Watu wengi zaidi na zaidi wanapata dementia na ugonjwa wa Alzheimer, takriban milioni 1.8 nchini
Ujerumani; zaidi ya asilimia 10 wanateseka na unyogovu.
Na pia kuna dawa, huduma, gharama na hofu zaidi na zaidi kuhusu hilo.
Leo ninazungumza na mtaalamu wa tiba ya jumla, tiba ya kisaikolojia na tiba ya asili.
Yeye ni msemaji wa chama cha ulinzi wa wagonjwa "Natürlich gesund werden für alle e.V." (Afya kwa Asili kwa Wote) .
Yeye pia ni mkurugenzi mkuu, mwanzilishi mwenza na msemaji wa chama cha wataalamu wa afya "Hippocratic Oath".
Chama hiki kimejiwekea lengo la kurejesha maadili katika tiba.
Katika kesi nyingi, ushawishi na masuala ya kifedha yamepata nguvu zaidi.
Mara nyingi kwa madhara ya wagonjwa, anasema Dkt. Sonja Reitz. Karibu kwenye studio yetu.
Ndiyo, asante sana kwa mwaliko. Ninafurahi sana kuwa hapa na natumai nitaweza kuchangia
kitu kuhusu mada hii, ambayo inavutia watu wengi.
Ndiyo. Dk. Reitz, kila mara unazungumzia uendelevu linapokuja suala la uponyaji.
Unafikiri nini kinachoenda vibaya, kwa mfano kuhusu ugonjwa wa kusahau?
Ndiyo, tayari umejumuisha neno kuu katika swali lako.
Ukweli ni kwamba mara nyingi sana huduma za afya hazihusu kuponya.
Na ndiyo hasa sababu uendelevu si jambo la dhati katika sekta ya afya.
Ili kumwezesha mtu awe na afya njema, ni lazima kwanza kuondoa chochote kilichomfanya mgonjwa.
Na kama hakuna anayevutiwa na hilo, basi ni wazi kwamba linaweza kuwa, tuseme, ugonjwa sugu unaojirudia mara kwa mara ikiwa
sitajiuliza kuhusu sababu zake na sitatibu sababu hizo, au hata sitawafundisha watu, wanafunzi,
kuhusu sababu hizo wakati wa masomo yao ya tiba.
Madaktari wengi wa familia sasa wangekataa kwamba kwa kawaida huuliza kuhusu sababu.
Unaweza kufafanua hilo? Kwa nini umefikia hitimisho hilo?
Ndiyo, vizuri, kama unavyojua, viwango vya kolesteroli mara nyingi vinakusudiwa na madaktari wa familia kama chanzo cha
magonjwa, kana kwamba ndio waliokuwa na hatia, kwa kusema hivyo.
Kuna maandiko na ushahidi wa kutosha unaoonyesha kwamba viwango vya kolesteroli si sababu, bali ni
dalili tu ya A au B, na havisababisha ugonjwa peke yake.
Sababu halisi ziko mahali pengine, na mara nyingi hazizingatiwi.
Kurejea kwenye swali lako kuhusu dementia, ndiyo, hiyo pia ni sehemu yake.
Dementia ni dalili moja tu kwamba mtu hawezi tena kukumbuka mambo, kwamba mtu anaweza kuwa na mabadiliko ya
hisia ambayo yeye mwenyewe hawezi kuyaelezea kabisa, au ambayo jamaa zake hawawezi kuyaelezea.
Hii pia inaweza kuwa na sababu nyingi, kama vile unyogovu.
Na (sababu) hazichunguzwi kwa utaratibu.
Ningependa tu kutoa mifano michache, ikiwa hilo liko sawa.
Kwa mfano, inajulikana vyema, na pia imechapishwa katika Jarida la Tiba la Uingereza, kwamba zaidi ya
asilimia 20 ya watu walio na umri wa zaidi ya miaka 60 wana tatizo la ufyonzwaji wa vitamini B12.
Vitamini B12 si vitamini tu yoyote; ni muhimu kwa kufikiri, kwa mfumo wa kinga, kwa umakini na pia kwa ustawi wa kihisia.
Ikiwa madaktari hawatachunguza vitamini hii wakati wa uchunguzi wa kawaida wa kupungua , upungufu wake utapuuzwa.
Kisha kuna dawa nyingi zinazochangia vitamini B12 isifyonzwe, hata kama unakula vya kutosha.
Kwa hivyo, tuna vigezo vingine kadhaa ambavyo vingesababisha upungufu wa vitamini B12. Hilo pia halizingatiwi.
Kwa hivyo ninajikabili hatari ya Alzheimer, dementia na, kwa bahati mbaya, unyogovu linapokuja upungufu wa vitamini B12.
Ndiyo, mtu angeweza kusema kwamba, kwa maslahi ya wagonjwa, kila kampuni ya bima ya afya inapaswa kuwa na nia
kuu ya kuchunguza viwango vya vitamini B12 kwa utaratibu kuanzia umri wa miaka 50 na kuendelea.
Hata hivyo, viwango vya damu havitoshi; vipimo vya mkojo vinahitaji kufanywa, kwani
kuna vigezo vinavyotoa ishara sahihi zaidi.
Na kisha chukua hatua za kinga zilizolengwa ili kuzuia magonjwa sugu na makali kama vile
upungufu wa damu na unyogovu kabla hayajatokea.
Upungufu wa vitamini B12 pia unaweza kusababisha unyogovu mkali na hata matatizo ya kisaikosi.
Kwa njia, hii pia inawahusu kundi kubwa la watu ambao sasa wanafuata lishe ya mboga tu au lishe ya mboga tu
bila bidhaa za wanyama na hawalizingatii hili vya kutosha.
Kwa hivyo, kuna wengi sana wanaojali sana kuhusu hilo na pia huchukua virutubisho vya lishe.
Lakini wengine wanafikiri inatosha kula mimea tu, na hivyo ukosefu wa vitamini B12 hauwezi kuepukika.
Na ndiyo maana kile nilichosema hivi punde pia kinahusu vijana, wanawake, hasa wajawazito, ambao wana mahitaji yaliyoongezeka.
Na hii ni mfano mmoja kama huo. Zaidi ya hayo, kuna sababu nyingine za kawaida za magonjwa ambazo hazichunguzwi kabisa.
Matokeo yake ni kwamba magonjwa sugu yanazidi kuwa ya kawaida, na huduma za afya zinazidi kuwa ghali.
Hakuna chochote kati ya haya kinacholenga maslahi bora ya wagonjwa. Lakini inahudumia maslahi ya nani?
Na ni dhahiri kwamba sekta ya dawa inafaidika hasa kwa kuwa na wagonjwa wengi wenye magonjwa sugu kwa muda mrefu iwezekanavyo.
Na sasa mtu anajiuliza, je, kweli ndivyo ilivyo?
Katika riwaya za uhalifu, daima husema ufuatilie mkondo wa pesa. Je, hilo ni kweli kweli?
Na ukitazama kwa makini zaidi, unaweza kuona kwamba huanza wakati wa masomo yao, kwamba madaktari, wataalamu wa
afya na wanafunzi hufunzwa kimfumo ili kukuza mwitikio wao wa mwili kulingana na kaulimbiu:
Dalili hii ya dawa hii, dalili hii ya dawa hii.
Na fikra za sababu, fikra za kimantiki, kile ambacho Kipindi cha Mwangaza kilitufundisha kweli, yaani kuuliza
kuhusu sababu na kisha kuziondoa ili kupata matokeo ya kudumu na endelevu, kinapotea polepole.
Kuongezea hili ni kuoshwa akili ambako madaktari wengi hukumbana nako wanapopokea brosha nne au tano zenye kung'aa
kila wiki, bila malipo bila shaka, ambazo kimsingi huwafundisha wanapaswa kufikiria nini kwa maisha yao yote.
Kwa hiyo kuna dalili kwamba sekta ya dawa inatumia ushawishi tangu hatua za mwanzo kabisa, profesa wakipokea ufadhili
kutoka kwa pande za tatu kutoka sekta ya dawa – na ikiwa matokeo yanayotarajiwa hayatapatikana, utafiti hauchapishwi.
Tunafahamu matatizo haya yote, kwa hivyo bado ni washukiwa wa kawaida.
Hivyo basi, ni lazima isemwe kwamba, katika muundo wake wa sasa, hii haihudumii hasa maslahi ya wagonjwa katika mfumo wa afya.
Na hiyo ni hali ngumu sana, hali mbaya sana, ambayo tunahitaji kuibadilisha haraka.
Ikiwa maadili ni muhimu kwetu, ikiwa maadili ya kibinadamu ni muhimu kwetu, lazima tuanzishe mfumo wa afya unaomlenga mgonjwa.
Na haitafaulu maadamu watoa maamuzi hawajui mfumo wa afya, yaliyomo ndani yake na makosa yaliyomo,
na hufanya maamuzi ya kisiasa tu au ya kifedha tu.
Kuna mazungumzo ya mara kwa mara kuhusu upande wa mapato wa mifuko ya bima ya afya, ongezeko la michango na kadhalika.
Lakini ongezeko la michango haliboreshi tiba.
Kila kipindi cha bunge, kuna mazungumzo ya kupunguza gharama katika mfumo wa afya – kisha bajeti
huandaliwa, kisha aina fulani ya viwango vya malipo vya pamoja huanzishwa ambavyo madaktari hupokea.
Lakini hilo pia linadhibitiwa. Je, unaweza kulielezea kwa undani zaidi?
Ndiyo, kwa bahati mbaya ndivyo ilivyo, uko sawa kabisa.
Kwa hivyo tunaona katika ratiba za ada malipo duni sana kwa tiba ya mazungumzo.
Hata hivyo, kuzungumza kuhusu tiba si rahisi. Sikuambii tu nini cha kufanya. Kuzungumza kuhusu tiba
kunamaanisha kwanza kubaini jinsi ugonjwa ulivyotokea.
Nini kilitokea? Ulijioneaje? Je, kulikuwa na mshtuko wowote? Je, kulikuwa na upasuaji wowote?
Je, kuna makovu yoyote? Je, kumekuwa na matatizo yoyote katika uponyaji wa vidonda?
Kwa mfano, watu wengi hawajui kwamba makovu yanaweza kuwa chanzo kikubwa cha magonjwa kwa sababu yanakatiza meridians .
Tatizo la meridians ni kwamba madaktari hawajifunzi kuhusu meridians wakati wa masomo yao.
Wakati wa masomo yao, madaktari hawajifunzi kwa utaratibu ni meridi gani mwilini hufanya kazi gani na ni
madhara gani yatokea ikiwa zitakatwa au kuzuiwa kimataizo.
Hii ina maana kwamba ukosefu wa maarifa katika tiba ya jumla pia una athari kwa ubora wa dawa.
Ndiyo maana tunawaomba vyama vya wagonjwa na vyama vya matibabu, kwa mfano, kuingiza tiba ya jumla kwa nguvu zaidi,
kwa sababu maarifa yanayotolewa yanaweza kuzuia visa vingi sana vya maumivu na magonjwa sugu, kwa mfano.
Hata hivyo, daktari wa familia atadai kwamba meridiani hazipo kwa sababu hakuna uhusiano wowote wa kimaumbile unaopatikana.
Kwa hivyo hakuna meridian inayowakilisha hilo.
Ningependelea kutoanzisha mjadala huo leo. Unachosema si sahihi.
Kwa sababu tu daktari wa jumla anasema hivyo, haimaanishi ni kweli.
Wakati wa masomo yao, madaktari wa jumla hufundishwa kila mara kwamba lazima waamini katika homeopati au
meridiani au chochote kingine, lakini hayo ni upuuzi.
Hiyo ni upuuzi tu. Imethibitishwa kisayansi kwamba tiba zenye nguvu kubwa ni zenye ufanisi na kwamba sheria ya vitu
vinavyofanana inafanya kazi, ikimaanisha kwamba homeopatia imethibitishwa kwa misingi yake na matokeo yake .
Kama ilivyo katika tiba ya sindano, ambapo, kwa mfano, njia za sindano zinaonyesha upitishaji umeme
uliobadilika, watafiti wa Kirusi wamegundua kwamba
Haya yote yameonyeshwa kisayansi.
Lakini haionekani katika tafiti za matibabu.
Hii ina maana kwamba tafiti za matibabu haziko tena kisayansi, haziko tena kisayansi kwa kweli, bali ni
aina ya "kitendo cha mafunzo", mtu anaweza karibu kusema.
Sitaki kusema waziwazi sana, lakini ukweli ni kwamba wanafunzi hawajifunzi kile wanachohitaji kujua ili kuwaweka watu
wenye afya njema au kutibu magonjwa kwa kuzingatia chanzo chake.
Ndiyo maana tunahitaji mageuzi, ikiwa ni pamoja na katika masomo ya tiba, yanayoshughulikia sababu za msingi.
Tulizungumzia uendelevu mwanzoni.
Basi, je, kutibu dalili si suluhisho la muda mfupi?
Ndiyo, kutibu dalili ni endelevu ikiwa, kwa mfano, umeondoa chanzo.
Hiyo inamaanisha umepata ajali, ajali imeisha.
Kisha kutibu dalili, kutibu mfupa uliovunjika, ngozi iliyokwaruzwa, chochote
kilichokuwa, ni faida kubwa sana na msaada mkubwa.
Mwelekeo wa dalili ni sahihi wakati chanzo kimesitisha kuwepo.
Lakini ikiwa, kwa mfano, unateseka kutokana na msongo sugu wa kimaisha na unapata maumivu ya tumbo
kutokana na hilo, kisha unachukua tu dawa ya tumbo...
Na kisha unaacha kuichukua na unapata maumivu ya tumbo tena – kwa sababu chanzo hakijaondoka, bila shaka.
Kwa hivyo, ikiwa hautatokomeza sababu, dalili itaendelea.
Na bila shaka, si kila wakati ni rahisi kama ninavyoifanya ionekane.
Wakati mwingine pia una magonjwa yenye sababu nyingi, ambayo ina maana unaweza kuwa na sababu nne au tano kwa wakati mmoja.
Na kisha, bila shaka, lazima utafute sababu za msingi na kuzitibu.
Na kisha pia una athari kubwa zaidi katika uponyaji endelevu wa muda mrefu.
Ninaweza kusema hili kutokana na uzoefu wa vitendo wa zaidi ya miaka 30.
Mimi ni mtaalamu wa kutibu magonjwa sugu, ambayo bila shaka yamepitia kila hatua na kupitia mpango
mzima wa tiba ya kawaida, lakini hayajawafaidia.
Na kisha nafanya, sijui, tiba fulani ya makovu, na kisha tatizo linatatuliwa kabisa ndani ya, tuseme, robo tatu za saa.
Naam, naweza kukupa mfano wa mgonjwa aliyenijia akiwa na unyogovu, matatizo ya usingizi na kile
kinachodaiwa kuwa psychoneurosis , ambaye hapo awali alikuwa amefanyiwa upasuaji mara mbili kwenye mapafu yake.
Madaktari hawakuchukulia hilo kwa uzito na waliwatibu kwa dawa za kisaikolojia, wakawatuma kwenye
wodi ya wagonjwa wa akili – psychosomatiki, n.k.
Nilitibu makovu ya upasuaji huu wa mapafu ipasavyo na nikashughulikia mshtuko ambao mgonjwa alikuwa amepata
kutokana na madaktari kutomchukulia kwa uzito – jambo ambalo, kwa njia, pia ni mshtuko unaoweza kusababisha ugonjwa.
Hilo ni jambo unalopaswa kulizingatia. Madaktari si sahihi kila wakati, na wala wataalamu wa tiba ya akili si sahihi kila wakati.
Ndiyo, huzuni si lazima isababishwe na mgogoro wa kisaikolojia au kitu kama hicho. Inaweza pia kuwa na sababu nyingine.
Na hapo, kama nilivyosema, niliondoa makovu na kutibu kiwewe.
Ilichukua robo tatu ya saa, kisha alirudi kazini baada ya wiki tatu.
Na angepaswa kupewa kustaafu mapema. Hivyo ndivyo hali ilivyokuwa mbaya.
Naam, nilitaka tu kusema kwamba tiba ya jumla ina suluhisho nyingi.
Na mfumo wa afya kwa ujumla ungekuwa na ufanisi zaidi sana na pia nafuu zaidi ikiwa hii
ingetumika kimfumo kwa njia inayolenga sababu.
Kwa hiyo si tiba ya jumla tu kwa ajili ya tiba ya jumla tu.
Tiba ya jumla inatafuta sababu nyingi za magonjwa. Inatafuta sumu ya metali nzito na kuiondoa mwilini.
Na ni watu wangapi hupoteza arrhythmia ya moyo kwa sababu wameondoa metali nzito?
Ni watu wangapi wanaoweza kupata mimba kwa wakati mmoja baada ya hapo awali kutokuwa na uwezo wa kuzaa?
Kwa sababu huondoa metali nzito. Hizi ni mifano michache tu.
Electrosmog ni tatizo lingine – ambalo pia linachukuliwa kirahisi mno leo.
Hata hivyo, kuna pia tafiti zinazoonyesha kuwa uvimbe wa ubongo unaongezeka, matukio ya saratani yanaongezeka, na
matatizo ya umakini kwa watoto yanazidi kuwa ya kawaida, na kwamba hili linategemea matumizi ya simu za mkononi.
Kwa hivyo, nilitaka tu kusema kwamba kuna mifano mingi sana.
Ni vichocheo vingine gani vya magonjwa ni muhimu lakini mara nyingi hupuuzwa? Ugonjwa wa msongo wa mawazo baada ya kiwewe.
Kuna hoja muhimu sana hapa: watu hawatambui kwamba wanapopatiwa ganzi, kwa mfano, mwili
wao bado unahisi maumivu, lakini hauyatambui.
Ndiyo, na wakati mwingine dawa ya usingizi haifiki kina cha kutosha, jambo ambalo linaweza kusababisha ugonjwa
wa msongo wa mawazo baada ya kiwewe, ambao pia unaweza kusababisha magonjwa sugu, ya akili na ya mwili.
Na vitu hivi vyote vinaweza kufundishwa kwa watu, ningesema, kwa wanafunzi.
Haichukui muda mrefu kwangu kusema tu, unaweza kugundua hilo kwa kufanya hiki na kile;
unahitaji tu kuchukua historia za matibabu .
Na sasa, nikirudi kwenye swali lako, ikiwa mfumo wa ada unazuia madaktari kuchukua historia za wagonjwa tangu mwanzo,
na ikiwa mafunzo ya tiba yanawazuia madaktari kujifunza kuhusu sababu, basi ndiyo, uendelevu hauhakikishiwi.
Ndiyo maana nasema tuna uwezekano mkubwa sana wa kuokoa mabilioni ikiwa tungeunganisha sababu katika tafiti za
matibabu na matibabu katika kliniki za madaktari, na tiba ya jumla ni sehemu ya hilo; bila hiyo, haitafanikiwa.
Lakini hiyo ni habari njema yenyewe, kwamba gharama zinaweza kupunguzwa kweli na
wagonjwa wanaweza kufaidika na faida za ziada.
Turejee tena kwenye saikososomatiki hii.
Hiyo kimsingi ni kadi ya mwisho ambayo daktari hutumia pale uchunguzi wake wote na maarifa ya tiba
ya kawaida yanaposhindwa; kisha ni kesi ya kiakili.
Ndiyo, unafahamu kwamba unazungumza na mtaalamu wa tiba ya kisaikolojia ya mwili na tiba ya kisaikolojia.
Sawa, kwa mara nyingine tena unagusa kwa usahihi sehemu yenye maumivu.
Ni jinsi ilivyo tu: wataalamu wa tiba ya akili, iwe ni wanasaikolojia au madaktari wa tiba ya akili,
hujifunza kwamba wanapokuwa na sindromu ya unyogovu, wanapaswa kutafuta migogoro, au chochote kile.
Kile umesahau au hujawahi kuambiwa ni kwamba mara nyingi kuna sababu za kimwili nyuma ya hili.
Na hiyo siyo tu hyperthyroidism, ndiyo anachojua daktari wa familia na anachokagua.
Lakini upungufu wa vitamini B12, upungufu wa asidi foliki , upungufu wa vitamini B6, ugonjwa wa
msongo wa mawazo baada ya kiwewe, sumu ya metali nzito.
Kama wagonjwa wengi katika kliniki yangu, nimekuwa na wagonjwa waliokuwa na matatizo ya wasiwasi na tabia za
kulazimisha kwa sababu walipata sumu ya zebaki, au walipata kifafa kwa sababu walipata sumu ya zebaki.
Na haya yote yanaweza kutibiwa, hata kwa muda mrefu na sugu, yaani kuponywa, kupitia kuondoa sumu mwilini.
Hivyo basi, hayo ndiyo mambo muhimu ninaposema kwamba tiba inatazama mbali, mbali, mbali, mbali, mbali...
Kuna sehemu nyingine ambapo pia anaangalia mbali.
Lakini hili linaweza kufikia viwango tofauti kabisa, kwa mfano, kwenye mada ya utambuzi nje ya mwili.
Ndiyo, hilo linaweza kuwa kidogo nje ya wigo wa mjadala huu, lakini nataka tu kuligusia kwa ufupi.
Kuna baadhi ya matukio ambayo maelfu ya watu wameyapitia ambayo tiba haiwezi kuyaelezea,
na kwa kuwa haiwezi kuyaelezea, inayaacha tu.
Watu huangalia tu upande mwingine, kana kwamba haipo.
Kama vile tungekuwa katika Zama za Kati na hatujapata Enlightenment, na hakukuwa na wito wowote wa kufafanua
mizozo dhidi ya mfumo uliotawala wa mafundisho, dhidi ya anuwai ya nadharia zilizokubalika, na kupanua nadharia hizo .
Hii inahitajika kwa dharura na imechelewa kwa muda mrefu katika tiba.
Hii pia inagusa mada za uchangiaji wa viungo, uondoaji wa viungo, utambuzi wa kifo, n.k.
Kwa hivyo, ni muktadha mwingine ambapo nasema tunahitaji Mageuzi 2.0 katika tiba ili wagonjwa waweze kuwa na hali bora.
Tunahitaji watu waliojitolea na watakaoendeleza hili, kwa sababu wanasiasa hawawasikilizi
mahitaji ya wagonjwa wanapowasilishwa na watu binafsi.
Ndiyo, ukipiga simu kwao na kusema, "Ninajua kitu, je, hamkutaka kuokoa euro bilioni tatu kwa mwaka?"
Kisha anapuuza tu kwa sababu wengine wanasema: Hatufanyi, hatufanyi.
Lakini ikiwa labda wagonjwa milioni moja watafurika kwenye sanduku la barua la mwanasiasa huyu, au kundi la bunge au vyama
husika wote wataongea kwa sauti moja na kuandaa ombi, basi ina nafasi kubwa zaidi ya
kusikilizwa, kwa sababu wakati huo watu wanatambua:
Sawa, uchaguzi ujao unaweza kuwa mgumu kuamua.
Je, kweli tunataka kuwafahamisha watu hawa kwamba tutaendelea kuwasahau, au tunataka kuwachukulia kwa uzito?
Na ndiyo maana nasema kwamba watu lazima wajipange wenyewe, waungane na kusikiza sauti zao.
Kabla ya kusonga mbele na hilo, ulitaja vyama.
Hilo ni vipi? Sasa kuna wachezaji wapya kadhaa sokoni, tuseme. Je, wanatambua hilo?
Naam, nadhani vyama vipya bado vinakosa utaalamu wa kutosha katika eneo hili.
Sitaki kusema kwamba hakuna nia; sitaki kuiweka hivyo.
Kwa hakika kuna dalili kwamba wanataka kuchukulia maslahi ya raia kwa umakini zaidi.
Lakini bado kuna ukosefu kidogo wa utaalamu ili kweli kuunganisha maarifa haya kutoka kwa tiba ya jumla,
ambayo kwa kweli inaboresha tiba kwa njia inayolenga sababu.
Kwa sababu, tena, wazo kuu ni: hakuna tiba itakayowezekana ikiwa chanzo kitaendelea kuwepo.
Hakuna tiba ya kudumu inayowezekana.
Ndiyo maana tunahitaji kupanga upya mfumo wa afya kwa njia inayoshughulikia sababu za msingi.
Hii pia inatumika kwa sayansi, ambapo pia tuna makosa yanayolingana.
Na pia msimbo wa ICD .
Unajua kwamba misimbo ya utambuzi ya madaktari inategemea kabisa dalili.
Inaandika tu "gastriti" – haisemi "gastriti kutokana na wasiwasi wa kimaisha" au kitu
kama hicho. Ndiyo, kwa hivyo hakuna uhusiano.
Na katika suala hili, utafiti unaofanywa mara nyingi una dosari kwa sababu haujitofautishi kati ya sababu na
matokeo, na hivyo haupati kinacholingana na sababu hiyo.
Kisha utapata tu kitu kinachofaa kila kitu kwa wakati mmoja.
Na hiyo kwa kawaida ndiyo yenye sumu zaidi.
Na kisha tena nina tatizo la madhara ya pembeni na uharibifu unaofuata.
Kwa hivyo unasema ni kosa la kimfumo linaloenea katika tiba?
Ndiyo, angalau moja. Kwa hivyo, ikiwa utachukua kosa la kimfumo la mwelekeo wa sababu, tuna moja.
Inafuatia inaitwa usimamizi mbaya katika mfumo wa afya.
Kwa hivyo, matumizi mabaya ya fedha, hakuna chochote kinacholipwa.
Kinachosaidia, kinachoponya kweli, hakilipwi.
Vitu vyenye madhara machache havijumuishwi.
Kila kitu chenye madhara ya pembeni kimezuiliwa.
Bado inaruhusiwa kwa washauri wakuu kuwa na mikataba ya bonasi – hii inamaanisha wanapokea malipo ya ziada kwa
matibabu ghali sana, wakati taratibu za bei nafuu hazilipwi.
Kwa hivyo kuna makosa kadhaa ya kimfumo yanayosababisha wagonjwa wasipate kile ambacho ni kweli ni kizuri kwao.
Kwa hivyo, kuhusu chama cha matibabu na kurejesha maadili katika tiba:
Lengo linapaswa kuwa kuhakikisha kwamba mgonjwa anapata matibabu bora zaidi iwezekanavyo
kulingana na maarifa yote ambayo daktari anayo.
Na si kwa sababu anapata pesa zaidi au pesa kidogo kwa hilo.
Ndiyo maana ni muhimu kudai kwamba taratibu zote za matibabu zilipwe kwa usawa, bila kujali njia iliyotumika.
Na daktari lazima aamue ni njia gani itumike.
Na ili aweze kufanya uamuzi huo, lazima pia apate mafunzo katika mbinu zote. Sio tu tatu kati ya tano au sita.
Ndiyo maana tunahitaji sana Mageuzi 2.0 katika huduma za afya ili ziwe nafuu zaidi, endelevu zaidi, zizingatie zaidi
mgonjwa na – hapa kuna hoja nyingine muhimu sana – salama zaidi.
Ndiyo, usalama ni suala muhimu. Unaona wapi nafasi ya kuboresha?
Ndiyo, hili limekuwa suala muhimu sana kwa sababu kuna mengi ya kufidia katika maeneo kadhaa.
Kwa hivyo, ni rasmi kwamba watu wengi zaidi hufanyiwa upasuaji nchini Ujerumani kuliko katika nchi jirani
zilizoendelea viwandani, kwa mfano kwenye nyonga zao, n.k.
Hii ina maana kwamba ni wazi tunakuwa na ukarimu kidogo zaidi tunapobainisha dalili za upasuaji.
Swali ni kwamba kila upasuaji una hatari na madhara – kuna maambukizi, kuna vifo kutokana
na ganzi, kutokana na madhara ya upasuaji, n.k.
Huu ni mada ambayo pia inajadiliwa sana miongoni mwa wataalamu wa afya.
Lakini masuala mengine labda ni muhimu zaidi.
Yaani, mada ya Nemesis katika tiba .
Hii tayari ilichapishwa katika miaka ya 1970 , ikijiuliza kama tiba inaleta madhara zaidi kuliko faida katika nyanja nyingi.
Na sasa kwa kuwa nimeongelea madhara ya dawa, kuna takwimu zilizobainishwa nchini Ujerumani, na Prof. Schönhofer huko
Bremen, na wakati huo Marekani, zinazoonyesha kwamba nchini Ujerumani takriban watu 50,000 hufa kila mwaka kutokana na
madhara ya dawa walizochukua ipasavyo – yaani, si kwa kupindukia dozi, wala kwa nia ya
kujiua, wala kwa sababu nyingine yoyote kama hiyo.
Hiyo ilikuwa kabla hatujapata virusi vya korona, kabla hatujapata chanjo ya mRNA.
Hilo lilikuwa tatizo kubwa sana, ambapo watu – kuna wagonjwa 200,000 wanaolazwa hospitalini kutokana na madhara ya dawa.
Hii ina maana kwamba ni muhimu kupunguza matumizi ya dawa zenye madhara mengi na kuzibadilisha na dawa au vitu
vingine ambavyo pia vina ufanisi katika kutibu hali hiyo, kupunguza dalili na kuwa na madhara machache.
Hii inanirudisha kwenye mada ya tiba ya jumla.
Mimea mara nyingi ni salama zaidi kuliko vitu vingine vingi.
Bila shaka ninahitaji tiba ya kawaida, sitawahi kutaka kuiondoa.
Kwa hivyo tunashukuru sana sana kwa kazi iliyofanywa na idara ya tiba ya wagonjwa mahututi, upasuaji wa majeraha makubwa, n.k.
Hata hivyo, kuna haja halisi ya kufidia upungufu katika nyanja nyingi ili kuongeza ufahamu kuhusu njia mbadala zenye madhara
machache na kuzijumuisha katika mstari wa kwanza wa matibabu.
Kwa hivyo tunadai kwamba vyama vya wagonjwa daima vitoe dawa yenye madhara machache zaidi
kwanza, mradi tu ina ufanisi uleule, tuseme.
Hivyo hiyo hairuhusiwi; kitu hicho kinalipwa na mfuko wa bima ya afya, kitu kinachosababisha madhara, na kitu
ambacho ni salama zaidi, kwa kusema hivyo, unalilipia mwenyewe.
Hii ni dawa za kiwango cha pili na cha tatu, ambazo hazina maadili, zikifanya watu wenye pesa kidogo kuwa wahanga wa madhara
ya pembeni bila sababu. Hizi ni mambo yanayopaswa kusitishwa.
Na yeyote anayefanya mzaha kuhusu homeopati au tiba za mimea, hajui kabisa kile tiba hii inaweza kufanikisha.
Ndiyo, hiyo ni jambo ambalo ningesema kuna nafasi ya kuboresha.
Tuna tatizo kubwa sana linapokuja suala la chanjo.
Utafiti wa hivi karibuni nchini Marekani, ambao sasa umechapishwa uliofanywa na Taasisi ya Henry Ford, unaonyesha kwamba watoto
waliopewa chanjo, ambao wana ratiba pana sana ya chanjo nchini Marekani, asilimia 57 ya watoto
hawa huugua kwa muda mrefu kufikia umri wa miaka 10.
Wakati huo huo, asilimia 17 ya watoto wasiochanjwa hupata magonjwa sugu kufikia umri wa miaka 10.
Kwa kusema waziwazi, asilimia 40 ya watoto hupata magonjwa sugu kwa sababu wanapewa chanjo.
Bila shaka, kwa fikra kidogo za kisayansi, siwezi kukubaliana na kauli hii, kwa sababu
hakika kuna mambo machache yanayoambatana nayo.
Lakini idadi kubwa, asilimia 30, asilimia 35, mtu anaweza kusema kwa uhakika, huugua tu kwa sababu wamepata chanjo mara nyingi.
Na hakuna tafiti kuhusu athari za chanjo mchanganyiko.
Hakuna utafiti wowote unaofanywa kabisa. Hakuna uchambuzi halisi wa placebo.
Hiyo ina maana kwamba hapa pia tunaona tena nyayo za pesa. Kwa nini hazikutengenezwa?
Kwa hivyo watoto wanapewa dawa bila kufanywa tafiti zozote zilizodhibitiwa na placebo.
Ninaona hili, na sisi katika Chama cha Ulinzi wa Wagonjwa na Chama cha Madaktari tunaona hili kuwa uhalifu.
Mambo yanapaswa kuchunguzwa kwa makini na kuchambuliwa kulingana na ushahidi .
Kwa chanjo ya COVID-19, au tuseme, chanjo ya mRNA, tuna teknolojia mpya inayopatikana kwetu, ambapo,
tuseme, mashine ndogo zinatumika kuzalisha protini zinazoweza kusababisha madhara makubwa kwa mwili.
Na mashine hizi ndogo zilisafirishwa hadi kwenye seli zote za mwili kupitia vifungashio, nanopartikuli za lipidi .
Zinaendelea kuwa na athari hata baada ya miezi na miaka, kama tafiti na utafiti sasa zinavyogundua.
Hiyo inamaanisha waliweka mabomu ya muda ndani ya watu na kuwapendekezea kuwa ilikuwa chanjo.
Ufanisi wa chanjo hii, pamoja na usalama wake, haujawahi kuthibitishwa.
Haijawahi kulinda dhidi ya maambukizi. Pia haijawahi kuwa mada ya utafiti.
Hii imekuwa tatizo kubwa la afya, kwa hivyo tunadai kwamba idhini zote za matumizi ya vitu
hivi zifutwe hadi kila kitu kijulikane wazi.
Kwa sababu hata sasa, watu wengi bado wanakufa kutokana na madhara, ingawa chanjo hizi
zilitolewa miaka miwili au mitatu iliyopita.
Hii inaweza kubainishwa kwa vipimo vya damu, vipimo vya tishu, vipimo vya mishipa ya damu – kwa mfano,
ukifanya uchunguzi wa maiti kwa wagonjwa wa kiharusi, thrombi huwa na protini hizi za ncha .
Kulingana na tulivyosemwa, kwa kweli zinapaswa kuwa zimeisha baada ya siku 14.
Baada ya miaka miwili na nusu, bado wako pale. Hii hupatikana kwenye uvimbe.
Kwa hivyo yote hayo yanahitaji kupitiwa upya pia.
Na hapo ndipo unahitaji kumbukumbu ya leseni.
Linapokuja suala la chanjo za watoto, mapendekezo yote yanapaswa kusitishwa kwa sasa, ili mwanzoni iwe tu
pendekezo la daktari na, sijui, labda pia uamuzi wa wazazi, hadi matokeo ya utafiti yatakapothibitishwa.
Na ili kufanya hivyo, lazima ufanye tafiti safi.
Hii inamaanisha kwamba hatuwezi tena kuruhusu watengenezaji kudai na kuwasilisha tafiti bila
mtu yeyote kuzikagua. Kwa sasa, hazikaguliwi.
Tuna mamlaka ya usalama wa dawa, Taasisi ya Paul Ehrlich, ambayo, katika suala la chanjo ya COVID-19, ilikubali bila
kufikiri vigezo vya mtengenezaji na haikufanya ukaguzi wowote wa mkusanyiko wala kukagua mambo mengine mengi.
Linapokuja suala la chanjo za watoto, mambo huripotiwa, lakini hakuna ukaguzi.
Hili ni jambo ambalo ningesema tunahitaji kufanya kazi zaidi ili kufikia kiwango kinachohitajika linapokuja usalama wa dawa.
Kwa lengo hili, ni lazima tuwateue wataalam huru katika mamlaka zote za juu za afya.
Hii inamaanisha kwamba watoa maamuzi wote ambao wamekuwa wakishiriki kikamilifu katika kamati hizi katika miaka ya hivi
karibuni wanapaswa, kwa maoni yangu, kuachishwa kazi sasa.
Kwa sababu inaweza kuthibitishwa kwamba kila mtu hakutenda kwa njia ya kisayansi na hakutenda kwa maslahi ya idadi ya watu.
Na kwa hatua hii, lazima kuundwe timu huru ya wataalamu inayoweza kupitia tena na tena tafiti kwa uhuru.
Na, bila shaka, haikubaliki kwa wanasiasa wa ushawishi kuingia na kutoka katika korido za Wizara ya Afya, wakiwaamuru sheria.
Hapa pia tunahitaji wanasiasa huru kufanya hivi.
Na ndiyo maana inaweza kuwa muhimu kuondoa wanasiasa katika mfumo huu wa vyama, kuondoa watunga sera za afya
katika mfumo wa vyama na kuwabadilisha na wataalamu wanaowakilisha mitazamo mbalimbali.
Kwa maneno mengine, mahali ambapo utaalamu maalum kutoka nyanja mbalimbali hukutana.
Siwezi kukuonyesha rasimu ya mwisho ya hilo hapa leo.
Naona tu kwamba tuna sera potofu katika ngazi nyingi, huku wapelelezi wa maslahi
wakitumia ushawishi katika kilele cha siasa.
Siasa huamua kile mamlaka kuu za afya, STIKO, PEI na RKI, zinachosema kwa ulimwengu wa nje, kwa kusema hivyo.
Sio sayansi. Na hilo linawaweka wagonjwa katika hatari.
Na hilo halifai kwa demokrasia, kama wasemavyo, halikuonyesha sura yako vizuri.
Inapaswa kuwa kuhusu maslahi ya wagonjwa, kuhusu elimu na maarifa, kuhusu tiba inayotegemea ushahidi.
Nina swali lingine. Maana ya "kulingana na ushahidi" ni nini?
Ndiyo, ushahidi unaotegemea unaweza kufasiriwa kwa njia kadhaa.
Tunaamini ni busara tu kuzungumzia tiba inayotegemea ushahidi ikiwa uzoefu wa mgonjwa binafsi utazingatiwa.
Kimsingi, ushahidi unaotegemea maana yake ni kupima faida na madhara.
Kwa hivyo, mwishowe, lazima iwe hesabu chanya.
Kwa hivyo, vitu vyote vina madhara na hatari.
Lakini lazima kuwe na faida wazi ili kitu kiwe kinachoweza kuhalalishwa kihalali, kimaadili, na kiutu.
Na kuzingatia hili lazima iwezekane kwa msingi wa mtu binafsi.
Na kisha kuna, kwa mfano, mmoja wa waanzilishi wa tiba inayotegemea ushahidi, David Sackett.
Kwa mfano, alisema wazi kwamba kuna ushahidi kutoka kwa tafiti.
Tayari nimejadili tatizo kwamba tafiti pia zinaweza kupotoshwa na kudanganywa.
Kwa hiyo, ingawa ushahidi wa utafiti ni muhimu, siyo kigezo pekee cha kuamua.
Zaidi ya hayo, mara nyingi inawezekana tu kutumia wastani wa takwimu.
Na ikiwa wastani wa takwimu ni kwamba mtu ana urefu wa mita 1.70 na mtu wa takwimu ana mita 1.90, basi huwezi tena kutoshea.
Na hali hii pia ni kweli kwa dalili nyingi za ugonjwa, kwa kuwa matokeo ya utafiti hayaakisi uhalisia halisi wa mtu mwenyewe.
Na ndiyo maana ni muhimu kudai kwamba uzoefu wa mtu binafsi pia uzingatiwe, kwamba matakwa ya
mgonjwa pia yazingatiwe, hasa matakwa na maadili yake.
Mtu mmoja bado anataka jambo fulani litendeke, mwingine hataki tena hilo.
Na kwamba utaalamu wa kitaalamu wa daktari pia unazingatiwa.
Kupitia miaka yake mingi ya uzoefu wa kitaalamu, amepata uzoefu na A, B, C, D, E na pia na mgonjwa huyu.
Na ikiwa sasa anafikia hitimisho juu ya hili, basi haipaswi kutupiliwa mbali bila kufikiri.
Kwa sababu tu kuna utafiti fulani wenye thamani ya wastani mahali fulani.
Hata hivyo, mara nyingi haieleweki kama utafiti umechagua kwa bahati nasibu sababu zilizopo kwa mgonjwa huyu .
Kama nilivyosema, tuna upungufu wa kimfumo katika ngazi ya kisayansi kwa sababu utaratibu wa nasibu
haufanywi ipasavyo kulingana na sababu mbalimbali za magonjwa.
Kupangwa kwa nasibu kunamaanisha kwamba ninachunguza matawi tofauti ya utafiti.
Baadhi, tuseme, sasa wana makovu mengi, wakati wengine hawana hata kimoja.
Kwamba suala la makovu pia limejumuishwa, pamoja na uchafuzi wa mazingira.
Kwa mfano, mtu mmoja ana sumu ya zebaki na alama za juu , mwingine ana mzio, na mtu wa tatu hana mojawapo ya matatizo haya.
Unapaswa kuangalia kwa njia tofauti ili kuona: sawa, makundi tofauti ya kohorti yanavyoitikia hatua fulani za matibabu.
Kwa hivyo, fikra zinazotegemea ushahidi lazima zichukuliwe kwa njia tatu.
Na ushahidi wa utafiti bado unahitaji kuchunguzwa zaidi, kwa sababu tunaona mapungufu makubwa hapo.
Hii pia inajulikana rasmi na tayari imekuwa mada ya mikutano mikubwa ya kisayansi.
Ukweli kwamba tafiti nyingi hapa zina mapungufu ya kimaumbo na kwamba kumekuwa na udanganyifu dhahiri
– yaani, uongo na majaribio ya kuuthibitisha uongo.
Na kisha huuzwa kama sayansi baadaye.
Hii huwafanya wagonjwa kuwa na dhana potofu ya sayansi au sayansi potofu.
Na hivyo sayansi si tena rafiki na msaidizi wetu, bali ni hatari tunayokabiliana nayo.
Na ndiyo sababu, hasa katika uwanja wa tiba, tunahitaji Mageuzi 2.0 – nairudia tena hapa – ili
kuhakikisha na kuanzisha usalama kwa watu na ubora bora zaidi.
Bila kujali maslahi ya faida ya baadhi ya wachezaji katika sekta ya afya.
Lakini hilo pia lingeongeza ufanisi wa gharama kwa uchumi, ambalo lingekuwa athari ya pembeni inayotakiwa.
Inaweza kudhaniwa kwamba.
Sasa tuna tatizo kwamba wale walio madarakani wanakataa kuachia mamlaka yao, na hawana uwezekano wa kufanya hivyo kwa hiari.
Na wakisema kwamba vyama vipya pia hawana hili kwenye ajenda yao, basi haitakuwa na
uboreshaji wowote unaoweza kutarajiwa kutoka kwao.
Ni mbinu gani unayotumia? Watu wanawezaje kuathiri hili?
Singechora picha mbaya kiasi hicho. Hatujui.
Kwa sasa, hisia yangu ni kwamba hawatafuti ushauri wa kutosha kutoka kwa pande mbalimbali.
Naam, napata hisia kwamba bado wanakwenda tu kwa makampuni ya bima ya afya au makampuni ya dawa na kusikiliza chochote wanachosema,
na kwamba hawajasikiliza kwa kweli kile wagonjwa wanachosema.
Kwa hivyo, ikiwa utafanya sauti za wagonjwa zisikike, naamini pande mbalimbali zitakuwa wazi sana kwa hili.
Na ndiyo maana ni muhimu kwa wagonjwa kujipanga wenyewe.
Ndiyo maana kuna chama cha ulinzi wa wagonjwa kinachoitwa "Natürlich gesund werden für alle e.V."
(www.natuerlichgesundwerdenfueralle.org) na tovuti yake. Ada ya uanachama ya kila mwaka ni euro 30.
Bila shaka tungefurahi ikiwa wengi wa watu wanaosikiliza leo wangesema, sawa, tunaiunga mkono
hii. Ni kama aina fulani ya muungano wa wagonjwa.
Kwa hivyo hakuna faida ya moja kwa moja, lakini hiyo inaweza kuja baadaye, ikiwa kutakuwa na wengi wao na kadhalika.
Lakini tunakaribishwa kuungana na kuchukua hatua pamoja.
Hii inamaanisha kwamba ikiwa kuna suala tunalotaka kubadilisha, sote tunaweza kuandika barua pepe kwa wakati mmoja
au sote tunaweza kuandika barua au kadi kwa wakati mmoja.
Na hilo linaacha athari. Kwa njia hii, wanawake pia wamefanikiwa kuweka usawa katika katiba.
Ilikuwa kampeni ya kadi za posta. Sawa, nambari pia zilikuwa muhimu.
Umetaja chama hiki cha ulinzi wa wagonjwa ambacho watu wanaweza kujisajili nacho.
Je, kuna njia nyingine za kusaidia jambo hili?
Ndiyo, ndivyo ilivyo na chama cha ulinzi wa wagonjwa.
Unaweza kuwa mwanachama kwa pauni 30 kwa mwaka, kama nilivyosema. Kila mtu anaweza kumudu hilo.
Na jambo lingine ni kwamba sisi katika Chama cha Madaktari tuna kitufe kwenye tovuti yetu kinachoitwa
"Shiriki" , ambacho ni sehemu ya Kiapo cha Hippocrates.
Na hapo unaweza kujisajili ili arifiwe, kwa mfano, tunapoendesha kampeni za kukuza maboresho
katika eneo fulani au jingine la mfumo wa afya.
Na pia kuna uwezekano – nimeonyesha hapa kwa kifupi, labda naweza kukuonyesha ili uone – tumeandaa orodha ya saini.
Basi unapokuwa nyumbani na ukikutana na marafiki, zungumzeni kuhusu afya na jinsi kila kitu kilivyo kibaya
au kinachokosa kufanya kazi, kisha tafadhali waonyeshe ombi hili na waombe nao walisaini.
Kisha pia utaarifiwa pale kutakapokuwa na promosheni nyingine ya kuleta alama moja au mbili mbele.
Kwa hivyo, ni kwamba mtu ana haki tu ya kutaarifiwa.
Hii ni tamko la ridhaa kwamba tunaweza kutumia anwani ya barua pepe.
Ndiyo, asante sana.
Karibu sana.
Dk. Sonja Reitz, asante kwa mahojiano haya. Nakutakia kila la heri na natumai tutaonana tena wakati ujao.
Asante sana kweli.