Qëndron në krahët e mi, plot besim
Ende shumë i vogël për barrët e kësaj bote
Dyer të mbyllura, errësira duhet të presë
Por unë tashmë e di që nuk do të jetë gjithmonë kështu
Dhe ende të mbaj në krahët e mi
Por jashtë, e gjithë bota po të pret
Kush do të të mbrojë në këto kohë të trazuar
Kur të ndihesh i pafuqishëm dhe i trajtuar padrejtësisht
Por dëgjo, fëmija im:
Jo në forcë, por në dobësi
Do të gjesh çelësin e kësaj kohe
Nuk janë të fortët ata që ndryshojnë këtë botë
Por ata që pushojnë në dobësi në krahët e Krijuesit
Edhe pse prej kohësh qëndroj mbi këmbët e mia
Ndiej si ti, kaq i pafuqishëm dhe kaq i vogël
Unë shoh vuajtjet e kohës sonë dhe qëndroj
Vetëm nga besimi në mes të stuhisë
Sepse jo në forcë, por në dobësi
A është gati, çelësi i kësaj kohe
Nuk janë të fortët që ndryshojnë këtë botë
Por ata që qëndrojnë në dobësi në syrin e stuhisë
Dhe të gjithë të fortët nuk mund të bëjnë asgjë
Kur ne pushojmë me besim në krahët e Krijuesit