In Australië worden late abortussen gesubsidieerd door de staat, waarbij de ouders geld krijgen voor de abortus.
Het gaat om de zogenaamde "babybonus".
Dit komt ten goede aan nabestaanden na de doodgeboorte van hun kind.
Het bedrag is momenteel 4.200 Australische dollar.
Als alternatief kunnen ouders ook ongeveer 22.000 Australische dollar ontvangen als ze werken en "ouderschapsverlof" opnemen.
In Australië zijn de criteria voor overheidsuitkeringen bij doodgeboorte zo geformuleerd
dat ook late abortussen gedekt kunnen worden.
Centrelink, de instantie die verantwoordelijk is voor de betaling van uitkeringen, stelt in de regelgeving dat de baby geboren moet
zijn zonder ademhaling of hartslag na ten minste 20 weken zwangerschap of ten minste 400 gram
moet hebben gewogen op het moment van de geboorte.
Er worden geen details gegeven over de omstandigheden of redenen van de doodgeboorte.
Dit betekent in feite dat een abortus na de 20e week van de zwangerschap, die in bijna alle staten
legaal is, financieel gesubsidieerd wordt door de staat.
De Australische rechtsgeleerde Dr. Joanna Howe zegt dat in de staat Zuid-Australië bijvoorbeeld 75 procent van alle late
abortussen wordt uitgevoerd op gezonde kinderen, die vervolgens doodgeboren worden verklaard en waarvoor
aanspraak kan worden gemaakt op overheidsuitkeringen.
Bij een abortus na de 20e week van de zwangerschap wordt een medicijn in het hart van de
ongeboren baby gespoten om de hartslag te stoppen.
Het dode kind wordt geboren met behulp van arbeidsverdovende middelen.
De Australische online christelijke nieuwskrant The Daily Declaration schreef dat deze ontwikkeling ernstige
zorgen baart over de waarde van het moederschap, het gezin en het ongeboren kind in onze samenleving.
Hoewel dit pas sinds kort in het nieuws is, is het al meer dan tien jaar mogelijk om de
"babybonus" te krijgen door middel van een late abortus.
De oorsprong van "legale" abortus gaat terug tot 1882.
Aletta Henriëtta Jacobs, een Nederlandse arts en vrouwenrechtenactiviste, richtte de
eerste geboortebeperkingskliniek ter wereld op.
In 1916 werd in de VS de eerste kliniek voor geboortebeperking geopend onder leiding van Margaret Sanger,
een Amerikaanse verpleegster en vrouwenrechtenactiviste.
Sangers voortdurende inspanningen voor geboortebeperking leidden uiteindelijk tot de oprichting van Planned
Parenthood, dat vandaag de dag nog steeds de belangrijkste abortusorganisatie in de VS is.
Margaret Sanger beschreef geboortebeperking als het vergemakkelijken van het proces om de ongeschikten te
verwijderen en de geboorte van "defecten" te voorkomen.
Dit idee van eugenetica, d.w.z. het uitkiezen van de "andersen", is daarom de hoeksteen van de organisatie die abortus promoot.
In veel landen worden abortuswetten steeds meer versoepeld en gelegaliseerd tot kort voor de geboorte.
In Australië kunnen vrouwen zelfs winst maken met een abortus.
Dit roept de vraag op: hoe nu verder?
Als je meer wilt weten over de achtergrond van Planned Parenthood, bekijk dan de
gedetailleerde documentaire "The Planned Parenthood File".