تو در آغوشم دراز کشیده‌ای، سرشار از اعتماد
هنوز برای بارهای این دنیا بسیار کوچک است
درها را ببند، تاریکی باید صبر کند
اما من از قبل می‌دانم که همیشه این‌طور نخواهد بود.
و هنوز تو را در آغوش می‌گیرم
اما بیرون، تمام دنیا منتظرت است
در این روزگار پرآشوب چه کسی از شما محافظت خواهد کرد؟
وقتی احساس ناتوانی می‌کنی و بی‌عدالتی
اما گوش کن، فرزندم:
نه در قدرت، بلکه در ضعف
آیا می‌توانید کلید این دوران را پیدا کنید؟
این قدرتمندان نیستند که این دنیا را تغییر می‌دهند
اما کسانی که در آغوش آفریننده در ضعف استراحت می‌کنند
گرچه مدت‌هاست که روی پای خودم ایستاده‌ام
احساس می‌کنم مثل تو، بی‌چاره و کوچک
من رنج زمانهٔ خود را می‌بینم و می‌ایستم
تنها از طریق اعتماد در میانه طوفان
زیرا در قدرت نیست، بلکه در ضعف است
آیا این کلیدِ این زمان آماده است؟
این قدرتمندان نیستند که این دنیا را تغییر می‌دهند
اما کسانی که در چشم طوفان در ضعف می‌ایستند
و همه مردان نیرومند کاری از پیش نمی‌برند
آنگاه که با اعتماد در آغوش آفریننده آرام می‌گیریم