Anjeun ngagolér dina pangkuan abdi, pinuh ku kapercayaan
Masih kacida leutikna pikeun beban dunya ieu
Tutup panto, poék kudu ngantosan
Tapi kuring geus nyaho yén moal salawasna kieu
Sareng kénéh abdi ngabawa anjeun dina panangan abdi
Tapi di luar, sakumna dunya keur nungguan anjeun
Saha nu bakal ngajaga anjeun dina mangsa-mangsa susah ieu?
Nalika anjeun ngarasa teu boga daya jeung kateuadilan
Tapi dengekeun, anak abdi:
Henteu dina kakawasaan, tapi dina kalemahan
Naha anjeun tiasa mendakan konci jaman ieu?
Henteu jalma anu kuat anu ngarobah dunya ieu
Tapi maranéhna anu reureuh dina kalemahan dina panangan Nu Maha Nyipta
Sanajan geus lila abdi nangtung dina suku sorangan
Kuring ngarasa siga anjeun, teu boga daya jeung leutik pisan
Abdi ningali sangsara jaman urang sareng nangtung
Ngan ku percanten di tengah badai
Kusabab lain dina kakuatan, tapi dina kalemahan
Naha éta geus siap, konci pikeun waktos ieu?
Henteu jalma anu kuat anu ngarobah dunya ieu
Tapi maranéhna anu nangtung dina kalemahan di panon badai
Sareng sakabéh lalaki kuat teu tiasa ngalakukeun nanaon
Nalika urang reureuh kalayan percaya dina pangkuan Nu Maha Nyipta