Gjithnjë e më shumë njerëz po zhvillojnë demencë dhe sëmundjen e Alzheimerit, rreth 1.8 milionë në
Gjermani; më shumë se 10 për qind vuajnë nga depresioni.
Dhe gjithashtu ka gjithnjë e më shumë ilaçe, kujdes, kosto dhe frikëra rreth kësaj.
Sot po flas me një specialist të mjekësisë së përgjithshme, psikoterapisë dhe trajtimit naturopatik.
Ajo është zëdhënëse e shoqatës për mbrojtjen e pacientëve "Natürlich gesund werden für
alle e.V." (Shëndet i natyrshëm për të gjithë) .
Ajo është gjithashtu drejtuese menaxhuese, bashkëthemeluese dhe zëdhënëse e shoqatës
profesionale mjekësore "Betimi i Hipokratit".
Kjo shoqatë ka vendosur si qëllim rikthimin e etikës në mjekësi.
Në shumë raste, lobimi dhe konsideratat financiare kanë marrë epërsinë.
Shpesh në dëm të pacientëve, thotë Dr Sonja Reitz. Mirë se vini në studion tonë.
Po, faleminderit shumë për ftesën. Jam shumë e lumtur që jam këtu dhe shpresoj të mund të kontribuoj diçka
në këtë temë, e cila është me interes për shumë njerëz.
Po. Dr. Reitz, ju gjithmonë flisni për qëndrueshmëri kur bëhet fjalë për shërim.
Çfarë mendoni se po shkon keq, për shembull në lidhje me demencën?
Po, ju tashmë keni përfshirë fjalën kyçe në pyetjen tuaj.
Fakti është se, shumë shpesh, kujdesi shëndetësor nuk ka të bëjë me shërimin.
Dhe pikërisht për këtë arsye, qëndrueshmëria nuk është e garantuar në sektorin e kujdesit shëndetësor.
Për të mundësuar që një person të bëhet i shëndetshëm, së pari duhet të hiqet çdo gjë që e bëri të sëmurë.
Dhe nëse askush nuk është i interesuar për këtë, atëherë është e qartë se mund të bëhet, le të themi, një sëmundje kronike që
përsëritet vazhdimisht, nëse nuk pyes për shkaqet dhe nuk i trajtoj ato, ose nëse madje nuk i mësoj shkaqet
njerëzve, studentëve, gjatë studimeve të tyre mjekësore.
Shumë mjekë të përgjithshëm tani do ta mohonin se natyrshëm pyesin për shkaqet.
Mund ta shpjegosh më hollësisht? Pse ke arritur në atë përfundim?
Po, mirë, siç jeni padyshim të vetëdijshëm, nivelet e kolesterolit shpesh synohen nga mjekët e përgjithshëm si shkak i
sëmundjes, sikur të ishin vetë fajtorët, për të thënë kështu.
Ekziston literaturë dhe dëshmi të mjaftueshme që sugjerojnë se nivelet e kolesterolit nuk janë një shkak, por në më të mirën
një simptomë e A-së ose B-së, dhe nuk shkaktojnë sëmundje vetë.
Shkaqet e vërteta qëndrojnë diku tjetër dhe shpesh anashkalohen.
Për t'u kthyer te pyetja juaj për demencën, po, edhe kjo është pjesë e saj.
Dementia është vetëm një simptomë që dikush nuk mund të kujtojë më gjëra, që dikush mund të ketë luhatje të
humorit që nuk mund t'i shpjegojë fare, ose që të afërmit e tij nuk mund t'i shpjegojnë.
Kjo gjithashtu mund të ketë shumë shkaqe, ashtu si depresioni.
Dhe shkaqet nuk hetohen në mënyrë sistematike.
Do të doja vetëm të jepja disa shembuj, nëse është në rregull.
Për shembull, dihet mirë, dhe është botuar gjithashtu në British Medical Journal, se mbi 20 për qind e njerëzve mbi
moshën 60 vjeç kanë një çrregullim të thithjes së vitaminës B12.
Vitamina B12 nuk është thjesht ndonjë vitaminë; ajo është e rëndësishme për të menduar, për sistemin imunitar,
për përqendrim dhe gjithashtu për mirëqenien emocionale.
Nëse mjekët nuk e kontrollojnë këtë vitaminë gjatë ekzaminimeve të zakonshme të skriningut ,
një mungesë do të mbetet natyrisht pa u vënë re.
Pastaj ka një mori barnash që kontribuojnë në mosabsorbimin e B12, edhe nëse e konsumoni në sasi të mjaftueshme.
Pra, kemi disa faktorë të tjerë që do të çonin në një mungesë të tillë të vitaminës B12. As ata nuk merren parasysh.
Pra, rrezikoj Alzheimerin, demencën dhe, rastësisht, depresionin kur bëhet fjalë për mungesën e vitaminës B12.
Po, do të duhej të thuhej se, në interes të pacientëve, çdo kompani sigurimesh shëndetësore duhet të ketë
interesin më të madh për të skrinuar në mënyrë sistematike nivelet e vitaminës B12 nga mosha 50 vjeç e tutje.
Megjithatë, nivelet e gjakut nuk janë të mjaftueshme; duhet të kryhen teste të urinës, pasi
ka parametra që ofrojnë një tregues më të saktë.
Dhe më pas merrni masa parandaluese të synuara për të ndaluar zhvillimin e sëmundjeve
kronike dhe serioze, si anemia dhe depresioni.
Një mungesë e vitaminës B12 mund të çojë gjithashtu në depresion të rëndë dhe madje edhe në çrregullime psikotike.
Rastësisht, kjo vlen edhe për një numër të madh njerëzish që tani ndjekin një dietë vegjetariane ose
vegane dhe nuk i kushtojnë mjaftueshëm vëmendje kësaj.
Pra, ka mjaft persona që janë shumë, shumë të vetëdijshëm për këtë dhe gjithashtu marrin suplemente dietike.
Por të tjerë mendojnë se mjafton të ushqehen vetëm me bimë, dhe atëherë mungesa e B12 është e pashmangshme.
Dhe për këtë arsye ajo që sapo thashë vlen edhe për të rinjtë, për gratë, veçanërisht për
gratë shtatzëna, të cilat kanë nevoja të shtuar.
Dhe ky është një shembull i tillë. Për më tepër, ka edhe shkaqe të tjera të zakonshme të
sëmundjes që thjesht nuk merren në konsideratë.
Rezultati është se sëmundjet kronike po bëhen gjithnjë e më të zakonshme, dhe kujdesi
shëndetësor po bëhet gjithnjë e më i shtrenjtë.
Asgjë nga kjo nuk është në interesin më të mirë të pacientëve. Por kujt i shërben kjo?
Dhe nuk ka nevojë të thuhet se industria farmaceutike përfiton veçanërisht nga sa më shumë
pacientë kronikë afatgjatë që të jetë e mundur.
Dhe tani njeriu pyet veten, a është vërtet kështu?
Në romanet kriminale gjithmonë thonë të ndjekësh gjurmët e parave. A është vërtet kështu?
Dhe nëse e shikoni më nga afër, mund të shihni se fillon gjatë studimeve të tyre, që mjekët, profesionistët
mjekësorë dhe studentët trajnohen në mënyrë sistematike për të zhvilluar reflekse sipas motit:
Kjo simptomë e këtij medikamenti, kjo simptomë e këtij medikamenti.
Dhe të menduarit shkakësor, të menduarit logjik, atë që na mësoi vërtet Iluminizmi, domethënë të pyesim për shkaqet
dhe më pas t'i eliminojmë ato për të arritur efekte të qëndrueshme dhe afatgjata, po humbet gradualisht.
Shto kësaj larjen e trurit që pësojnë shumica e mjekëve kur marrin katër ose pesë broshura të shkëlqyera në javë,
natyrisht falas, të cilat në thelb u mësojnë atyre se çfarë duhet të mendojnë për pjesën tjetër të jetës së tyre.
Pra, ka tregues se industria farmaceutike ushtron ndikim që në një fazë shumë të hershme, me profesorë që marrin financime
nga palë të treta nga industria farmaceutike – dhe nëse nuk arrihen rezultatet e dëshiruara, studimi nuk publikohet.
Ne jemi të njohur me të gjitha këto probleme, kështu që mbeten të dyshuarit e zakonshëm.
Pra, duhet të thuhet se, në formën e tij aktuale, kjo nuk i shërben kryesisht interesave të
pacientëve në sistemin e kujdesit shëndetësor.
Dhe kjo është një situatë shumë, shumë e vështirë, një situatë shumë e keqe, të cilën duhet ta ndryshojmë me urgjencë.
Nëse vlerat janë të rëndësishme për ne, nëse vlerat humanitare janë të rëndësishme për ne, duhet të
krijojmë një sistem shëndetësor të orientuar nga pacienti.
Dhe nuk do të ketë sukses për sa kohë vendimmarrësit nuk janë të njohur me sistemin e kujdesit shëndetësor,
përmbajtjen e tij dhe gabimet në atë përmbajtje, dhe marrin vendime thjesht politike ose thjesht financiare.
Flitet vazhdimisht për anën e të ardhurave të fondeve të sigurimit shëndetësor, për rritjet e kontributeve e kështu me radhë.
Por rritjet e kontributeve nuk e bëjnë mjekësinë më të mirë.
Çdo periudhë legjislative flitet për uljen e kostove në sistemin e kujdesit shëndetësor – pastaj hartohen
buxhetet, pastaj futen tarifa fikse që mjekët marrin.
Por edhe kjo kontrollohet. A mund ta shpjegoni më hollësisht?
Po, fatkeqësisht është kështu, jeni absolutisht e drejtë.
Pra, ne shohim në tariforët e shërbimeve një pagim të konsiderueshëm më të ulët për mjekësinë e biseduar.
Megjithatë, të flasësh për mjekësinë nuk është e lehtë. Unë nuk të them thjesht çfarë të bësh. Të flasësh për mjekësinë
do të thotë së pari të zbulosh se si ka ardhur sëmundja.
Çfarë ndodhi? Çfarë përjetove? A pati ndonjë tronditje? A pati ndonjë operacion?
A ka ndonjë shenjë? A ka pasur ndonjë problem me shërimin e plagëve?
Për shembull, shumë njerëz nuk e dinë se plagët mund të jenë një shkak i rëndësishëm i
sëmundjes, sepse ato ndërpresin meridianët .
Problemi me meridianët është se mjekët nuk mësojnë për ta gjatë studimeve të tyre.
Gjatë studimeve të tyre, mjekët nuk mësojnë në mënyrë sistematike se cilët meridianë në trup kryejnë çfarë funksioni dhe
cilat janë pasojat nëse këputen ose bllokohen energjetikisht.
Kjo do të thotë se mungesa e njohurive në mjekësinë holistike gjithashtu ndikon në cilësinë e mjekësisë.
Prandaj i bëjmë thirrje shoqatave të pacientëve dhe shoqatave mjekësore, për shembull, që të integrojnë më fuqishëm mjekësinë
holistike, sepse njohuritë që ajo ofron mund të parandalojnë shumë, shumë raste
dhimbjesh dhe sëmundjesh kronike, për shembull.
Megjithatë, një mjek i përgjithshëm do të argumentojë se meridianët nuk ekzistojnë sepse
nuk mund të gjendet asnjë korrelat fiziologjik .
Pra, nuk ka asnjë meridian që e përfaqëson atë.
Do të preferoja të mos e hapja atë diskutim sot. Ajo që po thoni nuk është e saktë.
Vetëm sepse mjeku i përgjithshëm thotë kështu, nuk do të thotë që është e vërtetë.
Gjatë studimeve të tyre, mjekët e përgjithshëm mësohen vazhdimisht se duhet të besojnë në homeopati ose në
meridiane ose në çdo gjë tjetër, por kjo është budallallëk.
Kjo është thjesht budallallëk. Është provuar shkencërisht se potencat e larta janë efektive dhe se ligji i të
ngjashmëve funksionon, që do të thotë se homeopatía është vërtetuar në aspektin e parimeve dhe rezultateve të saj .
Ashtu si në akupunkturë, ku meridianët e akupunkturës, për shembull, tregojnë përçueshmëri
të ndryshuar, studiuesit rusë kanë zbuluar se
Të gjitha këto janë shkencërisht të provuara.
Vetëm që nuk përfshihet në studime mjekësore.
Kjo do të thotë se studimet mjekësore nuk janë më shkencore, nuk janë më vërtet shkencore, por më
tepër një lloj "akti trajnimi", thuajse mund të thuhet.
Nuk dua ta them shumë hapur, por fakti është se studentët nuk po mësojnë atë që duhet të dinë për t'i
mbajtur njerëzit të shëndetshëm ose për të trajtuar sëmundjet në shkakun e tyre themelor.
Prandaj na duhet një reformë, përfshirë edhe në studimet mjekësore, që adreson shkaqet rrënjësore.
Ne folëm për qëndrueshmërinë në fillim.
Pra, a nuk është trajtimi i simptomave një zgjidhje afatshkurtër?
Po, trajtimi i simptomave është i qëndrueshëm nëse, për shembull, keni eliminuar shkakun.
Kjo do të thotë që ke pësuar një aksident, aksidenti ka ndaluar.
Pastaj trajtimi i simptomave, trajtimi i kockës së thyer, i lëkurës së gërvishtur, çfarëdo qoftë,
është jashtëzakonisht i dobishëm dhe shumë ndihmues.
Orientimi ndaj simptomave është i përshtatshëm kur shkaku ka pushuar së ekzistuari.
Por nëse, për shembull, vuani nga stresi ekzistencial kronik dhe keni dhimbje stomaku si pasojë,
dhe pastaj thjesht merrni një ilaç për stomakun...
Dhe pastaj ndalon ta marrësh dhe përsëri ke dhimbje barku – sepse shkaku, natyrisht, nuk ka ikur.
Pra, nëse nuk eliminoni shkaqet, simptoma do të mbetet.
Dhe natyrisht, nuk është gjithmonë aq e lehtë sa po e bëj të duket.
Ndonjëherë keni edhe sëmundje multifaktoriale, që do të thotë se mund të keni katër ose pesë shkaqe njëkohësisht.
Dhe pastaj, natyrisht, duhet të kërkoni shkaqet rrënjësore dhe t'i trajtoni.
Dhe pastaj gjithashtu keni efekte më të mëdha në shërimin e qëndrueshëm afatgjatë.
Mund ta them këtë nga më shumë se 30 vjet përvojë praktike.
Unë specializohem në trajtimin e sëmundjeve kronike, të cilat, natyrisht, kanë kaluar nëpër shumë vështirësi dhe kanë ndjekur të
gjithë programin mjekësor konvencional, por ai nuk i ka ndihmuar.
Dhe pastaj unë bëj, nuk e di, ndonjë terapi me shenja, dhe pastaj problemi zgjidhet
përgjithmonë brenda, le të themi, tre çerekë ore.
Epo, mund t'ju jap një shembull të një pacienteje që erdhi tek unë me depresion, çrregullime të gjumit dhe
psikoneurozë të dyshuar , e cila më parë kishte pësuar dy operacione në mushkëritë e saj.
Mjekët nuk e morën seriozisht dhe i trajtuan me ilaçe psikoaktive, i dërguan në një pavion psikiatrik – psikosomatikë, etj.
Unë trajtova plagët nga kjo operacion në mushkëri në mënyrë të përshtatshme dhe adresova traumën që pacienti kishte pësuar si
pasojë e mosmarrjes seriozisht nga mjekët – gjë që, rastësisht, është gjithashtu një traumë që mund të çojë në sëmundje.
Kjo është diçka që duhet ta mbash mend. Mjekët nuk kanë gjithmonë të drejtë, as psikoterapistët.
Po, depresioni nuk duhet domosdoshmërisht të shkaktohet nga një konflikt neurotik ose diçka e
ngjashme. Ai gjithashtu mund të ketë shkaqe të tjera.
Dhe atje, siç thashë, pashë plagët dhe trajtova traumën.
Kjo zgjati tre çerekë ore, dhe pastaj ajo u kthye në punë pas tre javësh.
Dhe duhej t'i ishte dhënë pension i parakohshëm. Kështu e keqe ishte situata.
Epo, thjesht doja të thoja se mjekësia holistike ka shumë zgjidhje.
Dhe sistemi mjekësor në tërësi do të bëhej shumë, shumë më efektiv dhe gjithashtu më i lirë nëse kjo do të
përdorej në mënyrë sistematike dhe të orientuar nga shkaqet.
Pra, jo vetëm mjekësi holistike për hir të mjekësisë holistike.
Mjekësia holistike kërkon shumë shkaqe të sëmundjes. Ajo kërkon helmimin nga metalet e rënda dhe i largon ato.
Dhe sa njerëz humbin aritminë kardiake sepse kanë eliminuar metalet e rënda?
Sa njerëz mund të mbesin shtatzënë njëkohësisht kur më parë ishin infertilë?
Sepse ato heqin metalet e rënda. Këto janë vetëm disa shembuj.
Elektrosmog është një çështje tjetër – një që sot merret shumë lehtë.
Megjithatë, ka edhe studime që tregojnë se tumorët e trurit janë në rritje, incidenca e kancerit po rritet, problemet
e përqendrimit tek fëmijët po bëhen më të zakonshme, dhe se kjo varet nga përdorimi i telefonave celularë.
Pra, thjesht doja të them se ka shumë, shumë shembuj.
Cilat shkaqe të tjera të sëmundjes janë të rëndësishme, por shpesh të neglizhuara? Çrregullimi i stresit pas-traumatik.
Ka një pikë shumë të rëndësishme këtu: njerëzit nuk e kuptojnë se kur janë nën anestezi, për shembull, trupi i
tyre ende ndjen dhimbje, thjesht nuk e perceptojnë atë.
Po, dhe ndonjëherë anestezia nuk është mjaft e thellë, gjë që mund të çojë në çrregullim të stresit
pas-traumatik, i cili gjithashtu mund të shkaktojë sëmundje kronike, si mendore ashtu edhe fizike.
Dhe të gjitha këto gjëra mund t'u mësohen njerëzve, do të thoja, studentëve.
Nuk më duhet shumë kohë për të thënë thjesht se mund ta zbuloni këtë duke bërë këtë dhe atë;
thjesht duhet të merrni historikun mjekësor .
Dhe tani, duke u kthyer te pyetja juaj, nëse sistemi i tarifave pengon mjekët të marrin historitë e pacientëve që në fillim,
dhe nëse trajnimi mjekësor i pengon mjekët të mësojnë për shkaqet, atëherë po, qëndrueshmëria nuk është e garantuar.
Prandaj them se kemi kursime të mëdha, të mëdha, në miliarda, nëse do të integronim shkaqet në studime mjekësore dhe
trajtime në kabinetet e mjekëve, dhe mjekësia holistike është pjesë e kësaj; pa të, nuk do të funksionojë.
Por kjo është një lajm i mirë në vetvete, që kostot mund të reduktohen vërtet dhe
pacientët mund të përfitojnë nga përparësi shtesë.
Le të kthehemi përsëri te psikosomatika.
Kjo është në thelb karta e fundit që luan mjeku kur të gjitha diagnostikat e tij dhe njohuritë mjekësore konvencionale
dështojnë; atëherë bëhet fjalë për një rast psikosomatik.
Po, e kuptoni që po flisni me një specialist të mjekësisë psikosomatike dhe psikoterapeutike.
Mirë, kështu që edhe një herë me të drejtë po prek një pikë të dhimbshme.
Thjesht kështu është: psikoterapistët, qofshin psikologë apo mjekë të psikoterapisë, mësojnë se kur kanë një sindromë
depresive, duhet të kërkojnë konfliktet, apo çfarëdo tjetër.
Ajo që ke harruar ose që nuk të është thënë është se shpesh pas kësaj qëndrojnë shkaqe fizike.
Dhe kjo nuk është vetëm hipertiroidizëm, kjo është ajo që mjeku i përgjithshëm di dhe për të cilën kontrollon.
Por mungesa e B12, mungesa e acidit folik , mungesa e B6, çrregullimi i stresit pas-traumatik, helmimi me metale të rënda.
Si shumë pacientë në praktikën time, kam pasur pacientë që zhvilluan çrregullime obsesiv-kompulsive sepse ishin
helmuar me merkuri, ose epilepsi sepse ishin helmuar me merkuri.
Dhe e gjithë kjo mund të trajtohet, madje edhe në mënyrë të përhershme dhe kronike, dmth të shërohet, përmes detoksifikimit.
Pra, këto janë pikat e rëndësishme ku them se mjekësia po shikon larg, larg, larg, larg, larg...
Ka edhe pika të tjera ku ajo gjithashtu shikon diku tjetër.
Por kjo mund të arrijë nivele krejtësisht të ndryshme, për shembull, te tema e perceptimit jashtë trupit.
Po, kjo mund të jetë pak jashtë fushës së kësaj diskutimi, por dua vetëm ta prek shkurtimisht.
Ka disa fenomene që mijëra njerëz i kanë përjetuar, të cilat mjekësia thjesht nuk mund t'i
shpjegojë, dhe, duke mos i shpjeguar, thjesht i injoron.
Njerëzit thjesht shikojnë diku tjetër, sikur të mos ishte aty.
Sikur të ishim në Mesjetë dhe të mos kishim pasur Iluminizmin, dhe të mos kishte vërtet asnjë nevojë për të sqaruar
kontradiktat me sistemin mbizotërues të mësimit, me gamën mbizotëruese të hipotezave, dhe për të zgjeruar hipotezat .
Kjo nevojitet urgjentisht dhe ka qenë prej kohësh e vonuar në mjekësi.
Kjo gjithashtu prek temat e dhurimit të organeve, heqjes së organeve, përcaktimit të vdekjes, etj.
Pra, një kontekst tjetër në të cilin them se na duhet një Reformë 2.0 në mjekësi, në mënyrë që pacientët të jenë më mirë.
Na duhen njerëz të përkushtuar që do ta çojnë përpara këtë, sepse politikanët nuk i dëgjojnë
kërkesat e pacientëve kur ato paraqiten nga individë.
Po, nëse i telefonon dhe u thua: "Unë di diçka, a nuk donit të kursenit tre miliardë euro në vit?"
Pastaj ai e injoron gjithsesi sepse të tjerët i thonë: Ne nuk po e bëjmë, ne nuk po e bëjmë.
Por nëse ndoshta një milion pacientë mbushin kutinë postare të këtij politikani, ose grupi parlamentar apo partitë përkatëse
ngrisin të gjitha zërat njëkohësisht dhe formulojnë një kërkesë, atëherë ka shumë më tepër
gjasa të dëgjohet, sepse atëherë njerëzit kuptojnë:
Mirë, zgjedhjet e ardhshme mund të jenë të ngushta.
A duam vërtet t'u bëjmë të qartë këtyre njerëzve se do të vazhdojmë t'i injorojmë, apo duam t'i marrim seriozisht?
Dhe për këtë arsye them se njerëzit duhet të organizohen, të bashkojnë forcat dhe të bëjnë të dëgjohet zëri i tyre.
Para se të kalojmë te ajo, përmende partitë.
Si është e mundur kjo? Tani ka mjaft lojtarë të rinj në treg, për të thënë kështu. A e dinë ata këtë?
Mendoj se partitë e reja ende u mungon ekspertiza e mjaftueshme në këtë fushë.
Nuk dua të them se mungon vullneti; nuk do të doja ta shprehja kështu.
Ka padyshim shenja që ata duan t'i marrin më seriozisht interesat e qytetarëve.
Por ende mungon pak ekspertizë për të integruar vërtet këtë njohuri nga mjekësia holistike, e cila në të vërtetë
përmirëson mjekësinë në një mënyrë të orientuar nga shkaqet.
Sepse, edhe një herë, ideja qendrore është: nuk mund të ketë shërim nëse shkaku vazhdon të ekzistojë.
Nuk është e mundur asnjë kurë e përhershme.
Prandaj na duhet të ristrukturrojmë sistemin e kujdesit shëndetësor në një mënyrë që adreson shkaqet rrënjësore.
Kjo vlen edhe për shkencën, ku gjithashtu kemi gabimet përkatëse.
Dhe kodi ICD gjithashtu.
Ti e di që kodet diagnostike të mjekëve janë thjesht të orientuara nga simptomat.
Thjesht shkruan "gastrit" – nuk shkruan "gastrit për shkak të ankthit ekzistencial" apo
diçka të tillë. Po, kështu që nuk ka lidhje.
Dhe në këtë aspekt, kërkimi që kryhet shpesh është i mangët, pasi nuk bën dallim midis shkaqeve dhe
për pasojë nuk gjen atë që i përshtatet kësaj shkak.
Atëherë do të gjesh vetëm diçka që shkon me gjithçka njëherësh.
Dhe kjo zakonisht është më toksike.
Dhe pastaj përsëri kam çështjen e efekteve anësore dhe dëmeve pasuese.
Pra, po thua se është një gabim sistematik që përhapet në mjekësi?
Po, të paktën një. Pra, nëse merrni gabimin sistematik të orientimit të shkakut, kemi një.
Tjetri quhet keqmenaxhim në sistemin e kujdesit shëndetësor.
Pra, keqmenaxhimi financiar, për të cilin asgjë nuk po paguhet.
Ajo që ndihmon, ajo që vërtet shëron, nuk paguhet.
Gjërat që kanë pak efekte anësore përjashtohen.
Çdo gjë që ka efekte anësore është e kufizuar.
Ende lejohet që konsulentët e lartë të kenë kontrata bonusi – kjo do të thotë se ata marrin shpërblim shtesë
për trajtime veçanërisht të shtrenjta, ndërsa procedurat më pak të shtrenjta nuk paguhen.
Pra, ka disa gabime sistematike që bëjnë që pacientët të mos marrin atë që është vërtet i mirë për ta.
Prandaj, në lidhje me shoqatën mjekësore dhe rivendosjen e etikës në mjekësi:
Fokusi duhet të jetë në sigurimin që pacienti të marrë trajtimin më të mirë të mundshëm, bazuar
në të gjithë njohuritë në dispozicion të mjekut.
Dhe jo sepse ai fiton më shumë ose më pak para për këtë.
Prandaj është e nevojshme të kërkohet që të gjitha procedurat mjekësore të paguhen njësoj, pavarësisht metodës së përdorur.
Dhe mjeku duhet të vendosë se cila metodë duhet të përdoret.
Dhe që ai të jetë në gjendje të marrë atë vendim, ai duhet gjithashtu të trajnohet në të
gjitha metodat. Jo vetëm tre nga pesë ose gjashtë.
Prandaj na nevojitet me të vërtetë një Reformë 2.0 në kujdesin shëndetësor për ta bërë atë më të përballueshëm, më të
qëndrueshëm, më të orientuar drejt pacientit dhe – ja ku vjen një tjetër pikë shumë e rëndësishme – më të sigurt.
Po, siguria është një çështje e rëndësishme. Ku shihni hapësirë për përmirësim?
Po, kjo është bërë një çështje shumë e rëndësishme sepse ka shumë për të kompensuar në disa fusha.
Pra, zyrtarisht është e vërtetë që shumë më shumë njerëz në Gjermani i nënshtrohen operacioneve kirurgjikale sesa në
vendet fqinje të mirëindustrializuara, për shembull në ije, etj.
Kjo do të thotë që ne, natyrisht, jemi pak më bujarë kur bëhet fjalë për përcaktimin e indikacioneve për kirurgji.
Pyetja është se çdo operacion ka rreziqe dhe efekte anësore – ka infeksione, ka vdekje nga
anestezia, nga efektet anësore të operacionit, etj.
Kjo është një temë që gjithashtu diskutohet gjerësisht mes profesionistëve mjekësorë.
Por çështje të tjera janë ndoshta edhe më të rëndësishme.
Konkretisht, tema e Nemesis-it në mjekësi .
Kjo ishte tashmë e botuar në vitet 1970 , duke vënë në dyshim nëse mjekësia shkakton më shumë dëm sesa dobi në shumë fusha.
Dhe tani që kam përmendur efektet anësore të medikamenteve, ka shifra që janë përcaktuar si në Gjermani, nga Prof. Schönhofer në
Bremen, ashtu edhe në atë kohë në SHBA, që tregojnë se në Gjermani rreth 50,000 njerëz vdesin çdo vit nga efektet
anësore të medikamenteve që i kanë marrë si duhet – dmth jo në mbidozë, jo me qëllim vetëvrasës apo diçka të tillë.
Kjo ishte para se të kishim koronavirusin, para se të merrnim vaksinën mRNA.
Ishte një çështje vërtet, vërtet e madhe, ku njerëzit – ka 200,000 pranimet në spitale për shkak
të efekteve anësore, domethënë nga medikamentet.
Kjo do të thotë se është thelbësore të reduktohet përdorimi i barnave me shumë efekte anësore dhe t'i zëvendësohen me barna ose
substanca të tjera që gjithashtu janë efektive në trajtimin e gjendjes, lehtësojnë simptomat dhe kanë më pak efekte anësore.
Kjo më kthen te tema e mjekësisë holistike.
Bimët shpesh janë shumë më të sigurta se shumë gjëra të tjera.
Sigurisht që kam nevojë për mjekësinë konvencionale, nuk do të doja kurrë ta heqja qafe.
Prandaj jemi shumë, shumë mirënjohës për punën e bërë nga mjekësia e kujdesit intensiv, kirurgjia e traumës, etj.
Megjithatë, ekziston një nevojë reale për të përmirësuar shumë aspekte, në mënyrë që të rritet ndërgjegjësimi
për alternativat me pak efekte anësore dhe t'i përfshijë ato në linjën e parë të trajtimit.
Prandaj ne kërkojmë që shoqatat e pacientëve gjithmonë të administrojnë së pari ilaçin me sa më pak efekte
anësore, për sa kohë që ka të njëjtën, le të themi, efektivitet.
Pra, kjo nuk lejohet; ajo gjë paguhet nga fondi i sigurimeve shëndetësore, gjëja që shkakton dëmin, ndërsa gjëja më
e sigurt, për t'u shprehur kështu, duhet ta paguash vetë.
Kjo është mjekësi e nivelit të dytë dhe të tretë, e cila është joetike, duke i bërë njerëzit me pak para viktima të
efekteve anësore pa nevojë. Këto janë gjëra që duhet të ndalen.
Dhe kushdo që tall homeopatinë ose mjekësinë bimore, thjesht nuk e di se çfarë mund të arrijë kjo mjekësi.
Po, kjo është diçka ku do të thoja se ka vend për përmirësim.
Ne kemi një problem shumë të madh kur bëhet fjalë për vaksinimet.
Studimi i fundit në Amerikë, i cili tani është publikuar i Fondacionit Henry Ford tregon se fëmijët e vaksinuar, të cilët
kanë një kalendar shumë të gjerë vaksinimesh në SHBA, 57 për qind e këtyre fëmijëve sëmuren kronikisht deri në moshën 10 vjeç.
Ndërkohë, 17 për qind e fëmijëve të pavaksinuar zhvillojnë sëmundje kronike deri në moshën 10 vjeç.
Për ta thënë hapur, 40 për qind e fëmijëve sëmuren kronikisht sepse janë vaksinuar.
Sigurisht, me pak mendim shkencor, nuk mund t'i bashkohem kësaj deklarate, sepse padyshim ka disa faktorë shoqërues.
Por një numër i madh, 30 për qind, 35 për qind, mund të thuhet me siguri, sëmuren vetëm sepse janë vaksinuar disa herë.
Dhe nuk ka studime mbi efektet e vaksinimeve të kombinuara.
Nuk po bëhet fare asnjë kërkim. Nuk ka analiza të vërteta të placebo-s.
Kjo do të thotë që edhe këtu shohim përsëri gjurmët e parave. Pse nuk u bënë?
Pra, fëmijëve po u jepen ilaçe pa kryer asnjë studim të kontrolluar me placebo.
Unë e konsideroj këtë të papranueshme, ashtu si edhe ne në Shoqatën për Mbrojtjen e Pacientëve dhe Shoqatën Mjekësore.
Gjërat duhet të shqyrtohen dhe analizohen me kujdes bazuar në prova .
Me vaksinimin kundër COVID-19, ose më saktë vaksinimin me mRNA, kemi një teknologji të re në dispozicion, ku, le
të themi, përdoren makina të vogla për të prodhuar proteina që mund të shkaktojnë dëm serioz në trup.
Dhe këto makina të vogla u transportuan në të gjitha qelizat e trupit përmes paketimit, nanopartikujve lipidikë .
Ato vazhdojnë të kenë efekt edhe pas muajsh e viteve, siç po zbulojnë tani studimet dhe kërkimet.
Kjo do të thotë se ata i kanë implantuar bomba me kohë në njerëz dhe u sugjeruan atyre se ishte një vaksinim.
Efikasiteti i këtij vaksinimi, si dhe siguria e tij, nuk është dëshmuar kurrë.
Ai kurrë nuk ka mbrojtur kundër infeksionit. Ai gjithashtu kurrë nuk ka qenë subjekt i kërkimit.
Kjo është bërë një problem i madh shëndetësor, prandaj ne kërkojmë që të tërhiqen të gjitha miratimet për
këto substanca derisa gjithçka të jetë sqaruar siç duhet.
Sepse edhe tani, më shumë njerëz po vdesin ende nga efektet anësore, edhe pse këto
vaksina u administruan dy ose tre vjet më parë.
Kjo mund të përcaktohet me teste gjaku, teste të indeve, teste vaskulare – për shembull, nëse kryeni një autopsi te pacientët
me goditje në tru, trombe përmbajnë këto proteina gjembash .
Sipas asaj që na thanë, ato në fakt duhet të zhduken pas 14 ditësh.
Pas dy vjet e gjysmë, ata janë ende aty. Kjo gjendet në tumore.
Pra, e gjithë kjo duhet të rishikohet gjithashtu.
Dhe aty ju nevojitet rikthimi i licencës.
Kur bëhet fjalë për vaksinimet e fëmijëve, të gjitha rekomandimet duhet të pezullohen për momentin, në mënyrë që fillimisht të vlejë
vetëm rekomandimi i mjekut dhe, nuk e di, ndoshta edhe diskrecion i prindërve, derisa të konfirmohen rezultatet e studimit.
Dhe për ta bërë këtë, duhet të kryeni studime të pastra.
Kjo do të thotë që nuk mund t'u lejojmë më prodhuesve të bëjnë pretendime dhe të paraqesin studime pa askënd
që t'i kontrollojë. Aktualisht, ato nuk po kontrollohen.
Ne kemi një autoritet për sigurinë e barnave, Institutin Paul Ehrlich, i cili, në rastin e vaksinimit kundër COVID-19,
pranoi verbërisht specifikimet e prodhuesit dhe nuk kreu asnjë kontroll të serive apo verifikime të shumë gjërave të tjera.
Kur bëhet fjalë për vaksinimet e fëmijëve, raportohen gjëra, por nuk ka kontrolle.
Kjo është diçka ku do të thoja se kemi ende shumë për të bërë kur bëhet fjalë për sigurinë e barnave.
Për ta arritur këtë, është e nevojshme që të emërojmë ekspertë të pavarur në të gjitha autoritetet e larta shëndetësore.
Kjo do të thotë se të gjithë vendimmarrësit që kanë qenë aktivë në këto komitete në vitet e fundit,
sipas mendimit tim, duhet të shkarkoheshin në këtë pikë.
Sepse mund të provohet se secili individ nuk ka vepruar shkencërisht dhe nuk ka vepruar në interes të popullatës.
Dhe në këtë pikë, duhet të formohet një ekip i pavarur ekspertësh që mund të rishikojë
studimet në mënyrë të pavarur dhe të përsëritur.
Dhe, natyrisht, është e papranueshme që lobistët të hyjnë e të dalin në korridoret e Ministrisë së
Shëndetësisë, duke u diktuar atyre legjislacionin.
Edhe këtu na duhen politikanë të pavarur për ta bërë këtë.
Dhe për këtë arsye mund të jetë e nevojshme të hiqen politikanët nga ky sistem partiak, të hiqen vendimmarrësit në
politikën shëndetësore nga sistemi partiak dhe të zëvendësohen me ekspertë që përfaqësojnë një shumicë pikëpamjesh.
Me fjalë të tjera, aty ku ekspertiza e specialistëve nga një gamë e gjerë fushash bashkohet.
Nuk mund t'ju tregoj draftin përfundimtar për këtë këtu sot.
Unë mund të shoh vetëm që kemi politika të gabuara në shumë nivele, me lobistë që ushtrojnë ndikim në majat e politikës.
Politika përcakton se çfarë duhet të thonë autoritetet më të larta shëndetësore, STIKO, PEI dhe
RKI, për botën e jashtme, për të thënë kështu.
Nuk është shkencë. Dhe kjo i vë pacientët në rrezik.
Dhe kjo nuk i shkon një demokracie, siç thonë, nuk reflekton mirë për ju.
Duhet të jetë për interesat e pacientëve, për edukim dhe dije, për mjekësinë e bazuar në prova.
Kam një pyetje tjetër. Çfarë do të thotë "i bazuar në prova"?
Po, e bazuar në prova mund të interpretohet në mënyra të ndryshme.
Ne besojmë se është e arsyeshme të flasim për mjekësinë e bazuar në prova vetëm nëse
merret parasysh përvoja e pacientit individual.
E bazuar në prova në thelb do të thotë të vlerësosh përfitimet dhe dëmet.
Pra, në fund, duhet të jetë një llogari pozitive.
Pra, të gjitha gjërat kanë efekte anësore dhe rreziqe.
Por duhet të ketë një përfitim të qartë që diçka të jetë e justifikueshme, moralishte e
justifikueshme, etikisht e justifikueshme.
Dhe kjo duhet të jetë e mundur në bazë individuale.
Dhe pastaj, për shembull, ekziston një nga bashkëthemeluesit e mjekësisë së bazuar në prova, David Sackett.
Për shembull, ai deklaroi qartë se ka prova nga studimet.
Unë tashmë kam diskutuar problemin që studimet gjithashtu mund të manipulohen dhe falsifikohen.
Prandaj, megjithëse dëshmitë e studimit janë të rëndësishme, ato nuk janë faktori i vetëm vendimtar.
Për më tepër, shpesh është e mundur vetëm të përdoren mesatare statistikore.
Dhe nëse mesatarja statistikore është që dikush është 1.70 m i gjatë, ndërsa burri statistikor
është 1.90 m, atëherë thjesht nuk përshtatesh më.
Dhe kjo është gjithashtu rasti me shumë simptoma të sëmundjes, pasi rezultatet e studimit nuk
pasqyrojnë realitetin e vërtetë për individin.
Dhe për këtë arsye është e rëndësishme të kërkohet që përvoja individuale të merret gjithashtu parasysh, që
dëshirat e pacientit të merren gjithashtu parasysh, veçanërisht dëshirat dhe vlerat e tyre.
Një person ende dëshiron që diçka të merret në dorë, tjetri nuk e dëshiron më këtë.
Dhe që ekspertiza profesionale e mjekut gjithashtu merret parasysh.
Gjatë shumë viteve të tij të përvojës profesionale, ai ka fituar përvojë me A, B, C, D, E dhe gjithashtu me këtë pacient.
Dhe nëse ai tani arrin një përfundim për këtë, atëherë nuk duhet ta hedhin poshtë pa shqyrtim.
Vetëm sepse diku ekziston një studim me një vlerë mesatare.
Megjithatë, shpesh nuk është e qartë nëse studimi me të vërtetë ka randomizuar shkaqet që janë të pranishme tek ky pacient .
Siç thashë, kemi një mangësi sistematike në nivelin shkencor sepse randomizimi nuk kryhet si
duhet sipas shkaqeve të ndryshme të sëmundjes.
Randomizuar do të thotë që unë shqyrtoj degë të ndryshme të studimit.
Disa, për të thënë kështu, tani kanë shumë plagë, ndërsa të tjerët nuk kanë asnjë fare.
Që çështja e shenjave gjithashtu trajtohet, së bashku me ndotjen e mjedisit.
Për shembull, një person ka helmim me merkur dhe nivele të larta , një tjetër ka alergji, dhe
personi i tretë nuk ka asnjë nga këto probleme.
Duhet ta shikosh në një mënyrë të diferencuar për të parë: mirë, si reagojnë grupet e ndryshme
të kohortës ndaj masave të caktuara të trajtimit.
Pra, të menduarit e bazuar në prova duhet të merret në konsideratë në tre mënyra.
Dhe provat e studimit ende duhet t'i nënshtrohen një shqyrtimi më të thellë, sepse aty vërejmë mangësi të konsiderueshme.
Kjo gjithashtu njihet zyrtarisht dhe tashmë ka qenë subjekt i konferencave të mëdha shkencore.
Fakti që shumë studime këtu kanë mangësi metodologjike dhe që ka ndodhur manipulim i dukshëm –
domethënë falsifikime dhe përpjekje për falsifikim.
Dhe pastaj shitet si shkencë më vonë.
Kjo i ekspozon pacientët ndaj një koncepti të rremë të shkencës ose ndaj shkencës së rreme.
Dhe kështu, shkenca nuk është më mikja dhe ndihmësja jonë, por më tepër rreziku me të cilin po përballemi.
Dhe për këtë arsye, veçanërisht në fushën e mjekësisë, na duhet Reforma 2.0 – po e përsëris – për të siguruar dhe vendosur
sigurinë e njerëzve dhe cilësinë më të mirë të mundshme.
Pavarur nga interesat fitimprurëse të disa aktorëve në sektorin e kujdesit shëndetësor.
Por kjo gjithashtu do të ulte kostot për ekonominë, gjë që do të ishte një efekt anësor i dëshirueshëm.
Mund të supozohet se.
Tani kemi problemin që ata në pushtet janë të ngurruar të heqin dorë nga pushteti i tyre, dhe
nuk ka shumë gjasa që ta bëjnë këtë vullnetarisht.
Dhe nëse thonë se partitë e reja në të vërtetë nuk e kanë këtë në agjendën e tyre, atëherë
nga ato nuk mund të pritet asnjë përmirësim.
Cili është qasja juaj? Si mund të ndikojë popullsia në këtë?
Nuk do të pikturoja një tablo kaq të zymtë. Ne nuk e dimë.
Deri tani, përshtypja ime është se ata nuk po kërkojnë këshilla pluraliste të mjaftueshme.
Epo, kam përshtypjen se ata ende thjesht shkojnë tek kompanitë e sigurimeve shëndetësore ose tek kompanitë farmaceutike
dhe dëgjojnë çfarëdo që ato thonë, dhe se nuk kanë dëgjuar me vëmendje atë që kanë për të thënë pacientët.
Pra, nëse bën që zërat e pacientëve të dëgjohen, besoj se palë të ndryshme do të ishin shumë të hapura ndaj kësaj.
Dhe për këtë arsye është e nevojshme që pacientët të organizohen.
Prandaj ekziston kjo shoqatë për mbrojtjen e pacientëve e quajtur "Natürlich gesund werden für alle e.V."
(www.natuerlichgesundwerdenfueralle.org). Tarifa vjetore e anëtarësimit është 30 euro.
Ne natyrisht do të ishim të kënaqur nëse shumë nga ata që po na dëgjojnë sot do të thoshin: "Mirë, ne e
mbështesim këtë." Është si një lloj sindikate pacientësh.
Pra, nuk ka ndonjë përfitim të drejtpërdrejtë prej tij, por ai mund të vijë më vonë, nëse ka shumë prej tyre e kështu me radhë.
Por ne jemi të mirëpritur të bashkojmë forcat dhe të veprojmë së bashku.
Kjo do të thotë se nëse ka një çështje që duam ta ndryshojmë, të gjithë mund të shkruajmë një email njëkohësisht ose të gjithë
mund të shkruajmë një letër ose një kartolinë njëkohësisht.
Dhe kjo lë një përshtypje. Në këtë mënyrë, gratë gjithashtu kanë arritur të garantojnë barazinë në kushtetutë.
Ishte një fushatë me kartolina. Mirë, edhe numrat kishin rëndësi.
Ju përmendët këtë shoqatë për mbrojtjen e pacientëve ku njerëzit mund të regjistrohen.
A ka ndonjë mënyrë tjetër për të mbështetur këtë kauzë?
Po, kështu është me shoqatën për mbrojtjen e pacientëve.
Siç thashë, mund të bëheni anëtar për 30 paund në vit. Çdokush mund ta përballojë këtë.
Dhe gjëja tjetër është se ne në Shoqatën Mjekësore kemi një buton në faqen tonë të internetit të quajtur
"Participate" , i cili është pjesë e Betimit Hipokratik.
Dhe aty mund të regjistroheni për t'u njoftuar kur, për shembull, ne zhvillojmë fushata për të promovuar përmirësime në
një zonë apo një tjetër të sistemit të kujdesit shëndetësor.
Dhe ekziston edhe mundësia – e kam demonstruar shkurtimisht këtu, ndoshta mund ta ngrit për ta
parë – kemi përgatitur një listë nënshkrimesh.
Pra, kur jeni në shtëpi dhe takoni miqtë, flisni për shëndetin dhe për sa keq është gjithçka ose për atë që nuk
po funksionon, pastaj ju lutem tregoni atyre këtë peticion dhe kërkoni që edhe ata ta nënshkruajnë.
Pastaj gjithashtu do të njoftohesh kur të ketë një promovim tjetër për të nxjerrë në pah një ose dy pikë.
Pra, është e vërtetë që dikush thjesht ka të drejtë të njoftohet.
Kjo është një deklaratë pëlqimi që ne mund të përdorim adresën e emailit.
Po, faleminderit shumë.
Ju lutem.
Dr. Sonja Reitz, faleminderit për këtë intervistë. Ju uroj çdo të mirë dhe shpresoj t'ju shoh përsëri herën tjetër.
Faleminderit shumë, me të vërtetë.