Koronabirusaren pandemiaren hasieraren aurretik, Alemaniako Bundestagek "Sasoiaren Babeserako Legea" onartu zuen –
eraginkortasunez haurrei eta komunitate- eta osasun-zentroetako langileei txertaketa derrigorrezkoa bihurtuz.
Oinarrizko eskubideei buruzko kezka larriak izan arren, Auzitegi Konstituzional Federalak
2022ko legea konstituzionala dela deklaratu zuen.
Mediku Profesionalen eta Zientzialarien Elkartea Osasun, Askatasun eta Demokraziaren alde (MWGFD)
"Sarasaren Babeserako Legearen Lan Taldea" sortu du.
Mediku, zientzialari eta abokatuz osatutako talde honek legea konstituzioaren aurkako inbertsio bat dela
uste du osotasun fisikoan eta gurasoen eskubideetan – eta berehalako indargabetzea eskatzen du.
Gaur, 2025eko azaroaren 15ean, MWGFDren prentsa-sinfposioa hemen, Passaun, Danubio ederrean ospatzen ari da.
Gaia: Sarampioaren Babeserako Legea aztergai.
Kla.TV bertan dago zuzenean eta zuentzat erreportatzen ari da!
Hemen behean aurkituko duzu adierazpen garrantzitsuenen laburpena.
"Ongi etorri gure prentsaurrekoara gai honi buruz: 'Sasoiren Babeserako Legea' aztergai.
Gaur jorratzen ari garen txertoa oraindik ere txerto zaharren klasekoa da, non antigeno kopuru jakin bat
—sarampioaren kasuan birus ahuldua— beste substantzia lagungarri zalantzagarri batzuekin batera injektatzen den.
Hala ere, ezin dugu ziur jakin zenbat denbora eta non egongo den aktibo gorputzean ahuldutako birus hau.
Eta zorrotz esanda, MMR txerto honek, egiaz, hiru edo are lau birus-mota aldi berean injektatzea dakar, izan ere, Alemanian
nahiz Europan ez dago jada sarrampioaren txertoa bakarka eskuragarri; bakarrik hirukoitza (sarrampioaren, mastoidearen
eta errubearen kontra) edo laukoitza (sarrampioaren, mastoidearen, errubearen eta varizelaren kontra) konbinazioetan.
Aipatzekoa da, gainera, ohiko txerto hauek —laster, Osasunaren Mundu Erakundearen ekimenez, Covid txertoetan erabiltzen den
moduko RNA moldatu moderno eta berri honetara bihurtuko direla; eta, momentu batean erakutsiko dizuegun bezala,
batere kaltegabeak edo albo-ondoriorik gabeak ez direla.
Eta, noski, hau ere edozein prezioan saihestu behar da.
Baina orain gure gaurko proiektuaren atzealdeara.
2019ko azaroan, koronabirusaren pandemia deituraren aurretik, Osasun ministro Jens Spahn-en gidaritzapean lege
bat Alemaniako Parlamentuan azkar onartu zen, eta lege hori 2020ko martxoan indarrean sartu zen.
Haurren zaintza-zentroetara, haurtzaindegi edo eskoletara joaten diren haur guztientzat, eta 1970etik aurrera jaiotako pertsona
guztientzat, komunitate- edo osasun-instalazioetan lan egin nahi badute, egiazko derrigorrezko txertaketa
jasotzen du izenez deitutako Sarrampioaren Babeserako Legeak.
STIKOren gomendioei jarraituz , sarampioaren txertoa bi aldiz eman beharko litzateke, hau da, haurrei 11 eta 15
hilabeteko adinean; immunitaterik ezean, txertoa haurra zahartu ahala errepikatu beharko litzateke.
Beraz, urtero jaiotza-kohorte oso bat – Alemanian 650.000 eta 700.000 guraso beren haur txikiekin – eragiten
da, eta, gainera, horrek farmazeutika enpresei urtero hamarka milioi irabaziak ekartzen dizkie.
Eta lege honek oinarrizko eskubide garrantzitsuen urraketa larriak dakartzala, hala nola Oinarrizko Legearen 2. artikuluan
jasotako osotasun fisikorako eskubidea, edo 6. artikuluan jasotako guraso eskubideak, lege hau 2022ko uztailan Alemaniako
Auzitegi Konstituzional Federalaren oso zalantzazko Kita izeneko erabakiaren bidez konstituzionala zela baieztatu zuten.
Honek esan nahi du, jakina, Sarrampioaren Babeserako Legea ere oinarri egokia dela etorkizunean kontuan har daitezkeen edozein
txertaketa-betebehar berrirako, eta egoera hori azkar errealitate bihur daitekeela
Osasunaren Mundu Erakundearen egungo manobren ondorioz.
Eta, hori berehala argitzeko, agian hori ere izan zen 2019ko amaieran Kontseilu Federaletik hain azkar onartu izana, izan ere,
"pandemia planifikatua" laster etorriko zela jakinik, koronabirusaren lege orokor planifikatu
baterako eta koronabirusaren derrigorrezko txertaketarako eredu juridiko bat nahi zuten.
Eta uste dut lege honek, derrigorrezko txertaketa-betebeharrarekin, 2022ko apirilean
parlamentarioen artean botoen gehiengoa ez lortzea, zati batean MWGFD-eko gure ahaleginen esker ona dela.
Hala ere, Sarrampioaren Babeserako Legearen azalpen-memoriaren eta Haurren Zaintza Zentroei buruzko Auzitegi Konstituzional
Federalaren erabakiaren arrazoiketa aztertuta, medikoki eta zientifikoki eutsiezina zen hainbat hipotesi eta
baieztapen erabili zirela agerian geratzen da, ustez beharrezkoa zen txertaketa-betebeharraren aldeko argumentu gisa.
Eta horregatik, MWGFD-n talde lan hau sortzeko beharra ikusi genuen, eta gaur hemen aurkezten zaizuen hau da.
Gure helburua da txertaketa-betebehar hau ahalik eta lasterren indargabetzea.
Horretarako, haurtzaroko gaixotasun den sarrampioari eta sarrampioaren txertoari buruzko informazio
garrantzitsu guztiak eta iturri zientifikoak jasotzen dituen informazio-orri zehatz bat osatu dugu:
Gaur goizean mezu elektroniko bidez bidali diegu gutun hau gure langileei, Parlamentu Federaleko eta estatu parlamentuetako kide
guztiei, eta baita posta bidez zenbait taldetara eta Auzitegi Konstituzional Federaleko epaileei ere,
bertan izapidean dauden konstituzio-kexa horiei babesa emateko argumentu gehiago eskaintzeko.
Orain, pozik nago lehen hizlaria iragartzeaz: gure MWGFDko Ohorezko Presidentea, Prof. Dr. Sucharit Bhakdi.
XX. mendearen hasieran, sarrampio-infekzioak nahiko arriskutsuak ziren.
Larrien kasuen kausa nagusia bigarren mailako bakterio-pneumonia izan zen, Erdi Aroko sarsak bezalaxe, baso-sute baten moduan
zabaldu zena, batez ere elikadura eskaseko eta nutrizio-urritasuneko pertsonen artean, espazio estu
eta higienik gabeko baldintzetan bizi zirenen artean.
Lehen Mundu Gerraren amaiera ondoren, bizi-baldintzen hobekuntzak sarampioaren biktimen kopuruaren azkar jaitsiera eragin zuen.
Eta bigarren mailako bakterio-infekzioak tratatzeko antibiotiko modernoak agertu zirenean, sarrampioak azkenean
galdu zuen gaixotasun kutsakor arriskutsu gisa zuen estatusa.
Ondorioa: ia ez dago beharrezkoa mastoiaren aurkako txertoa hartzea.
Benetan segurua al da bizidun errubiola-txertoa , adituek, osasun-politikagileek eta
hedabide nagusiek ziurtatzen diguten bezala?
Andreei eta jaunak, konturatzen al zarete kanpoko substantzia bat gorputzaren sakonera
sartzeak inoiz ezin duela arriskurik gabe egin?
Hau bereziki egia da funtzionatzen duten atzerriko geneak sartzerakoan. Konturatzen
al zara ezer ere benetan ez dela ezagutzen?
Ez al dago ezer birusa ugaldu ohi den organo askori buruz, tartean garunari?
Ez dago ezer hedapenaren iraupenari buruz eta, noski, ez dago ezer ondorio posibleei buruz?
Nire aurkezpena ez da benetan derrigorrezko sarrampioaren txertaketari buruzkoa, ezta txertaketei buruzkoa ere.
Baizik eta gaixo gisa zer jasateko gai garen, zer jasateko beharra dugun eta zer ezin dugun jasanari buruzkoa da.
Eta benetan etika kontu horien oinarriei eta gizartean duten garrantziari buruzkoa da.
Lehen printzipioa osotasun fisikoaren eskubidearen printzipioa da.
Pazienteak bere gorputzaren eta osotasun fisikoaren gaineko soberania absolutua du.
Mediku ikasle gisa ikasi nuen ez dela baimenduta pazientearen ilea oraintzea, berak hala nahi ez badu.
Bigarren printzipioa: Informatuta emandako baimenaren printzipioa. Zer esan nahi du informatuta emandako baimenak?
Informatutako baimena, pertsona horri horri buruz informatuta dagoenean, medikuaren eta
pazientearen arteko harreman zuzen eta pertsonala da.
Medikuak ahoz jakinarazi behar dio pazienteari onurei, arriskuei eta albo-ondorioei buruz.
Ondoren, ezer eusteko, idatzizko zerbait eman diezaioke.
Baina funtsezkoena azalpen ahozko hau da, non pazienteak galderak egiteko aukera ere baduen eta, egiaz, alemaniar legea irakurtzen
baduzu, nahi duen ala ez pentsatzeko denbora ere baduen.
Eta ondoren hirugarrenera iristen gara, eta hori da oinarrizko printzipioa: Lehenik eta behin, ez egin kalterik!
Honek esan nahi du, haien aurrean dagoen paziente bakoitzarentzat, medikuak ziur egon behar duela
tratamendu honek kalte baino on gehiago ekarriko diola.
Honek esan nahi du arreta paziente banakoan dagoela, ez gizartean edo komunitatean.
Orain dugun arazoa da medikuaren eta pazientearen arteko oso, oso intimoa eta oso ahula den harremana dugula, eta orain estatua
sartzen ari dela eta, nolabait esateko, esku hartzen ari dela.
Nire ustez, behintzat, sarrampioaren derrigorrezko txertaketaren gaia funtsean gizarte-politiko eta etiko galdera batzuen
inguruan biraka dabil, eta ezin dira oinarrizkoagoak izan.
Lehenengo galdera hau da: Nor da gure gorputzen eta gure seme-alaben gorputzen gaineko kontrola duena?
Guk erabakitzen dugu hori, ala estatuak erabakitzen du?
Bigarren puntua da: Norengana dago medikua betebehartuta?
Medikuak bere pazienteekiko betebeharra al du – izan beharko lukeen bezala? Edo estatuarekiko betebeharra al du?
Hirugarrenik, medikua estatuaren luzapen-eskua bada, non geratzen da konfiantza?
Eta horrek non uzten du mediku-pazientearen harremana?
Zeren, mediku batek halako sistema batean lan egiten badu, galdera egin behar da: oraindik medikua al da?
Edo estatuaren alde lan egiten duen mediku-teknikari hutsa al da? – eta hori guztiz bestelako zerbait da.
"Eta orain, ikus dezagun ea Alemaniako haur osasuntsu guztientzat sarampioaren aurkako txertoa benetan kontraindikatuta dagoen.
Adibidez, sarampioaren txertaketarako kontraindikazio absolutua immunodefizientzia kongenital larria
litzateke, non birus bizidunak ezin diren eman, pertsona larriki gaixotu egingo litzatekeelako.
Erlaziozko kontraindikazio bat mediku-prozedura bat da, non bere kalte edo arrisku potentziala bere onuratik handiagoa den.
Ondoren, ikus dezagun ea sarampioaren txertoak benetan halako kontraindikazio erlatibo bat dakarren.
Eta han, txertaketaren onurak eta txertaketagatik eragindako kalteak soilik neurtu behar dituzu.
2023/24an ez zen heriotzarik izan. Sarrampioa jakinarazteko gaixotasun bihurtu zenetik,
Alemanian sarrampioagatik 14 heriotza jakinarazi dira.
Hala ere, ez dakigu zehazki jendea sarrampioarekin hil zen ala sarrampioagatik hil zen.
Bai, konplikazio larriak – milako batetik hamarmilako batera bitarteko kopuruak
aipatzen dira – azken batean oso arraroak dira.
Alemanian hamarkada luzez ia existitu ere ez dira izan.
Honek esan nahi du sarrampioaren kalte-arriskua oso kudeagarria dela.
Beraz, Alemanian sarrampioa hartzeko arriskua, ehunekoan bihurtuta, %0,0006koa da.
Eta sarampioagatik konplikazio larri bat jasateko arriskua, bai, gehitu diogun hiru zero, milako batean baitago.
Eta bizitza osorako arriskua, hori berriro 80z biderkatuz gero ere, oraindik %0,0005 besterik ez da.
Sarampioa hartzeko edo horren ondorioz hiltzeko arriskua ia hutsala da.
Ez dago oinarrizko eskubideak mugatzea justifikatuko lukeen epidemiako larrialdirik.
Beraz, sarrampioaren derrigorrezko txertaketa argi eta garbi Oinarrizko Legearekin bateragabea da.
Sarampioaren txertoak heriotzak saihesten al ditu? Oso zalantzagarria.
Sucharit Bakhdi-k hori jada esan du. Hauek orain AEBetako datuak dira.
Sarampioaren heriotza-tasa, egia esan, XX. mendearen hasieran oraindik ere nahiko altua zen.
Hala ere, 1960ko hamarkadara iristean, ia zeroetara jaitsi zen.
Estatu Batuetan 1963ra arte eta Alemanian 1973ra arte ez zen txertoa ezarri.
Beraz, hemen txertaketa zalantzarik gabe berandu iritsi zen.
Ez du jada heriotzarik saihestu dezakeenik, heriotzak aurretik jada desagertu baitziren.
Sarampioaren txertoa kaltegarria al da? Gai honi buruz Cochrane berrikuspen bat dago .
Eta oso argi dago txertaketak kalte egiteko arrisku potentziala duela.
Alboko efektu garrantzitsuenak aseptiko meningitisa dira .
Sucharit Bhakdik hori jada esan du.
Hauek bizidun birusak dira, gorputz osoan zehar zabaltzen direnak, nerbio-ehunera eta
garunera sartzen direnak, eta han ugaltzen direnak.
Ez dituzte sarrampio bezalako hain gaixotasun nabarmena eragiten, basoko birusak.
Baina hau gorputzean injektatu eta ugaldu egiten den birusa da, kalteak eragiten dituena – adibidez, garunean eta
nerbio-ehunean. Su-konbultsioak eta epilepsia eragiten ditu.
Horrek ITP bezalako gaixotasun autoimmuneetara eramaten du, idiopatiko trombositopeniko purpura izenekoa, odol-plaketen
gabezia bat non immunitate-sistemak bere odol-plaketak suntsitzen dituen, eta Schönlein-Henoch
purpura, odol-hodien gaixotasun autoimmuneko bat.
Hesteetako hanturazko gaixotasunen seinale posibleak ere badaude – hau da, kolitis ulcerosa, Crohn gaixotasuna, haurtzaroko
garapen-atzerapenak, dermatitisa, ekzema, 1. motako diabetesa, alergiak, asma eta autismoaren espektroko nahasteak.
Hauek dira 2001etik 2012ra bitartean Paul Ehrlich Institutura aurkeztutako txostenak.
Ia 1.700 susmagarri kasu jakinarazi ziren, eta 5.300 txerto-erreakzio, tartean 1.300
susmagarri kasu albo-ondorio larriak zituztenak.
Txostenen %3,4k kalte iraunkorrak aipatzen dituzte eta %0,9k heriotza-emaitza bat aipatzen dute.
Eta PEIak berak jakinarazitako kasu hauetako ia erdietan kausalitate-lotura bat probabilista edo posiblea dela jotzen du.
Ondorioa oso garbia da: banako haurraren ikuspegitik –eta hori da garrantzitsuena– arrisku-onura erlazioa zalantzarik
gabe negatiboa da, izan ere, sarrampioa hartzeko edo sarrampioaren konplikazio bat jasateko arriskua ia zero da.
Eta txertaketatik albo-ondorio larri bat jasateko arriskua urtean 1,2 milioi txertaketa da – eta orain Paul Ehrlich Institututik
jasotako 110 txosten larri horiek erdira murriztu ditut, izan ere, Paul Ehrlich Institutua kasuen erdi bakarrik ikusten baitu
kausalitatea. – kalte-arriskua oraindik %0,005ekoa da, sarrampioaz kutsatzeko arriskua baino hamar aldiz
handiagoa eta sarrampioaren ondorioz bizitza osoko konplikazio larri baten arriskua baino ehun aldiz handiagoa.
Gainera, suposatu daiteke txertoek eragindako kalte-kasuak 10 eta 20 bitarteko faktore batez gutxietsiak daudela.
Honek esan nahi du Alemaniako haur osasuntsu bakoitzarentzat txingor-txertoari dagokion kontraindikazio erlatibo bat dagoela
banakako mailan, eta, beraz, Infekzioen Babeserako Legearen 20(9) atalean oinarritutako txertaketa-salbuespen bat
emateko arrazoia dagoela, eta hori guztiz legezkoa dela.
"Gaian bakarrik zentratzea kontzienteki erabaki nuen."
Eta arazo hau da, hain zuzen ere, kontuaren muina, nola erabaki mediko indibidual bat gizarte-betebehar bihur daitekeen.
Eta horrek galdera sortzen du: behin eta berriro aipatzen den artaldearen babes hau,
artaldearen immunitate hau, benetan existitzen al da?
Eta hala bada, terminoa txertaketen kasuan ere aplikagarria al da?
Terminoa oso ezaguna da Osasunaren Mundu Erakundean.
Eta, batez ere, Tedros jaunak halako zerbait esaten duenean, alarma-kanpak denontzat jo beharko lukete.
Bera apur bat bestela esaten du: "Inor ez dago seguru, denak seguru egon arte."
Eta argumentu hau, noski, oso sinplista suposizio batean oinarrituta dago.
Bereziki zoazenean eta esaten duzunean ez dela garrantzitsua animalia banakoa, izaki banakoa, baizik eta artaldea.
Eta horrela, banakako eskubideak – Paul Cullenek gaur jada azaldu duen bezala – guztiz baztertu dira.
Hala ere, orain badakigu, adibidez txertaketek erakutsi dutenez, printzipio horretan sinetsi arren, ez dagoela
txertaketa bakar bat ere babes iraunkorra ematen duena, nahiz eta denbora labur baterako ere.
Baina hori da artzaintzako babesaren gai honen aurretiazko baldintza.
Hala ere, hau %100eko immunitateari aplikatzen zaio.
Adibidez, hori bakarrik gertatzen da norbaitek sarrampioa bezalako gaixotasun bat pairatu
duenean, eta ondoren immunitatea garatu duenean.
Non du jatorria, egiaz, talde-babesaren kontzeptu honek?
Beraz, lehen aldiz 1923an aipatu zuen britainiar bakterioologo batek, baina batere ez zuen txertaketekin zerikusirik.
Eta, ondoren, kontzeptu hau 1933an onartu zuen AEBetako mediku batek, Baltimoren sarrampio-epidemia bat behatu
zuena, eta aurkitu zuena haurren %55 inguru gaixotasuna pasatu ondoren epidemia gelditu egin zela.
Baina horrek, 1933ko kasuan bezala, suposatzen du immunitatea egiazki eskuratu dela sarampioa izan izanagatik.
Eta 1960ko hamarkadan, farmazeutika industriak ideia hau, 1933ko Amerikako mediku baten esperientzia hau, sinpleki onartu eta
hartu zuen, eta esan zuen: "erabili dezagun 'taldeko babes' eta 'taldeko immunitate' terminoak, zeren eta esaten dugulako
txertaketa immunitatea ematen duen gaixotasun natural baten pasatzea bezain ona dela
– eta, noski, hori batere zilegi ez dena."
Taldeko immunitatea ez da inolaz ere erabili behar txertaketa-estaldura-tasekin
eta biztanleriaren txertaketarekin lotuta.
Honek bakarrik zerikusia du gaixotasun naturalengatik sufritzearekin.
Horrek esan nahi du txertoek eta taldeko immunitateak ez dutela elkarrekin zerikusirik.
Eta horrek guztiz zilegi gabe bihurtzen du terminoa alde batetik erabiltzea eta beste aldetik presioa egitea, banakako
erabaki bat taldearen onurak gainditu dezakeela argudiatuz.
Behin batean, bere semea maite zuen ama bat zegoen.
Egia esango zion medikua bilatu zuen.
Esan zuen: "Zure semea zuhaitz baten osasun berekoa da."
Baina txertaketarik gabe... – orduan amets bat besterik ez da geratuko.
Baina amak galdetu zuen: "Non dago idatzita beltz eta zuriz txertatutako pertsonak
osasuntsuagoak direla, eta zein da prezioa?"
Eman iezadazu froga bat, eman iezadazu froga-zati bat – fede itsua bakarrik ez du bizitzan zoriontasunik ekartzen.
Medikuak tartakatu egin zen, bere erlojuari begiratu zion, pox txikia eta poliomielitisaz hitz
egin zuen, sendabiderik gabeko izu beldurgarriak.
Hala ere, hori frogatzen duten ikerketarik aipatu ez du.
"Funtsean, abesti honek benetan txertaketaren gaia argitzeko nire bidaia kontatzen du."
Eta hori lehenik eta behin galdera hau zeure buruari egiteko baimena ematearekin hasten da.
Eta bigarrenik, frogatzeko karga ez dagoela guregan, guraso gisa, baizik eta kalte fisiko hau onartu behar dela diotenengan.
Beraz, arazoari heltzerakoan baino lehen, hau pauso oso garrantzitsua da.
Adierazpena interesgarria iruditu zitzaidan agintariei egindako galdera ugariengatik – inork ez du
aldarrikatzen antigorputzek immunitatea bermatzen dutenik.
RKI-tik eta Paul Ehrlich Institututik etorritako adierazpen oso argia.
Zer esan nahi du honek orain sarrampioaren aurkako txertaketetarako?
2006an Informazioaren Askatasunaren Legea indarrean sartu zen, eta horrek esan nahi zuen nire
kontsultek pisu handiagoa zutela agintari federalen aurrean.
Orain arte 200 eskaera inguru aurkeztu ditut, eta oraindik ez dut dena argitaratu.
Benetan sakonago aztertzen baduzu, erantzunak askotan zirkularrak diren argumentuak izaten dira.
Benetan sakonago aztertzen baduzu, abokatu bat kontratatu eta auzia administrazio-auzitegira eramaten baduzu, arrakasta
mugatua lortuta ere, erantzuna askotan azken finean hau izaten da: "Egia da, izan ere, horixe diote eskuliburuetan."
Eta hori ez da txantxa, eta benetan harrituta geratu nintzen – hori ezin da egia izan.
Gauza guztia da leku egokian galdera egokiak egitea eta ez uztea inork engainatu zaitzazun.
Eta horrek eskatzen du, guraso askorentzat erronka handia da.
Nire mezua guraso guztiei: bakarrik geratzen bazarete, hondoratuko zarete.
Elkarrekin pentsatzen duten gurasoekin konektatu, ez zaituzten mespretxatzen dutenekin, egoera berean
daudenekin, esperientziak trukatu eta elkar indartu.
Oraindik etorriko denarentzat prest ez gaude.
Hori da une honetan benetan buruan dudana.
Bai, sarrampioaren derrigorrezko txertaketa okerra da eta zalantzarik gabe indargabetu behar da!
Baina guregana datorrena soinuaren abiaduran bidaiatzen duen tsunami bat da.
Bidean daude 100 baino askoz ere gehiago geneko txertoak. Farmazia mafiarenak orain dena ematen ari dira.
Uste dut farmazeutikoen eta txertoen fabrikatzaileen ahulgunea erantzukizunaren gaia dela.
Ez da zuzena, txerto-fabrikatzaileek, pertsona guztien artean, erantzukizunetik salbu egotea.
Eta uste dut gai honi elkarrekin aurre egin behar diogula, txertoen aurkako mugimendu osoari elkarrekin,
eta publikoaren arreta horretara ekarri behar dugula.
Zeren eta txertaketaren aldekoek ere benetan honako iritzia izan beharko luketelako:
Bai, hobeto ditugu txertoak, fabrikatzaileek erantzukizuna hartu behar dutenean.
"Gurasoak beren kontzientzian sakon eragiten duten erabakiak hartzera behartuta daude.
Jada txerto-erreakzio larri bat izan duen seme-alaba bat duten gurasoek aukera baten aurrean daude: kalte gehiagoren
arriskua edo haurtzaindegitik edo eskolatik kanporatzea.
Hori gertatu zitzaion, adibidez, Sabrina izeneko ama gazte bati.
Haurtzaroan berak garatu zituen txertoen ondoren neurodermatitis larri bat eta asma, eta horregatik ez zuen
bere semea, Timo, txertatu; osasun onez gainezka zegoen.
Timok lau urte zituenean haurtzaindegiari ekin behar zionean, Sabrinak diru-arazoengatik lanaldi partzialean lan egin behar
izan zuen, eta sarrampioaren txertaketaren froga beharrezkoa zen.
Bestela, ez litzateke onartuko.
Pediatrak, hala ere, etengabe txertaketak egitera bultzatzen zuen azterketa bakoitzean.
Arrakastan ziur, orain MMR txertoa, hau da, sarrampioa, papera eta errubela txertoa, administratu zuen.
Ondoren, Timo egunetan zehar nekatuta egon zen, eta bederatzi egunera sukar oso altua izan zuen, 41
gradura iristen zena, eta gero krisi bat ere izan zuen.
Ondoren, larrialdietako medikuak Timo ospitalera eraman zuen, eta han bakteriorik gabeko meningitisa diagnostikatu zioten.
Timo hiru urte geroago aspirazio-pneumoniagatik hil zen, pneumonia mota larria – itota gelditu zen.
Txertaketa-istripu honetatik aurrera ehuneko ehunean desgaituta eta autista izan da.
Pediatrek, beste mediku batzuek eta agintariek, jakina, txertoekin inolako loturarik ukatu
egiten dute, esanez: "Hau guztiz ausazkoa da."
Baina nola daitezke medikuek ziur hura guztiz ausazkoa izan zela, batez ere bakteriozko edo abakteriozko meningitisa
ere pakete-barneko informazio-orrietan aipatzen denean?
Bere herritarrak kaltegabeko haurtzaroko gaixotasun batetik indarrez babestuko dituela aldarrikatzen duen estatuak ezin
ditu bere oinarrizko balio propioak prozesu horretan ahaztu.
Giza duintasuna, osotasun fisikoa eta gurasoen eskubideak ez dira luxua; gure guztion eskubideak dira, eta gure ordenamendu
konstituzional libre eta demokratikoaren oinarria osatzen dute.
Ordua da berriro begiratzeko. Ordua da politikariek eta abokatuak ausardia hartzeko, sarampioaren babeserako lege
hau zalantzan jartzeko eta berriro indargabetu dezaten.
"Bai, laburbilduz, hemen dituzu mediku orokor gisa sasoi-gorria eta sasoi-gorriaren
txertaketari buruz egin ditudan zenbait iruzkin.
Oso ondo dakigu sarampioz hildakoak ia-ia existitzen ez zirela nire praktika hasi nuenean.
Eta jaitsiera hau batere ez zen txertaketen ondoriozkoa.
Hau guztia txertaketetatik independenteki gertatu da. Bizitzaren egoeren ondorioz izan zen.
Higiene hobea, nutrizio hobea, gerrarik gabe eta beldurrik gabe. Hauek ziren garrantzitsuak ziren gauzak.
Hans Tolzinek oraintxe modu bikain batean erakutsi duen bezala, txertaketa defendatzeko hiru faktore behar dira:
Beharrezkoa, onura eta arrisku gutxi.
Eta hau guztia sakonki ikertu behar da. Hala ere, hiru gauza horietako bat ere ez dago martxan.
Hala ere, pediatrak beti txertaketaren alde egin dute eta gaur egun ere hala jarraitzen dute.
Guraso batzuk pediatraren bulegotik zuzenean bota dituzte, edo ukatuta eta doako biziraupen bila dabiltzan edo gizartearen
aurkako herritarrak direla esanez mespretxatu dituzte.
Hori benetako hondamendi bat da. Mediku gisa, inoiz ez zenuke halakorik esan behar.
Eta txertaketaren ondorioz albo-ondorioak ditugu – labur esango dut.
Baina sarrampioaz ere onura ateratzen dugu – hori aipatu gabe utzi nahi ez dudalako.
Sarasua izan duten haurrek bizitza osasuntsuagoa izaten dute geroago.
Sarrampioa izan duten haurriek bizitzan aurrerago minbizia garatzeko aukera askoz txikiagoa dute, diabetesa
garatzeko aukera askoz txikiagoa dute, eta gaixotasun autoimmuneak garatzeko aukera askoz txikiagoa dute.
Beraz, bakarrik hau esan dezaket: ekarri sarrampioa!
Ba, nire praktikan sarrampio kasu batzuk izan ditut. Zer egin nuen haiekin?
Lehen puntua: garrantzitsuena: gurasoen beldurrak arintzea!
Sarasak sukar handia eta erupzio itsusi bat eragiten ditu.
Hori nahiko "shitty" dirudi – barkatu.
Eta gero, egin behar dudan lehenengo gauza ama kontu hartzera deitzea da.
Amaren beldurra zuzenean haurrera transmititzen da.
Bigarren puntua: ez jaitsi sukar altua! Sukarra gaixotasun infekziboen aurkako borrokan laguntzaile ongi etorria da.
Bere arma kendu badiozu, immunitate-sistemak ezin du funtzionatu.
Orduan oheko atsedenaldia beti garrantzitsua izan zen niretzat.
Hau da: ohean atseden hartzea ohe ATSEDEN hartzea da, ez telebista piztuta duen sofako atsedenaldia; bai. OHE ATSEDEN
Horren ondoren, nahiz eta haurra lau egunen buruan jada kutsakorra ez izan, etxean mantenduko nuke. Astebetez edo bi astez ere.
Eta gurasoek esaten dutenean: "Guretzat hori ezinezkoa da, biok lan egiten dugulako", berehala ez nator bat. Hori ez da egia.
Legez bermatuta dago soldata-ordainketa etengabe jasotzea, guraso bakoitzeko urtean 15 egun.
Psikoneuroimmunologiak psikearen, nerbio-sistemaren eta immunitate-sistemaren arteko elkarreraginak aztertzen ditu, eta
azken hamarkadetan oso argi erakutsi du gure eguneroko bizitzako faktore nagusiek —faktore psikologikoek, gizarte-faktoreek,
harreman-faktoreek eta baita gizarte-faktoreek ere— gure immunitate-jardueran eragin handia dutela.
Eta psikoneuroimmunologiak argi erakusten du ohiko txertaketek ez dutela inolaz ere arrakastarik, eta albo-ondorio
nabarmenekin lotuta daudela pertsonak estres kronikoan daudenean eta/edo txertatu behartuta sentitzen direnean.
Psikoneuroimmunologiak ere erakusten du tratu txarrak jasaten dituztenek, presio eta koertziopean daudenek
autoimmunitate-erreakzioak garatzen dituztela, eta horrek ere eragina izan du txerto guztiekin lotuta.
Zer lotura du horrek guztiak sarrampioaren txertaketarekin?
Ba, esandakoaren arabera, txertaketa testuinguru zabalago batean ikusi behar dela dakigu.
Eta urte batzuk daramatzana nagusi dena, hau da, sarrampioaren aurkako derrigorrezko txertaketa, goian aipatutako arrazoiengatik
oso eszeptizismo eta kritika handiz ikusi beharko litzateke.
"Bai, egia esan, aurten oso espontaneoki erabaki nuen liburu hau idaztea, "Sarasen txertaketa eta Sarasen Babeserako Legea"."
Hiru hilabete daramatza merkatuan, eta aurkikuntza hauen arabera, gaurko nire izenburua hau da: Sarrampioaren Babeserako
Legea zergatik den lege injustu bat azaltzen duten 10 arrazoiak.
Hori izan zen nire ondorioa 464 orrialderen amaieran.
Sasoiaren Babeserako Legea, beraz, XXI. mendeko lege-historian sartuko da.
Hau da, lege honek osasun eta txertaketa tiranik bat isilean eta ezkutuan ezartzeko asmoa
zuela erakusten duen adibide ikusgarri bat.
Eta hori zientziaren eta osasunaren babesaren aitzakian egin da, legearen eskruplurik gabeko gehiegikeriaz, Auzitegi
Konstituzional Federalaren onespenarekin, eta sinestun herritarren konfiantza lotsagabe ustiatuz, baina
agian osasun agintarien eta epaitegien konfiantza ere bai.
Zergatik nago konbentzituta Sarampioaren Babeserako Legea lege injustua dela?
Lege honek, esaten denez, bilatzen dituen helburuak edo kontrajarriak dira edo lortzerik ez dagoenak edo
jada lortuta daudenak, eta, beraz, hipokritaak dira.
Gaixotasun larri eta arriskutsu baten aldarrikapena, Sönnichsen profesoreak lehenago ere aipatu zuenez, beraz, zehaztugabea da.
Ausarta eta lotsagabea den gezurra deitzen diot.
Sarrampioa Alemanian ezabatu zuten 2020an, 21ean, 22an eta 23an.
Munduko Osasun Erakundearen irizpideen arabera, jada ez zegoen.
Beraz, zergatik derrigorrezko txertaketa, gaixotasuna jada desagerrarazi bada?
Beraz, zergatik egin behar da txertaketa derrigorrezkoa? Benetan zertaz ari gara?
Jakina, ez pazienteak babesteko, baizik eta bi txerto-fabrikatzaileen diru-sarrerak bermatzeko.
Gobernu-aginduz guztiz txertatutako herritarren helburuari buruzkoa da.
Azkenik, legegileak dio derrigorrezko txertaketak babestuko lituzkeela ahul dauden pazienteak, alegia, txertoa ezin dietenak.
Haurtxoen kasuan, maitea Ronny, zuk jada esan zenuen bezala, amek naturalki sarampioa hartuko balute normalean jasoko
luketen babesa txertoak jartzeak murrizten du, eta, beraz, legegileak haurtxoak benetan ahulago bihurtzen ditu.
Haurdun dauden emakumeen inguruan: hemen ere ez dago ikerketa bakar bat ere adierazten duena haurdun
dauden amak sarrampioarekiko bereziki arriskuan daudenik.
Immunitate-sistema ahulduta duten pertsonek ez luketela txertatu behar erraz irudika
daiteke, produktuaren informazioan adierazi bezala.
Nire praktikako kasu bat: Münster Unibertsitate Ospitaleko azpikontratista baten langile batek dialisia
behar du eta, beraz, immunitate-sistema ahulduta du.
Münsterko Unibertsitate Ospitaleak txertatu behartu zuen, nahiz eta titra jada oso mugan egon eta orain baieztatuta egon.
Gizona 50 urte inguruko hasieran dagoenez, oraindik talde horretakoa da, eta litekeena da talde hark sarrampioa izan izana.
Txertatu behartu zuten, isuna jarri zioten eta instalazioetara sartzea debekatu zioten.
Hori da, hain zuzen ere, immunodeprimituta dauden eta, babesteko, txertatu behar diren paziente zaurgarri gisa hartzen
diren horien egoera: azkenean, txertatzera behartuta daude. Münsterko Unibertsitate Ospitalea, zer lotsa!
Ez dago ebidentzian oinarritutako ikerketa konparatiborik txertatuta dauden eta txertatu gabeko pertsonen artean –
hemen jada eztabaidatu duguna – non sarrampioaren txertoaren beharra, eraginkortasuna eta segurtasuna frogatu diren.
Zer dago eskuragarri? Ekoizleen ikerketak daude, beren txerto zaharrak aldaera berrienekin alderatzen dituztenak, eta –
oso inpresionagarriak (guk ere hemen argitaratu ditugu) – ekoizleek beren txertoak elkarren artean alderatzen dituztenak:
GlaxoSmithKlinek bere txertoa Merckenarekin alderatu zuen, eta ez zen alde handirik izan.
Zeren, hala egiten badut eta lehen txertoaren albo-ondorioak onartzen baditut, orduan hutsalkeria hutsa da.
Beraz, sarrampioaren txertoak eraginkorrak eta seguruak direla esatea, nire ustez, bizitza mehatxatzen duen
gezurra da, eta esan behar da potentzial kriminal handia duela. Hori horrela esatea besterik ez da!
Datu eta estatistikek erakusten dute mortaltasun-tasak askoz altuagoak direla sarampioaren aurkako txertoa
hartu ondoren, sarampioaren infekzioa jasan ondoren baino.
Beraz, haur guztientzako derrigorrezko txertaketa ez da gehiago konstituzionala, Alemaniako Auzitegi Konstituzional
Federalak aldarrikatzen duen bezala, baizik eta kriminala, arrisku-onura erlazio hilgarri hau kontuan hartuta.
Estatuak bere herritarrak bizitza eta gorputz-adarrak arriskuan jartzera behartzen ditu erabat beharrezkoa ez
den eta zentzurik gabeko sarrampioaren txerto baten bidez.
Amaierara heltzen ari naiz. Giza duintasuna erabat ukiezina da eta Oinarrizko Legeak betirako bermatzen du.
Hala ere, 2022an Alemaniako Auzitegi Konstituzional Federalaren ahoan ezin den haurzaintzari buruzko
erabakiek oinaz azpitik zapaldu zuten printzipio hau.
Hori dela eta, haurtzaindegi osasuntsuak haurtzaindegitik kanporatzea – soilik sarrampioaren aurkako txertoa hartu ez
dutelako – diskriminazio ulertezin bat da, haurren duintasunaren aurkako barkagabea den urraketa bat eta, aldi berean, gurasoen
seme-alabak hezi eta zaintzeko duten eskubidearen eta, beraz, osasun arloko autoerabaketzarako duten eskubidearen urraketa bat.
Ez dago inolako justifikaziorik urraketa honentzat.
Hala ere, Alemaniako Konstituzio Auzitegi Federalak mastoetako txertoaren derrigorrezkotasuna konstituzionala dela uste badu,
argi dago ez duela gehiago haurren eta herritarren eskubideak babesten, baizik eta
farmazeutikoen irabazi-bilaketa soilik babesten duela.
Andra eta jaunak, nire azken liburuan hainbat hilabetez lan egin eta nire mediku eta lege ikerketa arduratsuaren
laburpena egin ondoren – 464 orrialde luze, 700 erreferentzia baino gehiagorekin – ondorio honetara iritsi naiz:
Sasoiaren Babeserako Legea lege injustua da, egia eta justiziarekiko bere kontraesan jasanezinei eta giza duintasunaren
urraketari esker – eta, beraz, baliogabea eta hutsala da!
Bundestag-i eskatzen diot lege injustu hau bihar baino gaur indargabetzea, koronabirusaren pandemiaren itzalpean
isilean eta diskretuki onartu zuten bezain azkar eta isilean.
Ordurarte, lege hau indargabetu arte, osasun agintariek, ikastetxeetako administratzaileek,
haurtzaindegietako administratzaileek eta, bereziki, epaitegiek lege injustu honi men egiteari uko egin behar diote.
Ez onartu gehiago argi eta garbi dauden kontraesanak eta giza eskubideen urraketak!
Ez utzi zalantzazko interesek gehiago aprobetxatzen zaituzten. Legea eta ordena, zientzia, medikuntza
garbia eta benetako osasun-babesaren berreskurapenean modu aktiboan lagundu! Eskerrik asko.
"Orain webgune bat aurkeztu nahi nizueke."
Aste bat lehenago gonbidatu ninduten joan den larunbatean Suitzan ospatutako AZK, Zentsura Aurkako Koalizioaren
Konferentzian , Kla.TV taldekoekin, Sasek familiaren inguruan.
Elias Sasek, arduradunetako editoreetako batek, proiektu berri bat aurkeztu zuenean ere harrituta geratu nintzen:
edukiak modu aktiboan moldatzen lagun dezakezun plataforma bat.
Esan liteke zentsurarik gabeko eta apaintzerik gabeko egia-entziclopedia moduko bat dela.
Eta bero-bero gomendatu nahi nizuke. vetopedia.org helbidearen bidez sar zaitezke.
Eta han zoazenean, hasierako orrialdean ikus dezakezu hemen gai jakin batzuk jorratzen direla.
Txertoen kalteak, telefono mugikorraren kalteak, masoien fundazioak, Erritual-indarkeria, krisi-irabaziak.
21 hizkuntza aldi berean ikus ditzakezu.
Artikulu guztiak hizkuntza hauetara itzultzen dira. Sensazionala!
Baina begiratu dezagun, klik egin dezagun "txertaketaren kalteetan".
Eta orduan ikusten duzu jada 64.507 biktimen istorio daudela.
Begiratzen baduzu, ikusiko duzu txerto zehatz batzuei buruzko 805 artikulu akademiko zerrendatuta daudela.
Hau beti zabaldu daiteke. Edozeinek zerbait gehitu dezake.
Eta editore-taldeak argitaratu aurretik egiaztatzen du ea dena bere horretan argitaratu daitekeen. Sensazionala dela uste dut.
Eta begiratzen baduzu, goiko ezkerreko izkinan ikerketak eta datuak ikus ditzakezu: 805
ikerketa-artikulu, hizkuntza desberdinetara itzuli daitezkeenak.
Beraz, denok animatzen dira hemen parte hartzera, gune hau benetan beteta egon eta erabileran jarraitzeko.
Uste dut harrigarria dela hemen entziklopedia bikain bat sor daitekeela, guztiontzako baliagarria dena.
"Beraz, nola lagun dezakezu gure kanpaina, Sarrampioaren Babeserako Legea eta bertan jasotako derrigorrezko
txertaketa-betebeharra indargabetzea helburu duena?"
Beraz, mesedez, begiratu webgunea, orain eskuragarri dagoena, izen hau duena: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Eta webgune honetan gure jarduera eta emaitza guztien berri izango duzu.
Mesedez, han ere bete ezazu harremanetarako inprimakia!
Oso, oso garrantzitsua da petizioetan parte hartzen duten guztiak adi mantentzea, gauzak nolabait huts egin dezaketelako.
Hau jarraituko dugu, eta helbide gehiago ditugun heinean, jendea ekintzara animatu eta informaturik mantendu ahal izango dugu.
Orain arte zer egin dugu? Talde gisa, iturri garrantzitsuen erreferentzia guztiak biltzen dituen
bederatzi orrialdeko informazio-gutun bat osatu dugu,
Hau ere webgune honetatik deskarga daiteke.
Edonork deskarga eta inprimatu dezake hau, eta txertaketaz hitz egiten dutenean berekin eraman.
Mesedez, partekatu ere zure txertaketa-medikuekin eta abar.
Gure lan-taldearekin batera eskuorri bat sortu dugu, banatu eta sinadurak biltzeko erabil dezakezuena – ahal
den neurrian Alemaniako kanpaina guztietarako. Eskuorri hau deskargatzeko eskuragarri dago.
Eta sinadura-bilduma-orriak ere deskarga ditzakezu.
Eta garrantzitsua da gure eskaeren eskakizunak, orain Bundestag-era ere aurkeztu
ditudanak, sinadura-orrian beti sartuta egotea.
Beraz, hitz egin zure diputatuekin, politikariekin! Behetik presioa egin behar dugu!
Zure medikuekin hitz egin, eztabaidatu zure lagun eta lankideekin!
Eragindako familiekin hitz egin, gazte familia guztiekin!
Honek urtean 700.000 pertsona kaltetzen ditu. Eta arazoa jendearen arreta erakarri!
Gainera, Europako beste herrialde batzuetan ere derrigorrezko txertaketa-betebeharrak daude, eta horietako batzuek
sarrampioaren txertaketaren betebeharra gainditzen dute; adibidez, Italia, Frantzia, Eslovenia, Kroazia,
Txekia, Hungaria, Eslovakia, Bulgaria, Letonia eta Polonia.
Eta herrialde horiei ere dei egiten diet – uste dut Kla.TV bidez herrialde horietara emititu gaitzaketela.
Azken finean, herrialde hauek ere osotasun fisikoaren oinarrizko eskubidea aitortzen dute.
Horrek esan nahi du derrigorrezko txertaketa dagoen leku guztietan, osotasun fisikoaren oinarrizko
eskubidea eta gurasoen eskubideak zapaldu egiten direla.
Hau ezin dugu onartu. Europako mugimendu bateratu bat abiarazi dezagun!
Denok gurekin bat egitera animatzen ditut!