לויס סאַסעק איז די עלטסטע טאָכטער פֿון די עלף קינדער פֿון Kla.TV־גרינדער איבו סאַסעק און זײַן פֿרוי אַנני.
אין 2006 האָט זי איבערגענומען די פּראָדוקציע־מאַנאַגערין בײַ פּאַנאָראַמאַ פֿילם און איז געווען
פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דער פֿילמירונג און נאָך־פּראָדוקציע פֿון צען הויפּט־פֿילמען פֿון איר טאַטע.
זינט 2012 איז זי אויך די פּראָדוקציע־מאַנאַגערין און די אַלגעמיינע קאָאָרדינאַטאָרין פֿונעם אינטערנעץ־טעלעוויזיע־קאַנאַל Kla.TV.
לויס האָט אויסערגעוויינטלעכע אָרגאַניזאַציע־פֿעיִקייטן.
דערצו ליגט איר גרויסע שטאַרקייט אין אירע פֿעיִקייט צו מאָטיווירן און אינספּירירן מענטשן.
דאָס האָט מען געקענט זען אין קאָנקרעטע טערמינען, ווען די AZK איז נאָך געהאַלטן געוואָרן אין גרויסע זאַלן.
אונטער איר קאָאָרדינאַציע זענען די גאַנצע 20 טאָנען מאַטעריאַל דימאָנטירט און געלאָדן געוואָרן אין נאָר
האַלב אַ שעה נאָך דער געשעעניש, און אַלע וואָס האָבן זיך באַטייליקט האָבן זייער הנאה געהאַט.
אויף דער זעלבער אופֿן האָט זי געגרינדעט אַ שטאַרק און ענטוזיאַסטישן מאַנשאַפֿט פֿון די הונדערטער Kla.TV פֿרײַוויליקע.
שוין איבער דרײַצן יאָר שידּר עס טאָג־טעגלעך זײַנע אייגענע פּראָגראַמען אין 195 לענדער און אין ביז 80 שפּראַכן.
ווער עס ווייסט לויס, ווייסט אַז זי האָט אַ גרויס האַרץ פֿאַר אַלע שוואַכע און נויטבאַדערפֿטיקע מענטשן.
זיי זענען געווען באַזונדערס געשאָקלט פֿון די גורלות פֿון די צאָלרײַכע קרבנות פֿון שטנישן ריטואַל־געוואַלד.
דער ווילן צו געבן די מענטשן אַ קול און צו ברענגען די קעגן זיי געטאָנענע פשעס צו דער ציבורדיקער אויפמערקזאַמקייט האָט געפֿירט
לויס צו ווערן אַ סקריפּט־שרײַבערין פֿאַר פֿאַרשיידענע גרויסע דאָקומענטאַר־פֿילמען – ווי טיילן 1 ביז 3
פֿון "Blutsekte" (בלוט־סעקטע) – צוזאַמען מיט איר צײַט־נעמענדיקער אַרבעט בײַ Kla.TV.
די פֿילמען זענען געזען געוואָרן מיליאָנען מאָל.
דערמוטיקט דורך די דאָזיקע פּראָדוקציעס, האָבן אַ סך קרבנות גענומען דעם שריט צו מאַכן פּובליק זייערע געשיכטעס פֿון ליידן.
לויס איז אין פּערזענלעכן קאָנטאַקט מיט פילע פֿון זיי.
איר לעצטער פֿילם, "1024 איבערלעבער פֿון ריטואַלער גוואַלד און די פֿלאָד גייט ווײַטער!", איז
אַרויסגעקומען אַ וואָך צוריק אין איבער 30 שפּראַכן.
יאָ, טײַערע צוקוקער פֿון דעם 22סטן AZK. אין דעם ערשטן טייל האָבן מיר געהערט וועגן דער גרויסער פאָרשונג וואָס מײַן טאַטע,
איוואָ סאַסעק, האָט דורכגעפֿירט. ער האָט עס אונדז אַנטדעקט.
הונדערטער מענטשן האָבן זייער צײַט פֿרײַוויליק געגעבן, כּדי צו ברענגען די גלאבאַלע געהיימע געזעלשאַפֿטן צום ליכט.
אינטענסיווע פאָרשונגען זענען דורכגעפֿירט געוואָרן נאַכט נאָך נאַכט.
בײַם סוף פֿון דעם ערשטן בלאָק אויף וועטאָפּעדיע האָט מײַן ברודער אליעס אונדז געוויזן ווי אַזוי מיר אַליין
קענען זען און באַשטעטיקן די יסודות פֿון די געהיימע געזעלשאַפֿטן אויף אַ גרויסער וועלט־מאַפּע.
מיר האָבן קלאָר געזען ווי די וועלט איז אין די קלאַמערן פֿון די געהיימע געזעלשאַפֿטן אין אַלע געביטן.
אין די קלאָזן פֿון דער הויך־ראַנגיקער פֿרימאַסאָנריי, וואָס דערשיינט זייער מענטשלעך און פֿרײַנדלעך צו דער אויסערער וועלט.
אָבער אויף די העכסטע מדרגות האָבן מיר געהערט פֿון זייערע אייגענע מוילן און געלייענט אין זייערע אייגענע שריפטן
אַז שטן/לוקיספער איז זייער גאָט, און אַז דער גאָט פֿון דער ביבל און ישוע זענען דער שטן.
ווער עס האָט פֿאַרפּאַסט דעם ערשטן טייל פֿון דער AZK, זאָל זיכער הערן די רעדע וואָס מײַן טאַטע, איוואָ
סאַסעק, האָט געהאַלטן, ווי אַ יסוד פֿאַר דעם צווייטן טייל.
ווײַל איצט בויען מיר אויף דעם. וואָס איז די קאַנסעקווענץ אַז שׂטן איז גאָט?
מען קען טראַכטן, "עס איז מיר נישט וויכטיק ווער גאָט איז."
אָבער וואָס זענען די ווערק פֿון די מענטשן וואָס טאַקע זעען שׂטן ווי זייער גאָט און אים אויך דינען?
ווי שוין דערמאָנט, האָב איך אין די לעצטע יאָרן פּובליצירט הונדערטער באריכטן פֿון קרבנות פֿון סאַטאַניזם.
איך האָב זיי געהערט, איך האָב מיט זיי גערעדט, איך האָב זייערע באריכטן געלייענט, איך האָב זייערע פֿילמען געזען, און
זיי אַלע באַשטעטיקן פּונקט וואָס מײַן טאַטע האָט הײַנט מאָרגן אַנטפּלעקט: די ברוטאַלע קינד־קרבנות, אאז״ו.
איך דאַרף נישט ווידער אַלעס איבערחזרן.
זייט זיכער צו הערן די רייד און צו זען די פֿילמען, אין וועלכע די קרבנות באַשטעטיקן אַלץ וואָרט פֿאַר וואָרט.
למשל, אַז די פֿרימאַסאָנריי פֿון העכסטן גראַד האָט אירע וואָרצלען אין ריינעם סאַטאַניזם.
אָבער די קרבנות האָבן פֿון ערשטן האַנט דערפֿאַרונג געהאַט וואָס עס מיינט ווען שׂטן איז "גאָט", אָדער ווען מען דינט אים,
ווען מען רופֿט אים, ווי מיר האָבן געהערט פֿון פֿרײַמאַסאָן פֿון דריי און דרייסיקסטן גראַד, אַרטור עדוואַרד ווייט.
דאָס איז געווען די טעאָריע. די קרבנות טעסטן אַז די רעאַליטעט איז געווען דער גרעסטער גרויל וואָס מען קען זיך
פאָרשטעלן, די ברוטאַלסטע זאַך וואָס אַ מענטש קען דערלעבן.
און דאָס איז וואָס סאַטאַניזם אין עיקר מיינט.
איך זאָג אַז ווער עס זיך באַשעפֿטיקט מיט דעם ענין, וועט צום סוף קומען, ווײַל עס איז אַזוי אַכזריותדיק, ווײַל סאַטאַניזם איז דער
קעגנשטעל פֿון אַלץ וואָס גאָט שטייט פֿאַר, פֿון אַלץ וואָס מיר געפֿינען שיין, פֿון אַלץ וואָס איז גוט, פֿון אַלץ וואָס
מיר באַשרײַבן ווי פרידלעך, ווונדערלעך, ליבלעך, און פֿון אַלץ וואָס מיר האַלטן אָדער פֿילן פֿאַר געטלעך אָדער הימליש.
אויב מען דרייט דאָס אויף זײַן קאָפּ, האָט מען אכזריות, גוואַלד, חורבן, אפילו מעוטלוינג.
דאָס איז אונפֿאַרנעמבאַר און אומפֿאַרשטענדלעך פֿאַר אונדז ווי ערלעכע מענטשן.
איר קענט דאָס אויך זען אין מײַן לעצטן פֿילם, וווּ די שווייצער שׂטן־קירכע אָפֿן ווײַזט
די אַטראָסיטעטן אויף איר אייגענעם קאַנאַל.
עס איז כּמעט אומטראָגלעך. איצט איז די גרויסע פֿראַגע: צי מוזן מיר טאַקע זיך דערמיט אָפּגעבן?
דאָס איז נישט גוט פֿאַר אונדזער גייסט־צושטאַנד, עס ברענגט אונדז אַזוי אַראָפּ, מיר מוזן זיך קאָנצענטרירן אויף דעם ליכט.
יאָ, יאָ, מיר זענען דאָס ליכט, דאָס איז אמת, און דאָס ליכט איז דער אונטערגאַנג פֿון די אַכזריות.
אָבער אויב מיר שטעלן זיך נישט קעגן די מענטשן וואָס זיצן בײַם שטייער פֿון דער וועלט – ווי מיר האָבן הײַנט באַוויזן, ווי
פּאַפּאַ האָט באַוויזן – אויב מיר לאָזן נישט די גרויזאַמע רשעות אין די העכסטע ראַנגען פֿון דער וועלט־פֿירערשאַפֿט אונדז
באַווירקן, וועלן מיר ווײַטער מורא האָבן פֿאַר זייערע פּאַנדעמיעס, זייער קלימאַט־היסטעריע, זייערע אָנגעצונדענע מלחמות.
מיר לייענען זייערע ליגנער צײַטונגען, מיר וועלן שטיין הילפֿלאָז און צוקוקן ווי זיי פֿאַרניכטן אונדזער סבֿיבֿה
נאָך ווײַטער, ווי זיי רויבן דאָס לאַנד און זײַנע רעסורסן, ווי זיי פּלינדערן די אָרעמע לענדער.
מיר קוקן זייערע פֿילמען, מיר הערן זייער מוזיק – "טראַלאַלאַ, דידעלײַדי" – מיר דיסקוטירן צי דער mRNA-וואַקצין איז גוט אָדער
שלעכט, צי כעמטריילס עקזיסטירן אָדער נישט, צי מען זאָל פֿאַרטונקלען די זון אָדער נישט, וויפֿל 5G-אַנטענעס
און Starlink-סאַטעליטן מען זאָל אַרויסשיקן אין קאָסמאָס.
מיר קוקן ווי מיליאָנען הומאַנאָיד־ראָבאָטן ווערן אַרויסגעלאָזט אויף דער ערד און ווי מיר וועלן ווערן
פֿאַרביטן דורך דער קינסטלעכער אינטעליגענץ, אאז״ו אאז״ו.
אָבער נאָר ווען מיר וועלן דורכדרינגען ביזן קאָפּ פֿון דעם אָקטאָפּוס און די גאַנצע מענטשהייט וועט פֿאַרשטיין ווער די
משוגעים זענען וואָס הערשן איבער אונדז, וואָס פֿאַר מענטשן זיי זענען, וואָס זייערע ווערק זענען, וואָס זייער געדאַנקען־גאַנג איז
און וואָס סאַטאַניזם מיינט אין זײַן יסוד, נאָר דעמאָלט וועלן מיר אָפּשאַקלען די קייטן, וועלט־ווײַט, ווי פּאַפּאַ האָט געזאָגט.
דאַן וועלן מיר אַלע אויפשטיין. דאַן וועלן מיר צוזאַמען אַ ליכט אויף עס שײַנען און אַ סוף מאַכן צו דעם משוגעת, ווײַל ליכט
איז שטאַרקער ווי פינצטערניש און ווײַל גאָט איז שטאַרקער ווי שטן.
און דערפֿאַר וויל איך איצט אָנהייבן מיט צוויי קרבנות פֿון סאַטאַניזם, וואָס האָבן איבערגעלעבט ריטואַליסטישע
סאַטאַנישע מיסברוך און די פּערווערסע סאַטאַנישע גוואַלד.
נאָך דעם וועל איך איבערגיין צו עקספּערטן און עדות אויף דער זעלבער טעמע, וואָס וועלן אונדז דערציילן ווי
ווײַט דאָס גייט – ביז צום מיליטער און אַזוי ווייטער.
און מיר מוזן קוקן דאָרט צו פֿאַרשטיין וואָס פּאַסירט מיט אונדזער וועלט.
קיין בילדער ווערן נישט געוויזן, אָבער מיר וועלן מוזן זיך דערמיט אַנטקעגנשטעלן: וואָס מיינט סאַטאַניזם?
אָבער מיר וועלן אויך ווײַזן די לייזונגען, וואָס יעדער פֿון אונדז קען טאָן צו אָפּשטעלן דאָס!
און איך וואָלט געזאָגט אַז אויב עמעצער טאַקע קען עס נישט האַנדלען, קען ער אַ ביסל זיצן אויף אַ זײַט אָדער דעקן
זײַנע אויערן צווישן, אויב ער מוז און אויב עס ווערט צו שטאַרק.
אָבער מיר וועלן נישט אַרײַנגיין אין צו פֿיל דעטאַילן, דאָס קען איך דיר זאָגן. אָבער מיר מוזן דערוועגן רעדן. מיר מוזן
געדענקען אַז די מענטשן האָבן געמוזט דורכגיין וואָס מיר קענען בלויז אויפֿן אויבערפֿלאַך באַשרײַבן אין צוויי אָדער דרײַ זאַצן.
אַזוי, איך בעט אַז מיר זאָלן זיך איצט דערמיט אַנטקעגנשטעלן און אַ קוק טאָן! נאָר דאַן וועלן מיר קענען ציען די
ריכטיקע מסקנות. איצט גייען מיר איבער צו סאַנדראַ ראַש.
זי איז געבוירן געוואָרן אין אַ סאַטאַניסטישער משפּחה און זאָגט וועגן אירע דערפֿאַרונגען, למשל: "די העכסט־ראַנגיקע פֿרימאַסאָנען
זענען קלאָר סאַטאַניסטן, און זייער גאָט איז געווען אַ שוואַרצער גאָט וואָס איז אַרײַנגעגאַנגען אין אונדזער
אוניווערס צו פֿינצטערן און איבערנעמען אַלץ." קליפּ אָף.
סאַנדראַ ראַש איז אַ איבערלעבערין פֿון ריטואַלער גוואַלד פֿון דײַטשלאַנד.
זי און איר שוועסטער אַנטיע זענען אויפגעוואַקסן אין אַ שטאנישער משפּחה.
זיי זענען פארקויפט געוואָרן צו פּעדאָפֿילן און שטאַרק מיסבראַכט געוואָרן ווען זיי זענען געווען קינדער.
סאַנדראַ און איר שוועסטער האָבן געמוזט אָנטייל נעמען אין אַ סך שטנישע ריטואַלן.
קורבנות און קאַניבאַליזם זענען פֿאָרגעקומען.
די צוויי שוועסטער זענען סיסטעמאַטיש אָפּגעטריבן געוואָרן, וואָס האָט געפֿירט דערצו אַז זיי האָבן אויפגעהערט צו האָבן קאָנטאַקט.
אין ליז וויסקערשטראך'ס פֿילם "העלן לעבן" (לעבן אין גיהנום), באַזירט אויף גוידו גרענדט'ס פאָרשונג, עדותן סאַנדרא און אַנטיע
זעלבסטשטענדיק און אָן באַראַטונג אין דעטאַל צו די זעלבע ריטואַלן.
פריער האָבן זיי צען יאָר נישט געהאַט קיין קאָנטאַקט מיט איינעם דעם אַנדערן.
די דערפֿאַרונג וואָס זיי דערציילן אין דעטאַל באַטרעפֿט אַ ריטואַל געבורט מיט אַנטיע, נאָך וועלכער דאָס קינד איז געטויט געוואָרן.
דער פֿילם "העללענלעבן – דער קאַמף דער אָפּפֿער: ריטואַלער מיסברוך אין דײַטשלאַנד" איז אין 2003 אויף ARD איבערגעטראָגן געוואָרן.
אין דעם באַריכטן קרבנות ריטואַליסטישע סאַטאַנישע מיסברויכן.
זיי נעמען אָרטן און די פאַרברעכער פֿון ריטואַלער מיסברוך.
אָבער דער פֿילם איז נישט געפֿאָלגט געוואָרן דורך אַ מעדיע־אויסקרײַ, און די פּאָליציי האָט
נאָך אַ פּאָר יאָר די אויספֿאָרשונג פֿאַרמאַכט.
קיינער איז נישט געהאלטן געוואָרן פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר די שרעקלעכע מעשׂים, און אַפֿילו נישט פֿאַרמישפּט.
עס איז קלאָר אַז עס איז נישט געווען קיין ווילן צו אויספֿאָרשן און פּראָסעקוטירן די שרעקלעכע פשעס.
דער פֿילם איז זינט דעמאָלט אויסגעמעקט געוואָרן פֿון דער ARD מעדיע־ביבליאָטעק און קען איצט
נאָר געפֿונען ווערן אויף פּריוואַטע קאָנטעס.
די ציבורדיקע מעדיע האָבן זיך אָפּגעשטעלט פֿון אויסצוברענגען סאַטאַנישע ריטואַל־מיסברויכן און אפילו לעכערלען די
קרבנות, ווי למשל באָהערמאַן פֿון ZDF אָדער רעהמאַן פֿון SRF.
סאַנדראַ ראַש איז איצט אַ ספּעשאַליסט אין צושטעלן טעראַפּיעטישע שטיצע צו מענטשן וואָס האָבן דערלעבט ריטואַלער מיסברויך אָדער
אַנדערע ערנסטע טראומען, אַזאַ ווי פּעדאָסעקסואַליטעט, געצווונגענע פּראָסטיטוציע,
גײַסט־קאָנטראָל, מיסברויך, גוואַלד, און פאַרנאַכלעסיקונג.
די באַטראָפֿענע קענען באַזוכן די וועבזײַט raschheilen.de, כּדי צו פֿאַראַרבעטן זייערע טראַוומאַטישע
איבערלעבונגען און לאָזן זייער אינעווייניקסטן ליכט שײַנען.
זי האָט געשריבן אַ בוך וועגן אירע דערפֿאַרונגען מיטן טיטל: "איידער דו אויפגעבסט: איבערקומען
טראומע, ריטואַלער מיסברוך און גייסט־קאָנטראָל."
איך קען זען סאַנדרא דאָ, קענסטו אונדז הערן? . ווונדערבאַר. יאָ, העלא, ליבע סאַנדרא.
עס איז פֿאַר אונדז אַ כּבֿוד צו קענען רעדן מיט אײַך דאָ הײַנט בײַם 22סטן AZK!
יאָ, העלאָ, לויס. עס איז אַ כּבֿוד צו זײַן דאָ מיט אײַך. איך בין זייער, זייער דאַנקבאַר צו זײַן טייל פֿון דעם געשעעניש.
אַ גרויסן דאַנק. יאָ, אין דעם פֿילם "העללענלעבן" (גיהנום־לעבן) איז דיין שוועסטער אַנטיע געווען זייער אין דער פאָקוס.
אָבער דו ביסט אויך געבוירן געוואָרן אין דעם שטאנישן ייחוס.
וואָס האָסטו דערלעבט? וואָס קענסטו אונדז דערציילן וועגן סאַטאַניזם אין דעם קאָנטעקסט?
נו, דער פֿילם שפּיגלט טאַקע ווי אונדזער באַציִונג איז געווען ווען מיר זענען געווען קינדער.
אָבער וואָס איך וויל קלאָרשטעלן איז ווי דאָס לעבן איז אין אַזאַ שטאנישער סעקטע, ווײַל איך האָב באַמערקט אַז
זייער, זייער פילע מענטשן האָבן נישט קיין געדאַנק דערפֿון.
און עס איז טאַקע אַזוי. דו לעבסט אויף צוויי לעוועלן. אויף דער איין זײַט איז דער לעוועל פֿון מיסברויך, און אויף
דער אַנדערער זײַט לעבן די קינדער, וועגן וועלכע מען האָט געמעלדט, אין דער טאָג־טעגלעכער לעבן ממש ווי איך.
און אין דער טאָג־טעגלעכער לעבן אויך: דו ביסט שטענדיק דערשראָקן. עס איז אַ שטענדיקער, פּערמאַנענטער מצב פֿון
וואַכקייט, ווײַל דו מוזט שטענדיק אויפֿפּאַסן ווי דו טראַכטסט, ווי דו פֿילסט און וואָס דו זאָגסט.
זיי באַאָבאַכטן אייערע רעאַקציעס און פּרוּוון אויך צי איר פֿירט זיך ווי געהעריק.
זיי קאָנטראָלירן פֿרײַנדשאַפֿטן, פֿאַרבינדונגען, ווי דו ביסט אין שול, מיט וועמען דו ביסט אין שול.
זיי קאָנטראָלירן אַלץ, יאָ, כּמעט יעדן אָטעם.
און אויב דו וועסט אָפּטרעטן, למשל, אויב דו האָסט אַ פריינדשאַפֿט און זי ווערט צו נאָענט, וועט זי ווערן צעשיידט.
עס איז גאָר קיין אַנטלויפֿן. זיי זענען אין דער געדאַנק, באַטראַכטן געדאַנקען, בליקן,
געפילן, דיין גאַנץ זײַן, און זיי באַמערקן אַלץ.
און, וויכטיק, די קינדער זענען די אַבסאָלוט אייגנטום פֿון דעם קולט. זיי זענען ווי געמאַרקירט.
און וואָס האָסטו דאָרט אין דער סעקטע אין פּראַקטישע טערמינען דערלעבט?
מײַנע דערפֿאַרונגען – דאָס איז למעשה מײַן ערשטע מאָל, טאַקע צו רעדן וועגן מיר אַליין, ווײַל פריער
האָב איך שטענדיק געוואָלט נאָר רעדן וועגן היילונג.
אבער איך מיין איך קען דאָס איצט טאָן. אַזוי, איך בין יעדן נאַכט גענומען געוואָרן און האָבן מיר געגעבן דרוגס. פּונקט. איך האָב
געהאַט זעקלעך איבער מײַן קאָפּ און בין דאָרט געפֿירט געוואָרן.
איך האָב שוין אין אַ יונגן עלטער באקומען הורמאָנען. דערפֿאַר האָב איך נישט דורכגעגאַנגען די נאָרמאַלע פּובערטעט, נאָר האָב
איך באקומען הורמאָנען און בין באַוווּסט אימפּרעגנירט געוואָרן.
זיי זענען פֿון מיר אַרויסגענומען געוואָרן אין פֿאַרשיידענע שטאַפּן. איך ווייס אַז איך האָב איין גאַנץ
ווייַט געטראָגן, וואָס וואָלט אויך געווען לעבנספֿעיִג.
און איינער איז דאַן אַרויסגענומען געוואָרן פֿון מיר, און איך האָב נאָך דאָרט געבליבן בלוטנדיק – די הויט איז
פֿון דעם קינד פֿאַר מײַנע אויגן אַראָפּגעצויגן געוואָרן.
עס האָט מיר גענומען פילע, פילע יאָרן צו עפּעס אויספֿינען ווי אַזוי צו לעבן דערמיט.
דערנאָך איז אויך דער ענין פֿון די באַשיצטע און אומבאַשיצטע קינדער.
מענטשן זאָגן שטענדיק: "פֿון וואַנען קומען אַלע די קינדער?"
אָבער דווקא צוליב די צילגעריכטע און באַוווּסטע שוואַנגערשאַפֿטן.
און אַ זייער גרויסע צאָל קינדער – טאַקע הונדערטער טויזנטער – לעבן אין שײַערן, אין קאַגעס, אין טונעלן, און ווערן ערגעץ געזאָרגט.
אַזוי האָב איך אויך געמוזט מאָל זאָרגן פֿאַר קינדער, צו העלפֿן זיי עפּעס איבערלעבן, און זיי ווערן
געמיסבראַכט, גענומען און גענוצט ביז עפּעס גאָרנישט מער אַרבעט.
און דאַן ווערן זיי אָדער געקאָרבענט און זייערע אָרגאַנען ווערן פארקויפֿט, אָדער – איך האָב נישט קיין געדאַנק
וואָס זיי טאָן מיט זיי אַלע. אַזוי ניצן זיי טאַקע אַלץ.
און דאָס אַרויסנעמען דעם אַדרענאָקראָם אין אַזאַ העכסט טראומאַטישן צושטאַנד – דאָס הייסט, דאָס נעמען דעם בלוט – די
פּראָדוקציע פֿון אַדרענאָקראָם און דער שטענדיקער הויך מדרגה פֿון טראומע איז זייער דרוקדיק. דער גוף קען דאָס נישט לאַנג אויסהאַלטן.
וואָס נאָך איז מיר געשען: זיי אויך איניציאַרן די קינדער.
אַמאָל האָבן זיי מיך אין אַ קבר געלייגט און האָבן אפילו אָנגעהויבן ערד אויף מיר צו שאָווען.
אַזוי ליגט איין קינד אין דער קבר, און די אַנדערע מוזן געהאָרן דעם קולט דורך לעבן באַגראָבן אַ
צווייטן קינד. יאָ, דאָס איז אַ מין איניציאַציע .
און איך בין אויך געווען דער וואָס ליגט בײַם באָדן פֿון דער קבר, און מען האָט מיך גענוג פרי
אַרויסגעצויגן, אַזוי אַז איך האָב איבערגעלעבט.
ווען איך בין עלטער געוואָרן און ניט מער פּאַסיק פֿאַר קינדער־סעקס, האָבן זיי מיך פּראָסטיטוטירט.
איך בין אויסגעליערט געוואָרן צו טאַנצן פֿאַר מענער, וואָס האָבן דאַן פֿאַר זיך אויסגעקליבן.
און פֿאַר קאָנדיציאָנירונג האָבן זיי מיר געגעבן אַ גאַנצן גוף־קאָסטיום מיט נאָדלען אינעווייניק.
און אויב איך בין נישט געווען גענוג גרייט, האָבן זיי מיך געצווונגען צו אָנטאָן דעם קאָסטיום.
אַזוי קענסטו דיר פאָרשטעלן אַז יעדער באַוועגונג איז טאַקע ווייטיקדיק.
אַ צווייטער פּונקט איז אַז עס זענען זייער, זייער, זייער פיל קינדער־קרבנות, כדי אויך צו מאַכן קינדער צו
פאַרברעכער. עס איז אַ פסיכאָלאָגישע קאָנדיציאָנירונג אַז קינדער מוזן אויסקלײַבן ווער שטאַרבט.
זיי מוזן מאַכן אַ באַשלוס, זיי פילן שטענדיק אַז זיי מאַכן דעם פאַלשן באַשלוס, אַז זיי זענען שטענדיק שולדיק
און שטענדיק טוען עפּעס פאַלש, אָבער אויך אַז זיי קענען קיינמאָל קיינער נישט ראַטעווען.
ווען איך בין געווען קליין – איך בין געווען בערך פינף אָדער זעקס יאָר אַלט – האָבן זיי מיך אויך געמאכט אַ פאַרברעכער און איך
האָב געמוזט אויפֿשניידן אַ גוף וואָס איז נאָך געווען וואַרעם.
דאַן האָט מען מײַן האַנט געפֿירט צו אַרויסנעמען דאָס האַרץ. זיי טוען דאָס כּמעט צו אַלעמען וואָס דאָרט זענען.
יאָ, איך האָב דאָס שוין מאָל נאָך מאָל געהערט!
יאָ, פּונקט. און נאָך אַ זייער וויכטיקער ריטואַל איז אַז זיי האַלטן אַ שטאַנישע חתונה מיט קליינע קינדער – דרײַ־יאָריקע.
יאָ, איך האָב דאָס אויך דערלעבט. זיי טאַקע קליידן דיך אין אַ שוואַרצן חתונה־קלייד מיט אַ שלייער און חתונה
דיך – און דאַן, נאַטירלעך, ווערט עס אַ מאַס־אָרגיע. הממ.
יאָ, פּונקט. אַמאָל האָבן זיי מיך גענומען קיין בעלגיע, און עס איז געווען ווי אין דער דוטרו־פאַל, וווּ די קינדער
וואַרטן אין פינצטערע צימערן – אָן פֿענצטער, אין פינצטערניש, גאָר פֿאַרנאַכטעט – ביז מען נעמט זיי און ניצט זיי.
און דאָס איז געווען זייער ברוטאַל. איך געדענק אַמאָל, ווען איך בין געווען אַ דערוואַקסענער, האָב איך געמוזט
דורכפֿאָרן בעلגיע. איך האָב געזאָגט: "נור אויטאָבאַנען און וווּ איך קען זען גאַסן־לאַמפּן."
מיר זאָלן קיינמאָל נישט געגאנגען דאָרט, ווײַל בעלגיע איז געווען טאַקע זייער ברוטאַל, און
דאָס גייט טאַקע ביז די קעניגלעכע הויכע ראַנגן.
אַזוי גייט דאָס שטענדיק גלייך צו דער שפּיץ. עס איז אַ היראַרכיע און אַ סך לעוועלן.
און די מאַסן־מיסברוך איז נאָר דער נידעריקער מדרגה, אָבער געוויסע זאַכן קומען אויך פֿון אויבן און ווערן אויבן אָרגאַניזירט,
ווײַל פֿאַר זיי איז דאָס פשוט אויך אַ עקאָנאָמישער פאַקטאָר.
האָסטו אויך באַמערקט אַז דאָרט זענען די העכערע?
יאָ.
אַלרייט.
עס גייט וועגן דער נשמה.
די וואָס טאָן דאָס האָבן נישט קיין נשמה, אָדער אַ שוואַרצע נשמה.
זיי זענען אָפֿט נאָר באַוווסטזײַן און זיי ווילן פשוט איבערנעמען די נשמה, זי אומקערן אָדער זי
אומברענגען. וואו, יאָ. ווײַל דאָס איז דאָס ליכט פֿון דער ערד.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דײַן אָפֿנהאַרציקייט, סאַנדראַ, פֿאַר דעם וואָס דו רעדסט דערפֿון און טיילסט עס מיט
אונדז. עס איז נישט גרינג, ווי מיר ווייסן פֿון אַנדערע קרבנות.
עס איז אַ באַטײַטנדיקער שריט פֿאַר זיי צו דיסקוטירן די טראומאַטישע דערפֿאַרונגען. דאָס איז שרעקלעך.
אַ דאַנק דיר פֿאַר דעם וואָס דו האָסט דאָס מיט אונדז געטיילט – צום ערשטן מאָל דאָ בײַם 22סטן AZK – מיט דעטאַילן
וואָס די וועלט נאָך נישט ווייסט. עס שאַקלט מיך יעדער מאָל.
די סאַטאַנישע אידעאָלאָגיע איז פשוט טיף בייז, ווי דו האָסט נאָך אַמאָל דערקלערט.
אָבער מע קען אויך זאָגן אַז די באַוווסטזייַט וועגן סאַטאַנישע ריטואַל־אַבוס וואַקסט בײַ דער באַפעלקערונג,
און אַז די גרויזאַמקייטן ווערן מער און מער באַקאַנט, ווײַל מער און מער פאַלן קומען צו ליכט.
אָבער איצט איז דאָ אַ אַזוי גערופענע "אַדוואָקאַטקע" פֿאַר קרבנות פֿון ריטואַלער
גוואַלד, און דאָס איז די אַדוואָקאַטקע עלען ענגעל.
זי איז אַ הויך קול אין דער עפנטלעכקייט.
אָבער זי זאָגט, אַז מען קען נישט גלייבן אַלץ וואָס די קרבנות זאָגן, בפרט ווען עס קומט צו תינוק־הריגה.
זי האָט קיינמאָל נישט געפֿונען קיין פּלאַקאַטן פֿון פֿאַרשוווּנדענע קינדער אין די ערטער וווּ
די קרבנות האָבן געזאָגט אַז זיי האָבן זיי געזען.
אָדער, אין דער צײַטונג וואָלט נישט געווען קיין דערמאָנונג אַז קינדער זענען פֿאַרשוווּנדן, אַזוי קען דאָס נישט זײַן.
אַזוי, ווי אַ אַדוואָקאַט פֿאַר קרבנות, שטעלט זי די קרבנות פאָר ווי אומצוטרויִווערדיק. וואָס זאָגסטו צו דעם?
עס איז אומגלויבלעך, ווײַל עס זענען הונדערטער טויזנטער קינדער וואָס פשוט זענען נישט רעגיסטרירט אויף דער ערד – וועגן וועלכע
קיינער ווייסט גאָרנישט, וואָס טאַקע לעבן אין פאַרבאָרגן, וואָס לעבן אין מיזעריע, וואָס קיינמאָל זעען נישט דעם טאָגליכט –
וואָס כּמעט ווערן געהאַלטן לעבן און וואָס ווערן געפּײַניקט ביז טויט... – איך וויל נישט זאָגן דאָס – און געפּײַניקט.
און קיינער באַמערקט עס נישט. דאָס גייט גלייך ביז די העכסטע ראַנגען, און זיי האָבן די בעסטע מעכאַניזמען צו פֿאַרדעקן.
אין יענער צײַט האָבן מיר געהאַט אַ ספּעציעלע קאַמיסיע . די וואָס האָבן אונדז געגלייבט, זענען גלייך אַרויסגענומען געוואָרן.
איינער פֿון זיי האָט שטענדיק געלאַכט בשעת מען האָט מיך אויסגעפֿרעגט. זיי באַוווּסט פֿאַרדעקן עס. פילע מענטשן רעדן
וועגן דעם שלאָס וועוועלסבורג. יאָ, איך בין אויך דאָרט געווען. אָבער זיי זאָגן אַז זיי קענען דאָרט גאָרנישט געפֿינען.
דאָרט זענען רייניקונגער פֿון קרימינאַלע אָרטן, און אויב אַ פּאָליציי־אָפֿיציר איז דאָרט און
זאָגט "מיר האָבן גאָרנישט געפֿונען" – איז דאָס אַלץ.
דער פּונקט איז אַז קינדער זענען די גרעסטע סחורה אי־מאָל.
וואָס באַטרעפֿט אָרגאַנען – זיי נעמען פֿעטוסן פֿאַר קרעמען, פֿאַר קאָסמעטיק, פֿאַר אַלע מינים זאַכן.
סעקס־טוריסם איז דער גרעסטער פּראָבלעם פֿון אַלע. יאָ, מען האַנדלט מיט זיי און מען פאַרקויפט זיי, און דאָס גאַנצע
געשעט ממש אונטערן ראַדאַר; דאָס איז אַ באַזונדערע אָרגאַניזאַציע אונטער דער ציבורדיקער פּאָליטיק.
וואו, יאָ, אַ דאַנק פֿאַר די דערקלערונגען.
איך האָב באַשריבן אַ גאַנץ צאָל פֿון 1,024 פאַלן פֿון איבערלעבער אין פיר
דאָקומענטאַר־פֿילמען וועגן דער טעמע פֿון ריטואַלער גוואַלד.
און די זעלבע באריכטן קומען איבער און איבער ווידער פֿון אַ ברייטער פאַרשיידנקייט פֿון לענדער.
פֿון קרבנות וואָס רעדן אַ ברייטע פאַרשיידנקייט פֿון שפּראַכן.
אָבער אויף וואָס אַלע באַריכטן זיך מערסטנס מסכּים זענען, איז די טענה אַז הויך־ראַנגיקע מענטשן, וואָס
זענען גוט פֿאַרבונדן איינער מיטן אַנדערן, זענען דערבײַ.
עלן ענגעל שטימט אויך נישט מיט די אויסזאָגן, ווײַל זי זאָגט אַז קיין פאַרברעכן קען נישט זײַן אַזוי
פּערפעקט אַז עס וועט נישט ווערן פּובליק באַקאַנט.
ווי אַ אויג־עדות, וואָס האָסטו צו זאָגן וועגן דעם? האָסטו אויך געזען עפּעס הויך־ראַנגיקע מענטשן?
יאָ, אין בעלגיע. דאָרט האָב איך געזען אַז עס גייט גאַנץ ביזן שפּיץ.
און איך האָב עטלעכע קליענטן וואָס האָבן אויך געזען הויך־ראַנגיקע מענטשן.
דער פּונקט איז אַז דאָס נעצווערק – וואָס אַרײַננעמט דאָקטוירים, מיילער, אַדוואָקאַטן, פּאָליציי־אָפֿיצירן, ריכטער, פּאָליטיקער,
שטאַט־באַאַמטע, אַלץ – האָט אַזאַ סאָפֿיסטיקירטע אינפֿראַסטרוקטור אַז עס לויפֿט ווי אַ צווייטער
נעצווערק אונטער אונדזער נאָרמאַלער אינפֿראַסטרוקטור.
און קיינער ווייסט דאָס נישט. זיי זענען אַזוי פֿאַראייניקט, זיי באַדעקן עס פֿאַר איינעם דעם אַנדערן אַזוי
גוט, אַז אַ "נאָרמאַלער מענטש" וואָלט בכלל נישט באַמערקט.
אַזוי, עלן ענגעל קוקט נישט דאָרט. עס איז נאַיוו צו גלייבן אַז עמעצער וואָלט דאָס געזען.
די יוגנט־וועלפֿער־ביוראָס שיקן פאַלן צו פּעדאָפֿילן. אין יענער צײַט איז מײַן שוועסטער געגאַנגען צו דער יוגנט־וועלפֿער־ביוראָ
און האָט זיי דערציילט וואָס איז געשען. גאָרנישט איז געשען.
דער שלייער פֿון שטילקייט וואָס יעדער קרבן באַקומט. עס איז טיף אַרײַנגעגרייט, אַ יסודי איבערלעבונגס־מכניזם.
אָבער די גאַנצע געזעלשאַפֿט איז פּראָגראַמירט צו אונטערדריקן און אויסמײַדן.
הײַנטצוטאָג, ווען עמעצער מיט גײַסטיקע געזונט־פּראָבלעמען גייט אין אַ קליניק, אַרבעט מען נישט דורך זײַנע
פּראָבלעמען; מען זאָגט אים: "אוי, קוק נישט צו טיף אַרײַן, אַנדערש וועסטו זיך ווידער שלעכטער פילן."
אויסמיידונג ווערט איבעראַל פֿאַרשפּרייט.
אַזוי איז עס קלאָר אַז זיי ווילן נישט קוקן דערויף, אַז זיי זאָגן: "אוי, ניין, איך טראַכט עס נאָר, עס איז נישט אמת, אַלץ איז גוט."
דאָס איז געוואָרן אַ סאָציאַל־פּראָגראַמירטער מעכאַניזם, און עס איז געוואָרן באַזונדערס שטאַרק אין די לעצטע יאָרן
און ווי אַ רעזולטאַט פֿון דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע.
זיי האָבן דאָס אויף קינדער אין די קולטן פֿאַר פילע, פילע יאָרן פּרובירט, און איצט פֿירן זיי עס אין דער געזעלשאַפֿט אײַן.
יאָ.
דאָס איז געווען דער יסוד פֿאַר וואָס איצט פּאַסירט איבעראַל.
און איצט ווייסטו ווי עס אַרבעט. די מעדיע איז מאַס־היפּנאָז.
יאָ, וואָס פּאַסירט דאָרט איז אַ גאַנץ אַנדערע טעמע.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דער דערקלערונג, טײַערע סאַנדראַ.
ברוך־הבא.
איך ווינטש אײַך פֿיל כּוח און ברכות פֿאַר אײַער טעראַפּעווטישער אַרבעט מיט די קרבנות.
יאָ, אַ דאַנק.
ביי סאַנדראַ, ביי, אַ דאַנק!
מיר ווילן איצט איבערגיין צו שאַנטאַל פֿרײַ.
זי האָט אויך אַ סך גערעדט וועגן די הויך־שטאַפּלדיקע פֿאַרפּלאָנטערונגען.
זי איז אויך אַ איבערלעבערין פֿון ריטואַלער גוואַלד. איך וואָלט געזאָגט: "שנײַד דעם קליפּ!"
שאַנטאַל פֿרײַ איז שווייצער און אַ איבערלעבערין פֿון ריטואַלער גוואַלד.
עס איז זייער וויכטיק פֿאַר איר צו העכערן די באַוווסטזײַן וועגן סאַטאַנישע ריטואַלע גוואַלד, אַזוי אַז דער ציבור וועט הערן
וועגן דעם ענין און אונדזערע קינדער קענען ווערן באַשיצט דערפֿון.
שאַנטאַל איז אַנטפֿירט געוואָרן ווי אַ קליין קינד און איז אַרײַנגעפֿאַלן אין די
קלאַפּן פֿון אַ גרויזאַמער סאַטאַנישער קולט.
דאָרט האָט זי טעגלעך דערלעבט פיזישע, פסיכאָלאָגישע און סעקסועלע ריטואַלע גוואַלד ווי טייל פֿון ריטואַלן. איר
קולט־טאַטע איז געווען אַ פּראַקטיצירנדיקער סאַטאַניסט.
קינדער־קרבנות זענען דורכגעפֿירט געוואָרן אין דעם קולט לכּבֿוד שׂטן.
זינט זי איז געווען אַ קליין קינד, איז זי געווען געמיסבראַכט ווי אַ סעקס־שלאַכטער דורך פֿאַרשיידענע גרופּעס.
ווען זי איז געווען נאָר זעקס יאָר אַלט, האָבן די סאַטאַניסטן באַשלאָסן זי אויסצובילדן צו ווערן אַ "מאַמע פֿון פינצטערניש" .
דאָס האָט געמיינט אַז זי האָט געמוזט זאָרגן פֿאַר די אַנדערע קינדער אין דער קולט און זיי צוגרייטן פֿאַר ווײַטערדיקע מיסברויכן.
זי האָט געמוזט אָנטייל נעמען אין אומצאָליקע גרויזאַמע ריטואַלן און קרבנות.
פֿאַר אַ לאַנגע צײַט האָט זי גאָרנישט געוויסט וועגן דער פינצטערער זײַט פֿון איר לעבן, ווײַל זי האָט געליטן פֿון אַ געשפּאָלטענער
פּערזענלעכקייט אלס רעזולטאַט פֿון דער טאָרטור. אין דער עלטער פֿון 30 יאָר האָט זי געליטן פֿון אַ גײַסטיקן און גשמיותן צוזאַמברעכן.
דאַן זענען די זכרונות פֿון אירע שרעקלעכע דערפֿאַרונגען לאַנגזאַם צוריקגעקומען.
נאָך יאָרן האָט זי ענדלעך געקענט פֿאַרלאָזן דעם קולט און האָט אָנגעהויבן צו רעדן וועגן אירע דערפֿאַרונגען.
הײַנט געבט שאַנטאַל אינטערוויועס און מאַכט איר געשיכטע פּובליק.
זי נעמט אַרויס די נעמען פֿון פילע פאַרברעכער וואָס זענען געווען אָנוועזנד בײַ די ריטואַלן
אָדער האָבן אַקטיוו אין זיי אָנטייל גענומען.
לויט אירע באַשרײַבונגען, אַרײַננעמען זיי אַ סך באַרימטע מענטשן, אַזאַ ווי מלכה עליזאַבעט II, קעניג פֿעליפּע פֿון
שפּאַניע, ז'עראַרד דעפּאַרדיו, טאַם קרוז און ביל קלינטאָן.
זי האָט געשריבן צוויי ביכער וועגן אירע דערפֿאַרונגען, מיטן טיטל "איך רעד!" און "איך פֿרעג!".
אין 2023 האָט זי אָנגעהויבן דעם פּרויעקט "50 שטימען פֿון ריטואַלער מיסברויך".
אויף דער וועבזײַט 50voices.org באַשרײַבן 50 איבערלעבער זייערע זייער פּערזענלעכע
דערפֿאַרונגען מיט סאַטאַנישער ריטואַלער גוואַלד.
יאָ, איך מיין אַז מיר האָבן די פֿאַרבינדונג. העלא, טײַערע שאַנטאַל, מיר זענען זייער צופרידן אַז דו ביסט הײַנט מיט אונדז.
העלא, טײַערע לױס, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דער איינלאַדונג. עס איז אַ גרויסער כּבֿוד פֿאַר מיר צו
זײַן דאָ הײַנט מיט אײַך און צו רעדן וועגן דעם.
ווונדערבאַר, אַ דאַנק.
ליבע טשאַנטאַל, ווען מענטשן הערן אַז די זכרונות פֿון אַזעלכע שרעקלעכע דערפֿאַרונגען קומען צוריק
בלויז ביסלעכווייז, שליסן זיי געוויינטלעך גלייך אָפּ:
דאָס קען נישט זײַן אמת! אַזעלכע שרעקלעכע זאַכן, דו ווייסט ווען דאָס איז געשען.
וואָס זאָגסטו צו די מענטשן?
יאָ, דאָס איז טאַקע עפּעס וואָס איך הער גאַנץ אָפֿט. אָבער איך מוז זאָגן, דאָס איז פשוט פאַלש.
ווייל דו "פֿאַרגעסט" טאַקע שלעכטע געשעענישן. – אַזוי דו "פֿאַרגעסט" זיי, דו פֿאַרגעסט זיי
אין דער טאָג־טעגלעכער לעבן, אַזוי צו זאָגן.
פֿאַרוואָס איז דאָס?
אַזוי, איך וואָלט געוואָלט טיילן עפּעס וואָס מיר אַלע האָבן דערלעבט אָדער געהערט וועגן.
זאָג מיר, עס איז עמעצער וואָס האָט געהאַט אַ זייער ערנסטן אויטאָ־אונגליק.
געוויינטלעך – נישט שטענדיק, אָבער געוויינטלעך – אין דעם מאָמענט ווען דער אַקסידענט פּאַסירט, דיסאָציערט זיך די פּערזאָן פֿון דעם
געשעעניש – דאָס הייסט, פֿון דער סיטואַציע – ווײַל עס איז אַזוי גאָר שלעכט און קען אין יענעם מאָמענט נישט ווערן אינטעגרירט.
וואָס מיינט "דיסאָסיאַטעד"?
אַנטשולדיקט?
וואָס מיינט "דיסאָסיאַטעד"?
דאָס מיינט אַז דער געשעעניש וואָס פּאַסירט איצט, פּאַסירט ווי אויב זי איז אַרויס פֿון זיך.
אַזוי דו קענסט עס נישט אַליין אינטעגרירן, דו קענסט עס אין יענעם מאָמענט נישט פּראַסעסירן. דו
פֿאַרשטייסט נישט וואָס פּאַסירט, אָבער עס פּאַסירט טראָץ אַלץ.
און דערפֿאַר הייסט דער פּראָצעס "דיסאָציאַציע".
און דאָס איז טאַקע אַ נאַטירלעכער פּראָצעס, און איך וואָלט אפילו געזאָגט אַז דאָס איז אַ איבערלעבונג־סטראַטעגיע
וואָס איז אַרײַנגעבויט אין אונדז מענטשן, אין אַלע מענטשן.
אָבער עס פֿאַרשווינדט נישט פשוט; עס ווערט טייל פֿון דעם וואָס מען רופֿט טראומאַטישע זכּרון. טראומאַטישע זכּרון ווערט
געשאַפֿן ווען זייער, זייער שלעכטע, דראַמאַטישע זאַכן פּאַסירן.
און נאָר פיל שפּעטער – געוויינטלעך טעג, מאָל חדשים, אָדער אין מײַן פאַל יאָרן שפּעטער – ווען עס טאַקע ווידער אויפֿשטייט, דאָס
הייסט ווען די אַמנעזיע וואָס האָט זיך אַרום אים געשאַפֿן – אין אַנדערע ווערטער, זכּרון־פֿאַרלוסט – לאַנגזאַם צעפֿאַלט זיך און
זכּרונות לאַנגזאַם צוריקקומען, דאַן קומט עס ווידער אין געדאַנק.
און דאַן האָסטו די מעגלעכקייט אָדער דעם פּלאַץ צו אַרבעטן דערויף לאַנגזאַם.
און דאַן געדענקסטו עס ווידער, אפילו יאָרן שפּעטער.
און דאַן פּלוצלינג קומען אַלע די דעטאַילן און אַלץ צוריק, דו געדענקסט אַלץ?
יאָ, עס קומט אַרויף. אַזוי מוזסטו עס זיך פאָרשטעלן ווי אַ קאָרב, און אַלע שלעכטע זכרונות און
דראַמאַטישע דערפֿאַרונגען ווערן פשוט אַרײַנגעוואָרפֿן אין אים.
ווייל ווען עס קומט צו ריטואַלער גוואַלד – און דאָס איז וואָס מיר רעדן וועגן – זענען דאָ אַזוי פילע דראַמאַטישע דערפֿאַרונגען,
און זיי ווערן פשוט אַרײַנגעוואָרפֿן אין איין גרויסן קאָרב.
און דו ווייסט, עס איז ווי ווען מען וואַשט קליידער: עפּעס קומט איין זכרון אַרויס און דאַן נאָך איינער, און אין
אָנהייב איז עס בכלל נישט קאָהערענט, אַזוי עס זעט אויס ווי עס איז נישט קיין פֿירנדיקער פֿאָדעם.
און דערפֿאַר זענען זיי ווי קליינע שטיקלעך פֿון אַ פּאַזל, וואָס מען קען איבער צײַט צוזאַמענשטעלן.
אָבער דאָס איין שטיקל פֿון דער פּאַזל איז טאַקע דעטאַלירט, אָבער דו קענסט נאָך נישט פֿאַרשטיין וואָס איז אין דעם
בילד, אויב דו האָסט נאָך נישט געקענט צולייגן די אַנדערע.
גוט. יאָ, דאָס איז ממש אומגלויבלעך.
דאַן האָסטו דערלעבט אַזעלכע שרעקלעכע זאַכן און קיינער גלייבט דיר נישט – ווײַל עס איז פשוט אַזוי אומגלויבלעך
אַז די צעטיילטע פּערזענלעכקייט טאַקע עקזיסטירט, די רעפּרעסיע פֿון זכרונות, די אמנעזיע.
אָבער עס זענען נאָך אַנדערע שטערונגען, ווי למשל אַז מענטשן גלייבן נישט אַז איר זענט איבערלעבער.
און דאָס איז די אומגלויבלעכע נאַטור פֿון די געשעענישן אַליין.
כמעט אַלע איבערלעבער דערציילן אַז די פאַרברעכער אפילו זאָגן זיי אין פּנים: "קיינער וועט אײַך נישט גלייבן, דאָס קלינגט צו נאַריש."
גײַדאָ גרענדט האָט מיר לעצטנס דערציילט וועגן אַ פאַל, וווּ אַ פאַרברעכער האָט זיך
אָנגעטאָן ווי מיקי מאַוס און האָט אַ קינד מיסבראַכט.
און ווען דאָס קינד דעמאָלט דערציילט דערפֿון און געזאָגט: "מיקי מאַוס האָט מיך געוואַלדיקט," נאַטירלעך האָט קיינער
נישט געגלייבט דעם קינד, און דער פאַרברעכער לאַכט זיך טויט.
יאָ, שאַנטאַל, איך וועל דיר שפּילן אַ קורצן אויסצוג פֿון אַ ווידעאָ וועגן דער "סאַטאַנישער פּאַניק"־באַוועגונג.
זיי רעדן דאָרט וועגן דיר.
און דאָס איז די באַוועגונג וואָס זאָגט אַז סאַטאַנישע ריטואַלע גוואַלד עקזיסטירט נישט.
די קרבנות ווילן נאָר אויפמערקזאַמקייט און מאַכן אַלץ אויס, אָדער ווערן איבערצויגן דורך
טעראַפּיסטן צו גלייבן דאָס, און אַזוי ווייטער.
יעצט לאָמיר עס קורץ הערן.
"שאַנטאַל פֿרײַ – גאַנץ פּשוט געזאָגט: ווען איר נאָמען קומט אַרויף, זענען דאָ פילע ווידעאָס מיט איר; מיר
האָבן אפילו אַ אויסצוג פֿון איין פֿון זיי פּובליק געוויזן בײַ איין פֿון אונדזערע געשעענישן."
איך גיב מענטשן שטענדיק נאָר דעם פּאַסאַזש:
זי זאָגט אַז זי איז ריטואַל־אַבוסירט געוואָרן אין דער באַרסעלאָנע־קאַטעדראַל בײַ אַ סאַטאַנישן
ריטואַל דורך "די דרײַ טענאָרן" און פּיטער אַלעקסאַנדער.
איך גלייב נישט אַז עס איז נאָך עפּעס צו זאָגן וועגן דעם פאַל.
איז דאָ עפּעס אַנדערש וואָס איז זייער וויכטיק?
אַזוי, טײַערע שאַנטאַל, דו און דיין מעשׂה האָבן געקאָסטן דעם קאַמיטעט גאַנץ 30 סעקונדעס,
און דאַן האָבן זיי אונטער איר אַ שורה געצייכנט.
עס קען נישט זײַן אמת אַז "די דרײַ טענאָרן" און פּיטער אַלעקסאַנדער האָבן דיך ריטואַל געוואַלדטאַט אין דער באַרסעלאָנע־קאַטעדראַל.
דאָס ברענגט אונדז צוריק צו דער טעמע וואָס מיר האָבן נאָר גערעדט מיט סאַנדראַ ראַש.
– אַז די גרויסע מערהייט פֿון די איבערלעבער זאָגן, אַז פּראָמינענטע און עליטע פּערזאָנען זענען פֿאַרמישט, וואָס זענען גוט
פֿאַרבונדן אינטערנאַציאָנאַל און באַדעקן איינער דעם אַנדערן.
אַזוי, טשאַנטאַל, דו האָסט מער ווי 30 סעקונדעס צו זאָגן עפּעס וועגן דעם.
יאָ, נו, דו האָסט דאָס שוין אַ פּאָר מאָל געזאָגט. עס איז אַזוי אומפֿאַרשטענדלעך, אַזוי אומגלויבלעך.
עס גייט טאַקע ווײַטער ווי דער נאָרמאַלער גרענעץ פֿון זאַכן, אַז מען האָט טאַקע שוועריקייטן צו גלייבן דאָס.
און דאָס איז ריכטיק, ווען מען איז אַ קינד און מען דערלעבט דאָס, זאָגט מען דיר איבער און
איבער ווידער, מען דרימט עס דיר ממש אַרײַן:
אויב דו וועסט אי־מאָל דערפֿון רעדן, וועט עס דיר סײַ־ווי־סײַ נישט העלפֿן, ווײַל קיינער וועט דיר נישט גלייבן.
דאָס איז טאַקע אַ דעקע.
אַזוי איז דאָס ווי אַ שוץ פֿאַר די פאַרברעכער, און עס איז אויך איינער פֿון זייערע גרעסטע וואָפן, אַז די זאַכן וואָס זיי טאָן
זענען אַזוי ריזיק און אַזוי ווײַט איבער דעם גרענעץ פֿון נאָרמאַלן לעבן, אַז פֿאַר אַ נאָרמאַלן מענטש – אָדער
פֿאַר עמעצער וואָס פשוט לעבט אַ נאָרמאַלן לעבן – איז עס טאַקע שווער אפילו צו פֿאַרשטעלן.
יאָ, אָבער אַזוי איז עס. דערפֿאַר, קודם־כּל, וויל איך טאַקע זאָגן אַז איך בין נישט דאָרט און איך רעד נישט
וועגן מיינע אייגענע דערפֿאַרונגען, כּדי אַז אַזוי פיל מענטשן ווי מעגלעך וועלן מיר גלייבן.
אַזוי, אויב עמעצער ווי בערנד האַרדער גלייבט מיר נישט, דאַרף ער מיר נישט גלייבן.
אָבער איך בין דאָ צו טאַקע דערמוטיקן מענטשן זיך צו פֿרעגן, ווען זיי הערן עפּעס אַזוינס: וואָס אויב עס איז טאַקע אמת?
טאַקע, איך פֿאַרזיכער אײַך, איך פֿאַרזיכער אַלע וואָס הערן און קוקן איצט, אַז אויב איר נעמט דעם וועג, וועט איר
זייער שנעל פֿאַרשטיין אַז, ליידער, דאָס איז נאָך אַלץ אמת.
ליידער, ליידער. פארוואס ליידער?
ווײַל איצט, אין דעם זעלבן מאָמענט, בשעת מיר רעדן, זענען דאָ קינדער וואָס דערלעבן דאָס.
און אויב מיר שטייען נישט אויף און קוקן עס אָן און נאָר האַלטן צו זאָגן "אוי, דאָס איז
אוממעגלעך", וועלן די קינדער ווייטער דאָס דערלעבן.
און איך גלייב אַז עס איז אונדזער אחריות, ווי אַ געזעלשאַפֿט, צו נעמען אַ קוק – און איך בין דאָ צו רעדן וועגן דעם,
ווײַל איך האָב עס אַליין דערלעבט – און איך וואָלט טאַקע געוואָלט דערמוטיקן אַלעמען צו נעמען אַ קוק.
יאָ, און איר וועט טאַקע געפֿינען בײַװײַזן אַז דאָס איז אמת.
יאָ, דאַנקען דיר, שאַנטאַל.
צי ווילסטו אונדז קורץ דערציילן וואָס דו האָסט דערלעבט אין באַרסעלאָנע?
בערנד האַרדער האָט עס אָפּגעװיזן, ווײַל עס איז מסתּמא ניט מעגלעך.
יאָ, נו, אין באַרסעלאָנע איז עס געווען אַזוי – איך נעם אָן, כמובן, אַז באַרימטע מענטשן האָבן געמיט אונטער דער גאַנצער
סאַגראַדאַ פֿאַמיליאַ (אַ רוימיש־קאַטאָלישע באַזיליקום אין באַרסעלאָנע), וואָס געפֿינט זיך אין צענטער פֿון דער שטאָט.
– און דאָס איז געווען דעם 30סטן אַפּריל, און דעם 30סטן אַפּריל פֿײַערט מען דעם געבורטסטאָג פֿון שׂטן, און
מען האָט דורכגעפֿירט אַ זייער גרויסן, ריזיקן ריטואַל.
אַזוי, אויף דער איין זײַט, דער געבורטסטאָג פֿון שׂטן, און אויף דער צווייטער זײַט, די פאַרענדיקונג פֿון מײַן
אַזוי גערופענער טרענירונג ווי "מאַמע פֿון פינצטערניש" – וואָס מיר האָבן שוין פריער געהערט.
און אין דעם ריטואַל האָבן מיך פשוט געוואַלדיקט באַרימטע מענטשן – ווי בערנד האַרדער נאָר האָט
געזאָגט – "די דרײַ טענאָרן" און פּעטער אַלעקסאַנדער.
די דרײַ טענאָרן – אין יענער צײַט זענען זיי נאָך נישט געווען באַקאַנט ווי "די דרײַ טענאָרן".
אַזוי האָבן זיי דעמאָלט נאָך געגעבן באַזונדערע אויפֿפֿירונגען אָדער קאָנצערטן.
אָבער דעמאָלט האָט מען שוין דיסקוטירט אַז זיי וועלן לעסאָף צוזאַמען קומען.
בײַ אַזעלכע געשעענישן האָב איך מערמאָל געהערט וואָס וועט פּאַסירן אין דער צוקונפֿט אָדער וואָס זייערע פּלאַנען זענען.
אַזוי זענען אַלע דרײַ דאָרט געווען און האָבן זיך נאָר שפּעטער צוזאַמען געטראָפֿן.
און דאָס איז אויך דער פאַל אין ערטער וווּ מען לאַדט מענטשן, באַרימטע מענטשן, וואָס מעגליך
זענען אין יענעם מאָמענט נישט אַזוי באַרימט.
אָבער דווקא ווײַל זיי נעמען אָנטייל אין אַזעלכע ריטואַלן, ווערט זיי צוגעזאָגט אַז זיי וועלן דאַן באַקומען זייער קאַריערע.
און איך מיין אַז דאָס איז געשען אויך מיט "די דרײַ טענאָרן", ווײַל איך גלייב אַז זיי זענען
באַרימט געוואָרן צוויי אָדער דרײַ יאָר שפּעטער.
אומגלויבלעך.
יאָ, עס וואָלט כּמעט אוממעגלעך צו גלייבן, אויב הונדערטער, און איצט אפילו טויזנטער, וואָלטן נישט געמאכט פּונקט די זעלבע אויסזאָגן.
ווי איך האָב דערמאָנט, האָב איך נאָר פּראַסעסירט 1,024 באריכטן פֿון איבערלעבער אין מיינע דאָקומענטן – און דאָס איז גאָר שרעקלעך.
אין 2022 זענען געווען 27 קרבן־מעלדונגען, אין 2023 שוין 111 מעלדונגען פֿון איבערלעבער, אין 2024 זענען
געווען 247, און הײַיאָר זענען געווען 640 נײַע מעלדונגען.
דאָס איז אַ עקספּאָנענציעלע קערווע, און די פֿלאָד ווייזט נישט קיין סימן פֿון אָפּנעמען.
דערפֿאַר האָט מײַן טאַטע געהאַט דעם בריליאַנטן געדאַנק מיט וועטאָפּעדיע, אַז איבערלעבער פֿון
ריטואַלער גוואַלד קענען זיך רעגיסטרירן אויף וועטאָפּעדיע.
עס איז ווי וויקיפּעדיע, אָבער דאָס איז אַ פֿרײַע ענציקלאָפּעדיע פֿון קעגנערישע שטימען.
אַזוי קענט איר דאָרט אַלע די באַריכטן אין אַ גרויסער אינטערנאַציאָנאַלער דאַטאַבייס זאַמלען און זיי אויך
ווײַזן. און די פּלאַטפֿאָרמע איז שוין בנימצא אין 21 שפּראַכן.
שאַנטאַל, איך האָב געזען אַז דו האָסט זיך שוין אָנגעשריבן.
איך מיין אַז דאָס איז בריליאַנט.
צי ווילט איר דערציילן די אַנדערע איבערלעבער און אונדז קורץ ווי אַזוי זיך רעגיסטרירן, אָדער
ווילט איר אפֿשר ווײַזן אונדז אײַער אײַנטראָג?
יאָ, איך וואָלט ליב געהאַט.
אונטער "ריטואַלער גוואַלד" זענען קורצע עדות־באריכטן.
איר קענט קליקן אויף "רעקאָרד וויטנעס ריפּאָרטס" אין דער אויבערשטער רעכטער ווינקל, און דאַן זענען
דאָ פֿאַרשיידענע פֿראַגן וואָס איר קענט ענטפֿערן.
ערשטנס, אַ קורצע באַשרײַבונג פֿון זײַן לעבנסגעשיכטע, אָבער אויך די פאַרברעכן־אָרטן וווּ דאָס איז דערלעבט
געוואָרן, די לענדער וווּ די פאַרברעכער זענען געזען געוואָרן – אויב איר ווילט אַרײַננעמען די אינפֿאָרמאַציע.
איך מיין אַז דאָס איז אַ בריליאַנטער געדאַנק, און איך וואָלט טאַקע געוואָלט דערמוטיקן אַלע
איבערלעבער וואָס האָבן דעם מוט, עפּעס אויפֿצושרייבן.
איר קענט דאָס אויך אַרײַנשרײַבן אַנאָנימ.
עס איז טאַקע צו אויפֿהייבן אונדזערע שטימען צו ווײַזן: "העלא, מיר זענען נישט אַליין, מיר זענען דאָ. מיר אויפֿהייבן
אונדזערע שטימען און מיר וועלן נישט אויפהערן ביז מען הערט אונדז."
איך גלייב אַז מען הערט אונדז – איך גלייב דאָס – אָבער די גרויסע מערהייט איגנאָרירט אונדז נאָך.
און דאָס איז אַ מיטל צו דעם – ווי רופֿט מען עס ווידער?
לויס: וועטאָפּעדיע
יאָ, פּונקט.
און דאָס איז אַ וועג טאַקע צו בלײַבן אויפֿן שפּיץ פֿון די זאַכן – און עס איז נישט קיין ריזיקאָ פֿאַר אײַך ווען איר זיך אָנמעלדט
– און צו ווייטער שטימען אויפֿהייבן אין אַ קאָנסיסטענטן אופֿן.
איך וואָלט געוואָלט דאָס דערמוטיקן.
זייער שיין, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַער באַטייליקונג און פֿאַרן זיך אײַנשרײַבן.
איר קענט אויך אַרײַנשרײַבן די מקורים אויף וועטאָפּעדיע.
דאָ זעט איר אייער צוויי ביכער און וווּ מען קען זיי באַשטעלן.
איר קענט אויך אַרויפֿלאָדן ווידעאָס.
דאָס איז עפּעס זייער באַזונדערס וועגן וועטאָפּעדיאַ, אַז די מקורות זענען געזיכערט, ווײַל אַ גרויסע צאָל ווידעאָס וועגן
ריטואַלער גוואַלד שטענדיק פֿאַרשווינדן פֿון דער אינטערנעץ!
מיר האָבן שוין געקענט שפּאָרן די ווידעאָס אויף Vetopedia פֿאַר פילע אַנדערע קרבנות, ווײַל זיי זענען שוין
פֿאַרשוווּנדן געוואָרן פֿון אַנדערע פּלאַטפֿאָרמעס.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק, טײַערע שאַנטאַל, פֿאַר דעם וואָס דו שטייסט דאָרט און פשוט גייסט פאָרויס טראָץ אַלע די אַטאַקן.
איצט צוריק מיט וועטאָפּעדיע אויך!
איך דאַנק אײַך פֿון גרונט פֿון מײַן האַרץ אויך פֿאַר דעם שמועס.
דו ביסט באַגריסט, און אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דיין מחויבות און שטיצע צו די איבערלעבער פֿון ריטואַלער גוואַלד. אַ גרויסן דאַנק.
ברוך־הבא.
איצט וויל איך איבערגיין צו מרסעל פּאָלטע, וואָס האָט געאַרבעט מיט פילע איבערלעבער פֿון ריטואַלער
גוואַלד און העכערט די באַוווסטזײַן וועגן די קרימינען.
שנײַד!
נאָך דעם וואָס ער האָט באקומען זײַן געזעץ־דיפּלאָם, האָט ד״ר מאַרסעל פּאָלטע במשך פֿופצן יאָר געאַרבעט
ווי אַ סאָליסיטאָר אין אינטערנאַציאָנאַלע געזעץ־פֿירמעס, ספּעציאַליזירט אין האַנדל־געזעץ.
ער אַרבעט הײַנט נאָך אלץ ווי אַ סאָליסיטאָר.
נאָך זײַן אַרבעט ווי אַ סאָליסיטאָר, האָט ער במשך עטלעכע יאָר געפֿירט אַ פּראַקטיק ווי אַ ניט־מעדיצינישער
פּראַקטיקער, ספּעציאַליזירט אין פּסיכאָטעראַפּיע.
דורך דער אַרבעט איז ער אין 2017 אין קאָנטאַקט געקומען מיטן טעמע פֿון שטאַנישן
ריטואַל־מיסברויך און האָט זינט דעמאָלט עס אינטענסיוו שטודירט.
זײַן פאָרשונג און צאָלרײַכע באַגעגענישן מיט איבערלעבער פֿון סאַטאַנישע ריטואַל־געוואַלד האָבן געפֿירט צו דריי ביכער:
"דאַרק ניו וועלט־אָרדער, באַנדן 1 און 2" און "אונקל סאַם'ס: אַן אינסיידער־ריפּאָרט פֿון דער גיהנום פֿון מאָנאַרך־מיינד־קאָנטראָל"
זיינע ביכער זענען באַצייכנט דורך גרונטלעכע פאָרשונג און ווײַט־פֿאַרװײַטע רעפֿערענצן.
ער האָט אויך מיט זײַן פֿאָרוואָרט געשטיצט די פּובליקאַציעס פֿון איבערלעבער פֿון ריטואַלער גוואַלד.
איין פאָקוס פֿון זײַן אַרבעט איז צו ווײַזן ווי סאַטאַנישע ריטואַלע גוואַלד אין קולטן און
גײַסט־קאָנטראָל־פּראָגראַמירונג דורך געהיימע סערוויסן ווי די CIA זענען פֿאַרבונדן און ווערן אָנגעווענדט.
ברוטאַלע פֿאַרפֿירונג און מיסברויך ווערן דאָ גענוצט כּדי צו שאַפֿן צעשפּאָלטענע פּערזענלעכקייטן בײַ קינדער און
יונגעלײַט, וואָס קענען דערנאָך ווערן געהעריק קאָנדיציאָנירט.
העלא, מארסעל פּאָלטע, קענסטו אונדז הערן?
יאָ, איך קען דיך גאָר גוט הערן.
זייער שיין, מיר באַגריסן אײַך צו דער 22סטער AZK. עס איז גרויס צו האָבן אײַך דאָ.
אַ דאַנק, לויס.
איר האָט שוין געהערט די קורצע בײַטראָגן פֿון סאַנדראַ ראַש און שאַנטאַל פֿרײַ דאָ בײַ דער 22סטער AZK.
דו אַליין האָסט זיך באַהאַנדלט מיט אַ סך איבערלעבער.
קענסטו אין אַ קורצע פּרעזענטאַציע צוזאַמענפֿאַסן וואָס דו האָסט אַנטדעקט אין דײַנע ביכער וועגן דעם טעמע פֿון
סאַטאַנישע ריטואַלע גוואַלד, און דײַנע בײַװײַזן וועגן דער באַטייליקונג פֿון דער אַרמיי און דער CIA?
און קענסטו אונדז מער דערציילן וועגן MK Ultra גײַסט־קאָנטראָל און אַזוי ווייטער? און קענסטו
קורץ דערקלערן וואָס MK Ultra גײַסט־קאָנטראָל איז?
יאָ, איך וואָלט זייער צופרידן זײַן. איך וועל דאָס טאָן.
און איך בין צופרידן צו האָבן די געלעגנהייט צו שטעלן די באריכטן פֿון סאַנדראַ און שאַנטאַל אין אַ ברייטערן קאָנטעקסט.
ריטואַלער מיסברויך און גײַסט־קאָנטראָל אַרײַננעמען סיסטעמאַטישע גוואַלד, וואָס באַשטייט נישט נאָר פֿון
איינצעלע אַקטן, נאָר איז אײַנגעבויט אין גרעסערע סטרוקטורן.
אין שעדלעכע קולטן, געהיימע מיליטערישע פּראָגראַמען און נעצווערק וואָס אַרבעטן איבער דורות.
שוין פֿאַר פֿילע יאָרן האָב איך אויסגעפֿאָרשט דעם מיליטעריש-סאַטאַנישן קאָמפּלעקס און
דאָקומענטירט ווי די געביטן זיך דאַן אויך דורכדרינגען.
מײַנע ביכער צאַמענפֿאַסן די געפֿונדן.
אַלע מקור־רעפֿערענצן און ראיות קען מען אויך דאָרט געפֿינען.
וואָס איך באַשרײַב אונטן, איז באַזירט אויף אויסזאָגן פֿון איבערלעבער ווי טשאַנטאַל און סאַנדרא, אָבער אויך אויף אַ רײַכקייט
פֿון ספּעציאַליזירטער ליטעראַטור פֿון טעראַפּעווטן, דעקלאַסיפֿיצירטע
רעגירונגס־דאָקומענטן און אינטערנאַציאָנאַלע פֿאָרשונג.
און ריטואַלער גוואַלד, מוז מען זאָגן, איז מער ווי רעליגיעזער פאַנאַטיזם אָדער סאַדיסטישער מיסברויך.
דאָס זענען בכיוון סטרוקטורירטע אַקטן פֿון גוואַלד וואָס פֿאָלגן אַן אָקולטן אָדער סאַטאַנישן גלויבנס־סיסטעם.
און אין קולט־משפּחות ווערט די אַגענדע דאַן איבערגעגעבן פֿון איין דור צום צווייטן.
פון געבורט אָן ווערן קינדער געצווונגען אין דער ראָלע פֿון קרבן, אָבער אויך אין דער ראָלע פֿון תּועבֿה.
זיי ווערן געפּײַניקט, געמיסבראַכט און געצווונגען צו טויטן חיות אָדער אפילו מענטשן, ווי מיר האָבן נאָר געהערט.
דער ציל דערפון איז דרײַפֿאַכיק. ערשטנס, די פֿאַרניכטונג פֿון פּערזענלעכקייט.
די עקסטרעמע טראומע גורם אַז די פּסיכע פֿון דעם קרבן צעברעכט זיך אין שטיקלעך.
און דאַן, אויפֿן גרונט פֿון דעם, צווייטנס, די פֿאָרמירונג פֿון קאָנטראָלירבאַרע פּערזענלעכקייט־טיילן,
אַזוי־גערופֿענע "אַלטערס" אָדער אינעווייניקסטע טיילן, וואָס פֿירן דערנאָך אויס ספּעציפֿישע באַפֿעלן.
און דריטנס, אויך וויכטיק, דער בונד מיט דער פאַרברעכער־סטרוקטור דורך קינסטלעך שאַפֿן שולד
בײַ די קרבנות, אָבער אויך מורא און לויאַליטעט.
אַזוי ווערן די קרבנות פֿון געבורט אָן אין די קולט־סטרוקטורן געבונדן.
און די מעכאַניזמען זענען שוין דעקאַדעס באַשריבן געוואָרן אין טראומאַ־פֿאָרשונג.
דײַטשישע און אינטערנאַציאָנאַלע עקספּערטן, אַזאַ ווי מיכאַעלאַ הובר און ד״ר עליסאָן מילער, באַשטעטיקן דעם מוסטער
פֿון געצוווּנגענער דיסאָציאַציע , וואָס ווערט רעגולער באַמערקט בײַ קרבנות פֿון ריטואַלער גוואַלד.
אָבער – און דאָס איז זייער וויכטיק – די עקזיסטענץ פֿון ריטואַלער גוואַלד קען מען באַווייזן ניט
נאָר דורך עדות־אויסזאָגן, נאָר אויך דורך דאַטן.
די אַרבעטסגרופּע פֿאַר ריטואַלער גוואַלד האָט דורכגעפֿירט עטלעכע אומפֿרעגן בײַ
פּסיכאָטעראַפּיסטן אין דײַטשלאַנד אין 2005 און 2007.
אין גאַנץ זענען איבער 200 פאַלן קלאַסיפֿיצירט געוואָרן ווי גלייביק. דאָס האָט אַרײַנגערעכנט 42 באריכטן וועגן מאָרדן.
און די יוטאַ שטאַט אַרבעט־גרופּע פֿאַר ריטואַלער מיסברוך האָט שוין אין 1992 באַשטעטיקט
ענלעכע סטרוקטורן אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
לעסאָף, צווישן פילע אַנדערע, איז דאָ די שטודיע פֿון 2016 דורך די אומאָפּהענגיקע קאַמיסיע פֿאַר דער אויספֿאָרשונג
פֿון קינדער־סעקסועלער מיסברוך (UKASK) אין דײַטשלאַנד.
דאָס האָט ווידער אָפּגעשאַצט די דערפֿאַרונגען פֿון 174 פּסיכאָסאָציאַלע פאַכמענטשן פֿון דײַטשלאַנד,
וואָס האָבן געמאלדן אַז זיי האָבן געאַרבעט מיט קרבנות פֿון אָרגאַניזירטער און ריטואַלער גוואַלד.
פֿון זיי זענען 69 פּראָצענט פֿון די פֿאַלן געווען פֿאַרבונדן מיט סאַטאַנישע גרופּעס.
און די ציפֿערן באַווײַזן אַז מיר רעדן נישט וועגן איינצעלנע פאַלן, נאָר וועגן אַ אינטערנאַציאָנאַלן, ווידערהאָלטן פֿענאָמען וואָס
איז לאַנג איידער עס האָט באַקומען עפֿנטלעכע אויפמערקזאַמקייט אין פאַכמעסיקע קאָנטעקסטן דאָקומענטירט געוואָרן.
צו פֿאַרשטיין די מעכאַניזמען פֿון ריטואַלער גוואַלד, מוז מען אויך זײַן באַקאַנט מיט די
היסטאָרישע פּראָגראַמען פֿון גײַסט־קאָנטראָל.
אין די 1950ער יאָרן האָט די CIA אָנגעהויבן פּראָיעקט MK-Ultra, אַ פאָרשונג־פּראָגראַם מיטן
ציל צו מאַניפּולירן דעם מענטשלעכן באַוווסטזײַן.
MK-Ultra האָט אַרײַנגענומען איבער 140 אונטער־פּראָיעקטן מיט עקספּערימענטן אויף מענטשן, אין וועלכע מען האָט גענוצט דרוגס,
בעיקר LSD, היפּנאָז, עלעקטרישע שאָקס, שלאָף־דעפּראַוואַציע און סענסאָרישע דעפּראַוואַציע, דאָס הייסט סטימולוס־דעפּראַוואַציע.
און דער ציל אין דעם גאַנצן איז געווען צו אַנטוויקלען קאָנטראָל־מכניזמען איבער דעם מוח און די התנהגות.
וואָס אין די אָפֿיציעלע דאָקומענטן וועגן MK-Ultra בלויז אָנגעדײַט ווערט, ווערט דורך פילע איבערלעבער באַריכטעט
ווי אַ אמתדיקע דערפֿאַרונג אין אַ ריטואַלער קאָנטעקסט.
און וואָס איז אויפֿפֿאַלענדיק איז אַז דאָס זענען די זעלבע טעכניקן, די זעלבע צילן און, אין עטלעכע פאַלן, די זעלבע פאַרברעכער.
אָבער פֿאַרשטייט זיך, אַז עס זענען אויך איבערלעבער פֿון דער MK-Ultra־פּראָגראַם
אַליין, וואָס הײַנט הייסט "פּראָיעקט מאָנאַרך".
איינער פֿון זיי איז מאַרי ספּאַראָ. איר דערקלערונג קען מען געפֿינען אויף דער זײַט "50 Voices
of Ritual Abuse" (https://www.50voices.org/).
אָבער אויך קאַטי אָ'בריין און קייטי גראָוועס.
און שוין – דאָס איז אויך וויכטיק – אין 1995 האָבן די איבערלעבער פֿון MK Ultra עדות געגעבן אין וואַשינגטאָן די.סי. פֿאַרן
באַראַטונגס־קאָמיטעט פֿאַר מענטשלעכע ראַדיאַציע־עקספּערימענטן.
די פּראָטאָקאָלן קען מען נאָך געפֿינען. גאָרנישט פֿון דעם איז אַ נײַע געדאַנק.
דער קריטישער פּונקט איז אַז ריטואַלער גוואַלד און MK-Ultra זענען נישט באַזונדערע פֿענאָמענען.
זיי זענען פֿאַראייניקט דורך אַ געמיינזאַמער אידעאָלאָגיע, סאַטאַניזם ווי אַ סיסטעם פֿון מאַכט און קאָנטראָל.
און אין ביידע קאָנטעקסטן געפֿינען מיר אויך די זעלבע יסודותדיקע פּרינציפּן, נעמלעך די גאַנץ אונטערוואָרפֿונג פֿון דעם אינדיוויד,
דערהומאַניזאַציע דורך עקסטרעם גוואַלד, און די שאַפֿונג פֿון מכשירים, דאָס הייסט מענטשן וואָס
פֿירן אויס באַפֿעלן אָן זיי שפּעטער צו געדענקען.
דער פּסיכאָלאָג ד״ר קאָרידאָן האַמאָנד האָט שוין אין 1992 אין אַ קאָנפֿערענץ אין זײַן אַזוי גערופֿענער
"גרינבאַום־רעדע" אָפֿן גערעדט וועגן די פֿאַרבינדונגען.
ער האָט באַשרייבן ווי סאַטאַנישע קולטן און געהיימע סערוויס־פּראָגראַמען האָבן האַנט אין האַנט געאַרבעט צו באַוווּסט
אויסצוברענגען דיסאָסיאַציע און צו פּראָגראַמירן די פּערזענלעכקייט־סטרוקטורן אין
די קרבנות פֿאַר ספּעציפֿישע אויפֿגאַבן.
פֿילע איבערלעבער דערציילן דעריבער, אַז די פאַרברעכער זענען געווען אַרײַנגעבונדן ביידע אין מיליטערישע און אינטעליגענץ־קרײַזן,
אָבער אויך אין קולטן – מיט אַנדערע ווערטער, זיי האָבן געהאַט צוויי פּנים פֿון דער זעלבער אידעאָלאָגיע, אַזוי צו זאָגן.
אַ באַרימטער בײַשפּיל איז לייטענאַנט־קאָלאָנעל מיכאַיל אַקינאָ, וואָס איז אויך געווען דער הויכער פּריסטער פֿון טעמפּל
פֿון סעט. פילע מענטשן זענען מסתּמא באַקאַנט מיט זײַן נאָמען.
גאָר אַ סאַטאַניסט, יאָ!
דער יסוד פֿון דער קאָנטראָל, מע קען זאָגן, איז דיסאָציאַציע, אָפּטיילונג.
עקסטרעם, בעיקר ווידערהאָלטע טראומע שפּאַלטט לעסאָף די באַוווסטזײַן אין באַזונדערע טיילן.
און די אינערלעכע טיילן קענען דערנאָך ספּעציפיש צוגעוויזן ווערן נײַע אידענטיטעטן, אויפֿגאַבעס און טריגערס דורך די פאַרברעכער.
און זייער קורץ וועגן די וויכטיקסטע מעטאָדן ווי דאָס אַרבעט און ווי עס ווערט געבראַכט.
דאָס איז, ערשטנס, "טראומע־אינדוקציע" דורך טאָרטור, ווייטיק, מיסברויך, עלעקטרישע שאָקס אָדער אפילו כּמעט־טויט־ערפֿאַרונגען
ווי דערטרינקען; אָבער אויך היפּנאָז און סאַדזשעסטיע.
די גאַנצע זאַך ווערט צוזאַמענגעשטעלט מיט סימבאָלן, נומערן אָדער סעריעס פֿון אותיות, ווי למשל "אַלפֿאַבעט־קאָדן", און דאַן ווערט
מען באַרויבט פֿון סטימולן, למשל אין טאַנקען אָדער קאַמערן, וואָס איז פֿאַרגלײַכבאַר צו דעם וואָס ווערט געוויזן אין דער סעריע
"סטריינדזשער טינגס"; אינספּירירט פֿון רעאַלע עקספּערימענטן.
דערנאָך ווערן מעדיקאַמענטן געגעבן, אָפֿט צוזאַמען מיט עלעקטרישע שאָקן, כּדי צו פֿאַרגרעסערן די סאַדזשעסטאַביליטעט,
דאָס הייסט די פֿעיִקייט צו ווערן באַאײַנפֿלוסט.
און דערנאָך איז אויך פּראָגראַמירן דורך ריטואַלן, אין וועלכע די פאַרברעכער סימולירן אַ גײַסטיקן מדרגה, כּדי צו אימפּלאַנטירן
אַזעלכע איבערנאַטירלעכע מאַכט־סטרוקטורן אין זייערע קרבנות.
אין מײַן פאָרשונג האָב איך דאַן פֿאַרגליכן די מעכאַניזמען מיט דעקלאַסיפֿיצירטע MK-Ultra דאָקומענטן.
און די יסודות, מע קען זאָגן, זענען זייער קלאָר דאָקומענטירט.
אַ צענטראַלער עלעמענט פֿון פילע קרבן־באריכטן איז אויך די אַזוי גערופענע זעלבסט־פֿאַרניכטונג־ אָדער זעלבסטמאָרד־פּראָגראַמען,
וואָס דינען צו שטענדיק קאָנטראָלירן דעם קרבן און אויף דעם אופֿן פאַרמיידן קיין אַנטפּלעקונג.
די פּראָגראַמען ווערן דאַן אַקטיווירט דורך שליסל־ווערטער אָדער סימבאָלן, באַשטימטע קלאַנגען אָדער מוזיק,
אָדער קאָנטאַקט מיט באַשטימטע מענטשן אָדער אינסטיטוציעס, למשל אין דעם קאָנטעקסט פֿון טעראַפּיע.
אַזוי אַז ווען דער קרבן רעדט וועגן זיינע דערפֿאַרונגען, הייבן זיי פּלוצלינג צו פּאַניקירן אָדער זיך שאָדן,
ווײַל אַ טייל פֿון זיי איז פּראָגראַמירט צו באַשיצן דעם אמת.
אַנדערע ראָלעס וואָס די אינערלעכע טיילן שפּילן, אַרײַנגערעכנט רעפּאָרטער, שטראפֿער אָדער אפילו פּראָגראַמירער.
מאַרסעל, קען איך אײַך פֿאַר אַ רגע אונטערברעכן?
ברוך־הבא.
מיר האָבן געזען מוזיקער און אַקטיאָרן וואָס אַלע האָבן זיך אומגעבראַכט. און דאַן טראַכט מען שטענדיק: "זיי
האָבן איצט רום, זיי האָבן געלט. פֿאַרוואָס טויטן זיי זיך?"
האָט דאָס עפּעס צו טאָן מיט דער 'זעלבסטמאָרד־פּראָגראַמירונג'? אַז זיי מעגלעך ווילן אַרויסגעבן
די סודות, און פּלוצלינג הייבט די פּראָגראַם אָן?
יאָ, דאָס איז אַ זייער גילטיקע פֿראַגע און אויך אַ זייער וויכטיקע באַמערקונג, ספּעציעל ווען עס קומט צו באַרימטע
מענטשן, וווּ, ווי איר האָט נאָר דערמאָנט, מענטשן זאָגן:
זיי האָבן עשירות, זיי האָבן אויפמערקזאַמקייט, זיי זאָלן טאַקע זײַן גליקלעך, אפילו אויב דאָס קומט זיכער מיט אַ געוויסן מאָס דרוק.
עס קען זײַן אַז אין געוויסע פאַלן – בעיקר ווען עס שיינט אַז עמעצער וויל אַרויסגעבן די
סודות – ווערן אַזעלכע פּראָגראַמען אַקטיווירט.
פֿאַרשטייט זיך, דאָס איז שווער צו באַווייזן נאָך דער צײַט.
אָבער איך גלייב אַז דאָס זענען גאַנץ אָפּגעזונדערטע פאַלן.
אין עטלעכע פאַלן איז עס טאַקע גרינג צו ראַטן, באַזונדערס מיט די וואָס האָבן שוין אָנגעוויזן אַז זיי ווילן רעדן וועגן
זאַכן אָדער האָבן שוין אויפגעבראַכט געוויסע קריטישע ענינים.
אין פילע פאַלן, אָבער, וועט עס זײַן עפּעס אַנדערש הינטער דעם.
און מען מוז זיך פֿרעגן: "וואָס איז דער גרויסער אינערלעכער קאָנפליקט וואָס די באַרימטע
פּערזענלעכקייטן האָבן, וואָס צום סוף פֿירט צו זעלבסטמאָרד?"
אָבער דאָס פֿירט צו נאָך פינצטערערע אָדער גלײַך פינצטערער קרײַזן, וווּ מען מוז זיך
פֿרעגן: "וואָס איז געווען דער פּרײַז פֿון דער רום?"
און דערפֿאַר, צי קומען אויף קאָנפליקטן פֿון געוויסן, אָדער זענען דאָ אפֿשר אפילו מעכאַניזמען וואָס גייען ווײַטער ווי די
גײַסט־קאָנטראָל־טעכניקן וואָס איך האָב באַשריבן, צו פֿאַרשלעפּן אַזעלכע מענטשן, אַזוי צו זאָגן, אויף אַ זייער, זייער טיפֿן מדרגה?
עס וואָלט אַרויסגיין פֿון דעם ראַם פֿון דעם אַרטיקל, אָבער דאָס איז אַ זייער, זייער וויכטיקער פּונקט.
אַ דאַנק, זייער גוט, יאָ.
יאָ, מיר גייען ווײַטער פֿון דער זעלבסטמאָרד־פּראָגראַם צום גרעסערן בילד.
דאָס הייסט: זיי זענען נישט נאָר איבערלעבער פֿון דײַטשלאַנד אָדער, ווי טשאַנטאַל פֿרײַ, פֿון שווייץ, נאָר אויך פֿון פילע
אַנדערע לענדער, ווי למשל די פֿאַראייניקטע קעניגרייך, די פֿאַראייניקטע שטאַטן, די נידערלאַנדן, אויסטראַליע און שווייץ.
אין פּרינציפּ קען מען זאָגן אַז עס זענען באריכטן מיט ענלעכע מוסטערן איבער דער גאַנצער וועלט – קורץ צוזאַמענגעפֿאַסט.
אין רובֿ פֿאַלן זענען דאָס די אייגענע משפּחה וואָס זענען די פאַרברעכער.
קרימינעלע ערטער אַרײַננעמען פּריוואַטע ווילאַס, קירכן, אונטערערדישע צימערן, מיליטערישע אָביעקטן און וואַלדער.
דערנאָך זענען גייסט־קאָנטראָל, מענטש־האַנדל, קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע, פּראָסטיטוציע און אַזוי גערופענע
סנאַף־פֿילמען , אָבער אויך פֿאַרבינדונגען צווישן די היגע קולטן, וווּ דאָס פּאַסירט, און אינטערנאַציאָנאַלע נעצווערק.
און די גאַנצע זאַך, די סטרוקטורן, איבערלאַפּן זיך ווידער מיט אָרגאַניזירטן קרימינעלן, אָבער אויך מיט שטאַטלעכע אָדער
מיליטערישע געביטן, וווּ מען דורכפֿירט עקספּערימענטן אויף מענטשן.
איין בײַשפּיל וואָס טשאַנטאַל פֿרײַ האָט דערמאָנט איז די פֿאַרבינדונג מיט דער אמעריקאַנער
מיליטערישער באַזע "דאַגער קאָמפּלעקס" אין דאַרמשטאַדט, וווּ זי האָט געהאַט אַזעלכע דערפֿאַרונגען.
אָבער קאַטי אָ'בריין, למשל, נעמט אויך אַרײַן אַ סך מיליטערישע באַזעס אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן
ווי פשע־אָרטן, ווי אויך נאַסאַ־אַנלאַגעס, למשל.
אין מײַן בוך "אונקל סאַם'ס" אַנאַליזיר איך אויסזאָגן פֿון קייטי גראָוועס, וואָס אין ווידעאָס באַריכט וועגן אירע דערפֿאַרונגען
אין אַ אַזוי גערופענער "סנאַף־פֿאַבריק", וווּ פֿילמען וועגן דער טויטברענגונג פֿון קינדער זענען געשאַפֿן געוואָרן.
זי באַשרײַבט ווי די קינדער זענען סיסטעמאַטיש מיסבראַכט, טאָרטורירט און געטויט געוואָרן אין אַ אונטערערדישער אַנלאַגע אין טעקסאַס.
און לויט איר דערקלערונג איז די אינסטיטוציע געווען אונטער דער קאָנטראָל פֿון דער CIA, וואָס מען באַשולדיקט
אַז זי פֿירט אַן אינטערנאַציאָנאַלע קינדער־האַנדל־רינג.
אַ רימאָוט־ווייווינג־עקספּערימענט, וואָס זי האָט באַשטעלט, האָט געקענט באַשטעטיקן די עקזיסטענץ פֿון דער אַנלאַג אָן קיין צווייפל.
און כאָטש די אויסזאָגן זענען שווער צו באַשטעטיקן, אויסער דעם אַספּעקט פֿון "רימאָוט ווייווינג", מוז מען זאָגן אַז זיי שטימען
אין פילע דעטאַילן מיט די באַריכטן פֿון אַנדערע איבערלעבער, בפרט ווען זיי ווערן קאָמבינירט מיט ריטואַלע עלעמענטן, אַ
מיליטערישן קאָנטעקסט, און קאָמפּליצירטע פּראָגראַמיר־מעטאָדן.
אין עטלעכע פאַלן, איבערלעבער וואָס זיך ניט קענען, דערמאָנען די זעלבע אָדער באַשטימטע פאַרברעכן־אָרטן אָדער טאַטערס.
אין דער לויפֿ פֿון מײַן פאָרשונג האָב איך אויך אַרײַנגעגעבן אַ FOIA־בקשה, דאָס הייסט אַ בקשה פֿאַר אינפֿאָרמאַציע לויטן
אמעריקאַנער געזעץ פֿון פֿרײַהייט פֿון אינפֿאָרמאַציע, צו דער CIA.
און דאַן האָב איך געבעטן די פֿרײַגאַבע פֿון אַלע דאָקומענטן וואָס האָבן צו טאָן מיט דער
אויבן־דערמאָנטער MK-Ultra איבערלעבערין קאַטי אָ'בריין.
און די ענטפֿער פֿון דער CIA איז זייער אינטערעסאַנט.
עס האָט געשטאַנען: "די עקזיסטענץ אָדער ניט־עקזיסטענץ פֿון די דאָקומענטן קען ניט באַשטעטיקט ווערן און ניט אָפּגעלייקנט ווערן."
די עקזיסטענץ אָדער ניט־עקזיסטענץ פֿון אַזעלכע דאָקומענטן איז דערווייַל קלאַסיפֿיצירט און דעריבער באַשיצט פֿון אַנטפּלעקונג.
און אויב איר טראַכט וועגן דעם ענטפֿער, מיינט דאָס אַז די אָפֿיציעלע דערקלערונג איז:
עס זענען מסתּמא טעקעס, אָבער צוליב סיבות פֿון נאַציאָנאַלער זיכערהייט קען מען זיי נישט אַנטפּלעקן.
אויב נישט, וואָלטן זיי פשוט געזאָגט: "קיין רעקאָרדן געפֿונען." אין אַנדערע ווערטער: "עס איז גאָרנישט."
און דער פאקט אַז בכלל איז עפּעס אין פֿאַרבינדונג מיט קאַטי אָ'בריין איז שוין אַ זייער שטאַרק
אינדיקאַציע אַז אין אירער געשיכטע איז עפּעס אמת, למשל.
אויסער די פסיכאָלאָגישע און טעכנישע אַספּעקטן, מוז מען אויך זאָגן אַז דער גײַסטיקער און
אידעאָלאָגישער הינטערגרונט שפּילט אַ זייער צענטראַלע ראָלע.
פֿילע פאַרברעכער זעען זיך ווי טייל פֿון אַ סאַטאַנישער אָדער לוצiferישער אָרדענונג וואָס זוכט צו
באַקומען מאַכט דורך ליידן, טויט און אונטערװרײַפֿונג.
פֿאַר זיי זענען די ריטואַלן מער ווי נאָר סימבאָליזם.
זיי גלייבן אין ענערגיע אָדער מאַכט וואָס מען קען באַקומען דורך דעם קרבן.
און דווקא דער גלויבן ווערט איבערגעגעבן דורכן דור אין קולט־משפּחות, און ווערט פֿאַרפלאָכטן מיט אַ עליטיסטישן וועלט־בליק:
דאָס הייסט, די אויסדערוויילטע – לויט זייער אייגענער מיינונג – שטייען העכער ווי אַנדערע מענטשן – פֿון וועלכע זיי
האָבן אָבער אויך מורא, צוליב זייער צאָלערישער איבערלעגקייט.
יאָ.
די קאָנסעקווענצן פֿאַר די קרבנות, נעמלעך די קרבנות פֿון די סיסטעמען, זענען אויך וויכטיק.
זיי ליידן פֿון ערנסטע טראומע־פֿאָלגן ווי קאָמפּליצירטע דיסאָציאַציע , פלאַשבאַקס – דערמאָנט דורך סאַנדראַ
און שאַנטאַל – אַנגסט־שטאָרונגען, קאָמפּולסיווע התנהגות.
עס קען זײַן פֿיזישע קראַנקייטן ווי אַ רעזולטאַט פֿון יאָרן פֿון מיסברויך.
און אָפֿט אויך טיפֿע אידענטיטעט־קריזיסן.
און אַ סך קרבנות אַנטוויקלען דערפֿאַר די דיסאָציאַטיווע אידענטיטעט־סטרוקטור, ווי
עס איז געווען געמיינט דורך די פאַרברעכער.
אַזוי האָסטו דאַן אַ שטענדיקע זאַמלונג פֿון אַזוי פֿיל אינערלעכע פּערזענלעכקייטן, וואָס אויך דרויסנדיק זיך ווײַזן.
ווען מיר רעדן וועגן ריטואַלער גוואַלד און גײַסט־קאָנטראָל – און דערמיט בין איך לאַנגזאַם קומענדיק צום סוף – איז עס נישט נאָר אַ
זאַך צו אַנטדעקן יחיד־פֿאַלן, נאָר די הויפּט־פֿראַגע, וויפֿל די מאַכטן וויסן וועגן מענטשלעכער באַוווסטזײַן און ווי זיי
דאַן מיסברויכן דעם וויסן צו דערגרייכן אַ ספּעציפֿישן סוף־ציל.
דאָס הייסט, די גרינדונג פֿון דעם וואָס זיי האַלטן פֿאַר אַ סאַטאַנישער וועלט־אימפּעריע.
עס איז דעריבער זייער וויכטיק אַז מיר האָבן אומאָפּהענגיקע פאָרשונג וועגן דיסאָסיאַציע און טראומע-באזירטע
פּראָגראַמירונג, און אַז עס זענען זיכערע ערטער פֿאַר איבערלעבער.
אָבער אויך דער מוט צו אַרבעטן צוזאַמען איבער אינסטיטוציאָנעלע גרעניצן, ווײַל שטילקייט באַשיצט נאָר די פאַרברעכער.
בילדונג און באַוווסטזײַן זענען דער ערשטער שריט צו צעברעכן דעם ציקל.
און מײַן אַרבעט איז אויך געמיינט ווי אַ בײַשטײַער צו אַ מער גאַנץ פֿאַרשטאַנד פֿון די דאָזיקע מעכאַניזמען.
ריטואַלע גוואַלד איז נישט אַ מאַרדזשינאַלע ענין, נאָר אַ שפּיגל פֿון וואָס פּאַסירט ווען געהיימע, אָקולטע גרופּעס אָן
באַמערקונג פֿאַרברייטערן זייער השפּעה אין אונדזער געזעלשאַפֿט.
יאָ, הער.
דאָס איז נאָך אַ סיבה פֿאַר וואָס מיר מוזן זיך איבערקוקן, די קרבנות ערנסט נעמען און זיכער מאַכן אַז די געפֿונדן ווערן פּובליק.
נאָך אַלעס, דאָס באַדראָט די פרייהייט פֿון יעדן איינצעלן.
ריטואַלער גוואַלד און גײַסטיקע קאָנטראָל, ווי שוין דערמאָנט אין דער לעקציע, זענען אויסדרוקן פֿון דער זעלבער
דעסטרוקטיווער געדאַנק: אַז מען קען אַ מענטש קאָנטראָלירן, צעברעכן און זײַן נשמה איבערנעמען.
און נאָך אַלע אמתן וואָס קומען צום ליכט, און וואָס איז, אַזוי צו זאָגן, דער פּאָזיטיווער
אַספּעקט פֿון דער גאַנצער זאַך, שוואַכט די סיסטעם.
דער אויפֿקלערונג הייבט זיך אָן בײַם סוף, וווּ מיר לייגן דאָס אומאויסזאָגבאַרע אין ווערטער, און איבערלעבער, בפרט
– ווי סאַנדראַ און שאַנטאַל – וואַגן זיך אויסצושפּרעכן.
און דערפֿאַר זענען פּלאַטפֿאָרמעס ווי די אַזוי וויכטיק. אַזוי, נאָך אַמאָל, אַ דאַנק אײַך אַלעמען.
און איך וויל דאַנקען אַלע וואָס הערן, פֿאַר זייער גרייטשאַפֿט צו הערן, אָבער אויך צו קוקן,
און נישט צו פֿאַרמאַכן די אויגן. אַ גרויסן דאַנק.
יאָ! אַ דאַנק!
אַ דאַנק דיר, מאַרסעל. אין נאָר אַ פּאָר מינוט האָסטו טאַקע פֿאַרבונדן וואָס מײַן טאַטע
האָט געזאָגט בײַם אָנהייב פֿון דער קאָנפֿערענץ.
ער האָט נאָר וואָס דעמאָנסטרירט, מיט אונדזערע דעקאַדעס פֿון פֿאָרשונג, ווי די דאָזיקע געהיימע
סטרוקטורן זענען לסוף פֿאַראַורשפּרינגט פֿון סאַטאַניזם.
און מיר האָבן געהערט פֿון זייערע אייגענע מוילן אַז זיי ווילן אויפֿשטעלן אַ שטאַנישן וועלט־אָרדענונג.
אָבער זיי זענען ווייניקער.
מיר זענען ווײַט העכער פֿון זיי, אויב נאָר מיר וואָלטן דאָס פֿאַרשטיין!
אויב נאָר דאָס ליכט קען אַרײַנשײַנען, וואָלט דער גאַנצער קרימינעלער קאַנסטרוקציע
צוזאַמענגעפֿאַלן. און מיר זענען זייער נאָענט צו דעם פּונקט.
און דערפֿאַר: אויב איר אַלע פֿאַרשפּרייט די דאָזיקע לעקציע און דאָס גאַנצע AZK, כּדי אַז אמתדיק ליכט זאָל שײַנען,
וועט דער דאָזיקער סאַטאַנישער וועלט־אָרדענונג צונױפֿפֿאַלן.
אַ דאַנק פֿאַר אײַער קאַמף צו העכערן דעם באַוווּסטזײַן און אַנטפּלעקן די דאָזיקע אַכזריותדיקע פּראַקטיקעס.
אונדזערע צוקוקער פרעגן זיך איצט אויך: ווי איז מעגלעך אַז אַזעלכע פשעס ווערן נישט פֿאַרפאָלגט דורך
די פּאָליציי און נישט באַשטראָפֿט דורך די געריכטן?
און אויף דער פֿראַגע וויל איך איבערגיין צו אווע קראַנץ.
אווע קראַנץ איז אַ פּאָליציי־אָפֿיציר, אַ פּענסיאָנירטער עלטערער מיניסטעריעלער ראַטגעבער און פֿריִערדיקער
פּרעזידענט פֿון דער תּורינגער שטאַט־קרימינאַל־פּאָליציי־אָפֿיס.
ער איז געווען אַ נאַציאָנאַלער עקספּערט בײַ יוראָפּאָל.
ווי אַ מומחה אויף זיכערהייט און טעראָריזם־ענינים, ער פּובליצירט רעגולער אַרטיקלען אין פילע מעדיע־אויסגאַבעס.
אווע קראַנץ קעמפֿט שוין איבער 50 יאָר קעגן אָרגאַניזירטע קרימינאַליטעט, עקסטרעמיזם און טעראָריזם.
בשעת זײַן צײַט אין אמט, איז ער געווען באַזונדערס מחויב צו באַשיצן קינדער.
דאָס ווערט קלאָר ווען מען קוקט אויף די געביטן פֿון טעטיקייט אין זײַן פאַכמעסיקער קאַריערע:
ער איז געווען אַ רעפּרעזענטאַנט פֿאַר יוגנט־ענינים, פֿאַר פאַרמייַדונג פֿון פשע, פֿאַר דעם קעמף קעגן געשלעכטלעכע גוואַלד
קעגן קינדער און קעגן מענטשן־ און אָרגאַן־האַנדל אויף נאַציאָנאַלע און אינטערנאַציאָנאַלע מדרגה, און איז געווען אַקטיוו
אין דער אַרבעט פֿון דער פאַרבאַנד פֿאַר קרימינעל־פּאָליטיק.
אויף זײַן אייגענעם וועבזײַט פֿאַרעפֿנטלעכט אווע קראַנץ אַרטיקלען וועגן טעמעס ווי
"קינדער־סעקסועלער מיסברוך" און "מיינד־קאָנטראָל".
ווי אַ קרימינעלער אויספֿאָרשער גיט ער אינזיכטן אין דער "טיף־שטאַט" און באַטראַכט די הײַנטיקע וועלט־געשעענישן פֿון זײַן פּענסיע.
ער לייגט אויך צו זײַן דערפֿאַרונג און וויסן ווי מיטגליד און רעדנער בײַ פּרעס־סימפּאָזיאָנען, אָרגאַניזירט דורך באַרימטע
אַסאָציאַציעס ווי Axion Resist און MWGFD e.V. (מעדיצינישע פּראָפֿעסיאָנאַלן און וויסנשאַפֿטלער
פֿאַר געזונטהייט, פֿרײַהייט און דעמאָקראַטיע).
די זענען געגרינדעט געוואָרן מיטן ציל צו באַשיצן דעם וווילזײַן פֿון קינדער און צו
באַוואָרענען די פֿרײַהייט און די הערשאַפֿט פֿון געזעץ.
דאָ האָט ער גערעדט וועגן טעמעס אַרײַנגערעכנט פּעדאָפֿיל־קרימינעלע אַקטן, פריערדיקע סעקסואַליזאַציע און קינדער־האַנדל.
עס איז פֿאַר מיר אַ ספּעציעלער כּבֿוד צו באַגריסן דעם דערפֿאַרענעם קרימינעלן אויספֿאָרשער, אווע קראַנץ, דאָ בײַם 22סטן AZK.
דער כּבֿוד איז גאָר מײַן.
עס איז גוט אַז דו ביסט דאָ.
יאָ, איר האָט אַ האַלבן יאָרהונדערט דערפֿאַרונג אין קרימינעלער אויספֿאָרשונג אין דער מלחמה קעגן קינדער־סעקסועלער מיסברויך.
ווי אַ פּאָליציי־אָפֿיציר, און אפילו ווי אַ העכסטער מיניסטעריעלער ראַטגעבער און הויפּט פֿון דער תּורינגער
אָפּטיילונג פֿאַר קרימינעלע אויספֿאָרשונגען, זענט איר געווען אין דער ערשטער שורה פֿון די אויספֿאָרשונגען.
דאָס מיינט אַז מען האָט אייך געמעלדן פֿאַלן און איר האָט זיי דערנאָך אויסגעפֿאָרשט. אָבער וואָס איז דערנאָך געשען?
דער פּראָבלעם איז אַז די בײַװײַזן מוזן ערשטער פאָרגעלייגט ווערן, כּדי דער פאַל קען ווערן איבערגעגעבן צום ציבורדיקן
פּראָקוראָר־אָפיס, וווּ זיי וועלן ווערן אָנגענומען און איבעראַרבעט צו אַן אַנקלאָג, וואָס וועט ווערן געבראַכט פאָר דעם געריכט.
און צום באַדויערן, זענען דאָ אַ סך, אַ סך דורכפֿאַלן אויפֿן וועג.
עס איז פֿרוסטרירנדיק ווען מען אַרעסטירט עמעצן אין דער מאָרגן און דערנאָך טרעפֿט מען אים ווידער אין דער נאָכמיטאָג.
– איך האָב דאָס אילוסטרירט: אַרעסטירט אין דער פֿרי, באַפֿרײַט בײַ מיטאָג.
למשל, מיר טרעפֿן אָפֿט דעם פּראָבלעם אַז די פּאָליציי זייער אָפֿט קומט אָן צום אָרט פֿון אַ
מאָרד און דאַן הייבט אָן צו אויספֿאָרשן דעם מאָרד.
און דאַן, אויף דעם וועג צום ציבורדיקן פּראָקוראָר־ביוראָ, ווערט דער מאָרד צו גוף־שאָדן וואָס פירט צום טויט.
דאַן, אונטער באַשטימטע אומשטענדן, קען מען ענדיקן מיט אַ גאָר אַנדערש לעגאַלער סובסטאַנץ און גאָר אַנדערע פּראָבלעמען.
אָדער ווען, ווי אין דעם לעצטן פאַל, די פֿאַרגוואַלדיגער וואָס האָבן דורכגעפֿירט אַ גרופּע־פֿאַרגוואַלדיגונג, גייען זיי
פריילעך פֿון דער געריכט און פֿײַפֿן, ווײַל דער ריכטער איז נישט הונדערט פּראָצענט זיכער צי דאָס מיידל האָט נישט מסכים געווען.
דאָרט הייבט זיך אָן די גאַנצע זאַך צו ווערן אַ ביסל צווייפֿלדיק.
און עס זענען פילע, פילע מעגלעכקייטן צו אָפּשטעלן די פּראָצעדורן אָדער זיי איבערמאַכן אין אַ
פסיכיאטרישע אויפנעמונג, און אַזוי ווייטער און אַזוי ווייטער.
אַזוי איז עפּעס אַ ריס אין דער געשעפֿט, און ליידער איז דאָס דער פאַל.
די קרבנות מוזן ווערן באַהאַנדלט מיט זאָרג און ערנסטקייט.
דו האָסט אַלע רעכטן אין דער וועלט צו ווערן ריכטיק באַהאַנדלט דורך די פּאָליציי און דעם גערעכטיקייט־סיסטעם.
אַ דאַנק פֿאַר אייער דערקלערונג. איר דערמאָנט אויך די אַזוי גערופענע "פּעדאָפֿיל־קרימינעלע עבירות" און פֿאַרבינדונגען
וואָס מען זאָגט, אַז זיי דערגרייכן ביז אין די "הויכע קרײַזן". וואָס זענען אייערע באַמערקונגען אין דעם זאַך?
יאָ, לאָמיר אָננעמען דאָס פאלגנדיקע: איך לייג שטענדיק דעם דוטרו־פאַל אין מיינע PowerPoint־פּרעזענטאַציעס.
איר זענט זיכער באַקאַנט מיטן דוטרו-פאַל.
אַ בעלגישער קינדער־פֿאַרברעכער וואָס האָט געהרגעט עלף קינדער און צוויי האָט ער געשטאַרקט צום טויט בשעת ער איז געווען אין טורמע.
ווײַל ער האָט גאָרנישט אַנטפּלעקט בשעת ער איז געווען אין טורמע, און דאַן האָבן די קינדער געהונגערט
ביז זיי זענען געשטאָרבן. אַ טאַקע שרעקלעכער פאַל.
אַ גאַנצע ריי עדות זענען אָדער געווען פֿאַרמישט אין אַקצידענטן, אָדער זענען געשטאָרבן אונטער
צווייפֿלדיקע אומשטענדן, אָדער וואָס עס זאָל זײַן.
און דער דוטרו־פֿאַל האָט שוין באַוויזן אַז אַלע שיכטן פֿון דער געזעלשאַפֿט זענען געווען פֿאַרמישט אין די קינדער־מיסברויך־רינגען.
אַזוי איז דאָס געגאַנגען גלייך ביזן שפּיץ אין פּאָליטיק, גלייך ביזן שפּיץ אין קולטור, טעלעוויזיע און די מעדיע.
דער פּראָצעדור איז געווען סינאָנים מיט דעם וואָס די הויפּט־פּראָבלעם איז.
צי עס איז עפּשטיין אָדער נישט, איז עס פּונקט די זעלבע זאַך.
בײַ עפּשטיינס האָבן זיי אויך פֿאַרבינדונגען גלײַך ביזן שפּיץ אין פּאָליטיק, שאָו־ביזנעס, פּראָקוראָרן – ווער
ווייסט וואָס נאָך – הויך־ראַנגיקע באַאַמטע און פּאָליטיקער.
זיי האָבן דאָס זעלבע געטאָן מיט "דידי" שאָן קאָמבס, וואָס איז אויך גוט באַקאַנט. ער איז איצט
שוין פֿאַר פֿיר יאָר און צוויי חדשים אין טורמע.
דאָס איז טאַקע אַ אומשעדלעכע פֿאַרדאַמונג, ווײַל דער גאַנצער געביט פֿון אָרגאַניזירטע קרימינאַליטעט איז פשוט אויסגעשניטן.
עס איז געזאָגט געוואָרן אַז מיר וועלן אָפּגעבן דעם פאַל און אים נאָר באַשולדיקן פֿאַר דעם איין
מאָל פֿון מיסברויך קעגן זײַן פרײַנדין אָדער פרוי.
און דאַן איז דער גאַנץ פּראָצעס רעדוצירט געוואָרן צו אַ קליינעם אָפּטייל.
אין פילע פאַלן זענען אַזעלכע פּראָצעדורן באַוווּסט צעטיילט.
אין 1995 האָבן מיר געהאַט אַ גרויסן פּראָצעס אין ענגלאַנד. עס איז אויך באַריכטעט געוואָרן דורך די באַנקען, די פּאָליטיקער,
די מעדיע, די גרויסע מאָגולן און אַלע אַנדערע מעגלעכע.
איבער די יאָרן איז דער פּראָצעס געוואָרן קלענער און קלענער, ביז צום סוף איז גאָרנישט געבליבן.
לעסאָף זענען דאָס קליינע פּראָצעדורן – מען צעטיילט זיי און צעברעכט זיי אין ביס-גרייס שטיקלעך, אַזוי צו זאָגן, אין
לעגאַלע ביס-גרייס שטיקלעך, און דאַן בלײַבט נישט פיל סובסטאַנץ.
דאָס ברענגט נאַטירלעך אַרויס דעם חשד אַז דאָ ווערט אויסגעאיבט השפּעה. דאָס קען מען נישט גלייך אָפּוואָרפֿן.
האָסטו אויך באַמערקט דעם פּרינציפּ אין דײַן געגנט, ווי עס איז איצט געווען מיט עפּשטיין, דוטרו, פּי. דידי און אַזוי ווייטער?
די פּרינציפּן זענען די זעלבע איבעראַל, אומאָפּהענגיק פֿון דעם לאַנד.
דו מוזט אָננעמען אַז דער סעקסועלער מיסברוך פֿון יונגע קינדער, מיידלעך און אַדאָלעסענטן פּאַסירט
איבער גאַנץ אייראָפּע און איבער גאַנץ דער וועלט.
אויב איר קוקט אויף NCMEC, למשל – דער אמעריקאנער צענטער פֿאַר מעלדן פֿאַרמישטע און מיסבראַכטע קינדער – האָט
ער דאָ געהאַט 50,000 פאַלן פֿיר אָדער פינף יאָר צוריק.
יעדער יאָר ווערן אונדז איצט 205,000 פאַלן געמאלדן.
ווונדערלעך!
אבער מיר זענען אַ קליין ליכט.
אויב מען פֿאַרגלייכט וואָס NCMEC מעלדט צו אַזיע, צו אינדיע, צו פּאַקיסטאַן, דעמאָלט זײַנען מיר כּמעט אין מיליאָנען.
דאָס ווייזט קלאָר אַז דאָס איז אַ גלאבאלער פּראָבלעם, נישט נאָר אַ דײַטשער פּראָבלעם, נישט
נאָר אַ בעלגישער פּראָבלעם אָדער עפּעס אַנדערש.
איך האָב אויך געהערט אַז עס זענען פילע אָפיציעלע שטודיעס וועגן קולט־מיסברוך.
קענסטו אין אַ פּאָר זאַצן דערקלערן וואָס די אָפֿיציעלע דערקלערונג האָט געזאָגט?
עס זענען אַ סך שטודיעס. גלייב מיר, אין דעם געביט זענען אומצאָליקע שטודיעס.
איך אַליין האָב געשריבן צוויי שטודיעס פֿאַרן אייראָפּעיִשן פּאַרלאַמענט, אין 2020 און 2021, וווּ
איך האָב צונויפֿגעשטעלט די גאַנצע אינפֿאָרמאַציע.
און איך האָב געזאָגט: "אָקעי, וואָס קען מען בעסער טאָן? וואָס קענען מיר גרינגער מאַכן? וווּ קענען מיר אָנהייבן?"
– און פּונקט פֿאַרקערט איז געטאָן געוואָרן.
אַ צענטער איז ווידער אויפגעשטעלט געוואָרן, אַ צענטער צו באַקעמפן די סעקסועלע מיסברוך פֿון קינדער. בום.
יעצט האָבן מיר נאָך אַ צענטער צוזאַמען מיט יוראָפּאָל און אַזוי ווייטער און אַזוי ווייטער.
מיר האָבן רעפּרעזענטאַנטן איבעראַל און מיר האָבן שטודיעס איבעראַל.
אין 2011 איז געווען אַ ווונדערלעכע שטודיע וועגן דער אַרײַנפֿירונג פֿון אייראפעישע
פאראייניקונגס־דירעקטיוון צו באַקעמפן קינדער־סעקסועלער מיסברוך.
און עס איז געווען אָפּגעשאַצט אין 2016. עס איז אַ גוטע שטודיע.
עס איז געווען נאָך אַ שטודיע פֿון WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
עס איז אויך געווען אַ גוטע שטודיע; זי האָט נאָר געדאַרפֿט ווײַטערפֿירט און דורכגעפֿירט ווערן.
מען האָט נאָר געדאַרפֿט עפּעס דערפֿון מאַכן!
אַ שטודיע איז דורכגעפֿירט געוואָרן, איז אויסגעאַרבעט געוואָרן און איז אויך געווען הנאה צו לייענען,
מיט שיינע בילדער, שיינע גראַפֿיקן און אַלע דעם גאַנג.
אָבער די דורכפֿירונג איז בכלל ניטאָ.
אַזוי, ניט נאָר אַז עס פעלט פאָרשונג אין אוממעלדענע פאַלן, נאָר עס פעלט אויך פּאָליטישער
ווילן צו באַהאַנדלען די ענינים אין טיפֿקייט.
עס איז נישט אַזוי פיל אַז עס פעלט געזעצן, און זיכער איז נישט קיין מאַנגל אין שטודיעס.
ניין, דו מוזט עס טאָן! דו מוזט עס טאָן און ווילסט עס טאָן!
דו רעדסט אויך אַ סך וועגן סעקס-בילדונג אין דער פרי קינדערשאַפֿט אין קינדער-גאָרטנס און שולן. וואָס קענסטו דערפֿון זאָגן?
יאָ, סעקס־בילדונג אין דער פרי קינדשאַפֿט איז אַ באַזונדערע געביט וואָס האָט מיך באַזונדערס געשאָקירט, ווײַל זי איז אַנטוויקלט
געוואָרן דורך די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO) אין צוזאַמענאַרבעט מיטן דײַטשן
פֿעדעראַלן צענטער פֿאַר געזונטהייט־בילדונג.
זינט דעם 13טן פֿעברואַר דעם יאָר (2025), הייסט עס דער "פֿעדעראַלער אינסטיטוט פֿאַר עפֿנטלעכע געזונטהייט".
עס האָט אפילו מער רעכטן, אפילו מער געלעגנהייטן, און קען אפילו מער טאָן, בעיקר ווען עס קומט צו קלימאַט־שוץ.
און די צוויי האָבן צוזאַמען געשטעלט די ריכטליניעס ווי אַזוי צו "סעקסועל אויפקלערן" יונגע קינדער.
דער גרונט־געדאַנק דערפון איז, אַז אַ קינד – נאָך וואָס מען קען עס אַבאָרטירן ביז דער געבורט, דאָס איז איין זײַט
דערפון – ווערט גלייך נאָך דער געבורט באַצייכנט ווי אַ סעקסועלער זײַן, וואָס מען קען עס יעדער צײַט מיסברויכן.
און דאָס איז אַזוי משוגע, אַז דו קענסט עס אפילו נישט פֿאַרשטעלן.
און די ערגסטע זאַך איז אַז די BZgA־הנחיות פֿון דער WHO זענען באַזירט אויף וויסנשאַפֿטלעכע געפֿינסן.
און איצט ביטע קוקט אין די וויסנשאַפֿטלעכע געפֿונדן און זעט פֿון וואַנען דאָס קומט. דאָס קומט פֿון קינסעי.
דער מענטש וואָס האָט געשריבן דעם באַרימטן קינסעי־באַריכט אין די 1960ער יאָרן וועגן דער באַפרײַונג פֿון מענער און פֿרויען.
פֿון דעמאָלט אָן איז טאַקע אַלץ געווען אַראָפּ.
אין יענער צײַט איז דער באַגריף פֿון סעקסועלער פּערמיסיוויטעט שוין געשאַפֿן געוואָרן.
אינדיפערענץ צו קינדער און געשלעכט מיט קינדער איז מעגלעך און געוויינטלעך, און איז ערלויבט.
גראָבע שפּראַך איז אַרײַנגעפֿירט געוואָרן. און דער מענטש, קינסעי, האָט דורכגעפֿירט אַ סעריע פּרוּוון.
און איך האָב געזען אַ סעריע פּרוּוון, וווּ אַ פיר־יאָריק קינד איז במשך 24 שעה געמישט געוואָרן, כדי צו דערגרייכן 27 אָרגאַזמען.
שטעל דיר נאָר דאָס פאָר. ער האָט יעדן מאָל, ווען דאָס קינד געשריגן, געקרייט אָדער זיך געקאָנוועלטירט, עס ווי אַ אָרגאַזם
באַשריבן – האָט ער אַ פיר־יאָריקן קינד 24 שעה געפּײַניקט ביז עס איז געקומען אַ פיזישע רעאַקציע – און דאַן
האָט ער די פיזישע רעאַקציע דעפֿינירט ווי אַ אָרגאַזם.
און דאַן זענען געווען די וואָס האָבן דאָס געטאָן, וואָס האָבן די קינדער מיסברויכט. עטלעכע פֿון זיי זענען
געווען פּימפּס, עטלעכע זענען געווען פריערדיקע געפֿאַנגענע וואָס זענען באַפֿרײַט געוואָרן.
דו מוזט דאָס אַלעס פאָרשן און אויספילטרירן.
און דאַן זאָגסטו צו זיך: "העלא, וואָס איז דאָס? וויסנשאַפֿטלעכע וויסן?"
דאָס איז ריין קינדער־מיסברויך, ריין געשלעכטלעכע גוואַלד קעגן קינדער אונטער דער פֿאָרשטעלונג פֿון פאָרשונג.
און דערנאָך האָט ער געהאַט פּאַסיקע תּלמידים.
קינסעי האָט דערנאָך געהאַט דעם קענטלער. עס איז געווען דער קענטלער־באַריכט.
דאַן איז געווען זילערט. און דאַן איז געווען נאָך איינער, לעצטנס.
זיי אַלע קומען פֿון דעם זעלבן אידעאָלאָגישן שטאַל.
דו מוזסט באַטראַכטן. קינסעי האָט עס אָנגעהויבן.
דערנאָך האָבן זיי די אוניווערסיטעטן, די טעכנישע קאָלידזשעס און די ספּעציאַליסטישע טרענירונג־אינסטיטוציעס "איבערגענומען".
און איצט ווערן דור נאָך דור געשאַפֿן געזעלשאַפֿטלעכע פּסיכאָלאָגן, קולטורעלע פּסיכאָלאָגן און וואָס נאָך... זיי ווערן
אַרויסגעשטויסן איינער נאָך דעם אַנדערן און באַזעצן געזעלשאַפֿטלעכע וווילפֿאַרט־ביוראָס און בילדונגס־אויטאָריטעטן איבעראַל,
און זיי פאָרזעצן צו אַרבעטן אין דעם גײַסט פֿון זייער טרענירונג.
ווונדערלעך!
לויט מײַן מיינונג איז דאָס גאָר אַבסורד.
און אויב איר קוקט וואָס די ריכטליניעס פֿאָדערן – פֿון נול ביז פֿיר יאָר אַלט, מוז דאָס קינד לערנען
געשלעכטלעכע מאַסטורבאַציע. פֿון נול ביז פֿיר יאָר אַלט!
איך פֿרעג זיך, פֿאַרשטייט זיך, וועלכער לערער טוט דאָס און ווי טוט ער עס?
און איצט האָבן מיר 17 טאָג־קינדער־צענטערס אין שוואַביש־האַל וואָס אויפֿשטעלן פּערזענלעכע
גשמיות־אויספֿאָרשונג־געביטן אין זייערע אינסטאַלירונגען.
די עלטערן זענען גאָר איבערגעראַשט געוואָרן!
זיי האָבן גאָרנישט דערפֿון געוויסט. זיי זענען אויך נישט אינפֿאָרמירט געוואָרן.
אַזוי, אויב דאָס איז סעקס־בילדונג אין פרי קינדשאַפֿט, איז עס למעשה גאָרנישט מער ווי די צעשטערונג פֿון דער משפּחה.
דאָס איז אַ חורבן פֿון דער משפּחה.
דער קערן פֿון אַ שטאַט, דער נוקלעוס פֿון אַ שטאַט, איז אַ געזונטע משפּחה־באַציִונג.
עס איז אַ טאַטע, עס איז אַ מאַמע, עס איז אַ קינד, און דאָס איז אַלץ.
עס זענען צוויי געשלעכטער, און דאָס איז דאָס. איצט בין איך אַ רעכטס־עקסטרעמיסט.
איך ווייס. עס איז עפּעס נאָך מער שיין, ווי מאָניקאַ גרובער אַמאָל האָט געזאָגט:
און אויב מיר האָבן עלטער 1 און עלטער 2, וועלן מיר באַלד האָבן קאַדאַווער 1 און קאַדאַווער 2 פֿאַר דעם זיידע און די באָבע.
"צי וועט דאָס אויך פּאַסירן?" דאָס איז אַ וויץ, כמובן, אָבער דער פאקט איז אַז דאָס דעמענוויזירט די גאַנצע זאַך.
יאָ, פּונקט.
עס איז ניט מער מענטשלעך און עס איז ניטאָ קיין כּבֿוד – זיכער ניט פֿאַרן קינד.
קינדער האָבן אויך כּבֿוד. זייערע רעכטן מוזן אויך באַשיצט ווערן.
און קינדער זאָלן טאַקע ווערן באַהאַנדלט ווי לעגאַלע ישויות און נישט ווי אוביעקטן וואָס
מען קען פשוט אויפנעמען און אַוועקוואַרפֿן.
יאָ! אַ דאַנק פֿאַרן דערקלערן.
אַזוי איז געווען איין פּאָזיטיווער אַספּעקט אין דעם גאַנצן ענין.
דאָס איז געווען די אוניווערסיטעט פֿון ביילעפעלד.
זי האָט דורכגעפֿירט אַ גרויסע שטודיע וועגן קינסעי, קענטלער און קאָ און האָט געפֿונען אַז דאָס איז
געווען קינדער־מיסברויך, געשלעכטלעכער מיסברויך, איבעראַל.
דאָס איז געווען אַ זייער קרימינעלע אָרגאַניזאַציע וואָס האָט זיך איצט איבערגעשפּרייט איבער דעם גאַנצן טריינינג־צענטער,
וווּ געזעלשאַפֿטלעכע פּסיכאָלאָגן, פּסיכאָלאָגן, הויפּט־לערערס און ענלעכע פאַכמענטשן זענען געטריינירט געוואָרן.
און דאָס גייט ווייטער. אַזוי ווערט עס מער און מער אָפֿט.
און אַזוי איז עס נישט קיין חידוש צו לייענען הײַנט אין עלטערן־זשורנאַלן, אַז עס איז גאָר נאָרמאַל, אַז קינדער
זאָלן ווערן באַהאַנדלט און דערציִט אויף אַזאַ אופֿן, אַז זיי מוזן האָבן געשלעכטלעכן קאָנטאַקט צווישן זעקס און ניין יאָר.
און זיך פיזיש ליבלען און געהיימערהייט אויפשטעלן קליינע באַקוועמע ווינקלעך איבעראַל, וווּ די קינדער קענען זיך צוריקציען.
דאָס איז אַלעס נאָר שפּילן אין די הענט פֿון די פאַרברעכער.
יאָ... איך בין אַנטשולדיג, איך האָב נישט קיין גוטע נייעס.
דאָס זענען נאָר נעגאַטיווע דערפֿאַרונגען וואָס איך האָב דאָרט געהאַט.
איך האָב כּמעט מײַן גאַנץ לעבן געקעמפט צו מאַכן געשלעכטלעכע גוואַלד קעגן קינדער אַ קרימינעלע עבירה.
און אין 2021, נאָך יאָרן פֿון קאַמף, איז דאָס סוף־כּל־סוף, סוף־כּל־סוף, סוף־כּל־סוף אין דײַטשלאַנד דורכגעפֿירט געוואָרן אין
אַזאַ מאָס, אַז עס ווערט איצט באַטראַכט ווי אַ קרימינעלע עבירה.
און דאָס איז געבליבן אַזוי פֿון 2021 ביז 2024. דערנאָך איז דער הער בושמאַן, ווי מען האָט אים דעמאָלט גערופֿן,
דער ליבעראַלער יוסטיץ־מיניסטער, געקומען און עס אומגעקערט.
איצט איז עס ווידער אַ קרימינעלער עבירה.
אַזוי איז דאָס אויך נישט קיין גרויסער געווינס.
לויט מײַן מיינונג, אַלע דערקלערונגען וואָס דער יוסטיץ־מיניסטעריום האָט געגעבן צו באַגרינדן פֿאַר וואָס דער קרימינעלער
עבירה איז אָפּגעשטעלט געוואָרן, זענען אַ שטרענגע אָנקלאָג.
יאָ, דאָס איז טאַקע אַ טרויעריקער אָפּשפּיגלונג פֿון דער מצבֿ.
אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַער איבערגעגעבנקייט צו העלפֿן קינדער און, העכער פֿון אַלץ, פֿאַרן ברענגען די
דאָזיקע ענינים צו דער אויפֿמערקזאַמקייט פֿונעם עולם.
דאָס איז אַזוי וויכטיק.
דאָס מוז געטאָן ווערן.
אַ דאַנק אַז דו האָסט זיך גענומען די צײַט, כאָטש דו ביסט איצט אין באַוועגונג.
אײַערע אויסזאָגן האָבן אונדז טאַקע געהאָלפֿן צו באַקומען אַ קלאָרער בילד פֿון דעם ענין.
מיר ווינטשן אײַך אַלץ גוטס פֿאַר אײַערע צוקונפֿטיקע אונטערנעמונגען, אַרײַנגערעכנט אײַערע פּענסיע.
דו ביסט נאָך אַלץ אויפמערקזאַם!
אַ דאַנק פֿאַר אײַער אויסגעצייכנטער דערציִערישער אַרבעט. מיר האָבן אײַך ליב!
אַ דאַנק.
איך קוק פאָרויס צו זײַן מיט אײַך דעם קומענדיקן מאָל! איך וועל אויך דאָרט זײַן!
יאָ, איר זענט שטענדיק באַגריסט!
איצט ווענדן מיר זיך צו אַ גלײַך אומפֿאַרשראָקענעם קעמפֿער, וואָס איז מחויב צו קעמפֿן קעגן קינדער־אַנטפֿירונג,
ריטואַלער גוואַלד און קינדער־האַנדל. שפּילט דעם קליפּ!
סאַבין מאַקניל האָט געשטודירט קאָמפּיוטער־וויסנשאַפֿט און מאַטעמאַטיק און האָט אַרבעט בײַ CERN במשך פֿופצן יאָר.
זי האָט דאַן געאַרבעט ווי אַ געשעעניש־אָרגאַניזאַטאָרין, ווייכווארג־דיזיינערין,
וועב־פֿאַרעפֿנטלעכערין און מאַטעמאַטישע קינסטלערין.
אין לאָנדאָן האָט זי זיך פֿרײַוויליק געמאַכט ווי אַ McKenzie Friend, וואָס איז גלײַך צו
אַ ניט־פּראָפֿעסיאָנעלער יורידישער ראַטגעבער.
אין דעם פּראָצעס איז זי אין קאָנטאַקט געקומען מיט קרבנות פֿון ריטואַלער מיסברוך און מיט פאַלן פֿון קינדער־שוץ, וואָס זענען
געשעדיקט געוואָרן אַנשטאָט געהאָלפֿן דורך דעם יוסטיץ־סיסטעם.
סאַבינע מקניל האָט אָנגעהויבן צו פּובליצירן די פאַלן אויף דער אינטערנעץ.
זי האָט אומניטער אַרבעט געטאָן פֿאַר די קינדער, וואָס דער שטאַט האָט פֿון זייערע עלטערן אַוועקגענומען, און האָט
אפילו געבראַכט דעם ענין פֿאַרן אייראָפּעיִשן פּאַרלאַמענט.
"דערפֿאַר זײַנען מיר הײַנט דאָ. מיר זײַנען דאָ צו רופן הילף."
עס זענען קינדער וואָס שרײַען צו ווערן געהערט. אויב דו הערסט נישט די קינדער שרײַען, ווער וועט?
אין גאַנץ האָט זי באַהאַנדלט בערך 50 פאַלן פֿון קינדער־אַנטפֿירונג.
דער באַרימטסטער איז געווען דער "האַמפּסטיד־פאַל", אין וועלכן זי האָט פֿאַרעפֿנטלעכט ווידעאָס מיט
עדות־שטעלונגען פֿון די קינדער עליסה און גבריאל.
אין דעם האָבן די קינדער עדות געגעבן אַז זייער טאַטע האָט אָרגאַניזירט אַ סאַטאַנישן קולט וואָס
רעגולערלעך האָט מיסבראַכט און געמאָרדעט קינדער.
זיי האָבן אויך באַשריבן ווי זייער טאַטע האָט געפֿירט זייערע הענט בשעת זיי האָבן געמאָרדעט תינוקות.
"אונדזער פֿאָטער לערנט מיר און אונדז, ווײַל מיר קענען עס נישט טאָן."
מיר זענען נישט שטאַרק גענוג צו אָפּשנײַדן דעם קאָפּ פֿון אַ קינד.
ער דאַרף נאָר האַלטן דעם מעסער און לייגן זײַן האַנט אויף אונדזערע הענט און העלפֿן אונדז אָפּשניידן אַ
בייביס קאָפּ, ווײַל ער לערנט ווי אַזוי דאָס צו טאָן.
ער לערנט עס מיר און גבריאל.
טראָץ די אויסזאָגן איז דער טאַטע נישט פֿאַרמישפּט געוואָרן דורך דעם געריכט; אַנשטאָט האָט דער געריכט די קינדער פֿון דער מוטער
גענומען און האָט דעם טאַטע געגעבן אַליין די קינדער־אויפֿפּאַס.
שפּעטער האָט דער זעלבער ריכטער אויך געזאָרגט אַז דער טאַטע, וואָס איז באַשולדיקט געוואָרן אין מיסברוך אין דעם שאָטישן
האָלי גרייג מיסברוך־פֿאַל, איז נישט פֿאַרמישפּט געוואָרן.
אָבער עס זענען געווען איבערלאַפּן מיטן האַמפּסטעד־פאַל נישט נאָר אין באַציִונג צום ריכטער, נאָר אויך צו די פאַרברעכער.
אפילו נאָך דער האַמפּסטעד־באַשלוס, איז סאַבין געבליבן אַקטיוו, האָט זי געזאַמלט צען טויזנט
אונטערשריפטן פֿאַר פּעטיציעס און דאָקומענטירט בײַװײַזן.
זי האָט אויך געמאכט צוטריטלעך פֿאַרן ציבור די רשימה, וואָס איר מוטער האָט צונויפֿגעשטעלט און וואָס אַנטהאַלט 175 פֿאַרברעכער.
דאָס האָט די פאַרברעכער אין אַ שווערער לאַגע געבראַכט, און זיי האָבן לעצטנס קרימינעלע אָנקלאָגן קעגן איר אַרײַנגעגעבן.
אין עלטער פֿון 73 יאָר איז זי דערנאָך פֿאַרמישפּט געוואָרן אויף אַ לאַנגער תּפֿיסה־שטראָף פֿון נײַן יאָר און נאָך
בערך פֿיר יאָר איז זי דעפּאָרטירט געוואָרן קיין דײַטשלאַנד.
אַ סך פֿון זייערע וועבזײַטן זענען פֿאַרשלאָסן געוואָרן.
טראָץ דער באַלעסטיקונג וואָס זי האָט געליטן אין תּפֿיסה, האָט סאַבין נישט אויפֿגעגעבן:
זי פֿירט ווײַטער צו שטיצן אירע מיט־קעמפֿערס אין דעם קאַמף קעגן קינדער־מיסברויך און קינדער־האַנדל.
העלא, העלא סאַבינע. איך געב דיר אַ האַלדז!
העלא, לויס. אַ דאַנק אַז דו האָסט געהערט צו מיר.
יאָ, וואָס פֿאַר אַ כּבֿוד איז עס, אַז איר רעדט הײַנט בײַ דער 22סטער AZK!
איר האָט באַגלייט אַ סך קרבנות פֿון סאַטאַנישן ריטואַל־מיסברויך און האָט אויך עטלעכע פֿון זיי רעפֿערירט צו מיינע פֿילמען.
דו האָסט באַגעגנט מאַמעס אין טורמע, וואָס מען האָט זייערע קינדער פֿון זיי גענומען.
דו האָסט געקעמפט פֿאַר די מוטערס, און דו קעמפסט נאָך אלץ ווי אַ לייאָנעס פֿאַר די מוטערס און קינדער.
ביטע דערציילט אונדז קורץ וועגן אייערע דערפֿאַרונגען!
יאָ, עס איז שווער, ווײַל איך ווייס נישט, וווּ צו אָנהייבן.
מײַנע ערשטע קרבנות, וואָס איך האָב באַגעגנט, האָבן בכלל נישט געהאַט צו טאָן מיט קינדער.
עס זענען געווען מענער אין דער הויז פֿון לאָרדן (די אויבערשטע קאַמער פֿון דער בריטישער
פּאַרלאַמענט), וווּ איך האָב געאָרגאַניזירט געשעענישן.
ערשט זענען געקומען די קרבנות פֿון די באַנקען און די געריכטן.
און דאַן בכלל זענען די פֿרויען געקומען, און דאַן זענען די קינדער געקומען, וואָס האָבן געמעלט דאָס ערגסטע פֿון אַלע.
און פֿריִער איז שוין אַלץ געווען אַזוי שלעכט.
איך וועל קיינמאָל נישט פאַרגעסן ווי אַ רומענישער סאָציאַלער אַרבעטער האָט געזאָגט אַז דאָס איז נישט דער
פאַל מיט אַ פּאָרטוגעזישע משפּחה מיט פינף קינדער, וואָס וואָלט זיי, אַזוי צו זאָגן, אַנטשולדיקט.
און דאָס איז געווען אַזוי פּאַטעטיש, אַזוי אידיאָטיש און אַזוי היפּאָקריטיש.
דו קענסט פשוט נישט שטיין און קוקן אָן צו טאָן עפּעס.
אויב איך וואָלט דיר דערציילט וועגן מיינע דערפֿאַרונגען, איז אפֿשר די ערגסטע געווען דער שמועס וואָס איך האָב
געהאַט מיט אַ פֿרוי וואָס האָט געהאַט איר אַזוי גערופֿענע "בײַ־בײַ־טרעפֿונג" מיט איר קליין בייבי.
און דאַן האָט זי געהאַט אַ אַזוי גערופֿענע לעצטע טרעפֿונג, איידער מען האָט עס איר גענומען.
עס איז אַזוי אומגלויבלעך היפּאָקריטיש.
און דאָס איז אַ שאַראַדע, דאָס איז גראָטעסק.
יאָ, איך ווייס נישט אַמאָל וועלכע ווערטער צו נוצן.
נו, איז שווער צו זאָגן וואָס איז די ערגסטע זאַך.
ווי זאָל מען קלאַסיפיצירן פֿאַרברעכנס? לויט דער צאָל קינדער?
די גרויזאַמקייט וואָס מען טוט די קינדער, אָדער די גרויזאַמקייט וואָס מען טוט די עלטערן?
די גאָר שרעקלעכע דערפֿאַרונג פֿון געפֿאַנגעניש־לעבן, וווּ די אַזוי־גערופענע אָפֿיצירן מיסברויכן זייער מאַכט פשוט ווײַל זיי
האָבן די געלעגנהייט דאָס צו טאָן, און טאָן אַלץ חוץ וואָס זיי זאָלן טאָן און וואָס מען
פּרעדיקט און פֿאָדערט פֿון זיי אין טעאָריע.
עס איז אַזוי שלעכט אַז מען קען טאַקע נאָר אויסטײַטשן, אַנטשולדיקן און דערקלערן דאָס אַלץ אין זינען.
דו האָסט מיר אויך דערציילט וועגן אַ מאַמע וואָס מען האָט איר גענומען פֿיר קינדער, און
דעם פֿינפֿטן האָט מען גענומען פֿון דער טורמע.
נו, איך האָב זי געזען ווען זי איז געווען שוואַנגער אין טורמע.
ווען זי איז אַרויס, האָט זי מיר געשריבן – ווײַל עס איז אַ "Email-a-Prisoner" דינסט – אַז
זיי האָבן איר אויך איר בייבי פֿון איר גענומען.
דער פֿינפֿטער אויך? יאָ. אוי וויי, אוי וויי, אוי וויי.
ביז דעם האַמפּסטעד־פֿאַל איז דער ערגסטער פאַל געווען אַ ניגעריאַנער משפּחה מיט זיבן קינדער.
אַלע קינדער זענען אַוועקגענומען געוואָרן.
מיט די אידיאָטישע פּראָצעדורן אין די אַזוי גערופענע משפּחה־געריכטן, וואָס ווערן געהאַלטן געהיימ.
אַזוי איז קיין פּרעסע נישט ערלויבט אַרײַנצוגיין. און דאָס איז שוין דעקאַדעס אַזוי.
און דער זיבעטער איז געבוירן געוואָרן אין טורמע.
און איך בין אויך געווען אין קאָנטאַקט מיט דער אמעריקאנער מוטער אין דער נאַכבאַרצעל, וועמענס קינד איז געבליבן אין לאָנדאָן.
און נאָך דעם וואָס עס איז עקספּאָרטירט געוואָרן, טראָץ אַלע מײַנע הילפֿן.
די אמעריקאנער פרוי האָט פּונקט דאָס דערלעבט וואָס די ניגערישע פרוי האָט דערלעבט.
און ווי דער סאָציאַלער אַרבעטער האָט געזאָגט: "יאָ, דו וועסט אים קיינמאָל מער נישט זען."
און די "גרויסע" זאַך איז געווען אַז די עלטסטע טאָכטער אין דער משפּחה איז געווען
מיסבראַכט דורך דעם זון פֿון דער פֿאָסטער־משפּחה.
די נעקסטע טאָכטער האָט איר מוטער געזאָגט אַז זי ווערט שטענדיק אין די אָוונטן געפֿירט צו
צווייפֿלדיקע געשעענישן, וווּ נאָר מענער זענען.
און דער יונגער זון האָט זײַן מוטער געפרעגט וואָס פּעדאָפֿיליע איז.
און וואָס איז דערנאָך געשען, ווען דו ביסט געווען אין טורמע?
נו, ווען איך בין געווען אין טורמע, האָב איך די פּעטיציע פֿאַרעפֿנטלעכט.
און דאָרט האָב איך געהאַט 16,000 אונטערשריפטן און מער.
און איך האָב אויך געהאַט איבער 100,000 באַזוכן אויף מײַן וועבזײַט, וואָס איך האָב געשאַפֿן פֿאַר די קינדער.
איך האָב געבויט יחיד וועב־זייטן פֿאַר די ערגסטע פאַל־סצענאַרן.
און אַזוי בין איך געוואָרן יחסֿת גוט באַקאַנט.
און דאָס איז די זעקל מיט אַלע די קאַרטן וואָס איך האָב באַקומען, וואָס איך האָב גענוצט צו באַצירן די וואַנט פֿון מײַן צעל.
איך האָב קיינמאָל נישט געקענט מאַכן אַ האַלזקייטל דערפון.
אָבער פֿאַרשטייט זיך, האָב איך זיי נישט געוואָלט אַוועקוואַרפֿן.
אוי, סאַבינע, מיר זענען אַזוי פריילעך אַז דו האָסט באַקומען דעם חיזוק, און דו וועסט ווייטער באַקומען עס.
עס האָט מיר טאַקע געשאָקלט צו זען עס לעבעדיק, ווי מען נעמט אַוועק אַ בייבי.
איך וועל אונדז דאָס קורץ ווײַזן.
"אַזוי, דו האָסט פּונקט איין אָפּציע אין דעם מאָמענט."
דו מוזט אים איבערגעבן דעם פּאַראַמעדיקער, און דאַן קענסטו פריילעך ווייטערגיין אויף דיין וועג
מיט דיינע חברים און משפּחה וואָס וואַרטן דרויסן.
אָדער איך וועל עס דיר נעמען און דו וועסט גיין אין טורמע.
דו מוזסט דעם באַשלוס נעמען. דו מוזסט עס איצט נעמען.
איך וועל אים נישט לאָזן גיין.
"אַלױט. אַלױט."
ביטע לאָז אים גיין, אַז ער זאָל נישט ווערן געשעדיקט, אָקעי? קום אַ רגע דאָ. אָקעי.
איך האָב אים געלאָזט גיין. איך האָב אים געלאָזט גיין!
ניין, זי גייט אין טורמע.
איך האָב נאָר געוואָלט זאָגן אַז איך האָב עס נישט געקענט טאָן, אָבער איך האָב אים דאָך געלאָזט.
לייג דיינע הענט הינטער דײַן צוריק.
"זיי האָבן די טיר פֿון דער אַמבולאַנס פֿאַרמאַכט. דאָס איז געווען דאָס לעצטע וואָס איך האָב געזען."
"דו פֿירסט מײַן אייניקל אַוועק."
"ניין, שטײַג אַרײַן אין דעם אויטאָ. שטײַג אַרײַן אין דעם אויטאָ. אַלץ איז גוט."
"איך וויל זאָגן גוט־בײַ." "עס איז בסדר. שטײַג אַרײַן אין דעם אויטאָ."
"איך וויל זאָגן גוט־בײַ." "דו מאַכסט עס נאָר ערגער."
יעדער קינד איז ווערט פֿאַר דער מדינה בערך אַ מיליאָן פּאַונד.
אַזוי, דאָס איז דער זיידע פֿון דעם בייבי.
עס איז אַזוי בייז און אַזוי שרעקלעך.
איך מיין, זיי טוען נאָר זייער אַרבעט, נישט אַזוי?
עס איז די זעלבע ווי אין דער נאַציסטישער צײַט, ווי ווײַט מען קען עס דערקלערן.
זיי פֿירן נאָר אויס באַפֿעלן און זענען געוואָרן ראָבאָטיש.
זיי האָבן נישט קיין אייגענע עמאָציעס.
זיי ווייסן שוין נישט וואָס איז ריכטיק.
יאָ. עס קומט פֿון אויבן. די גאַנצע קינדער־האַנדל־געשעפֿט ווערט געשטיצט.
קענסטו דאָס אויך באַשטעטיקן?
יאָ, יאָ, אַזוי פֿון אויבן, אומאָפּהענגיק פֿון וועלכער אינסטאַנץ.
סאָציאַל־אַרבעטער קענען נישט טאָן זייער אַרבעט אָן די פּאָליציי.
די פּאָליציי קען דאָס נישט טאָן אָן די געריכטן.
יאָ. דו ביסט אַ עד וואָס האָט דאָס אַלעס פֿון נאָענט דערלעבט.
דו קענסט דאָס זאָגן.
יאָ, מיר ווילן אײַך זייער דאַנקען פֿאַר אײַער מחויבות צו די מוטערס און קינדער.
מיר האָבן געגרינדעט אַ פּלאַטפֿאָרמע, Vetopedia, וווּ די מוטערס קענען זיך רעגיסטרירן און פֿאַרשרײַבן
די אַרויסנעמונג פֿון זייערע קינדער פֿון זייער זאָרג.
כדי אַז מיר קענען אויך באַקומען אַ בעסערע פֿאַרשטאַנד פֿון דעם סיסטעם וואָס שטייט הינטער דעם.
מיר וואָלטן זיכער זײַן צופרידן אויב דו קענסט פֿאַרשפּרייטן די נייעס און אויפמערקזאַמקייט שאַפֿן אין דײַן נעץ, טײַערע סאַבינע.
יאָ, וואָס דו טוסט איז אומגלויבלעך. עס איז טאַקע, טאַקע גרויס. אַ דאַנק אַז דו האָסט מיר געהערט.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַער איבערגעגעבנקייט צו די מוטערס און קינדער! דאָס איז טאַקע ווונדערלעך.
מיר וועלן זיכער פֿאַרשפּרייטן די נייעס, טײַערע סאַבין מקניעל. און מיר האָבן דיך ליב.
אַ דאַנק. איך אויך. איך האָב אַן אומגלויבלעכן כּבֿוד פֿאַר אַלץ וואָס דו האָסט געטאָן און וואָס דו טוסט נאָך. און אַדמיראַציע.
יאָ. דו ביסט גענוי אין דער זעלביקער סיטואַציע ווי מיר. דו ביסט אַזוי אומפֿאַרשראָקן און מוטיק. דאָס איז אומגלויבלעך.
איז דאָ עפּעס אַנדערש וואָס איר וואָלט געוואָלט זאָגן צום עולם אין AZK? עפּעס בכלל?
אַזוי, די AZK איז וועגן צענזור.
און איך האָף נאָר אַז קיינער אַנדערער וועט נישט דערלעבן וואָס איז מיר געשען מיט אַלע די
אַרבעט וואָס איך האָב אָנליין אַרויפֿגעשטעלט.
דאָס האָט מיר און די קרבנות אַזוי פיל שאָדן געטאָן.
צענזור איז פשוט אַריבערגעפֿירט געוואָרן אויף די דיגיטאַלע מדרגה.
און עס איז שרעקלעך, שרעקלעך, שרעקלעך, וואָס פּאַסירט.
אָבער בכלל גערעדט, איז עס אוממעגלעך זיך פאָרצושטעלן.
מען וויל זיך נישט באַקענען מיט נעגאַטיווע געפילן און דערפֿאַרונגען.
יאָ, אַלע אייערע היים־בלעטער זענען פשוט אויסגעמעקט געוואָרן פֿון דער אינטערנעץ.
אַלע דײַנע אַרבעט פֿאַר די קרבנות איז צעשטערט און אויסגעמעקט געוואָרן. דאָס איז אַזוי שרעקלעך. ליידער, יאָ.
אָבער עס וועט אַרויסקומען, עס וועט ווערן פּובליקע וויסן, טײַערע סאַבינע.
און די גאַנצע AZK פֿאַרזיכערט דאָס. ריכטיק?
יאָ!
סאַבינע איז שוין 81 יאָר אַלט און האָט אין איר לעבן אַזוי פיל געליטן.
עס איז געווען ממש גוט אַז זי האָט געקענט דאָס מיט אונדז טיילן.
און דאָס האָט מיך טאַקע טיף באַרירט.
און איצט ווילן מיר פאָרזעצן מיט אַ לעצטנס פאַל וואָס איז אַרויפֿגעשטעלט געוואָרן אויף וועטאָפּעדיע דורך קאָרינע איוּלי.
אירע קינדער זענען פֿון איר גענומען געוואָרן. קאַט!
וועטאָפּעדיע גיט די מענטשן אַ קול ווען זיי ווערן שטיל געמאכט.
דאָס פּאַסירט אָפֿט, בפרט מיט קינדער וואָס ווערן גענומען אין זאָרג.
איינצעלע מאַמעס ווערן באַזונדערס מאָל געשטאַנטשט פֿון אַ געריכטלעכן סיסטעם וואָס
האָט מיט כּוח זייערע קינדער פֿון זיי גענומען.
לויט די אָפיציעלע סטאַטיסטיק ווערן יעדן טאָג אין דײַטשלאַנד אַליין דורכשניטלעך הונדערט קינדער פֿון זייערע עלטערן אָפּגעשיידט.
וועטאָפּעדיע גיט אייך איצט די געלעגנהייט אייער פאַל פּובליק צו מאַכן.
איין מוטער וואָס האָט גענוצט די געלעגנהייט איז קאָרינע אָיאָלי.
קאָרינע אָיאָלי איז שווייצער.
אין 2019 זענען איר צוויי טעכטער מיט כּוח פֿון איר אַוועקגענומען געוואָרן.
אַכט מענטשן, אַרײַנגערעכנט פּאָליציי־אָפֿיצירן און אָנגעשטעלטע פֿון דער KESB , האָבן זיך אַרײַנגעבראָכן
אין איר דירה און גענומען די קינדער אין אַ קינדער־היים.
דער טאַטע פֿון דעם קינד, פֿון וועמען קאָרינע יאָלי איז אָפּגעטיילט, האָט קעגן איר אַ קלאָג אַרײַנגעגעבן.
די סיבות זענען געווען אומבאַגרינדעטע באַשולדיקונגען, אַלע וועלכע זענען דורך מומחים אָפּגעווייזט געוואָרן.
ביז הײַנט האָט די שווייצער יוסטיציע אָבער אין אַלע פאַלן איגנאָרירט די אומאָפּווייסבאַרע בײַווייזן און
שטיצט דעם פאטער פונעם קינד, וואָס פּרוּווט די מוטער דורך קרימינעלע פּראָצעדורן אין אַ ווינקל צו שטעלן.
דאָס איז געווען פֿאָרגעגאַנגען דורך אַ ענדערונג אין דער התנהגות פֿון די מיידלעך צו זייער טאַטע,
ווען זיי נאָך האָבן געוווינט מיט אים און זייער מוטער.
זיי האָבן אָפּגעזאָגט קיין פיזישן קאָנטאַקט און האָבן זיך באַשיצט קעגן פּרוּוון זיך צו דערנענטערן דורך קראַצן, ביסן און שלאָגן.
אין דער זעלביקער צײַט האָט דער פֿאָטער פֿון דעם קינד אַנטוויקלט פּעדאָפֿילישע נטיות.
די אינצידענטן האָבן קאָרין יאָלי געבראַכט זיך צו באַזונדערן פֿון איר טאַטע.
דערנאָך האָט ער זי אָנגעזאָגט פֿאַרן געזעץ, אַז זי האָט געשטעלט אין סכנה די געזונטהייט און וווילזײַן פֿון אַ קינד.
קיינער האָט זיך נישט באַצויגן צו די אַלערמירנדיקע נטיות פֿון דעם פֿאָטער אָדער דורכגעפֿירט קיין אויספֿאָרשונגען.
אינעם קעגן. דער פֿאַרזאָרגער אין דער היים, וווּ די קינדער האָבן געוואוינט, האָט אַזוי באַמערקט:
"אפילו אויב אַ טאַטע בייזט זײַנע קינדער, האָבן זיי אים נאָך אלץ ליב" און "די מערסטע מענער האָבן
פּעדאָפֿיל־פֿאַנטאַזיעס, אָבער זיי טאָן זיי זעלטן אויס."
דער זאָרגער איז איצט דער פאטער'ס נײַער פּאַרטנער.
אין 2021 האָט זי באַקומען אַן אַלגעמיינעם אָפּהאַלט־באַפֿעל קעגן איר מוטער, וואָס איז נאָך ביזן הײַנטיקן טאָג אין קראַפֿט.
דער ריכטער האָט דאַן צוריקגענומען די משמורת פֿון דער מוטער און איבערגעגעבן זי צום פֿאָטער.
אין סעפּטעמבער 2024, איז דער טאַטע אַריבערגעצויגן קיין שוועדן מיט זײַן נײַעם פּאַרטנער און די צוויי מיידלעך.
ביז הײַנט קאָרינע אײאָלי קעמפֿט נאָך פֿאַר אירע רעכטן ווי אַ מוטער.
עס העכערט די באַוווסטזייַן און אַנטפּלעקט די מאַכינאַציעס הינטער אומלעגאַלע קינדער־אַנטפֿירונגען.
ווײַטערדיקע אינפֿאָרמאַציע קען מען געפֿינען אויף זייערע וועבזײַטן
www.kinder-zurueck-nach-hause.ch און www.MamaLoveCollection.com.
העלא, טײַערע קאָרינע. העלא, טײַערע לויס.
דו ביסט טאַקע געשטוינט ווען דו הערסט דאָס. ווי קען עפּעס אַזוינס פּאַסירן?
אַזעלכע אַזוי גערופענע פֿאַרדרייטע פּלאַסמאַנץ רופֿן מען "עלטערן־פֿרעמדמאַכן־סינדראָם", PAS.
פּאַס איז געגרינדעט געוואָרן דורך ריטשאַרד גאַרדנער, וואָס איז אַליין געווען אַ פּעדאָפיל.
PAS זאָגט אַז אויב אַ קינד אָפּװײַזט זײַן טאַטע אין דעם קאָנטעקסט פֿון עלטערלעכע אָפּטיילונג און/אָדער אפילו מעלדט געשלעכטלעכע
גוואַלד דורך זײַן טאַטע, טענהט PAS אַז דאָס קינד ליגט.
די מוטער האָט עס אַזוי מאַניפּולירט.
די באַציִונג צווישן דער מוטער און דעם קינד איז צו נאָענט, כּמעט סימביאָטיש, און דערפֿאַר מוז מען נעמען דאָס
קינד פֿון דער מוטערס זאָרג, עס צו דעם פֿאָטער ברענגען און דעם קאָנטאַקט מיט דער מוטער אָפּשניידן.
אונדזער פאַל אַנטהאַלט אַלע עלעמענטן פֿון PAS. די פּעדאָפֿיל־טעמע אין דער פאָרעם פֿון פּעדאָפֿיל־פֿאַנטאַזיעס.
אָבער PAS ווערט אויך אָנגעווענדט ווען עס איז אומאָפּווייסבאַרע באַווייַזן פֿון קינדער־פֿאַרגוואַלדיקונג דורך דעם פֿאָטער.
עס איז וויכטיק צו באַמערקן אַז דער אומפֿאַנג פֿון קינדער־פֿאַרגוואַלדיקונג איז מאָנסטראָז.
בײַזונדערס אין אַ משפּחה־קאָנטעקסט, דאָס הייסט, ווידערהאָלט איבער פֿילע יאָרן.
מיר ווייסן אויך אַז פֿון אַ טויזנט באַשולדיקונגען פֿון קינדער־מיסברויך זענען נאָר צוויי אויסגעטראַכט.
דאָס איז געווען אַ שטודיע פֿון דעם פֿראַנצויזישן יוסטיץ־מיניסטעריום.
דער מיתוס אַז מוטערס דערפֿינען מיסברוך איז קלאָר אַ סטראַטעגיע צו באַשיצן די פאַרברעכער.
אַה, גוט. אַזוי קען מען זאָגן אַז PAS איז אַ מין שוץ־שילד פֿאַר קינדער־פֿאַרגוואַלדיגער?
פּונקט, דאָס איז עס.
מוטערס און קינדער ווערן געשטעלט ווי ליגנערס, שטילגעמאַכט, און מיר ווערן אַרײַנגעפֿירט אין דעם פאַל פֿון יחיד־פֿאַלן.
מיר זענען בשום אופן נישט קיין איינצעלנע פאַלן.
מיר זענען באַקאַנט מיט די זעלבע טעקסט־מאָדולן און שליסל־ווערטער וואָס ווערן
אינטערנאַציאָנאַל גענוצט אין עקספּערטן־ריפּאָרטן און באַשלוסן.
און מיר זעען אויך דעם זעלבן אָפֿיציעלן טעראָר אינטערנאַציאָנאַל קעגן מוטערס וואָס פּרוּוון באַשיצן זייערע קינדער.
PAS און די אומגעזעצלעכע אַרויסנעמען פֿון קינדער פֿאַרשאַפֿן ערנסטע טראומע בײַ קינדער און מוטערס, אפילו ביז דיסאָסיאַציע.
ווי אויב דאָס וואָלט נישט געווען גענוג, ווערן מוטערן וואָס פּרוּוון באַשיצן זייערע קינדער אונטערגעשטעלט אַ
אמתדיקער מכשפֿה־יאַג אויף אַלע לעוועלן – פּראָפֿעסיאָנעל, געזעלשאַפֿטלעך, פינאַנציעל און אפילו ביז צו היימלאָזיקייט.
פֿאַר וואָס שײַען די פאַרברעכער ממש ווי דער טײַוול פֿון הייליקן וואַסער?
ערשטנס, זענען דא קינדער וואָס האָבן געזונטע באַנדן מיט זייערע מוטערס און דערציילן זיי וועגן יעדן מיסברויך וואָס זיי האָבן
געליטן; און צווייטנס, זיכער, זענען דא מוטערס וואָס איבערלעבן די קינדער־אָפּנעמען,
פֿאַרבינדן זיך מיט איינאנדער און רעדן דערפֿון. פּובליק.
אַ דיאַבאָלישע פֿאַרפֿעלשונג פּאַסירט דאָ.
און מיר מוזן דאָס ווידער אומקערן.
זיי ווילן אַז מיר זאָלן שטיל זײַן, דערפֿאַר רעדן מיר אויס.
זיי ווילן אַז מיר זאָלן אונטערגיין, אַזוי לאָמיר זיי נישט לאָזן אונדז אַראָפּברענגען.
יאָ. זייער, זייער שיין.
דאָס איז אָבער גאַנץ שווער.
און עס גייט וועגן יעדן טאָג זיך אַרויפֿצושטעלן אויף אייגענע פֿיס.
פֿאַרשטייט זיך, אַז ליב האָבן די קינדער העלפֿט דערמיט.
און דאַן קומט הילף. און מיר פאַרלאָזן זיך אויף דער הילף.
יאָ, אַ גרויסן דאַנק. לאָמיר צוזאַמענפֿאַסן וואָס איך פֿאַרשטיי ביז איצט:
פּאַס איז אַ טעאָרעטישער קאָנסטרוקט וואָס מען גיט דעם אויסזען פֿון וויסנשאַפֿטלעכער גילטיקייט.
עס איז געשאַפֿן געוואָרן דורך אַ פאַרברעכער צו דיסקרידיטירן די קרבנות, כדי זיך און אַנדערע פאַרברעכער צו באַשיצן.
דאָס קלינגט מיר זייער באַקאַנט, ווײַל מיר ווייסן דאָס זעלבע פֿון דער פֿאָונדאַציע פֿאַר פֿאַלשער זכּרון־סינדראָם.
אַזוי, וועגן פאַלשע זכרונות, אַז אַלץ איז פאַלש.
צי זענען דאָ קיין פֿאַרבינדונגען צווישן PAS און FMS (פֿאַלשער זכּרון־סינדראָם)?
גאָר. ריטשאַרד גאַרדנער, ווי איך האָב געזאָגט, דער דערפֿינדער פֿון PAS, איז געווען אַ פּעדאָפֿיל.
די עלטערן וואָס האָבן געגרינדעט די פֿאָלס מעמאָרי סינדראָם פֿונדאַציע, זענען געווען עלטערן וואָס זייערע
קינדער האָבן זיי באַשולדיקט אין ריטואַלער מיסברוך.
עס זענען ברייטע איבערלאַפּן צווישן די צוויי פֿאַך־געביטן.
און מיר ווייסן פֿון פאַלן ביידע אין דער היים און אין אויסלאַנד פֿון אומגעזעצלעכע קינדער־אַנטפֿירונגען נאָך PAS, וווּ קינדער ווערן
גענומען פֿון זייערע מוטערס, געשטעלט בײַ זייערע פֿאָטערס, און דורך זייערע פֿאָטערס געפֿירט צו די ריטואַלן און דאָרט געפּײַניקט.
אַזוי, ריטשאַרד גאַרדנער, דער גרינדער, איז איצט טויט, און די פֿאָונדיישאַן פֿאַר
פֿאַלש־זכּרון־סינדראָם איז אויפֿגעלייזט געוואָרן.
און נאָך הײַנט באַשטימען זיי די פּראָצעדורן וועגן פּעדאָפֿיל־קרימינעלע אַקטן און ריטואַלער מיסברויך.
ווי קען עס אַזוי עקשנותדיק בלײַבן?
פּאַס וויל פאַרמיידן אַז פּעדאָפֿיל־קרימינען זאָלן אַרויסקומען צום ליכט.
די פֿאָונדאַציע פֿאַר פֿאַלשן זכּרון וויל פֿאַרמײַדן אַז די סאַטאַנישע נעצווערקס זאָלן אַנטדעקט ווערן.
מיר האַנדלען מיט דער עצם מהות פֿון בייז.
אויב די צוויי געביטן פֿאַלן, וועלן די אַנדערע – און מיט אַנדערע מיינ איך פינאַנצן, פֿאַרמאַסוטישע אינדוסטריע,
מעדיע, בילדונג און אַזוי ווײַטער – זיך אַליין אין אָרט פֿאַלן.
און דערפֿאַר זאָלן מיר זיך פֿאַראייניקן און קעמפֿן קעגן פּעדאָפֿיל־פֿאַרברעכנס און די אומלעגאַלע קינדער־אַנטפֿירונגען.
דאָס איז דער אומשטערבלעכער קאָפּ פֿון דער הידראַ.
ווען מען האָט דאָס שוין געטאָן, איז זי באַזיגט.
יאָ! אַפּלאָדיסמענטן! זייער שיין!
אַ דאַנק דיר פֿאַר שטיין דאָרט ווי אַ שטיין אין די וואַלן.
אַ גרויסן דאַנק, לויס. און אויף אַ שפּאַנענדיקן AZK.
אַ דאַנק, אַ דאַנק. איך וואָלט איצט געוואָלט איבערגעבן צו אַ פֿרוי וואָס האָט זיך אויך
געשטאַנען שטאַרק ווי אַ שטיין במשך דרײַסיק יאָר.
און דאָס איז אַנדרעאַ כריסטידיס. שפּיל דעם קליפּ!
ד״ר אַנדרעאַ קריסטידיס איז אַ קעמפֿערין פֿאַר אמת און יושר – פֿאַר קינדער און עלטערן.
זי איז אַ פסיכאָלאָגין, ספּעציאַליזירט אין קלינישער, בילדונגס-, נעווראָפּסיכאָלאָגישער, קרימינעלער און
פאָרענזישער פסיכאָלאָגיע, ווי אויך אַ התנהגות־טעראַפּעווטקע.
אין איר ראָלע ווי אַ זעלבסטשטענדיקע עקספּערטין האָט זי שוין איבערגעקוקט מער ווי 1,000 משפּחה־פֿאַלן, צו
באַשטימען צי די אַרויסנעמען פֿון קינדער דורך די יוגנט־וועלפֿער־ביוראָס איז געווען גערעכט.
דערמיט האָט זי אַנטדעקט באַריכטן פֿון העפֿלעכקייט, געפֿאַלשעטע אונטערשריפֿטן, מיסברוך פֿון דאַטן, פֿאַלשע דיאַגנאָזן,
רעגירונגס־קאָרופּציע, געפֿאַלשעטע רעקאָרדן, כאַראַקטער־אַסאַסינאַציע און
די פֿאָרלייגונג פֿון פֿאַלשע פֿאַקטן.
זי האָט אויך באַגעגנט פאַלן פֿון סאַטאַנישע ריטואַלע גוואַלד.
צוליב איר גרויסער מחויבות האָט זי זיך פֿון אָנהייב אָן געשטעלט מיט אַ סך מכשולים.
למשל, מען האָט פּרוּווט איר אָפּנעמען אירע פּראָפֿעסיאָנעלע טיטלען.
איבער אַכציק קרימינעלע אָנקלאָגן זענען קעגן איר אַרײַנגעבראַכט געוואָרן, אָבער אַלע זענען אָפּגעוואָרפֿן געוואָרן.
ד״ר כריסטידיס אַנטפּלעקט אַז אינסטיטוציאָנעלער מיסברויך פּאַסירט אין די פֿאַרזאָרג־הײַזער אין דײַטשלאַנד,
און מען אויסנוצט קינדער אויף פֿיל פֿאַרשיידענע אופֿנים.
צו קעגנשטעלן דאָס, האָט זי אין 2024 געגרינדעט די אַסאָציאַציע "אַקסיאָן רעזיסט".
דאָס באַשטייט פֿון עקספּערטן פֿון די געביטן פֿון מעדיצין, פּסיכאָלאָגיע, בילדונג, געזעץ, קרימינאָלאָגיע, ביאָלאָגיע און
אינפֿאָרמאַציע־טעכנאָלאָגיע, און איז מחויב צו באַשיצן קינדער און זייער געזונט, ווי אויך פֿרײַהייט און די הערשאַפֿט פֿון געזעץ.
דער צונויפֿגאָס וועט דערמעגלעכן די עקספּערטיזע פֿון די פֿאַרשיידענע אָפּטיילונגען עפֿעקטיוו צונויפֿצושטעלן.
ד״ר אַנדרעאַ קריסטידיס און איר מאַן זײַנען אויך אין דער באָרד פֿון MWGFD (מעדיצינער און וויסנשאַפֿטלער פֿאַר געזונטהייט,
פֿרײַהייט און דעמאָקראַטיע), אַ פֿאַרבאַנד געווידמעט צו דינען די געזונטהייט און די
געזעלשאַפֿטלעכע וווילפֿאַרט פֿון דער באַפעלקערונג.
העלא אַנדרעאַ! עס איז גרויס צו האָבן דיך דאָ!
מיר וואָלטן געוואָלט הערן פֿון אײַך אַ פּאָר פֿאַקטן וועגן קינדער־האַנדל און וועגן דעם אַרײַננעמען קינדער אין פֿאַרזאָרג.
דו ביסט דער אַבסאָלוטער מומחה אין דעם פעלד.
מיר וואָלטן זייער געוואָלט הערן וועגן אייערע דערפֿאַרונגען.
עס זענען לעקציעס וואָס דו געבסט, און מען קען זיי הערן שעהען לאַנג. דו האָסט אַ סך צו זאָגן.
הײַנט האָסטו נאָר 20 מינוט, אַזוי ווינטש איך דיר אַ גוטן מזל אין דער צוזאַמענפֿאַסונג!
אַ דאַנק אַז איר האָט מיר דערלויבט צו זײַן דאָ. איך האָב פֿאַרשטאַנען אַז איך שוין קען עטלעכע פֿון די רעדנערס און האָב
מיט זיי אַליין דורכגעפֿירט סימפּאָזיאָנען אָדער אינטערוויועס.
עס האָט מיך נאָך שטאַרק באַטראָפֿן. איך וועל פשוט אָנהייבן רעדן וועגן ווי די רעגירונג קען זיך פֿאַרבינדן מיט די פילע קינדער.
און איך וועל גלייך אָנהייבן מיט עטלעכע פּונקטן.
פּונקט איין – די הקדמה: די צוויי־זייטיקייט פֿון קינדער־שוץ.
דײַטשלאַנד ווערט באַטראַכט ווי אַ קאָנסטיטוציאָנעלער שטאַט, אַ זיכערער האַווען פֿאַר קינדער.
אָבער די רעאַליטעט מאָלט אַ גאָר אַנדערש בילד.
סוף 2023, זענען געווען בערך 215,000 קינדער אין זאָרג – אין קינדער־היימען,
פֿאָסטער־משפּחות אָדער יוגנט־וועלפֿער אינסטיטוציעס.
אין 2024 זענען בערך 190 קינדער יעדן טאָג פֿון זייערע עלטערן אָפּגעשיידט געוואָרן.
יעדער יאָר ווערן אַרויף צו 148,600 פּראָצעדורן אָנגעהויבן וועגן משמורת און באַזוך־רעכט – ביז 86,000 קינדער זענען אַרײַנגעצויגן
און געפֿאַנגען אין זייער קאָנטענטשאַסע פּראָצעדורן.
אין דער זעלבער צײַט שטײַגן די קאָסטן פּער פאַל: אין 2016 זענען זיי שוין געווען איבער
12,000 עוראָ – הײַנט זענען זיי באַטײַטנדיק העכער.
די גאַנץ יערלעכע אויסגאַבע פֿאַר אויסער־היים זאָרג באַטרעפֿט 8 ביליאָן אייראָ.
די קינדער־שוץ איז שוין לאַנג געוואָרן אַ ביליאָן־פּאָונד געשעפֿט.
אָבער הינטער דער פֿאַסאַדע לאַרן זיך אינסטיטוציאָנעלע גוואַלד, עקאָנאָמישע אינטערעסן און סטרוקטורעלער דורכפֿאַל.
צווייטער פּונקט: ד״ר ריינער פֿולמיך האָט צוגעשטעלט אינפֿאָרמאַציע מיט אַ גלאבאלער דערגרייכונג.
דער אינטערנאַציאָנאַל באַרימטער אַדוואָקאַט, ריינער פֿולמיך, איז דורך דעם
קאָראָנאַ־קאָמיטעט באַקאַנט געוואָרן בײַ מיליאָנען מענטשן.
זיין מיסיע: צו העכערן די באַוווסטזייַט וועגן פּאָליטישע און געזעלשאַפֿטלעכע אומגערעכטיקייטן.
ער האָט אויך באריכטעט וועגן קינדער־האַנדל, אינסטיטוציאָנעלן געשלעכטלעכן מיסברויך און קאָרופּציע אין ציבורדיקע אויטאריטעטן.
אָבער ווען פֿועלמיך וויל אויספֿאָרשן די פֿלאָד־קאַטאַסטראָפֿע אין דער אַהר־טאָל אין דער קאָראָנאַ־קאָמיטעט – וווּ, לויט פילע
אײַנוווינער, זענען געפֿונען געוואָרן אויסגעשוועמלטע בייבי־קאַפּעס, וואָס איז פֿאַרשטייט זיך אַן
אינדיקאַציע פֿון ריטואַלער מיסברוך – הייבט זיך אָן אַ מאַכט־קאַמף וואָס ציט זיך ווײַטער ווייטער איבער דײַטשלאַנד.
דער פּונקט האָט אויך געפֿירט (ווי שוין הײַנט עטלעכע מאָל דערמאָנט) צו אַנדערע מענטשן וואָס האָבן געמאכט דעם קלאָג און
ווילן אויספֿאָרשן – נישט נאָר ד״ר רײַנער פֿולמיך, נאָר אויך, למשל, מאַקס עדער, וואָס איז איצט אין האַפֿט און נאָך נישט
אָנגעקלאָגט, און וואָס אין יענער צײַט האָט געגרינדעט די GSG 9 , וואָס איז געווען זייער, זייער אַקטיוו אין דעם געגנט, און אַנדערע
אין פֿאַרבינדונג מיט דער אַזוי־גערופֿענער פּרינץ רויס גרופּע, איך גלייב עס זענען געווען 26 מענטשן – זענען נאָך
הײַנט אין אַרעסט. צוויי פֿון זיי זענען זינט דעמאָלט געשטאָרבן.
אויף דעם 5טן סעפּטעמבער 2022 וועט קומען די אומבאַגרינדעטע קרימינעלע קלאָג קעגן ד״ר פֿועלמיך.
זי פֿאַלט, אָבער דער געריכט ברענגט דאַן זײַנע אייגענע אָנקלאָגן.
אַ מוסטער באַקאַנט פֿאַר פילע וויסלבלאָוערס – די וואָס פֿרעגן אומבאַקוועמע פֿראַגן
ווערן אַליין דער אָביעקט פֿון אַן אויספֿאָרשונג.
שפּעטער, ד״ר רײַנער פֿועלמיך גרינדט ICIC.law (https://icic.law/), אַ אינטערנאַציאָנאַלע אינפֿאָרמאַציע־פּאָרטאַל.
זיינע אינטערוויוען – למשל מיט קאַלין דזשאָרדזשעסקו דעם 22סטן דעצעמבער 2022 און מיט קאַטי אָ'ברײַען דעם 20סטן
אויגוסט 2023 – האָבן דערגרייכט צוקוקערס איבער דער גאַנצער וועלט.
ווי מאַרסעל פּאָלטע האָט שוין הײַנט דערקלערט, איז קאַטי אָ'בריין געווען אַ קרבן פֿון ריטואַלער מיסברוך. זי איז אויך
געווען באַטראָפֿן דורך דעם MKultra־פּראָגראַם ווי אַ "טעסט־סוביעקט" – אַזוי וואָלט איך עס אויסדריקן.
איצט קום איך צו פּונקט דריי: אַ פאַל פֿון מיסברוך אין בערלין – ווען דער סיסטעם פֿאַלט.
אין צענטער פֿון דעם פאַל איז אַ פיר־יאָריקער יינגל וואָס דערציילט זײַן מוטער וועגן
אוראַלער און אַנאַלער מיסברוך דורך זײַן פֿאָטער.
אַ פּעדיאַטער און דאָקטוירים אין טשאַריטע־שפּיטאָל באַשטעטיקן די שטאַרק חשד פֿון לויפנדיקער סעקסועלער
מיסברוך. עס זענען פאָטאָגראַפֿישע בײַװײַזן און באריכטן.
איך האָב שוין לעצטן יאָר אין דעצעמבער דערציילט דאָס בײַ אַ סימפּאָזיום אין באַוואַריע.
איר קענט עס נאָך אַלץ זען אויף יוטוב אונטער "Axion Resist".
אָבער לויט דער מוטער האָט דער אַדוואָקאַט פֿון דער בערלינער קרבן נישט איבערגעשיקט די
וויכטיקסטע געפֿונדן פֿון דער אויספֿאָרשונג צום געריכט.
דערנאָך שליסט די LKA די אויספֿאָרשונג.
דער געדאַנק איז: "אַלץ מוז זײַן אַרויסגעשפּרונגען פֿון דער קינדער־פֿאַנטאַזיע אָדער
איז געווען אונטער דער השפּעה פֿון דער מוטער."
די אוידיאָ־רעקאָרדירונגען פֿון די פֿאָרשפֿרעגונגען ווײַזן אַז עס איז נישט געווען קיין צייכן פֿון השפּעה
פֿון דער מוטער. איך האָב די אוידיאָ־רעקאָרדירונגען.
די פּראָצעדורן זענען פאַרענדיקט. די מוטער האָט במשך פֿון פילע יאָרן נישט געהאַט קיין צוטריט
צו איר קינד. דער יינגל איז איצט 14 יאָר אַלט.
עדות האָבן מיר געזאָגט – איך קען דאָס נישט באַשטעטיקן אָדער אויספֿאָרשן – אַז דער יינגל זאָל איצט
אַרבעטן ווי אַ קינד־פּראָסטיטוט אויף די גאַסן פֿון בערלין.
פֿערטער: עסאַלאַציע און פּערפּעטראַטאָר־פּריווילעגיע.
דער יינגל אַנטוויקלט ערנסטע התנהגות־פּראָבלעמען: סעקסואַליזירטע התנהגות, אינקאָנטינענץ און זעלבסטמאָרד־געדאַנקען.
ער דערמוטיקט דערוואַקסענע זיך באַטייליקן אין געשלעכטלעכע אַקטן און ווידערהאָלט אויסשפּילט
סצענעס פֿון מיסברויך אין קינדערגאָרטן און שול.
עס זענען געווען באַהאַנדלונג־רעקאָמענדאַציעס פֿון מעדיצינישע פאַכמענטשן. זיי זענען איגנאָרירט געוואָרן.
דער טאַטע האָט זי אָפּגעוואָרפֿן, אָבער אין 2015 וועט ער נאָך אַלץ באַקומען די איינציקע משמורת.
די מוטער, ווי איך האָב שוין געזאָגט, פאַרלירט אַלע קאָנטאַקט מיטן קינד.
זי האָט נישט געקאָנט זען איר קינד פֿאַר אַ גאַנץ יאָר.
דאַן ספּאָראַדיש און באַגלייט, און איצט האָט זי שוין יאָרן נישט געהאַט קיין קאָנטאַקט.
עטלעכע פּאַרטיי־באַריכטן האָבן באַשטעטיקט די מיסברויך. זיי אַלע זענען איגנאָרירט געוואָרן.
אין 2017 און 2018, ווען דער קינד האָט שוין אַ צײַט געוואוינט בײַ זײַן פֿאָטער, האָט די נויקאָלן יוגנט־וועלפֿאַר־אָפיס
דאָקומענטירט ערנסטע סעקסואַליזירטע התנהגות בײַם קינד.
דער יינגל האָט עטלעכע מאָל געזאָגט: "איך וויל שטאַרבן."
איך האָב איבערגעקוקט אַלע טעקעס וואָס דער משפּחה־געריכט און אַזוי ווייטער מיר צוטריטלעך געמאכט האָבן. עס איז
נישט קיין בײַװײַז אַז די מוטער שטעלט די געזונטהייט און וווילזײַן פֿון דעם קינד אין סכנה.
פֿינפֿט: פֿאַרפּלאָנטערנישן און סיסטעמישע באַשיצן פֿון די פֿאַרברעכער.
די מוטער לערנט אַז דער נאַציאָנאַלער צענטער פֿאַר פאַרמישטע און אויסגענוצטע קינדער (NCMEC) – וואָס אווע קראַנץ האָט שוין דערמאָנט
– האָט רעגיסטרירט אַ מעלדונג וועגן קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע אין פֿאַרבינדונג מיט דעם פאַל. זי איז רעגיסטרירט
געוואָרן בײַם שטאַטלעכן קרימינעל־פּאָליציי־אָפיס (LKA), אָבער קיין אויספֿאָרשונג איז נישט דורכגעפֿירט געוואָרן.
קאַרסטען שטאל, וואָס זיך פּובליק פּרעזענטירט ווי אַ קינדער־שוץ, האָט לויט דער מוטער דעם באַשולדיקטן
– דעם טאַטע – פּערזענלעך געקענט זינט זײַן יוגנט.
ער באַזוכט אים אויך אין זייער געמיינזאַמער דירה – ווען זײַן מוטער נאָך האָט געוואוינט מיט זײַן פֿאָטער.
אָבער קאַרסטען שטאל קלאָגט די מוטער, ווײַל זי האָט געזאָגט אַז קאַרסטען שטאל ווייסט דעם פאטער.
די מאַמע געווינט אין בית־משפט און דער ריכטער פֿרעגט: "וואָס פּרוּווט שטאָל טאַקע דערגרייכן מיט דעם?"
פֿאַר וואָס זאָל די מוטער נישט מעגן זאָגן אַז זי ווייסט וועמען דער פֿאָטער איז?
זעקסטער: דער פאַל פֿון ד״ר דאָראָטעאַ תּול – די אינטימידאַציע פֿון אַ דאָקטער.
די קינדער־דאָקטאָרין ד״ר דאָראָטעאַ תּול גרייט צו אַ מעדיצינישן באַריכט אין נאָמען פֿון דער מאַמע, וואָס
באַשטעטיקט די כראָנישע סעקסועלע מיסברויך פֿון דעם יינגל.
באַלד דערנאָך ווערט זי אַטאַקירט אַרויס פֿון איר דירה. זי ווערט געדראָט, אַרײַנגענומען אין אַ פסיכיאַטרישן אָפּטייל און אין האַפֿט
געשטעלט – ווען זיי האָבן זי נישט געקענט אַרײַנברענגען אין אַ פסיכיאַטרישן שפּיטאָל – פֿאַר לכאורה "באַליידיקנדיקער התנהגות".
זיבעצט: געזעלשאַפֿטלעכער קאָנטעקסט – ווען קינדער־שוץ ווערט אַ אינדוסטריע.
הינטער די יחיד־גורלות ליגט אַ סיסטעם מיט פאַרקערטע אינסענטיוון.
עפנטלעכע קינדער־ און יוגנט־וועלפֿאַר־דינסטן קאָסטן יעדן יאָר ביליאָנען.
אין דורכשניט ווערט איבער 12,000 עוראָ פּער חודש אויסגעגעבן אויף יעדן קינד אין זאָרג. עטלעכע צושטעלער באַקומען צען מאָל אַזוי פיל.
יעצט האָבן פּאָליטיקער – איך בין אַליין געווען אַ לאָקאַלער פּאָליטיקער, אַזוי קען איך דאָס זאָגן – האָבן
אָפּגעשאַצט אַרעמקייט ווי אַ סכנה פֿאַר קינדער־וועלפֿאַר.
אויב מען באַטראַכט אַרעמקייט ווי אַ סכנה פֿאַר דער געזונטהייט פֿון אַ קינד, פֿרעגט מען זיך
נאַטירלעך: פֿאַרוואָס קריגן די עלטערן נישט דאָס קינד?
פֿאַר וואָס באַקומען קינדער־היימען אָדער פֿאָסטער־עלטערן דאָס געלט?
צו דעם קומען נאָך די וואַקסנדיקע קינדער־אַרעמקייט – וואָס, לויט דעם בונדעסטאַג, האָט "ווײַטגרייכיקע קאָנסעקווענצן פֿאַר דעם
גאַנצן בילדונגס־פּראָצעס" – איבערלאָדענע משפּחה־געריכטן, אַ מאַנגל אין באַווייַזן־אויפֿהאַלטונג אין פאַלן פֿון
סעקסועלער אַבוס, און אינסטיטוציאָנעלער שוץ פֿון די פאַרברעכער וואָס קרימינאַליזירט מוטערס ווען זיי חשדן אָדער מעלדן אַבוס.
איך קען דאָס זאָגן, ווײַל איך האָב איבער אַ טויזנט משפּחה־רעכט־פֿאַלן איבערגעקוקט און אַזוי פילע
עקספּערטן־מיינונגען איבער די יאָרן אונטערזוכט און קריטיקירט.
איך מוז זאָגן פֿון אָנהייב אַז עס איז זייער שווער צו באַווייַזן געשלעכטלעכע מיסברויך אויב מען געפֿינט נישט
קיין גענעטישן מאַטעריאַל אָדער ערנסטע פֿאַרווונדונגען.
ווען קינדער מאַכן אַזעלכע טענות, ווערט די מוטער אָפֿט באַשולדיקט אַז זי מאַניפּולירט דאָס קינד.
דאַן זאָגט מען אַז די מוטער שטעלט די געזונטהייט פֿון דעם קינד אין סכנה, און מען שיקט דאָס קינד צום אָנגערופֿענעם
פאַרברעכער – אין כּמעט אַלע פאַלן קען איך דאָס באַשטעטיקן.
און דערנאָך איז דאָ די אינסטיטוציאָנעלע באַשיצן פֿון די פאַרברעכער, וואָס קרימינאַליזירט מוטערן – דאָס איז נאָך אַ
פאַקטאָר – זייער אָפֿט שטייען מוטערן דעמאָלט פֿאַר קרימינאַלע פּראָצעדורן אָדער ווערן געשיקט צו פסיכיאטרישער באַהאַנדלונג.
מאָל קריגן זיי דיאַגנאָזן וואָס זענען גאָר אומפּינטלעך.
דאָס מיינט אַז ווער עס מעלדט מיסברויך, ריזיקירט צו פאַרלירן זײַן אייגן קינד. דערפֿאַר ווערט דער שוץ
פֿון די פאַרברעכער אַ ענין פֿון נאַציאָנאַלן אינטערעס.
אַכט: היסטאָרישע פּאַראַלעלן – די פינצטער זייַט פֿון רעזידענציעלער זאָרג. די פאַלן זענען נישט איינצעלנע אינצידענטן.
פֿון די קענטלער עקספּערימענטן ביז האַסענבורג, די SOS קינדער־דאָרפֿער און קליינע לענאַ פֿון וונסידעל:
מאָל נאָך מאָל האָט זיך געשען סעקסואַליזירטע גוואַלד, פֿאָלטערונג אָדער טויט אין אינסטיטוציעס
אונטער דער אויפזיכט פֿון דער מדינה אָדער דער קירכה.
די אינפֿאָרמאַציע איז עפֿנטלעך דאָקומענטירט. איר קענט זי אויך געפֿינען אויף אונדזער היים־בלאַט אונטער "Axion Resist" .
מיר האָבן אויך געהאַלטן פילע סימפּאָזיאָנען וועגן דעם טעמע און דערמאָנט פילע פאַלן און מקורות.
פֿיל קרבנות האָבן קיינמאָל נישט געהערט געוואָרן. און די וואָס רעדן קעגן אומגערעכטיקייטן – איך
ווייס דאָס גוט – ווערן אָפֿט זיך אַליין צילן.
און נײַנטנס, און אויך צום סוף: דער פּרײַז פֿון אמת.
ד״ר ריינער פֿולמיך סימבאָליזירט די וואָס רעדן אומבאַקוועמע אמתן.
ער האָט געוואָלט אַנטפּלעקן קאָרופּציע, מיסברויך און מיסברויך פֿון מאַכט. דערפֿאַר האָבן זיי אים קרימינאַליזירט.
ד״ר דאָראָטעאַ תול האָט דיאַגנאָזירט וואָס קיינער האָט נישט געוואָלט הערן און האָט איר פרייהייט פאַרלוירן.
דאָס געלט אויך פֿאַר מאַקס עדער און אַנדערע פֿון דער פּרינץ רעוס גרופּע, און זיכער אויך פֿאַר פֿיל אַנדערע.
און דערפֿאַר וויל איך צוגעבן, אַז מיר וועלן אויפֿפֿירן דאָנאַציע־קאָנטעס אויף אונדזער וועבזײַט Axion Resist
פֿאַר די מענטשן וואָס זענען אין האַפֿט און דרינגענדיק דאַרפֿן שטיצע – מיטלען פֿאַר זייער לעגאַלער פאַרטיידיקונג.
מיר וועלן דאָס פֿאַרעפֿנטלעכן אויף אונדזער היים־בלאַט.
מוטערן וואָס האָבן געוואָלט באַשיצן זייערע קינדער, זענען באַרויבט געוואָרן פֿון זייערע רעכטן.
און קינדער וואָס האָבן געדאַרפֿט הילף, זענען איבערגעלאָזט געוואָרן אין דעם סיסטעם וואָס איז געמיינט צו צעברעכן זיי.
איך געדענק די דערקלערונג פֿון פּאָליטיקער און פֿריִערדיקער קאַנצלער אָלאַף שאָלדז, וואָס האָט געזאָגט אין 2002: "מיר
האָבן שוין דערגרייכט לופט־הערשאַפֿט איבער די בעטן פֿון קינדער."
דאָס מיינט אַז דער שטאַט האָט די קינדער אונטער זײַן השגחה גענומען.
זיי ווערן אינדאָקטרינירט – אפילו אין קינדערגאַרטענס און שולן – מיט סעקסועלער און אומפּאַסיקער בילדונג.
מיר האָבן געהאַט דעם "אָריגינעלן שפּיל", וווּ די עלטערן האָבן נישט געוואוסט אַז פרעמדע מענער ברעכן אַרײַן
אין קינדער־צימערן און געשלעכטלעך מיסברויכן די קינדער.
עס זענען אפילו געווען פאַלן פֿון מיסברויך און אַזוי ווייטער. אַזעלכע זאַכן פּאַסירן, און די עלטערן זענען
מאַכטלאָז. אויב זיי קלאָגן, מוזן זיי דערוואַרטן אַז זייערע קינדער וועלן ווערן פֿון זיי אַוועקגענומען.
און דער הויפּט־באָטשאַפֿט פֿון אַלץ איז: קינדער־שוץ טאָר נישט זײַן אַ דעקלונג פֿאַר אַ פֿאַרשטעלן.
די וואָס אַנטפּלעקן אומריכטיקייט באַשיצן קינדער – נישט סיסטעמען.
און צו צושטעלן אַקאָמאָדאַציע פֿאַר קינדער איז פּראַקטיש אַ ליצענץ צו דרוקן געלט. איך מוז דאָס פשוט זאָגן.
און דער אויפֿקלערונג הייבט אָן וווּ שטילקייט ווערט געצווונגען.
אַ דאַנק. אַ דאַנק.
דאָס איז דאָ אַזוי בריליאַנט געטאָן געוואָרן אין אַזאַ קורצער צײַט, אַזוי קאָמפּאַקט!
איך וויל אײַך זייער, זייער דאַנקען פֿאַר אײַער איבערגעגעבנקייט צו די קינדער און פֿאַר דעם,
וואָס איר האָט אַזוי מוטיק פֿאַר זיי געשטאַנען.
די גוטע פֿרוי איז שטענדיק פֿאַרמישט אין געריכטלעכע פּראָצעדורן.
ווען מיר האָבן גערעדט אויף טעלעפֿאָן, האָט זי שטענדיק געמוזט גיין צום געריכט און אָנטייל נעמען אין נאָך אַ הערונג: "וואַרט אַ רגע,
איך מוז נאָך…" און זי האָט אַלץ בײַ נאַכט צוגעגרייט, ווײַל זי איז נאָך געווען אין געריכט און
האָט נאָך געמוזט… אין קורצן: דו ביסט אַ העלדין!
יאָ! און אַ גרויסן דאַנק פֿאַרן פֿאַרבינדן די פּונקטן אויך.
און איך ווינטש אײַך אַלע הצלחות און דאַנק אײַך פֿון גרונט פֿון מײַן האַרץ פֿאַר דעם בײַטראָג.
אַ דאַנק. אַ גרויסן דאַנק.
יאָ, טײַערע צוקוקער, מיר האָבן איצט געהערט אַ גאַנץ ריי פֿאַרברעכנס.
מיר האָבן אַרײַנגעקוקט אין דעם, וואָס די דאָזיקע סאַטאַנישע אידעאָלאָגיע מיינט, וואָס זי מיינט
פֿאַר קינדער, און וואָס דער קערן פֿון סאַטאַניזם איז.
עס איז טאַקע געצילט קעגן אונדזערע שוואַכסטע מיטגלידער, אונדזערע קינדער. עס איז כּמעט אומטראָגלעך.
אויף דער איין זײַט קען מען זיך אַרײַנשטײַגן אין ייאוש און טראַכטן: יאָ, וואָס קען מען דאָ טאָן?
אָדער מיר קענען אויך זאָגן: יאָ, אַלץ דאָס איז איצט אַנטדעקט געוואָרן, ווײַל מיר האָבן זיך אין גײַסט
פֿאַראייניקט, אַזוי אַז עס קען מער נישט בלײַבן פֿאַרבאָרגן. און דאָס איז אַ ריזיקער נצחון.
אין אָנהייב פֿון דעם AZK האָט מײַן טאַטע געזאָגט אַז יעדן מאָרגן בײַ זעקס שעה, מיט סינערגישע פּראָקלאַמאַציעס, וועלן
מיר טראָץ אַלץ באַזיגן די "אויסערלעך אומבאַזיגלעכע" כּוחות.
מיט די שעפֿערישע תפילות פֿון אמונה האָבן מיר – לאָמיר נאָר דאָס זאָגן – אַלץ אין באַוועגונג געשטעלט, אַז די
גרויזאַמקייטן זאָלן אַנטדעקט ווערן און די דעקע, וואָס האָט זיך אַזוי דיק איבער זיי געלעגן, זאָל אַוועקגעבלאָזן ווערן.
און אויך אַז מער און מער איבערלעבער האָבן דעם מוט זיך אויסצושפּרעכן, אַז עדות קומען פאָרויס, אַז וויסלבלאָוערס ווערן
אַלץ מער באַקאַנט, אַז עקספּערטן אַנטפּלעקן וואָס דאָ פּאַסירט. און אַז זיי אויך נעמען אויף זיך אַלע רדיפות כדי עס אויסצושטעלן!
נאָר דורך ליכט קענען די בייזע מאַכינאַציעס באַשטראָפֿט ווערן, ווען זיי ווערן קלאָר איבער דער גאַנצער וועלט, ווען זיי קענען ניט
מער בלײַבן פאַרבאָרגן. און מיר וועלן ווייטער אויסהאַלטן אין דעם, דערפֿאַר וויל איך אײַך
מוטיקן צו רעציטירן די פּראָקלאַמאַציעס יעדן מאָרגן.
איך לאַד אײַך אַלע צו טאָן דאָס, ווי מײַן טאַטע האָט דאָס הײַנט פֿריִער געטאָן.
און איך זאָג ווידער: דאָס איז דער רעזולטאַט פֿון אונדזערע סינערגישטישע פּראָקלאַמאַציעס, אַז מער און מער איבערלעבער
געפֿינען דעם מוט – טראָץ טויט־דראָונגען – צו דערציילן אונדז אַלע וועגן די מאָנסטערס וואָס הערשן אונדז דאָ, ווי
זיי באַדעקן איינער דעם אַנדערן און ציען די שטריקן פֿון וועלט־ענינים פֿון הינטער די סצענעס.
און דערפֿאַר פֿאַראייניקן מיר זיך אין אַלע אונדזער שוואַכקייטן, דאָ און איצט, און מיר טראָגן דעם אָנזאָג אַרויס אין דער
וועלט. איך וויל אויך זאָגן צו יעדן איינעם פֿון אײַך, די זיבן רעדנער, אַז איר האָט געטאָן אַ ווונדערלעכע אַרבעט.
אָבער מיר פֿאַרשפּרייטן דעם אָנזאָג, ווײַל די מאַסקע איז אַראָפּגעפֿאַלן און מיר קענען איצט זען ווער עס שטייט
הינטער דעם אַלעם און ווער טאַקע טעראָריזירט אונדז דאָ.
און מיר שטייען דאָרט אין אַלע אונדזער שוואַכקייט און זאָגן: גענוג איז גענוג! גענוג איז גענוג!!!
איצט וויל איך איינלאדן מײַן ברודער אליעס און זײַן ווייב סטעפאַניע צו קומען אַרויף אויף דער בינע.
נאָך דער פּויזע וועט עליאס איבערנעמען דעם קומענדיקן בלאָק, וווּ מיר וועלן באַטראַכטן אַנדערע געביטן און אויך נאָך מער דערקענען די
מאַכט וואָס מיר האָבן, ווען מיר ברענגען אַלע די זאַכן צו דער אויפמערקזאַמקייט פֿון דער ציבור מיט
וועטאָפּעדיע – ווען ליכט ווערט געוואָרפֿן אויף זיי.
אָבער איצט וועל איך איבערגעבן צו סטעפֿאַניע. זי האָט געשריבן אַ ליד און וועט אין אַ רגע אַ פּאָר ווערטער דערפֿון זאָגן.
איך מעג אפילו דאָ אַ ביסל שפּילן די פּאַן־פֿלייט, וואָס איז גוט פֿאַר מיר, ווײַל עס
העלפֿט מיר זיך אָפּרוען פֿון דעם גאַנצן. אָקעי.
איך בין סטעפאני סאַסעק, די ווייב פֿון אליעס סאַסעק.
צוזאַמען האָבן מיר פֿיר קליינע און זייער זיסע קינדער.
איך וויל אײַך קורץ דערציילן ווי מײַן ליד איז געשאַפֿן געוואָרן: לויס, איך האָב געזען אײַערע דאָקומענטאַרן
אויף Kla.TV, אײַערע דרײַ "Blood Sects" דאָקומענטאַרן.
זיי האָבן מיך טאַקע געשאָקלט. עס איז געווען פשוט שרעקלעך.
אַ פּאָר טעג נאָך דער געבורט פֿון אונדזער פֿערטן קינד, האָב איך זיך געוואָרפֿן און געדרייט אין בעט און
האָב נישט געקענט אַרויסקריגן די בילדער פֿון מײַן קאָפּ.
איך בין געווען אַזוי אומגלויבלעך באַטראָפֿן פֿון וואָס איז געשען, און פֿאַר אַ מאַמע איז דאָס
פשוט אומפֿאַרשטענדלעך, אומפֿאַרשטענדלעך שרעקלעך.
און דאַן האָב איך געזען אַ שטראַל פֿון האָפֿענונג אין דער שווערער שעה, ווען איך האָב פֿאַרשטאַנען: אין אונדזער איצטיקער שוואַכקייט
מוזן מיר שטיין שטאַרק און פשוט וואַרטן אַז עפּעס זאָל איבער אונדז קומען, אַז נײַע מכניזמען וועלן
זיך באַפרײַען און פשוט עפּעס אין באַוועגונג ברענגען.
און דאַן, ווי איך האָב געזאָגט, האָב איך באַקומען אַ פֿונק, און איך וויל נישט מער דערפֿון זאָגן,
ווײַל איך האָב עס שוין אַרײַנגעשטעלט אין מײַן ליד.
עס איז אויך ממש גרויס אַז דו, לויס, האָסט געפֿונען די צײַט צו באַגלייטן דאָס ליד אויף דײַן פּאַן־פֿלייט. און עס איז אויך
זייער שיין אַז צוויי פֿון מײַנע שוואגערס און מײַן שוואגערקע זײַנען אויף דער בינע מיט מיר. דאָס איז אַ קאָ־פּראָדוקציע.
מיר האָבן צוזאַמען געשריבן די מלאָדיע, די ווערטער און אַלץ אַנדערש, און איך בין
צופרידן אַז מיר קענען איצט אויפֿפירן דעם ליד.
איך האָף אַז דאָס וועט געבן אַ ביסל ליכט בײַם סוף פֿון דעם טונעל אין דעם שווערן ענין. דאַנקען!
דו ליגסט אין מיינע אָרעמס, פול מיט צוטרוי
נאָך שטענדיק צו קליין פֿאַר די לאַסטן פֿון דער וועלט
טירן זענען פֿאַרמאַכט, פינצטערניש מוז וואַרטן
אָבער איך ווייס שוין אַז עס וועט נישט שטענדיק אַזוי זײַן.
און נאָך אלץ טראָג איך דיך אין מײַנע אָרעמס
אָבער דרויסן וואַרט די גאַנצע וועלט אויף דיר
ווער וועט אײַך באַשיצן אין די שווערע צײַטן?
ווען דו פילסט זיך מאַכטלאָז און די אומגערעכטיקייט
אָבער הער, מײַן קינד נישט אין שטאַרקייט, נאָר אין שוואַכקייט דו וועסט געפֿינען דעם שליסל צו דער צײַט
עס זענען נישט די שטאַרקע וואָס טוישן די וועלט נאָר די וואָס רוען אין שוואַכקייט אין די אָרעמס פֿון דעם באַשעפֿער
כאָטש איך שטיי שוין לאַנג אויף מײַנע אייגענע צוויי פֿיס , פֿיל איך זיך ווי דו, אַזוי הילפֿלאָז און אַזוי קליין
איך זע די ליידן פֿון אונדזער צײַט און שטיי נאָר דורך צוטרוי אין מיטן שטורעם
פֿאַר עס ליגט נישט אין שטאַרקייט, נאָר אין שוואַכקייט אַז דער שליסל צו דער צײַט ליגט גרייט
עס זענען נישט די שטאַרקע וואָס טוישן די וועלט נאָר די וואָס שטייען אין שוואַכקייט אין דער אויג פֿון דער שטורעם
און אַלע די שטאַרקע קענען גאָרנישט באַוועגן, ווען מיר רוען מיט בטחון אין די אָרעמס פֿון דעם באַשעפֿער
ווען מיר רוען מיט בטחון אין די אָרעמס פֿון דעם באַשעפֿער