کمی پیش از آغاز همه‌گیری ویروس کرونا، بوندستاگ آلمان «قانون حفاظت علیه سرخک» را تصویب کرد که عملاً واکسیناسیون را
برای کودکان و کارکنان در مراکز اجتماعی و پزشکی اجباری می‌سازد.
دیوان قانون اساسی فدرال، علی‌رغم نگرانی‌های جدی در مورد حقوق اساسی، قانون سال ۲۰۲۲ را مطابق قانون اساسی اعلام کرد.
انجمن متخصصان و دانشمندان پزشکی برای سلامت، آزادی و دموکراسی (MWGFD) یک «گروه کاری قانون حفاظت علیه سرخک» را تأسیس کرده است.
این گروه متشکل از پزشکان، دانشمندان و وکلا، این قانون را نقض غیرقانونی تمامیت جسمانی و
حقوق والدین می‌داند و خواستار لغو فوری آن است.
امروز، ۱۵ نوامبر ۲۰۲۵، یک سمپوزیوم مطبوعاتی از MWGFD در اینجا در پَساو، در کنار رود زیبای دانوب، برگزار می‌شود.
موضوع: قانون حمایت از سرخک در زیر ذره‌بین.
Kla.TV به‌صورت زنده در محل حضور دارد و برای شما گزارش می‌دهد!
در زیر خلاصه‌ای از مهم‌ترین اظهارات را خواهید یافت.
«به کنفرانس مطبوعاتی ما با موضوع: «قانون حفاظت علیه سرخک» تحت بررسی خوش آمدید.
واکسینی که امروز روی آن تمرکز داریم هنوز به کلاس قدیمی واکسن‌ها تعلق دارد، جایی که مقدار معینی از یک آنتی‌ژن—در مورد سرخک
یک ویروس تضعیف‌شده—به همراه سایر مواد همراه مشکوک تزریق می‌شود.
با این حال، ما نمی‌توانیم با اطمینان بدانیم که این ویروس تضعیف‌شده تا چه مدت و در کجا در بدن فعال باقی خواهد ماند.
و به‌طور دقیق، این واکسیناسیون MMR در واقع تزریق همزمان سه یا حتی چهار نوع ویروس است، زیرا واکسن سرخک دیگر به‌صورت واکسن منفرد در
آلمان یا اروپا در دسترس نیست، بلکه تنها در ترکیب سه‌گانه با واکسن اوریون و سرخجه یا در ترکیب
چهارگانه همراه با واکسن آبله مرغان عرضه می‌شود.
ضمناً، این واکسن‌های متعارف که، همانطور که در ادامه به شما نشان خواهیم داد، هرگز بی‌خطر یا عاری از عوارض جانبی نیستند، به زودی به
تحریک سازمان بهداشت جهانی (WHO)، به این فناوری مدرن و جدید mRNA-mod تبدیل خواهند شد،
همانند آنچه در واکسن‌های کووید استفاده می‌شود.
و البته، این نیز باید به هر قیمتی جلوگیری شود.
اما اکنون به پس‌زمینه پروژه امروزمان می‌رویم.
در نوامبر ۲۰۱۹، اندکی پیش از همه‌گیری موسوم به ویروس کرونا، قانونی به سرعت در پارلمان آلمان تحت هدایت وزیر بهداشت،
ینس اشپان، به تصویب رسید که سپس در مارس ۲۰۲۰ لازم‌الاجرا شد.
این قانون موسوم به «قانون حفاظت در برابر سرخک» عملاً واکسیناسیون اجباری علیه سرخک را برای همه کودکان از اولین سالروز تولدشان که در
مراکز روزانه، مهدکودک‌ها یا مدارس حضور دارند، و برای همه افرادی که پس از سال ۱۹۷۰ متولد شده‌اند و مایل به
کار در مراکز اجتماعی یا پزشکی هستند، در بر می‌گیرد.
طبق توصیه‌های STIKO , واکسن سرخک باید دو بار تزریق شود، یعنی به کودکان در ۱۱ و ۱۵ ماهگی، و در صورت عدم
وجود ایمنی، باید با بزرگ‌تر شدن کودک مجدداً تکرار شود.
پس هر سال یک گروه کامل متولدین – در آلمان بین ۶۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰٬۰۰۰ والدین به همراه فرزندان خردسال‌شان – تحت
تأثیر قرار می‌گیرد که اتفاقاً هر سال ده‌ها میلیون دلار سود برای شرکت‌های دارویی به همراه دارد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و با وجود اینکه این قانون نقض‌های جدی حقوق اساسی مهم، مانند حق تمامیت جسمانی مندرج در ماده ۲ قانون اساسی، را در بر
می‌گیرد، یا حقوق والدینی که در ماده ۶ مقرر شده است، این قانون حتی در ژوئیه ۲۰۲۲ توسط تصمیم به اصطلاح کیتا دادگاه قانون اساسی فدرال
که بسیار قابل تردید است، به عنوان قانونی بودن ادعایی تأیید شد.
این بدان معناست که قانون حمایت از سرخک، البته، الگوی خوبی برای هرگونه الزامات واکسیناسیون آتی است که ممکن است مدنظر
قرار گیرد؛ سناریویی که می‌تواند در نتیجه دسیسه‌های کنونی سازمان جهانی بهداشت به سرعت به واقعیت تبدیل شود.
و برای اینکه بلافاصله به این موضوع بپردازیم، این احتمالاً همان دلیلی بود که باعث شد این طرح در اواخر سال ۲۰۱۹ این‌قدر سریع در
شورای فدرال به تصویب برسد، زیرا آنها می‌دانستند که «همه‌گیری برنامه‌ریزی‌شده» به زودی در راه است و می‌خواستند یک
الگوی قانونی برای یک قانون عمومی برنامه‌ریزی‌شده در مورد ویروس کرونا و واکسیناسیون اجباری کرونا داشته باشند.
و من معتقدم که این واقعیت که این قانون، با الزام واکسیناسیون اجباری‌اش، در آوریل ۲۰۲۲ در میان نمایندگان پارلمان آرای
اکثریت را کسب نکرد، تا حدی مرهون تلاش‌های ما در MWGFD است.
با این حال، بررسی یادداشت توجیهی قانون حفاظت در برابر سرخک و استدلال‌های پشت تصمیم دادگاه قانون اساسی فدرال درباره مراکز
نگهداری روزانه نشان می‌دهد که چندین فرض و ادعا از نظر پزشکی و علمی غیرقابل‌قبول به‌عنوان
استدلال برای ضرورت واکسیناسیون اجباری مطرح شده‌اند.
و به همین دلیل ما در MWGFD ضرورت تشکیل این گروه کاری را که امروز در اینجا به شما معرفی می‌شود، احساس کردیم.
هدف ما این است که این الزام واکسیناسیون هرچه سریع‌تر لغو شود.
برای این منظور، ما یک برگهٔ اطلاعاتی مفصل گردآوری کرده‌ایم که شامل تمام حقایق مهم دربارهٔ بیماری سرخک دوران کودکی
و واکسن سرخک است، همراه با تمام حقایق مهم و منابع علمی.
ما امروز صبح این نامه را از طریق ایمیل برای کارکنان خود، همه اعضای پارلمان فدرال و مجالس ایالتی ارسال کردیم و همچنین از طریق
پست برای برخی گروه‌ها و قضات دادگاه قانون اساسی فدرال فرستادیم تا استدلال‌های بیشتری را برای
حمایت از شکایات قانون اساسی در جریان ارائه کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ اکنون خوشحالم که نخستین سخنران را معرفی کنم، رئیس افتخاری MWGFD، پروفسور دکتر سوچاریت باکدی. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
در آغاز قرن بیستم، عفونت‌های سرخک بسیار خطرناک بودند.
علت اصلی موارد شدید، ذات‌الریهٔ باکتریایی ثانویه بود که مانند طاعون در قرون وسطی، به‌سرعت و مانند آتش‌سوزی گسترش
می‌یافت، به‌ویژه در میان افراد سوءتغذیه‌شده و کم‌غذایی که در شرایط تنگ و غیربهداشتی زندگی می‌کردند.
بهبود شرایط زندگی منجر به کاهش سریع تعداد قربانیان سرخک پس از پایان جنگ جهانی اول شد.
و با معرفی آنتی‌بیوتیک‌های مدرن برای درمان عفونت‌های باکتریایی ثانویه، سرخک سرانجام جایگاه خود
را به‌عنوان یک بیماری عفونی خطرناک از دست داد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نتیجه‌گیری: عملاً دیگر نیازی به واکسیناسیون علیه سرخک نیست.
آیا واکسن زنده سرخک واقعاً ایمن است، همان‌طور که کارشناسان، سیاست‌گذاران بهداشتی و رسانه‌های جمعی به ما اطمینان می‌دهند؟
بانوان و آقایان، آیا می‌دانستید که وارد کردن یک مادهٔ خارجی به عمق بدن شما هرگز بدون خطر نیست؟
این موضوع به‌ویژه در مورد وارد کردن ژن‌های خارجی فعال صادق است. آیا می‌دانید که در واقع هیچ چیز واقعاً معلوم نیست؟
هیچ اشاره‌ای به اندام‌های متعدد، از جمله مغز، که ویروس در آن‌ها تکثیر می‌شود، نشده است؟
هیچ‌چیز دربارهٔ مدت‌زمان گسترش و، البته، هیچ‌چیز دربارهٔ پیامدهای احتمالی؟ ۱۲۳۴۳۲۱
«ارائه من در واقع درباره واکسیناسیون اجباری سرخک یا حتی خود واکسیناسیون نیست.»
بلکه موضوع این است که چه چیزهایی را باید تحمل کنیم، چه چیزهایی را به‌عنوان بیمار باید تحمل کنیم و چه چیزهایی را نباید تحمل کنیم.
و واقعاً موضوع بر سر اصول بنیادین چنین ملاحظات اخلاقی و اهمیت آن‌ها در جامعه است.
اصل اول، اصل حق بر تمامیت جسمانی است.
بیمار بر بدن و تمامیت جسمانی خود حاکمیت مطلق دارد.
به‌عنوان یک دانشجوی پزشکی آموختم که حتی اگر بیمار نخواهد، شانه کردن موهای او مجاز نیست.
اصل دوم: اصل رضایت آگاهانه. رضایت آگاهانه به چه معناست؟
رضایت آگاهانه، هنگامی که فرد در مورد آن مطلع می‌شود، یک رابطهٔ مستقیم و شخصی بین پزشک و بیمار است.
پزشک باید به‌صورت شفاهی بیمار را از مزایا، خطرات و عوارض جانبی مطلع کند.
او سپس می‌تواند به او چیزی برای در دست گرفتن بدهد، چیزی مکتوب.
اما نکتهٔ حیاتی این توضیح شفاهی است که در آن بیمار فرصت پرسش دارد و در واقع، اگر قانون آلمان را بخوانید، زمان کافی برای تصمیم‌گیری
دربارهٔ اینکه آیا آن را می‌خواهد یا نه نیز در اختیار دارد.
و سپس به سوم می‌رسیم، و آن اصل بنیادین است: اول، آسیبی نرسان!
این بدان معناست که برای بیمار خاصی که در مقابل پزشک ایستاده است، پزشک باید مطمئن باشد
که این درمان برای او بیشتر فایده دارد تا ضرر.
این بدان معناست که تمرکز بر بیمار فردی است، نه بر جامعه یا جمعیت.
مشکل فعلی ما این است که ما یک رابطه بسیار صمیمی و بسیار شکننده بین پزشک و بیمار داریم، و
اکنون دولت وارد می‌شود و به نوعی مداخله می‌کند.
به نظر من، دست‌کم، مسئله واکسیناسیون اجباری سرخک اساساً حول پرسش‌های اجتماعی–سیاسی و
اخلاقی می‌چرخد که نمی‌توانند بنیادی‌تر باشند.
اولین سؤال این است: چه کسی بر بدن‌های ما و بدن‌های فرزندان‌مان کنترل دارد؟
آیا ما این را تصمیم می‌گیریم یا دولت؟
نکته دوم این است: پزشک به چه کسی موظف است؟
آیا پزشک در قبال بیمارانش متعهد است – چنان‌که باید باشد؟ یا در قبال دولت متعهد است؟
سوم اینکه، اگر پزشک بازوی توسعه‌یافتهٔ دولت باشد، آنگاه اعتماد چه جایگاهی خواهد داشت؟
و این چه وضعیتی برای رابطهٔ پزشک و بیمار به‌وجود می‌آورد؟
زیرا اگر پزشکی در چنین سیستمی کار کند، باید این سؤال را پرسید: آیا او اصلاً هنوز پزشک است؟
یا او صرفاً یک تکنسین پزشکی است که به نمایندگی از دولت کار می‌کند؟ – که موضوعی کاملاً متفاوت است.
«و اکنون بیایید ببینیم آیا واقعاً برای همه کودکان سالم در آلمان مانعی برای واکسیناسیون سرخک وجود دارد یا خیر.
یک منع مطلق برای واکسیناسیون سرخک، برای مثال، نقص ایمنی مادرزادی شدید است، جایی که ویروس‌های زنده
نباید تزریق شوند زیرا فرد به شدت بیمار خواهد شد.
ممنوعیت نسبی یک روش پزشکی است که خطر یا آسیب احتمالی آن بیش از فایده‌اش است.
حالا بیایید ببینیم آیا واکسیناسیون سرخک واقعاً شامل چنین منع نسبی می‌شود یا خیر.
و در اینجا شما صرفاً باید منافع واکسیناسیون را در برابر مضرات ناشی از واکسیناسیون بسنجید.
در سال ۲۰۲۳/۲۴ هیچ مورد مرگ رخ نداد. از زمانی که سرخک به یک بیماری قابل گزارش تبدیل شد، ۱۴
مورد مرگ ناشی از سرخک در آلمان گزارش شده است.
با این حال، ما به طور دقیق نمی‌دانیم که آیا این افراد با سرخک مرده‌اند یا بر اثر آن.
بله، عوارض جدی – ارقام بین یک در هزار تا یک در ده‌هزار نقل شده – در نهایت بسیار نادر هستند.
برای دهه‌ها در آلمان عملاً وجود نداشته‌اند.
این بدان معناست که خطر آسیب ناشی از سرخک بسیار قابل مدیریت است.
بنابراین خطر ابتلا به سرخک در آلمان، اگر آن را به درصد تبدیل کنیم، ۰٫۰۰۰۶ درصد است.
و خطر ابتلا به یک عارضه جدی ناشی از سرخک، بله، بیایید سه صفر به آن اضافه کنیم، چون تقریباً یک نفر از هر هزار نفر است.
و خطر در طول عمر، اگر آن را دوباره در ۸۰ ضرب کنیم، همچنان تنها ۰٫۰۰۰۵ درصد است.
خطر ابتلا به سرخک یا مرگ ناشی از آن ناچیز است.
هیچ وضعیت اضطراری همه‌گیری وجود ندارد که توجیهی برای محدود کردن حقوق اساسی باشد.
واکسیناسیون اجباری سرخک بنابراین آشکارا با قانون اساسی ناسازگار است.
آیا واکسن سرخک از مرگ جلوگیری می‌کند؟ بسیار قابل تردید است.
سوچاریت باخدی قبلاً این را گفته است. این‌ها اکنون ارقام ایالات متحدهٔ آمریکا هستند.
در واقع مرگ‌ومیر سرخک در اوایل قرن بیستم هنوز نسبتاً بالا بود.
با این حال، تا دههٔ ۱۹۶۰، عملاً به صفر رسیده بود.
و تا سال ۱۹۶۳ در ایالات متحده آمریکا و ۱۹۷۳ در آلمان واکسیناسیون معرفی نشد.
پس واکسیناسیون اینجا قطعاً خیلی دیر انجام شد.
دیگر نمی‌تواند هیچ مرگی را جلوگیری کند، زیرا مرگ‌ها قبلاً از بین رفته بودند.
آیا واکسن سرخک مضر است؟ یک مرور کوکران در این زمینه وجود دارد.
و کاملاً روشن است که واکسیناسیون خطر بالقوه‌ی آسیب را به همراه دارد.
مهم‌ترین عوارض جانبی، مننژیت آسپتیک هستند.
سوچاریت باکدی قبلاً این را گفته است.
این‌ها ویروس‌های زنده‌ای هستند که در سراسر بدن پخش می‌شوند، وارد بافت عصبی و مغز می‌شوند و در آنجا تکثیر می‌یابند.
آن‌ها بیماری‌ای به وضوح سرخک، ویروس وحشی، ایجاد نمی‌کنند.
اما این ویروسی است که وارد بدن می‌شود و در آن تکثیر می‌یابد و باعث آسیب می‌شود – برای مثال به مغز و
بافت عصبی. این ویروس منجر به تشنج تب‌آلود و صرع می‌شود.
این امر منجر به بیماری‌های خودایمنی مانند ITP (پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک)، کمبود پلاکت‌های خون که در آن
سیستم ایمنی پلاکت‌های خونی خود را تخریب می‌کند، و پورپورای شونلاین-هِنوخ، که یک بیماری خودایمنی عروق خونی است، می‌شود.
همچنین ممکن است نشانه‌هایی از بیماری‌های التهابی روده – یعنی کولیت اولسراتیو، بیماری کرون، تأخیرهای رشد در
کودکی، درماتیت، اگزما، دیابت نوع ۱، آلرژی‌ها، آسم و اختلالات طیف اوتیسم – وجود داشته باشد.
این‌ها گزارش‌هایی هستند که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ به مؤسسه پاول اِرلیش ارائه شده‌اند.
تقریباً ۱۷۰۰ مورد مشکوک گزارش شد که با ۵۳۰۰ واکنش به واکسن همراه بود، از جمله ۱۳۰۰ مورد مشکوک با عوارض جانبی جدی.
۳.۴ درصد از گزارش‌ها به آسیب دائمی اشاره دارند و ۰.۹ درصد به پیامد مرگبار اشاره می‌کنند.
و خود PEI در تقریباً نیمی از این موارد گزارش‌شده، یک ارتباط علّی را محتمل یا ممکن می‌داند.
نتیجه کاملاً روشن است: نسبت ریسک به فایده از دیدگاه هر کودک، که همان چیزی است که اهمیت دارد، قطعاً منفی است، زیرا خطر
ابتلا به سرخک یا دچار شدن به عارضه‌ای ناشی از آن عملاً صفر است.
و خطر ابتلا به یک عارضه جانبی جدی از واکسیناسیون ۱٫۲ میلیون واکسیناسیون در سال است – و من اکنون ۱۱۰ گزارش جدی دریافتی توسط
مؤسسه پل ارلیش را نصف کرده‌ام، زیرا مؤسسه پل ارلیش تنها در نیمی از موارد رابطه علت و معلولی را می‌بیند – خطر آسیب همچنان ۰.۰۰۵
درصد است که ده برابر بیشتر از خطر ابتلا به سرخک و صد برابر بیشتر از خطر ابتلا به یک عارضه جدی ناشی از سرخک در طول عمر است.
علاوه بر این، می‌توان فرض کرد که موارد آسیب ناشی از واکسن با ضریب ۱۰ تا ۲۰ کمتر از حد گزارش می‌شوند.
این بدان معناست که برای هر کودک سالم آلمانی، در سطح فردی یک منع نسبی برای واکسیناسیون سرخک وجود دارد و بنابراین
دلیلی برای صدور معافیت واکسیناسیون مطابق بخش ۲۰(۹) قانون حفاظت در برابر عفونت‌ها است که کاملاً قانونی است.
«من آگاهانه تصمیم گرفتم فقط روی یک موضوع تمرکز کنم.»
و این مسئله دقیقاً جوهر بحث است، چگونه یک تصمیم پزشکی فردی می‌تواند به یک تکلیف اجتماعی تبدیل شود.
و این سؤال را مطرح می‌کند: آیا این محافظت گله‌ای، این ایمنی گله‌ای که بارها و بارها ذکر می‌شود، واقعاً وجود دارد؟
و اگر چنین باشد، آیا این اصطلاح اصلاً در مورد واکسیناسیون قابل اعمال است؟
این اصطلاح در سازمان جهانی بهداشت بسیار محبوب است.
و به‌ویژه وقتی آقای تدروس چنین چیزی می‌گوید، زنگ خطر برای همه باید به صدا درآید.
او کمی متفاوت بیان می‌کند و می‌گوید: «هیچ‌کس در امان نیست تا همه در امان باشند.»
و این استدلال، البته، بر یک فرض بسیار ساده‌انگارانه مبتنی است.
به‌ویژه وقتی می‌گویید که این حیوان منفرد یا موجود منفرد نیست که اهمیت دارد، بلکه گله است.
و با این، حقوق فردی – همان‌طور که پاول کالن امروز توضیح داد – کاملاً کنار گذاشته شده‌اند.
با این حال، اکنون از طریق واکسیناسیون، برای مثال، می‌دانیم که حتی اگر کسی به این اصل واکسیناسیون باور داشته باشد، هیچ
واکسن واحدی محافظت پایدار، حتی برای مدت کوتاهی، فراهم نمی‌کند.
اما این پیش‌نیاز برای موضوع حفاظت از گله‌گاه است.
با این حال، این در مورد مصونیت ۱۰۰٪ صدق می‌کند.
برای مثال، این تنها زمانی وجود دارد که فردی به بیماری‌ای مانند سرخک مبتلا شده باشد و در نتیجه در برابر آن ایمنی پیدا کرده باشد.
این مفهوم حفاظت از گله واقعاً از کجا آمده است؟
بنابراین برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ توسط یک باکتری‌شناس بریتانیایی ذکر شد، اما اصلاً در ارتباط با واکسیناسیون نبود.
و سپس این مفهوم در سال ۱۹۳۳ توسط یک پزشک آمریکایی که همه‌گیری سرخک را در بالتیمور مشاهده کرده بود پذیرفته
شد و دریافت که وقتی حدود ۵۵ درصد کودکان به این بیماری مبتلا شده بودند، همه‌گیری متوقف شد.
اما این فرض را، مانند مورد سال ۱۹۳۳، پیش می‌گذارد که مصونیت در واقع از طریق ابتلای قبلی به سرخک به دست آمده است.
و در دههٔ ۱۹۶۰ صنعت داروسازی به‌سادگی این ایده و تجربهٔ پزشک آمریکایی از سال ۱۹۳۳ را پذیرفت و گفت بیایید از اصطلاح «حفاظت
گله‌ای» و «ایمنی گله‌ای» استفاده کنیم، چون می‌گوییم واکسیناسیون همان‌قدر خوب است که گذر از یک بیماری
طبیعی که منجر به ایمنی می‌شود – که البته اصلاً درست نیست.
ایمنی گله‌ای نباید به هیچ وجه در ارتباط با نرخ‌های پوشش واکسیناسیون و واکسیناسیون جمعیت مورد استفاده قرار گیرد.
این تنها به رنج بردن از بیماری‌های طبیعی مربوط می‌شود.
بنابراین واکسیناسیون و ایمنی گله‌ای هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند.
و این امر استفاده از این اصطلاح از یک سو و اعمال فشار از سوی دیگر را کاملاً نامشروع می‌کند، با این استدلال که
منافع تصمیم فردی می‌تواند تحت‌الشعاع منافع گروه قرار گیرد.
روزی روزگاری، مادری بود که فرزندش را دوست داشت.
او به دنبال پزشکی گشت که حقیقت را به او بگوید.
او گفت: «پسرتان به سلامتی یک درخت است.»
اما بدون واکسیناسیون... – آنگاه این یک رؤیا باقی می‌ماند.
اما مادر پرسید: «کجا به طور واضح نوشته شده که واکسینه‌شده‌ها سالم‌ترند و قیمتش چقدر است؟»
به من مدرک بده، فقط یک مدرک – ایمان کورکورانه‌ی تنها خوشبختی را در زندگی به ارمغان نمی‌آورد.
پزشک لکنت‌زنان به ساعتش نگاه کرد و از آبله و فلج اطفال، وحشت‌هایی بی‌درمان، سخن گفت.
با این حال، او هیچ مطالعه‌ای را برای اثبات این موضوع ارائه نکرده است.
«در اصل، این آهنگ در واقع دربارهٔ سفر من به سوی شفافیت در مسئلهٔ واکسیناسیون است.»
و این با اجازه دادن به خودتان برای پرسیدن این سؤال در وهلهٔ اول آغاز می‌شود.
و دوم اینکه، بار اثبات بر عهده ما والدین نیست، بلکه بر عهده کسانی است که ادعا می‌کنند شما باید این سوءاستفاده جسمی را بپذیرید.
بنابراین این یک گام بسیار مهم است، حتی پیش از پرداختن به مسئله.
من این بیانیه را به دلیل پرسش‌های فراوانی که از مقامات شده بود جالب یافتم – هیچ‌کس ادعا
نمی‌کند که آنتی‌بادی‌ها تضمین‌کننده ایمنی هستند.
بیانیه‌ای بسیار روشن از سوی هر دو مؤسسه RKI و پاول اِرلیش.
این برای واکسیناسیون سرخک اکنون چه معنایی دارد؟
در سال ۲۰۰۶، قانون آزادی اطلاعات به اجرا درآمد که به این معنا بود که پرس‌وجوهای من نزد مقامات فدرال اهمیت بیشتری یافت.
تا کنون حدود ۲۰۰ پرسش را ارسال کرده‌ام و هنوز همه را منتشر نکرده‌ام.
اگر واقعاً عمیق‌تر کنکاش کنید، پاسخ‌ها اغلب استدلال‌های دورانی هستند.
اگر واقعاً عمیق‌تر کنکاش کنید و سپس یک وکیل استخدام کنید و پرونده را به دادگاه اداری ببرید، با موفقیت اندک، پاسخ اغلب
در نهایت این است: «درست است چون در کتاب‌های درسی آمده است.»
و این اصلاً شوخی نیست و من واقعاً شوکه شدم – این نمی‌تواند درست باشد.
همه‌چیز به پرسیدن سوالات درست در جای مناسب و ندادن فرصت به دیگران برای سر کار گذاشتن شماست.
و این مستلزم آن است که برای بسیاری از والدین یک چالش بزرگ است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ پیام من به همه والدین: اگر منزوی بمانید، غرق خواهید شد.
با والدینی که هم‌فکر شما هستند و با شما برخورد تحقیرآمیز ندارند اما در وضعیت مشابهی قرار دارند، ارتباط برقرار
کنید، تجربیات خود را مبادله کنید و یکدیگر را تقویت کنید.
ما برای آنچه در پیش است آماده نیستیم.
این چیزی است که در حال حاضر واقعاً در ذهنم است.
بله، واکسیناسیون اجباری سرخک اشتباه است و بدون شک باید لغو شود!
اما آنچه به سمت ما می‌آید، سونامی‌ای است که با سرعت صوت حرکت می‌کند.
واکسن‌های ژنی بسیار بیشتری از ۱۰۰ مورد در دست تولید هستند. مافیای دارویی اکنون با تمام توان پیش می‌رود.
من معتقدم که نقطه‌ضعف شرکت‌های داروسازی و تولیدکنندگان واکسن، مسئله مسئولیت قانونی است.
نمی‌تواند درست باشد که تولیدکنندگان واکسن، از همه مردم، از مسئولیت معاف باشند.
و من معتقدم که ما باید با هم به این مسئله بپردازیم، با کل جنبش ضدواکسیناسیون مقابله کنیم و آن را به اطلاع عموم برسانیم.
زیرا حتی موافقان واکسیناسیون نیز در واقع باید چنین عقیده‌ای داشته باشند که:
بله، وقتی تولیدکنندگان مجبور به پذیرش مسئولیت می‌شوند، واکسن‌های بهتری خواهیم داشت.
«والدین مجبور می‌شوند تصمیم‌هایی بگیرند که عمیقاً بر وجدان‌شان تأثیر می‌گذارد.»
والدینی که پیش‌تر فرزندی با واکنش شدید به واکسن داشته‌اند، با انتخابی روبه‌رو هستند:
خطر آسیب بیشتر یا اخراج از مهدکودک یا مدرسه.
این اتفاقی است که برای سابرینا، یک مادر جوان، افتاد. برای مثال.
او در کودکی پس از واکسیناسیون دچار اگزما و آسم شدید شده بود، به همین دلیل پسرش تیمو را
واکسینه نکرد و او از سلامت کامل برخوردار بود.
وقتی تیمو قرار بود در چهار سالگی به مهدکودک برود، سابرینا به‌خاطر مشکلات مالی مجبور بود نیمه‌وقت
کار کند و ارائه مدرک واکسیناسیون سرخک الزامی بود.
در غیر این صورت، او پذیرفته نمی‌شد.
پزشک اطفال به هر حال در هر معاینه بر واکسیناسیون اصرار داشت.
با اطمینان از موفقیت، او اکنون واکسن سه‌گانه سرخک، اوریون و سرخجه را تزریق کرد.
پس از آن، تیمو برای چند روز خسته بود و پس از نه روز تب بسیار بالایی تا ۴۱ درجه سانتی‌گراد گرفت و سپس دچار تشنج شد.
سپس تیمو توسط پزشک اورژانس به بیمارستان منتقل شد و در آنجا مبتلا به مننژیت غیرباکتریایی تشخیص داده شد.
تیمو سه سال بعد بر اثر پنومونی آسپیراسیونی، نوعی شدید پنومونی، درگذشت – او خفه شده بود.
از زمان این حادثه واکسیناسیون، او صددرصد معلول و اوتیستیک شده بود.
متخصص اطفال و سایر پزشکان و مقامات طبیعتاً هرگونه ارتباط با واکسیناسیون را انکار می‌کنند و می‌گویند: «اتفاق محض.»
اما چگونه پزشکان می‌توانند مطمئن شوند که این صرفاً یک تصادف بوده است، به‌ویژه در حالی که مننژیت باکتریایی
یا غیرباکتریایی حتی در بروشور داخل بسته ذکر شده است؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ دولتی که ادعا می‌کند شهروندانش را از یک بیماری بی‌ضرر دوران کودکی با اعمال فشار محافظت می‌کند،
نباید در این فرایند ارزش‌های بنیادین خود را فراموش کند.
کرامت انسانی، تمامیت جسمانی و حقوق والدین تجمل نیستند؛ این‌ها حقوق همه‌ی ما هستند و بنیاد نظم
قانون اساسی آزاد و دموکراتیک ما را تشکیل می‌دهند.
وقت آن است که بار دیگر نگاهی بیندازیم. وقت آن است که سیاستمداران و وکلا شجاعت پیدا کنند تا این قانون حمایت
از سرخک را زیر سؤال ببرند و بار دیگر آن را لغو کنند.
«بله، به طور خلاصه، این چند نکته را به‌عنوان یک پزشک عمومی در مورد سرخک و واکسن سرخک مطرح کرده‌ام.
خوب روشن است که در زمانی که مطبم را افتتاح کردم، مرگ‌ومیر ناشی از سرخک عملاً وجود نداشت.
و این کاهش اصلاً به واکسیناسیون مربوط نبود.
تمام این‌ها به‌طور مستقل از واکسیناسیون‌ها اتفاق افتاده است. این به خاطر شرایط زندگی بوده است.
پس بهداشت بهتر، تغذیه بهتر، نبود جنگ و نبود ترس. این‌ها چیزهایی بودند که اهمیت داشتند.
همان‌طور که هانس تولزین به‌خوبی نشان داد، برای حمایت از واکسیناسیون سه عامل لازم است:
یک ضرورت، یک مزیت و چند خطر.
و همهٔ این موارد باید به‌طور کامل بررسی شوند. با این حال، هیچ‌یک از این سه مورد فراهم نیست.
با این حال، متخصصان اطفال همواره بر واکسیناسیون اصرار داشته‌اند و تا امروز نیز به این کار ادامه می‌دهند.
برخی والدین عملاً از مطب پزشک اطفال اخراج شده‌اند یا طرد و تحقیر شده و به‌عنوان مفت‌خوار یا شهروندان ضداجتماعی معرفی شده‌اند.
این واقعاً فاجعه‌آمیز است. به‌عنوان یک پزشک، هرگز نباید چنین چیزی بگویید.
و ما عوارض جانبی واکسیناسیون را داریم – مختصراً می‌گویم.
اما ما از سرخک هم بهره‌مند می‌شویم – نمی‌خواهم این را بی‌توجهی کنم.
کودکانی که سرخک گرفته‌اند در بزرگسالی از سلامت بهتری برخوردارند.
کودکانی که سرخک گرفته‌اند، احتمال ابتلای آن‌ها به سرطان در آینده بسیار کمتر است، احتمال ابتلای آن‌ها به دیابت نیز بسیار کمتر است
و احتمال ابتلای آن‌ها به بیماری‌های خودایمنی نیز بسیار کمتر است.
پس فقط می‌توانم بگویم: بیا سرخک!
خب، من در مطبم مواردی از سرخک داشته‌ام. با آنها چه کردم؟
نکتهٔ اول: مهم‌ترین چیز: کاهش ترس والدین!
سرخک باعث تب شدید و راش پوستی ناخوشایند می‌شود.
خیلی «مزخرف» به نظر می‌رسه – ببخشید.
و سپس اولین کاری که باید انجام دهم این است که مادر را مورد بازخواست قرار دهم.
ترس مادر به‌طور یک‌به‌یک به کودک منتقل می‌شود.
نکته دوم: تب بالا را کاهش ندهید! تب کمک مؤثری در مبارزه با بیماری‌های عفونی است.
اگر سلاح او را از او بگیرید، سیستم ایمنی‌اش دیگر قادر به کار نخواهد بود.
سپس استراحت در بستر همیشه برایم مهم بود.
یعنی: استراحت مطلق یعنی استراحت روی تخت، نه: مبل با تلویزیون روشن، بله. استراحت روی تخت ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
بعد از آن، حتی اگر کودک پس از چهار روز دیگر مسری نباشد، باز هم او را در خانه نگه می‌داشتم. برای یک یا حتی دو هفته.
و وقتی والدین می‌گویند «برای ما امکان‌پذیر نیست، هر دو کار می‌کنیم»، من فوراً مخالفت می‌کنم. این درست نیست.
ما پرداخت مستمر دستمزد را به‌طور قانونی تضمین کرده‌ایم؛ ۱۵ روز در سال برای هر والد.
روان‌عصب‌ایمن‌شناسی به تعاملات بین روان، دستگاه عصبی و دستگاه ایمنی می‌پردازد و در دهه‌های اخیر به وضوح نشان داده است که عوامل
فراگیر در زندگی روزمره ما، از جمله عوامل روان‌شناختی، اجتماعی، رابطه‌ای و حتی اجتماعی،
تأثیر قابل توجهی بر فعالیت ایمنی ما دارند.
و شواهد روشنی از روان‌عصب‌ایمن‌شناسی نشان می‌دهد که واکسیناسیون‌های متعارف به هیچ وجه موفق نیستند و زمانی که
افراد تحت استرس مزمن قرار دارند و/یا احساس می‌کنند مجبور به واکسیناسیون هستند، با عوارض جانبی قابل توجهی همراهند.
ما همچنین از روان‌عصب‌ایمن‌شناسی می‌دانیم که افرادی که مورد آزار قرار می‌گیرند، تحت فشار و اجبار هستند، واکنش‌های
خودایمنی در آن‌ها ایجاد می‌شود و این موضوع نیز در ارتباط با تمام واکسیناسیون‌ها تأثیر داشته است.
همهٔ این‌ها چه ربطی به واکسن سرخک دارد؟
خب، از آنچه گفته شده است می‌دانیم که واکسیناسیون باید در یک زمینه گسترده‌تر مورد بررسی قرار گیرد.
و آنچه که چند سالی است رواج یافته، یعنی واکسیناسیون اجباری علیه سرخک، باید به دلایل ذکر شده با شک و انتقاد فراوان نگریسته شود.
«بله، من در واقع امسال خیلی خودجوش تصمیم گرفتم این کتاب را بنویسم، «واکسیناسیون سرخک و قانون حفاظت علیه سرخک».
این قانون سه ماه است که در بازار بوده و بر اساس این یافته‌ها، عنوان امروز من این است: ده دلیل که
چرا قانون حمایت از سرخک یک قانون ناعادلانه است.
این نتیجه‌گیری من در پایان ۴۶۴ صفحه بود.
قانون حمایت از سرخک بدین ترتیب در تاریخ حقوقی قرن بیست و یکم ثبت خواهد شد.
یعنی به‌عنوان نمونه‌ای چشمگیر از اینکه چگونه این قانون قرار بود به‌طور آرام و مخفیانه استبداد سلامت و واکسیناسیون را برقرار کند.
و این کار تحت بهانه‌ی علم و حفاظت از سلامت، از طریق سوءاستفاده‌ی بی‌وجدان از قانون با تأیید دیوان قانون اساسی فدرال، و از طریق
سوءاستفاده‌ی بی‌شرمانه از اعتماد شهروندان ساده‌لوح، اما احتمالاً نیز از اعتماد مقامات بهداشتی و دادگاه‌ها انجام شده است.
چرا قانع شده‌ام که قانون حمایت از سرخک یک قانون ناعادلانه است؟
زیرا اهدافی که گفته می‌شود این قانون دنبال می‌کند یا متناقض‌اند یا دست‌نیافتنی‌اند یا
پیش‌تر محقق شده‌اند و بنابراین ریاکارانه هستند.
ادعای ابتلا به یک بیماری جدی و خطرناک، همان‌طور که پروفسور سونیشسن پیش‌تر نیز اشاره کرد، نادرست است.
من آن را دروغی گستاخ و بی‌شرمانه می‌نامم.
سرخک در آلمان در سال‌های ۲۰۲۰، ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ ریشه‌کن شد.
طبق معیارهای سازمان جهانی بهداشت، دیگر وجود نداشت.
پس وقتی بیماری از بین رفته است، چرا واکسیناسیون اجباری؟
پس چرا واکسیناسیون را اجباری کنیم؟ این واقعاً درباره چیست؟
قطعاً نه برای محافظت از بیماران، بلکه برای تضمین درآمدهای دو تولیدکننده واکسن.
این درباره هدف واکسیناسیون کامل شهروندان به دستور دولت است.
در نهایت، قانون‌گذار ادعا می‌کند که واکسیناسیون اجباری از بیماران آسیب‌پذیری که گفته
می‌شود نمی‌توانند واکسینه شوند، محافظت خواهد کرد.
در مورد نوزادان، همان‌طور که قبلاً گفتی، رانی عزیز، محافظتی که معمولاً در صورت ابتلای طبیعی مادران به سرخک دریافت
می‌کردند، با واکسیناسیون کاهش می‌یابد و بدین ترتیب قانون‌گذار خود آسیب‌پذیری نوزادان را ایجاد می‌کند.
در مورد زنان باردار: در اینجا نیز حتی یک مطالعه وجود ندارد که نشان دهد مادران باردار به‌طور ویژه در معرض خطر سرخک قرار دارند.
در مورد افراد دارای نقص ایمنی ، به راحتی می‌توان تصور کرد که نباید واکسینه‌ شوند، همان‌طور که در اطلاعات محصول ذکر شده است.
یک مورد از تجربهٔ کاری من: یکی از کارکنان پیمانکار فرعی در بیمارستان دانشگاه مونستر نیازمند دیالیز
است و بنابراین قطعاً سیستم ایمنی او سرکوب شده است.
او مجبور شد توسط بیمارستان دانشگاه مونستر واکسینه‌ شود، هرچند تیتر او قبلاً بسیار حاشیه‌ای بود و اکنون نیز تأیید شده است.
این مرد در اوایل دههٔ پنجاه زندگی‌اش است، بنابراین هنوز جزو این گروه است که احتمالاً سرخک گرفته بود.
او مجبور به واکسیناسیون شد، جریمه شد و از ورود به محوطه منع شد.
پس این همه حرف دربارهٔ گروه به‌اصطلاح آسیب‌پذیر بیماران دارای سیستم ایمنی تضعیف‌شده که باید واکسینه شوند تا از آن‌ها
محافظت شود، چه می‌شود؟ این بیماران نیز در نتیجه مجبور به واکسیناسیون می‌شوند. بیمارستان دانشگاه مونستر، چه ننگ‌آور است!
هیچ مطالعه مقایسه‌ای مبتنی بر شواهد بین افراد واکسینه‌شده و واکسن‌نزده – که قبلاً در اینجا درباره‌اش بحث کرده‌ایم –
وجود ندارد که ضرورت، اثربخشی و ایمنی واکسن سرخک را اثبات کند.
چه مطالعه‌هایی در دسترس است؟ مطالعات تولیدکنندگان وجود دارد که واکسن‌های قدیمی‌شان را با انواع جدیدتر مقایسه می‌کنند و –
بسیار چشمگیر (ما نیز این مطالعات را اینجا منتشر کرده‌ایم) – تولیدکنندگان واکسن‌های خود را با یکدیگر مقایسه می‌کنند:
گلاکسواسمیث‌کلاین واکسن خود را با واکسن مرک مقایسه کرد و تفاوت چندانی وجود نداشت.
چون اگر این کار را بکنم و عوارض جانبی واکسن اول را بپذیرم، پس این فقط تظاهر است.
بنابراین ادعای اینکه واکسن‌های سرخک مؤثر و بی‌خطر هستند، به نظر من دروغی مرگبار است و باید گفت که
پتانسیل جنایی بالایی دارد. بیایید همین‌طور بیان کنیم!
اعداد و آمار نشان می‌دهند که نرخ مرگ‌ومیر پس از واکسیناسیون سرخک چندین برابر بیشتر از پس از ابتلا به سرخک است.
بنابراین، واکسیناسیون اجباری برای همه کودکان دیگر مطابق قانون اساسی نیست، همان‌طور که دادگاه قانون اساسی فدرال ادعا می‌کند،
بلکه با توجه به این نسبت مرگبار ریسک به فایده، جنایی است.
زیرا دولت شهروندان خود را مجبور می‌کند تا از طریق واکسیناسیون سرخک کاملاً غیرضروری و
بی‌فایده، جان و اندام خود را به خطر بیندازند.
به پایان می‌رسم. کرامت انسانی مطلقاً غیرقابل نقض است و حتی برای ابدیت توسط قانون اساسی تضمین شده است.
با این حال، این اصل توسط تصمیم بیان‌ناپذیر دادگاه قانون اساسی فدرال در سال ۲۰۲۲ در مورد مراقبت از کودکان، پایمال شد.
زیرا محروم کردن کودکان سالم از مهدکودک – صرفاً به این دلیل که علیه سرخک واکسینه نشده‌اند – شکلی غیرقابل درک از تبعیض است، نقض
غیرقابل توجیه کرامت انسانی این کودکان و در عین حال نقض حق والدین در تربیت و مراقبت از
فرزندانشان و بدین ترتیب حق تعیین سرنوشت پزشکی آنان.
برای این نقض مطلقاً هیچ توجیهی وجود ندارد.
اگر دیوان قانون اساسی فدرال با این حال الزام به واکسیناسیون سرخک را مطابق قانون اساسی بداند، آنگاه آشکار است که
دیگر از حقوق کودکان و شهروندان محافظت نمی‌کند، بلکه صرفاً از سودجویی شرکت‌های داروسازی حمایت می‌کند.
بانوان و آقایان، پس از ماه‌ها کار روی آخرین کتابم و خلاصه‌سازی تحقیقات دقیق پزشکی و حقوقی‌ام – ۴۶۴
صفحه با بیش از ۷۰۰ منبع – به این نتیجه رسیده‌ام:
قانون حمایت از سرخک به‌دلیل تناقض‌های غیرقابل‌تحمل با حقیقت و عدالت و نقض کرامت انسانی، قانونی
ناعادلانه است – و بنابراین باطل و بی‌اعتبار است!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ من از بوندستاگ می‌خواهم که این قانون ناعادلانه را امروز لغو کند، نه فردا، به همان سرعتی و
بی‌سروصدا که آن را در سایه همه‌گیری ویروس کرونا به اجرا گذاشت.
تا آن زمان، تا زمانی که این قانون لغو شود، مقامات بهداشتی، مدیران مدارس، مدیران مهدکودک‌ها و به‌ویژه
دادگاه‌ها باید از اطاعت از این قانون ناعادلانه خودداری کنند.
دیگر تحمل تناقضات آشکار و نقض حقوق بشر را نکنید!
دیگر اجازه ندهید منافع مشکوک از شما سوءاستفاده کنند. فعالانه در بازگرداندن نظم و قانون، علم، پزشکی
پاک و حفاظت واقعی از سلامت مشارکت کنید! متشکریم.
«اکنون می‌خواهم شما را با یک وب‌سایت آشنا کنم.»
یک هفته پیش، من دعوت شدم تا شنبه گذشته در سوئیس در کنفرانس ائتلاف ضدسانسور (AZK) همراه با تیم Kla.TV و خانواده ساسک شرکت کنم.
من همچنین تحت تأثیر الیاس ساسک، یکی از ویراستاران مسئول، قرار گرفتم که یک پروژه کاملاً جدید ارائه داد: پلتفرمی که
در آن می‌توانید به‌طور فعال در شکل‌دهی محتوا مشارکت کنید.
می‌توان گفت این نوعی دایرةالمعارف حقیقت‌های بی‌سانسور و بی‌پوشش است.
و می‌خواهم آن را با گرم‌ترین توصیه‌ها به شما معرفی کنم. می‌توانید از طریق vetopedia.org به آن دسترسی پیدا کنید.
و وقتی به آنجا بروید، می‌توانید در صفحهٔ اصلی ببینید که موضوعات خاصی در اینجا پوشش داده شده‌اند.
آسیب واکسن، آسیب تلفن همراه، بنیادهای ماسونی، خشونت آیینی، سودهای بحران.
شما می‌توانید به‌طور هم‌زمان ۲۱ زبان را مشاهده کنید.
تمام مقالات به این زبان‌ها ترجمه شده‌اند. هیجان‌انگیز!
اما بیایید نگاهی بیندازیم، روی «آسیب واکسیناسیون» کلیک کنیم.
و بعد می‌بینید که در حال حاضر ۶۴٬۵۰۷ داستان از قربانیان وجود دارد.
اگر نگاه کنید، خواهید دید که ۸۰۵ مقالهٔ علمی دربارهٔ واکسیناسیون‌های خاص فهرست شده‌اند.
این را همیشه می‌توان گسترش داد. هر کسی می‌تواند چیزی اضافه کند.
و تیم تحریریه پیش از انتشار بررسی می‌کند که آیا همه‌چیز را می‌توان همان‌طور که هست منتشر کرد. فکر می‌کنم این شگفت‌انگیز است.
و اگر نگاهی بیندازید: می‌توانید مطالعات و حقایق را در گوشه بالا سمت چپ ببینید، ۸۰۵ مقاله
پژوهشی که قابل ترجمه به زبان‌های مختلف هستند.
بنابراین همه تشویق می‌شوند که در اینجا شرکت کنند تا اطمینان حاصل شود که این سایت واقعاً پر شده و به استفاده ادامه دهد.
من فکر می‌کنم شگفت‌انگیز است که می‌توان در اینجا یک دانشنامهٔ عالی ایجاد کرد که در خدمت همهٔ ماست.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ «پس چگونه می‌توانید از کمپین ما برای لغو قانون حفاظت علیه
سرخک و الزام واکسیناسیون اجباری مندرج در آن حمایت کنید؟»
لطفاً نگاهی به وب‌سایتی که اکنون در دسترس است بیندازید: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
و در این وب‌سایت، شما از تمامی فعالیت‌ها و نتایج ما به‌روز نگه داشته خواهید شد.
لطفاً فرم تماس را در آنجا نیز پر کنید!
خیلی خیلی مهم است که همه کسانی را که در طومارها شرکت می‌کنند هوشیار نگه داریم، در صورتی که اوضاع به هر دلیلی فروکش کند.
ما به دنبال کردن این موضوع ادامه خواهیم داد و هرچه آدرس‌های بیشتری در اختیار داشته باشیم، می‌توانیم افراد را
بیشتر به اقدام تشویق کرده و آن‌ها را در جریان نگه داریم.
تا کنون چه کرده‌ایم؟ به‌عنوان یک تیم، ما یک نامهٔ اطلاعاتی نُه‌صفحه‌ای شامل تمام منابع مهم را گردآوری کرده‌ایم،
این را می‌توان از این وب‌سایت نیز دانلود کرد.
هر کس می‌تواند این را دانلود و چاپ کند و هنگام بحث درباره واکسیناسیون همراه خود داشته باشد. لطفاً آن را با
پزشکان واکسیناسیون خود و غیره نیز به اشتراک بگذارید.
ما همراه با گروه کاری‌مان یک بروشور تهیه کرده‌ایم که می‌توانید آن را توزیع کرده و برای جمع‌آوری امضاها استفاده کنید – به‌ویژه برای
کمپین‌ها در سراسر آلمان. این بروشور برای دانلود در دسترس است.
و شما همچنین می‌توانید برگه‌های مجموعه امضاها را دانلود کنید.
و مهم است که مطالبات دادخواست ما، که اکنون من آن‌ها را به بوندستاگ نیز ارائه کرده‌ام، همواره در برگه امضاها گنجانده شوند.
پس با نمایندگان مجلس‌تان صحبت کنید، با سیاستمداران! ما باید از پایین فشار بیاوریم!
با پزشکان خود صحبت کنید، در مورد آن با دوستان و همکاران خود بحث کنید!
با خانواده‌های آسیب‌دیده صحبت کنید، با همه خانواده‌های جوان!
این موضوع سالانه ۷۰۰٬۰۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. و این مسئله را به توجه عموم برسانید!
ضمناً سایر کشورهای اروپا نیز الزامات واکسیناسیون اجباری دارند که برخی از آن‌ها فراتر از الزام واکسن سرخک هستند،
برای مثال ایتالیا، فرانسه، اسلوونی، کرواسی، جمهوری چک، مجارستان، اسلواکی، بلغارستان، لتونی و لهستان.
و من همچنین از این کشورها دعوت می‌کنم – فکر می‌کنم که ممکن است ما از طریق Kla.TV به این کشورها پخش شویم.
به هر حال، این کشورها همچنین حق بنیادین بر تمامیت جسمانی را به رسمیت می‌شناسند.
این بدان معناست که هر جا واکسیناسیون اجباری باشد، حق بنیادین تمامیت جسمانی و حقوق والدین زیر پا گذاشته می‌شوند.
ما نمی‌توانیم این را بپذیریم. بیایید یک جنبش مشترک اروپایی راه‌اندازی کنیم!
از همه دعوت می‌کنم به ما بپیوندند! ۱۲۳۴۳۲۱