Λιγότερες από μια χούφτα μεγαλοεπιχειρήσεις κυριαρχούν σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
Αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά από το πρωινό που έχουμε στο τραπέζι το πρωί μέχρι το στρώμα στο οποίο
κοιμόμαστε το βράδυ, και όλα όσα κάνουμε, φοράμε ή καταναλώνουμε ενδιάμεσα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις εταιρείες.
Πρόκειται για επενδυτικές εταιρείες τεραστίων διαστάσεων που διαχειρίζονται τις μεγαλύτερες ταμειακές ροές στον κόσμο.
Είναι οι πρωταγωνιστές του θεάματος που βιώνουμε σήμερα.
Προκειμένου να μην καταχραστώ πολύ από το χρόνο σας, έχω συνοψίσει τις πιο σημαντικές πληροφορίες όσο το δυνατόν συντομότερα.
Πώς λειτουργεί;
Πάρτε, για παράδειγμα, μια εταιρεία όπως η PepsiCo, η μητρική εταιρεία πολλών από τα αγαπημένα αναψυκτικά και σνακ στον κόσμο.
Φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές ανταγωνιστικές μάρκες, αλλά όλες προέρχονται από τα εργοστάσια ενός μικρού
αριθμού εταιρειών που έχουν από κοινού το μονοπώλιο στον κλάδο.
Μεταξύ των κατασκευαστών συσκευασμένων τροφίμων, υπάρχουν πολλές άλλες μεγάλες εταιρείες, όπως η
Unilever, η Coca Cola Company, η Mondelez και η Nestlé.
Στην εικόνα αυτή μπορείτε να δείτε ότι σχεδόν κάθε γνωστή μάρκα συσκευασμένων τροφίμων ανήκει σε μία από αυτές τις ομάδες.
Μπορείτε εύκολα να λάβετε αυτού του είδους τις πληροφορίες.
Μπορείτε να τις διαβάσετε στις ιστοσελίδες των εν λόγω εμπορικών σημάτων ή στη Wikipedia.
Οι εταιρείες αυτού του μεγέθους είναι συνήθως εισηγμένες στο χρηματιστήριο και διαθέτουν διοικητικό
συμβούλιο στο οποίο έχουν λόγο οι μεγαλύτεροι μέτοχοι.
Σε ιστότοπους όπως το Yahoo Finance μπορούμε να βρούμε λεπτομερείς πληροφορίες για τις εταιρείες,
συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων μετόχων αυτών των εταιρειών.
Ας πάρουμε πάλι ως παράδειγμα την PepsiCo.
Βλέπουμε ότι το 73,14% των μετοχών κατέχεται από 3.379 θεσμικούς επενδυτές.
Αυτές περιλαμβάνουν επενδυτικές εταιρείες, επενδυτικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες,
τράπεζες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κυβερνήσεις.
Ας δούμε ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι θεσμικοί επενδυτές της PepsiCo.
Όπως φαίνεται, μόλις δέκα από τους 3.379 επενδυτές αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο του συνόλου των μετοχών.
Το συνολικό μετοχικό κεφάλαιο αυτών των δέκα κορυφαίων εταιρειών αξίζει περίπου 60 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αλλά από αυτούς τους δέκα επενδυτές, τρεις κατέχουν περισσότερες μετοχές από τους άλλους επτά.
Ας θυμηθούμε τα ονόματά τους και ας δούμε ποιος κατέχει τις περισσότερες μετοχές της Coca
Cola Company, του μεγάλου ανταγωνιστή της Pepsi.
Βλέπουμε ότι, όπως και στην περίπτωση της PepsiCo, η πλειονότητα των μετοχών κατέχεται από θεσμικούς επενδυτές.
Ας ρίξουμε μια ματιά στην πρώτη δεκάδα και ας ξεκινήσουμε με την τελευταία από αυτές.
Είδαμε επίσης τέσσερις από αυτούς τους έξι θεσμικούς επενδυτές στις τελευταίες έξι της PepsiCo.
Πρόκειται για τις Northern Trust, JP Morgan Chase, Geode Capital Management και Wellington Management.
Ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στους τέσσερις μεγαλύτερους μετόχους.
Είδαμε επίσης τρεις από αυτούς στην πρώτη τετράδα της PepsiCo.
Είναι η BlackRock, η Vanguard και η State Street, και υπάρχει ένα ακόμη: Berkshire Hathaway.
Πρόκειται για τις τέσσερις μεγαλύτερες επενδυτικές εταιρείες στον κόσμο.
Η PepsiCo και η Coca Cola κάθε άλλο παρά ανταγωνιστές είναι, αλλά και οι άλλες μεγάλες εταιρείες που κατέχουν πολλά
εμπορικά σήματα, όπως η Unilever, η Mondelez και η Nestlé, ανήκουν επίσης στην ίδια μικρή ομάδα θεσμικών επενδυτών,
και αυτά τα ονόματα δεν συναντώνται μόνο στη βιομηχανία συσκευασμένων τροφίμων.
Ας ρίξουμε μια ματιά στη Wikipedia, για παράδειγμα, για να δούμε ποιες είναι οι μεγαλύτερες εταιρείες στον τομέα της τεχνολογίας.
Το Facebook είναι ο ιδιοκτήτης του WhatsApp και του Instagram.
Μαζί με το Twitter, είναι οι πιο δημοφιλείς πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης στον κόσμο.
Η Alphabet είναι η μητρική εταιρεία όλων των εταιρειών Google, συμπεριλαμβανομένων των YouTube και Gmail, αλλά είναι επίσης οι
μεγαλύτεροι χορηγοί και προγραμματιστές του Android, ενός από τα δύο λειτουργικά συστήματα που λειτουργούν
σχεδόν σε όλα τα smartphones και τα tablets στον κόσμο.
Το άλλο λειτουργικό σύστημα είναι το IOS της Apple.
Τέλος, αν προσθέσουμε τη Microsoft στις άλλες τρεις, βλέπουμε ότι τέσσερις εταιρείες παράγουν το λογισμικό από
το οποίο εξαρτώνται σχεδόν όλοι οι υπολογιστές, οι ταμπλέτες και τα smartphones στον κόσμο.
Ας ρίξουμε μια ματιά στο ποιος κατέχει τις περισσότερες μετοχές σε αυτές τις ισχυρές εταιρείες.
Στην περίπτωση του Facebook, βλέπουμε ότι πάνω από το 80 % των μετοχών κατέχεται από θεσμικούς επενδυτές.
Πρόκειται για τα ίδια ονόματα που έχουμε δει στη βιομηχανία τροφίμων.
Και εδώ, οι ίδιοι επενδυτές βρίσκονται στο τιμόνι.
Τα βλέπουμε στην Apple, αλλά και στον μεγάλο ανταγωνιστή της Microsoft.
Όταν εξετάζουμε όλες τις άλλες εταιρείες που κυριαρχούν στον κλάδο της τεχνολογίας και κατασκευάζουν τους υπολογιστές, τις
τηλεοράσεις, τα smartphones και τις οικιακές συσκευές, βλέπουμε τους ίδιους μεγάλους
επενδυτές να κατέχουν μεγάλο μέρος των μετοχών.
Αυτή η μικρή ομάδα επενδυτικών εταιρειών, τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων είναι επίσης ο μεγαλύτερος μέτοχος στις πρωτογενείς
βιομηχανίες από τις οποίες προέρχονται οι πρώτες ύλες μας.
Αν αναζητήσουμε τις μεγαλύτερες εταιρείες εξόρυξης στον κόσμο στη Wikipedia, θα δούμε ότι οι μέτοχοί
τους είναι οι ίδιοι θεσμικοί επενδυτές όπως παντού.
Το ίδιο ισχύει και για τις μεγαλύτερες γεωργικές εταιρείες του κόσμου, από τις οποίες εξαρτάται ολόκληρη η βιομηχανία τροφίμων.
Για παράδειγμα, τους ανήκει η Bayer, η μητρική εταιρεία της Monsanto, του μεγαλύτερου παραγωγού σπόρων στον κόσμο,
η οποία παράγει το 90% όλων των σπόρων βαμβακιού στον πλανήτη, καθώς και την πλειοψηφία όλων των άλλων σπόρων.
Είτε μιλάμε για τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ηλιακών μονάδων στον κόσμο είτε για τα μεγαλύτερα διυλιστήρια
πετρελαίου, οι μετοχές διαχειρίζονται από τις ίδιες εταιρείες.
Τους ανήκουν οι καπνοβιομηχανίες που παράγουν όλες τις αγαπημένες μάρκες καπνού στον κόσμο.
Ωστόσο, τους ανήκουν επίσης όλες οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες και τα επιστημονικά ινστιτούτα που παράγουν τα φάρμακα.
Τους ανήκουν οι εταιρείες που παράγουν τα μέταλλα και τις πρώτες ύλες μας, καθώς και ολόκληρη η αυτοκινητοβιομηχανία,
η αεροπλοΐα και η βιομηχανία όπλων στην οποία επεξεργάζονται αυτά τα μέταλλα και οι πρώτες ύλες.
Τους ανήκουν οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα ηλεκτρονικά μας.
Τους ανήκουν τα μεγάλα πολυκαταστήματα και οι ηλεκτρονικές αγορές.
Ακόμα και τα μέσα πληρωμής με τα οποία πληρώνουμε για τα προϊόντα τους.
Όπως σας έχω ήδη πει, αυτοί οι θεσμικοί επενδυτές είναι κυρίως επενδυτικές εταιρείες, τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες.
Με τη σειρά τους, ανήκουν επίσης στους μετόχους.
Και ποιο είναι το πιο εκπληκτικό πράγμα σε αυτό;
Όλοι αυτοί οι θεσμικοί επενδυτές κατέχουν ο ένας τις μετοχές του άλλου και μαζί σχηματίζουν ένα τεράστιο
δίκτυο που μπορούμε να το παρομοιάσουμε με πυραμίδα.
Οι μικρότεροι θεσμικοί επενδυτές ανήκουν σε μεγαλύτερους επενδυτές, οι οποίοι με τη σειρά
τους ανήκουν σε ακόμη μεγαλύτερους επενδυτές.
Η αόρατη κορυφή αυτής της πυραμίδας αποτελείται από δύο μόνο εταιρείες, τα ονόματα των
οποίων έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν:
Είναι η Vanguard και η BlackRock.
Η δύναμη αυτών των δύο εταιρειών είναι σχεδόν αδιανόητη για εμάς.
Δεν είναι μόνο οι μεγαλύτεροι θεσμικοί επενδυτές σε όλες τις μεγάλες εταιρείες του κόσμου, αλλά τους ανήκουν
και οι άλλοι θεσμικοί επενδυτές στις εταιρείες αυτές, γεγονός που τους δίνει ένα πλήρες μονοπώλιο.
Σύμφωνα με έκθεση του Bloomberg, ενός από τους πλέον σεβαστούς θεσμούς παγκοσμίως στον τομέα των χρηματοοικονομικών δεδομένων
και αναλύσεων, οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι δύο εταιρείες θα διαχειρίζονται από κοινού περίπου 20
τρισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις μέχρι το 2028 και θα κατέχουν σχεδόν τα πάντα στον πλανήτη.
Το ίδιο Bloomberg αναφέρθηκε στην BlackRock ως το τέταρτο χέρι της κυβέρνησης, επειδή είναι η μόνη μη κυβερνητική
οντότητα που διατηρεί στενή σχέση με τις ομοσπονδιακές τράπεζες, γνωστές και ως κεντρικές τράπεζες.
Η BlackRock όχι μόνο δανείζει χρήματα στην Bundesbank, αλλά είναι επίσης ο σημαντικότερος σύμβουλός της και ο προγραμματιστής
του συστήματος πληροφορικής που χρησιμοποιεί η Bundesbank.
Δεκάδες υπάλληλοι της BlackRock κατείχαν ανώτερες θέσεις στον Λευκό Οίκο κατά τη διάρκεια των
κυβερνήσεων Μπους και Ομπάμα και σήμερα υπό τον Τζο Μπάιντεν.
Ο διευθύνων σύμβουλος της BlackRock, Larry Fink, είναι ευπρόσδεκτος καλεσμένος πολλών αρχηγών
κρατών και πολιτικών - και αυτό είναι κατανοητό.
Είναι το πρόσωπο της εταιρείας που κινεί τα νήματα.
Αλλά ο Larry Fink δεν κινεί ο ίδιος τα νήματα.
Στην πραγματικότητα, η ίδια η BlackRock ανήκει στους μετόχους.
Και όταν εξετάζουμε ποιοι είναι αυτοί οι μέτοχοι, καταλήγουμε σε ένα περίεργο συμπέρασμα.
Βλέπουμε ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της BlackRock είναι η Vanguard. Και εδώ είναι που γίνεται σκοτεινό.
Η ίδια η Vanguard έχει μια μοναδική δομή που καθιστά αδύνατο να αναγνωριστεί ποιοι είναι οι μέτοχοι ή οι πελάτες της.
Η ελίτ που κατέχει την Vanguard δεν θέλει να μάθει κανείς ότι είναι οι ιδιοκτήτες της πιο ισχυρής εταιρείας στον κόσμο.
Αλλά φυσικά αυτό είναι
Δεν είναι μυστικό για όσους είναι πρόθυμοι να το ψάξουν.
Εκθέσεις της Oxfam και του Bloomberg δείχνουν ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού
έχει περισσότερα χρήματα από το υπόλοιπο 99%.
Φυσικά, αυτοί που κατέχουν την ισχυρότερη εταιρεία στον κόσμο είναι και οι πλουσιότεροι από αυτό το 1%.
Με άλλα λόγια, ανήκετε στο 0,001%.
Αυτό σημαίνει ότι η Vanguard βρίσκεται στα χέρια των πλουσιότερων οικογενειών του κόσμου.
Αν μελετήσουμε την ιστορία τους, θα συνειδητοποιήσουμε ότι οι οικογένειες αυτές βρίσκονταν πάντα στην
κορυφή της πυραμίδας, ορισμένες από αυτές πολύ πριν από την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης.
Αλλά για να μην μπω σε πολλές λεπτομέρειες, θα ήθελα απλώς να επισημάνω ότι πολλές από αυτές τις οικογένειες ανήκουν σε
βασιλικές οικογένειες και ότι είναι οι ιδρυτές του τραπεζικού μας συστήματος, των Ηνωμένων Εθνών και κάθε βιομηχανίας στον κόσμο.
Αυτές οι οικογένειες δεν έχασαν ποτέ τη δύναμή τους, αλλά λόγω της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού αναγκάστηκαν να κρυφτούν
πίσω από επενδυτικές εταιρείες όπως η Vanguard, των οποίων οι μεγαλύτεροι μέτοχοι είναι τα ιδιωτικά κεφάλαια
και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις αυτών των οικογενειών.
Αποτελούν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ επιχειρήσεων, πολιτικής και μέσων ενημέρωσης, γεγονός
που οδηγεί σε σημαντικές συγκρούσεις συμφερόντων.
Με την πρώτη ματιά, ωστόσο, αυτό δεν είναι πολύ αισθητό.
Οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, γνωστοί και ως ιδρύματα, είναι οργανισμοί που βασίζονται σε δωρεές και δεν υποχρεούνται
να δημοσιεύουν από ποιον λαμβάνουν αυτές τις δωρεές.
Μπορούν να επενδύσουν τα χρήματα αυτά σε ό,τι θέλουν και δεν χρειάζεται να πληρώσουν φόρο για τα κέρδη τους, εφόσον τα
κέρδη αυτά επανεπενδύονται σε άλλα έργα στα οποία συμμετέχουν.
Οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί μπορούν να διακινήσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από αόρατους επενδυτές.
Σύμφωνα με έκθεση της αυστραλιανής κυβέρνησης, οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί είναι επομένως ιδανικοί για τη χρηματοδότηση
τρομοκρατικών ομάδων και το ξέπλυμα μεγάλων χρηματικών ποσών.
Τα ιδρύματα και τα ταμεία των οικογενειών που βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχίας του 1%
κρύβονται όσο το δυνατόν περισσότερο στο παρασκήνιο.
Ωστόσο, για υποθέσεις υψηλού προφίλ και προσοχής, καταφεύγουν στα ιδρύματα των οικογενειών φιλάνθρωπων που βρίσκονται
χαμηλότερα στην κατάταξη, αλλά είναι επίσης πολύ πλούσιες.
Πρόκειται για το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, τα Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας του αμφιλεγόμενου
πολυεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος και το Ίδρυμα Κλίντον.
Μια σύντομη εισαγωγή για να έχετε μια ιδέα του μεγέθους αυτών των θεμελίων.
Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, το Ίδρυμα Γκέιτς είναι ο μεγαλύτερος δωρητής του
Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αφού ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σταμάτησε τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ για τον ΠΟΥ το 2020.
Αυτό καθιστά το Ίδρυμα Γκέιτς έναν από τους οργανισμούς με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο σε
όλους τους τομείς που σχετίζονται με την υγεία μας.
Το Ίδρυμα Gates έχει στενή συνεργασία με τις 16 μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των
Pfizer, AstraZeneca, Johnson & Johnson, BioNTech και Bayer, και μόλις είδαμε ποιος κατέχει
τις περισσότερες μετοχές σε αυτές τις εταιρείες.
Ο Μπιλ Γκέιτς κάθε άλλο παρά ένας φτωχός σπασίκλας υπολογιστών που έγινε ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον
κόσμο. Αντίθετα, προερχόταν από μια φιλανθρωπική οικογένεια που, όπως και ο ίδιος, εργαζόταν για την απόλυτη ελίτ.
Ο Bill είναι ο ιδρυτής της Microsoft, η οποία ανήκει στην BlackRock, τη Vanguard
και, μέχρι πρόσφατα, την Berkshire Hathaway.
Νομίζω ότι το επόμενο θέμα θα πρέπει να ξεκινήσει με μια ερώτηση.
Ένα τυχαίο άτομο όπως εγώ με πολύ μικρή εμπειρία στην επεξεργασία βίντεο, χρησιμοποιώντας ένα παλιό φορητό υπολογιστή, μπορεί
αντικειμενικά να αποδείξει μέσα σε 20 λεπτά ότι δύο μόνο εταιρείες έχουν το απόλυτο μονοπώλιο
σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς στον κόσμο.
Αυτό εγείρει το ερώτημα: Γιατί δεν γίνεται καμία αναφορά σε όλα αυτά στα μέσα ενημέρωσης;
Παίρνουμε αυτή την απάντηση και πάλι από τη Wikipedia.
Το 90 % περίπου των διεθνών μέσων ενημέρωσης ανήκει σε εννέα ομίλους μέσων ενημέρωσης.
Οι εταιρείες που ανήκουν σε αυτούς τους ομίλους μέσων ενημέρωσης είναι πάρα πολλές για να απαριθμηθούν.
Όπως αναμενόταν, οι μεγαλύτεροι μέτοχοι είναι η Vanguard και η BlackRock.
Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρες και να δείξω ότι σχεδόν σε κάθε χώρα του κόσμου, τα τοπικά μέσα ενημέρωσης βρίσκονται στα χέρια
τέτοιου είδους ομίλων, οι οποίοι με τη σειρά τους ανήκουν σε θεσμικούς επενδυτές ή σε
εξαιρετικά πλούσιες και ισχυρές οικογένειες της ελίτ.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, σχεδόν όλες οι δημοφιλείς εφημερίδες και περιοδικά ανήκουν στον όμιλο
Daily Mail, στην Reach και στην προαναφερθείσα News Corp.
Στις Κάτω Χώρες, όλα τα μέσα ενημέρωσης βρίσκονται στα χέρια της "de Persgroep", της Mediahuis και της Bertelsmann.
Και στη Γερμανία, το σύνολο των μέσων ενημέρωσης ελέγχεται είτε από τη γερμανική κυβέρνηση, είτε από την ProSiebenSat1,
την Axel Springer και πάλι την Bertelsmann, η οποία είναι επίσης ένας όμιλος άνευ προηγουμένου μεγέθους.
Η Bertelsmann δεν είναι μόνο η μητρική εταιρεία του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου βιβλίων στον κόσμο, του Penguin Random House, και
ιδιοκτήτης και ιδρυτής της BMG Music, αλλά ελέγχει επίσης ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης μέσω της
θυγατρικής της RTL, μιας εταιρείας με 67 τηλεοπτικά κανάλια, δέκα πλατφόρμες streaming και 38 ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Εκτός από το RTL, η Bertelsmann κατέχει επίσης ένα μεγάλο μέρος των γαλλικών mainstream μέσων ενημέρωσης, και μαζί με την Media
Set, τον ισχυρό ιταλικό όμιλο του πρώην προέδρου Μπερλουσκόνι, που ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των ιταλικών
mainstream μέσων ενημέρωσης, κατέχουν επίσης όλα τα δημοφιλή ισπανικά τηλεοπτικά κανάλια.
Τα διάφορα ειδησεογραφικά μέσα δεν παράγουν τα ίδια τις ειδήσεις τους, αλλά χρησιμοποιούν πληροφορίες και
εικόνες από ειδησεογραφικά πρακτορεία όπως το Reuters, το ολλανδικό ANP και το γαλλικό AFP.
Οι οργανώσεις αυτές κάθε άλλο παρά ανεξάρτητες είναι.
Οι κυριότεροι δημοσιογράφοι και συντάκτες που εργάζονται για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή για αυτά τα πρακτορεία
ειδήσεων συνδέονται με σημαντικούς δημοσιογραφικούς οργανισμούς όπως το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας είναι ένας από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες έργων που
σχετίζονται με τα μέσα ενημέρωσης στην Ευρώπη.
Για τη δημοσιογραφική ανάλυση και γνώμη, όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης του κόσμου χρησιμοποιούν το
Project Syndicate, τον ισχυρότερο οργανισμό στον τομέα του.
Προμηθεύει τα 506 σημαντικότερα μέσα ενημέρωσης σε 156 χώρες.
Το Project Syndicate και ένας οργανισμός όπως το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας, μαζί με τα πρακτορεία ειδήσεων, είναι ο συνδετικός
κρίκος μεταξύ των διαφόρων μέσων ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο.
Όταν οι παρουσιαστές ειδήσεων διαβάζουν τις ειδήσεις από τους τηλεπαρουσιαστές τους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το
κείμενο να προέρχεται από έναν από αυτούς τους οργανισμούς.
Ως αποτέλεσμα, η παγκόσμια κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης είναι συχνά συγχρονισμένη.
Ας δούμε ποιοι είναι οι οργανισμοί που, μαζί με τα πρακτορεία ειδήσεων, παράγουν τις ειδήσεις μας.
Στο Project Syndicate βλέπουμε το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, το Ίδρυμα Ανοιχτής
Κοινωνίας και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας.
Στη συνέχεια, το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας.
Εδώ, επίσης, βλέπουμε το Ίδρυμα Gates και το Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας, τα οποία λαμβάνουν επίσης μεγάλες δωρεές από το
Facebook, την Google, το ολλανδικό Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού και Επιστημών και το ολλανδικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Οι οργανισμοί που βρίσκονται στο κέντρο της ροής των πληροφοριών μας χρηματοδοτούνται από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς
της ίδιας ελίτ που ελέγχει το σύνολο των μέσων ενημέρωσης.
Ωστόσο, μέρος των φορολογικών μας πόρων πηγαίνει επίσης σε αυτές τις οργανώσεις.
Η ελίτ που ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής μας, μέχρι και τις πληροφορίες που λαμβάνουμε, εξαρτάται από την αφάνταστη
συντονισμένη συνεργασία για τη σύνδεση όλων των διαφορετικών βιομηχανιών της γης μεταξύ τους, ώστε να
διασφαλιστεί ότι όλες λειτουργούν προς το συμφέρον της ελίτ.
Αυτό συμβαίνει στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, έναν από τους σημαντικότερους οργανισμούς στον κόσμο.
Στην ετήσια συνάντησή της στο Νταβός, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου συναντώνται με
αρχηγούς κρατών, πολιτικούς και άλλα άτομα και οργανώσεις με επιρροή, όπως η UNICEF και η Greenpeace.
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του WEF συμμετέχουν ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και "γκουρού της κλιματικής αλλαγής" Al Gore, ο διευθύνων
σύμβουλος της BlackRock Larry Fink, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Christine Lagarde, η διευθύντρια του CERN
Fabiola Gianotti, η βασίλισσα της Ιορδανίας, ο διευθυντής της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού Peter Maurer
και πολλοί άλλοι πολιτικοί και διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως.
Η Wikipedia αναφέρει τα εξής:
"Σύμφωνα με τους επικριτές, το WEF είναι ένα οικονομικό φόρουμ όπου οι πλουσιότερες εταιρείες μπορούν να
διαπραγματεύονται συμφωνίες με άλλες εταιρείες ή με πολιτικούς.
Για πολλούς από τους συμμετέχοντες, ο σκοπός του WEF είναι το προσωπικό κέρδος και όχι η επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων".
Το ότι αυτοί οι επικριτές του WEF έχουν δίκιο γίνεται γρήγορα σαφές όταν εξετάζουμε ποιοι είναι οι σημαντικότεροι εταίροι, οι
οποίοι αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 71% του προϋπολογισμού του WEF.
Αυτές είναι η BlackRock, τα Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας, το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates και πολλές άλλες
μεγάλες εταιρείες, των οποίων οι μετοχές ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στη Vanguard και τη BlackRock.
Πρόεδρος και ιδρυτής του WEF είναι ο Klaus Schwab, Γερμανός καθηγητής και επιχειρηματίας.
Στο βιβλίο του "The Great Reset", περιγράφει λεπτομερώς τα σχέδια της οργάνωσής του.
Σύμφωνα με τον Schwab, η παλιά μας κοινωνία θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια νέα, στην οποία οι χώρες θα παραδίδουν την
κυριαρχία τους σε μια παγκόσμια κυβέρνηση, στην οποία οι άνθρωποι δεν θα έχουν τίποτα, αλλά θα εργάζονται για το κράτος
και σε αντάλλαγμα θα λαμβάνουν τη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και όλες τις άλλες βασικές ανάγκες τους.
Πιθανόν να έχετε ακούσει πολλά για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτό είναι ένα θέμα για τους θεωρητικούς συνωμοσίας,
παρόλο που πρόεδροι όπως ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, ο Νέλσον Μαντέλα και ο Μπιλ Κλίντον μιλούν γι' αυτό εδώ και γενιές.
Αυτές οι σημαντικές προσωπικότητες, οι οποίες, εκτός από τον Μαντέλα, ανήκαν όλες στην κορυφή της ελίτ κατά τη
διάρκεια της ζωής τους, δεν είναι οι μόνες που ονειρεύονται μια παντοδύναμη παγκόσμια κυβέρνηση.
Το 2015, ο ΟΗΕ παρουσίασε την αμφιλεγόμενη Ατζέντα 2030, η οποία είναι σχεδόν
πανομοιότυπη με τη Μεγάλη Επαναφορά του Κλάους Σβαμπ.
Σύμφωνα με τα δικά τους λόγια, ο ΟΗΕ και ο Schwab θέλουν να διασφαλίσουν ότι δεν θα υπάρχει πλέον φτώχεια,
πείνα, ρύπανση και ασθένειες στον πλανήτη μέχρι το 2030.
Ακούγεται σαν ένα ωραίο σχέδιο μέχρι να διαβάσετε τα ψιλά γράμματα.
Η ιδέα είναι ότι η Ατζέντα 2030 θα πρέπει να πληρωθεί από εμάς, τους πολίτες.
Και όπως ακριβώς μας ζητείται τώρα να εγκαταλείψουμε τα βασικά μας δικαιώματα υπέρ της δημόσιας υγείας,
έτσι θα μας ζητηθεί να εγκαταλείψουμε την ευημερία μας υπέρ της καταπολέμησης της φτώχειας.
Αυτές δεν είναι θεωρίες συνωμοσίας. Μπορείτε να τα διαβάσετε μόνοι σας στον επίσημο ιστότοπο.
Εν ολίγοις, καταλήγει στο εξής:
Ο ΟΗΕ θέλει να πάρει τα φορολογικά χρήματα όλων των δυτικών χωρών και να τα δώσει στις μεγαλοεταιρείες της ελίτ, οι
οποίες στη συνέχεια θα αναλάβουν την ανοικοδόμηση της κοινωνίας.
Μια παγκόσμια κυβέρνηση είναι απαραίτητη για αυτό το τεράστιο έργο, λέει ο ΟΗΕ, και ο ίδιος ο ΟΗΕ έχει θέσει στον
εαυτό του το καθήκον να είναι αυτή η παγκόσμια κυβέρνηση.
Όπως και ο Schwab, ο ΟΗΕ πιστεύει ότι μια πανδημία είναι η τέλεια ευκαιρία για να επιταχυνθεί η εφαρμογή της Ατζέντας 2030.
Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι το WEF και ο ΟΗΕ παραδέχονται ανοιχτά ότι βλέπουν τις πανδημίες και άλλες καταστροφές ως
ευκαιρία για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, ειδικά όταν έχουμε δει ότι η ελίτ έχει όλα τα μέσα στη διάθεσή
της για να μας κάνει να πιστέψουμε ότι υπάρχει πανδημία, ακόμη και για να τη δημιουργήσει.
Οι ελίτ δεν έχουν καμία απολύτως πρόθεση να μοιραστούν τον πλούτο τους μαζί μας.
Στην πραγματικότητα, είναι ειλικρινείς σχετικά με τα σχέδιά τους να μας πάρουν και το τελευταίο κομμάτι.
Αλλά προς το παρόν, ίσως καταλάβετε με την απλή λογική ότι μια νέα παγκόσμια τάξη ή μια παγκόσμια κυβέρνηση που θα περιλαμβάνει
τα πάντα είναι ο μόνος τρόπος για μια μικρή ελίτ να διατηρήσει την εξουσία της πάνω σε
έναν συνεχώς αυξανόμενο παγκόσμιο πληθυσμό.
Εταιρείες όπως η BlackRock και η Vanguard δεν επωφελούνται από τα εθνικά σύνορα, τους
φόρους εισαγωγής και την πραγματική ποικιλομορφία.
Μόνο μέσω του φόβου και της χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης μπορούν να διατηρήσουν την επιρροή τους πάνω σε όλους μας.
Οι ελίτ δεν έχουν καμία πρόθεση να μας θεραπεύσουν από τις αμέτρητες ασθένειες που έχουμε
κολλήσει από τα τοξικά τρόφιμα που παράγουν.
Και για τη ρύπανση του περιβάλλοντος που έχει προκαλέσει.
Γιατί αν δεν αρρωσταίναμε, ολόκληρη η φαρμακευτική βιομηχανία θα κατέρρεε.
"Τίποτα δεν πουλάει όπως ο φόβος" είναι το σύνθημα κορυφαίων ιολόγων όπως ο Mark van Ranst.
Ελπίζω ότι μπορώ να σε προσεγγίσω με αυτό το βίντεο για να μειώσω την ολοένα αυξανόμενη απόσταση μεταξύ μας.
Μόνο αν είμαστε διχασμένοι μπορεί η ελίτ να διατηρήσει την εξουσία της πάνω μας.
Ο μεγαλύτερος φόβος της ελίτ είναι ότι θα συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει στη γη.
Και ο μόνος τρόπος με τον οποίο η ελίτ πιστεύει ότι μπορεί να το αποτρέψει αυτό είναι η λογοκρισία.
Αποτροπή της ανθρώπινης επαφής.
Η συνεχής δυσφήμιση πολιτικών αντιπάλων ή διαφωνούντων.
Και η χρήση ωμής βίας.
Τα σχέδια της ελίτ είναι ξεκάθαρα, όπως και ο αδίστακτος τρόπος με τον οποίο σκοπεύουν να τα υλοποιήσουν.
Αν το επιτρέψουμε αυτό, μια νέα κοινωνία θα αναδυθεί πάνω στις στάχτες αυτού που κάποτε γνωρίζαμε.
Μια νέα κοινωνία στην οποία δεν θα μας ανήκει τίποτα, ούτε καν το ίδιο μας το σπίτι.
Η ελίτ θέλει να διασφαλίσει ότι από τώρα μέχρι το 2030, ό,τι κατέχετε τώρα θα ανήκει σε αυτήν.
Αυτό απαιτεί μια καταστροφική οικονομική κρίση.
Η μεσαία τάξη, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, δέχεται την πρώτη επίθεση.
Οι επιχειρηματίες αναγκάζονται να αναλάβουν τεράστια χρέη, τα οποία τελικά τους οδηγούν στο να χάσουν όλα τα υπάρχοντά τους.
Μετά από αυτό, τα πράγματα θα εξελιχθούν γρήγορα.
Οι τράπεζες θα καταρρεύσουν, τα μετρητά θα πάψουν να υπάρχουν και ο μόνος τρόπος για να αποφύγει κανείς την πείνα θα είναι να
δεχτεί την κρατική στήριξη, η οποία θα συνδέεται με διάφορους όρους, όπως ένα πιστοποιητικό
εμβολιασμού και η παραίτηση από κάθε ιδιωτική περιουσία.
Καθώς οι επιχειρηματίες είναι οι πρώτοι που πέφτουν, πολλοί άλλοι δεν θα νιώσουν αμέσως την κρίση.
Οι άνθρωποι παραμένουν διχασμένοι μεταξύ τους μέχρι να είναι πολύ αργά.
Αυτό δεν είναι ένα σενάριο καταστροφής που επινόησα εγώ.
Πρόκειται απλώς για τη Μεγάλη Επαναφορά, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων που έχει προετοιμαστεί εδώ και πολλές γενιές και έχει
δοκιμαστεί εκτενώς σε κάθε κομμουνιστική δικτατορία στον κόσμο.
Αλλά αυτό μπορεί επίσης να πάει προς μια διαφορετική κατεύθυνση και αντί για μια Μεγάλη Επαναφορά, μπορούμε να επιφέρουμε μια
Μεγάλη Αφύπνιση και να δημιουργήσουμε έναν κόσμο στον οποίο κανείς δεν θα πεινάει και στον οποίο θα μπορούμε να
ζούμε ελεύθερα μεταξύ μας και με τη φύση με βιώσιμο τρόπο.
Αυτό δεν είναι ιδεαλιστικό όνειρο.
Πάντα υπήρχαν δυνάμεις που προσπαθούσαν να σπάσουν την εξουσία της ελίτ, αλλά μέχρι πρόσφατα τα μέσα επικοινωνίας μας
ήταν πάντα ανεπαρκή για να θέσουν σε κίνηση ένα μαζικό δίκτυο.
Η ελίτ πάντα μας κρατούσε σε άγνοια για τις ανακαλύψεις ιδιοφυιών όπως ο Τέσλα, ο οποίος ήταν πολύ
προχωρημένος στον τομέα της καθαρής, ελεύθερης ενέργειας.
Ή ο Δρ Rife, ο οποίος χρησιμοποίησε ραδιοκύματα για να θεραπεύσει τουλάχιστον 16 καρκινοπαθείς σε τελικό
στάδιο πριν πεθάνει, όπως ο Tesla, υπό ύποπτες συνθήκες.
Ή ο Henry Ford, ο οποίος παρήγαγε ένα αυτοκίνητο από βιοπλαστικό το 1941, το οποίο αποδείχθηκε ισχυρότερο από το ατσάλι.
Η ελίτ μας έχει αποκρύψει αμέτρητες τέτοιες τεχνολογίες, επειδή αποτελούν απειλή για τα μονοπώλιά της σε όλους τους κλάδους.
Ήταν τεχνολογίες που θα μας έδιναν ελευθερία και θα έθεταν σε κίνδυνο την εξουσία των ελίτ, η οποία
βασίζεται στο φόβο και την εξάρτησή μας από τα προϊόντα τους.
Αυτά δεν είναι θεωρίες συνωμοσίας, αλλά γεγονότα.
Αυτό που λέω είναι ότι ένας κόσμος νέων δυνατοτήτων ανοίγεται για όλους μας, όπου δεν υπάρχει φτώχεια, ρύπανση,
ασθένειες ή πόλεμος και όπου οι κυβερνήσεις εργάζονται για το καλό των ανθρώπων και όχι το αντίθετο.
Αμέτρητες ασθένειες που αποφέρουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στη φαρμακοβιομηχανία θα θεραπευτούν.
Κανείς δεν χρειάζεται να δουλεύει τον κώλο του για να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή.
Οι άνθρωποι δεν θα ζουν πλέον υπό τον φόβο των ψεμάτων των μέσων ενημέρωσης, της
φαρμακοβιομηχανίας, των κλιματικών λόμπι και των πολιτικών.
Όλα αυτά είναι στον ορίζοντα, αλλά πρέπει πρώτα να περάσουμε μέσα από την καταιγίδα και να αναγνωρίσουμε
ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα στην κοινωνία μας.
Εδώ αρχίζει το ταξίδι μας, και θα είναι ένα δύσκολο ταξίδι, αλλά θα το κάνουμε μαζί και
θα βοηθάμε ο ένας τον άλλον όταν πέφτουμε.
Δεν θα φοβηθούμε. Είμαστε το 99%.