Непосредно пред почетокот на пандемијата на коронавирусот, германскиот Бундестаг го усвои "Законот за заштита од
морбили" – со што вакцинацијата практично стана задолжителна за децата и вработените во заедничките и медицинските установи.
И покрај сериозните загрижености за основните права, Сојузниот уставен суд го прогласи законот од 2022 година за уставен.
Друштвото на медицински професионалци и научници за здравје, слобода и демократија (MWGFD)
формира "Работна група за Закон за заштита од морбили".
Оваа група, составена од лекари, научници и адвокати, го смета законот за неуставно нарушување на физичкиот интегритет
и родителските права – и повикува на негово итно укинување.
Денес, на 15 ноември 2025 година, овде во Пасау на прекрасната Дунав се одржува прес-симпозиум на MWGFD.
Темата: Законот за заштита од морбили под лупа.
Kla.TV е таму во живо и известува за вас!
Подолу ќе најдете преглед на најважните изјави.
"Добредојдовте на нашата прес-конференција на тема: "Законот за заштита од морбили" под лупа.
Вакцинацијата на која се фокусираме денес сè уште припаѓа на старата класа на вакцини, каде што одредена количина на
антиген, во случајот со морбили ослабен вирус, се инјектира заедно со други сомнителни придружни супстанции.
Сепак, не можеме со сигурност да знаеме колку долго и каде овој ослабен вирус ќе остане активен во телото.
И строго земено, оваа ММР вакцинација всушност вклучува истовремена инјекција на три или дури четири вирусни типови,
бидејќи вакцината против сипаници повеќе не е достапна како единечна вакцина овде во Германија или во
Европа, туку само во тројна комбинација со заушки и рубеола, или во четворна комбинација со варичела.
Патем, овие конвенционални вакцини, кои, како што ќе ви покажеме за момент, се сè само не безопасни или без несакани ефекти,
наскоро ќе бидат претворени во оваа модерна, нова технологија на модифицирана РНК, како што се
користи во Ковид-вакцините, по поттикнување на СЗО.
И, секако, ова исто така мора да се спречи по секоја цена.
Но сега да преминеме на позадината на нашиот денешен проект.
Во ноември 2019 година, набргу пред таканаречената пандемија на коронавирусот, под водство на министерот за
здравство Јенс Шпан, низ германскиот парламент беше протуркан закон, кој потоа стапи на сила во март 2020 година.
Овој таканаречен Закон за заштита од морбили вклучува де факто задолжително вакцинирање против морбили за сите деца од нивниот
прв роденден кои посетуваат дневни центри, градинки или училишта, и за сите лица родени по 1970 година
доколку сакаат да работат во јавни или здравствени установи.
Според препораките на STIKO, вакцината против морбили треба да се даде двапати, на 11 и 15 месеци возраст, а ако
недостасува имунитет, треба да се даде на подоцнежна возраст.
Така, секоја година цела кохорта новороденчиња – во Германија тоа се меѓу 650.000 и 700.000 родители со своите мали
деца – се погодени, што, инаку, им носи на фармацевтските компании десетици милиони во профит секоја година.
И покрај фактот што овој закон вклучува сериозни прекршувања на важни основни права, како што е правото на физички интегритет
утврдено во член 2 од Основниот закон, или родителските права утврдени во член 6, овој закон дури беше потврден како наводно
уставен во јули 2022 година од страна на многу сомнителната таканаречена одлука "Кита" на Сојузниот уставен суд.
Ова значи дека Законот за заштита од сипаници е, секако, исто така и добра основа за сите понатамошни барања за
вакцинација што може да се разгледаат, сценарио кое може брзо да стане реалност како резултат на сегашните махинации на СЗО.
И, за да се осврнеме веднаш на ова, тоа веројатно беше и причината зошто беше толку брзо изгласано во Сојузниот совет на
крајот на 2019 година, бидејќи, знаејќи дека "планираната пандемија" наскоро ќе настапи, тие сакаа да имаат
правен шаблон за планиран општ закон за коронавирус и задолжителна вакцинација против коронавирус.
И фактот што овој закон, благодарение на Бога, не доби мнозинство гласови меѓу пратениците во април 2022 година, мислам дека
делумно може да се припише на нашите напори од страна на MWGFD.
Сепак, прегледот и на експликативниот меморандум за Законот за заштита од морбили и на образложението на одлуката на Федералниот
уставен суд за дневните центри открива дека неколку медицински и научно неосновани претпоставки и тврдења беа искористени како
аргументи за наводната неопходност од задолжително вакцинирање.
И затоа ние во MWGFD ја увидевме потребата да ја формираме оваа работна група, која ви е претставена овде денес.
Нашата цел е ова барање за вакцинација да се укине што е можно поскоро.
За таа цел, составивме детален информативен лист кој ги содржи сите важни факти за детската болест морбили и за
вакцината против морбили, со сите важни факти и научни извори.
Го испративме ова писмо утрово по е-пошта до нашите вработени, до сите членови на Федералниот парламент и на државните парламенти,
до некои групи по пошта, како и до судиите на Федералниот уставен суд, со цел да ги
поткрепиме уставните жалби што се во тек таму.
Сега, со задоволство го објавувам првиот говорник, нашиот почесен претседател на MWGFD, проф. д-р Сучарит Бхакди.
"На почетокот на дваесеттиот век, инфекциите со морбили беа прилично опасни.
Главната причина за тешките случаи беше секундарна бактериска пневмонија, која, како чума во Средниот век, се
ширеше како пожар, особено меѓу недоволно и лошо исхранети луѓе што живееја во тесни и нехигиенски услови.
Подобрувањето на условите за живот доведе до брз пад на бројот на жртви од сипаници по завршувањето на Првата светска војна.
Со воведувањето на современи антибиотици за лекување на секундарни бактериски инфекции, морбили
конечно го изгуби статусот на опасна заразна болест.
Заклучок: Практично повеќе не постои потреба да се вакцинира против сипаници.
Дали вакцината против сипаници со живи вируси навистина е безбедна, како што нè уверуваат експертите,
креаторите на здравствените политики и масовните медиуми?
Дами и господа, дали сте свесни дека воведувањето на странска супстанца длабоко во вашето
тело никогаш не може да се направи без ризици?
Ова особено важи за воведувањето на функционални странски гени. Дали сте свесни дека всушност ништо не е познато?
Ништо за многуте органи, вклучувајќи го и мозокот, во кои вирусот се размножува?
Ништо за времетраењето на ширењето и, секако, ништо за можните последици?
"Мојата презентација всушност не е за задолжителното вакцинирање против морбили, ниту пак за вакцинациите како такви.
Наместо тоа, станува збор за тоа што можеме да поднесеме, што мораме да поднесеме како пациенти и што не можеме да поднесеме.
И навистина станува збор за основите на таквите етички размислувања и нивната значајност во општеството.
Првиот принцип е принципот на правото на физички интегритет.
Пациентот има апсолутен суверенитет над сопственото тело и физичкиот интегритет.
Како студент по медицина, научив дека дури и не е дозволено да се чешла косата на пациентот ако тој не сака тоа да се направи.
Вториот принцип: Принципот на информирана согласност. Што значи информирана согласност?
Информираната согласност, кога некој е информиран за неа, е директен, личен однос помеѓу лекарот и пациентот.
Лекарот мора усно да го информира пациентот за придобивките, ризиците и несаканите ефекти.
Потоа може да му даде нешто за држење, нешто писмено.
Но клучно е ова вербално објаснување, каде што пациентот исто така има можност да поставува прашања и,
всушност, ако го прочитате германскиот закон, има и време да размисли дали го сака тоа или не.
И потоа доаѓаме до третото, и тоа е основниот принцип: Прво, не прави штета!
Ова значи дека за секој поединечен пациент, лекарот мора да биде сигурен дека овој
третман ќе му донесе повеќе корист отколку штета.
Ова значи дека фокусот е на поединечниот пациент, а не на општеството или заедницата.
Проблемот што го имаме сега е што имаме многу, многу интимен, многу кревок однос меѓу лекарот и пациентот, а
сега државата се вмешува и, така да се каже, го нарушува.
Според мое мислење, барем, прашањето за задолжителна вакцинација против морбили во суштина се врти околу
социополитички и етички прашања кои не можат да бидат поосновни.
Првото прашање е: Кој има контрола над нашите тела и над телата на нашите деца?
Дали ние одлучуваме за тоа или државата одлучува за тоа?
Вториот пункт е: На кого е обврзан лекарот?
Дали лекарот е обврзан кон своите пациенти – како што треба да биде? Или е обврзан кон државата?
Трето, ако лекарот е тогаш продолжена рака на државата: каде останува довербата?
А каде го остава тоа односот лекар-пациент?
Бидејќи ако лекар работи во таков систем, тогаш мора да се постави прашањето: Дали тој воопшто сè уште е лекар?
Или тој е само медицински техничар кој работи во име на државата? – што е сосема друга работа.
"А сега да погледнеме дали навистина постои контраиндикација за вакцинацијата против морбили за сите здрави деца во Германија.
Апсолутна контраиндикација за вакцината против морбили, на пример, би била тешка вродена
имунодефициенција, при која не смее да се администрираат живи вируси, бидејќи лицето би се разболело сериозно.
Релативна контраиндикација е медицинска процедура чија потенцијална штета или ризик е поголем од нејзината корист.
Потоа, ајде да погледнеме дали вакцината против морбили навистина вклучува таква релативна контраиндикација.
И таму едноставно морате да ги претежите придобивките од вакцинацијата наспроти штетата предизвикана од вакцинацијата.
Немаше смртни случаи во 2023/24 година. Откако сипаницата стана задолжително пријавувана болест, во
Германија се пријавени 14 смртни случаи од сипаница.
Сепак, не знаеме детално дали луѓето починале со морбили или од морбили.
Да, сериозни компликации – се наведуваат бројки од еден на илјада до еден на десет илјади – се на крајот крајно ретки.
Практично не постоеле во Германија со децении, така да се каже.
Ова значи дека ризикот од штета од сипаница е многу контролиран.
Значи, ризикот од заразување со морбили во Германија, ако го претворите во процент, е 0,0006 проценти.
А ризикот од сериозна компликација од морбили е, да, да додадеме уште три нули, бидејќи е околу еден на илјада.
И ризикот во текот на животот, ако тоа повторно го помножиме со 80, сè уште е само 0,0005 проценти.
Ризикот од заразување со морбили или од умирање од нив е занемарлив.
Не постои епидемиска вонредна состојба што би оправдала ограничување на основните права.
Задолжителната вакцинација против сипаници затоа е јасно неспоилива со Основниот закон.
Дали вакцината против морбили спречува смртни случаи? Многу сомнително.
Сучарит Бахди веќе го кажа тоа. Ова се сега бројки од САД.
Смртноста од сипаници навистина сè уште беше релативно висока на почетокот на 20-тиот век.
Сепак, до 1960-тите, тоа практично се намали на нула.
И не беше воведена вакцинацијата сè до 1963 година во САД и 1973 година во Германија.
Значи, вакцинацијата дефинитивно дојде премногу доцна овде.
Веќе не може да спречи смртта, бидејќи смртта веќе беше настаната.
Дали вакцината против морбили е штетна? Постои Кокренов преглед на оваа тема.
И е сосема јасно дека вакцинацијата носи потенцијален ризик од штета.
Најзначајните несакани ефекти се асептичен менингитис .
Сучарит Бакди веќе го кажа тоа.
Ова се живи вируси кои се шират низ целото тело, влегуваат во нервното ткиво и во мозокот, каде што се размножуваат.
Тие не предизвикуваат толку очигледна болест како морбили, дивиот вирус.
Но ова е вирус кој се вбризгува и се размножува во телото, предизвикувајќи оштетување – на пример, на мозокот и
нервното ткиво. Тоа доведува до фебрилни конвулзии и епилепсија.
Тоа води до автоимуни болести како ITP, идиопатска тромбоцитопенична пурпура, дефицит на крвни плочички при кој
имунолошкиот систем ги уништува сопствените крвни плочички, и Шонлајн-Хенохова пурпура, автоимуна болест на крвните садови.
Постојат и можни индикации за воспалителни болести на цревата – односно улцеративен колитис, болест на Крон, забавување
на развојот во детството, дерматитис, екцем, дијабетес тип 1, алергии, астма, нарушувања од аутистичниот спектар.
Ова се извештаите поднесени до Институтот "Пол Ерлих" од 2001 до 2012 година.
Пријавени беа речиси 1.700 сомнителни случаи со 5.300 реакции на вакцината, вклучувајќи 1.300
сомнителни случаи со сериозни несакани ефекти.
3,4 проценти од извештаите спомнуваат трајна штета, а 0,9 проценти спомнуваат фатален исход.
А самото PEI смета дека причинско-последичната врска е веројатна или можна во приближно половина од пријавените случаи.
Заклучокот е сосема јасен: односот ризик-корист од перспектива на поединечното дете, што е најважно, е дефинитивно
негативен, бидејќи ризикот од заразување со сипаници или од појава на компликации од сипаници е практично нула.
И ризикот од сериозна несакана реакција од вакцинација е 1,2 милиони вакцинации годишно – и јас сега ги намалив на половина
110-те сериозни извештаи што ги доби Институтот "Паул Ерлих", бидејќи Институтот "Паул Ерлих" утврдува причинско-последична
врска само во половина од случаите – ризикот од штета сè уште е 0,005 проценти, што е десет пати поголем од
ризикот од заразување со морбили и сто пати поголем од животниот ризик од сериозна компликација од морбили.
Покрај тоа, може да се претпостави дека случаите на оштетување од вакцини се пријавуваат во помал број за фактор од 10 до 20.
Ова значи дека за секое здраво германско дете постои релативна контраиндикација за вакцинација против морбили на индивидуално
ниво и затоа постои причина за издавање ослободување од вакцинација согласно член 20, став 9 од
Законот за заштита од инфекции, што е целосно легално.
"Јас свесно одлучив да се фокусирам само на една тема."
И токму ова прашање е клучот на проблемот, како една индивидуална медицинска одлука може да се претвори во општествена обврска.
И тоа го поставува прашањето: дали оваа заштита на стадото, овој колективен имунитет
што постојано се споменува, навистина постои?
И ако е така, дали терминот воопшто е применлив кога станува збор за вакцинации?
Терминот е многу популарен кај СЗО.
И особено кога г-дин Тедрос кажува нешто такво, за сите треба да заѕвонат алармни ѕвона.
Тој го кажува тоа малку поинаку, велејќи: "Никој не е безбеден додека не се сите безбедни."
И овој аргумент, секако, се заснова на многу поедноставена претпоставка.
Особено кога ќе кажеш дека не е важно поединечната животинка, поединечното суштество, туку стадото.
И со тоа, индивидуалните права – како што Пол Кален веќе објасни денес – се целосно ставени настрана.
Сепак, сега знаеме од вакцинациите, на пример, дека дури и ако некој верува во овој принцип на вакцинација,
ниту една вакцинација не обезбедува трајна заштита, дури ни за краток временски период.
Но тоа е предуслов за оваа тема за заштита на стадото.
Сепак, ова важи за 100% имунитет.
На пример, тоа се случува само кога некој боледувал од болест како морбили, против која потоа развил имунитет.
Од каде всушност потекнува овој концепт за заштита на стадото?
Така, тоа првпат беше спомнато во 1923 година од британски бактериолог, но воопшто не во врска со вакцинации.
И потоа овој концепт беше усвоен во 1933 година од еден американски лекар кој набљудуваше епидемија на
морбили во Балтимор и откри дека кога околу 55 проценти од децата ја прележаа болеста, епидемијата запре.
Но тоа претпоставува, како во случајот од 1933 година, дека имунитетот навистина е
стекнат преку претходно боледување од морбили.
И во 1960-тите, фармацевтската индустрија едноставно ја усвои оваа идеја, ова искуство на американскиот лекар од 1933 година, и
рече: "Ајде да го земеме овој термин 'заштита на стадото' и 'имунитет на стадото' и едноставно да го користиме, бидејќи
велиме дека вакцинацијата е исто толку добра како и прележување на природна болест што води до
имунитет – што, се разбира, воопшто не е легитимно."
Колективниот имунитет воопшто не треба да се користи во врска со стапките на вакцинација и вакцинацијата на населението.
Ова има само нешто да прави со страдање од природни болести.
Значи тоа значи дека вакцинациите и колективниот имунитет немаат никаква врска еден со друг.
И тоа го прави сосема нелегитимно да се користи терминот од една страна и да се врши притисок од друга, тврдејќи дека
поединечната одлука може да се надмине со користа за групата.
"Еднаш, имаше мајка која го сакаше своето дете."
Таа го побара докторот кој ќе ѝ ја каже вистината.
Тој рече: "Твојот син е здрав како дрво."
Но без вакцинација... – тогаш тоа останува сон.
Но мајката праша: "Каде е напишано црно на бело дека вакцинираните луѓе се поздрави и која е цената?"
Дај ми доказ, дај ми барем еден доказ – само слепата вера не носи среќа во животот.
Лекарот запнуваше, погледна во својот часовник, зборуваше за сипа и полио, ужаси без лек.
Сепак, тој не навел ниту една студија што го докажува ова.
"Во суштина, оваа песна всушност зборува за моето патување кон јасност по прашањето за вакцинацијата."
И тоа започнува со тоа што ќе си дозволиш да го поставиш ова прашање.
И второ, товарот на докажување не лежи на нас, родителите, туку на оние кои тврдат дека морате да дозволите оваа физичка повреда.
Ова е затоа многу важен чекор пред дури и да се пристапи кон решавање на проблемот.
Ја сметав изјавата за интересна поради многуте прашања упатени до властите – никој не тврди дека антителата гарантираат имунитет.
Многу јасна изјава и од RKI и од Институтот Паул Ерлих.
Што значи ова сега за вакцинациите против морбили?
Во 2006 година стапи во сила Законот за слободен пристап до информации, што им даде поголема
тежина на моите барања пред федералните власти.
Досега сум поднел околу 200 барања и сè уште не сум објавил сè.
Ако навистина копате подлабоко, одговорите често се кружни аргументи.
Ако навистина копате подлабоко, ангажирате адвокат и го однесете случајот пред управниот суд, со ограничен успех, на крајот
одговорот често е: "Тоа е вистина затоа што е во учебниците."
И тоа не е шега, и навистина бев шокиран. Тоа не може да биде точно.
Сè се сведува на поставување на вистинските прашања на вистинското место и да не дозволиш да те одбијат.
И тоа бара, тоа е голем предизвик за многу родители.
Мојата порака до сите родители: ако останете изолирани, ќе потонете.
Поврзете се со истомислени родители кои не ве гледаат од високо, туку се во иста ситуација,
разменувајте искуства и зајакнете се едни со други.
Ние не сме подготвени за она што допрва доаѓа.
Тоа е она што навистина ми е на ум во моментов.
Да, задолжителното вакцинирање против сипаници е погрешно и мора да се укине, без прашање!
Но она што доаѓа кон нас е цунами кое патува со брзина на звукот.
Има уште многу, далеку повеќе од 100 генски вакцини во развој. Фармацевтската мафија сега дава сѐ од себе.
Верувам дека Ахиловата пета на производителите на фармацевтски производи и
производителите на вакцини е прашањето на одговорноста.
Не може да е во ред производителите на вакцини, од сите луѓе, да бидат ослободени од одговорност.
И верувам дека мораме заедно да се справиме со овој проблем, заедно со целото антивакцинално
движење, и да го привлечеме вниманието на јавноста.
Бидејќи дури и поборниците за вакцинација всушност треба да бидат на мислење дека:
Да, имаме подобри вакцини кога производителите мора да преземат одговорност.
"Родителите се принудени да носат одлуки што длабоко влијаат на нивната совест.
Родителите кои веќе имаат дете со тешка реакција на вакцина се соочуваат со избор: ризикот од
понатамошна штета или исклучување од градинка или училиште.
Ова ѝ се случи на Сабрина, млада мајка, на пример.
Како дете, таа самата развила тешка невродерматитис и астма по вакцинациите, поради што не го
вакцинираше својот син Тимо, а тој беше полн со здравје.
Кога Тимо требаше да почне во градинка на четири години, Сабрина мораше да работи со скратено работно време поради финансиски
причини, а беше потребен доказ за вакцинација против сипаници.
Во спротивно, тој нема да биде прифатен.
Педијатарот сепак инсистираше на вакцинации при секоја контрола.
Уверен во успехот, тој сега ја аплицираше ММР вакцината, вакцината против сипаници, заушки и рубеола.
Потоа, Тимо беше исцрпен со денови и, по девет дена, имаше многу висока температура до 41 степен, а потоа имаше и напаѓај.
Потоа Тимо беше однесен во болница од страна на итниот лекар, каде му беше дијагностициран бактеријален менингитис.
Тимо почина три години подоцна од аспирациска пневмонија, тешка форма на пневмонија – се задуши.
Откако се случи овој инцидент со вакцинацијата, тој беше сто проценти инвалиден и аутистичен.
Педијатарот и другите лекари и властите, секако, ја негираат секоја врска со вакцинациите, велејќи: "Чиста случајност."
Но како лекарите можат да бидат сигурни дека тоа било чиста случајност, особено што бактериски или абактериски
менингитис е дури и наведен во упатствата за употреба?
Држава која тврди дека ги штити своите граѓани од безопасна детска болест со принуда, не смее да ги
заборави своите основни вредности во тој процес.
Човечкото достоинство, физичкиот интегритет и родителските права не се луксуз; тие се права на сите нас и ја формираат
основата на нашиот слободен и демократски уставен поредок.
Време е да го преиспитаме. Време е политичарите и правниците да најдат храброст да го доведат во прашање
овој закон за заштита од морбили и повторно да го укинат.
"Да, накратко, еве неколку забелешки што ги направив како општ лекар во врска со осип и вакцината против осип."
Добро е познато дека смртните случаи од сипаници практично не постоеја во времето кога ја отворив мојата ординација.
И овој пад воопшто не беше поради вакцинациите.
Сето ова се случи независно од вакцинациите. Тоа беше поради животните околности.
Значи, подобра хигиена, подобра исхрана, без војна и без страв. Тоа беа работите што имаа значење.
Како што Ханс Толцин штотуку многу убаво илустрираше, потребни се три фактори за да се застапува вакцинацијата:
Потреба, придобивка и неколку ризици.
И сето ова мора темелно да се испита. Сепак, ниту една од овие три работи не е на место.
Сепак, педијатрите секогаш се залагале за вакцинација и продолжуваат да го прават тоа и денес.
Некои родители буквално биле исфрлени од ординацијата на педијатарот или избркани и
омаловажувани како паразити или антисоцијални граѓани.
Тоа е вистинска катастрофа. Како лекар, никогаш не треба да кажете нешто такво.
И имаме несакани ефекти од вакцинацијата – ќе бидам краток.
Но ние исто така имаме корист од сипаницата – не сакам тоа да остане неспоменато.
Децата кои имале сипаници уживаат подобро здравје подоцна во животот.
Децата кои имале морбили имаат многу помала веројатност да развијат рак подоцна во животот, многу помала
веројатност да развијат дијабетес и многу помала веројатност да развијат автоимуни болести.
Па тогаш можам само да кажам: Нека дојде сипаницата!
Па, во мојата пракса имав случаи на морбили. Што направив со нив?
Точка еден: Најважното: ублажете ги стравовите на родителите!
Осипката предизвикува висока температура и непријатен осип.
Тоа изгледа прилично "гадно" – извини.
И потоа првото нешто што треба да го направам е да ја повикам мајката на одговорност.
Стравот на мајката се пренесува еден-на-еден на детето.
Точка два: Не ја намалувајте високата температура! Температурата е добредојдена помош во борбата против заразните болести.
Ако му го одземете оружјето, неговиот имунолошки систем повеќе нема да може да функционира.
Потоа почивката во кревет секогаш ми беше важна.
Имено: Постелнина значи ПОЧИНКА ВО ПОСТЕЛА, а не: софа со вклучен телевизор, да. ПОЧИНКА ВО ПОСТЕЛА
Потоа, иако детето по четири дена повеќе не е заразно, сепак би го држел дома. Една или дури две недели.
И кога родителите велат: "Тоа не е можно за нас, двајцата работиме", јас веднаш се спротивставувам. Тоа не е точно.
Имаме законски загарантирано продолжено исплаќање на плати, 15 дена годишно по родител.
"Психоневроимунологијата се занимава со интеракциите помеѓу психата, нервниот систем и имунолошкиот систем и во последните
децении успеа многу јасно да покаже дека надмоќните фактори во нашиот секојдневен живот, психолошките фактори, социјалните
фактори, факторите во врските, па дури и општествените фактори имаат значително влијание врз нашата имунолошка активност.
И постојат јасни докази од психоневроимунологијата кои покажуваат дека конвенционалните вакцинации никако не се успешни и
се поврзани со значителни несакани ефекти кога луѓето се под хроничен стрес и/или се принудени да се вакцинираат.
Исто така знаеме од психоневроимунологијата дека луѓето кои се злоупотребувани, кои се под притисок и
принуда, развиваат автоимуни реакции, и ова исто така имаше ефект во однос на сите вакцинации.
Што сето ова има врска со вакцината против сипаници?
Па, знаеме од кажаното дека вакцинацијата мора да се разгледува во поширок контекст.
А она што веќе неколку години е во сила, имено задолжителното вакцинирање против сипаници, треба да се гледа со
голем скептицизам и критика поради горенаведените причини.
"Да, всушност годинава многу спонтано решив да ја напишам оваа книга, "Вакцинација
против морбили и Законот за заштита од морбили".
Тоа е на пазарот веќе три месеци, и врз основа на овие наоди, мојот наслов денес е: 10 причини зошто
Законот за заштита од морбили е неправеден закон.
Тоа беше мојот заклучок на крајот од 464 страници.
Законот за заштита од сипаници така ќе остане запаметен во правната историја на 21-от век.
Имено, како импресивен пример за тоа како овој закон беше наменет тивко и прикриено да
воспостави тиранија во здравството и вакцинацијата.
И ова е направено под изговор на наука и заштита на здравјето, преку бескрупулозно злоупотребување на законот со одобрение на
Федералниот уставен суд, и преку бесрамно злоупотребување на довербата на лековерните граѓани, но
веројатно и на здравствените власти и судовите.
Зошто сум убеден дека Законот за заштита од морбили е неправеден закон?
Бидејќи целите што наводно ги промовира овој закон се или контрадикторни или недостижни
или веќе се постигнати и затоа се лицемерни.
Тврдењето за сериозна, опасна болест, како што и професор Сөннихсен претходно спомена, е затоа неточно.
Ја нарекувам дрска и бесрамна лага.
Осипницата беше елиминирана во Германија во 2020, во 21, во 22 и во 23.
Според критериумите на СЗО, тој повеќе не постоеше.
Па зошто да има задолжително вакцинирање кога болеста веќе е елиминирана?
Па зошто вакцинацијата да биде задолжителна? За што всушност станува збор?
Сигурно не за да ги заштитат пациентите, туку за да ги обезбедат приходите на двата производители на вакцини.
Станува збор за целта за целосно вакцинирани граѓани со владина наредба.
Конечно, законодавецот тврди дека задолжителното вакцинирање ќе ги заштити ранливите
пациенти кои наводно не можат да се вакцинираат.
Што се однесува до доенчињата, како што веќе реков, драги Рони, заштитата што тие обично би ја добиле ако нивните мајки
природно ја прележале сипаницата е намалена со вакцинација, и така законодавецот всушност ги прави доенчињата поранливи.
Во врска со бремени жени: Ниту една студија не укажува дека бремените мајки се особено изложени на ризик од морбили.
Во случај на имуносупресирани лица , лесно е да се замисли дека тие не треба да бидат вакцинирани,
како што е наведено во информациите за производот.
Случај од мојата пракса: вработен кај подизведувач во Универзитетската болница во Минстер има потреба
од дијализа и затоа е дефинитивно имуносупресиран.
Тој беше принуден да се вакцинира во Универзитетската болница во Минстер, иако титрите
веќе беа многу гранични и сега тоа е потврдено.
Мажот е во раните 50-ти години, па сè уште припаѓа на оваа група, која веројатно имала морбили.
Тој беше принуден да се вакцинира, му беше изречена парична казна и му беше забранет влез во објектот.
Ете така со таканаречената ранлива група на имуносупресирани пациенти кои треба да бидат вакцинирани за да се
заштитат, а кои, пак, се принудени да се вакцинираат. Универзитетската болница во Минстер, срам!
Не постои ниту една студија заснована на докази за споредба меѓу вакцинирани и невакцинирани лица – веќе
дискутиравме за ова овде – која ја докажала неопходноста, ефикасноста и безбедноста на вакцината против морбили.
Што е достапно? Постојат студии на производителите кои ги споредуваат нивните стари вакцини со поновите
варијанти и – многу импресивно (ние ги објавивме и овде) – производителите ги споредуваат своите вакцини:
ГлаксоСмитКлајн ја спореди својата вакцина со онаа на Мерк и немаше голема разлика.
Бидејќи ако го направам тоа и ги прифатам несаканите ефекти од првата вакцина, тогаш тоа е само шминка.
Значи, тврдењето дека вакцините против морбили се ефикасни и безбедни е, според мене, лага опасна по живот, и мора да се
каже дека има висок криминален потенцијал. Да го кажеме така!
Бројките и статистиките покажуваат дека стапките на смртност се многу пати повисоки по
вакцинација против морбили отколку по инфекција со морбили.
Значи, задолжителното вакцинирање на сите деца повеќе не е уставно, како што тврди Сојузниот уставен суд, туку е
криминално, со оглед на овој смртоносен однос на ризик и корист.
Зашто државата ги принудува своите граѓани да ризикуваат живот и екстремитети преку сосема
непотребна и бесмислена вакцинација против сипаници.
Доаѓам до крајот. Човечкото достоинство е апсолутно неприкосновено и дури е загарантирано за вечност со Основниот закон.
Сепак, овој принцип беше згазен со одлуката за згрижување на децата на Сојузниот
уставен суд во 2022 година, која е незамислива.
Ова е затоа што исклучувањето на здрави деца од градинка – само затоа што не се вакцинирани против сипаници – е неразбирлива
форма на дискриминација, непростливо нарушување на човечкото достоинство на овие деца и, истовремено, нарушување на
правото на родителите да ги воспитуваат и да се грижат за своите деца и со тоа да имаат медицинска самоопределеност.
Апсолутно нема никакво оправдување за ова кршење.
Ако Федералниот уставен суд сепак смета дека барањето за вакцинација против сипаници е уставно, тогаш тој очигледно
повеќе не ги штити правата на децата и граѓаните, туку единствено ја штити профитната цел на фармацевтските компании.
Дами и господа, по многу месеци работа на мојата најнова книга и сумирајќи ги моите внимателни медицински и
правни истражувања – 464 страници долга, со повеќе од 700 референци – дојдов до заклучок дека:
Законот за заштита од сипаница е неправеден закон поради неговите неподносливи противречности со вистината и правдата и поради
нарушувањето на човечкото достоинство – и затоа е ништовен!
Го повикувам Бундестагот да го укине овој неправеден закон денес, наместо утре, исто толку брзо и тивко како што беше донесен
тивко и дискретно во сенката на пандемијата на коронавирусот.
Дотогаш, додека овој закон не биде укинат, здравствените власти, администраторите на училиштата,
администраторите на градинките и особено судовите мора да одбијат да го почитуваат овој неправеден закон.
Не толерирајте повеќе очигледни противречности и кршења на човековите права!
Не дозволувајте сомнителни интереси повеќе да ве искористуваат. Активно придонесете за враќање на законот
и редот, науката, чистата медицина и вистинската заштита на здравјето! Ви благодарам.
"Сега би сакал да ве запознаам со една веб-страница."
Пред една недела бев поканет да присуствувам на AZK, Конференцијата на Коалицијата против
цензурата , во Швајцарија минатата сабота, заедно со тимот на Kla.TV околу семејството Сасек.
Исто така бев импресиониран од Елиас Сасек, еден од уредниците задолжени, кој претстави сосема нов проект: платформа каде
што можете активно да учествувате во обликувањето на содржината.
Тоа е еден вид енциклопедија на нецензурирана и неисфињена вистина, би можеле да кажете.
И би сакал топло да ви го препорачам. Можете да пристапите преку vetopedia.org.
И кога ќе отидете таму, можете да видите на почетната страница дека овде се опфатени одредени теми.
Оштетување од вакцина, оштетување од мобилен телефон, масонски фондации, Ритуално насилство, профити од криза.
Можете да прегледувате 21 јазик истовремено.
Сите статии се преведени на овие јазици. Сензационално!
Но ајде да погледнеме, ајде да кликнеме на "штета од вакцинација".
И потоа гледате дека веќе има 64.507 приказни од жртви.
Ако погледнете, ќе видите дека се наведени 805 академски статии за специфични вакцинации.
Ова секогаш може да се прошири. Секој може да додаде нешто.
И уредничкиот тим проверува пред објавувањето дали сè може да се објави такво какво што е. Мислам дека е сензационално.
И ако погледнете: можете да видите студии и факти во горниот лев агол, 805 студиски статии,
кои можат да се преведат на различни јазици.
Затоа сите се охрабруваат да учествуваат овде, за да се осигура дека овој сајт навистина е исполнет и продолжува да се користи.
Мислам дека е сензационално каква одлична енциклопедија може да се создаде овде што ќе ни служи на сите.
"Па како можете да ја поддржите нашата кампања за укинување на Законот за заштита од морбили и
задолжителното барање за вакцинација што го содржи?"
Затоа, ве молиме погледнете ја веб-страницата, која сега е достапна, наречена: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
И на оваа веб-страница ќе бидете информирани за сите наши активности и резултати.
Ве молиме, пополнете го и контакт-формуларот таму!
Многу, многу е важно да ги држиме сите што учествуваат во петициите во готовност, во случај работите некако да згаснат.
Ќе продолжиме да го следиме ова, и колку повеќе адреси имаме, толку повеќе можеме да ги
охрабриме луѓето да преземат акција и да ги информираме.
Што сме направиле досега? Како тим, составивме информациско писмо од девет страници кое
ги содржи сите важни извори на информации,
Ова исто така може да се преземе од оваа веб-страница.
Секој може да го преземе и испечати ова и да го понесе со себе кога ќе разговара за вакцинација. Ве молиме,
споделете го и со вашите лекари за вакцинација и слично.
Ние, заедно со нашата работна група, изработивме леток што можете да го дистрибуирате и користите за собирање потписи – идеално за
кампањи низ цела Германија. Овој леток е достапен за преземање.
И исто така можете да ги преземете листовите за собирање потписи.
И е важно барањата на нашата петиција, кои сега ги поднесов и до Бундестагот, секогаш да бидат вклучени во листот за потписи.
Затоа зборувајте со вашите пратеници, со политичарите! Мораме да вршиме притисок од долу!
Разговарајте со вашите лекари, дискутирајте за тоа со вашите пријатели и колеги!
Разговарајте со погодените семејства, со сите млади семејства!
Ова влијае на 700.000 луѓе годишно. И го привлекува вниманието на јавноста кон проблемот!
Инаку, и други земји во Европа имаат задолжителни барања за вакцинација, некои од кои ги надминуваат барањата за вакцинација
против морбили, на пример Италија, Франција, Словенија, Хрватска, Чешка, Унгарија, Словачка, Бугарија, Латвија и Полска.
И јас исто така ги повикувам овие земји – мислам дека можеме да бидеме емитувани во овие земји преку Kla.TV.
Сепак, овие земји исто така го признаваат основното право на физички интегритет.
Ова значи дека каде и да е вакцинацијата задолжителна, се газени основните права на физички интегритет и родителските права.
Не можеме да го прифатиме ова. Ајде да започнеме заедничко европско движење!
Ги повикувам сите да ни се придружат!