Усё больш і больш людзей хварэюць на дэменцыю і хваробу Альцгеймера, прыкладна 1,8 мільёна ў
Германіі; больш за 10 працэнтаў пакутуюць ад дэпрэсіі.
І таксама ўсё больш і больш лекаў, догляд, выдаткаў і страхаў з гэтай нагоды.
Сёння я размаўляю са спецыялістам па агульнай медыцыне, псіхатэрапіі і натурапатычным лячэнні.
Яна з'яўляецца прэс-сакратаром асацыяцыі па абароне пацыентаў «Natürlich gesund werden für
alle e.V.» (Натуральна здаровымі для ўсіх) .
Яна таксама з'яўляецца кіруючым дырэктарам, сузаснавальніцай і прэс-сакратаром медыцынскай
прафесійнай асацыяцыі «Гіпакратава прысяга».
Гэтае аб'яднанне паставіла перад сабой мэту аднавіць этыку ў медыцыне.
У многіх выпадках лабіраванне і фінансавыя меркаванні атрымалі верх.
Часта гэта ідзе на шкоду пацыентам, кажа доктар Соня Рейц. Сардэчна запрашаем у нашу студыю.
Так, вялікі дзякуй за запрашэнне. Я вельмі рада быць тут і спадзяюся, што змагу зрабіць нешта
карыснае для гэтай тэмы, якая цікавіць многіх людзей.
Так. Доктар Рейц, вы заўсёды гаворыце пра ўстойлівасць, калі гаворка ідзе пра вылячэнне.
Што, на вашу думку, ідзе не так, напрыклад, у дачыненні да дэменцыі?
Так, вы ўжо ўключылі ключавое слова ў сваё пытанне.
Справа ў тым, што вельмі часта ахова здароўя — гэта не пра вылячэнне.
І менавіта таму ўстойлівасць не з'яўляецца належнай нормай у сектары аховы здароўя.
Каб чалавек стаў здаровым, трэба спачатку прыбраць усё, што яго захварыла.
І калі ніхто ў гэтым не зацікаўлены, то відавочна, што гэта можа ператварыцца, скажам так, у пастаянна рецыдывуючае хранічнае
захворванне, калі я не даследую прычыны і не лячу іх, або нават не вучу людзей,
студэнтаў-медыкаў, пра гэтыя прычыны падчас іх навучання.
Многія ўрачы агульнай практыкі цяпер адмаўляюць, што яны, натуральна, пытаюцца пра прычыны.
Можаце падрабязней расказаць пра гэта? Чаму вы прыйшлі да такога высновы?
Так, ну, як вы, безумоўна, ведаеце, узровень халестэрыну часта разглядаецца ўрачамі агульнай практыкі як прычына
хваробы, быццам бы ён сам быў вінаватым, так бы мовіць.
Існуе дастаткова літаратуры і доказаў таго, што ўзровень халестэрыну не з'яўляецца прычынай, а ў лепшым
выпадку сімптомам A або B, і сам па сабе не выклікае хваробы.
Сапраўдныя прычыны ляжаць у іншым месцы і часта застаюцца па-за ўвагай.
Вярнуся да вашага пытання пра дэменцыю, так, гэта таксама частка.
Дэменцыя — гэта толькі адзін з сімптомаў, калі чалавек больш не можа запамінаць рэчы, калі ў яго могуць быць
перапады настрою, якія ён сам не можа растлумачыць, або якія не могуць растлумачыць яго сваякі.
Гэта таксама можа мець шмат прычын, гэтак жа, як і дэпрэсія.
І прычыны не даследуюцца сістэматычна.
Я б проста хацеў прывесці некалькі прыкладаў, калі гэта не супраць.
Напрыклад, добра вядома, і гэта таксама было апублікавана ў «Брытанскім медыцынскім часопісе», што больш за
20 працэнтаў людзей ва ўзросце старэйшым за 60 гадоў маюць парушэнне ўсмоктвання вітаміну B12.
Вітамін B12 — гэта не проста вітамін; ён важны для мыслення, імуннай сістэмы,
канцэнтрацыі, а таксама для эмацыянальнага самаадчування.
Калі ўрачы не правяраюць узровень гэтага вітаміну падчас звычайных скрынінгавых аглядаў ,
дэфіцыт, натуральна, застанецца незаўважаным.
Потым існуе цэлы шэраг лекаў, якія спрыяюць таму, што B12 не засвойваецца, нават калі вы спажываеце яго дастаткова.
Такім чынам, існуюць яшчэ некалькі іншых фактараў, якія маглі б прывесці да такога
дэфіцыту вітаміну B12. Гэта таксама не ўлічваецца.
Такім чынам, я рызыкую атрымаць Альцгеймера, дэменцыю і, дарэчы, дэпрэсію, калі справа даходзіць да дэфіцыту B12.
Так, трэба сказаць, што ў інтарэсах пацыентаў кожная кампанія медыцынскага страхавання павінна мець
найвялікшую зацікаўленасць у сістэматычным скрынінгу ўзроўню вітаміну B12 пачынаючы з 50-гадовага ўзросту.
Аднак узроўню ў крыві недастаткова; неабходна правесці аналізы мачы, бо ёсць паказчыкі, якія даюць больш дакладную інфармацыю.
А затым прымаць мэтавыя прафілактычныя меры, каб прадухіліць развіццё хранічных,
сур'ёзных захворванняў, такіх як анемія і дэпрэсія.
Дэфіцыт вітаміну B12 таксама можа прывесці да цяжкай дэпрэсіі і нават псіхотычных расстройстваў.
Дарэчы, гэта таксама датычыцца мноства людзей, якія цяпер прытрымліваюцца вегетарыянскай або
веганскай дыеты і не надаюць гэтаму дастаткова ўвагі.
Такім чынам, даволі шмат людзей вельмі-вельмі ўважліва ставяцца да гэтага і таксама прымаюць харчовыя дабаўкі.
Але іншыя лічаць, што дастаткова проста есці раслінную ежу, і тады недахоп B12 непазбежны.
І таму тое, што я толькі што сказаў, таксама датычыцца і маладых людзей, і жанчын,
асабліва цяжарных, якія маюць павялічаныя патрэбы.
І вось адзін з такіх прыкладаў. Акрамя таго, існуюць і іншыя распаўсюджаныя прычыны хвароб, якія проста не вывучаюцца.
У выніку хранічныя захворванні становяцца ўсё больш распаўсюджанымі, а медыцынскае абслугоўванне — усё даражэйшым.
Нічога з гэтага не адпавядае найлепшым інтарэсам пацыентаў. Але чые інтарэсы гэта служаць?
І само сабой зразумела, што фармацэўтычная прамысловасць асабліва выйграе ад наяўнасці як мага большай
колькасці хранічна хворых, доўгатэрміновых пацыентаў.
І вось цяпер узнікае пытанне: ці сапраўды так?
У дэтэктывах заўсёды кажуць, што трэба ісці па следзе грошай. Ці праўда гэта насамрэч?
І калі прыгледзецца ўважлівей, можна ўбачыць, што гэта пачынаецца падчас іх навучання, што дактары, медыцынскія работнікі і студэнты
сістэматычна навучаюцца развіваць рэфлексы згодна з дэвізам:
Гэты сімптом гэтага лекавага сродку, гэты сімптом гэтага лекавага сродку.
І прычынна-выніковае мысленне, лагічнае мысленне, тое, чаму нас насамрэч навучыла Асветніцтва, — а менавіта задаваць
пытанні пра прычыны і потым іх ліквідаваць, каб дасягнуць трывалых, устойлівых вынікаў, — паступова губляецца.
Да гэтага дадаецца мыццё мазгоў, якое перажывае большасць дактароў, калі яны атрымліваюць чатыры-пяць глянцавых
брашур на тыдзень, вядома, бясплатна, якія потым, па сутнасці, вучаць іх, што яны павінны думаць усё астатняе жыццё.
Такім чынам, ёсць прыкметы таго, што фармацэўтычная індустрыя аказвае ўплыў на вельмі ранняй стадыі: прафесары атрымліваюць
фінансаванне з боку трэціх асоб ад фармацэўтычнай індустрыі, і калі неабходныя вынікі
не дасягаюцца, даследаванне не публікуецца.
Мы знаёмыя з усімі гэтымі праблемамі, таму застаюцца звыклыя падазраваныя.
Такім чынам, трэба сказаць, што ў сваім цяперашнім выглядзе гэта ў першую чаргу не служыць
інтарэсам пацыентаў у сістэме аховы здароўя.
І гэта вельмі, вельмі складаная сітуацыя, вельмі дрэнная сітуацыя, якую нам тэрмінова трэба змяніць.
Калі каштоўнасці для нас важныя, калі нам важныя гуманітарныя каштоўнасці, мы павінны стварыць
арыентаваную на пацыента сістэму аховы здароўя.
І гэта не атрымаецца, пакуль прыняцце рашэнняў не будзе заснавана на веданні сістэмы аховы здароўя, яе зместу
і памылак у ім, а будзе адбывацца выключна ў палітычных ці выключна ў фінансавых мэтах.
Пастаянна ідуць размовы пра даходную частку фондаў медыцынскага страхавання, павелічэнне ўзносаў і гэтак далей.
Але павелічэнне ўзносаў не робіць медыцыну лепшай.
Кожны заканадаўчы перыяд ідуць размовы пра скарачэнне выдаткаў у сістэме аховы здароўя – потым складаюцца бюджэты, потым
уводзяцца нейкія фіксаваныя стаўкі, якія атрымліваюць дактары.
Але гэта таксама кантралюецца. Можаце разгарнуць гэта?
Так, на жаль, гэта так, вы абсалютна маеце рацыю.
Такім чынам, мы бачым у тарыфных стаўках значнае недаплачванне за гутарковую медыцыну.
Аднак размаўляць пра медыцыну няпроста. Я не проста кажу вам, што рабіць. Размова пра медыцыну
азначае спачатку высветліць, як узнікла хвароба.
Што здарылася? Што вы перажылі? Ці былі якія-небудзь шокі? Ці былі якія-небудзь аперацыі?
Ці ёсць якія-небудзь шнары? Ці былі праблемы з гаеннем ран?
Напрыклад, многія людзі не ведаюць, што шнары могуць быць значнай прычынай хваробы, бо яны пераразаюць мерыдыяны .
Праблема з мерыдыянамі ў тым, што лекары не вывучаюць іх падчас навучання.
Падчас навучання лекары не атрымліваюць сістэматычных ведаў пра тое, якія мерыдыяны ў арганізме за што
адказваюць і якія наступствы бываюць, калі яны перарываюцца або энергетычна блакіруюцца.
Гэта азначае, што недахоп ведаў у галіне галістычнай медыцыны таксама ўплывае на якасць медыцыны.
Вось чаму мы заклікаем, напрыклад, асацыяцыі пацыентаў і медыцынскія асацыяцыі больш актыўна ўкараняць холістычную
медыцыну, бо веды, якія яна дае, могуць прадухіліць, напрыклад, вельмі шмат выпадкаў болю і хранічных захворванняў.
Аднак урач агульнай практыкі будзе сцвярджаць, што мерыдыяны не існуюць, бо нельга знайсці ніякага фізіялагічнага карэлята .
Такім чынам, такога мерыдыяна не існуе.
Я б не хацела сёння адкрываць гэтую дыскусію. Тое, што вы кажаце, няправільна.
Толькі таму, што так кажа ўрач агульнай практыкі, не значыць, што гэта праўда.
Падчас навучання ўрачоў-тэрапеўтаў пастаянна вучаць, што яны павінны верыць у
гамеапатыю, мерыдыяны ці што там яшчэ, але гэта лухта.
Гэта проста бязглуздзіца. Навукова даказана, што высокія развядзенні эфектыўныя і што дзейнічае закон
падабенства, а гэта значыць, што гамеапатыя даказала сваю эфектыўнасць як у асновах, так і ў выніках .
Падобна да акупунктуры, дзе, напрыклад, мерыдыяны акупунктуры паказваюць змененую
праводнасць, расійскія даследчыкі выявілі, што
Усё гэта навукова даказана.
Толькі што ён не згадваецца ў медыцынскіх даследаваннях.
Гэта азначае, што медыцынскія даследаванні больш не з'яўляюцца навуковымі, больш не з'яўляюцца сапраўды навуковымі, а
хутчэй — пэўным «трэніровачным дзеяннем», можна амаль сказаць.
Не хачу сказаць занадта рэзка, але факт у тым, што студэнты не засвойваюць тое, што ім трэба ведаць, каб падтрымліваць здароўе
людзей або лячыць захворванні, звяртаючыся да іх першапрычын.
Вось чаму нам патрэбна рэформа, у тым ліку ў медыцынскай адукацыі, якая б змагалася з першапрычынамі.
Мы гаварылі пра ўстойлівасць на пачатку.
Дык лячэнне сімптомаў — гэта не кароткатэрміновае рашэнне?
Так, лячэнне сімптомаў з'яўляецца ўстойлівым, калі, напрыклад, вы ліквідавалі прычыну.
Гэта азначае, што ў вас адбылася аварыя, аварыя спынілася.
Тады лячэнне сімптомаў, лячэнне пералому, драпіны на скуры, чаго б гэта ні было, надзвычай карыснае і вельмі дапаможнае.
Арыентацыя на сімптомы мэтазгодная, калі прычына перастала існаваць.
Але калі, напрыклад, вы пакутуеце ад хранічнага экзістэнцыяльнага стрэсу і ў выніку адчуваеце болі ў
страўніку, а потым проста прымаеце сродак ад страўніка...
А потым вы перастаяце яго прымаць і ў вас зноў баліць жывот – бо прычына, вядома ж, не знікла.
Такім чынам, калі не ліквідаваць прычыны, сімптом застанецца.
І, вядома, усё не заўсёды так проста, як я гэта апісваю.
Часам бываюць і поліфактарныя захворванні, што азначае, што ў вас можа быць адначасова чатыры ці пяць прычын.
І потым, вядома, трэба шукаць першапрычыны і лячыць іх.
А потым вы таксама аказваеце большы ўплыў на ўстойлівае доўгатэрміновае выздараўленне.
Я магу сказаць гэта на падставе больш чым 30 гадоў практычнага досведу.
Я спецыялізуюся на лячэнні хранічных захворванняў у пацыентаў, якія, вядома, ужо абхадзілі ўсе інстанцыі і прайшлі праз
усю традыцыйную медыцынскую праграму, але гэта ім не дапамагло.
А потым я раблю, не ведаю, нейкую тэрапію рубцамі, і тады праблема назаўжды вырашаецца прыкладна за паўтары гадзіны.
Ну, я магу прывесці вам прыклад пацыенткі, якая звярнулася да мяне з дэпрэсіяй, парушэннямі сну і меркаваным
псіханеўрозам , якая раней перанесла дзве аперацыі на лёгкіх.
Доктары не ўспрынялі гэта сур'ёзна і лячылі іх псіхатропнымі прэпаратамі, адправілі ў
псіхіятрычнае аддзяленне – псіхасаматыка і г.д.
Я адпаведна апрацаваў шнары пасля гэтай аперацыі на лёгкіх і заняўся траўмай, якую пацярпеў пацыент з-за таго, што
дактары не ўспрымалі яго сур'ёзна, — што, дарэчы, таксама з'яўляецца траўмай, якая можа прывесці да хваробы.
Гэта варта мець на ўвазе. Доктары не заўсёды маюць рацыю, і псіхатэрапеўты таксама.
Так, дэпрэсія не абавязкова павінна быць выклікана неўратычным канфліктам ці нечым
падобным. Яна таксама можа мець і іншыя прычыны.
І там, як я казаў, я расчысціў шнары і вылечыў траўму.
На гэта пайшло тры чвэрці гадзіны, і праз тры тыдні яна вярнулася да працы.
І ёй павінны былі даць датэрміновае пенсійнае адстаўленне. Вось такая была кепская сітуацыя.
Ну, я проста хацеў сказаць, што ў гамеапатыі шмат рашэнняў.
І медыцынская сістэма ў цэлым стала б значна, значна больш эфектыўнай і таксама таннейшай, калі б
гэта выкарыстоўвалася сістэматычна і мэтанакіравана.
Такім чынам, не проста гамеапатыя дзеля гамеапатыі.
Халістычная медыцына шукае шматлікія прычыны хвароб. Яна шукае атручэнне цяжкімі металамі і выводзіць іх.
А колькі людзей губляюць сваю сардэчную арытмію, таму што яны вывелі цяжкія металы?
Колькі людзей могуць зацяжарыць адначасова, калі раней яны былі бесплоднымі?
Таму што яны выдаляюць цяжкія металы. Гэта толькі некалькі прыкладаў.
Электрасмаг — гэта яшчэ адна праблема, якую сёння таксама ўспрымаюць занадта легкадумна.
Аднак ёсць і даследаванні, якія паказваюць, што колькасць пухлін мозгу расце, захворвальнасць на рак павялічваецца, праблемы з
канцэнтрацыяй увагі ў дзяцей становяцца ўсё больш распаўсюджанымі, і гэта звязана з выкарыстаннем мабільных тэлефонаў.
Так што я проста хацеў сказаць, што ёсць вельмі шмат прыкладаў.
Якія іншыя прычыны захворвання важныя, але часта ігнаруюцца? Парастрэсавае расстройства.
Тут ёсць вельмі важны момант: людзі не ўсведамляюць, што, напрыклад, падчас анестэзіі іх цела ўсё
роўна адчувае боль, проста яно яго не ўспрымае.
Так, і часам анестэзія недастаткова глыбокая, што можа прывесці да посттраўматычнага стрэсавага расстройства, якое таксама можа
выклікаць хранічныя захворванні, як псіхічныя, так і фізічныя.
І ўсё гэта можна навучыць людзей, я б сказаў, студэнтаў.
Мне не патрабуецца шмат часу, каб проста сказаць: вы можаце даведацца гэта, зрабіўшы тое і
гэта; вам проста трэба ўзяць медыцынскія анамнезы .
І цяпер, вяртаючыся да вашага пытання, калі сістэма аплаты працы перашкаджае ўрачам увогуле весці гісторыі хваробы, а
медыцынская падрыхтоўка не дазваляе ім даведвацца пра прычыны, тады так, устойлівасць не гарантаваная.
Вось чаму я і кажу, што ў нас ёсць велізарная, велізарная магчымасць зэканоміць мільярды, калі мы інтэгравалі б
прычыны ў медыцынскія даследаванні і лячэнне ў кабінетах урачоў, і гамеапатыя — частка гэтага; без яе нічога не атрымаецца.
Але гэта ўжо сама па сабе добрая навіна, што выдаткі насамрэч могуць быць зніжаны, а
пацыенты могуць атрымаць дадатковыя перавагі.
Давайце зноў вернемся да гэтай псіхасаматыкі.
Гэта, па сутнасці, апошні козыр, да якога доктар звяртаецца, калі ўсе яго дыягнастычныя метады і традыцыйныя медыцынскія
веды вычарпаныя; тады гэта ўжо псіхасаматычны выпадак.
Так, вы ж разумееце, што размаўляеце са спецыялістам па псіхасаматычнай і псіхатэрапеўтычнай медыцыне.
Добра, значыць, вы зноў слушна закранаеце балючую тэму.
Проста так уладкавана: псіхатэрапеўты, незалежна ад таго, псіхолагі яны ці ўрачы-псіхатэрапеўты, разумеюць, што калі ў іх
дэпрэсіўны сіндром, то трэба шукаць канфлікты ці штосьці яшчэ.
Тое, пра што вы забыліся або пра што вам не сказалі, — гэта тое, што часта за гэтым стаяць фізічныя прычыны.
І гэта не толькі гіпертырэёзід, гэта тое, што ведае ўрач агульнай практыкі, на што ён правярае.
Але недахоп B12, недахоп фоліевай кіслаты , недахоп B6, паслятраўматычнае стрэсавае
расстройства, атручэнне цяжкімі металамі.
Як і многія пацыенты ў маёй практыцы, у мяне былі пацыенты, у якіх развіліся апантальна-кампульсіўныя расстройствы
з-за атручвання ртуццю, або эпілепсія з-за атручвання ртуццю.
І ўсё гэта можна было б вылечыць, нават пры заўсёдніх і хранічных станах, г.зн. вылечыць праз дэтаксікацыю.
Вось гэта і ёсць важныя моманты, дзе я кажу, што медыцына адводзіць позірк, адводзіць, адводзіць, адводзіць, адводзіць...
Ёсць і іншыя моманты, калі яна таксама адводзіць позірк.
Але гэта можа перайсці на зусім іншы ўзровень, напрыклад, да тэмы пазацелеснага успрымання.
Так, гэта, магчыма, крыху выходзіць за рамкі гэтай дыскусіі, але я проста хачу коратка закрануць гэта.
Існуюць з'явы, якія перажылі многія тысячы людзей, і якія медыцына проста не можа растлумачыць, а
паколькі яна іх не можа растлумачыць, яна іх проста ігнаруе.
Людзі проста адварочваюць позіркі, нібыта таго і не было.
Нібыта мы былі ў Сярэднявеччы, у нас не было Асветніцтва, і не было сапраўднай неабходнасці высвятляць
супярэчнасці з дамінуючай сістэмай навучання, з дамінуючым спектрам гіпотэз і пашыраць гіпотэзы .
Гэта тэрмінова неабходна і даўно пара ў медыцыне.
Гэта таксама закранае такія тэмы, як донарства органаў, іх выдаленне, вызначэнне смерці і г.д.
Такім чынам, яшчэ адзін кантэкст, у якім я кажу, што нам патрэбна Рэфармацыя 2.0 у медыцыне, каб пацыентам было лепш.
Нам патрэбны адданыя людзі, якія будуць прасоўваць гэтую справу, бо палітыкі не прыслухоўваюцца да
патрабаванняў пацыентаў, калі іх вылучаюць асобныя людзі.
Так, калі вы іх патэлефануеце і скажаце: «Я ведаю нешта, хіба вы не хацелі зэканоміць тры мільярды еўра ў год?»
Потым ён усё роўна гэта ігнаруе, бо іншыя яму кажуць: «Мы гэтага не робім, мы гэтага не робім».
Але калі, напрыклад, мільён пацыентаў заваляць паштовую скрыню гэтага палітыка, або парламенцкая група ці адпаведныя партыі
адначасова ўздымуць галасы і сфармулююць запыт, тады ў яго будзе значна лепшы шанец
быць пачутым, таму што тады людзі ўсведамляюць:
Добра, наступныя выбары могуць быць напружанымі.
Ці сапраўды мы хочам даць зразумець гэтым людзям, што будзем і надалей іх ігнараваць, ці хочам паставіцца да іх сур'ёзна?
І таму я кажу, што людзі павінны арганізавацца, аб'яднаць намаганні і данесці свой голас.
Перш чым мы пяройдзем да гэтага, вы згадвалі партыі.
Як так? Цяпер, так бы мовіць, на рынку з'явілася даволі шмат новых гульцоў. Ці яны гэта ўсведамляюць?
Ну, я думаю, што новым партыям усё яшчэ не хапае дастатковага досведу ў гэтай галіне.
Я не хачу казаць, што не хапае волі; я б не хацеў так гэта сфармуляваць.
Безумоўна, ёсць прыкметы таго, што яны хочуць больш сур'ёзна ставіцца да інтарэсаў грамадзян.
Але ўсё яшчэ не хапае пэўнай кампетэнцыі, каб па-сапраўднаму інтэграваць веды з галістычнай медыцыны, што
насамрэч паляпшае медыцыну, арыентуючыся на прычыны.
Бо, яшчэ раз, цэнтральная ідэя ў тым, што вылечэння не будзе, калі прычына працягвае існаваць.
Поўнага вылечвання немагчыма.
Вось чаму мы павінны рэструктурызаваць сістэму аховы здароўя такім чынам, каб вырашыць першапрычыны.
Гэта таксама датычыцца навукі, дзе мы таксама маем адпаведныя памылкі.
І код МКХ таксама.
Вы ведаеце, што дыягнастычныя коды ўрачоў арыентаваны выключна на сімптомы.
Там проста напісана «гастрыт» — не «гастрыт з-за экзістэнцыйнай трывожнасці» ці нешта ў гэтым родзе. Так што ніякага сувязі няма.
І ў гэтым дачыненні даследаванні, якія праводзяцца, часта маюць недахоп: яны не робяць адрознення паміж
прычынамі і таму не знаходзяць тое, што адпавядае гэтай прычыне.
Тады вы знойдзеце толькі нешта, што пасуе да ўсяго адначасова.
І гэта звычайна самае таксічнае.
І зноў у мяне праблема з пабочнымі эфектамі і наступнымі пашкоджаннямі.
Дык вы кажаце, што гэта сістэматычная памылка, якая пранікае ва ўсю медыцыну?
Так, прынамсі адзін. Такім чынам, калі вы возьмеце сістэматычную памылку арыентацыі на прычыну, у нас ёсць адзін.
Наступнае называецца кепскім кіраваннем у сістэме аховы здароўя.
Такім чынам, за фінансавы нядбайны кіраўніцтва ніхто не плаціць.
Што дапамагае, што сапраўды лечыць, за тое не плацяць.
Выключаюцца рэчы з нешматлікімі пабочнымі эфектамі.
Усё, што мае пабочныя эфекты, абмежавана.
Старшым кансультантам па-ранейшаму дазволена мець бонусныя кантракты – гэта азначае, што яны атрымліваюць
дадатковае ўзнагароджанне за асабліва дарагія працэдуры, а за менш дарагія працэдуры платы не бяруць.
Такім чынам, існуюць некалькі сістэматычных памылак, у выніку якіх пацыенты не атрымліваюць тое, што сапраўды добра для іх.
Такім чынам, наконт медыцынскай асацыяцыі і аднаўлення этыкі ў медыцыне:
Асноўная ўвага павінна быць нададзена таму, каб пацыент атрымаў найлепшае магчымае лячэнне на
аснове ўсіх ведаў, якія ёсць у распараджэнні ўрача.
І не таму, што ён за гэта атрымлівае больш ці менш грошай.
Вось чаму неабходна патрабаваць, каб усе медыцынскія працэдуры аплачваліся аднолькава, незалежна ад выкарыстанага метаду.
І доктар павінен вырашыць, які метад трэба выкарыстоўваць.
І каб ён мог прыняць гэтае рашэнне, ён таксама павінен быць навучаны ўсім метадам. А не толькі тром з пяці ці шасці.
Вось чаму нам сапраўды патрэбна Рэфармацыя 2.0 у ахове здароўя, каб зрабіць яе больш даступнай, больш
устойлівай, больш арыентаванай на пацыента і — тут яшчэ адзін вельмі важны момант — больш бяспечнай.
Так, бяспека — важная праблема. Дзе, на вашу думку, ёсць прастора для паляпшэння?
Так, гэта стала вельмі важным пытаннем, таму што ў некалькіх сферах трэба шмат чаго дагнаць.
Такім чынам, афіцыйна ўстаноўлена, што ў Германіі значна больш людзей, чым у суседніх, добра прамыслова развітых
краінах, падвяргаюцца аперацыям, напрыклад, на сцёгнах і г.д.
Гэта азначае, што мы, відавочна, крыху больш шчодрыя ў вызначэнні паказанняў да аперацыі.
Пытанне ў тым, што кожная аперацыя мае рызыкі і пабочныя эфекты – бываюць інфекцыі, бываюць смерці
ад анестэзіі, ад пабочных эфектаў аперацыі і г.д.
Гэта тэма, якая таксама шырока абмяркоўваецца сярод медыцынскіх работнікаў.
Але іншыя пытанні, магчыма, яшчэ важнейшыя.
А менавіта, тэма Немезіда ў медыцыне .
Гэта ўжо было апублікавана ў 1970-х гадах , у якой ставіцца пад сумнеў, ці не прыносіць
медыцына ў многіх галінах больш шкоды, чым карысці.
І цяпер, калі я закрануў тэму пабочных эфектаў лекаў, існуюць даныя, атрыманыя як у Германіі прафесарам Шёнхоферам у Брэмене,
так і ў той час у ЗША, якія паказваюць, што ў Германіі штогод прыкладна 50 000 чалавек паміраюць ад пабочных эфектаў
лекаў, якія яны прымалі правільна — гэта значыць не ад перадазіроўкі, не з суіцыдальнымі намерамі і нешта падобнае.
Гэта было да таго, як у нас з'явіўся каранавірус, да таго, як мы атрымалі мРНК-вакцыну.
Гэта была сапраўды вельмі сур'ёзная праблема, калі людзі траплялі ў бальніцы з 200 000 выпадкаў
паступленняў з-за пабочных эфектаў, гэта значыць, ад лекаў.
Гэта азначае, што вельмі важна скараціць выкарыстанне лекаў з шматлікімі пабочнымі эфектамі і замяніць іх іншымі прэпаратамі
або рэчывамі, якія таксама эфектыўныя ў лячэнні гэтага захворвання, здымаюць сімптомы і маюць менш пабочных эфектаў.
Гэта вяртае мяне да тэмы галістычнай медыцыны.
Расліны часта значна бяспечнейшыя за многія іншыя рэчы.
Вядома, мне патрэбная традыцыйная медыцына, я б ніколі не хацеў ад яе адмаўляцца.
Таму мы вельмі, вельмі ўдзячныя за працу ў галіне анестэзіялогіі, траўмалогіі і г.д.
Аднак у многіх сферах існуе рэальная неабходнасць дагнаць адставанне, каб павысіць дасведчанасць аб
альтэрнатывах з нешматлікімі пабочнымі эфектамі і ўключыць іх у першую лінію лячэння.
Таму мы патрабуем, каб асацыяцыі пацыентаў заўсёды спачатку прызначалі прэпарат з найменшай колькасцю пабочных
эфектаў, калі ён мае такую ж, скажам так, эфектыўнасць.
Такім чынам, гэтага не дазваляецца: адна рэч аплачваецца фондам медыцынскага страхавання, а тая, што
наносіць шкоду, і тая, што, так бы мовіць, больш бяспечная, — вы павінны аплачваць за свой кошт.
Гэта лекі другога і трэцяга гатунку, што неэтычна і неапраўдана робіць ахвярамі пабочных эфектаў
людзей з меншымі даходамі. Гэта тое, што трэба спыніць.
І кожны, хто кпіць з гамеапатыі або траўніцтва, проста не ведае, чаго гэтыя метады лячэння здольныя дасягнуць.
Так, гэта тое, дзе, я б сказаў, ёсць прастора для паляпшэння.
У нас вельмі вялікая праблема, калі гаворка ідзе пра вакцынацыю.
Нядаўняе даследаванне ў Амерыцы, якое цяпер апублікавана Фонду Генры Форда паказвае, што сярод вакцынаваных дзяцей,
якія ў ЗША маюць вельмі шырокі графік прышчэпак, 57 працэнтаў да 10 гадоў захворваюць на хранічныя захворванні.
Тым часам, у 17 працэнтаў невакцынаваных дзяцей да 10 гадоў развіваюцца хранічныя захворванні.
Кажучы проста, 40 працэнтаў дзяцей хварэюць хранічна з-за таго, што іх вакцынуюць.
Вядома, з крыху навуковага пункту гледжання я не магу пагадзіцца з гэтай заявай, бо,
безумоўна, ёсць некалькі спадарожных фактараў.
Але вялікая колькасць, 30 працэнтаў, 35 працэнтаў, можна з упэўненасцю сказаць, захворваюць
толькі таму, што яны былі неаднаразова вакцынаваны.
І няма даследаванняў аб уплыве камбінаваных вакцынацый.
Даследаванняў увогуле не праводзіцца. Няма сапраўдных аналізаў плацэба.
Гэта азначае, што і тут мы зноў бачым след грошай. Чаму іх не зрабілі?
Такім чынам, дзецям даюць лекі без правядзення якіх-небудзь даследаванняў з плацэба-кантролем.
Я лічу гэта асуджальным, як і мы ў Асацыяцыі абароны пацыентаў і Медыцынскай асацыяцыі.
Рэчы варта старанна даследаваць і аналізаваць на аснове доказаў .
З вакцынацыяй ад COVID-19, а дакладней, з мРНК-вакцынацыяй, у нашым распараджэнні з'явілася новая тэхналогія, у якой,
скажам так, выкарыстоўваюцца маленечкія машыны для выпрацоўкі бялкоў, якія могуць нанесці сур'ёзную шкоду арганізму.
І гэтыя маленькія машынкі былі дастаўлены ў усе клеткі арганізма з дапамогай упакоўкі, ліпідных наначасціц .
Яны працягваюць аказваць уплыў нават праз месяцы і гады, як цяпер выяўляюць даследаванні.
Гэта значыць, што яны ўжывілі ў людзей часныя бомбы і падказалі ім, што гэта была вакцынацыя.
Эфектыўнасць гэтай вакцынацыі, а таксама яе бяспека, ніколі не былі даказаны.
Яно ніколі не абараняла ад інфекцыі. Яно таксама ніколі не было прадметам даследаванняў.
Гэта стала велізарнай праблемай для здароўя, таму мы патрабуем, каб усе дазволы на гэтыя рэчывы былі
адкліканы, пакуль усё належным чынам не будзе высветлена.
Бо нават цяпер ад пабочных эфектаў памірае больш людзей, хоць гэтыя вакцынацыі праводзіліся два ці тры гады таму.
Гэта можна вызначыць па аналізах крыві, тканкавых аналізах, сасудзістых аналізах – напрыклад, калі
праводзіць аўтопсію пацыентаў са страйкам, тромбы змяшчаюць гэтыя шыпападобныя бялкі .
Паводле таго, што нам сказалі, яны павінны былі насамрэч знікнуць праз 14 дзён.
Праз два з паловай гады яны ўсё яшчэ там. Гэта сустракаецца ў пухлінах.
Такім чынам, усё гэта таксама патрабуе перагляду.
І вось тут вам патрэбна ліцэнзія recall.
Што тычыцца дзіцячых прышчэпак, то ўсе рэкамендацыі на дадзены момант варта прыпыніць, каб першапачаткова рашэнне прымалася
толькі на падставе рэкамендацыі ўрача і, не ведаю, магчыма, на меркаванне бацькоў, пакуль
не будуць пацверджаны вынікі даследаванняў.
І для гэтага трэба праводзіць сумленныя даследаванні.
Гэта азначае, што мы больш не можам дазваляць вытворцам рабіць заявы і прадстаўляць даследаванні без каго-небудзь,
хто б іх правяраў. На дадзены момант іх ніхто не правярае.
У нас ёсць орган па бяспецы лекаў, Інстытут Паўля Эрліха, які ў выпадку вакцынацыі ад COVID-19 слепа прыняў
спецыфікацыі вытворцы і не праводзіў ніякіх праверак партый, а таксама не правяраў шмат іншых рэчаў.
Калі гаворка ідзе пра дзіцячыя прышчэпкі, пра іх паведамляюць, але праверкі не праводзяцца.
У гэтым, я б сказаў, нам трэба дагнаць іншых, калі гаворка ідзе пра бяспеку лекаў.
З гэтай мэтай неабходна прызначыць незалежных экспертаў ва ўсе вышэйшыя органы аховы здароўя.
Гэта азначае, што ўсе прыняцкія рашэнняў, якія былі актыўнымі ў гэтых камітэтах у апошнія гады,
павінны, на маю думку, быць звольненыя ў гэты момант.
Паколькі можна даказаць, што кожны з іх не дзейнічаў навукова і не ў інтарэсах насельніцтва.
І на гэтым этапе неабходна стварыць незалежную каманду экспертаў, якая можа неаднаразова і незалежна пераглядаць даследаванні.
І, вядома, непрымальна, каб лабісты свабодна хадзілі па калідорах Міністэрства аховы здароўя і дыктавалі яму заканадаўства.
Тут таксама патрэбны незалежныя палітыкі, каб зрабіць гэта.
І таму можа спатрэбіцца вывесці палітыкаў з гэтай партыйнай сістэмы, вывесці распрацоўшчыкаў палітыкі ў
галіне аховы здароўя з партыйнай сістэмы і замяніць іх экспертамі, якія прадстаўляюць мноства поглядаў.
Іншымі словамі, там, дзе сыходзяцца спецыялізаваныя веды з самых розных сфер.
Я не магу паказаць вам канчатковы варыянт гэтага сёння тут.
Я бачу толькі тое, што ў нас памылковыя палітыкі на многіх узроўнях, а лабісты аказваюць уплыў на самым версе палітыкі.
Палітыка вызначае, што, так бы мовіць, вышэйшыя органы аховы здароўя — STIKO, PEI і RKI — маюць сказаць знешняму свету.
Гэта не навука. І гэта ставіць пацыентаў пад пагрозу.
І гэта недастойна дэмакратыі, як кажуць, гэта не ў вашу карысць.
Гэта павінна быць пра інтарэсы пацыентаў, пра адукацыю і веды, пра доказнае медыцынскае лячэнне.
У мяне ёсць яшчэ адно пытанне. Што азначае «заснавана на доказах»?
Так, «заснаванае на доказах» можа інтэрпрэтавацца рознымі спосабамі.
Мы лічым, што разумна гаварыць пра доказнае медыцынскае лячэнне толькі ў тым выпадку,
калі ўлічваецца індывідуальны досвед пацыента.
«Заснавана на доказах» у асноўным азначае ацэнку пераваг і шкоды.
Такім чынам, у рэшце рэшт, гэта павінна быць станоўчы разлік.
Такім чынам, ва ўсім ёсць пабочныя эфекты і небяспекі.
Але для таго, каб нешта было абгрунтаваным, маральна абгрунтаваным, этычна
абгрунтаваным, павінна быць відавочная карысць.
І гэты разгляд павінен быць магчымым на індывідуальнай аснове.
І вось, напрыклад, адзін з сузаснавальнікаў медыцыны, заснаванай на доказах, Дэвід Сэкет.
Напрыклад, ён ясна заявіў, што існуюць доказы з даследаванняў.
Я ўжо абмяркоўваў праблему, што даследаваннямі таксама можна маніпуляваць і фальсіфікаваць іх.
Такім чынам, хоць доказы з даследаванняў і важныя, яны не з'яўляюцца адзіным вырашальным фактарам.
Акрамя таго, часта магчыма выкарыстоўваць толькі статыстычныя сярэднія значэнні.
І калі паводле статыстычнай сярэдняй вышыня росту — 1,70 м, а статыстычнага мужчыны — 1,90 м, тады ты проста больш не пасуеш.
І тое ж самае тычыцца многіх сімптомаў хваробы, калі вынікі даследаванняў не адлюстроўваюць рэальнага стану чалавека.
І таму важна патрабаваць, каб улічваўся і індывідуальны досвед, а таксама ўлічваліся пажаданні
пацыента, асабліва яго пажаданні і каштоўнасці.
Адзін чалавек усё яшчэ хоча, каб нешта вырашылі, а другі — ужо не хоча.
І што прафесійная кампетэнтнасць доктара таксама ўлічваецца.
За свае шматгадовыя прафесійныя гады ён набыў досвед працы з A, B, C, D, E, а таксама з гэтым пацыентам.
І калі ён цяпер прыходзіць да высновы наконт гэтага, то яе нельга адкідаць з ходу.
Толькі таму, што дзесьці існуе даследаванне з нейкім сярэднім значэннем.
Аднак часта незразумела, ці сапраўды ў даследаванні былі рандомізаваны прычыны, якія прысутнічаюць у гэтага пацыента .
Як я ўжо казаў, у нас ёсць сістэматычны дэфіцыт на навуковым узроўні, таму што рандомізацыя не праводзіцца
належным чынам у адпаведнасці з рознымі прычынамі захворвання.
Рандамізацыя азначае, што я даследую розныя групы ўдзельнікаў.
У некаторых, так бы мовіць, цяпер шмат шнараў, а ў іншых іх зусім няма.
Што пытанне шнараў таксама закранаецца, разам з забруджваннем навакольнага асяроддзя.
Напрыклад, у аднаго чалавека атручэнне ртуццю і высокі ўзровень стрэсу, у другога —
алергія, а ў трэцяга — ніводнай з гэтых праблем.
Трэба разглядаць гэта дыферэнцыравана, каб убачыць: добра, як розныя кагорты рэагуюць на пэўныя меры лячэння.
Такім чынам, мысленне, заснаванае на доказах, павінна разглядацца ў трох аспектах.
І доказы даследавання па-ранейшаму патрабуюць дадатковай праверкі, бо мы бачым там значныя недахопы.
Гэта таксама афіцыйна вядома і ўжо было прадметам буйных навуковых канферэнцый.
Той факт, што многія даследаванні тут маюць метадалагічныя недахопы і што мела месца відавочная маніпуляцыя
— гэта значыць, фальсіфікацыі і спробы фальсіфікацыі.
А потым гэта ўжо прадаецца як навука.
Гэта падвяргае пацыентаў ілжываму ўяўленню пра навуку або ілжывай навуцы.
І таму навука больш не з'яўляецца нашым сябрам і памочнікам, а хутчэй небяспекай, з якой мы сутыкнуліся.
І таму, асабліва ў сферы медыцыны, нам патрэбна Рэфармацыя 2.0 — я тут паўтаруся —, каб забяспечыць і
ўсталяваць бяспеку для людзей і найлепшую магчымую якасць.
Незалежна ад прыбытковых інтарэсаў пэўных гульцоў у сектары аховы здароўя.
Але гэта таксама б знізіла выдаткі для эканомікі, што было б пажаданым пабочным эфектам.
Можна меркаваць, што.
Цяпер у нас ёсць праблема, што тыя, хто пры ўладзе, не жадаюць адмаўляцца ад сваёй улады, і
яны, хутчэй за ўсё, не зробяць гэтага добраахвотна.
І калі яны кажуць, што і новыя партыі насамрэч не ставяць гэтае пытанне на парадак дня,
то ад іх не варта чакаць ніякага паляпшэння.
Які ваш падыход? Як насельніцтва можа на гэта паўплываць?
Я б не малявала такую змрочную карціну. Мы не ведаем.
Пакуль што ў мяне склалася ўражанне, што яны не звяртаюцца па дастатковай колькасці плюралістычных парад.
Ну, у мяне склалася ўражанне, што яны ўсё яшчэ проста ідуць у кампаніі медыцынскага страхавання або фармацэўтычныя
кампаніі і слухаюць усё, што тыя кажуць, і што яны насамрэч не прыслухаліся да таго, што хочуць сказаць пацыенты.
Такім чынам, калі вы дасце голас пацыентаў, я лічу, што розныя бакі будуць вельмі адкрыты да гэтага.
І таму пацыентам неабходна арганізавацца.
Вось чаму існуе гэтая асацыяцыя абароны пацыентаў пад назвай «Natürlich gesund werden für alle e.V.»
(www.natuerlichgesundwerdenfueralle.org). Гадавы членскі ўзнос складае 30 еўра.
Мы, вядома, былі б вельмі рады, калі б многія з тых, хто слухае сёння, сказалі: «Добра, мы гэта
падтрымліваем». Гэта нешта накшталт саюза пацыентаў.
Такім чынам, ад гэтага няма прамога карыснага эфекту, але ён можа з'явіцца пазней, калі іх будзе шмат і гэтак далей.
Але мы запрашаем аб'яднаць намаганні і дзейнічаць разам.
Гэта азначае, што калі ёсць нейкая праблема, якую мы хацелі б змяніць, мы ўсе можам адначасова напісаць электронны
ліст або мы ўсе можам адначасова напісаць ліст ці паштоўку.
І гэта робіць уражанне. Такім чынам, жанчыны таксама дамагліся замацавання роўнасці ў канстытуцыі.
Гэта была кампанія з паштоўкамі. Добра, лічбы таксама мелі значэнне.
Вы згадалі гэтую асацыяцыю абароны пацыентаў, у якой людзі могуць зарэгістравацца.
Ці ёсць якія-небудзь іншыя спосабы падтрымаць гэтую справу?
Так, вось такая справа з асацыяцыяй абароны пацыентаў.
Як я ўжо казаў, вы можаце стаць членам за 30 фунтаў у год. Гэта па кішэні кожнаму.
І яшчэ адно: у нас, у Медыцынскай асацыяцыі, на сайце ёсць кнопка «Прыняць удзел» , якая з'яўляецца часткай Гіпакратавай прысягі.
А там вы можаце падпісацца, каб атрымліваць апавяшчэнні, калі, напрыклад, мы запускаем кампаніі па прасоўванні
паляпшэнняў у той ці іншай сферы сістэмы аховы здароўя.
І ёсць таксама магчымасць – я коратка дэманстраваў гэта тут, магчыма, я магу падняць, каб
вы ўбачылі – мы падрыхтавалі спіс подпісаў.
Таму, калі вы дома сустракаецеся з сябрамі і размаўляеце пра здароўе і пра тое, як усё дрэнна ці што не працуе, то, калі ласка,
пакажыце ім гэту петыцыю і папрасіце іх таксама падпісаць яе.
Тады вас таксама апавясцяць, калі з'явіцца новая акцыя, каб высунуць адзін-два балы на першы план.
Такім чынам, чалавек мае проста права быць апавешчаным.
Гэта заява аб згодзе на выкарыстанне адраса электроннай пошты.
Так, вельмі дзякуй.
Калі ласка.
Доктар Соня Рейц, дзякуй за гэтае інтэрв'ю. Жадаю вам усяго найлепшага і спадзяюся на новую сустрэчу.
Вялікі вам сапраўды дзякуй.