ኣብ ሕቑፈይ ትድቅስ፣ ምትእምማን መሊእካ።
ንጾር እዛ ዓለም ኣዝዩ ንእሽቶ እዩ።
ማዕጾታት ተዓጽዩ፣ እቲ ጸልማት ክጽበ ኣለዎ
ግን ኩሉ ግዜ ከምዚ ከምዘይከውን ድሮ ፈሊጠ ኣለኹ።
ክሳብ ሕጂ ድማ ኣብ ሕቑፈይ ተሰኪመካ ኣለኹ።
ኣብ ደገ ግን ዓለም ብምልእታ ትጽበየካ ኣላ።
ኣብዚ ዕግርግር ዝመልኦ እዋን መን እዩ ዝሕልወካ?
ኣብ ዓለም ዘሎ ሓይሊ ኣልቦነትን በደልን ምስ ዝስምዓካ
ስምዓኒ ግና ውላደይ
ብሓይሊ ዘይኮነስ ብድኻም እዩ።
መፍትሕ ናይዚ ግዜ ክትረክብ ዲኻ
ሓያላት ነዛ ዓለም ኣይልውጥዋን እዮም።
እቶም ኣብ ድኽመቶም ኣብ ሕቑፊ ፈጣሪ ዝዓርፉ ግን
ዋላ እኳ ብኽልተ እግረይ ደው ካብ ዝብል ነዊሕ እንተገበርኩ፡
ከምዚ ናትካ ኮይኑ ይስምዓኒ፡ ኣዝየ ረዳኢ ዘይብለይን ኣዝየ ንእሽቶን እየ።
ናይ ግዜና ስቓይ ይርኢ’ሞ
ኣብ ምትእምማን ጥራይ – ኣብ ማእከል ህቦብላ ደው እብል።
ብድኽመት እምበር ብ"ሓይሊ" ኣይኮነን።
መፍትሕ ናይዚ ግዜ ኣብ ኢድና ንሕዝ።
እዛ ዓለም እዚኣ ብሓያላት ሰባት ዘይትልወጥ፡
እቶም ከምኡ ዝገብሩ ግን ኣብ ዓይኒ እቲ ህቦብላ ኣብ ተቓላዕቲ ኩነታት ይርከቡ።
ኩሎም ሓያላት ድማ ዋላ ሓንቲ ክገብሩ ኣይክእሉን እዮም፣
ኣብ ሕቑፊ ፈጣሪ ተኣማሚንና ምስ እንዓርፍ