မင်းက ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ယုံကြည်မှုပြည့်ဝစွာ အိပ်နေတယ်။
ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဝန်တွေကို ထမ်းဖို့အတွက် မလုံလောက်အောင် သေးငယ်နေဆဲ
တံခါးတွေကိုပိတ်လိုက်၊ အမှောင်ကစောင့်ဆိုင်းရမည်။
ဒါပေမယ့် ငါက ဒီလို မဖြစ်နေမယ့်အချိန်တွေ ရှိမယ်ဆိုတာကို ရှေ့ကတည်းက သိပြီးသားပါ။
သို့သော်လည်း ငါ မင်းကို လက်ထဲမှာ ဆက်လက်ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ
ဒါပေမယ့် အပြင်မှာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက သင့်ကို စောင့်နေပါတယ်။
ဒီအခက်အခဲများသောကာလတွင် သင့်ကို ဘယ်သူက ကာကွယ်ပေးမလဲ?
သင်အားမဲ့ပြီး မတရားမှုကို ခံစားရတဲ့အခါ
ဒါပေမယ့် နားထောင်ပါ၊ ငါ့ကလေးရေ။
အင်အားမှာမဟုတ်ဘဲ၊ အားနည်းမှုမှာ
ဒီခေတ်ရဲ့ သော့ကို ရှာတွေ့နိုင်ပါသလား?
ဒီကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲတာက အားကြီးသူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။
သို့သော် ဖန်တီးသူ၏ လက်တွင်း၌ အားနည်းခြင်းဖြင့် အနားယူသူများ
ငါကတော့ ရေရှည်ကတည်းက ကိုယ်တိုင် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်မှာ ရပ်တည်နေခဲ့ပေမယ့်
မင်းလိုပဲ ငါ့ကိုလည်း အကူအညီမဲ့ပြီး သေးငယ်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်၏ ဒုက္ခကို မြင်ကာ ရပ်တည်နေသည်။
မုန်တိုင်းကြားတွင်သာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်
အင်အားထဲမှာမဟုတ်ဘဲ အားနည်းမှုထဲမှာပါ
ဒီအချိန်အတွက် သော့က ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား?
ဒီကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲတာက အားကြီးသူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။
သို့သော် မုန်တိုင်း၏ မျက်လုံး၌ အားနည်းနေသူများ
အားကောင်းတဲ့လူတွေက ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြပါဘူး။
ဖန်တီးရှင်၏လက်တွင်း၌ ယုံကြည်စွာ အနားယူသောအခါ