Mniej niż garstka megakorporacji dominuje w każdym aspekcie naszego życia.
Może to zabrzmieć przesadnie, ale od śniadania, które mamy na stole rano, po materac, na którym śpimy w nocy,
i wszystko, co robimy, nosimy lub konsumujemy pomiędzy, jest w dużej mierze zależne od tych firm.
Są to firmy inwestycyjne o ogromnych rozmiarach, które zarządzają największymi przepływami pieniężnymi na świecie.
To oni są bohaterami spektaklu, którego obecnie doświadczamy.
Aby nie zabierać zbyt wiele czasu, podsumowałem najważniejsze informacje tak krótko, jak to możliwe.
Jak to działa?
Weźmy na przykład firmę taką jak PepsiCo, spółkę macierzystą wielu ulubionych napojów bezalkoholowych i przekąsek na świecie.
Wydaje się, że istnieje wiele różnych konkurencyjnych marek, ale wszystkie pochodzą z fabryk
niewielkiej liczby firm, które razem mają monopol w branży.
Wśród producentów żywności pakowanej znajduje się wiele innych dużych firm, takich jak
Unilever, Coca Cola Company, Mondelez i Nestlé.
Na tym zdjęciu widać, że praktycznie każda znana marka pakowanej żywności należy do jednej z tych grup.
Informacje tego typu można łatwo uzyskać.
Można się z nimi zapoznać na stronach internetowych danych marek lub w Wikipedii.
Spółki tej wielkości są zazwyczaj notowane na giełdzie i posiadają zarząd, w którym głos mają najwięksi udziałowcy.
Na stronach takich jak Yahoo Finance możemy znaleźć szczegółowe informacje o spółkach, w tym o ich największych akcjonariuszach.
Weźmy PepsiCo jako przykład.
Widzimy, że 73,14% akcji znajduje się w posiadaniu nie mniej niż 3 379 inwestorów instytucjonalnych.
Należą do nich firmy inwestycyjne, fundusze inwestycyjne, firmy ubezpieczeniowe, banki i, w niektórych przypadkach, rządy.
Przyjrzyjmy się, kim są najwięksi inwestorzy instytucjonalni PepsiCo.
Jak widać, tylko dziesięciu z 3379 inwestorów posiada prawie jedną trzecią wszystkich akcji.
Łączny kapitał zakładowy tych dziesięciu wiodących firm jest wart około 60 miliardów dolarów.
Jednak spośród tych dziesięciu inwestorów, trzech posiada więcej akcji niż pozostałych siedmiu.
Przypomnijmy sobie ich nazwiska i sprawdźmy, kto posiada najwięcej udziałów w Coca Cola Company, wielkim konkurencie Pepsi.
Widzimy, że podobnie jak w przypadku PepsiCo, większość akcji jest w posiadaniu inwestorów instytucjonalnych.
Przyjrzyjmy się pierwszej dziesiątce i zacznijmy od ostatniego z nich.
Widzieliśmy również czterech z tych sześciu inwestorów instytucjonalnych w ostatnich sześciu PepsiCo.
Są to Northern Trust, JP Morgan Chase, Geode Capital Management i Wellington Management.
Przyjrzyjmy się teraz czterem największym akcjonariuszom.
Widzieliśmy również trzech z nich w pierwszej czwórce w PepsiCo.
Są to BlackRock, Vanguard i State Street, a jest jeszcze jeden: Berkshire Hathaway.
Są to cztery największe firmy inwestycyjne na świecie.
PepsiCo i Coca Cola nie są konkurentami, ale inne duże firmy, które są właścicielami wielu marek, takich jak
Unilever, Mondelez i Nestlé, są również własnością tej samej niewielkiej grupy inwestorów instytucjonalnych,
a nazwy te można znaleźć nie tylko w branży pakowanej żywności.
Spójrzmy na przykład na Wikipedię, aby zobaczyć, jakie są największe firmy w sektorze technologicznym.
Facebook jest właścicielem WhatsApp i Instagrama.
Wraz z Twitterem są to najpopularniejsze platformy mediów społecznościowych na świecie.
Alphabet jest spółką macierzystą wszystkich firm Google, w tym YouTube i Gmail, ale jest także największym sponsorem i
twórcą Androida, jednego z dwóch systemów operacyjnych, które obsługują prawie wszystkie smartfony i tablety na świecie.
Drugim systemem operacyjnym jest IOS firmy Apple.
Wreszcie, jeśli dodamy Microsoft do pozostałych trzech, zobaczymy, że cztery firmy produkują oprogramowanie, od którego zależą
prawie wszystkie komputery, tablety i smartfony na świecie.
Przyjrzyjmy się, kto posiada najwięcej udziałów w tych potężnych spółkach.
W przypadku Facebooka widzimy, że ponad 80% akcji jest w posiadaniu inwestorów instytucjonalnych.
Są to te same nazwy, które widzieliśmy w przemyśle spożywczym.
Również w tym przypadku za sterami stoją ci sami inwestorzy.
Widzimy je w Apple, ale także u ich wielkiego konkurenta, Microsoftu.
Gdy spojrzymy na wszystkie inne firmy, które dominują w branży technologicznej i produkują nasze komputery,
telewizory, smartfony i sprzęt AGD, widzimy tych samych dużych inwestorów posiadających wiele akcji.
Ten niewielki klub firm inwestycyjnych, banków i funduszy inwestycyjnych jest również największym udziałowcem w podstawowych
gałęziach przemysłu, z których pochodzą nasze surowce.
Jeśli sprawdzimy największe spółki wydobywcze na świecie w Wikipedii, zobaczymy, że ich udziałowcami są ci
sami inwestorzy instytucjonalni, co wszędzie indziej.
To samo dotyczy największych na świecie firm rolniczych, od których zależy cały nasz przemysł spożywczy.
Na przykład, są oni właścicielami Bayer, spółki macierzystej Monsanto, największego na świecie producenta
nasion, który produkuje 90% wszystkich nasion bawełny na świecie, a także większość wszystkich innych nasion.
Niezależnie od tego, czy mówimy o największych na świecie producentach modułów słonecznych, czy największych rafineriach
ropy naftowej, akcje są zarządzane przez te same firmy.
Są właścicielami firm tytoniowych, które produkują wszystkie ulubione marki tytoniowe na świecie.
Są oni jednak również właścicielami wszystkich głównych firm farmaceutycznych i instytutów naukowych, które produkują leki.
Są właścicielami firm produkujących nasze metale i surowce oraz całego przemysłu motoryzacyjnego, lotniczego i
zbrojeniowego, w którym te metale i surowce są przetwarzane.
Są właścicielami firm produkujących naszą elektronikę.
Są właścicielami dużych domów towarowych i sklepów internetowych.
A nawet środki płatnicze, którymi płacimy za ich produkty.
Jak już wspomniałem, inwestorzy instytucjonalni to głównie firmy inwestycyjne, banki i firmy ubezpieczeniowe.
Z kolei są one również własnością akcjonariuszy.
A co jest w tym najbardziej niesamowite?
Wszyscy ci inwestorzy instytucjonalni posiadają nawzajem swoje akcje i razem tworzą
ogromną sieć, którą możemy porównać do piramidy.
Mniejsi inwestorzy instytucjonalni są własnością większych inwestorów, którzy z
kolei należą do jeszcze większych inwestorów.
Niewidoczny wierzchołek tej piramidy składa się tylko z dwóch firm, których nazwy widzieliśmy już wiele razy:
Są to Vanguard i BlackRock.
Potęga tych dwóch firm jest dla nas prawie niewyobrażalna.
Są oni nie tylko największymi inwestorami instytucjonalnymi we wszystkich największych spółkach na świecie, ale
także właścicielami innych inwestorów instytucjonalnych w tych spółkach, co daje im całkowity monopol.
Według raportu Bloomberga, jednej z najbardziej szanowanych instytucji na świecie w dziedzinie danych i analiz finansowych,
eksperci szacują, że obie firmy będą wspólnie zarządzać inwestycjami o wartości około 20 bilionów
dolarów do 2028 roku i posiadać prawie wszystko na ziemi.
Ten sam Bloomberg określił BlackRock jako czwarte ramię rządu, ponieważ jest to jedyny podmiot pozarządowy,
który utrzymuje bliskie relacje z bankami federalnymi, znanymi również jako banki centralne.
BlackRock nie tylko pożycza pieniądze Bundesbanken, ale jest także ich najważniejszym doradcą i twórcą
systemu komputerowego używanego przez Bundesbanken.
Dziesiątki pracowników BlackRock zajmowało wysokie stanowiska w Białym Domu podczas administracji
Busha i Obamy, a obecnie pod rządami Joe Bidena.
Dyrektor generalny BlackRock Larry Fink jest mile widzianym gościem wielu głów państw i polityków - i jest to zrozumiałe.
Jest twarzą firmy, która pociąga za sznurki.
Ale Larry Fink sam nie pociąga za sznurki.
W rzeczywistości sam BlackRock jest własnością akcjonariuszy.
A kiedy spojrzymy na to, kim są ci akcjonariusze, dochodzimy do dziwnego wniosku.
Widzimy, że największym udziałowcem BlackRock jest Vanguard. I tutaj robi się ciemno.
Sam Vanguard ma unikalną strukturę, która uniemożliwia rozpoznanie, kim są jego akcjonariusze lub klienci.
Elita, która jest właścicielem Vanguard, nie chce, aby ktokolwiek wiedział, że są
właścicielami najpotężniejszej firmy na świecie.
Ale oczywiście jest to
Żadna tajemnica dla tych, którzy chcą się temu przyjrzeć.
Raporty Oxfam i Bloomberga pokazują, że 1% światowej populacji ma więcej pieniędzy niż pozostałe 99%.
Oczywiście ci, którzy są właścicielami najpotężniejszej firmy na świecie, są również najbogatsi wśród tego 1%.
Innymi słowy, należysz do 0,001%.
Oznacza to, że Vanguard jest w rękach najbogatszych rodzin na świecie.
Jeśli przestudiujemy ich historię, zdamy sobie sprawę, że rodziny te zawsze znajdowały się na szczycie piramidy, niektóre
nawet na długo przed rozpoczęciem rewolucji przemysłowej.
Ale nie wchodząc w zbyt wiele szczegółów, chciałbym tylko wskazać, że wiele z tych rodzin należy do królewskich rodów
i że są założycielami naszego systemu bankowego, Organizacji Narodów Zjednoczonych i każdego przemysłu na świecie.
Rodziny te nigdy nie straciły swojej władzy, ale ze względu na rosnącą populację świata zostały zmuszone do ukrycia się za
firmami inwestycyjnymi, takimi jak Vanguard, których największymi udziałowcami są prywatne
fundusze i organizacje charytatywne tych rodzin.
Są łącznikiem między biznesem, polityką i mediami, co prowadzi do poważnych konfliktów interesów.
Na pierwszy rzut oka nie jest to jednak zbyt zauważalne.
Organizacje non-profit, znane również jako fundacje, to organizacje, które polegają na darowiznach i
nie muszą publikować, od kogo otrzymują te darowizny.
Mogą inwestować te pieniądze w co tylko chcą i nie muszą płacić podatku od zysków, o ile te zyski są
reinwestowane w inne projekty, w które są zaangażowani.
Organizacje non-profit mogą pozyskać setki miliardów dolarów od niewidocznych inwestorów.
Według raportu australijskiego rządu, organizacje non-profit są zatem idealne do finansowania
grup terrorystycznych i prania dużych sum pieniędzy.
Fundacje i fundusze rodzin znajdujących się na szczycie hierarchii 1% ukrywają się za kulisami tak bardzo, jak to tylko możliwe.
Jednak w przypadku głośnych i przyciągających uwagę spraw, korzystają z fundacji rodzin filantropów, które
znajdują się niżej w rankingu, ale są również bardzo zamożne.
Są to Fundacja Billa i Melindy Gatesów, Fundacja Społeczeństwa Otwartego kontrowersyjnego
multimiliardera George'a Sorosa oraz Fundacja Clintona.
Krótkie wprowadzenie, aby dać ci wyobrażenie o wielkości tych fundamentów.
Według oficjalnej strony Światowego Forum Ekonomicznego, Fundacja Gatesów jest największym darczyńcą Światowej
Organizacji Zdrowia po tym, jak prezydent Donald Trump wstrzymał finansowanie WHO przez USA w 2020 roku.
Czyni to Fundację Gatesów jedną z najbardziej wpływowych organizacji na świecie we
wszystkich obszarach związanych z naszym zdrowiem.
Fundacja Gatesów ściśle współpracuje z 16 największymi firmami farmaceutycznymi na świecie, w tym Pfizer, AstraZeneca,
Johnson & Johnson, BioNTech i Bayer, a my właśnie zobaczyliśmy, kto posiada najwięcej udziałów w tych firmach.
Bill Gates nie był biednym maniakiem komputerowym, który stał się jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Zamiast
tego pochodził z filantropijnej rodziny, która, podobnie jak on, pracowała dla absolutnej elity.
Bill jest założycielem Microsoftu, który jest własnością BlackRock, Vanguard i do niedawna Berkshire Hathaway.
Myślę, że następny temat powinien zacząć się od pytania.
Przypadkowa osoba, taka jak ja, z bardzo małym doświadczeniem w edycji wideo, używająca starego laptopa, może obiektywnie
wykazać w ciągu 20 minut, że tylko dwie firmy mają całkowity monopol na wszystkie sektory przemysłowe na świecie.
Nasuwa się pytanie: dlaczego media o tym nie wspominają?
Ponownie otrzymujemy tę odpowiedź z Wikipedii.
Około 90% międzynarodowych mediów należy do dziewięciu konglomeratów medialnych.
Firmy należące do tych konglomeratów medialnych są zbyt liczne, aby je wymienić.
Zgodnie z oczekiwaniami, największymi udziałowcami są Vanguard i BlackRock.
Mógłbym tak godzinami i pokazywać, że w prawie każdym kraju na świecie lokalne media są w rękach tego rodzaju konglomeratów,
które z kolei są własnością naszych inwestorów instytucjonalnych lub niezwykle bogatych i potężnych elitarnych rodzin.
Na przykład w Wielkiej Brytanii praktycznie wszystkie popularne gazety i magazyny są własnością Daily
Mail Group, Reach i wspomnianego wcześniej News Corp.
W Holandii całe media są w rękach "de Persgroep", Mediahuis i Bertelsmanna.
W Niemczech wszystkie media są kontrolowane przez niemiecki rząd, ProSiebenSat1, Axel Springer i Bertelsmanna,
który również jest konglomeratem o niespotykanej wielkości.
Bertelsmann jest nie tylko spółką dominującą największego na świecie wydawcy książek, Penguin Random House, oraz właścicielem
i założycielem BMG Music, ale także kontroluje dużą część europejskich mediów poprzez swoją spółkę zależną
RTL, firmę z 67 kanałami telewizyjnymi, dziesięcioma platformami streamingowymi i 38 stacjami radiowymi.
Oprócz RTL, Bertelsmann jest również właścicielem dużej części francuskich mediów głównego nurtu, a wraz z Media Set, potężnym
włoskim konglomeratem byłego prezydenta Berlusconiego, który kontroluje większość włoskich mediów głównego
nurtu, są również właścicielami wszystkich popularnych hiszpańskich kanałów telewizyjnych.
Różne media informacyjne nie produkują swoich wiadomości samodzielnie, ale wykorzystują informacje i
obrazy z agencji informacyjnych, takich jak Reuters, holenderska ANP i francuska AFP.
Organizacje te nie są niezależne.
Główni dziennikarze i redaktorzy, którzy pracują dla naszych mediów lub dla tych agencji informacyjnych, są
związani z ważnymi organizacjami dziennikarskimi, takimi jak Europejskie Centrum Dziennikarstwa.
Europejskie Centrum Dziennikarstwa jest jednym z największych fundatorów projektów związanych z mediami w Europie.
W przypadku analiz dziennikarskich i opinii wszystkie główne media na świecie korzystają z Project
Syndicate, najpotężniejszej organizacji w swojej dziedzinie.
Dostarcza 506 najważniejszych mediów w 156 krajach.
Project Syndicate i organizacja taka jak Europejskie Centrum Dziennikarstwa, wraz z agencjami informacyjnymi,
są łącznikiem między różnymi mediami na całym świecie.
Kiedy lektorzy wiadomości czytają wiadomości od swoich telepromotorów, istnieje duże prawdopodobieństwo,
że tekst pochodzi od jednej z tych organizacji.
W rezultacie globalne relacje medialne są często zsynchronizowane.
Przyjrzyjmy się, kim są organizacje, które wraz z agencjami informacyjnymi produkują nasze wiadomości.
W Project Syndicate współpracujemy z Fundacją Billa i Melindy Gatesów, Fundacją Społeczeństwa
Otwartego i Europejskim Centrum Dziennikarstwa.
Następnie samo Europejskie Centrum Dziennikarstwa.
Tutaj również widzimy Fundację Gatesów i Fundację Społeczeństwa Otwartego, które również otrzymują duże darowizny od Facebooka,
Google, holenderskiego Ministerstwa Edukacji, Kultury i Nauki oraz holenderskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Organizacje znajdujące się w centrum naszego przepływu informacji są finansowane przez organizacje non-profit
należące do tej samej elity, która kontroluje wszystkie media.
Jednak część pieniędzy z naszych podatków również trafia do tych organizacji.
Elita, która kontroluje każdy aspekt naszego życia, aż po informacje, które otrzymujemy, polega na niewyobrażalnej
skoordynowanej współpracy w celu połączenia wszystkich różnych gałęzi przemysłu na Ziemi, aby
zapewnić, że wszystkie działają w interesie elity.
Dzieje się to na Światowym Forum Ekonomicznym, jednej z najważniejszych organizacji na świecie.
Na corocznym spotkaniu w Davos prezesi największych firm na świecie spotykają się z głowami państw,
politykami i innymi wpływowymi osobami i organizacjami, takimi jak UNICEF i Greenpeace.
W skład Rady Powierniczej WEF wchodzą były wiceprezydent USA i "guru zmian klimatycznych" Al Gore, dyrektor generalny BlackRock
Larry Fink, prezes Europejskiego Banku Centralnego Christine Lagarde, dyrektor CERN Fabiola Gianotti, królowa Jordanii,
dyrektor Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża Peter Maurer oraz wielu innych polityków i
dyrektorów generalnych najbardziej wpływowych firm na świecie.
Wikipedia podaje, co następuje:
"Według krytyków WEF to forum gospodarcze, na którym najbogatsze firmy mogą negocjować umowy z innymi firmami lub z politykami.
Dla wielu uczestników celem WEF jest osobisty zysk, a nie rozwiązywanie globalnych problemów".
To, że ci krytycy WEF mają rację, szybko staje się jasne, gdy spojrzymy na to, kim są najważniejsi
partnerzy, którzy odpowiadają za prawie 71% budżetu WEF.
Są to BlackRock, The Open Society Foundations, The Bill & Melinda Gates Foundation i wiele innych dużych firm, których
akcje Vanguard i BlackRock posiadają bezpośrednio lub pośrednio.
Prezesem i założycielem WEF jest Klaus Schwab, niemiecki profesor i biznesmen.
W swojej książce "The Great Reset" szczegółowo opisuje plany swojej organizacji.
Według Schwaba nasze stare społeczeństwo powinno zostać zastąpione nowym, w którym kraje zrzekają się swojej suwerenności
na rzecz wszechogarniającego rządu światowego, w którym ludzie nie są właścicielami niczego, ale pracują dla
państwa, aw zamian otrzymują mieszkanie, opiekę zdrowotną i wszystkie inne podstawowe potrzeby.
Prawdopodobnie słyszałeś wiele o Nowym Porządku Świata.
Media chciałyby, abyśmy uwierzyli, że jest to temat dla teoretyków spiskowych, mimo że prezydenci tacy jak George Bush
Senior, Nelson Mandela i Bill Clinton mówili o tym od pokoleń.
Te ważne osobistości, które oprócz Mandeli należały za życia do ścisłej elity, nie są
jedynymi, które marzą o wszechmocnym rządzie światowym.
W 2015 roku ONZ przedstawiła swoją kontrowersyjną Agendę 2030, która jest niemal identyczna z Wielkim Resetem Klausa Schwaba.
Według ich własnych słów, ONZ i Schwab chcą zapewnić, że do 2030 r. na naszej planecie nie
będzie już ubóstwa, głodu, zanieczyszczenia i chorób.
Brzmi to jak dobry plan, dopóki nie przeczyta się drobnego druku.
Chodzi o to, że za Agendę 2030 powinniśmy zapłacić my, obywatele.
I tak jak teraz jesteśmy proszeni o rezygnację z naszych podstawowych praw na rzecz zdrowia
publicznego, tak będziemy proszeni o rezygnację z naszego dobrobytu na rzecz walki z ubóstwem.
To nie są teorie spiskowe. Możesz przeczytać to sam na oficjalnej stronie.
Krótko mówiąc, sprowadza się to do tego:
ONZ chce zabrać pieniądze z podatków wszystkich krajów zachodnich i przekazać je megakorporacjom elit,
które następnie mają za zadanie odbudować społeczeństwo.
Dla tego ogromnego projektu potrzebny jest rząd światowy, mówi ONZ, i ta sama ONZ postawiła
sobie za zadanie bycie tym rządem światowym.
Podobnie jak Schwab, ONZ uważa, że pandemia jest doskonałą okazją do przyspieszenia realizacji Agendy 2030.
Niepokojące jest to, że WEF i ONZ otwarcie przyznają, że postrzegają pandemie i inne katastrofy jako okazję do
przekształcenia społeczeństwa, zwłaszcza że widzieliśmy, że elity mają do dyspozycji wszystkie środki, aby
przekonać nas, że istnieje pandemia, a nawet ją stworzyć.
Elity absolutnie nie mają zamiaru dzielić się z nami swoim bogactwem.
W rzeczywistości są szczerzy w swoich planach odebrania nam wszystkiego.
Ale na razie, być może zrozumiesz dzięki prostej logice, że nowy porządek świata lub wszechogarniający rząd
światowy jest jedynym sposobem dla małej elity na utrzymanie władzy nad stale rosnącą populacją świata.
Firmy takie jak BlackRock i Vanguard nie korzystają z granic państwowych, podatków importowych i prawdziwej różnorodności.
Tylko poprzez strach i manipulację medialną mogą utrzymać swój wpływ na nas wszystkich.
Elity nie mają zamiaru wyleczyć nas z niezliczonych chorób, na które zapadliśmy z powodu toksycznej żywności, którą produkują.
Oraz o zanieczyszczeniu środowiska, które spowodował.
Bo gdybyśmy nie chorowali, cały przemysł farmaceutyczny by upadł.
"Nic nie sprzedaje się tak jak strach" to motto najlepszych wirusologów, takich jak Mark van Ranst.
Mam nadzieję, że uda mi się dotrzeć do Ciebie z tym filmem, aby zmniejszyć stale rosnącą odległość między nami.
Tylko wtedy, gdy jesteśmy podzieleni, elita może zachować nad nami władzę.
Największym lękiem elit jest to, że zdamy sobie sprawę z tego, co naprawdę dzieje się na Ziemi.
Jedynym sposobem, w jaki elita wierzy, że może temu zapobiec, jest cenzura.
Zapobieganie kontaktom międzyludzkim.
Ciągłe zniesławianie przeciwników politycznych lub dysydentów.
I użycie brutalnej siły.
Plany elity są jasne, podobnie jak bezwzględny sposób, w jaki zamierzają je zrealizować.
Jeśli na to pozwolimy, na popiołach tego, co kiedyś znaliśmy, wyłoni się nowe społeczeństwo.
Nowe społeczeństwo, w którym nie będziemy posiadać niczego na własność, nawet własnego domu.
Elita chce mieć pewność, że od teraz do 2030 roku wszystko, co posiadasz teraz, będzie należeć do nich.
Wymaga to niszczycielskiego kryzysu gospodarczego.
Klasa średnia, która jest kręgosłupem społeczeństwa, jest atakowana jako pierwsza.
Przedsiębiorcy są zmuszeni do zaciągania ogromnych długów, co ostatecznie prowadzi do utraty całego ich majątku.
Potem sprawy potoczą się szybko.
Banki upadną, gotówka przestanie istnieć, a jedynym sposobem na uniknięcie głodu będzie zaakceptowanie pomocy państwa,
która będzie powiązana z różnymi warunkami, takimi jak świadectwo szczepień i rezygnacja z całego prywatnego majątku.
Ponieważ przedsiębiorcy upadają jako pierwsi, wielu innych nie odczuje kryzysu od razu.
Ludzie pozostają podzieleni między sobą, dopóki nie jest za późno.
To nie jest wymyślony przeze mnie scenariusz zagłady.
To po prostu Wielki Reset, Nowy Porządek Świata przygotowywany od wielu pokoleń i szeroko
testowany w każdej komunistycznej dyktaturze na świecie.
Ale może to również pójść w innym kierunku i zamiast Wielkiego Resetu możemy doprowadzić do Wielkiego Przebudzenia i stworzyć
świat, w którym nikt nie musi głodować i w którym możemy żyć w wolności ze sobą nawzajem i z naturą w zrównoważony sposób.
To nie jest idealistyczne marzenie.
Zawsze istniały siły próbujące złamać władzę elit, ale do niedawna nasze środki komunikacji zawsze
były niewystarczające, aby uruchomić masową sieć.
Elity zawsze utrzymywały nas w niewiedzy na temat odkryć geniuszy takich jak Tesla, który był bardzo
zaawansowany w dziedzinie czystej, darmowej energii.
Albo dr Rife, który wykorzystał fale radiowe do wyleczenia co najmniej 16 nieuleczalnie chorych na raka, zanim
zmarł, podobnie jak Tesla, w podejrzanych okolicznościach.
Albo Henry Ford, który w 1941 roku wyprodukował samochód wykonany z bioplastiku, który okazał się mocniejszy niż stal.
Elity ukryły przed nami niezliczoną ilość takich technologii, ponieważ stanowią one
zagrożenie dla ich monopoli we wszystkich branżach.
Były to technologie, które dałyby nam wolność i zagroziły władzy elit, która opiera się na
naszym strachu i zależności od ich produktów.
To nie są teorie spiskowe, ale fakty.
Chcę powiedzieć, że przed nami wszystkimi otwiera się świat nowych możliwości, w którym nie ma ubóstwa, zanieczyszczeń, chorób
ani wojen, a rządy pracują dla dobra ludzi, a nie odwrotnie.
Niezliczone choroby, które generują setki miliardów dolarów dla przemysłu farmaceutycznego, zostaną wyleczone.
Nikt nie musi pracować na swój tyłek, by wieść godne życie.
Ludzie nie będą już żyć w strachu przed kłamstwami mediów, przemysłu farmaceutycznego, lobby klimatycznego i polityków.
Wszystko to jest na horyzoncie, ale najpierw musimy przejść przez burzę i rozpoznać, co jest
prawdziwym problemem w naszym społeczeństwie.
Tutaj zaczyna się nasza podróż i będzie to trudna podróż, ale odbędziemy ją razem i pomożemy sobie nawzajem, gdy upadniemy.
Nie będziemy się bać. Jesteśmy 99%.