Незадоўга да пачатку пандэміі каранавіруса нямецкі Бундэстаг прыняў «Закон аб абароне ад краснухі», — які
фактычна зрабіў вакцынацыю абавязковай для дзяцей і супрацоўнікаў у сацыяльных і медыцынскіх установах.
Нягледзячы на сур'ёзную занепакоенасць адносна фундаментальных правоў, Федэральны канстытуцыйны
суд прызнаў закон 2022 года адпаведным канстытуцыі.
Таварыства медыцынскіх работнікаў і навукоўцаў за здароўе, свабоду і дэмакратыю (MWGFD) стварыла
«Рабочую групу па законе аб абароне ад краснухі».
Гэтая група, якая складаецца з урачоў, навукоўцаў і юрыстаў, лічыць гэты закон неканстытуцыйным умяшаннем у фізічную цэласнасць
і правы бацькоў — і заклікае да яго неадкладнага адмены.
Сёння, 15 лістапада 2025 года, тут, у Пасаў на цудоўнай Дунаі, праходзіць прэс-сімпозіум MWGFD.
Тэма: Закон аб абароне ад краснухі пад лупай.
Kla.TV там жыць і рэпартажыць для вас!
Ніжэй вы знойдзеце кароткі выклад найбольш важных сцвярджэнняў.
"Вітаем на нашай прэс-канферэнцыі на тэму: "Закон аб абароне ад краснухі" пад лупай.
Вакцынацыя, на якой мы сёння засяроджваемся, усё яшчэ належыць да старога класа вакцын, у якіх пэўная колькасць
антыгену, у выпадку з тыфам — аслаблены вірус, уводзіцца разам з іншымі сумнеўнымі спадарожнымі рэчывамі.
Аднак мы не можам з упэўненасцю ведаць, як доўга і дзе гэты аслаблены вірус будзе заставацца актыўным у арганізме.
І, калі быць дакладным, гэтая вакцынацыя супраць краснухі насамрэч прадугледжвае адначасовы ўкол трох ці нават чатырох
вірусных штамаў, бо вакцына супраць краснухі ўжо не выпускаецца ў Германіі ці Еўропе ў адзіночным выглядзе, а толькі ў
трохкампанентнай камбінацыі з вакцынамі супраць свинкі і краснухі, або ў
чатырохкампанентнай камбінацыі з вакцынай супраць варыцэлы.
Дарэчы, гэтыя звычайныя вакцыны, якія, як мы неўзабаве вам пакажам, зусім не бясшкодныя і маюць пабочныя эфекты, неўзабаве
будуць пераведзены на гэтую сучасную, новую тэхналогію мРНК, як тая, што выкарыстоўваецца ў
вакцынах ад Covid, па настойлівай рэкамендацыі СААЗ.
І, вядома, гэта таксама трэба не ў якім разе не дапусціць.
Але цяпер да фону нашага праекта сёння.
У лістападзе 2019 года, незадоўга да так званай пандэміі каранавіруса, пад кіраўніцтвам міністра аховы здароўя
Енса Шпан у нямецкі парламент быў у спешным парадку прапхнуты закон, які потым уступіў у сілу ў сакавіку 2020 года.
Гэты так званы Закон аб абароне ад краснухі дэ-факта ўводзіць абавязковае вакцынаванне супраць краснухі для ўсіх дзяцей з
гадавога ўзросту, якія наведваюць дзіцячыя сады, яслян-сады ці школы, а таксама для ўсіх асоб, народжаных пасля
1970 года, у выпадку, калі яны жадаюць працаваць ва ўстановах грамадскага або медыцынскага прызначэння.
Згодна з рэкамендацыямі STIKO , вакцыну супраць краснухі варта ўводзіць двойчы, г.зн. дзецям ва ўзросце 11 і
15 месяцаў, а ў выпадку адсутнасці імунітэту яе трэба паўтараць па меры сталення дзіцяці.
Такім чынам, кожны год закранаецца цэлая кагорта нованароджаных — у Германіі гэта ад 650 000 да 700 000 бацькоў з іх
маленькімі дзецьмі — што, дарэчы, штогод прыносіць фармацэўтычным кампаніям дзясяткі мільёнаў у прыбытак.
І нягледзячы на тое, што гэты закон прадугледжвае сур'ёзныя парушэнні важных фундаментальных правоў, такіх як права на
фізічную недатыкальнасць, замацаванае ў Артыкуле 2 Асноўнага закона, або бацькоўскія правы, выкладзеныя ў Артыкуле 6, гэты
закон нават быў прызнаны нібыта канстытуцыйным у ліпені 2022 года вельмі сумнеўным так званым
рашэннем «Кіта» Федэральнага канстытуцыйнага суда.
Гэта азначае, што Закон аб абароне ад краснухі, вядома, таксама з'яўляецца добрай асновай для любых далейшых патрабаванняў
да вакцынацыі, якія могуць быць разгледжаны, — сцэнар, які можа хутка стаць рэальнасцю ў выніку цяперашніх інтрыг СААЗ.
І, каб адразу ж адказаць на гэта, гэта, верагодна, таксама была прычына, чаму яго так хутка праштурхалі праз Федэральную раду ў
канцы 2019 года, таму што, ведаючы, што «запланаваная пандэмія» хутка набліжаецца, яны хацелі мець юрыдычны
шаблон для запланаванага агульнага закона аб каранавірусе і абавязковай вакцынацыі ад каранавіруса.
І я лічу, што той факт, што гэты закон з яго патрабаваннем абавязковай вакцынацыі не атрымаў большасці галасоў
сярод парламентарыяў у красавіку 2022 года, часткова з'яўляецца вынікам нашых намаганняў з боку MWGFD.
Аднак аналіз як тлумачальнай запіскі да Закона аб абароне ад краснухі, так і матывацыі рашэння Федэральнага канстытуцыйнага
суда па пытанні дзіцячых садкоў паказвае, што ў якасці аргументаў на карысць меркаванай неабходнасці абавязковай
вакцынацыі выкарыстоўваліся некалькі медыцынскіх і навуковых здагадак і сцвярджэнняў, якія не вытрымліваюць крытыкі.
І таму мы ў MWGFD убачылі неабходнасць стварыць гэтую рабочую групу, якая прадстаўляецца вам сёння.
Наша мэта — як мага хутчэй адмяніць гэтую патрабаванне аб вакцынацыі.
З гэтай мэтай мы склалі падрабязную інфармацыйную даведку, якая змяшчае ўсе важныя факты пра дзіцячую хваробу
— краснуху, і пра вакцынацыю супраць яе , з усімі важнымі фактамі і навуковымі крыніцамі.
Сёння раніцай мы даслалі гэты ліст па электроннай пошце нашым супрацоўнікам, усім членам Федэральнага парламента і парламентаў
зямель, некаторым групам па пошце, а таксама суддзям Федэральнага канстытуцыйнага суда, каб абгрунтаваць
канстытуцыйныя скаргі, якія знаходзяцца ў іх на разглядзе.
Цяпер я з вялікім задавальненнем аб'яўляю першага спікера, нашага ганаровага старшыню MWGFD, прафесара, доктара Sucharit Bhakdi.
«На пачатку дваццатага стагоддзя інфекцыя ад краснухі была даволі небяспечнай.
Асноўнай прычынай цяжкіх выпадкаў была другасная бактэрыяльная пнеўманія, якая, падобна чуме ў Сярэднявеччы, распаўсюджвалася
з хуткасцю пажару, асабліва сярод малазабяспечаных і недаяданых людзей, што жылі ў цесных і негігіенічных умовах.
Паляпшэнне ўмоў жыцця прывяло да хуткага зніжэння колькасці ахвяр краснухі пасля заканчэння Першай сусветнай вайны.
І з увядзеннем сучасных антыбіётыкаў для лячэння другасных бактэрыяльных інфекцый, краснуха нарэшце
страціла свой статус небяспечнага інфекцыйнага захворвання.
Выснова: Практычна больш няма неабходнасці вакцынавацца ад краснухі.
Ці сапраўды бяспечная жывая вакцына супраць краснухі , як запэўніваюць нас эксперты, чыноўнікі ў
галіне аховы здароўя і сродкі масавай інфармацыі?
Панны і панове, ці ведаеце вы, што ўвядзенне чужароднай рэчывы глыбока ў ваш арганізм ніколі не бывае без рызыкі?
Гэта асабліва датычыцца ўвядзення функцыянальных замежных генаў. Вы ўсведамляеце, што насамрэч нічога не вядома?
Ні слова пра шматлікія органы, у тым ліку пра мозг, у якіх вірус размнажаецца?
Ні слова пра працягласць распаўсюджвання і, вядома, ні слова пра магчымыя наступствы?
«Мая прэзентацыя насамрэч не пра абавязковае вакцынаванне супраць краснухі ці нават пра вакцынацыю ўвогуле.
Хутчэй, гаворка ідзе пра тое, што мы можам цярпець, што мы павінны цярпець як пацыенты і што мы не можам цярпець.
І сапраўды, справа ў асновах такіх этычных разваг і іх значнасці ў грамадстве.
Першы прынцып — прынцып права на фізічную недатыкальнасць.
Пацыент мае абсалютны суверэнітэт над уласным целам і яго фізічнай цэласнасцю.
Як студэнт-медык, я даведаўся, што нават нельга расчэсваць валасы пацыента, калі ён сам гэтага не хоча.
Другі прынцып: Прынцып інфармаванага згоду. Што азначае інфармаванае згоду?
Асведамленая згода, калі чалавека пра яе інфармуюць, — гэта прамы, асабісты адносіны паміж урачом і пацыентам.
Урач павінен вусна праінфармаваць пацыента аб перавагах, рызыках і пабочных эфектах.
Тады ён можа даць яму нешта, што можна патрымаць у руках, нешта напісанае.
Але самае важнае — гэта гэтае вуснае тлумачэнне, падчас якога пацыент таксама мае магчымасць задаваць пытанні і, па
сутнасці, калі вы прачытаеце нямецкае заканадаўства, таксама мае час, каб абдумаць, хоча ён гэтага ці не.
І вось мы даходзім да трэцяга, і гэта асноўны прынцып: перш за ўсё, не нашкодзь!
Гэта азначае, што для канкрэтнага пацыента, які стаіць перад ім, доктар павінен быць упэўнены, што
гэтае лячэнне прынясе яму больш карысці, чым шкоды.
Гэта азначае, што ў цэнтры ўвагі — асобны пацыент, а не грамадства ці супольнасць.
Праблема, якая ў нас цяпер ёсць, у тым, што ў нас вельмі, вельмі інтымныя, вельмі крохкія адносіны паміж урачом і пацыентам,
і цяпер дзяржава ўмешваецца і, так бы мовіць, перашкаджае.
На маю думку, прынамсі, пытанне абавязковай вакцынацыі супраць краснухі па сутнасці зводзіцца да сацыяльна-палітычных і
этычных пытанняў, больш фундаментальных з якіх быць не можа.
Першае пытанне: Хто кантралюе нашы целы і целы нашых дзяцей?
Мы вырашаем, ці дзяржава?
Другі пункт: перад кім доктар абавязаны?
Ці абавязаны доктар сваім пацыентам — так, як ён павінен быць? Ці ён абавязаны дзяржаве?
Па-трэцяе, калі доктар — гэта працягная рука дзяржавы, то дзе ў такім выпадку застаецца давер?
І што тады застаецца ад адносін паміж урачом і пацыентам?
Бо калі доктар працуе ў такой сістэме, то трэба задаць пытанне: ці доктар ён увогуле?
Ці ён проста медыцынскі тэхнік, які працуе ад імя дзяржавы? – а гэта зусім іншае. "
"А цяпер давайце разгледзім, ці сапраўды існуе проціпаказанне для вакцынацыі супраць
карычневага запалення для ўсіх здаровых дзяцей у Германіі.
Адна з абсалютных супрацьпаказанняў да вакцынацыі супраць краснухі, напрыклад, з'яўляецца цяжкі
ўроджаны імунадэфіцыт, пры якім жывыя вірусы нельга ўводзіць, бо чалавек можа моцна захварэць.
Адносная проціпаказанне — гэта медыцынская працэдура, патэнцыйная шкода або рызыка якой перавышае яе карысць.
Далей давайце разгледзім, ці сапраўды вакцынацыя супраць краснухі прадугледжвае такую адносную проціпаказанне.
І тут вам проста трэба ўзважыць перавагі вакцынацыі супраць шкоды, якую яна выклікае.
У 2023/24 годзе не было смяротных выпадкаў. З таго часу, як краснуха стала захворваннем, якое падлягае абавязковаму ўліку, у
Германіі было зарэгістравана 14 смяротных выпадкаў ад краснухі.
Аднак мы не ведаем падрабязна, памерлі людзі з дыягназам «краснуха» ці ад яе.
Так, сур'ёзныя ўскладненні – прыводзяцца лічбы ад аднаго выпадку на тысячу да аднаго на дзесяць тысяч
– у канчатковым выніку надзвычай рэдка ўзнікаюць.
На працягу дзесяцігоддзяў у Германіі практычна не існавалі.
Гэта азначае, што рызыка шкоды ад краснухі лёгка кантралюецца.
Такім чынам, рызыка заражэння краснухай у Германіі, калі перавесці яе ў працэнты, складае 0,0006 працэнта.
А рызыка сур'ёзнага ўскладнення ад краснухі складае, так, дададзім да гэтага тры нулі, таму што яна прыкладна адна з тысячы.
А рызыка на працягу ўсяго жыцця, калі мы зноў памножым яе на 80, застаецца ўсяго 0,0005 працэнта.
Рызыка заразіцца краснухай або памерці ад яе нязначная.
Няма эпідэмічнай надзвычайнай сітуацыі, якая б апраўдвала абмежаванне фундаментальных правоў.
Такім чынам, абавязковае вакцынаванне супраць краснухі відавочна несумяшчальнае з Асноўным законам.
Ці прадухіляе вакцынацыя супраць краснухі смерці? Вельмі сумнеўна.
Сучарыт Бахдзі ўжо казаў гэта. Гэта лічбы з Злучаных Штатаў.
Смяротнасць ад карычневага запалення сапраўды была яшчэ адносна высокай на пачатку XX стагоддзя.
Аднак да 1960-х гадоў ён практычна знізіўся да нуля.
І вакцынацыя была ўведзена толькі ў 1963 годзе ў ЗША і ў 1973 годзе ў Германіі.
Такім чынам, вакцынацыя тут, безумоўна, адбылася занадта позна.
Яно больш не можа прадухіліць ніводнай смерці, бо гэтыя смерці ўжо загадзя зніклі.
Ці шкодная вакцынацыя супраць краснухі? Па гэтай тэме існуе какранскі агляд .
І цалкам відавочна, што вакцынацыя нясе патэнцыйную рызыку шкоды.
Самыя значныя пабочныя эфекты — асептычны менінгіт .
Сучарыт Бхакдзі ўжо сказаў гэта.
Гэта жывыя вірусы, якія распаўсюджваюцца па ўсім арганізме, пранікаючы ў нервовую тканку і мозг, дзе яны размнажаюцца.
Яны не выклікаюць такой відавочнай хваробы, як воспы дзіцячыя, выкліканыя дзікім вірусам.
Але гэта вірус, які ўводзіцца ў арганізм і размнажаецца ў ім, наносячы шкоду, напрыклад, мозгу і нервовай
тканцы. Ён выклікае фебрыльныя судоргі і эпілепсію.
Гэта прыводзіць да аўтаімунных захворванняў, такіх як ІТП, або ідыяпатычная тромбацытапенічная пурпура — недахоп тромбацытаў,
пры якім імунная сістэма разбурае ўласныя тромбацыты, і пурпура Шёнлейн-Геноха, якая
з'яўляецца аўтаімунным захворваннем крывяносных сасудаў.
Таксама магчымыя прыкметы запаленчых захворванняў кішэчніка – гэта значыць язвавага каліту, хваробы Крона, затрымак у
развіцці ў дзяцінстве, дэрматыту, экзэмы, дыябету 1-га тыпу, алергій, астмы, расстройстваў з аўтыстычнага спектра.
Гэта справаздачы, пададзеныя ў Інстытут Паўля Эрліха з 2001 па 2012 год.
Было зарэгістравана амаль 1700 падазроных выпадкаў і 5300 рэакцый на вакцыну, у тым ліку 1300
падазроных выпадкаў з сур'ёзнымі пабочнымі эфектамі.
3,4 працэнта справаздач згадваюць пра нязваротныя пашкоджанні, а 0,9 працэнта — пра смяротны зыход.
І сама ПЭІ лічыць прычынную сувязь верагоднай або магчымай прыкладна ў палове з гэтых паведамленых выпадкаў.
Выснова даволі відавочная: суадносіны рызыкі і карысці з пункту гледжання канкрэтнага дзіцяці, што і мае найбольшае
значэнне, безумоўна адмоўныя, бо рызыка заразіцца краснухай або сутыкнуцца з яе ўскладненнем практычна роўная нулю.
Рызыка сур'ёзнага пабочнага эфекту ад вакцынацыі складае 1,2 мільёна вакцынацый у год – і я цяпер скараціў удвая 110 сур'ёзных
паведамленняў, атрыманых Інстытутам Паўля Эрліха, таму што Інстытут Паўля Эрліха бачыць прычынна-выніковую сувязь толькі ў
палове выпадкаў – рызыка шкоды ўсё яшчэ складае 0,005 працэнта, што ў дзесяць разоў вышэй за рызыку
заражэння краснухай і ў сто разоў вышэй за жыццёвую рызыку сур'ёзных ускладненняў ад краснухі.
Акрамя таго, можна меркаваць, што выпадкі пашкоджанняў ад вакцын заніжаюцца ў 10-20 разоў.
Гэта азначае, што для кожнага здаровага нямецкага дзіцяці існуе індывідуальная адносная супрацьпаказанне для вакцынацыі ад
краснухі і, такім чынам, падстава для выдачы дазволу на адмову ад вакцынацыі ў адпаведнасці з часткай 20(9) Закона аб
барацьбе з інфекцыйнымі захворваннямі, што цалкам законна.
«Я свядома вырашыў засяродзіцца толькі на адной тэме.
І менавіта ў гэтым пытанні заключаецца сутнасць справы, як асобнае медыцынскае рашэнне можа
быць ператворана ў сацыяльную абавязацельства.
І гэта ставіць пытанне: ці сапраўды існуе гэтая калектыўная абарона, гэты калектыўны імунітэт, пра які зноў і зноў згадваюць?
І калі так, ці ўвогуле прымяняльны гэты тэрмін, калі гаворка ідзе пра вакцынацыю?
Тэрмін вельмі папулярны ў СААЗ.
І асабліва калі спадар Тэдрос кажа нешта падобнае, ва ўсіх павінны задзвяніць трывой званы.
Ён выказваецца крыху інакш, кажучы: «Ніхто не ў бяспецы, пакуль усе не ў бяспецы».
І гэты довад, вядома, заснаваны на вельмі спрошчаным дапушчэнні.
Асабліва калі вы кажаце, што важна не асобная жывёла, асобная істота, а статак.
І такім чынам, індывідуальныя правы – як ужо сёння растлумачыў Пол Калан – цалкам адкладаюцца ў доўгую скрыню.
Аднак цяпер мы ведаем, напрыклад, з вакцынацыі, што нават калі верыць у гэты прынцып вакцынацыі, ніводная вакцынацыя
не забяспечвае ўстойлівай абароны, нават на кароткі час.
Але гэта з'яўляецца перадумовай для гэтай тэмы пра абарону статка.
Аднак гэта датычыцца 100% імунітэту.
Напрыклад, гэта здараецца толькі тады, калі чалавек перанёс такую хваробу, як воспы, супраць якой у яго потым развіўся імунітэт.
Адкуль насамрэч паходзіць гэтая канцэпцыя стаднай абароны?
Такім чынам, пра гэта ўпершыню згадаў брытанскі бактэролаг у 1923 годзе, але зусім не ў сувязі з вакцынацыяй.
І потым у 1933 годзе гэтую канцэпцыю прыняў амерыканскі доктар, які назіраў за эпідэміяй краснухі ў Балтымары і выявіў, што калі
каля 55 працэнтаў дзяцей перанеслі хваробу, эпідэмія спынілася.
Але гэта прадугледжвае, як у выпадку 1933 года, што імунітэт фактычна быў набыты шляхам перанясення краснухі.
А ў 1960-х гадах фармацэўтычная індустрыя проста запазычыла гэтую ідэю, гэты досвед амерыканскага доктара з 1933 года, і сказала:
«Давайце возьмем гэты тэрмін "калектыўны імунітэт" і проста будзем яго выкарыстоўваць, бо мы кажам, што вакцынацыя
такая ж добрая, як перанясенне натуральнай хваробы, якая выклікае імунітэт, — што, вядома ж, зусім не абгрунтавана».
Калектыўны імунітэт не варта выкарыстоўваць зусім у сувязі з паказчыкамі ахопу вакцынацыяй і вакцынацыяй насельніцтва.
Гэта мае толькі далёкае дачыненне да пакут ад натуральных хвароб.
Такім чынам, вакцынацыя і калектыўны імунітэт не маюць нічога агульнага.
І гэта робіць цалкам нелегітымным выкарыстоўваць гэты тэрмін з аднаго боку і аказваць ціск з другога, сцвярджаючы, што
індывідуальнае рашэнне можа быць пераважонае на карысць групы.
"Жыла-была маці, якая любіла сваё дзіця.
Яна шукала доктара, які б сказаў ёй праўду.
Ён сказаў: «Твой сын здаровы, як конь».
Але без вакцынацыі... – тады гэта застанецца марай.
Але маці спытала: «Дзе напісана чорным па белым, што вакцынаваныя людзі здаравейшыя, і якая цана?»
Дадай мне доказы, дай хоць адно сведчанне – толькі сляпая вера не прыносіць шчасця ў жыцці.
Доктар заікаючыся, паглядзеў на гадзіннік, згадваў пра вялікую воспу і поліяміэліт, невылечныя жахі.
Аднак ён не спаслаўся ні на якія даследаванні, якія б гэта даказвалі.
"Па сутнасці, гэтая песня — пра мой шлях да разумення ў пытаннях вакцынацыі.
І пачынаецца гэта з таго, каб дазволіць сабе задаць гэтае пытанне ў першую чаргу.
І па-другое, што цяжар даказу ляжыць не на нас, бацьках, а на тых, хто сцвярджае, што вы павінны дазволіць гэтую фізічную шкоду.
Таму гэта вельмі важны крок, яшчэ да таго, як прыступаць да вырашэння праблемы.
Я палічыў сцвярджэнне цікавым з-за шматлікіх запытаў улады – ніхто не сцвярджае, што антыцелы гарантуюць імунітэт.
Вельмі выразная заява як з боку RKI, так і Інстытута Паўля Эрліха.
Што гэта значыць для вакцынацыі супраць краснухі цяпер?
У 2006 годзе ўступіў у сілу Закон аб свабодзе інфармацыі, што азначала, што мае
запыты мелі большую вагу для федэральных уладаў.
Я даслаў каля 200 запытаў, і яшчэ не ўсё апублікаваў.
Калі паглыбіцца, адказы часта бываюць зацыкленымі аргументамі.
Калі вы сапраўды паглыбіцеся, а потым наняце адваката і аднесце справу ў адміністрацыйны суд, хоць і з абмежаваным
поспехам, у канчатковым выніку адказ часта гучыць так: «Гэта праўда, таму што гэта напісана ў падручніках».
І гэта не жарт, і я быў сапраўды шакаваны – гэта не можа быць праўдай.
Уся справа ў тым, каб задаваць правільныя пытанні ў правільным месцы і не дазваляць, каб вас адфутбольвалі.
І гэта патрабуе, для многіх бацькоў гэта вялікі выклік.
Маё пасланне ўсім бацькам: калі вы застаняцеся ў ізаляцыі, вы пацярпееце крушэнне.
Знайдзіце супольнасць аднадумцаў — бацькоў, якія не па-гаспадарску да вас ставяцца, а знаходзяцца ў той жа
сітуацыі, — абменьвайцеся досведам і падтрымлівайце адно аднаго.
Мы не падрыхтаваныя да таго, што яшчэ наперадзе.
Вось што мяне сапраўды хвалюе ў гэты момант.
Так, прымусовае вакцынаванне ад краснухі — гэта няправільна, і яго трэба без ваганняў скасаваць!
Але тое, што набліжаецца да нас, — гэта цунамі, якое рухаецца з гукавой хуткасцю.
У распрацоўцы знаходзіцца не 100, а значна больш генных вакцын. Фармацэўтычная мафія цяпер кідае ўсе сілы.
Я лічу, што ахілесава пята фармацэўтычных і вытворцаў вакцын — гэта пытанне адказнасці.
Не можа быць справядлівым, што менавіта вытворцы вакцын вызвалены ад адказнасці.
І я лічу, што мы павінны разам заняцца гэтым пытаннем, усё антывакцыннае рух, і данесці яго да грамадскасці.
Бо нават тыя, хто за вакцынацыю, павінны насамрэч лічыць, што:
Так, у нас ёсць лепшыя вакцыны, калі вытворцы вымушаны несці адказнасць.
«Бацькоў прымушаюць прымаць рашэнні, якія глыбока ўплываюць на іх сумленне.
Бацькі, чые дзіцяці ўжо мелі цяжкую рэакцыю на вакцыну, стаяць перад выбарам: рызыка далейшай
шкоды або выключэнне з дзіцячага садка ці школы.
Вось што здарылася з Сабрынай, маладой маці, напрыклад.
У дзяцінстве яна сама захварэла на цяжкі нейрадэрматыт і астму пасля вакцынацыі, таму яна не
вакцынавала свайго сына Ціма, і ён быў поўны здароўя.
Калі Ціма павінен быў пачаць хадзіць у дзіцячы садок ва ўзросце чатырох гадоў, Сабрына з-за фінансавых прычын была
вымушана працаваць на няпоўны дзень, і патрабавалася пацвярджэнне прафілактычнай прышчэпкі ад краснухі.
У адваротным выпадку яго не прынялі б.
Дзіцячы доктар усё роўна настойваў на вакцынацыях.
Упэўнены ў сваім поспеху, ён цяпер зрабіў вакцынацыю супраць краснухі, паршаты і свинкі.
Пасля гэтага Ціма некалькі дзён быў выматаны, а праз дзевяць дзён у яго паднялася вельмі высокая
тэмпература да 41 градуса, а потым у яго яшчэ і быў прыступ.
Затым Ціма даставіў у бальніцу доктар хуткай дапамогі, дзе ў яго дыягнаставалі небактэрыяльны менінгіт.
Тры гады пазней Ціма памёр ад аспірацыйнай пнеўманіі, цяжкай формы пнеўманіі – ён захлынуўся.
З таго інцыдэнту з вакцынацыяй ён быў на сто працэнтаў інвалідам і аўтыстам.
Педыятр і іншыя дактары і ўлады, натуральна, адмаўляюць любую сувязь з вакцынацыямі, кажучы: «Чыстая выпадковасць».
Але як могуць быць упэўненыя ўрачы, што гэта быў чысты выпадак, асабліва калі ў інструкцыях па ўжыванні
нават згадваецца бактэрыяльны або аббактеріяльны менінгіт?
Дзяржава, якая прэтэндуе на тое, каб абараняць сваіх грамадзян ад бясшкоднай дзіцячай хваробы з дапамогай прымусу, не павінна
забываць на ўласныя фундаментальныя каштоўнасці ў гэтым працэсе.
Людская годнасць, фізічная недатыкальнасць і бацькоўскія правы — гэта не раскоша; гэта правы кожнага з нас, і яны складаюць
аснову нашага свабоднага і дэмакратычнага канстытуцыйнага ладу.
Час нам зірнуць на гэта зноў. Час палітыкам і юрыстам знайсці смеласць паставіць пад сумнеў гэты
закон аб абароне ад краснухі і зноў адмяніць яго.
"Так, коратка, вось некалькі заўваг, якія я зрабіў як практыкуючы ўрач наконт каровы і вакцынацыі супраць яе.
Вядома, што на момант адкрыцця мной сваёй практыкі смерцяў ад воспы было практычна не зафіксавана.
І гэты спад зусім не быў выкліканы вакцынацыяй.
Усё гэта адбылося незалежна ад вакцынацый. Гэта было выклікана абставінамі жыцця.
Такім чынам, лепшая гігіена, лепшае харчаванне, ні вайны, ні страху. Гэта былі рэчы, якія мелі значэнне.
Як толькі што вельмі добра ілюстраваў Ханс Тольцын, для прапаганды вакцынацыі неабходны тры фактары:
Неабходнасць, перавага і невялікія рызыкі.
І ўсё гэта павінна быць старанна расследавана. Аднак ніводнай з гэтых трох рэчаў няма.
Тым не менш, педыятры заўсёды настойвалі на вакцынацыі і працягваюць рабіць гэта і сёння.
Некаторых бацькоў літаральна выганялі з кабінета педыятра або адмаўляліся прымаць, зневажаючы і
называючы дармаедамі ці ансацыяльнымі грамадзянамі.
Гэта проста катастрофа. Як доктар, вы ніколі не павінны казаць нешта такое.
І ў нас ёсць пабочныя эфекты ад вакцынацыі – буду кароткі.
Але мы таксама атрымліваем карысць ад краснухі – я не хачу гэтага не згадаць.
Дзеці, якія перанеслі карычнеўку, маюць лепшае здароўе ў дарослым узросце.
У дзяцей, якія перанеслі карычнеўку, значна ніжэйшая верагоднасць развіцця раку ў дарослым
узросце, дыябету і аўтаімунных захворванняў.
Тады я магу толькі сказаць: Давай, краснуха!
Ну, у маёй практыцы былі выпадкі карычневага запалення. Што я з імі зрабіў?
Пункт першы: самае галоўнае — паменшыць страхі бацькоў!
Каравек выклікае высокую тэмпературу і непрыемную сып.
Гэта выглядае даволі «срачна» – прабачце.
І тады першае, што я павінен зрабіць, — гэта паставіць маці на месца.
Страх маці перадаецца дзіцяці адзін-у-адзін.
Пункт другі: не збівайце высокую тэмпературу! Тэмпература — гэта карысны памочнік у барацьбе з інфекцыйнымі хваробамі.
Калі забраць у яго зброю, яго імунная сістэма больш не зможа функцыянаваць.
Тады пасцельны рэжым заўсёды быў для мяне важным.
А менавіта: пасцельны рэжым азначае пасцельны РЭЖЫМ, а не: канапа з уключаным тэлевізарам, так. Пасцельны РЭЖЫМ
Пасля гэтага, нават калі праз чатыры дні дзіця ўжо не заразлівае, я б усё роўна трымаў яго дома. На адну ці нават на дзве тыдні.
А калі бацькі кажуць: «Гэта немагчыма для нас, мы абое працуем», я адразу ж не згаджаюся. Гэта не праўда.
Мы маем гарантаванае законам працяглае атрыманне заработнай платы, 15 дзён у год на кожнага з бацькоў.
Псіханеўраімуналогія вывучае ўзаемадзеянне паміж псіхай, нервовай сістэмай і імуннай сістэмай і за апошнія дзесяцігоддзі вельмі
выразна паказала, што агульныя фактары нашага паўсядзённага жыцця — псіхалагічныя, сацыяльныя, фактары адносін і нават
грамадскія — аказваюць значны ўплыў на нашу імунную актыўнасць.
Існуюць дакладныя сведчанні з псіханеўраімуналогіі, якія паказваюць, што звычайныя вакцынацыі ні ў якім разе не з'яўляюцца
паспяховымі і суправаджаюцца значнымі пабочнымі эфектамі, калі людзі знаходзяцца пад хранічным
стрэсам і/або адчуваюць, што іх прымушаюць вакцынавацца.
Мы таксама ведаем з псіханеўраімуналогіі, што людзі, якія падвяргаюцца гвалту, знаходзяцца пад ціскам
і прымусам, развіваюць аўтаімунныя рэакцыі, і гэта таксама паўплывала на ўсе вакцынацыі.
Якое дачыненне ўсё гэта мае да вакцынацыі супраць краснухі?
Ну, з сказанага мы ведаем, што вакцынацыю трэба разглядаць у больш шырокім кантэксце.
А тое, што ўжо некалькі гадоў з'яўляецца абавязковым, — а менавіта вакцынацыя супраць краснухі, — варта разглядаць
з вялікім скепсісам і крытыкай з прычын, вышэйзгаданых.
«Так, я насамрэч вельмі спантанна вырашыла ў гэтым годзе напісаць гэтую кнігу, "Вакцынацыя
супраць краснухі і Закон аб абароне ад краснухі"».
Ён знаходзіцца на рынку ўжо тры месяцы, і на падставе гэтых вынікаў мая сённяшняя назва гучыць так: «10 прычын, чаму
Закон аб абароне ад краснухі з'яўляецца несправядлівым законам».
Такім быў мой высноў на 464-й старонцы.
Такім чынам, Закон аб абароне ад краснухі ўвойдзе ў юрыдычную гісторыю XXI стагоддзя.
А менавіта, як уражлівы прыклад таго, як гэты закон меў на мэце ціха і схавана ўсталяваць
тыранію ў галіне аховы здароўя і вакцынацыі.
І ўсё гэта было зроблена пад прыкрыццём абароны навукі і здароўя, шляхам беспрынцыповай злоўжывання законам з адабрэння
Федэральнага канстытуцыйнага суда, і шляхам ганебнага злоўжывання даверам даверлівых грамадзян,
а, верагодна, і органаў аховы здароўя і судоў.
Чаму я перакананы, што Закон аб абароне ад краснухі — гэта несправядлівы закон?
Таму што мэты, якія, як сцвярджаецца, пераследуюцца гэтым законам, альбо супярэчлівыя, альбо
недасяжныя, альбо ўжо дасягнутыя, і таму гэта крывадушна.
Сцвярджэнне аб сур'ёзнай, небяспечнай хваробе, як ужо згадваў прафесар Зённіксэн, таму недакладнае.
Я называю гэта нахабнай і бесстыднай хлуснёй.
Краснуха была ліквідавана ў Германіі ў 2020, 21, 22 і 23 гадах.
Паводле крытэрыяў СААЗ, яго больш не існавала.
Дык навошта праводзіць абавязковае вакцынаванне, калі хвароба ўжо ліквідаваная?
Дык навошта рабіць вакцынацыю абавязковай? У чым сапраўдная сутнасць?
Безумоўна, не для абароны пацыентаў, а хутчэй для абароны даходаў двух вытворцаў вакцын.
Гаворка ідзе пра мэту поўнасцю вакцынаваных грамадзян паводле ўрадавага распараджэння.
Нарэшце, заканадаўца сцвярджае, што абавязковая вакцынацыя абараніла б уразлівых пацыентаў,
якія, як мяркуецца, не могуць быць вакцынаваны.
Што тычыцца немаўлят, як вы ўжо сказалі, дарагі Роні, абарона, якую яны звычайна атрымалі б, калі б іх маці натуральным
шляхам захварэлі на краснуху, зніжаецца вакцынацыяй, і такім чынам заканадаўца насамрэч робіць немаўлят больш уразлівымі.
Што тычыцца цяжарных жанчын: і тут няма ніводнага даследавання, якое б паказвала, што цяжарныя маці
знаходзяцца ў асаблівай групе рызыкі ад краснухі.
У выпадку імунасупастаўленых асоб , лёгка ўявіць, што іх не варта вакцынаваць, як пазначана ў інфармацыі пра прэпарат.
Прыклад з маёй практыкі: супрацоўнік субпадрадчыка Мунстэрскай універсітэцкай бальніцы мае
патрэбу ў дыялізе і таму безумоўна імунасупрэсаваны.
Яго прымусілі зрабіць вакцынацыю ў Мунстэрскай універсітэцкай бальніцы, хоць тытр ужо
быў на мяжы, і цяпер гэта нават пацвердзілася.
Мужчына ва ўзросце да 50 гадоў, таму ён усё яшчэ належыць да гэтай групы, якая, верагодна, хварэла на воспу.
Яго прымусілі зрабіць вакцынацыю, яму выпісалі штраф і забаранілі ўваходзіць у памяшканне.
Вось вам і меркаваная ўразлівая група імунасупрэсаваных пацыентаў, якім трэба зрабіць прышчэпку для
ўласнай абароны, а іх, у сваю чаргу, прымушаюць вакцынавацца. Універсітэцкая бальніца Мюнстэра, сорам вам!
Не існуе ніводнага доказнага параўнальнага даследавання паміж вакцынаванымі і невакцынаванымі асобамі – мы ўжо
абмяркоўвалі гэта тут – якое б даказала неабходнасць, эфектыўнасць і бяспеку вакцынацыі супраць краснухі.
Што даступна? Існуюць даследаванні вытворцаў, у якіх іх старыя вакцыны параўноўваюцца з больш новымі варыянтамі,
і — вельмі ўражлівыя вынікі (мы таксама публікавалі іх тут) — вытворцы параўноўваюць свае вакцыны:
Кампанія GlaxoSmithKline параўнала сваю вакцыну з вакцынай Merck, і розніцы было няшмат.
Бо калі я так зраблю і пагоджуся з пабочнымі эфектамі першай вакцыны, то гэта будзе проста фікцыя.
Такім чынам, сцвярджэнне, што вакцыны супраць карычневага кашлю эфектыўныя і бяспечныя, на маю думку, — гэта
хлусня, што пагражае жыццю, і трэба сказаць, што яна мае высокі злачынны патэнцыял. Давайце так скажам!
Лічбы і статыстыка паказваюць, што паказчыкі смяротнасці ў шмат разоў вышэйшыя пасля
вакцынацыі ад краснухі, чым пасля інфекцыі краснухай.
Такім чынам, абавязковая вакцынацыя ўсіх дзяцей больш не адпавядае канстытуцыі, як сцвярджае Федэральны
канстытуцыйны суд, а з'яўляецца злачынствам, улічваючы гэты смяротны суадносіны рызыкі і карысці.
Бо дзяржава прымушае сваіх грамадзян рызыкаваць жыццём і здароўем з-за цалкам
непатрэбнага і бессэнсоўнага прышчэплення ад краснухі.
Я набліжаюся да канца. Людская годнасць абсалютна непарушная і нават гарантуецца на вечнасць Асноўным законам.
Тым не менш, гэтае прынцып было растаўранае нагамі ў выніку невымоўнага рашэння Федэральнага
канстытуцыйнага суда аб доглядзе за дзецьмі ў 2022 годзе.
Гэта таму, што адлічэнне здаровых дзяцей з дзіцячага садка толькі таму, што яны не прышчэплены ад краснухі, з'яўляецца недарэчнай
формай дыскрымінацыі, непрабачальным парушэннем чалавечай годнасці гэтых дзяцей і, у той жа час, парушэннем
права іх бацькоў выхоўваць іх і клапаціцца пра іх, а значыць, і права на медыцынскую самавызначэнне.
Гэтае парушэнне абсалютна не мае апраўдання.
Калі Федэральны канстытуцыйны суд усё ж палічыць патрабаванне аб вакцынацыі ад краснухі канстытуцыйным, то ён
відавочна больш не абараняе правы дзяцей і грамадзян, а выключна імкненне фармацэўтычных кампаній да прыбытку.
Пані і панове, пасля шматмесячнай працы над маёй апошняй кнігай і абагульнення маіх старанных медыцынскіх і
юрыдычных даследаванняў – 464 старонкі, з больш чым 700 спасылкамі – я прыйшоў да наступнай высновы:
Закон аб абароне ад краснухі — гэта несправядлівы закон з-за яго невыносных супярэчнасцей з праўдай і
справядлівасцю і парушэння чалавечай годнасці — і таму ён не мае сілы і з'яўляецца нікчэмным!
Я заклікаю Бундэстаг адмяніць гэты несправядлівы закон сёння, а не заўтра, гэтак жа хутка і ціха, як ён
ціха і дыскрэтна прыняў яго ў цені пандэміі каранавіруса.
Да таго часу, пакуль гэты закон не будзе адменены, органы аховы здароўя, адміністрацыя школ, адміністрацыя
дзіцячых садоў і асабліва суды павінны адмаўляцца падпарадкоўвацца гэтаму несправядліваму закону.
Не трымайце больш відавочных супярэчнасцей і парушэнняў правоў чалавека!
Не дазваляйце сумнеўным інтарэсам больш вас выкарыстоўваць. Актыўна ўносьце свой уклад у аднаўленне права і парадку,
навукі, чыстай медыцыны і сапраўднай аховы здароўя! Дзякуй.
"Цяпер я хацеў бы прадставіць вам вэб-сайт.
Тыдзень таму мяне запрасілі наведаць AZK, канферэнцыю Антыцэнзурнай кааліцыі , якая прайшла ў Швейцарыі ў
мінулую суботу разам з камандай Kla.TV вакол сям'і Сасек.
Мяне таксама ўразіў Эліяс Сасек, адзін з адказных рэдактараў, які прадставіў зусім новы праект: платформу,
дзе можна актыўна ўдзельнічаць у фарміраванні кантэнту.
Гэта, можна сказаць, своеасаблівая энцыклапедыя нецэнзураванай і непрыхарошанай праўды.
І я хацеў бы шчыра рэкамендаваць яго вам. Вы можаце атрымаць да яго доступ праз vetopedia.org.
І калі вы туды завітаеце, на галоўнай старонцы вы ўбачыце, што тут асвятляюцца пэўныя тэмы.
Пашкоджанне вакцыны, пашкоджанне мабільнага тэлефона, масонскія фундацыі, Рытуальны гвалт, прыбыткі ад крызісу.
Вы можаце адначасова праглядаць 21 мову.
Усе артыкулы перакладаюцца на гэтыя мовы. Сэнсацыйна!
Але давайце паглядзім, давайце націснем на «шкода ад вакцынацыі».
І тады вы бачыце, што ўжо ёсць 64 507 гісторый ад ахвяр.
Калі вы паглядзіце, то ўбачыце, што пералічаны 805 акадэмічныя артыкулы пра канкрэтныя вакцынацыі.
Гэта заўсёды можна пашырыць. Кожны можа нешта дадаць.
І рэдакцыйная каманда правярае перад публікацыяй, ці можна надрукаваць усё ў тым
выглядзе, у якім яно ёсць. Я думаю, гэта сенсацыйна.
І калі вы паглядзіце: вы ўбачыце даследаванні і факты ўверсе злева, 805 артыкулаў
даследаванняў, якія можна перакласці на розныя мовы.
Таму ўсіх заахвочваюць прыняць удзел тут, каб забяспечыць, што гэты сайт сапраўды напоўнены і працягвае выкарыстоўвацца.
Я лічу, што тое, якую выдатную энцыклапедыю можна тут стварыць, якая служыць усім нам, — гэта проста сенсацыя.
"Дык як вы можаце падтрымаць нашу кампанію па адмене Закона аб абароне ад краснухі і
патрабавання абавязковай вакцынацыі, якое ён змяшчае?"
Такім чынам, калі ласка, зазірніце на сайт, які цяпер даступны: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
А на гэтым сайце вы будзеце інфармаваныя пра ўсе нашы дзейнасці і вынікі.
Калі ласка, запоўніце і кантактную форму там!
Вельмі, вельмі важна, каб мы трымалі ўсіх, хто ўдзельнічае ў петыцыях, у курсе спраў на выпадак, калі штосьці раптам заглохне.
Мы будзем працягваць гэтым займацца, і чым больш у нас будзе адрасоў, тым больш мы зможам
заахвочваць людзей да дзеянняў і інфармаваць іх.
Што мы зрабілі дагэтуль? Як каманда, мы склалі інфармацыйны ліст на дзевяць старонак, які змяшчае ўсе важныя спасылкі на крыніцы,
Гэта таксама можна спампаваць з гэтага сайта.
Кожны можа спампаваць і раздрукаваць гэта, а таксама ўзяць з сабой на абмеркаванне вакцынацыі. Калі ласка, падзяліцеся гэтым таксама
са сваімі ўрачамі, якія праводзяць вакцынацыю, і гэтак далей.
Разам з нашай рабочай групай мы стварылі ўлётку, якую вы можаце распаўсюджваць і выкарыстоўваць для збору подпісаў — у ідэале,
для кампаній па ўсёй Германіі. Гэту ўлётку можна спампаваць.
І вы таксама можаце спампаваць аркушы для збору подпісаў.
І важна, каб патрабаванні нашай петыцыі, якія я цяпер таксама падаў у Бундэстаг, заўсёды ўключаліся ў аркуш для подпісаў.
Так што размаўляйце са сваімі дэпутатамі, з палітыкамі! Мы павінны аказваць ціск знізу!
Парайцеся са сваімі дактарамі, абмяркуйце гэта з сябрамі і калегамі!
Пагаварыце з пацярпелымі сем'ямі, з усімі маладымі сем'ямі!
Гэта закранае 700 000 чалавек у год. І прыцягніце ўвагу грамадскасці да гэтай праблемы!
Дарэчы, іншыя краіны Еўропы таксама маюць патрабаванні да абавязковай вакцынацыі, некаторыя з якіх выходзяць за рамкі
патрабавання вакцынацыі супраць краснухі, напрыклад, Італія, Францыя, Славенія, Харватыя,
Чэхія, Венгрыя, Славакія, Балгарыя, Латвія і Польшча.
І я таксама заклікаю гэтыя краіны – я думаю, што мы можам быць трансляваныя ў гэтыя краіны праз Kla.TV.
У рэшце рэшт, гэтыя краіны таксама прызнаюць фундаментальнае права на фізічную непарушнасць.
Гэта азначае, што там, дзе вакцынацыя з'яўляецца абавязковай, топчуцца па асноўным праве
на фізічную недатыкальнасць і правах бацькоў.
Мы не можам гэтага прыняць. Давайце запусцім сумеснае еўрапейскае рух!
Я заклікаю ўсіх далучыцца да нас!