நீ என் மடியில், முழு நம்பிக்கையுடன் படுத்திருக்கிறாய்
இந்த உலகின் சுமைகளுக்கு இன்னும் மிகவும் சிறியவர்
வாசல்களை மூடு, இருள் காத்திருக்கட்டும்
ஆனால் அது எப்போதும் இப்படி இருக்காது என்று எனக்கு ஏற்கெனவே தெரியும்.
இன்னும் உன்னை என் கைகளில் ஏந்தியிருக்கிறேன்
ஆனால் வெளியே, முழு உலகமும் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது.
இந்தக் குழப்பமான காலங்களில் உங்களைப் பாதுகாப்பது யார்?
நீங்கள் சக்தியற்றவர்களாகவும் அநீதியும் உணரும்போது
ஆனால் கேள், என் பிள்ளையே:
சக்தியில் அல்ல, பலவீனத்தில்
இந்த யுகத்தின் திறவுகோலை உங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியுமா?
இந்த உலகை மாற்றுவது வலிமையானவர்கள் அல்ல.
ஆனால் படைத்தவரின் கரங்களில் பலவீனத்தில் ஓய்வெடுப்பவர்கள்
நான் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே என் சொந்தக் காலில் நின்றுவிட்டேன் என்றாலும்
உன்னைப் போலவே நானும், மிகவும் சக்தியற்றவனாய், மிகச் சிறியவனாய் உணர்கிறேன்.
நான் நமது காலத்தின் துயரத்தைக் காண்கிறேன், நிற்கிறேன்
புயலின் நடுவில் நம்பிக்கை மூலமாக மட்டுமே
ஏனெனில் அது வலிமையில் இல்லை, ஆனால் பலவீனத்தில் இருக்கிறது.
இதுவே இந்தக் காலத்தின் திறவுகோலா, தயாரா?
இந்த உலகை மாற்றுவது வலிமையானவர்கள் அல்ல
ஆனால் புயலின் கண்ணில் பலவீனமாக நிற்கிறவர்கள்
மேலும், வலிமையான ஆண்களால் எதுவும் செய்ய முடியாது.
நாம் படைத்தவரின் அணைப்பில் நம்பிக்கையுடன் ஓய்வெடுக்கும்போது