אין אויסטראַליע ווערן שפּעט־טערמין אַבאָרציעס סובסידירט דורך דער מדינה, און די עלטערן באַקומען
געלט פֿאַר דער אָפּברעכונג פֿון דער שוואַנגערשאַפֿט.
דאָס באַטרעפֿט דעם אַזוי גערופֿענעם "בייבי־באָנוס".
דאָס העלפֿט טרויעריקע עלטערן נאָך דער טויטגעבורט פֿון זייער קינד.
דער סכום שטייט איצט בײַ 4,200 אויסטראַלישע דאָלאַר.
אָדער, עלטערן קענען אויך באַקומען בערך 22,000 אויסטראַלישע דאָלאַר , אויב זיי זענען באַשאַפֿטיקט און נעמען עלטערן־פֿרײַ.
די קריטעריע פֿאַר שטאַטלעכע בענעפֿיטן אין פאַל פֿון אַ טויטגעבורט זענען אין אויסטראַליע אַזוי
פֿאָרמולירט, אַז שפּעט־טערמין אַבאָרציעס קענען אויך ווערן דעקט.
סענטערלינק, די אויטאריטעט וואָס איז פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דערצאָלונג פֿון רעגירונג־בענעפֿיטן, באַשטימט אין אירע רעגולאציעס
אַז דער תינוק מוז געבוירן געוואָרן זײַן אָן אָטעמען אָדער אָן האַרצקלאַפּ נאָך לפּחות 20 וואָכן טראָגעדיקייט,
אָדער מוז געווען האָבן לפּחות 400 גראַם בײַם געבורט.
קיין ווײַטערדיקע פּרטים אָדער סיבות פֿאַר דער טויטגעבורט ווערן נישט געגעבן.
דאָס מיינט למעשה אַז אַבאָרטן נאָך דער 20סטער וואָך פֿון דער שוואַנגערשאַפֿט, וואָס זענען לעגאַל אין כּמעט
אַלע שטאַטן, ווערן פינאַנציעל געשטיצט דורך דעם שטאַט.
די אויסטראַלישע יורידישע געלערנטע ד״ר דזשאָאַנאַ האָו גלייבט אַז אין דרום־אויסטראַליע, למשל, ווערן 75 פּראָצענט פֿון אַלע
שפּעט־טערמין אַבאָרציעס דורכגעפֿירט אויף געזונטע קינדער, וואָס דערנאָך ווערן דערקלערט ווי
טויטגעבוירן און באַרעכטיקט צו שטאַטלעכע בענעפֿיטן.
אין פאַל פֿון אַ אַבאָרציע נאָך דער 20סטער וואָך פֿון דער שוואַנגערשאַפֿט, ווערט אַ מעדיצין
אַרײַנגעשפּריצט אין דעם האַרץ פֿון דעם אומגעבוירענעם קינד, וואָס שטעלט אָפּ דעם פֿעטוס'ס האַרצקלאַפּ.
דאָס טויטע קינד ווערט געבוירן מיט הילף פֿון מעדיקאַמענטן וואָס פֿאַרשאַפֿן ווייען.
די אויסטראַלישע אָנליין־צײַטונג פֿאַר קריסטלעכע נײַעס, די דיילי דעקלאַראַציע, האָט געשריבן אַז די אַנטוויקלונג
ברענגט ערנסטע זאָרגן וועגן דעם ווערט פֿון מוטערשאַפֿט, משפּחה און די אומגעבוירענע אין אונדזער געזעלשאַפֿט.
כאָטש דאָס איז נאָר לעצטנס אין די נייעס באריכטעט געוואָרן, איז עס שוין איבער צען יאָר מעגלעך געווען צו
באַקומען דעם "בייבי־באָנוס" דורך אַ שפּעט־טערמין אַבאָרציע.
די אָנהייב פֿון "לעגאַלער" אַבאָרט דאַטירט צוריק צו 1882.
אַלעטַה הענריעטַה יאַקאָבס, אַ האָלענדישע דאָקטאָרין און אַקטיוויסטקע פֿאַר פֿרויען־רעכט, האָט
געגרינדעט די וועלטס ערשטע קליניק פֿאַר געבורט־קאָנטראָל.
אין 1916 איז אין די פארייניקטע שטאַטן געעפֿנט געוואָרן די ערשטע קליניק פֿאַר געבורט־קאָנטראָל, אונטער דער
פֿירונג פֿון מאַרגאַרעט סענדזשער, אַ אמעריקאנער נערז און אַקטיוויסטקע פֿאַר פֿרויען־רעכטן.
סאַנגערס שטענדיקע באַמיאונגען צו פּראָמאָווירן געבורט־קאָנטראָל האָבן לעסאָף געפֿירט צו דער גרינדונג פֿון "פּלאַנד
פּאַרענטהוד", וואָס בלײַבט ביזן הײַנטיקן טאָג דער פֿירנדיקער צושטעלער פֿון אַבאָרטן אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
מאַרגאַרעט סענדזשער האָט באַשרײַבן געבורט־קאָנטראָל ווי אַ מיטל צו פֿאַרגרינגערן דעם פּראָצעס פֿון אויסמעקן די
אומפּאַסיקע און צו פֿאַרמיידן די געבורט פֿון "דעפֿעקטיווע".
די יוגענישע אידעאָלאָגיע, דאָס הייסט די אָפּטיילונג פֿון די וואָס זענען "אַנדערש", איז דערפֿאַר דער
יסוד־שטיין פֿון דער אָרגאַניזאַציע וואָס פֿאָדערט אַבאָרט.
די געזעצן וועגן אַבאָרציע ווערן אין פילע לענדער מער און מער ליבעראַל און זענען שוין לעגאַליזירט ביז קורץ פֿאַר דער געבורט.
אין אויסטראַליע קענען פֿרויען אפילו פּראָפֿיטירן פֿון אַ אַבאָרט.
מען פֿרעגט זיך, וווּהין דאָס וועט פֿירן.
אויב איר ווילט זיך דערוויסן מער וועגן דעם הינטערגרונט פֿון "פּלאַנד פּערענטהוד", קוקט דעם
דעטאַלירטן דאָקומענטאַר "די פּלאַנד פּערענטהוד פֿײַלס".