Сè повеќе луѓе развиваат деменција и Алцхајмерова болест, приближно 1,8 милиони во
Германија; повеќе од 10 проценти страдаат од депресија.
И има сѐ повеќе лекови, нега, трошоци и стравови во врска со тоа.
Денес разговарам со специјалист по општа медицина, психотерапија и натуропатски третман.
Таа е портпаролка на здружението за заштита на пациентите "Natürlich gesund werden
für alle e.V." (Природно здравје за сите) .
Таа е исто така управен директор, коосновач и портпарол на медицинската стручна асоцијација "Хипократова заклетва".
Ова здружение си постави за цел да ја врати етиката во медицината.
Во многу случаи, лобирањето и финансиските размислувања имаа предност.
Често на штета на пациентите, вели д-р Соња Рајц. Добредојдовте во нашето студио.
Да, многу ви благодарам за поканата. Многу сум среќна што сум тука и се надевам дека ќе можам да придонесам
нешто за оваа тема, која е од интерес за многу луѓе.
Да. Д-р Рајц, вие секогаш зборувате за одржливост кога станува збор за лекување.
Што мислите дека не е во ред, на пример во однос на деменција?
Да, веќе го вклучивте клучниот збор во вашето прашање.
Факт е дека многу често здравствената заштита не е за лекување.
И токму затоа одржливоста не е само по себе разбирачка во здравствениот сектор.
За да стане човек здрав, прво треба да се отстрани сè што го разболело.
И ако никој не е заинтересиран за тоа, тогаш е јасно дека тоа може да стане, да речеме, постојано повторувачко хронично
заболување ако не ги истражам причините и не ги лекувам, или ако дури и не ги предавам причините на луѓето,
на студентите, за време на нивните медицински студии.
Многу општи лекари сега би негирале дека тие природно прашуваат за причините.
Можете ли да го појасните тоа? Зошто дојдовте до тој заклучок?
Да, па, како што сигурно знаете, општите лекари ги третираат нивата на холестерол како честа
причина за болест, како да се виновни, така да се каже.
Постојат доволно литература и докази кои сугерираат дека нивото на холестерол не е причина, туку во најдобар случај
симптом на А или Б, и само по себе не предизвикува болест.
Вистинските причини лежат на друго место и често се занемаруваат.
За да се вратам на вашето прашање за деменција, да, тоа е дел од тоа.
Деменцијата е само еден симптом дека некој повеќе не може да се сеќава на нешта, дека може да има промени во
расположението кои тој воопшто не може да ги објасни, или кои неговите роднини не можат да ги објаснат.
Ова исто така може да има многу причини, исто како и кај депресијата.
И причините не се систематски истражени.
Би сакал само да дадам неколку примери, ако е во ред.
На пример, добро е познато, а исто така е објавено во British Medical Journal, дека повеќе од 20 проценти од луѓето над
60 години имаат нарушување во апсорпцијата на витамин Б12.
Витаминот Б12 не е само обичен витамин; тој е важен за размислувањето, за имунолошкиот систем, за
концентрацијата, а исто така и за емоционалната благосостојба.
Ако лекарите не го испитуваат овој витамин за време на редовните скрининг прегледи ,
природно е дека недостатокот ќе биде занемарен.
Потоа постои цела низа лекови кои придонесуваат витаминот Б12 да не се апсорбира, дури и ако се внесува доволно.
Значи, имаме неколку други фактори кои би довеле до таков дефицит на витамин Б12. Ниту тоа не се зема предвид.
Значи, ризикувам Алцхајмер, деменција и, инцидентно, депресија кога станува збор за недостаток на витамин Б12.
Да, може да се каже дека, во интерес на пациентите, секоја здравствена осигурителна компанија треба да има
најголем интерес систематски да ги испитува нивото на витамин Б12 почнувајќи од 50-годишна возраст.
Сепак, нивото во крвта не е доволно за ова; треба да се направат анализи на урина, бидејќи
постојат параметри кои даваат попрецизна индикација.
И потоа преземете насочени превентивни мерки за да спречите развој на хронични, сериозни болести
како анемија и депресија уште од самиот почеток.
Недостатокот на витамин Б12 може да доведе и до тешка депресија, па дури и до психотични нарушувања.
Инаку, ова важи и за голем број луѓе кои сега следат вегетаријанска или веганска
исхрана и не обрнуваат доволно внимание на ова.
Значи, има доста луѓе кои се многу, многу свесни за тоа и исто така земаат додатоци во исхраната.
Но други мислат дека е доволно само да се јадат растенија, и тогаш недостатокот на витамин Б12 е неизбежен.
И затоа она што штотуку го кажав важи и за помладите луѓе, за жените, особено за бремени жени, кои имаат зголемени потреби.
И ова е еден таков пример. Покрај тоа, постојат и други вообичаени причини за болест кои едноставно не се истражуваат.
Резултатот е дека хроничните болести стануваат сè почести, а здравствената заштита станува сè поскапа.
Ништо од ова не е во најдобар интерес на пациентите. Но чии интереси тоа ги служи?
И се подразбира дека фармацевтската индустрија особено профитира од тоа да има што е
можно повеќе хронично болни, долгорочни пациенти.
И сега човек се прашува, дали е тоа навистина така?
Во криминалните романи секогаш велат да го следите трагата на парите. Дали е тоа навистина така?
И ако погледнете подетално, можете да видите дека тоа започнува за време на нивните студии, дека лекарите,
медицинските професионалци и студентите се систематски обучувани да развиваат рефлекси според мотото:
Овој симптом на овој лек, овој симптом на овој лек.
И каузалното размислување, логичкото размислување, она што Просветителството навистина нè научи, имено да ги
прашуваме причините и потоа да ги елиминираме за да постигнеме трајни, одржливи ефекти, постепено се губи.
Потоа следува миењето на мозокот што повеќето лекари го доживуваат подоцна, кога добиваат по четири или пет
сјајни брошури неделно, секако бесплатно, кои во суштина им учат што треба да мислат до крајот на животот.
Постојат индикации дека фармацевтската индустрија врши влијание уште во многу рана фаза, при што професорите добиваат финансирање
од трети страни од фармацевтската индустрија – а ако не се постигнат посакуваните резултати, студијата не се објавува.
Ние сме запознаени со сите овие проблеми, па остануваат вообичаените осомничени.
Значи, мора да се каже дека, во својата сегашна форма, ова не ги служи првенствено
интересите на пациентите во здравствениот систем.
И тоа е многу, многу тешка ситуација, многу лоша ситуација, која итно треба да ја промениме.
Ако вредностите ни се важни, ако хуманитарните вредности ни се важни, мораме да
воспоставиме здравствен систем ориентиран кон пациентот.
И нема да успее сè додека носителите на одлуки не се запознаени со здравствениот систем, неговата содржина и
неговите недостатоци, и додека донесуваат исклучиво политички или исклучиво финансиски одлуки.
Постојано се зборува за приходите на здравствените осигурителни фондови, за зголемувањето на придонесите и така натаму.
Но зголемувањата на придонесите не ја подобруваат медицината.
Секоја законодавна сесија се зборува за намалување на трошоците во здравствениот систем – потоа се изготвуваат буџети, а потоа
се воведуваат некакви фиксни надоместоци што ги примаат лекарите.
Но тоа исто така е контролирано. Можете ли да го појасните тоа?
Да, за жал така е, апсолутно сте во право.
Значи, во тарифите за услуги гледаме значително потплаќање за медицински разговори.
Сепак, не е лесно да се зборува за медицина. Не ви кажувам само што да правите. Да се зборува за
медицина значи дека прво прашувам како настанала болеста.
Што се случи? Што доживеа? Дали имаше шокови? Дали имаше операции?
Дали има лузни? Дали имало проблеми со заздравувањето на раните?
На пример, многу луѓе не се свесни дека лузните можат да бидат значајна причина за болест, бидејќи ги прекинуваат меридијаните .
Проблемот со меридијаните е што лекарите не учат за нив за време на студиите.
За време на студиите, лекарите не учат систематски кои меридијани во телото што прават и кои се
последиците ако се пресечат или енергетски блокираат.
Ова значи дека недостатокот на знаење во холистичката медицина исто така влијае на квалитетот на медицината.
Затоа ги повикуваме здруженијата на пациенти и медицинските здруженија, на пример, да ја интегрираат холистичката медицина
посилно, бидејќи знаењето што таа го нуди може да спречи многу, многу случаи на болка и хронични болести, на пример.
Сепак, општ лекар ќе тврди дека меридијаните не постојат, бидејќи не може да се најде никаков физиолошки корелат .
Значи, не постои меридијан што го претставува тоа.
Претпочитам да не ја отворам таа дискусија денес. Она што го велите не е точно.
Само затоа што така вели општиот лекар, не значи дека е вистина.
За време на студиите, општите лекари постојано се учат дека мора да веруваат во хомеопатија или
меридијани или што и да е друго, но тоа е глупост.
Тоа е едноставно бесмислица. Научно е докажано дека високите потенции се ефикасни и дека законот на слични
работи функционира, што значи дека хомеопатијата е докажана во однос на своите основи и резултати .
Како и во акупунктурата, каде што акупунктурните меридијани, на пример, покажуваат променета
спроводливост, руските истражувачи откриле дека
Сето ова е научно докажано.
Само што не се појавува во медицински студии.
Ова значи дека студирањето медицина повеќе не е научно, повеќе не е навистина научно, туку
е, може речиси да се каже, еден вид "вежбање".
Не сакам да звучам премногу грубо, но фактите се дека студентите не учат она што им е потребно да знаат за да ги одржуваат луѓето
здрави или да ги лекуваат болестите во нивните основни причини.
Затоа ни е потребна реформа, вклучително и во медицинските студии, која ќе ги реши коренските причини.
На почетокот зборувавме за одржливост.
Па, зарем третирањето на симптомите не е краткорочно решение?
Да, третирањето на симптомите е одржливо ако, на пример, сте ја елиминирале причината.
Тоа значи дека имате несреќа, несреќата е прекината.
Потоа лекувањето на симптомите, лекувањето на скршената коска, на изгребаната кожа, што и
да беше, е исклучително корисно и многу помага.
Ориентацијата кон симптомите е соодветна кога причината престанала да постои.
Но ако, на пример, страдате од хроничен егзистенцијален стрес и како резултат имате болки во
стомакот, а потоа само земете лек за стомак...
И потоа престануваш да го земаш и повторно имаш болки во стомакот – затоа што причината, се разбира, не исчезнала.
Значи, ако не ги елиминирате причините, симптомот ќе остане.
И секако, не е секогаш толку лесно како што го претставувам.
Понекогаш имате и мултифакторски болести, што значи дека може да имате четири или пет причини истовремено.
И потоа, секако, треба да ги пронајдете основните причини и да ги третирате.
И потоа исто така имате поголеми ефекти врз одржливо долгорочно заздравување.
Можам да го кажам ова од над 30 години практично искуство.
Специјализирам за лекување на хронични болести, кои, се разбира, веќе се испробани и поминале низ целата
конвенционална медицинска програма, но тоа не им помогнало.
И потоа правам, не знам, некаква терапија на лузни, и тогаш проблемот трајно се решава за, да речеме, три четвртини час.
Па, можам да ви дадам пример за пациентка која дојде кај мене со депресија, нарушувања на спиењето и наводна психоневроза ,
која претходно имаше подложено две операции на белите дробови.
Лекарите не го сфатија сериозно и ги третираа со психотропни лекови, ги испратија во
психијатриско одделение – психосоматика итн.
Ги третирав лузните од оваа операција на белите дробови соодветно и се позанимав со траумата што ја претрпе пациентот
поради тоа што лекарите не го сфатија сериозно – што, инаку, е исто така траума која може да доведе до болест.
Тоа е нешто што треба да го имаш на ум. Лекарите не се секогаш во право, а ниту психотерапевтите.
Да, депресијата не мора нужно да биде предизвикана од невротичен конфликт или нешто слично. Таа може да има и други причини.
И таму, како што реков, ги исчистив лузните и ја третирав траумата.
Тоа траеше три четвртини час, а потоа таа се врати на работа по три недели.
И требаше да ѝ биде овозможено предвремено пензионирање. Толку лоша беше ситуацијата.
Па, само сакав да кажам дека холистичката медицина има многу решенија.
И медицинскиот систем како целина би станал многу, многу поефикасен и исто така поевтин ако ова се
користи систематски на начин ориентиран кон причините.
Значи, не само холистичка медицина заради самата холистичка медицина.
Холистичката медицина бара многу причини за болест. Таа бара труење со тешки метали и ги исфрла.
И колку луѓе ја губат срцевата аритмија затоа што ги елиминирале тешките метали?
Колку луѓе можат да забременат истовремено откако претходно биле неплодни?
Бидејќи ги отстрануваат тешките метали. Ова се само неколку примери.
Електросмогот е уште еден проблем – кој денес се сфаќа премногу лесно.
Сепак, постојат и студии кои покажуваат дека туморите на мозокот се во пораст, инциденцата на рак се зголемува, а
проблемите со концентрацијата кај децата стануваат сè почести, и дека ова зависи од користењето мобилен телефон.
Само сакав да кажам дека има многу, многу примери.
Кои други причини за болест се важни, но често се занемаруваат? Посттрауматско стресно нарушување.
Тука има многу важна поента: луѓето не сфаќаат дека кога се анестезирани, на пример, нивното тело сè
уште чувствува болка, само што таа не ја доживува.
Да, и понекогаш анестезијата не е доволно длабока, што може да доведе до посттрауматско стресно нарушување, кое исто
така може да предизвика хронични болести, и ментални и физички.
И сите овие работи можат да им се предадат на луѓето, би рекол, на студентите.
Не ми треба долго време само да кажам дека тоа можеш да го дознаеш ако го направиш ова и
она; само треба да земеш медицински анамнези .
И сега, враќајќи се на вашето прашање, ако системот на надоместоци ги спречува лекарите уште од самиот почеток да земаат
анамнези на пациентите, и ако медицинската обука ги спречува лекарите да учат за
причините, тогаш да, одржливоста не е загарантирана.
Затоа велам дека имаме огромни, огромни потенцијални заштеди во милијарди доколку ги интегрираме причините во
медицинските истражувања и третмани во лекарските ординации, а холистичката медицина е дел од тоа; без неа, нема да успее.
Но тоа само по себе е добра вест, дека трошоците навистина би можеле да се намалат и
пациентите би можеле да имаат дополнителни придобивки.
Ајде повторно да се вратиме на оваа психосоматика.
Тоа е, во основа, последната карта што докторот ја игра кога сите негови дијагностички процедури и конвенционалното медицинско
знаење не успеваат; тогаш станува збор за психосоматски случај.
Да, вие сфаќате дека зборувате со специјалист по психосоматска и психотерапевтска медицина.
Добро, па уште еднаш со право допирате до болна точка.
Така е едноставно: психотерапевтите, без разлика дали се психолози или доктори по психотерапија, учат дека кога имаат
депресивен синдром, мора да ги бараат конфликтите или што и да е.
Она што сте го заборавиле или не ви е кажано е дека често постојат физички причини зад ова.
И тоа не е само хипертиреоидизам, тоа е она за што знае општиот лекар и што го проверува.
Но дефицит на Б12, дефицит на фолна киселина , дефицит на Б6, посттрауматско стресно нарушување, труење со тешки метали.
Како и многу пациенти во мојата пракса, имав пациенти кои развија опсесивно-компулсивни нарушувања поради
труење со жива, или епилепсија поради труење со жива.
И сето ова може да се третира, дури и трајно и хронично, односно да се излечи, преку детоксикација.
Значи, тоа се важните точки каде што велам дека медицината гледа настрана, настрана, настрана, настрана, настрана...
Постојат и други моменти кога таа исто така гледа настрана.
Но ова може да се подигне на сосема поинакви нивоа, на пример, на темата за надтелесна перцепција.
Да, тоа можеби е малку надвор од опсегот на оваа дискусија, но сакам само накратко да го споменам.
Постојат некои феномени што многу илјади луѓе ги доживеале, а медицината едноставно не може да ги објасни, и
бидејќи не може да ги објасни, едноставно ги игнорира.
Луѓето само го избегнуваат погледот, како да не постои.
Како да сме во Средниот век и да не сме ја доживеале Просветителството, и навистина немаше повик да се
разјаснат противречностите во доминантниот систем на учење, во доминантниот опсег на хипотези и да се прошират хипотезите .
Ова е итно потребно и одамна задоцнето во медицината.
Ова исто така ги допира темите за донирање органи, отстранување органи, утврдување на смртта итн.
Значи, уште еден контекст во кој велам дека ни е потребна Реформација 2.0 во медицината
за пациентите да бидат во подобра положба.
Потребни ни се луѓе кои се посветени и кои ќе го поттикнат ова, бидејќи политичарите не ги слушаат
барањата на пациентите кога тие се изнесени од поединци.
Да, ако ги повикате и им кажете: "Знам нешто, зарем не сакавте да заштедите три милијарди евра годишно?"
Потоа тој сепак го игнорира, бидејќи другите му велат: "Не го правиме тоа, не го правиме тоа."
Но ако, можеби, милион пациенти го преплават поштенското сандаче на овој политичар, или парламентарната група или релевантните
партии истовремено го подигнат својот глас и формулираат барање, тогаш постои многу поголема шанса
да бидат слушнати, бидејќи тогаш луѓето сфаќаат:
Добро, следните избори би можеле да бидат тесни.
Дали навистина сакаме да им дадеме до знаење на овие луѓе дека ќе продолжиме да ги игнорираме, или сакаме да ги сфатиме сериозно?
И затоа велам дека луѓето мора да се организираат, да ги здружат силите и да го искажат својот глас.
Пред да преминеме на тоа, ги спомнавте партиите.
Како така? Сега, така да се каже, има доста нови играчи на пазарот. Дали се свесни за тоа?
Па, мислам дека на новите партии сè уште им недостасува доволно експертиза во оваа област.
Не сакам да кажам дека недостасува волја; не би сакал да го кажам тоа така.
Дефинитивно има знаци дека тие сакаат посериозно да ги сфатат интересите на граѓаните.
Но, сè уште недостасува малку експертиза за навистина да се интегрира ова знаење од холистичката медицина, што всушност
ја подобрува медицината на начин ориентиран кон причините.
Бидејќи, уште еднаш, централната идеја е: не може да има лек ако причината продолжи да постои.
Не е можно трајно излекување.
Затоа треба да го реструктурираме здравствениот систем на начин што ќе ги реши основните причини.
Ова исто така важи и за науката, каде што исто така имаме соодветни грешки.
И кодот на МКБ исто така.
Знаете дека дијагностичките кодови на лекарите се исклучиво ориентирани кон симптомите.
Просто пишува "гастритис" – не пишува "гастритис поради егзистенцијална анксиозност" или
нешто слично. Да, така што нема никаква врска.
И во овој поглед, истражувањето што се спроведува често е неисправно, бидејќи не прави разлика помеѓу
причините и затоа не наоѓа што одговара на таа причина.
Тогаш ќе најдеш само нешто што оди со сè одеднаш.
И тоа обично е најтоксично.
И потоа повторно имам проблем со несаканите ефекти и последователните штети.
Значи, велиш дека тоа е систематска грешка која продира во медицината?
Да, барем еден. Значи, ако ја земете систематската грешка во ориентацијата кон причината, имаме еден.
Следниот се нарекува лошо управување во здравствениот систем.
Значи, финансиското лошо управување, за ништо од тоа не се плаќа.
Она што помага, што навистина лечи, не се плаќа.
Работи што имаат малку несакани ефекти се исклучени.
Сè што има несакани ефекти е ограничено.
Сè уште е дозволено виши консултанти да имаат бонус-договори – тоа значи дека тие добиваат дополнително надоместување за особено
скапи третмани, додека поевтините процедури не се плаќаат.
Значи, постојат неколку систематски грешки кои резултираат со тоа што пациентите не добиваат она што навистина им е добро.
Затоа, во врска со медицинската асоцијација и обновувањето на етиката во медицината:
Фокусот треба да биде на обезбедување на пациентот да добие најдобар можен третман врз
основа на сите достапни знаења на лекарот.
И не затоа што за тоа добива повеќе или помалку пари.
Затоа е неопходно да се побара сите медицински процедури да се плаќаат подеднакво, без оглед на применетата метода.
И докторот мора да одлучи кој метод треба да се користи.
И за да може тој да ја донесе таа одлука, тој мора да биде обучен за сите методи, а не само за три од пет или шест.
Затоа навистина ни е потребна Реформација 2.0 во здравството за да го направиме поевтино, поодржливо, повеќе ориентирано
кон пациентите и – еве уште една многу важна точка – побезбедно.
Да, безбедноста е важен проблем. Каде гледате простор за подобрување?
Да, ова стана многу важно прашање, бидејќи има многу што да се надокнади во неколку области.
Значи, официјално е така што многу повеќе луѓе се подложуваат на операција во Германија отколку во соседните,
добро индустријализирани земји, на пример на колковите итн.
Ова значи дека ние очигледно сме малку попопустливи кога станува збор за утврдување на индикациите за операција.
Прашањето е дека секоја операција носи ризици и несакани ефекти – има инфекции, има смртни случаи од
анестезија, од несакани ефекти на операцијата итн.
Ова е тема која исто така се дискутира широко меѓу медицинската професија.
Но други прашања можеби се уште поважни.
Имено, темата за Немезис во медицината .
Ова веќе беше објавено во 1970-тите , поставувајќи прашање дали медицината во многу
области предизвикува повеќе штета отколку корист.
И сега кога ги спомнав несаканите ефекти од лековите, постојат бројки утврдени и во Германија, од проф. Шенхофер во Бремен, и во
тоа време во САД, кои покажуваат дека во Германија приближно 50.000 луѓе умираат секоја година од несаканите ефекти
на лековите што ги земале правилно – односно не поради предозирање, ниту со самоубиствена намера или нешто слично.
Тоа беше пред да имаме коронавирус, пред да ја добиеме мРНК вакцината.
Тоа беше навистина, навистина голем проблем, каде што луѓето – има 200.000
хоспитализации поради несакани ефекти, односно од лекови.
Ова значи дека е од суштинско значење да се намали употребата на лекови со бројни несакани ефекти и да се заменат со други лекови
или супстанции кои исто така се ефикасни во лекувањето на состојбата, ги ублажуваат
симптомите и имаат помалку несакани ефекти.
Ова ме враќа на темата за холистичката медицина.
Растенијата често се многу побезбедни од многу други работи.
Секако дека ми треба конвенционална медицина, никогаш не би сакал да се откажам од неа.
Затоа сме многу, многу благодарни за работата што ја завршија интензивната нега, трауматската хирургија и така натаму.
Сепак, постои вистинска потреба да се надокнади во многу области за да се подигне свеста за алтернативи со малку
несакани ефекти и да се вклучат во првата линија на третман.
Затоа бараме здруженијата на пациенти секогаш прво да го администрираат лекот со најмалку несакани
ефекти, под услов да има иста, да речеме, ефикасност.
Значи тоа не е дозволено: таа една работа се плаќа од здравствениот осигурителен фонд, а она што
предизвикува штета и она што е, така да се каже, побезбедно, морате да ги платите сами.
Ова е медицина од втор и трет ранг, што е неетично и ги прави луѓето со помалку пари непотребно жртви на
несакани ефекти. Ова се работи што треба да се спречат.
И секој што се потсмева на хомеопатијата или на билната медицина едноставно не знае што оваа медицина може да постигне.
Да, тоа е нешто каде што би рекол дека има простор за подобрување.
Имаме многу голем проблем кога станува збор за вакцинации.
Неодамнешната студија во Америка, која сега е објавена на Фондацијата Хенри Форд покажува дека вакцинираните деца,
кои имаат многу широк распоред на вакцинации во САД, 57 проценти од нив стануваат хронично болни до 10-годишна возраст.
Во меѓувреме, 17 проценти од невакцинираните деца развиваат хронични болести до 10-годишна возраст.
Да се каже отворено, 40 проценти од децата стануваат хронично болни затоа што се вакцинирани.
Секако, со малку научно размислување, не можам да се согласам со оваа изјава, бидејќи сигурно постојат неколку придружни фактори.
Но голем број, 30 проценти, 35 проценти, може со сигурност да се каже, се разболуваат само затоа што биле вакцинирани повеќепати.
И нема студии за ефектите од комбинирани вакцини.
Воопшто не се спроведуваат никакви истражувања. Нема вистински плацебо анализи.
Тоа значи дека и овде повторно го гледаме трагата на парите. Зошто не беа направени?
Значи, на децата им се даваат лекови без да се спроведат никакви студии контролирани со плацебо.
Сметам дека ова е осудливо, како и ние во Здружението за заштита на пациентите и во Медицинското здружение.
Работите треба внимателно да се испитаат и анализираат врз основа на докази .
Со вакцинацијата против КОВИД-19, или поточно со мРНК вакцинацијата, на располагање ни е нова технологија, каде
што, да речеме, се користат мали машини за производство на протеини кои можат да предизвикаат сериозна штета на телото.
И овие мали машини беа транспортирани до сите клетки во телото преку пакувањето, липидните наночестички .
Тие продолжуваат да имаат ефект дури и по месеци и години, како што сега откриваат студии и истражувања.
Тоа значи дека им вградиле временски бомби во луѓето и им сугерирале дека тоа е вакцинација.
Ефикасноста на оваа вакцинација, како и нејзината безбедност, никогаш не е докажана.
Никогаш не штитило од инфекција. Исто така, никогаш не било предмет на истражување.
Ова стана огромен здравствен проблем, па бараме сите одобренија за овие супстанции да бидат
поништени додека сè не се разјасни како што треба.
Затоа што дури и сега сè уште повеќе луѓе умираат од несакани ефекти, иако овие вакцинации беа дадени пред две или три години.
Ова може да се утврди со анализи на крв, на ткиво и на крвни садови – на пример, ако извршите аутопсија на пациенти
со мозочен удар, тромбите ги содржат овие шилести протеини .
Според она што ни рекоа, тие всушност треба да исчезнат по 14 дена.
По две и пол години, тие сè уште се таму. Ова се наоѓа во тумори.
Значи, сето тоа исто така треба да се прегледа.
И токму таму ви треба потсетување на лиценцата.
Кога станува збор за вакцинации на деца, сите препораки всушност треба да се стават на чекање засега, така што првично ќе важи
само препораката на лекарот и, не знам, можеби и дискрецијата на родителите, додека не се потврдат резултатите од студијата.
И за да го направите тоа, мора да спроведете чисти студии.
Ова значи дека повеќе не можеме да им дозволуваме на производителите да даваат тврдења и да презентираат студии без
никој да ги проверува. Во моментов тие не се проверуваат.
Имаме орган за безбедност на лекови, Институтот "Паул Ерлих", кој слепо ги прифати спецификациите на производителот за
вакцината против КОВИД-19, не спроведе никакви проверки на сериите и не успеа да провери многу други работи.
Кога станува збор за вакцинации на деца, се пријавуваат работи, но нема проверки.
Ова е нешто каде што би рекол дека имаме што да надокнадиме кога станува збор за безбедноста на лековите.
За таа цел, неопходно е да назначиме независни експерти на сите високи здравствени власти.
Ова значи дека сите носители на одлуки кои во последните години биле активни во овие комисии, според
мое мислење, треба да бидат разрешени во овој момент.
Бидејќи може да се докаже дека секој поединец не постапил научно и не дејствувал во интерес на населението.
И во овој момент мора да се формира независен тим на експерти кој може повторно и повторно независно да ги прегледува студиите.
И, секако, неприфатливо е лобистите да влегуваат и излегуваат во ходниците на Министерството
за здравство и да им диктираат законодавство.
И тука ни требаат независни политичари за да го направат ова.
И затоа може да биде неопходно да се отстранат политичарите од овој партиски систем, да се отстранат креаторите на
здравствени политики од партискиот систем и да се заменат со експерти кои претставуваат множественост на гледишта.
Со други зборови, каде што стручноста од широк спектар на области се спојува.
Не можам да ви го покажам конечниот нацрт за тоа овде денес.
Можам само да видам дека имаме погрешни политики на многу нивоа, со лобисти кои вршат влијание на самиот врв на политиката.
Политиката одредува што највисоките здравствени власти, STIKO, PEI и RKI, треба да кажат на надворешниот свет, така да се каже.
Тоа не е наука. И тоа ги става пациентите во ризик.
И тоа не прилега на демократија, како што велат, не одразува добро на вас.
Треба да се работи за интересите на пациентите, за образование и знаење, за медицина заснована на докази.
Имам уште едно прашање. Што значи "засновано на докази"?
Да, "засновано на докази" може да се толкува на неколку начини.
Сметаме дека е разумно да се зборува за медицина заснована на докази само ако се земе
предвид искуството на секој поединечен пациент.
Докази-базирано во основа значи проценка на придобивките и штетите.
Значи, на крајот, тоа мора да биде позитивна пресметка.
Значи, сите работи имаат несакани ефекти и опасности.
Но мора да постои јасна корист за нешто да биде оправдано, морално оправдано, етички оправдано.
И ова разгледување мора да биде можно на индивидуална основа.
И потоа, на пример, еден од коосновачите на медицината заснована на докази, Дејвид Сакет.
На пример, тој јасно изјави дека постојат докази од студии.
Веќе го дискутирав проблемот дека и студиите можат да бидат манипулирани и фалсификувани.
Затоа, иако доказите од студиите се важни, тие не се единствениот одлучувачки фактор.
Понатаму, често е можно да се користат само статистички просеци.
И ако статистичкиот просек е дека некој е висок 1,70 м, а статистичкиот човек е висок
1,90 м, тогаш едноставно повеќе не се вклопуваш.
И ова е случај и со многу симптоми на болест, бидејќи резултатите од истражувањето не ја
одразуваат вистинската реалност на поединецот.
И затоа е важно да се бара индивидуалното искуство да се земе предвид, желбите на пациентот да
се вклучат, особено нивните желби и вредности.
Една личност сè уште сака нешто да се реши, другата повеќе не сака тоа.
И дека стручната експертиза на лекарот исто така се зема предвид.
Преку своите многу години професионално искуство, тој стекна искуство со A, B, C, D, E, а исто така и со овој пациент.
И ако тој сега дојде до заклучок за ова, тогаш тоа не смее да се отфрли без размислување.
Само затоа што некаде постои студија со некоја просечна вредност.
Сепак, често не е јасно дали студијата навистина ги рандомизирала причините присутни кај овој пациент .
Како што реков, имаме систематски дефицит на научно ниво затоа што рандомизацијата не се
спроведува правилно според различните причини за болест.
Случајно значи дека јас испитувам различни рамена на студијата.
Некои, така да се каже, сега имаат многу лузни, додека други воопшто немаат.
Дека прашањето за лузни е исто така опфатено, заедно со загадувањето на животната средина.
На пример, една личност има труење со жива и високи резултати , друга има алергии, а третата нема ниту еден од овие проблеми.
Треба да го разгледате на диференциран начин за да видите: добро, како различните кохортни
групи реагираат на одредени мерки за третман.
Значи, размислувањето засновано на докази мора да се разгледува на три начини.
И доказите од студијата сè уште треба да бидат предмет на понатамошно испитување,
бидејќи таму гледаме значителни недостатоци.
Ова е исто така официјално познато и веќе било предмет на големи научни конференции.
Фактот дека многу студии овде имаат методолошки недостатоци и дека е извршена очигледна
манипулација – односно фалсификации и обиди за фалсификација.
А потоа тоа се продава како наука.
Ова ги изложува пациентите на лажен концепт на наука или на лажна наука.
И така науката повеќе не е наш пријател и помагач, туку опасност со која се соочуваме.
И токму затоа, особено во областа на медицината, ни е потребна Реформација 2.0, повторувам, за да обезбедиме и
воспоставиме безбедност за луѓето и најдобар можен квалитет.
Независно од профитните интереси на одредени актери во здравствениот сектор.
Но тоа исто така би ги намалило трошоците за економијата, што би бил пожелен несакан ефект.
Може да се претпостави дека.
Сега имаме проблем што оние на власт не сакаат да се откажат од својата моќ, и малку е
веројатно дека ќе го сторат тоа доброволно.
И ако тие велат дека новите партии навистина немаат ниту тоа на својата агенда, тогаш од
нив не може да се очекува никакво подобрување.
Кој е вашиот пристап? Како населението може да влијае на ова?
Не би нацртала толку мрачна слика. Не знаеме.
Досега, мојот впечаток е дека тие не бараат доволно плуралистички совети.
Па, имам впечаток дека тие сè уште само одат кај здравствените осигурителни компании или кај фармацевтските
компании и ги слушаат сè што тие имаат да кажат, а навистина не ги слушаат пациентите.
Значи, ако ги направите гласовите на пациентите слушнат, верувам дека различни страни би биле многу отворени за ова.
И затоа е неопходно пациентите да се организираат.
Затоа постои ова здружение за заштита на пациенти наречено "Natürlich gesund werden für alle e.V."
(www.natuerlichgesundwerdenfueralle.org). Годишната членарина изнесува 30 евра.
Секако, би биле воодушевени ако многумина од оние што денес нè слушаат речат: "Добро, го
поддржуваме ова." Тоа е како еден вид здружение на пациенти.
Значи, нема директна корист од тоа, но тоа може да дојде подоцна, ако ги има многу и така натаму.
Но, добредојдени сме да ги здружиме силите и да дејствуваме заедно.
Ова значи дека ако има некој проблем што сакаме да го промениме, сите можеме истовремено да напишеме е-пошта или
сите можеме истовремено да напишеме писмо или честитка.
И тоа прави впечаток. На овој начин, жените исто така успеаја да ја вградат еднаквоста во уставот.
Тоа беше кампања со разгледници. Во ред, бројките исто така беа важни.
Ви спомнавте ова здружение за заштита на пациенти во кое луѓето можат да се регистрираат.
Дали постојат други начини да се поддржи оваа кауза?
Да, така е со Здружението за заштита на пациентите.
Можете да станете член за 30 фунти годишно, како што реков. Секој може да си го дозволи тоа.
И другата работа е дека ние во Медицинското здружение имаме копче на нашата веб-страница наречено
"Учествувај" , кое е дел од Хипократовата заклетва.
И таму можете да се пријавите за известување кога, на пример, ќе спроведеме кампањи за промовирање
подобрувања во одредена област од здравствениот систем.
И постои и можност – јас накратко ја демонстрирав овде, можеби можам да ја подигнам за
да ја видите – подготвивме список за потписи.
Значи, кога сте дома и се среќавате со пријатели, разговарајте за здравјето и за тоа колку сè е лошо или што не функционира, потоа
покажете им ја оваа петиција и замолете ги и тие да ја потпишат.
Потоа ќе бидете известени и кога ќе има уште една промоција за да се истакнат еден или два поени.
Значи, едноставно има право да биде известен.
Ова е изјава за согласност дека можеме да ја користиме адресата на е-пошта.
Да, многу ви благодарам.
Повелете.
Д-р Соња Рајц, ви благодарам за ова интервју. Ви посакувам сè најдобро и се надевам дека ќе се видиме повторно следниот пат.
Ви благодарам многу.