Асрҳо қадим, махфӣ ва пинҳон
Таъсиррасонӣ ва тарҳрезии нақшаҳо
Дар ложаҳо ва ҷамъиятҳо, дар дастагони қудрат
Ба таври нозук ворид шуд, дар тумани шаб
Ҷаҳони зебои мо дар торҳои ложаҳо асир мондааст.
Гирифтор мондааст мисли муш дар торҳои паҳлу, кишвари мо
Клубҳои ҳокимони ҷаҳон ҳоло чархи вақтро идора мекунанд.
Кумитаи 300, Билебергерҳо, дастонашон дур мерасад.
Бузургтарин таҳаввулоти ҳама давру замон дар ҳоли ҷараён аст.
Ҷаҳонӣ, бузург, мо воқеан муддати хеле тӯлонӣ интизор будем
Дар ҳама кишварҳо ҷангҷӯёни нур омодаанд.
Чӯбаи худро бардоред, вақт шуд!
Ҳеҷ гоҳ пештар
Оё мо ин қадар наздик будем?
Ҳоло нур ба ҳамаи гӯшаҳои торик меояд.
Не дар ягон лаҳза
Ҳеҷ гоҳ пештар
Оё мо ин қадар наздик будем?
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш фаро мерасад.
Ҳамчун як ҳалқа дар занҷири мо ба мо ҳамроҳ шавед.
Ҳамин тавр мо бадӣеро мебандем, ба ин бовар карда метавонед!
Дуруст, нур ба сари Кракен меафтад.
Ҳамин тавр, дастони ҳаштпояш фалаҷ шуда, чеҳраашонро аз даст медиҳанд.
Депрессия бар мо омад, бар онҳо низ меояд.
Ва гумроҳӣ, бештар ноумед аз ҳарвақта
Онҳо дар торҳои худ печида мешаванд.
Дар гирдоби печишҳои худ печида
Паникае, ки онҳо барангезанд
Ҳоло ӯ ба худ рӯ меорад
Баландӣамон меояд ва ниҳоят сулҳ
Бузургтарин таҳаввулоти ҳама давру замон дар ҳоли амал аст.
Ҷаҳонӣ, бузург, мо муддати хеле тӯлонӣ интизор будем
Дар ҳама кишварҳо ҷангҷӯёни нур омодаанд.
Чӯбаи худро бардоред, вақт шуд!
Ҳеҷ гоҳ пештар
Оё мо ин қадар наздик будем?
Ҳоло нур ба ҳамаи гӯшаҳои торик меояд.
Не дар ягон лаҳза
Ҳеҷ гоҳ пештар
Оё мо ин қадар наздик будем?
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, шумо қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш фаро мерасад.
Ҳамчун як ҳалқа дар занҷири мо ба мо ҳамроҳ шавед
Ҳамин тавр мо бадӣеро маҳкам мекунем, ба ин бовар карда метавонед!
Ҳеҷ гоҳ пештар
Ҳоло нур ба ҳамаи гӯшаҳои торик меояд.
Не дар ягон лаҳза
Ҳеҷ гоҳ пештар
Оё мо ин қадар наздик будем?
Барномаи мо ин аст, ки ҳама чизро бидуни истисно ошкор кунем.
Агар шумо ин корро кунед, қудрати беохир хоҳед дошт.
Ҳукмрони бад фирор мекунанд, пас нуқтаи гардиш фаро мерасад.
Ҳамчун як ҳалқа дар занҷири мо ба мо ҳамроҳ шавед.
Ҳамин тавр мо бадӣеро мебандем, ба ин бовар карда метавонед!