии кӯдакон ва таъмини озодӣ ва ҳокимияти қонун таъсис дода шуданд.
Дар ин ҷо ӯ дар мавзӯъҳое, аз ҷумла ҷинояти педофилӣ, ҷинсигардонии барвақтӣ ва тиҷорати кӯдакон сухан гуфт.
Барои ман шарафи махсус аст, ки ин тафтишгари ҷиноии ботаҷриба, Уве Кранц, ро дар 22-юмин AZK истиқбол кунам.
Ҳамаи шараф ба ман тааллуқ дорад.
Хуб аст, ки ту инҷо ҳастӣ.
Бале, шумо ним аср таҷрибаи тафтишоти ҷиноятӣ дар мубориза бо хушунати ҷинсӣ нисбати кӯдакон доред.
Ҳамчун корманди пулис ва ҳатто ҳамчун машваратгари баландпояи вазоратӣ ва сардори Раёсати тафтишоти
ҷиноии Тюрингия, шумо дар пешсафи ин тафтишотҳо будед.
Ин маънои онро дорад, ки ба шумо ҳодисаҳо хабар дода шуданд ва шумо онҳоро тафтиш кардед. Аммо пас чӣ шуд?
Мушкилот дар он аст, ки далелҳо бояд аввал пешниҳод шаванд, то парванда ба Прокуратураи давлатӣ ирсол гардад, ки дар он ҷо
қабул шуда, ба айбнома табдил дода шуда, ба суд пешниҳод гардад.
Ва мутаассифона, дар ин роҳ нокомиҳои зиёде рух медиҳанд.
Ин ноумедкунанда аст, вақте ки шумо касеро субҳ боздошт мекунед ва сипас боз дар нисфирӯзӣ бо ӯ вохӯрӣ мекунед.
– Ман инро тасвир кардаам: субҳ боздошт шуд, нисфирӯзӣ озод шуд.
Масалан, мо аксар вақт бо мушкилот рӯ ба рӯ мешавем, ки полис хеле зуд ба макони қатл
мерасад ва сипас тафтиши қатлро оғоз мекунад.
Ва сипас, дар роҳ ба дафтари прокурори давлатӣ, қатл ба зарари ҷисмонӣ, ки боиси марг мегардад, табдил меёбад.
Пас, дар шароити муайян, шумо метавонед ба як моддаи комилан дигари қонунӣ ва мушкилоти комилан дигар дучор шавед.
Ё вақте ки, мисли дар парвандаи охир, таҷовузгароне, ки таҷовузи гурӯҳӣ карда буданд, бо шодмонӣ ва свистзанӣ аз
додгоҳ берун мешаванд, зеро додрас 100 фоиз бовар надорад, ки духтар шояд розӣ нашуда бошад.
Аз ҳамин ҷо тамоми ин масъала каме шубҳанок мешавад.
Ва имкониятҳои зиёде вуҷуд доранд, ки мурофиаҳоро қатъ кунанд ё онҳоро ба бистарӣ шудан
дар беморхонаи равонӣ табдил диҳанд ва ғайра.
Пас дар ҷое дар тиҷорат ихтилоф вуҷуд дорад ва, мутаассифона, ҳамин тавр аст.
Ин қурбониҳо бояд бо эҳтиёт ва ҷиддӣ баррасӣ шаванд.
Шумо ҳақ доред, ки полис ва низоми адолат бо шумо дуруст муносибат кунанд.
Ташаккур барои изҳоротатон. Шумо инчунин ба ном «ҷинояти педофилӣ» ва робитаҳое, ки мегӯянд то «доираҳои болоӣ»
мерасанд, ишора кардед. Дар ин замина чӣ мушоҳидаҳо доред?
Бале, пас биёед чунин тахмин кунем: ман ҳамеша парвандаи Дютроро дар презентатсияҳои PowerPoint-и худ дохил мекунам.
Шумо, бешубҳа, бо парвандаи Дютро ошно ҳастед.
Як педофили бельгиявӣ, ки дар зиндон ёздаҳ кӯдакро кушт ва ду нафарашонро бо гуруснагӣ ба марг расонд.
Зеро ӯ ҳангоми дар зиндон буданаш ҳеҷ чизро ошкор накард ва сипас кӯдакон аз гуруснагӣ мурданд. Як ҳодисаи воқеан даҳшатнок.
Як қатор шоҳидон ё дар садамаҳо даргир шудаанд, ё дар шароити шубҳанок фавтидаанд, ё ҳар чӣ бошад.
Ва парвандаи Дютро аллакай собит кардааст, ки ҳамаи сатҳҳои ҷомеа дар ин шабакаҳои таҷовузи кӯдакон даст доштанд.
Пас ин бевосита ба сатҳи болоии сиёсат, ба сатҳи болоии фарҳанг, телевизион ва ВАО расид.
Ин раванд ба худи мушкили аслӣ баробар буд.
Чӣ Эпштейн бошад, чӣ набошад, ин дақиқан ҳамон чиз аст.
Дар Эпштейн низ онҳо то сатҳҳои болоии сиёсат, шоу-бизнес, прокурорҳо – ки кас намедонад боз чӣ –
мансабдорони баландпоя ва сиёсатмадорон робита доранд.
Онҳо бо «Дидди» Шон Комбс, ки низ хеле маъруф аст, ҳамин корро карданд. Ҳоло ӯ аллакай
чор сол ва ду моҳ боз дар зиндон нишастааст.
Дар асл ин маҳкумият бехатар аст, зеро тамоми соҳаи ҷинояти ташкилёфта ба таври оддӣ хориҷ карда шудааст.
Гуфта мешуд, ки мо парвандаро қатъ мекунем ва ӯро танҳо барои як мавриди зӯроварӣ нисбати
дӯстдухтар ё ҳамсараш гунаҳгор хоҳем донист.
Ва сипас тамоми раванд ба як қисмати хурд коҳиш дода шуд.
Дар бисёр ҳолатҳо чунин равандҳо бо қасд пора-пора карда мешаванд.
Дар соли 1995 дар Англия мо як мурофиаи бузург доштем. Онро инчунин бонкҳо, сиёсатмадорон, ВАО,
магнатҳои бузург ва ҳамаи дигар имконпазир пӯшиш доданд.
Дар тӯли солҳо ин раванд хурдтар ва хурдтар мешуд, то дар ниҳоят ҳеҷ чиз намонд.
Дар ниҳоят, инҳо парвандаҳои ночиз буданд – онҳоро ҷудо карда, ба қисмҳои хурд, яъне ба қисмҳои ҳуқуқии хурд
тақсим мекунанд ва дар натиҷа дигар моҳияти зиёд намемонад.
Ин табиатан шубҳаеро ба вуҷуд меорад, ки дар ин ҷо таъсир расонида мешавад. Инро наметавон бетафовут рад кард.
Оё шумо низ ин принсипро дар минтақаи худ мушоҳида кардаед, чун ҳоло бо Эпштейн, Дютро ва П. Дидди ва ғайра рӯй додааст?
Принсипҳо дар ҳама ҷо якхелаанд, новобаста аз кишвар.
Шумо бояд тахмин кунед, ки ин зӯроварии ҷинсӣ нисбати кӯдакони хурдсол, духтарон ва наврасон дар
саросари Аврупо ва дар тамоми ҷаҳон рух медиҳад.
Агар ба NCMEC назар андозед, масалан – Маркази Амрикоии гузоришдиҳии кӯдакони гумшуда ва дучори зӯроварӣ
– чор ё панҷ сол пеш он ҳанӯз 50 000 парванда дошт.
Ҳоло ҳар сол ба мо 205 000 ҳолат гузориш дода мешавад.
Аҷоиб!
Аммо мо як чароғи хурд ҳастем.
Агар шумо он чизеро, ки NCMEC ба Осиё, ба Ҳиндустон ва ба Покистон гузориш медиҳад,
муқоиса кунед, пас мо қариб ба миллионҳо мерасем.
Ин равшан нишон медиҳад, ки ин мушкили ҷаҳонӣ аст, на танҳо мушкили олмонӣ, на танҳо мушкили бельгиявӣ ва на ягон чизи дигар.
Ман инчунин шунидаам, ки таҳқиқоти расмии зиёде дар бораи зӯроварӣ дар культҳо вуҷуд доранд.
Метавонед дар чанд ҷумла шарҳ диҳед, ки дар изҳороти расмӣ чӣ гуфта шудааст?
Тадқиқотҳо бисёранд. Бовар кунед, дар ин соҳа бахусус тадқиқотҳои бепоён мавҷуданд.
Ман шахсан дар солҳои 2020 ва 2021 ду таҳқиқот барои Парлумони Аврупо навиштам, ки дар онҳо ҳамаи ин маълумотро ҷамъ овардам.
Ва ман гуфтам: «Хуб, чӣ чизро метавон беҳтар кард? Чӣ чизро метавонем осонтар кунем? Аз куҷо оғоз кунем?»
– Ва баръакс, баръакс анҷом дода шудааст.
Боз як марказ таъсис ёфт, маркази мубориза бо хушунати ҷинсӣ нисбати кӯдакон. Бум.
Ҳоло дар паҳлуи Европол ва ғайраву ғайра мо боз як марказ дорем.
Мо дар ҳама ҷо намояндагон дорем ва дар ҳама ҷо таҳқиқотҳо дорем.
Дар соли 2011 як таҳқиқоти аҷоиб оид ба ҷорӣ намудани директиваҳои Иттиҳоди Аврупо барои мубориза
бо хушунати ҷинсӣ нисбати кӯдакон гузаронида шуд.
Ва он дар соли 2016 арзёбӣ шуд. Ин як таҳқиқоти хуб аст.
Таҳқиқоти дигари WeProtect низ буд. (https://www.weprotect.org/)
Ин низ як таҳқиқоти хуб буд; он танҳо бояд идома дода ва амалӣ мешуд.
Фақат лозим буд, ки аз он чизе созанд!
Тадқиқоте гузаронида шуд, ки он навишта шуд ва хонданаш низ лаззатбахш буд, бо аксҳои зебо, графикаи зебо ва ҳамаи он чизҳо.
Аммо татбиқот одатан нокифоя аст.
Пас на танҳо таҳқиқот дар бораи ҳолатҳои ногуфташуда нокифоя аст, балки иродаи сиёсӣ барои
таҳқиқи амиқи ин масъалаҳо низ вуҷуд надорад.
Масъала ин нест, ки қонунҳо кам бошанд, ва албатта таҳқиқотҳо низ кам нестанд.
Не, ту бояд ин корро анҷом диҳӣ! Ту бояд ин корро анҷом диҳӣ ва мехоҳӣ ин корро анҷом диҳӣ!
Шумо инчунин бисёр дар бораи таълими ҷинсӣ дар синни барвақтӣ дар боғчаҳо ва мактабҳо
сӯҳбат мекунед. Дар ин бора чӣ метавонед бигӯед?
Бале, таълими ҷинсӣ дар кӯдакии барвақтӣ соҳаи махсусест, ки маро махсусан ба ҳайрат овард, зеро он аз ҷониби Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ (WHO) дар ҳамкорӣ бо Маркази федералии Олмон оид ба таълими тандурустӣ таҳия шудааст.
Аз 13 феврали соли ҷорӣ (2025) он «Институти федералии тандурустии ҷамъиятӣ» ном дорад.
Он ҳуқуқҳои бештар, имкониятҳои бештар ва метавонад ҳатто бештар кор кунад, махсусан дар ҳифзи иқлим.
Ва ин ду нафар ин дастурҳоро оид ба он ки чӣ гуна кӯдакони хурдсолро «аз ҷиҳати ҷинсӣ таълим» диҳанд, таҳия кардаанд.
Идеяи асосӣ дар ин аст, ки кӯдак – пас аз он ки то таваллуд аборт кардани он мумкин аст, ки ин як ҷониби баҳс аст –
баъд аз таваллуд фавран ҳамчун мавҷуди ҷинсӣ тамға мешавад, ки ҳар вақт метавонад таҷовуз шавад.
Ва ин он қадар девонагист, ки шумо ҳатто наметавонед онро тасаввур кунед.
Ва бадтаринаш он аст, ки ин дастурҳои BZgA аз Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бар асоси натиҷаҳои илмӣ таҳия шудаанд.
Ва ҳоло лутфан ба натиҷаҳои илмӣ назар андозед ва бубинед, ки ин аз куҷо сарчашма мегирад. Ин аз Кинси сарчашма мегирад.
Марде, ки дар солҳои 1960 гузориши бадномшудаи Кинсиро дар бораи озодии мардон ва занон навиштааст.
Аз он вақт ба баъд воқеан ҳама чиз ба поён рафт.
Дар он замон мафҳуми иҷозати ҷинсӣ аллакай шакл мегирифт.
Бепарвоӣ нисбати кӯдакон ва алоқаи ҷинсӣ бо кӯдакон имконпазир ва маъмул аст ва иҷозат дода мешавад.
Суханони қабеҳ ворид карда шуданд. Ва ин шахс, Кинси, як қатор озмоишҳоро гузаронд.
Ва ман як қатор озмоишҳоро дидаам, ки дар онҳо кӯдаки чорсоларо 24 соат шиканҷа карданд, то 27 оргазм ба даст оранд.
Фақат тасаввур кунед. Ӯ ҳар дафъае, ки кӯдак фарёд мезад, гиря мекашад ё ларзиш мегирад, онро ҳамчун оргазм тавсиф мекард –
кӯдаки чорсоларо 24 соат азоб медод, то даме ки ягон вокуниши ҷисмонӣ рух диҳад – ва сипас
он вокуниши ҷисмонӣ ҳамчун оргазм муайян мешуд.
Ва сипас онҳое буданд, ки ин корро мекарданд, ки кӯдаконро зӯроварӣ мекарданд. Баъзеи онҳо проститутёрҳо буданд,
баъзеи дигар собиқ маҳбусоне буданд, ки озод шуда буданд.
Шумо бояд ҳамаи инро таҳқиқ карда, филтр кунед.
Ва сипас ба худ мегӯед: «Салом, ин чист? Донишҳои илмӣ?»
Ин комилан хушунати кӯдакон аст, хушунати ҷинсӣ алайҳи кӯдакон таҳти ниқоби тадқиқот.
Ва сипас ӯ шогирдони мувофиқ дошт.
Пас аз он Кинси Кентлерро дошт. Гузориши Кентлер буд.
Сипас Сиелрт буд. Ва сипас боз яке, ахирантар, буд.
Онҳо ҳама аз як хонаи идеологӣ меоянд.
Шумо бояд ба назар гиред. Кинси онро оғоз кард.
Сипас онҳо донишгоҳҳо, коллеҷҳои техникӣ ва муассисаҳои махсуси омӯзиширо «забт» карданд.
Ва ҳоло наслҳои равоншиносони иҷтимоӣ, равоншиносони фарҳангӣ ва дигар соҳаҳо пай дар пай ба вуҷуд меоянд, дар идораҳои
ҳифзи иҷтимоӣ ва мақомоти маориф дар ҳама ҷо ҷой мегиранд ва кори худро дар рӯҳияи омӯзиши худ идома медиҳанд.
Аҷоиб!
Ба назари ман, ин комилан абсурд аст.
Ва агар шумо бубинед, ки ин роҳнамоҳо чӣ талаб мекунанд – аз синни сифр то чорсолагӣ кӯдак бояд
мастурбацияи ҷинсиро ёд гирад. Аз синни сифр то чорсолагӣ!
Албатта, ман ҳайронам, ки кадом муаллим ин корро мекунад ва чӣ гуна онро иҷро мекунад?
Ва ҳоло дар Швабиш-Халл 17 маркази нигоҳубини рӯзона ҳастанд, ки дар муассисаҳои худ минтақаҳои
шахсии омӯзиши бадани инсонро ташкил мекунанд.
Волидон комилан ҳайрон шуданд!
Онҳо дар ин бора ҳеҷ чиз намедонистанд. Онҳо низ огоҳ карда нашуда буданд.
Пас, агар ин таълими ҷинсӣ дар кӯдакии барвақтӣ бошад, он дар асл чизе ҷуз хароб кардани оила нест.
Ин нобудсозии оила аст.
Ҳувияти давлат, ядрои давлат муносибати солим байни аъзои оила аст.
Падар ҳаст, модар ҳаст, фарзанд ҳаст, ва ҳамин аст.
Ду ҷинс вуҷуд дорад ва ҳамин аст. Ҳоло ман як экстремисти ростгаро ҳастам.
Ман медонам. Чизе ҳаст, ки боз ҳам зеботар аст, чунон ки як бор Моника Грубер гуфта буд:
Ва агар мо Парент1 ва Парент2 дошта бошем, пас ба зудӣ барои бобо ва бибӣ Кадавер1 ва Кадавер2 хоҳем дошт.
Оё ин ҳам рӯй хоҳад дод? Албатта, ин шӯхӣ аст, аммо воқеият ин аст, ки он тамоми ҳодисаро ғайриинсонӣ мекунад.
Бале, дақиқ.
Ин дигар инсонӣ нест ва ҳеҷ шарафе вуҷуд надорад – албатта на барои кӯдак.
Кӯдакон низ шаъну шараф доранд. Ҳуқуқҳои онҳо низ бояд ҳифз карда шаванд.
Ва кӯдакон воқеан бояд ҳамчун шахсони ҳуқуқӣ муносибат шаванд, на ҳамчун объектҳое, ки метавон онҳоро ба осонӣ бардошта, партофт.
Бале! Ташаккур барои шарҳ додан.
Пас дар тамоми ин кор як ҷанбаи мусбӣ вуҷуд дошт.
Ин Донишгоҳи Билефелд буд.
Ӯ як таҳқиқоти васеъро оид ба Kinsey, Kentler ва Co. гузаронд ва маълум кард, ки он дар
ҳама ҷиҳат таҷовузи ҷинсӣ нисбати кӯдакон буд.
Ин як созмони хеле ҷиноятӣ буд, ки ҳоло дар тамоми маркази омӯзишӣ паҳн шудааст, ки дар он равоншиносони иҷтимоӣ, равоншиносон,
сармуаллимон ва мутахассисони монанд омӯзонида мешуданд.
Ва ин идома дорад. Пас он бештар ва бештар такрор мешавад.
Ва бинобар ин ҳеҷ тааҷҷубовар нест, ки имрӯз дар маҷаллаҳои тарбияи фарзанд мехонем, ки комилан муқаррарӣ аст, ки
кӯдакон ба тавре табобат ва таълим дода шаванд, ки онҳо бояд дар синни шаш то нӯҳ солагӣ алоқаи ҷинсӣ дошта бошанд.
Ва ҷисман якдигарро ласка кардан ва махфӣ дар ҳама ҷо кунҷҳои хурди бароҳат ташкил
кардан, ки кӯдакон метавонанд ба онҳо паноҳ баранд.
Ин ҳама танҳо ба нафъи ҷинояткорон хизмат мекунад.
Бале... Бубахшед, ман ягон хабарҳои хуб надорам.
Инҳо танҳо таҷрибаҳои манфие ҳастанд, ки ман дар он ҷо доштам.
Ман қариб тамоми умрамро барои он мубориза бурдаам, ки хушунати ҷинсӣ нисбати кӯдакон ҳамчун ҷиноят эътироф шавад.
Ва дар соли 2021, пас аз солҳои мубориза, ин ниҳоят, ниҳоят, ниҳоят дар Олмон ҷорӣ карда шуд,
то ҳадде ки ҳоло он ҳамчун ҷиноят ҳисоб мешавад.
Ва он аз соли 2021 то соли 2024 дар ҳолати худ боқӣ монд. Сипас ҷаноби Бушманн, ки он замон
вазири либералии адлия буд, омад ва онро баръакс кард.
Ҳоло он боз ҷиноят аст.
Пас ин ҳам ғалабаи калон нест.
Ба назари ман, ҳамаи шарҳҳое, ки Вазорати адлия барои асоснок кардани бекор кардани ин
ҷиноят пешниҳод кардааст, айбдоркунии шадиданд.
Бале, ин воқеан инъикоси ғамангези вазъият аст.
Аз шумо барои садоқататон дар кӯмак ба кӯдакон ва, пеш аз ҳама, барои расонидани ин
масъалаҳо ба диққати ҷомеа бисёр сипосгузорем.
Ин хеле муҳим аст.
Ин бояд анҷом дода шавад.
Ташаккур, ки вақт ҷудо кардед, гарчанде ҳоло дар ҳаракатед.
Изҳороти шумо воқеан ба мо кӯмак кард, то тасвири равшантарини ин масъаларо ба даст орем.
Мо ба шумо дар тамоми талошҳои ояндаатон, аз ҷумла дар давраи нафақа, беҳтаринро таманно дорем.
Ту ҳанӯз ҳушёр ҳастӣ!
Ташаккур барои кори аълои таълимии шумо. Мо шуморо дӯст медорем!
Ташаккур.
Ман интизори он ҳастам, ки бори оянда бо шумо бошам! Ман ҳам онҷо хоҳам буд!
Бале, шумо ҳамеша хуш омадед!
Ҳоло мо ба як муборизи баробар бебок рӯ меорем, ки ба мубориза бо рабудани кӯдакон, хушунати маросимӣ
ва тиҷорати кӯдакон содиқ аст. Клипро плей кунед!
Сабине МакНилл илмҳои компютерӣ ва математикаро омӯхт ва 15 сол дар ЦЕРН кор кард.
Сипас ӯ ҳамчун ташкилгари чорабиниҳо, тарроҳи нармафзор, нашркунандаи веб ва ҳунарманди математикӣ кор кард.
Дар Лондон ӯ ихтиёран ҳамчун McKenzie Friend кор кард, ки ба машваратгари ғайриҳуқуқӣ баробар аст.
Дар ин раванд ӯ бо қурбониёни хушунати маросимӣ ва парвандаҳои ҳифзи кӯдакон, ки ба ҷои кӯмак аз
ҷониби низоми адолат зарар дида буданд, рӯ ба рӯ шуд.
Сабине МакНилл оғоз кард, ки ин парвандаҳоро дар интернет нашр кунад.
Ӯ беист барои кӯдаконе, ки давлат онҳоро аз волидонашон ҷудо карда буд, кор мекард ва ҳатто ин
масъаларо дар назди Парлумони Аврупо матраҳ намуд.
"Барои ҳамин мо имрӯз инҷоем. Мо инҷоем, то кӯмак хоҳем."
Кӯдаконе ҳастанд, ки барои шунида шудан фарёд мезананд. Агар шумо фарёди ин кӯдаконро намешунавед, пас кӣ мешунавад?
Дар маҷмӯъ, ӯ тақрибан 50 парвандаи рабудани кӯдаконро баррасӣ кард.
Машҳуртарин парванда «парвандаи Ҳэмпстед» буд, ки дар он ӯ видеоҳоро бо изҳороти
шоҳидон аз кӯдакон Алиса ва Габриэл нашр кард.
Дар он кӯдакон гувоҳӣ доданд, ки падарашон як культаи шайтонӣ ташкил карда буд, ки мунтазам кӯдаконро озор медод ва мекушт.
Онҳо инчунин тавсиф карданд, ки чӣ гуна падарашон дастонашонро роҳнамоӣ мекард, вақте ки онҳо кӯдаконро мекуштанд.
"Падари мо маро ва моро меомӯзонад, зеро мо наметавонем онро иҷро кунем."
Мо ба қадри кофӣ қавӣ нестем, ки сари кӯдакро бурем.
Вай танҳо бояд кордро дар даст гирад, дасташро болои дасти мо гузорад ва ба мо дар буридани сари кӯдак кӯмак
кунад, зеро ӯ меомӯзад, ки чӣ тавр ин корро анҷом диҳад.
Ӯ онро ба ман ва Габриэл меомӯзонад.
Бо вуҷуди ин изҳорот, суд падари онҳоро гунаҳгор намешумурд; ба ҷои ин, суд кӯдаконро аз модар
гирифта, ба падари онҳо нигоҳубини ягонаро дод.
Баъдтар ҳамон додрас инчунин боварӣ ҳосил кард, ки падаре, ки дар парвандаи таҷовузи Холли Григ дар
Шотландия айбдор мешуд, гунаҳгор дониста нашавад.
Аммо на танҳо дар робита ба додрас, балки дар робита ба ҷинояткорон низ бо парвандаи Ҳампстед мутобиқатҳо вуҷуд дошт.
Ҳатто пас аз ҳукми Ҳэмпстед, Сабине фаъол монд, даҳ ҳазор имзо барои муроҷиатномаҳо
ҷамъоварӣ карда, далелҳоро ҳуҷҷатгузорӣ намуд.
Ӯ инчунин рӯйхате, ки модараш тартиб дода буд ва дар он 175 ҷинояткор зикр шуда буданд, барои омма дастрас кард.
Ин ҳолат содиркунандагонро дар вазъияти душвор қарор дод ва онҳо ниҳоят алайҳи ӯ айбҳои ҷиноятӣ эълом карданд.
Дар синни 73-солагӣ ӯ баъдан ба мӯҳлати тӯлонии нӯҳ сол зиндон маҳкум шуд ва пас аз тақрибан чор сол ба Олмон ихроҷ гардид.
Бисёре аз вебсайтҳои онҳо баста шудаанд.
Бо вуҷуди озорҳое, ки дар зиндон кашид, Сабине таслим нашуд:
Ӯ ҳанӯз ҳам ҳамраъйонро дар мубориза бо хушунати кӯдакон ва тиҷорати кӯдакон дастгирӣ мекунад.
Салом, салом, Сабине. Ман туро ба оғӯш мегирам!
Салом, Лоис. Ташаккур, ки ба ман гӯш кардед.
Бале, чӣ шараф аст, ки имрӯз шумо дар 22-юмин AZK сухан меронед!
Шумо бисёр қурбониёни таҷовузи маросимии шайтониро ҳамроҳӣ кардаед ва баъзеи онҳоро ба филмҳои ман раҳнамун кардаед.
Шумо дар зиндон бо модароне вохӯрдед, ки фарзандонашон аз онҳо гирифта шуда буданд.
Шумо барои ин модарон ҷангидед ва ҳоло ҳам мисли шерзан барои ин модарон ва кӯдакон меҷангед.
Лутфан мухтасаран дар бораи таҷрибаҳои худ нақл кунед!
Бале, ин душвор аст, зеро ман намедонам аз куҷо оғоз кунам.
Аввалин қурбониёни ман, ки бо онҳо вохӯрда будам, умуман ба кӯдакон рабте надоштанд.
Дар Хонаи Лордҳо , ки ман дар он чорабиниҳо ташкил мекардам, мардон буданд.
Аввал қурбониёни бонкҳо ва додгоҳҳо омаданд.
Ва сипас, одатан, занон меомаданд, ва сипас ин кӯдакон меомаданд, ки аз ҳама бадтаринро хабар медоданд.
Ва пеш аз он ҳама чиз аллакай хеле бад буд.
Ман ҳеҷ гоҳ фаромӯш нахоҳам кард, ки чӣ гуна як корманди иҷтимоии руминӣ иддао кард, ки ин дар мавриди як оилаи португалӣ
бо панҷ фарзанд татбиқ намешавад, ки гӯё онҳоро бахшида мешуд.
Ва он хеле раҳмзада, хеле аҳмақона ва хеле риёкорона буд.
Шумо наметавонед танҳо бетараф бимонед ва бе ягон амал тамошо кунед.
Агар ман ба шумо дар бораи таҷрибаҳоям нақл мекардам, шояд бадтаринаш гуфтугӯе буд, ки ман бо як зан доштам,
ки бо кӯдаки хурдсолаш ба ном «мулоқоти хайрбод» дошт.
Ва сипас ӯ як вохӯрии ба ном ниҳоиро дошт, пеш аз он ки он аз ӯ гирифта шавад.
Ин хеле дуруғгӯёна аст.
Ва ин як саҳнабозӣ аст, ин даҳшатангез аст.
Бале, ман ҳатто намедонам, ки кадом калимаҳоро истифода барам.
Хуб, гуфтан душвор аст, ки бадтарин чиз кадом аст.
Ҷиноятҳоро чӣ гуна бояд тасниф кард? Бар асоси теъдоди кӯдакон?
Зулме, ки ба кӯдакон раво дида шудааст, ё зулме, ки ба волидон раво дида шудааст?
Таҷрибаи комилан даҳшатноки ҳаёти зиндон, ки дар он номгузоришудаи «афсарон» қудрати худро сӯиистифода мебаранд,
танҳо аз он сабаб ки имкони ин корро доранд, ва ба ҷуз аз он чи бояд анҷом диҳанд ва он чи дар назария ба онҳо таълим дода мешавад
ва аз онҳо талаб карда мешавад, ҳеҷ кори дигар намекунанд.
Ин қадар бад аст, ки шумо воқеан метавонед ҳама чизро танҳо дар зеҳн тафсир, узрпазирӣ ва шарҳ диҳед.
Шумо инчунин ба ман дар бораи модаре нақл кардед, ки чор фарзандаш аз ӯ гирифта шуда
буданд ва фарзанди панҷумаш аз зиндон гирифта шуд.
Хуб, ман ӯро дидам, вақте ки дар зиндон ҳомиладор буд.
Вақте ки ӯ озод шуд, ба ман навишт – зеро хидмати «Email-a-Prisoner» вуҷуд дорад – ки
онҳо инчунин кӯдаки ӯро аз ӯ гирифта буданд.
Боз панҷумиро ҳам? Ҳа. Оҳ, Худо, оҳ, Худо, оҳ, Худо.
То парвандаи Ҳэмпстед, бадтарин ҳолат оилаи нигериягӣ бо ҳафт фарзанд буд.
Ҳамаи кӯдакон бурда шуданд.
Бо ин мурофиаҳои идиотӣ дар судҳои ба ном оилавӣ, ки махфӣ нигоҳ дошта мешаванд.
Пас ба матбуот иҷозаи даромадан дода намешавад. Ва ин ҳолат даҳсолаҳо боз ҳамин тавр аст.
Ва ҳафтум дар зиндон таваллуд шуд.
Ва ман инчунин бо модари амрикоӣ дар ҳуҷраи ҳамсоя дар тамос будам, ки фарзандаш дар Лондон монда буд.
Ва пас аз он ки он содир шуд, бо вуҷуди тамоми кӯмаки ман.
Зани амрикоӣ дақиқ ҳамон чизеро, ки зани нигериягӣ таҷриба карда буд, таҷриба кард.
Ва чун корманди иҷтимоӣ гуфт: «Бале, ту дигар ҳеҷ гоҳ ӯро нахоҳӣ дид.»
Ва «аъло»-аш он буд, ки духтари калонтарини оила аз ҷониби писари оилаи парасторӣ озор мебинад.
Духтари навбатӣ ба модараш гуфт, ки ӯро ҳамеша шомгоҳон ба чорабиниҳои торик мебурданд, ки дар он ҷо танҳо мардон буданд.
Ва писари ҷавон аз модараш пурсид, ки педофилия чист.
Ва баъд чӣ шуд, вақте ки шумо дар зиндон будед?
Хуб, вақте ки ман дар зиндон будам, ман муроҷиатномаро нашр кардам.
Ва он ҷо ман 16 000 имзо ва бештар доштам.
Ва ман инчунин дар вебсайти худ, ки барои кӯдакон сохта будам, беш аз 100 000 тамошо доштам.
Ман барои бадтарин ҳолатҳо саҳифаҳои вебии алоҳида сохтам.
Ва ҳамин тавр ман нисбатан маъруф шудам.
Ва ин халтаест бо ҳамаи кортҳое, ки ман гирифтаам ва онҳоро барои ороиши девори ҳуҷраам истифода кардам.
Ман ҳеҷ гоҳ натавонистам аз он гарданбанд созам.
Аммо, албатта, ман намехостам онҳоро партоям.
Оҳ, Сабине, мо хеле хурсандем, ки ту ин ҳавасмандӣ гирифтаӣ ва онро идома хоҳӣ дод.
Дидани зиндаи он, ки чӣ гуна кӯдакро мебаранд, маро воқеан такон дод.
Ман инро ба таври мухтасар нишон медиҳам.
"Пас, дар ин лаҳза шумо дақиқан як имконият доред."
Шумо бояд ӯро ба парамедик супоред ва сипас метавонед бо хушҳолӣ бо дӯстону аъзои оилаатон,
ки дар берун интизоранд, роҳатонро идома диҳед.
Ё ман онро аз ту мегирам ва ту ба зиндон хоҳӣ рафт.
Шумо бояд ин қарорро қабул кунед. Шумо бояд ҳоло онро қабул кунед.
"Ман ӯро намегузорам."
"Хуб. Хуб."
Лутфан ӯро раҳо кун, то осеб набинад, хуб? Як лаҳза инҷо биё. Хуб.
"Ман ӯро раҳо кардам. Ман ӯро раҳо кардам!"
"Не, ӯ ба зиндон меравад."
"Ман танҳо мехостам бигӯям, ки наметавонистам ин корро кунам, аммо ба ҳар ҳол ба ӯ иҷозат додам."
Дастҳоятро паси пуштат бигир.
"Онҳо дари мошини ёрии таъҷилӣро бастанд. Ин охирин чизе буд, ки ман дидам."
"Ту наберамро гаравгон мекунӣ."
"Не, ба мошин савор шав. Ба мошин савор шав. Ҳамааш хуб аст."
"Ман мехоҳам хайр бигӯям." "Ҳеҷ гап нест. Ба мошин нишин."
"Ман мехоҳам хайр бигӯям." "Ту танҳо вазъиятро бадтар мекунӣ."
Ҳар як кӯдак барои давлат тақрибан як миллион фунт арзиш дорад.
Пас ин бобои кӯдак аст.
Ин хеле бад ва хеле даҳшатнок аст.
Яъне, онҳо танҳо кори худро мекунанд, не?
Ин ҳамон аст, ки дар давраи нацистӣ буд, то ҳадде ки онро шарҳ додан мумкин аст.
Онҳо танҳо фармонҳоро иҷро мекунанд ва мисли робот шудаанд.
Онҳо ҳеҷ гуна эҳсосоти шахсӣ надоранд.
Онҳо дигар намедонанд, ки чӣ дуруст аст.
Бале. Ин аз боло меояд. Ин тамоми тиҷорати инсонфурӯшии кӯдакон дастгирӣ мешавад.
Оё шумо инро низ тасдиқ карда метавонед?
Бале, бале, аз боло, новобаста аз он ки кадом мисол аст.
Кормандони иҷтимоӣ бидуни полис наметавонанд кори худро анҷом диҳанд.
Пулис бе судҳо ин корро карда наметавонад.
Бале. Шумо шоҳидед, ки ҳамаи инро аз наздик дидаед.
Шумо метавонед ҳаминро бигӯед.
Бале, мо хеле мехоҳем ба шумо барои садоқататон ба ин модарон ва кӯдакон ташаккур гӯем.
Мо платформае бо номи Vetopedia таъсис додем, ки дар он ин модарон метавонанд сабти ном шаванд ва хориҷ
шудани фарзандонашон аз зери парастории худро сабт кунанд.
То ки мо низ фаҳмиши беҳтар дар бораи низоми пушти он ба даст орем.
Албатта, мо хеле хурсанд мешавем, агар шумо метавонед ин хабарро паҳн карда, дар
шабакаи худ огоҳиро баланд бардоред, азиза Сабине.
Бале, он чи шумо мекунед, аҷиб аст. Ин воқеан, воқеан олӣ аст. Ташаккур, ки ба ман гӯш кардед.
Бале, барои садоқати шумо нисбати ин модарон ва кӯдакон бисёр ташаккур! Ин воқеан аҷоиб аст.
Мо албатта ин хабарро паҳн хоҳем кард, азизаи Сабине МакНиелл. Ва мо туро дӯст медорем.
Ташаккур. Ман ҳам. Ман ба ҳама чизе, ки шумо кардаед ва ҳоло ҳам мекунед, эҳтироми беандоза дорам. Ва ҳавасмандӣ.
Бале. Ту дақиқ дар ҳамон вазъият ҳастӣ, ки мо ҳастем. Ту хеле бетарс ва шуҷоатмандӣ. Ин ғайримумкин аст.
Оё чизе дигар ҳаст, ки шумо мехоҳед ба тамошобинони AZK бигӯед? Ҳар чизе?
Пас, AZK дар бораи цензура аст.
Ва ман танҳо умедворам, ки дигар касе он чизеро, ки бо тамоми корҳое, ки ман дар
интернет нашр карда будам, бо ман рӯй дод, надиҳад.
Ин ба ман ва қурбониён зарари зиёде расонд.
Сензура танҳо ба сатҳи рақамӣ гузаронида шудааст.
Ва ин даҳшатнок, даҳшатнок, даҳшатнок аст, он чи рӯй медиҳад.
Аммо дар маҷмӯъ, тасаввур кардан ғайриимкон аст.
Кас намехоҳад бо ҳиссиёт ва таҷрибаҳои манфӣ ошно шавад.
Бале, ҳамаи саҳифаҳои хонагии шумо аз интернет ба осонӣ ҳазф шуданд.
Ҳамаи кори шумо барои қурбониён нобуд ва ҳазф карда шуд. Ин хеле даҳшатнок аст. Мутаассифона, ҳа.
Аммо он ошкор хоҳад шуд, ба маълумоти омма расида хоҳад шуд, Сабине азиз.
Ва тамоми AZK инро таъмин мекунад. Дуруст?
Бале!
Сабине аллакай 81-сола аст ва дар умраш бисёр азоб кашидааст.
Воқеан хуб буд, ки ӯ тавонист инро бо мо мубодила кунад.
Ва ин воқеан маро амиқан таҳти таъсир қарор дод.
Ва ҳоло мо мехоҳем бо як ҳолати ахир, ки аз ҷониби Корин Иоли дар Vetopedia нашр шудааст, идома диҳем.
Фарзандонаш аз ӯ гирифта шуданд. Буриш!
Vetopedia ба мардум овоз медиҳад, вақте ки онҳо хомӯш карда мешаванд.
Ин одатан рух медиҳад, махсусан дар мавриди кӯдаконе, ки ба парасторӣ гирифта шудаанд.
Модарони танҳо, бахусус, баъзан аз низоми додгоҳӣ, ки фарзандонашонро бо зӯрӣ аз онҳо гирифтааст, дар ҳайрат мемонанд.
Ба иттилои омори расмӣ, танҳо дар Олмон ҳар рӯз ба ҳисоби миёна 100 кӯдак аз волидонашон ҷудо мешаванд.
Ветопедия ҳоло ба шумо имконият медиҳад, ки мавқеи худро оммавӣ кунед.
Яке аз модароне, ки аз ин имконият истифода бурд, Корин Иоли аст.
Коринн Иоли швейтсарӣ аст.
Дар соли 2019 ду духтарашро бо зӯрӣ аз ӯ гирифтанд.
Ҳашт нафар, аз ҷумла афсарони пулис ва кормандони KESB , ба манзили ӯ ворид шуда, кӯдаконро ба хонаи кӯдакон бурданд.
Падари кӯдак, ки Корин Иоли аз ӯ ҷудо шудааст, алайҳи ӯ шикоят кард.
Сабабҳо айбдоркуниҳои беасос буданд, ки ҳамаи онҳо аз ҷониби коршиносон рад карда шуданд.
Аммо то имрӯз судҳои Швейтсария дар ҳама ҳолатҳо далелҳои бебаҳсро нодида гирифта, аз падар, ки тавассути парвандаҳои ҷиноятӣ
кӯшиш дорад модарро ба гӯшаи танг тела диҳад, пуштибонӣ мекунанд.
Ин ҳодиса пеш аз он рух дод, ки рафтори духтарон нисбати падарашон, вақте ки онҳо ҳанӯз бо
ӯ ва модарашон зиндагӣ мекарданд, тағйир ёфт.
Онҳо аз ҳар гуна тамоси ҷисмонӣ сарпечӣ карданд ва бо нохун задан, газидан ва латту кӯб кардан аз худ дифоъ карданд.
Дар ҳамин вақт падари кӯдак тамоюлҳои педофилӣ пайдо кард.
Ин ҳодисаҳо Корин Иолиро водор карданд, ки аз падари худ ҷудо шавад.
Сипас ӯро барои таҳдиди некӯаҳволии кӯдак ба мақомот хабар дод.
Ҳеҷ кас ба тамоюлҳои нигаронкунандаи падар эътибор надод ва ягон тафтишот гузаронида нашуд.
Баръакс. Нигоракунандаи хонае, ки кӯдакон дар он зиндагӣ мекарданд, чунин изҳор дошт:
"Ҳатто агар падар ба фарзандонаш зӯроварӣ кунад, онҳо ҳанӯз ҳам ӯро дӯст медоранд" ва "аксари мардон
фантазияҳои педофилӣ доранд, аммо кам амал мекунанд."
Ин парастор ҳоло шарики нави падарист.
Дар соли 2021, ӯ бар зидди модараш фармони манъи тамоми тамосро гирифт, ки то имрӯз амал мекунад.
Сипас додрас ҳифзро аз модар гирифта, ба падар гузаронд.
Дар сентябри соли 2024 падар бо шарики нави худ ва ду духтар ба Шветсия кӯчид.
То имрӯз Корин Иоли барои ҳуқуқҳои худ ҳамчун модар мубориза мебарад.
Ин огоҳиро баланд мебардорад ва найрангҳои паси рабудани ғайриқонунии кӯдаконро ошкор мекунад.
Маълумоти иловагӣ дар вебсайтҳои онҳо www.kinder-zurueck-nach-hause.ch ва
www.MamaLoveCollection.com дастрас аст.
Салом, азиза Коррин. Салом, азиза Лоис.
Ту воқеан ҳайрон мешавӣ, вақте инро мешунавӣ. Чӣ гуна метавонад чунин чизе рӯй диҳад?
Ин гуна номгузориҳои печида ба «Синдроми бегонасозии волидайн» (PAS) ишора мекунанд.
ПАС аз ҷониби Ричард Гарднер таъсис ёфтааст, ки худаш педофил буд.
PAS мегӯяд, ки агар кӯдак дар заминаи ҷудошавии волидон падари худро рад кунад ва/ё ҳатто дар бораи хушунати ҷинсӣ аз тарафи
падараш хабар диҳад, PAS иддао мекунад, ки кӯдак дурӯғ мегӯяд.
Модар онро ба ҳамин мақсад манипулятсия карда буд.
Муносибати модар ва кӯдак хеле наздик, қариб симбиотикӣ аст, бинобар ин кӯдак бояд аз парастории модар ҷудо карда шуда,
ба падараш супурда шавад ва тамосаш бо модар қатъ карда шавад.
Парвандаи мо ҳамаи унсурҳои PAS-ро дар бар мегирад. Мавзӯи педофилӣ дар шакли фантазияҳои педофилӣ.
Аммо PAS инчунин татбиқ мешавад, вақте ки далелҳои бебаҳс оид ба таҷовузи кӯдак аз ҷониби падар вуҷуд доранд.
Муҳим аст қайд кардан, ки ҳаҷми таҷовузи кӯдакон даҳшатовар аст.
Хусусан дар доираи оила, яъне такрор ба такрор, дар тӯли солҳои зиёд.
Мо инчунин медонем, ки аз ҳазор иттиҳоми хушунати кӯдакон танҳо дутояш сохтакорӣ шудаанд.
Ин як таҳқиқот аз ҷониби Вазорати адлияи Фаронса буд.
Афсонаи он, ки модарон зӯровариро ихтироъ мекунанд, равшан як стратегия барои ҳимояи ҷинояткорон аст.
Аҳ, хуб. Пас шумо метавонед бигӯед, ки PAS як навъ сипари муҳофизатӣ барои таҷовузгарони кӯдакон аст?
Дуруст, ҳамин тавр.
Модарон ва кӯдакон ҳамчун дурӯғгӯён тасвир шуда, хомӯш карда мешаванд ва мо ба доми баррасии ҳолатҳои инфиродӣ кашида мешавем.
Мо ҳеҷ гоҳ ҳолатҳои ҷудогона нестем.
Мо бо ҳамон модулҳои матнӣ ва калимаҳои калидӣ, ки дар ҳисоботҳо ва қарорҳои коршиносон дар
арсаи байналмилалӣ истифода мешаванд, ошно ҳастем.
Ва мо низ ҳамин террори расмиро дар арсаи байналмилалӣ алайҳи модароне, ки кӯдаконашонро ҳимоят мекунанд, мебинем.
PAS ва ин интиқолҳои ғайриқонунии кӯдакон ба онҳо ва модарон зарари шадиди равонӣ мерасонанд
ва ҳатто метавонанд боиси диссотсиатсия шаванд.
Гӯё ин кофӣ набуд, модароне, ки кӯшиш мекунанд фарзандонашонро ҳифз кунанд, дар ҳама сатҳҳо – касбӣ, иҷтимоӣ, молиявӣ ва
ҳатто то дараҷаи бехонагӣ – ба таъқиби воқеӣ дучор мешаванд.
Ҷинояткорон аз чӣ воқеан ҳамон тавре ки шайтон аз оби муқаддас мегурезад, мегурезанд?
Аввалан, кӯдаконе ҳастанд, ки бо модаронашон робитаи солим доранд ва дар бораи ҳар гуна зӯроварие, ки бар онҳо расидааст, ба
модаронашон нақл мекунанд; ва дуюм, албатта, модароне ҳастанд, ки аз ин ҷудо кардани кӯдакон зинда мемонанд, бо ҳамдигар
робита барқарор мекунанд ва дар бораи он ошкоро сӯҳбат мекунанд.
Дар ин ҷо як таҳрифи шайтонӣ рух медиҳад.
Ва мо бояд боз онро баръакс кунем.
Онҳо мехоҳанд, ки мо хомӯш бошем, аз ин рӯ мо сухан мегӯем.
Онҳо мехоҳанд, ки мо шикаст хӯрем, пас нагузорем, ки онҳо моро шикаст диҳанд.
Бале. Бисёр, бисёр хуб.
Аммо ин хеле душвор аст.
Ва ин дар бораи он аст, ки ҳар рӯз бо кӯшиши худ пеш равӣ.
Албатта, дӯст доштани кӯдакон дар ин кор кӯмак мекунад.
Ва сипас кӯмак мерасад. Ва мо ба ин кӯмак такя мекунем.
Бале, бисёр ташаккур. Бигзор он чизеро, ки то ин дам фаҳмидам, хулоса кунам:
ПАС як сохтори назариявиест, ки бо зоҳири эътибори илмӣ пешниҳод шудааст.
Инро як ҷинояткор сохтааст, то қурбониёнро бадном кунад ва худаш ва дигар ҷинояткоронро ҳимоят кунад.
Ин ба ман хеле ошност, зеро мо ҳамин чизро аз Фонди синдроми хотираҳои бардурӯғ медонем.
Пас, дар бораи хотираҳои бардурӯғ ҳама чиз нодуруст аст.
Оё байни PAS ва FMS (синдроми хотираи бардурӯғ) ягон робита вуҷуд дорад?
Албатта. Ричард Гарднер, тавре ки ман гуфтам, ихтироъгари PAS, худаш педофил буд.
Волидони бунёдгузори Фонди синдроми хотираҳои бардурӯғ онҳое буданд, ки фарзандонашон
онҳоро дар таҷовузи маросимӣ айбдор карда буданд.
Миёни ин ду соҳаи мавзӯъӣ ҳамгироии васеъ вуҷуд дорад.
Ва мо дар дохил ва хориҷи кишвар ҳолатҳоро медонем, ки пас аз PAS ғайриқонунӣ кӯдаконро рабуда, онҳоро аз модаронашон
мегиранд, ба падаронашон месупоранд ва падаронашон онҳоро ба ин маросимҳо мебаранд ва дар он ҷо шиканҷа мекунанд.
Пас Ричард Гарднер, асосгузор, ҳоло мурдааст ва Фонди синдроми хотираҳои бардурӯғ барҳам хӯрдааст.
Ва бо вуҷуди ин, онҳо то имрӯз ин мурофиаҳоро оид ба ҷинояти педофилия ва таҷовузи маросимӣ муайян мекунанд.
Чӣ гуна мешавад, ки он метавонад ин қадар саркашона идома ёбад?
PAS мехоҳад, ки ҷиноятҳои педофилӣ ошкор нашаванд.
Бунёди синдроми хотираҳои бардурӯғ мехоҳад, ки шабакаҳои шайтонӣ ошкор нашаванд.
Мо бо худи моҳияти бадӣ сарукор дорем.
Агар ин ду соҳа фурӯ бираванд, боқимонда – яъне молия, дорусозӣ, ВАО, маориф ва ғайра – худ ба худ ба ҷойи худ меоянд.
Ва ҳамин аст, ки мо бояд нерӯҳоямонро муттаҳид карда, бо ҷинояти педофилӣ ва ин рабудани ғайриқонунии кӯдакон мубориза барем.
Ин сарҳои ҷовидонии Гидра мебошанд.
Вақте ки ин анҷом ёфт, ӯ мағлуб мешавад.
Бале! Чапак занед! Аъло!
Ташаккур, ки дар он ҷо мисли санг дар мавҷҳо истодаӣ.
Ташаккур бисёр, Лоис. Ва ба як AZK-и шавқовар!
Ташаккур, ташаккур. Ҳоло мехоҳам суханро ба зане супорам, ки дар тӯли 30 сол мисли санг устувор истодааст.
Ва ин Андреа Христидис аст. Клипро оғоз кунед!
Доктор Андреа Христидис ҳомии ҳақиқат ва адолат аст – барои кӯдакон ва волидон.
Ӯ равоншинос аст, ки дар соҳаҳои равоншиносии клиникӣ, таълимӣ, нейропсихологӣ, ҷиноятӣ ва судӣ тахассус
дорад ва инчунин ҳамчун терапевти рафторӣ фаъолият мекунад.
Дар нақши коршиноси мустақил ӯ аллакай беш аз 1000 парвандаи оилавиро баррасӣ кардааст, то муайян
кунад, ки оё гирифтани кӯдакон аз ҷониби идораҳои ҳифзи ҳуқуқи ноболиғон асоснок буд ё не.
Бо ин амал ӯ гузоришҳои эҳтиромӣ, имзоҳои қалбакӣ, сӯистифода аз маълумот, ташхисҳои бардурӯғ, фасоди ҳукуматӣ, сабтҳои
қалбакӣ, бадномсозӣ ва пешниҳоди далелҳои бардурӯғро ошкор кард.
Ӯ инчунин бо ҳолатҳои хушунати маросимии шайтонӣ рӯ ба рӯ шуд.
Бо сабаби садоқати бузургаш, ӯ аз ибтидо бо монеаҳои зиёде рӯбарӯ шуд.
Масалан, кӯшишҳо карда шуданд, ки унвонҳои касбии ӯро аз ӯ бигиранд.
Бар зидди ӯ беш аз 80 айби ҷиноятӣ эълом карда шуданд, аммо ҳамаи онҳо бекор карда шуданд.
Доктор Христидис ошкор мекунад, ки дар хонаҳои парастории Олмон сӯистифодаи институционалӣ рух
дода, кӯдаконро ба роҳҳои гуногун истисмор мекунанд.
Барои муқобила бо ин, ӯ дар соли 2024 ассотсиатсияи «Axion Resist»-ро таъсис дод.
Ин аз коршиносони соҳаҳои тиб, равоншиносӣ, маориф, ҳуқуқ, криминология, биология ва технологияҳои
иттилоотӣ иборат аст ва ба ҳифзи кӯдакон ва саломатии онҳо, инчунин озодӣ ва ҳокимияти қонун содиқ аст.
Муттаҳидшавӣ имкон медиҳад, ки таҷрибаи шӯъбаҳои гуногун самаранок муттаҳид карда шавад.
Доктор Андреа Христидис ва шавҳараш низ дар Шӯрои директорони MWGFD (Табибон ва Олимон барои Саломатӣ, Озодӣ ва
Демократия), як созмон, ки ба хизматрасонии саломатӣ ва некӯаҳволии иҷтимоии аҳолӣ бахшида шудааст, ҳастанд.
Салом, Андреа! Хуш омадед!
Мо мехоҳем аз шумо чанд маълумот дар бораи тиҷорати кӯдакон ва қабули онҳо ба парасторӣ шунавем.
Шумо дар ин соҳа мутахассиси беназир ҳастед.
Мо хеле мехоҳем дар бораи таҷрибаҳои шумо шунавем.
Лексияҳое ҳастанд, ки шумо медоред ва метавон соатҳо гӯш кард. Шумо бисёр чизҳо барои гуфтан доред.
Имрӯз шумо танҳо 20 дақиқа доред, бинобар ин ба шумо дар хулосабарорӣ барори кор мехоҳам!
Ташаккур барои он ки ба ман иҷозат додед дар ин ҷо бошам. Ман дарк кардам, ки аллакай баъзе аз суханронҳоро мешиносам
ва худам бо онҳо симпозиумҳо ё мусоҳибаҳо гузаронидаам.
Ин ҳанӯз ҳам ба ман амиқ таъсир расонд. Ман ҳоло мехоҳам дар бораи он сухан гӯям, ки ҳукумат чӣ гуна
метавонад ба ин ҳама кӯдакон дастрасӣ пайдо кунад.
Ва ман фавран бо чанд нуқта оғоз мекунам.
Нуқтаи якум – муқаддима: Ду рӯи ҳифзи кӯдак.
Олмон ҳамчун давлати конститутсионӣ ва паноҳгоҳи бехатар барои кӯдакон баррасӣ мешавад.
Аммо воқеият тасвири комилан дигарро нишон медиҳад.
Дар охири соли 2023, тақрибан 215 000 кӯдак дар парасторӣ қарор доштанд – дар хонаҳои кӯдакон,
оилаҳои парасторӣ ё муассисаҳои ҳифзи ҳуқуқи наврасон.
Дар соли 2024, тақрибан 190 кӯдак ҳар рӯз аз волидонашон ҷудо мешуданд.
Ҳар сол тақрибан 148 600 парванда оид ба масъалаҳои нигоҳдорӣ ва дастрасӣ баррасӣ мешаванд – то 86 000 кӯдак дар ин парвандаҳои
хеле баҳсбарангез ҷалб шуда, дар онҳо даргир мешаванд.
Дар ҳамин вақт хароҷот барои ҳар як ҳолат меафзоянд: дар соли 2016 онҳо аллакай аз 12 000
евро зиёд буданд – имрӯз хеле баландтаранд.
Ҳаҷми умумии хароҷоти солона барои нигоҳубини берун аз хона ба 8 миллиард евро баробар аст.
Муҳофизати кӯдакон аллакай муддате боз ба тиҷорати миллиардпулӣ табдил ёфтааст.
Аммо дар паси ин фасад хушунати ниҳодӣ, манфиатҳои иқтисодӣ ва нокомии сохторӣ пинҳон аст.
Нуқтаи дуюм: доктор Райнер Фуеллмих маълумотеро пешниҳод кардааст, ки доираи ҷаҳонӣ дорад.
Ин ҳуқуқшиноси маъруфи байналмилалӣ, Райнер Фуелмих, тавассути Кумитаи Корона ба миллионҳо нафар маъруф шуд.
Вазифаи ӯ: баланд бардоштани огоҳӣ дар бораи беадолатиҳои сиёсӣ ва иҷтимоӣ.
Ӯ инчунин дар бораи тиҷорати кӯдакон, сӯистифодаи ҷинсӣ дар муассисаҳо ва фасод дар мақомоти давлатӣ гузориш дод.
Аммо вақте Фуэльмих мехоҳад фоҷеаи сел дар водии Аҳрро дар Кумитаи Корона таҳқиқ кунад – ки, ба гуфтаи бисёре аз сокинон,
дар он сарчашмаҳои кӯдакон, ки об онҳоро овардааст, пайдо шудаанд, ки, албатта, нишонаи таҷовузи маросимӣ аст –
муборизаи қудратӣ оғоз меёбад, ки аз Олмон хеле фаротар меравад.
Ин нуқта низ (тавре ки имрӯз чандин маротиба зикр шуд) боис шуд, ки дигар шахсоне, ки ҳамин даъворо кардаанд, хоҳанд -ро таҳқиқ
кунанд – на танҳо доктор Райнер Фуеллмих, балки, масалан, Макс Эдер, ки ҳоло дар ҳабс аст ва то ҳол айбдор нашудааст, ва ки дар
он замон GSG 9-ро таъсис дода буд , ки дар ин соҳа хеле, хеле фаъол буд, ва дигарон дар робита ба он чизе, ки «Гурӯҳи
Принц Реус» ном дорад, ба назарам 26 нафар – то имрӯз дар ҳабс қарор доранд. Ду нафари онҳо аз он вақт то кунун фавтидаанд.
Рӯзи 5 сентябри соли 2022 шикояти беасоси ҷиноятӣ алайҳи доктор Фуеллмих баррасӣ мешавад.
Ӯ ноком мешавад, аммо суд сипас айбҳои худро эълом мекунад.
Намунае, ки барои бисёре аз ошкоркунандагони коррупсия ошност – онҳое, ки саволҳои нороҳат
мепурсанд, худи онҳо мавриди тафтиш қарор мегиранд.
Баъдтар доктор Райнер Фуелмих ICIC.law (https://icic.law/)-ро таъсис дод, ки он як портали байналмилалии иттилоотӣ мебошад.
Мусоҳибаҳои ӯ – масалан бо Калин Ҷорҷеску 22 декабри 2022 ва бо Кэти О'Брайен 20 августи 2023
– ба тамошобинон дар саросари ҷаҳон расиданд.
Чуноне ки Марсел Полте аллакай имрӯз шарҳ дод, Кэти О'Брайен қурбонии таҷовузи маросимӣ буд. Вай инчунин дар барномаи MKultra
ҳамчун «мавзӯи санҷишӣ» таъсир дид – ҳамин тавр ман онро мегӯям.
Ҳоло ман ба нуқтаи сеюм мерасам: ҳолати зӯроварӣ дар Берлин – вақте ки система ноком мешавад.
Дар маркази парванда писари чорсолае қарор дорад, ки ба модараш дар бораи таҷовузи
даҳонӣ ва аналӣ аз ҷониби падараш нақл мекунад.
Педиатр ва духтурони беморхонаи Charité гумони қавии таҷовузи ҷинсӣ, ки ҳоло идома дорад, тасдиқ
мекунанд. Шаҳодатҳои аксӣ ва гузоришҳо мавҷуданд.
Ман аллакай соли гузашта дар моҳи декабр дар симпозиуми Бавария дар ин бора гузориш дода будам.
Шумо ҳанӯз ҳам метавонед онро дар YouTube бо номи «Axion Resist» тамошо кунед.
Аммо, ба гуфтаи модар, вакили қурбонии Берлин натиҷаҳои асосии тафтишотро ба суд ирсол накард.
Сипас LKA тафтишро қатъ мекунад.
Маънои он: «Ҳамаи ин бояд аз хаёли кӯдак сарчашма гирифта бошад ё аз ҷониби модар таъсир ёфта бошад.»
Сабтҳои аудиои бозпурсӣ нишон медиҳанд, ки ҳеҷ нишонае аз таъсири модар вуҷуд надошт. Ман сабтҳои аудио дорам.
Мурофиаҳо анҷом ёфтанд. Модар чанд сол боз ба фарзандаш дастрасӣ надошт. Писар ҳоло 14-сола аст.
Шаҳодатдиҳандагон ба ман хабар доданд – ман наметавонам инро тасдиқ ё тафтиш кунам – ки гӯё он писар ҳоло дар
кӯчаҳои Берлин ҳамчун кӯдаки проститутка кор мекунад.
Чорум: эскалация ва имтиёзи ҷинояткор.
Писарбача мушкилоти вазнини рафторӣ пайдо мекунад: рафтори ҷинсӣ, беихтиёрии пешоб ва фикрҳои худкушӣ.
Ӯ калонсолонро ба аъмоли ҷинсӣ ташвиқ мекунад ва борҳо саҳнаҳои хушунатро дар боғча ва мактаб такрор мекунад.
Аз тарафи мутахассисони тиббӣ тавсияҳои табобатӣ дода шуда буданд. Онҳо нодида гирифта шуданд.
Падар ӯро рад кард, аммо дар соли 2015 ба ӯ ҳуқуқи ягонаи нигоҳубини фарзанд дода мешавад.
Модар, чунон ки ман аллакай гуфтам, тамоми тамосашро бо кӯдак аз даст медиҳад.
Ӯ як сол пурра иҷозат надоштанд, ки фарзандашро бубинад.
Сипас ба таври спорадикӣ ва бо ҳамроҳӣ, ва ҳоло ӯ солҳо боз ягон тамос надорад.
Чанд гузориши ҳизбӣ тасдиқ карданд, ки зӯроварӣ рух додааст. Ҳамаи онҳо нодида гирифта шуданд.
Дар солҳои 2017 ва 2018, вақте ки кӯдак аллакай муддате бо падари худ зиндагӣ мекард, Идораи ҳифзи ҳуқуқи
кӯдакони Нейкёлн рафтори шадидан ҷинсиро дар кӯдак сабт кард.
Писарак чанд маротиба гуфт: «Ман мехоҳам бимирм.»
Ман ҳамаи файлҳоро, ки аз ҷониби додгоҳи оилавӣ ва ғайра ба ман дастрас карда шуда буданд, баррасӣ кардам. Ҳеҷ гуна далеле
вуҷуд надорад, ки модар манфиатҳои кӯдакро зери хатар мегузорад.
Панҷум: печидашавӣ ва ҳимояи системавӣ аз ҷониби содиркунандагон.
Модар мефаҳмад, ки Маркази миллии кӯдакони гумшуда ва истисморшуда (NCMEC) – ки Уве Кранц аллакай зикр карда буд –
гузоришеро дар бораи порнографияи кӯдакон дар робита ба ин парванда сабт кардааст. Ин гузориш дар Идораи ҷиноятии давлатии
пулис (LKA) сабт шуда буд, аммо ягон тафтишот гузаронида нашуд.
Карстен Штал, ки худро оммавӣ ҳамчун ҳимоятгари кӯдакон муаррифӣ мекунад, ба гуфтаи модар, гумонбари содиркунандаи ҷиноят
– падари кӯдак – ро аз даврони ҷавонии худ шахсан мешиносад.
Ӯ инчунин ӯро дар квартираи муштараки онҳо боздид мекард – замоне ки модараш ҳанӯз бо падараш зиндагӣ мекард.
Аммо Карстен Штал аз модар даъво меҷӯяд, зеро ӯ гуфт, ки Карстен Штал ин падарро мешиносад.
Модар дар суд ғолиб мешавад ва додрас мепурсад: «Стаҳл дар асл бо ин чӣ мехоҳад ба даст орад?»
Чаро ба модар иҷозат дода намешавад, ки бигӯяд, ӯ падарашро мешиносад?
Шашум: парвандаи доктор Доротея Тул – таҳдиди як табиб.
Педиатр доктор Доротея Тул ба манфиати модар гузориши тиббӣ тартиб медиҳад, ки таҷовузи ҷинсии музмини писарро тасдиқ мекунад.
Каме баъд аз ин, ӯ дар назди манзилаш ҳамла мешавад. Ӯ таҳдид мешавад, ба шуъбаи равонпизишкӣ бистарӣ карда мешавад ва
боздошт мешавад – зеро онҳо натавонистанд ӯро ба беморхонаи равонпизишкӣ бистарӣ кунанд – бо иттиҳоми «рафтори таҳқиромез».
Ҳафтум: Контексти иҷтимоӣ – вақте ҳифзи кӯдакон ба як саноат табдил меёбад.
Дар паси ин тақдири инфиродӣ системае бо ангезаҳои нодуруст қарор дорад.
Хароҷоти хизматрасониҳои давлатӣ оид ба ҳифзи ҳуқуқ ва беҳдошти кӯдакон ва ҷавонон ҳар сол миллиардҳоро ташкил медиҳад.
Ба ҳисоби миёна барои ҳар як кӯдаке, ки дар парасторӣ қарор дорад, дар як моҳ зиёда аз 12 000 евро сарф мешавад.
Баъзе таъминкунандагон ин маблағро даҳ маротиба мегиранд.
Ҳоло сиёсатмадорон – ман худам сиёсатмадори маҳаллӣ будам, бинобар ин метавонам инро бигӯям – фақрро
ҳамчун таҳдид ба некӯаҳволии кӯдакон арзёбӣ кардаанд.
Агар фақр таҳдид ба некӯаҳволии кӯдак ҳисоб шавад, табиист, ки савол ба миён меояд: чаро волидон кӯдакро намегиранд?
Чаро хонаҳои кӯдакон ё сарпарастон ин пулро мегиранд?
Илова бар ин, афзоиши фақри кӯдакон – ки, ба гуфтаи Бундестаг, «оқибатҳои васеъеро барои тамоми раванди таълимӣ» ба бор меорад –
судҳои оилавии сербор, набудани нигоҳдории далелҳо дар парвандаҳои таҷовузи ҷинсӣ ва ҳимояи
институционалии ҷинояткорон, ки модаронро ҳангоми гумонбарӣ ё гузориш додани таҷовуз ҷинояткор мешуморад.
Ман метавонам инро бигӯям, зеро дар тӯли солҳо беш аз ҳазор парвандаи қонуни оилавиро баррасӣ карда, ҳамон
қадар хулосаҳои коршиносонро таҳлил ва интиқод кардаам.
Ман бояд аз аввал бигӯям, ки исбот кардани таҷовузи ҷинсӣ хеле душвор аст, агар ягон
маводи генетикӣ ё ҷароҳатҳои ҷиддӣ пайдо нашаванд.
Вақте ки кӯдакон чунин иддао мекунанд, модарро аксар вақт дар он айбдор мекунанд, ки ӯ кӯдакро манипулятсия мекунад.
Пас мегӯянд, ки модар некӯаҳволии кӯдакро зери хатар мегузорад ва кӯдакро ба гумонбаршуда мефиристанд – дар
амалан ҳамаи ҳолатҳо ман инро тасдиқ карда метавонам.
Ва сипас ҳимояи институционалии ҷинояткорон аст, ки модаронро ҷинояткор меҳисобад – ин омилест дигар – бисёр вақт модарон бо
парвандаҳои ҷиноятӣ рӯбарӯ мешаванд ё барои табобати равонӣ фиристода мешаванд. Баъзан ба
онҳо ташхисҳое мегузоранд, ки комилан нодурустанд.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар касе, ки хушунатро хабар медиҳад, хатари аз даст додани фарзанди худро дорад. Аз ин рӯ,
ҳимояи ҷинояткорон ба масъалаи манфиати миллӣ табдил меёбад.
Ҳаштум: параллелҳои таърихӣ – паҳлуи торики нигоҳубини истиқоматӣ. Ин ҳолатҳо ҳодисаҳои ҷудогона нестанд.
Аз таҷрибаҳои Кентлер то Ҳаасенбург, деҳаҳои кӯдакони SOS ва Ленаи хурд аз Вунсидел:
Бори дигар ва бори дигар дар муассисаҳои зери назорати давлатӣ ё динӣ хушунати ҷинсӣ, шиканҷа ё марг рух медод.
Ин маълумот ба таври оммавӣ ҳуҷҷатгузорӣ шудааст. Шумо инчунин метавонед онро дар саҳифаи
хонагии мо дар бахши «Axion Resist» пайдо кунед .
Мо инчунин дар ин мавзӯъ бисёр симпозиумҳо баргузор карда, бисёр ҳодисаҳо ва манбаъҳоро ишора кардаем.
Бисёре аз қурбониён ҳеҷ гоҳ шунида нашуданд. Ва онҳое, ки бар зидди беадолатӣ сухан мегӯянд – ман дар ин бора ҳама
чизро медонам – аксар вақт худашон ҳадаф қарор мегиранд.
Ва нӯҳум, ва ҳамчунин хотима: нархи ҳақиқат.
Доктор Райнер Фуелмих рамзи онҳое аст, ки ҳақиқатҳои нороҳатро мегӯянд.
Ӯ мехост фасод, зӯроварӣ ва сӯистифода аз салоҳиятро ошкор кунад. Барои ин ӯро ҷинояткор эълон карданд.
Доктор Доротея Тул ташхис гузошт он чизеро, ки ҳеҷ кас намехост бишнавад, ва озодии худро аз даст дод.
Ин инчунин ба Макс Эдер ва дигарон аз гурӯҳи Принц Реус ва, албатта, ба бисёриҳои дигар низ дахл мекунад.
Ва аз ҳамин сабаб мехоҳам илова кунам, ки мо дар вебсайти Axion Resist ҳисобҳои хайрияро барои он шахсоне, ки дар
ҳабс қарор доранд ва ба кӯмаки фаврӣ – маблағҳо барои ҳимояи ҳуқуқии худ – ниёз доранд, нашр хоҳем кард.
Мо инро дар саҳифаи хонагии худ нашр хоҳем кард.
Модароне, ки мехостанд фарзандонашонро ҳифз кунанд, аз ҳуқуқҳояшон маҳрум карда шуданд.
Ва кӯдаконе, ки ба кӯмак ниёз доштанд, ба он низоме вогузор шуданд, ки бояд онҳоро шикаст медод.
Ман изҳоротеро, ки сиёсатмадор ва собиқ канцлери Олф Шолц дар соли 2002 дода буд, ба ёд меорам: «Мо аллакай
бартарии ҳавоӣ бар болои катҳои кӯдаконро ба даст овардаем.»
Ин маънои онро дорад, ки давлат кӯдаконро ба парастории худ гирифтааст.
Онҳо – ҳатто дар боғчаҳо ва мактабҳо – бо таълими ҷинсӣ ва номувофиқ мағзшӯӣ мешаванд.
Мо ин «Original Play»-ро доштем, ки волидон намедонистанд, мардони ношинос ба боғчаҳо ворид шуда, кӯдаконро таҷовуз мекарданд.
Ҳатто ҳолатҳои зӯроварӣ ва ғайра низ буданд. Пас чунин ҳодисаҳо рӯй медиҳанд ва волидон беқудрат мемонанд.
Агар онҳо шикоят кунанд, бояд интизор шаванд, ки фарзандонашон аз онҳо гирифта мешаванд.
Ва паёми аслии ҳамаи ин чунин аст: ҳифзи кӯдакон набояд пӯшиши пинҳонкорӣ бошад.
Касоне, ки беадолатиро ошкор мекунанд, кӯдаконро ҳифз мекунанд – на системаҳоро.
Ва фароҳам овардани манзил барои кӯдакон амалан иҷозатномаест барои чопи пул. Ман танҳо ҳаминро дар ин ҷо бояд бигӯям.
Ва маърифат он ҷо оғоз меёбад, ки хомӯшӣ ҳатмӣ мешавад.
Ташаккур. Ташаккур.
Ин дар ин ҷо дар муддати хеле кӯтоҳ ва хеле фишурда бо маҳорати аъло анҷом дода шудааст!
Ман мехоҳам ба шумо барои садоқататон ба кӯдакон ва барои он ки бо шуҷоат онҳоро ҳимоят кардед, хеле-хеле зиёд ташаккур гӯям.
Зани нек доимо дар мурофиаҳои судӣ иштирок мекунад.
Вақте ки мо дар телефон сӯҳбат мекардем, ӯ ҳамеша бояд ба суд мерафт ва дар мурофиаи дигар ҳузур меёфт: «Як лаҳза, ман ҳанӯз
бояд...» Ва ӯ ҳама чизро шабона омода мекард, зеро ҳанӯз дар суд буд ва боз ҳам бояд... Ба таври содда: шумо қаҳрамон ҳастед!
Бале! Ва бисёр ташаккур барои он ки ин нуқтаҳоро низ ба ҳам пайваст кардед.
Ва ман ба шумо тамоми муваффақиятҳоро таманно дорам ва аз тамоми қалб барои ин саҳмгузорӣ ба шумо ташаккур мегӯям.
Ташаккур. Бисёр ташаккур.
Бале, тамошобинони азиз, мо ҳоло як қатор ҷиноятҳоро шунидем.
Мо фаҳмидем, ки ин идеологияи шайтонӣ чӣ маъно дорад, барои кӯдакон чӣ маъно дорад ва моҳияти асосии шайтонпарастӣ чист.
Дар асл он алайҳи заифтаринҳои мост, алайҳи фарзандони мост. Ин қариб таҳаммулнопазир аст.
Аз як тараф, шумо метавонед ба ноумедӣ ғарқ шавед ва фикр кунед: Бале, дар ин ҷо чӣ кор карда метавонед?
Ё мо инчунин метавонем бигӯем: Бале, ҳамаи ин ҳоло ошкор шудааст, зеро мо дар рӯҳ муттаҳид шудаем, то
дигар пинҳон намонад. Ва ин як пирӯзии бузург аст.
Дар оғози ин AZK падари ман гуфт, ки ҳар субҳ соати шаш бо эълонҳои синергетикӣ мо бо вуҷуди ин ин
нерӯҳои «ба назар ношикаст»-ро мағлуб хоҳем кард.
Бо ин дуоҳои эҷодии имонӣ мо — бигзор ҳаминро бигӯям — ҳама чизро ба ҳаракат даровардем, то ин фоҷиаҳо ошкор шаванд
ва ин пардаи ғафсе, ки бар онҳо афтода буд, партофта шавад.
Ва инчунин, ки наҷотёфтагон рӯз ба рӯз бештар ҷуръат мекунанд, ки овоз баланд кунанд; шоҳидон баромада истодаанд; ошкоркунандагон
торафт бештар рӯшан мешаванд; коршиносон он чизеро, ки дар ин ҷо рух медиҳад, ошкор мекунанд. Ва онҳо низ
барои ошкор кардани он тамоми таъқибро ба дӯш мегиранд!
Зеро танҳо бо нур ин нақшаҳои даҳшатнок ҷазо дода мешаванд, вақте ки онҳо дар саросари ҷаҳон ошкор мешаванд ва дигар наметавонанд
пинҳон бимонанд. Ва мо дар ин роҳ идома хоҳем дод, аз ин рӯ мехоҳам шуморо ташвиқ
кунам, ки ҳар субҳ ин эъломияҳоро қироат кунед.
Ман ҳамаи шуморо даъват мекунам, ки ҳамин тавр кунед, чун падарам имрӯз пештар ҳамин корро кард.
Ва ман боз мегӯям: ин натиҷаи эъломияҳои синергетикии мост, ки наҷотёфтагон рӯз ба рӯз бештар ҷуръат меёбанд – новобаста аз
таҳдидҳои қатл – то ба ҳамаи мо дар бораи он даҳшатнокҳое, ки дар ин ҷо бар мо ҳукмронӣ мекунанд, нақл кунанд,
чӣ гуна онҳо якдигарро пинҳон мекунанд ва аз паси парда корҳои ҷаҳониро идора мекунанд.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо дар ҳамаи заъфи худ, дар ин ҷо ва ҳоло муттаҳид мешавем ва ин паёмро ба ҷаҳон
мерасонем. Ман инчунин мехоҳам ба ҳар яки шумо, ҳафт суханрон, бигӯям, ки шумо кори аъло анҷом додед.
Аммо мо ин паёмро паҳн мекунем, зеро ниқоб афтидааст ва ҳоло мо мебинем, ки дар паси ҳамаи ин кӣ
аст ва воқеан кӣ моро инҷо тарсонида истодааст.
Ва мо дар тамоми заъфи худ истода мегӯем: бас аст, бас!!!
Ҳоло мехоҳам бародарам Элиас ва ҳамсараш Стефаниро ба саҳна даъват кунам.
Пас аз танаффус, Элиас бахши ояндаро ба ӯҳда мегирад, ки дар он мо ба дигар соҳаҳо назар хоҳем афканд ва боз ҳам бештар қудратеро,
ки мо дорем, вақте ҳамаи ин чизҳоро бо Vetopedia ба диққати омма мерасонем – вақте рӯшноӣ бар онҳо меафтад, дарк хоҳем кард.
Аммо ҳоло ман суханро ба Стефани месупорам. Ӯ як суруд навиштааст ва дар як лаҳза чанд калима дар бораи он хоҳад гуфт.
Ман ҳатто иҷозат дорам, ки инҷо каме флейтаи панӣ навозам, ки барои ман хуб аст, зеро ба ман
кӯмак мекунад, ки аз тамоми ин ҳолат ором шавам. Хуб.
Ман Стефани Сасек ҳастам, ҳамсари Элиас Сасек.
Мо якҷоя чор фарзанди хурд ва хеле ширин дорем.
Ман мехоҳам кӯтоҳ ба шумо нақл кунам, ки суруди ман чӣ гуна ба вуҷуд омад: Лоис, ман ҳуҷҷатномаҳои шуморо дар
Kla.TV тамошо кардам, се ҳуҷҷатномаи шумо «Қисмҳои хун».
Онҳо маро воқеан такон доданд. Ин воқеан даҳшатнок буд.
Чанд рӯз пас аз таваллуди фарзанди чаҳорумамон ман дар кат чарх мезадам ва наметавонистам ин тасвирҳоро аз сарам дур кунам.
Ман аз он чи рӯй дод, бениҳоят осеб дидам, ва барои як модар ин ғайритасаввурнопазир ва даҳшатнок аст.
Ва сипас дар ин лаҳзаи душвор ман нури умедро дидам, вақте ки дарк кардам: дар ҳолати кунунии заъфи худ мо бояд устувор истода,
танҳо мунтазир шавем, то чизе бар мо биафтад, то механизмҳои нав озод шаванд ва онҳо ба таври оддӣ чизеро ба ҳаракат дароранд.
Ва сипас, чунон ки гуфтам, дар ман як искра пайдо шуд ва ман намехоҳам дар ин бора бештар
бигӯям, зеро ҳама чизро дар суруди худ гузоштаам.
Ҳамчунин хеле хуб аст, ки ту, Лоис, вақт ёфтӣ, то сурудро бо флейтаи панӣ ҳамроҳӣ кунӣ. Ва инчунин хеле хуб
аст, ки ду домоди ман ва хоҳари шавҳарам бо ман дар саҳна ҳастанд. Ин як ҳамкории муштарак аст.
Мо мелодия, матни суруд ва ҳама чизро якҷоя навиштем ва ман хурсандам, ки ҳоло метавонем ин суродро иҷро кунем.
Умедворам, ки ин дар ин масъалаи душвор рӯшноӣ мебахшад. Ташаккур!
Ту дар оғӯшҳои ман хобидаӣ, пур аз эътимод
Ҳанӯз барои бори ин ҷаҳон хеле хурд аст
Дарҳо баста шуданд, торикӣ бояд интизор шавад
Аммо ман аллакай медонам, ки ҳамеша чунин нахоҳад буд.
Ва ҳанӯз ҳам туро дар оғӯш мегирам
Аммо берун тамоми ҷаҳон интизори ту аст
Кӣ дар ин замонҳои пур аз мушкилот шуморо ҳимоят хоҳад кард?
Вақте ки шумо худро нотавон эҳсос мекунед ва беадолатӣ
Аммо гӯш кун, фарзанди ман На дар қувват, балки дар заъф Ту калиди ин замонро хоҳӣ ёфт
Ин ҷаҳонро на тавонон тағйир медиҳанд Балки онҳое, ки дар заъфи худ дар оғӯшҳои Офаридгор истироҳат мекунанд
Ҳарчанд ман аз дер боз бо ду пойи худ истодаам , ман худро мисли ту бечора ва хеле хурд эҳсос мекунам
Ман азобҳои замони худро мебинам ва истодаам Танҳо тавассути эътимод дар миёни тӯфон
Зеро калиди ин замон дар қувват нест, балки дар заъф аст ки омода аст
Ин ҷаҳонро на тавонон тағйир медиҳанд Балки онҳое, ки дар чашми тӯфон дар заъф меистанд
Ва ҳамаи тавоноён ҳеҷ чизро наметавонанд ҳаракат диҳанд, Вақте ки мо бо эътимод дар оғӯшҳои Офаридгор истироҳат мекунем