ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါ စတင်ဖြစ်ပွားခါနီးတွင် ဂျာမနီပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် (Bundestag) သည် "မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေ"
ကို အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုဥပဒေအရ လူထုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများရှိ ကလေးများနှင့်
ဝန်ထမ်းများအား ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို တာဝန်ရှိစေခဲ့သည်။
အခြေခံအခွင့်အရေးများအပေါ် ပြင်းထန်စိုးရိမ်ပူပန်မှုများရှိသော်လည်း၊ ဖက်ဒရယ် အခြေခံဥပဒေတရားရုံးက ၂၀၂၂ ခုနှစ်
ဥပဒေကို ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
ကျန်းမာရေး၊ လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ဒီမိုကရေစီအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များနှင့် သိပ္ပံပညာရှင်များအသင်း (MWGFD)
သည် "မီးစလက်ကာကွယ်ရေးဥပဒေအလုပ်အဖွဲ့" ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဤအဖွဲ့တွင် ဆရာဝန်များ၊ သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် ဥပဒေရှင်များ ပါဝင်ပြီး၊ ဥပဒေကို ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ကိုယ်လုံး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့်
မိဘအခွင့်အရေးကို ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ချိုးဖောက်ကာ ထိခိုက်စေသည်ဟု ယူဆကာ ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းရန် တောင်းဆိုနေသည်။
ယနေ့၊ ၂၀၂၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့တွင်၊ MWGFD ၏ သတင်းစာဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကို ဒီလှပသော
ဒနူးဘီးမြစ်ကမ်းစောင်းရှိ ပာဆာউမြို့၌ ကျင်းပလျက်ရှိသည်။
ခေါင်းစဉ်: စစ်ဆေးခံနေရသော ကလေးနာကာကွယ်ရေးဥပဒေ။
Kla.TV က သင့်အတွက် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိကာ သတင်းထုတ်လွှင့်နေပါသည်။
အောက်တွင် အရေးကြီးဆုံး ကြေညာချက်များ၏ အကျဉ်းချုပ်ကို တွေ့နိုင်ပါသည်။
"ကျွန်ုပ်တို့၏ သတင်းစာရှေ့ဆွေးနွေးပွဲသို့ ကြိုဆိုပါသည်၊ ခေါင်းစဉ်မှာ 'မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေ' ကို စိစစ်သုံးသပ်ခြင်း။
ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ အာရုံစိုက်နေသော ကာကွယ်ဆေးသည် ယခင်ကာကွယ်ဆေးအမျိုးအစားဟောင်းတွင် ပါဝင်ပြီး၊
အန်တီဂျင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း (ကလေးရောင်ရောဂါအတွက် အားနည်းစေထားသော ဗိုင်းရပ်စ်) ကို အခြား
မသေချာသေးသော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထိုးထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအားနည်းသွားသော ဗိုင်းရပ်စ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဘယ်လောက်ကြာ၊ ဘယ်နေရာတွင်
တက်ကြွနေမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သေချာ မသိနိုင်ပါ။
တကယ်ပြောရရင် ဒီ MMR ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းမှာ ဗိုင်းရပ်စ်အမျိုးအစား သုံးမျိုး သို့မဟုတ် လေးမျိုးကို တပြိုင်နက်တည်း ထိုးနှံရပါတယ်၊
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂျာမနီနဲ့ ဥရောပမှာ မီးဇယ်စ်ကာကွယ်ဆေးကို တစ်မျိုးတည်း မရနိုင်တော့ဘဲ မမ်ပ်စ်နဲ့ ရူဘဲလာနဲ့
ပေါင်းပြီး သုံးမျိုးပေါင်းကာ၊ ဒါမှမဟုတ် ချင်းကွတ်ကပ်နဲ့ ပေါင်းပြီး လေးမျိုးပေါင်းကာပဲ ရရှိနိုင်ပါသည်။
ထို့အပြင်၊ မကြာမီက ကျွန်ုပ်တို့ သက်သေပြမည့်အတိုင်း ထိုရိုးရာကာကွယ်ဆေးများမှာ ဘေးကင်းခြင်းမရှိသလို
ဆိုးကျိုးကင်းခြင်းလည်း မဟုတ်ကြပေ။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ၎င်းတို့ကို မကြာမီ Covid ကာကွယ်ဆေးများတွင်
အသုံးပြုသည့် ခေတ်မီ mod-RNA နည်းပညာသို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဒါ့အပြင်၊ ဤကိစ္စကို မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်မျှမဆို တားဆီးရမည်။
ဒါပေမယ့် ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပရောဂျက်၏ နောက်ခံကို ပြန်သွားကြည့်ကြပါစို့။
၂၀၁၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင်၊ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါဟု ခေါ်ဆိုမည့် ကပ်ရောဂါမဖြစ်မီ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း၊
ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး ဂျင်စ် စပန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဂျာမနီပြည်ထောင်စု ပါလီမန်တွင် ဥပဒေတစ်ခုကို အလျင်အမြန်
အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုဥပဒေသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လတွင် အကျုံးဝင်ခဲ့သည်။
ဤ "မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေ" ဟုခေါ်ဆိုသော ဥပဒေသည် ကလေးများအား ပထမနှစ်ပြည့်နေ့မှစ၍ ကလေးထိန်းစင်တာများ၊ ကလေးပြုစုရေးကျောင်းများ
သို့မဟုတ် ကျောင်းများသို့ တက်ရောက်သူများအားလုံးနှင့် ၁၉၇၀ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း မွေးဖွားသူများထဲမှ လူထု သို့မဟုတ်
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများတွင် အလုပ်လုပ်လိုသူများအားလုံးအတွက် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်၍ တာဝန်ပေးထားသည်။
STIKO အကြံပြုချက်များအရ မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးကို ကလေးများအား အသက် ၁၁ လနှင့် ၁၅ လအရွယ်တွင် နှစ်ကြိမ် ထိုးနှံရမည်ဖြစ်ပြီး၊
ကိုယ်ခံအားမရှိပါက ကလေးကြီးလာသည့်အခါ ထပ်မံထိုးနှံရမည်။
ထို့ကြောင့် နှစ်တိုင်း မွေးကင်းစကလေးများပါဝင်သည့် မွေးကင်းစအုပ်စုတစ်စု (ဂျာမနီတွင် မိဘ ၆၅၀,၀၀၀ မှ ၇၀၀,၀၀၀
ခန့်) ကို ထိခိုက်စေပြီး၊ ထိုအခြေအနေက ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများအတွက် နှစ်တိုင်း သန်းပေါင်းများစွာ အမြတ်ရရှိစေသည်။
ဤဥပဒေသည် အခြေခံဥပဒေ အပိုဒ် ၂ တွင် ထည့်သွင်းထားသည့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မပျက်စီးခွင့်ကဲ့သို့ အရေးကြီးသော
အခြေခံအခွင့်အရေးများကို ပြင်းထန်စွာ ချိုးဖောက်ထားသော်လည်း၊ သို့မဟုတ် အခြေခံဥပဒေ အပိုဒ် ၆ တွင် ဖော်ပြထားသည့်
မိဘအခွင့်အရေးများဖြစ်စေ၊ ဤဥပဒေကို ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ဖက်ဒရယ် အခြေခံဥပဒေတရားရုံး၏
အလွန်မေးခွန်းထုတ်စရာကောင်းသော "Kita ဆုံးဖြတ်ချက်" ဟုခေါ်ဆိုသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု အတည်ပြုခဲ့သည်။
ဤအရာသည် ကလေးနာကာကွယ်ရေးဥပဒေသည် အနာဂတ်တွင် စဉ်းစားနိုင်သည့် ထပ်မံကာကွယ်ဆေးထိုးလိုအပ်ချက်များအတွက်လည်း ကောင်းမွန်သော
အခြေခံအစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပြီး၊ WHO ၏ လက်ရှိ လှည့်ကွက်များကြောင့် ဤအခြေအနေသည် အလျင်အမြန်
အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
ဒါကို ချက်ချင်းပြောရရင်၊ ၂၀၁၉ ခုနှစ်အဆုံးမှာ ဖက်ဒရယ်ကောင်စီကနေ အလွန်မြန်ဆန်စွာ အတည်ပြုခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း
ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ "စီစဉ်ထားသော ကပ်ရောဂါ" မကြာခင် ရောက်လာမယ်ဆိုတာ သိပြီးသားဖြစ်လို့၊ စီစဉ်ထားသော
အထွေထွေကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဥပဒေတစ်ရပ်နဲ့ ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို
တာဝန်ပေးရန် ဥပဒေရေးရာ ပုံစံတစ်ခု ရရှိထားချင်ခဲ့တာပါ။
ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်၊ ဤဥပဒေတွင် ပါဝင်သည့် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း လိုအပ်ချက်သည် ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဧပြီလတွင်
လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များအကြား မဲအများစုမရရှိခဲ့ခြင်းမှာ MWGFD အဖွဲ့၏ ကျွန်ုပ်တို့၏
ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ကြောင်း။
သို့သော် ကလေးကာကွယ်ရေးဥပဒေ (Measles Protection Act) အတွက် ထုတ်ပြန်ထားသည့် ရှင်းလင်းချက်စာတမ်းနှင့် ကလေးထိန်းစင်တာများအပေါ်
ဖက်ဒရယ်အခြေခံဥပဒေတရားရုံး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နောက်ခံအကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရာတွင် မှားယွင်းသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် သိပ္ပံဆိုင်ရာ
ယုံကြည်ချက်များနှင့် အဆိုများကို အတင်းအကျပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် လိုအပ်ကြောင်း အထောက်အထားအဖြစ် အသုံးပြုထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
ဒါကြောင့် MWGFD မှ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒီအလုပ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းရန် လိုအပ်ကြောင်း
တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး၊ ယနေ့ဤနေရာ၌ သင်တို့ထံ တင်ပြထားပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဤ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း လိုအပ်ချက်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားနိုင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။
ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးဘဝတွင် ဖြစ်တတ်သော မီးလိပ်ရောဂါနှင့် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးအကြောင်း အရေးကြီးသော
အချက်အလက်များအားလုံးနှင့် သိပ္ပံဆိုင်ရာ ရင်းမြစ်များပါဝင်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်စာရွက် ကို စုစည်းပြုစုထားပါသည်။
ဒီမနက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤစာကို အီးမေးလ်ဖြင့် ဝန်ထမ်းများ၊ ဖက်ဒရယ်လွှတ်တော်နှင့် ပြည်နယ်လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး၊
အချို့အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဖက်ဒရယ်အခြေခံဥပဒေတရားရုံးတရားသူကြီးများထံလည်း
ပို့ပြီး၊ အဲဒီမှာ ဆက်လက်စစ်ဆေးနေသည့် အခြေခံဥပဒေတင်ပြချက်များအား ထောက်ခံရန် ထပ်မံအကြောင်းပြချက်များ ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။
ယခု ကျွန်ုပ် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ကြေညာအပ်ပါသည်၊ ပထမဆုံး စကားပြောသူမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ MWGFD ဂုဏ်ထူးဆောင်
ဥက္ကဋ္ဌ ပါမောက္ခ ဒေါက်တာ Sucharit Bhakdi ဖြစ်ပါသည်။
၂၀ရာစုအစောပိုင်းတွင် မီးစွဲရောဂါကူးစက်ခြင်းများသည် အလွန်အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။
ပြင်းထန်သောအမှုများ၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဒုတိယအဆင့် ဘက်တီးရီးယားဆိုင်ရာ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းရောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊
အလယ်ခေတ်က ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ မီးလောင်ကဲ့သို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန့်နှံ့ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အာဟာရမပြည့်ဝ၍
မလုံလောက်သူများနှင့် နေအိမ်ကျဉ်းပြီး သန့်ရှင်းမှုမရှိသော အခြေအနေများတွင် နေထိုင်သူများအကြား ပိုမိုပြန့်နှံ့ခဲ့သည်။
ပထမကမ္ဘာစစ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် လူနေမှုအခြေအနေများ တိုးတက်လာခြင်းကြောင့်
မီးစေ့ရောဂါခံစားသူဦးရေသည် အလျင်အမြန် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
ဒုတိယအဆင့် ဘက်တီးရီးယားကူးစက်ရောဂါများကို ကုသရန် ခေတ်မီ အန်တီဘိုင်ယော့တစ်ဆေးများ မိတ်ဆက်လာခြင်းနှင့်အတူ
မီးလိပ်ရောဂါသည် နောက်ဆုံးတွင် အန္တရာယ်ရှိသော ကူးစက်ရောဂါအဖြစ် ၎င်း၏ အဆင့်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
နိဂုံးချုပ်: ယခုအခါ မီးစေ့ရောဂါကာကွယ်ဆေးထိုးရန် လိုအပ်ချက် မရှိတော့ပါ။
တိုက်ရိုက်အသက်ရှင်နေသော ကြက်မန်းကာကွယ်ဆေး ကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ၊ ကျန်းမာရေးမူဝါဒရေးဆွဲသူများနှင့်
မီဒီယာကြီးများက အာမခံသလို တကယ်လုံခြုံပါသလား။
မစ္စနှင့်မစ္စတာများခင်ဗျား၊ ကိုယ်ထဲသို့ နိုင်ငံခြားပစ္စည်းတစ်ခုကို နက်ရှိုင်းစွာ ထည့်သွင်းခြင်းမှာ
အန္တရာယ်မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သင်တို့သိပါသလား။
လုပ်ဆောင်နိုင်သော နိုင်ငံခြားဂျင်များကို မိတ်ဆက်ရာတွင် ဤအချက်သည် အထူးသဖြင့်
မှန်ကန်ပါသည်။ တကယ်တော့ ဘာမှ မသိသေးကြောင်း သင်သိပါသလား?
ဗိုင်းရပ်စ်က များပြားတိုးပွားနေတဲ့ ဦးနှောက်အပါအဝင် အင်္ဂါရပ်များစွာအကြောင်း ဘာမှမပါဘူးလား?
ဖြန့်ချိမှုကြာမြင့်ချိန်အကြောင်း ဘာမှမပါဘူး၊ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်နိုင်တဲ့ အကျိုးဆက်တွေအကြောင်းလည်း ဘာမှမပါဘူးလား?
ကျွန်ုပ်၏ တင်ပြချက်မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများကို အဓိက မဟုတ်ပါ။
မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်အရာတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲ၊ လူနာအနေနဲ့ မဖြစ်မနေ ခံရမယ့်အရာတွေက
ဘာတွေလဲ၊ ဘယ်အရာတွေကို မခံနိုင်ဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုတာပါ။
ဒါဟာ တကယ်တော့ အဲဒီသဘောတရားဆိုင်ရာ စဉ်းစားချက်များ၏ အခြေခံအချက်များနှင့်
လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ အရေးပါမှုအကြောင်းဖြစ်ပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ပထမဆုံးအခြေခံသဘောတရားမှာ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမပျက်စီးခွင့်ဆိုင်ရာအခြေခံသဘောတရားဖြစ်သည်။
လူနာသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုအပေါ် အပြည့်အဝ အာဏာပိုင်ခွင့်ရှိသည်။
ဆေးတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားအဖြစ် ကျွန်ုပ် သင်ယူခဲ့တာက လူနာတစ်ယောက်က ဆံပင်ဆွဲချင်မဟုတ်ဘူးဆိုရင်
ဆံပင်ဆွဲခြင်းကိုတောင် ခွင့်မပြုကြောင်းပါ။
ဒုတိယမူဝါဒ: အသိပေးသဘောတူညီချက်မူဝါဒ။ အသိပေးသဘောတူညီချက်ဆိုတာဘာလဲ?
သတင်းအချက်အလက်ပြည့်စုံစွာ အသိပေးပြီး သဘောတူညီချက်သည် လူနာအား ထိုအကြောင်းအရာကို အသိပေးသောအခါ ဆရာဝန်နှင့်
လူနာတို့အကြား တိုက်ရိုက်၊ ကိုယ်ပိုင်ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆရာဝန်သည် လူနာအား အကျိုးကျေးဇူးများ၊ အန္တရာယ်များနှင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများအကြောင်းကို စကားဖြင့် အသိပေးရမည်။
ထို့နောက် သူက သူ့ကို ကိုင်ထားနိုင်မယ့် တစ်ခုခု၊ စာရွက်ပေါ်မှာရေးသားထားတဲ့ တစ်ခုခုကို ပေးနိုင်ပါသည်။
ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတာကတော့ ဒီစကားပြောရှင်းပြချက်ပဲဖြစ်ပြီး၊ လူနာအနေနဲ့ မေးခွန်းတွေ မေးခွင့်ရသလို၊ တကယ်လို့
ဂျာမန်ဥပဒေကို ဖတ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူက ဒါကို လက်ခံမလား မလက်ခံမလား စဉ်းစားဖို့ အချိန်လည်း ရပါတယ်။
ပြီးတော့ တတိယအချက်ကို ရောက်လာတာပါ၊ ဒါက အခြေခံမူဝါဒပါ၊ ပထမဦးဆုံး မထိခိုက်စေရ!
ဤအဓိပ္ပါယ်မှာ လူနာတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ဆရာဝန်သည် ဤကုသမှုက ထိခိုက်မှုထက် အကျိုးပိုမိုဖြစ်စေမည်ဟု သေချာယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အာရုံစိုက်မှုသည် လူနာတစ်ဦးချင်းစီပေါ်တွင်သာဖြစ်ပြီး လူ့အသိုင်းအဝိုင်း သို့မဟုတ်
အသိုင်းအဝိုင်းပေါ်တွင် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပြဿနာက ဆရာဝန်နဲ့ လူနာကြားမှာ အလွန်နီးကပ်ပြီး အလွန်ထိခိုက်လွယ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု
ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခု အစိုးရက ဝင်ရောက်ကာ၊ ဆိုလိုရရင်၊ ထိုဆက်ဆံရေးကို ဝင်ထိပါးနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်အမြင်အရ အနည်းဆုံး မီးလိပ်ရောဂါကာကွယ်ဆေး မဖြစ်မနေထိုးနှံရေးကိစ္စသည်
လူမှုရေး-နိုင်ငံရေးနှင့် သဘောတရားဆိုင်ရာ အခြေခံဆုံးမေးခွန်းများပတ်လည်တွင် အဓိကလှည့်ပတ်နေပါသည်။
ပထမဆုံးမေးခွန်းကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ကလေးများခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်သူထိန်းချုပ်ထားသလဲ?
ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အစိုးရက ဆုံးဖြတ်တာလား?
ဒုတိယအချက်မှာ ဆရာဝန်သည် ဘယ်သူကို တာဝန်ရှိသနည်း။
ဆရာဝန်သည် သူ၏ လူနာများအပေါ် တာဝန်ရှိသင့်သလို တာဝန်ရှိပါသလား။ ဒါမှမဟုတ် သူသည် အစိုးရအပေါ် တာဝန်ရှိပါသလား။
တတိယအနေနဲ့ ဆရာဝန်ကို အစိုးရရဲ့ တိုးချဲ့ထားတဲ့ လက်တစ်ဖက်အဖြစ် ယူဆမယ်ဆိုရင် ယုံကြည်မှုက ဘယ်မှာ ကျန်မလဲ?
ဒါဆို ဆရာဝန်-လူနာ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုအခြေအနေမှာ ကျန်နေမလဲ?
ဘာလို့ဆိုတော့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်က ဒီလိုစနစ်ထဲမှာ အလုပ်လုပ်နေရင် မေးခွန်းတစ်ခု မေးရမှာပါ၊ သူဟာ ဆရာဝန်တစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေဆဲလား?
ဒါမှမဟုတ် သူက အစိုးရကိုယ်စား ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သာ အလုပ်လုပ်နေသူလား? – ဒါကတော့ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
"ယခုတော့ ဂျာမနီရှိ ကျန်းမာသော ကလေးများအားလုံးအတွက် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို
တားမြစ်သင့်သော အခြေအနေ တစ်ခုခု ရှိမရှိကို ကြည့်ကြပါစို့။
ဥပမာအားဖြင့် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် အပြင်းအထန် တားမြစ်ထားရမည့် အခြေအနေမှာ မွေးကင်းစကတည်းက ဖြစ်ပေါ်သော ကိုယ်ခံအားစနစ်ချို့တဲ့မှု
ပြင်းထန်သောအခါဖြစ်ပြီး၊ ဤအခြေအနေတွင် အသက်ရှင်သော ဗိုင်းရပ်စ်များကို မထိုးသွင်းသင့်ပါ၊ ထိုးပါက
လူနာသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။
ဆွေမျိုးဆိုင်ရာ တားမြစ်ချက်ဆိုသည်မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖြစ်နိုင်သော ထိခိုက်မှု
သို့မဟုတ် အန္တရာယ်သည် ၎င်း၏ အကျိုးထက် ပိုမိုကြီးမားခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခု၊ မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ဒီလို ဆက်စပ်တားမြစ်ချက်တစ်ခု ပါဝင်မပါဝင်ကို ကြည့်ကြရအောင်။
ဒီမှာတော့ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေနဲ့ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမှုတွေကိုသာ
အလေးထားပြီး နှိုင်းယှဉ်စဉ်းစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
၂၀၂၃/၂၄ ခုနှစ်တွင် သေဆုံးမှု မရှိခဲ့ပါ။ မီးစေ့ရောဂါကို ကြေညာရန် တာဝန်ရှိသော ရောဂါအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဂျာမနီတွင်
မီးစေ့ရောဂါကြောင့် သေဆုံးသူ ၁၄ ဦးကို မှတ်ပုံတင်ထားသည်။
သို့သော် လူများသည် မီးစေ့ရောဂါကြောင့် သေဆုံးခဲ့သလား၊ မီးစေ့ရောဂါနှင့်အတူ သေဆုံးခဲ့သလား ဆိုတာကို အသေးစိတ် မသိပါ။
ဟုတ်ကဲ့၊ ပြင်းထန်သော ဆိုးကျိုးများ – တစ်ထောင်လျှင် တစ်ယောက်မှ တစ်သောင်းလျှင် တစ်ယောက်အထိ အရေအတွက်ကို
ကိုးကားထားသည် – သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ရှားပါးပါသည်။
ဂျာမနီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက လုံးဝမရှိသလို ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မီးစေ့ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် ထိခိုက်မှုအန္တရာယ်ကို အလွန်ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ဒါကြောင့် ဂျာမနီမှာ မီးလိပ်ရောဂါကူးစက်ခံရနိုင်ခြေကို ရာခိုင်နှုန်းအဖြစ်ပြောင်းလျှင် ၀.၀၀၀၆ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။
ကလေးနာရောဂါကြောင့် ပြင်းထန်သော ဆိုးကျိုးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ တစ်ထောင်လျှင်
တစ်ယောက်ခန့်ရှိတာမို့ ဟုတ်ကဲ့၊ သုညသုံးလုံးထပ်ထည့်ကြရအောင်။
တစ်သက်တာအန္တရာယ်ကို ထပ်မံ ၈၀ နဲ့ မြှောက်လျှင်လည်း ၀.၀၀၀၅ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
မီးစေ့ရောဂါကူးစက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ထိုရောဂါကြောင့် သေဆုံးခြင်းအန္တရာယ်မှာ မရှိသလိုနီးပါးဖြစ်သည်။
အခြေခံအခွင့်အရေးများကို ကန့်သတ်ရန် တရားဝင်အကြောင်းပြနိုင်မည့် ကပ်ရောဂါအရေးပေါ်အခြေအနေ မရှိပါ။
ထို့ကြောင့် မဖြစ်မနေရ မီးလိပ်ရောဂါကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် အခြေခံဥပဒေနှင့် ထင်ရှားစွာ မကိုက်ညီပါ။
မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးက သေဆုံးမှုတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသလား? အလွန်မသေချာပါ။
ဆူချာရစ် ဘခဒီက အဲဒါကို ရှေ့ကပြောပြီးသားပါ။ ယခုကတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ ကိန်းဂဏန်းများဖြစ်ပါသည်။
၂၀ရာစုအစောပိုင်းတွင် မီးလိပ်ရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုနှုန်းသည် တကယ်တော့ ဆက်လက်မြင့်မားနေခဲ့သည်။
သို့သော် ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်များအထိ ၎င်းသည် လက်တွေ့အားဖြင့် သုညအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ကာကွယ်ဆေးကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင်၊ ဂျာမနီတွင် ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင်သာ စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
ဒီမှာတော့ ကာကွယ်ဆေးထိုးတာက တကယ်နောက်ကျသွားပြီ။
သေဆုံးမှုတွေက ရှေ့ကတည်းကပျောက်ကွယ်သွားပြီးသားဖြစ်လို့ အခုတော့ ဘယ်သေဆုံးမှုကိုမှ မကာကွယ်နိုင်တော့ပါဘူး။
မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးသည် အန္တရာယ်ရှိပါသလား။ ဤအကြောင်းအရာအတွက် Cochrane သုံးသပ်ချက် တစ်ခု ရှိပါသည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းမှာ အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်ဆိုတာ သေချာရှင်းလင်းပါသည်။
အရေးကြီးဆုံး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ဘက်တီးရီးယားပိုးမတွေ့ရသော မီနင်ဂျိုက်တီးစ် (အာရုံကြောအလွှာများတွင် ရောင်ခြင်း) ဖြစ်သည်။
ဆူချာရစ် ဘခဒီက အဲဒါကို ရှေ့ကပြောပြီးသားပါ။
ဤသည်မှာ ကိုယ်တွင်းတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့ကာ အာရုံကြောအထည်နှင့် ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ကာ အဲဒီမှာ
များပြားတိုးပွားသည့် အသက်ရှင်နေသည့် ဗိုင်းရပ်စ်များဖြစ်သည်။
သူတို့က သဘာဝဗိုင်းရပ်စ်ဖြစ်တဲ့ မီးလိပ်ရောဂါလို ထင်ရှားလွန်းတဲ့ ရောဂါမဖြစ်စေကြပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ဒီဗိုင်းရပ်စ်ဟာ ကိုယ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ခံပြီး ကိုယ်တွင်းမှာ များပြားကွဲပြားကာ ဥပမာ ဦးနှောက်နဲ့
အာရုံကြောအထည်တွေကို ထိခိုက်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖျားနာတုန်လှုပ်ခြင်းနဲ့ အီပီလပ်စီရောဂါ ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။
ဤအခြေအနေသည် ITP (idiopathic thrombocytopenic purpura) ကဲ့သို့ ကိုယ်ခံစနစ်မှ ကိုယ်ပိုင် သွေးပလက်လေးများကို ဖျက်စီးခြင်းကြောင့်
သွေးပလက်လေးများ လျော့နည်းသွားသော ရောဂါနှင့် သွေးကြောများဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည့်
Schönlein-Henoch purpura ကဲ့သို့ ကိုယ်ခံရောဂါများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အူလောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများဖြစ်နိုင်သည့် လက္ခဏာများလည်း ရှိနိုင်ပါသည် – ဥပမာ အူကြီးအနာရောဂါ (ulcerative colitis), Crohn
ရောဂါ, ကလေးဘဝ ဖွံ့ဖြိုးမှုနောက်ကျခြင်း, အရေပြားရောင်ခြင်း (dermatitis), အက်ဇီမာ (eczema), အမျိုးအစား ၁
သကြားချိုရောဂါ, အာလျာဂျီများ, အသက်ရှူခက်ခဲခြင်း (asthma), အော်တစ်စင် စပက်ထရမ်ရောဂါများ။
ဤအစီရင်ခံစာများကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၂ ခုနှစ်အထိ Paul Ehrlich အင်စတီကျဉ်သို့ တင်သွင်းခဲ့သည်။
ခန့်မှန်းသံသယဖြစ်သော ကိစ္စများ ၁,၇၀၀ ခန့်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအနက် ၅,၃၀၀ ဦးတွင် ကာကွယ်ဆေးဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများ
ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုတုံ့ပြန်မှုများထဲမှ ၁,၃၀၀ ခန့်တွင် ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ပါဝင်သည်။
အစီရင်ခံစာများ၏ ၃.၄ ရာခိုင်နှုန်းတွင် အမြဲတမ်းထိခိုက်မှုကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၀.၉
ရာခိုင်နှုန်းတွင် သေဆုံးမှုရလဒ်ကို ဖော်ပြထားသည်။
PEI ကိုယ်တိုင်က အစီရင်ခံထားသော အမှုများ၏ ခန့်မှန်းအားဖြင့် တစ်ဝက်ခန့်တွင် အကြောင်းနှင့် အကျိုး ဆက်နွယ်မှုကို
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
နိဂုံးချုပ်ကတော့ အလွန်ရှင်းလင်းပါသည်။ တစ်ဦးချင်းကလေး၏ အမြင်မှ ကြည့်လျှင် အန္တရာယ်နှင့် အကျိုးအမြတ် အချိုးသည် အနုတ်ဖြစ်နေပြီး၊
မီးစေ့ရောဂါကူးစက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် မီးစေ့ရောဂါဆိုင်ရာ ဆိုးကျိုးခံစားရခြင်းအန္တရာယ်က လုံးဝနီးပါး သုညဖြစ်ပါသည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးခံရနိုင်ခြေမှာ တစ်နှစ်လျှင် ကာကွယ်ဆေးထိုး ၁.၂
သန်းရှိပြီး၊ Paul Ehrlich အင်စတီကျဉ်းသို့ လက်ခံရရှိသော ပြင်းထန်အစီရင်ခံစာ ၁၁၀ ချက်ကို ကျွန်ုပ်က ယခု တစ်ဝက်သာ
ထားရှိထားသည်၊ အကြောင်းက Paul Ehrlich အင်စတီကျဉ်းက ကိစ္စများ၏ တစ်ဝက်တွင်သာ ဆက်စပ်မှုကိုသာ တွေ့မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ –
ထိခိုက်မှုဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ၀.၀၀၅ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိပြီး၊ ၎င်းသည် မီးစွဲရောဂါကူးစက်ခံရနိုင်ခြေထက်
ဆယ့်ဆပိုမြင့်မားကာ၊ မီးစွဲရောဂါကြောင့် တစ်သက်တာအတွင်း ပြင်းထန်သော ဆိုးကျိုးဖြစ်နိုင်ခြေထက် တစ်ရာဆပိုမြင့်မားသည်။
ထို့အပြင် ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ထိခိုက်မှုဖြစ်ရပ်များကို ၁၀ မှ ၂၀ ဆအထိ
မမှန်ကန်စွာ မှတ်တမ်းတင်ထားကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
ဤသည်မှာ ကျန်းမာသော ဂျာမဏီကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် တစ်ကိုယ်ရေအဆင့်တွင်
ဆန့်ကျင်ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပြီး ထို့ကြောင့် ကူးစက်ရောဂါကာကွယ်ရေးဥပဒေ အပိုဒ် 20(9) အရ
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ထုတ်ပေးရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လုံးဝ တရားဝင်ပါသည်။
"ကျွန်ုပ်သည် တစ်ခုတည်းသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် သတိရှိစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။
ဒီကိစ္စက တကယ့်အဓိကအချက်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို
လူမှုဆိုင်ရာ တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် ဘယ်လိုပြောင်းလဲနိုင်သလဲဆိုတာပါ။
ဒါကတော့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ထပ်မံပေါ်ပေါက်စေပါတယ်။ အကြိမ်ကြိမ်ပြောဆိုနေကြတဲ့
အုပ်စုကာကွယ်မှု၊ အုပ်စုကိုယ်ခံစွမ်းအားဟာ တကယ်တည်ရှိပါသလား။
ဒါဆိုရင် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းအတွက် အဲဒီအသုံးအနှုန်းကို သုံးလို့ရပါသလား။
ဤအသုံးအနှုန်းကို ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) တွင် အလွန်လူကြိုက်များသည်။
အထူးသဖြင့် မစ္စတာ တက်ဒရော့စ်က အဲဒီလိုပြောတဲ့အခါ လူတိုင်းအတွက် သတိပေးခေါင်းလောင်းတွေ တီးသင့်တယ်။
သူကတော့ နည်းနည်းကွဲပြားစွာ ပြောတာကတော့ "လူတိုင်းလုံခြုံမှသာ ဘယ်သူမှလုံခြုံမည်" လို့ပါ။
ဤအဆိုသည်၊ သဘာဝအတိုင်း၊ အလွန်ရိုးရှင်းလွန်သော ယူဆချက်တစ်ခုပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။
အထူးသဖြင့် သင်သွားပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီဖြစ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၊ သတ္တဝါတစ်ကောင်ဟာ
အရေးမကြီးဘူး၊ အရေးကြီးတာက အုပ်စုပဲလို့ ပြောတဲ့အခါမှာ။
ဒါနဲ့တစ်ပြိုင်နက်မှာတော့၊ ယနေ့ Paul Cullen က ရှင်းပြခဲ့သလို တစ်ဦးချင်းအခွင့်အရေးတွေကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားထားလိုက်ပြီ။
သို့သော် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများမှ သိရှိရသလို၊ ဥပမာအားဖြင့် ဤကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနိယာမကို ယုံကြည်ထားပေမယ့် တစ်ခုတည်းသော
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းက တစ်ခါတစ်လေတောင် ရေရှည်ကာကွယ်မှု မပေးနိုင်ပါ။
ဒါပေမယ့် အုပ်စုကာကွယ်ရေးအကြောင်းအရာအတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သို့သော် ဤသည်မှာ ၁၀၀% ကာကွယ်မှုအတွက်သာ သက်ဆိုင်ပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကြက်ငှက်ရောဂါကဲ့သို့သော ရောဂါတစ်ခုဖြစ်ပြီး
ထိုရောဂါအပေါ် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ရရှိလာသောအခါမှသာ ဖြစ်ပေါ်သည်။
အုပ်စုကာကွယ်မှုဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ တကယ် ဘယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတာလဲ?
ဒါကို ပထမဆုံး ၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှ ဘက်တီးရီးယိုလောဂျစ်တစ်ဦးက ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပါ။
ထို့နောက် ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ဘော်လ်တီမိုးမြို့၌ မီးလိပ်ရောဂါကပ်ရောဂါတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့သည့် အမေရိကန်ဆရာဝန်တစ်ဦးက
ဤအယူအဆကို လက်ခံအသုံးပြုခဲ့ပြီး ကလေးများ၏ ၅၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရောဂါဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်
ကပ်ရောဂါသည် ရပ်တန့်သွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ၁၉၃၃ ခုနှစ်ကဖြစ်ခဲ့သလို၊ မီးစေ့ရောဂါဖြစ်ဖူးခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ရရှိထားပြီးသားဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်များတွင် ဆေးဝါးလုပ်ငန်းက အမေရိကန်ဆရာဝန်တစ်ဦး၏ ၁၉၃၃ ခုနှစ်က အတွေ့အကြုံနှင့် အယူအဆကို ရိုးရှင်းစွာ လက်ခံယူပြီး "herd
protection" နဲ့ "herd immunity" ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို ယူသုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့က ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဟာ သဘာဝရောဂါကို
ကိုယ်တိုင်ခံစားပြီး ရရှိတဲ့ ကိုယ်ခံအားနဲ့ တူညီတယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်ပြီး၊ ဒါကတော့ တကယ်တော့ တရားဝင်မဟုတ်ပါဘူး။
လူစုကာကွယ်မှုကို ကာကွယ်ဆေးထိုးနှုန်းများနှင့် လူဦးရေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာတွင် လုံးဝ မအသုံးပြုသင့်ပါ။
ဤသည်မှာ သဘာဝအနာရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှုနှင့်သာ ဆက်စပ်သည်။
ဆိုလိုတာက ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနဲ့ လူထုကာကွယ်ခံနိုင်ရည်ဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်မှု မရှိဘူးဆိုတာပါ။
ဒါကြောင့် တစ်ဖက်မှာ အဲဒီစကားလုံးကို အသုံးပြုပြီး တစ်ဖက်မှာ ဖိအားပေးခြင်းဟာ လုံးဝ မတရားပါ၊
တစ်ဦးချင်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို အဖွဲ့အကျိုးအတွက် ကျော်လွန်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ထောက်ခံခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
"တစ်ခါတုန်းက ကလေးကို ချစ်တဲ့ မိခင်တစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။
သူမသည် အမှန်တရားကို ပြောပြမည့် ဆရာဝန်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
သူက ပြောသည်၊ "သင့်သားက သစ်ပင်တစ်ပင်လို ကျန်းမာနေပါပြီ။"
ဒါပေမယ့် ကာကွယ်ဆေးမထိုးရင်… အဲဒါဆို အိပ်မက်တစ်ခုသာ ကျန်နေပါလိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် မိခင်က မေးလိုက်သည်၊ "ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသူတွေက ကျန်းမာတယ်ဆိုတာကို
အဖြူနဲ့အမည်းနဲ့ ဘယ်မှာရေးထားတာလဲ၊ ဈေးဘယ်လောက်လဲ?"
သက်သေတစ်ခုပေးပါ၊ သက်သေတစ်စုံတစ်ခုပဲပေးပါ – မျက်စိမမြင်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းတစ်ခုတည်းက ဘဝမှာ ပျော်ရွှင်မှု မပေးနိုင်ပါဘူး။
ဆရာဝန်က စကားထစ်ထစ်ပြောပြီး လက်နာရီကို ကြည့်ကာ ကုသ၍ မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဂါများဖြစ်သည့်
မီးယပ်ရောဂါနှင့် ပိုလီယိုအကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
သို့သော်၊ ဤအချက်ကို သက်သေပြနိုင်သည့် သုတေသနစာတမ်းများ မည်မျှကိုမျှ မဖော်ပြထားပါ။
"အခြေခံအားဖြင့် ဒီသီချင်းဟာ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာကိစ္စကို ပိုမိုရှင်းလင်းသေချာစေရန် ကျွန်ုပ်၏ ခရီးစဉ်အကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။"
ဒါကတော့ အရင်ဆုံး မင်းကိုယ်တိုင် ဒီမေးခွန်းကို မေးခွင့်ပြုခြင်းကနေ စတင်တာပါ။
ဒုတိယအနေနဲ့ သက်သေပြရန်တာဝန်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ မိဘများမှာမဟုတ်ဘဲ ဒီရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာကို ခွင့်ပြုရမည်ဟုဆိုသူများမှာ ရှိပါသည်။
ဒါကြောင့် ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမတိုင်ခင် ဒီအဆင့်ဟာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
ကျွန်ုပ်သည် အာဏာပိုင်များထံ မေးမြန်းချက်များ များပြားနေခြင်းကြောင့် ထိုကြေညာချက်ကို
စိတ်ဝင်စားဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့သည် – ဘယ်သူမှ အန္တီဘော်ဒီများက ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို အာမခံပေးသည်ဟု မဆိုကြပါ။
RKI နှင့် Paul Ehrlich အင်စတီကျုတို့မှ ထုတ်ပြန်သော အလွန်ရှင်းလင်းသော ကြေညာချက်။
ယခု measles ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းအတွက် ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?
၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် သတင်းအချက်အလက် လွတ်လပ်ခွင့်ဥပဒေ အကျုံးဝင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ မေးမြန်းချက်များသည်
ဖက်ဒရယ်အာဏာပိုင်များထံတွင် ပိုမိုအလေးထားခံခဲ့ရသည်။
ယနေ့အထိ မေးခွန်း ၂၀၀ ခန့် တင်သွင်းပြီးဖြစ်သော်လည်း အားလုံးကို မထုတ်ပြန်ရသေးပါ။
တကယ်နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းမေးမြန်းကြည့်မယ်ဆိုရင် အဖြေတွေဟာ မကြာခဏ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေပဲ ဖြစ်တတ်တယ်။
သင်က တကယ်နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းပြီး ဥပဒေရေးရာရှေ့နေတစ်ဦးကို ငှားကာ အမှုကို အုပ်ချုပ်ရေးတရားရုံးသို့ တင်လိုက်ပါက
အောင်မြင်မှုက ကန့်သတ်ထားသလိုသာ ရရှိနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ "စာအုပ်ထဲမှာရေးထားတာဆိုတော့ မှန်တယ်" ဆိုတာပဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။
ဒါဟာ ဟာသမဟုတ်ဘူး၊ တကယ်အံ့ဩသွားတယ် – မှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
အရေးကြီးတာက မှန်ကန်တဲ့မေးခွန်းတွေကို မှန်ကန်တဲ့နေရာမှာ မေးပြီး ကိုယ့်ကို လိမ်လည်ပစ်ခိုင်းခံရခြင်း မဖြစ်အောင် သတိထားတာပါ။
ဒါက မိဘအများအတွက် ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
မိဘအားလုံးထံ ပေးပို့လိုသည့် ကျွန်ုပ်၏ သတင်းစကားမှာ— သီးခြားနေထိုင်နေပါက သင်တို့ ကျရှုံးသွားမည်။
သင့်ကို အထက်မမြင်ဘဲ တူညီတဲ့အခြေအနေမှာ ရှိနေကြတဲ့ စိတ်တူမိဘများနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ
အတွေ့အကြုံများ လဲလှယ်ကူညီ၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအားကောင်းစေပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာမီဖြစ်လာမည့်အရာများအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိပါ။
အခုအချိန်မှာ တကယ်တမ်း ငါ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာက ဒါပဲ။
ဟုတ်ကဲ့၊ မေးလစ်စ်ကာကွယ်ဆေး မဖြစ်မနေထိုးရခြင်းဟာ မှားယွင်းပြီး မေးခွန်းမရှိဘဲ ဖျက်သိမ်းသင့်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ ရောက်လာမည့်အရာက အသံအမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားလာသော ဆူနာမီတစ်ခုဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် စမ်းသပ်ရေးလိုင်းပေါ်တွင် ၁၀၀ ကျော်ထက်ပိုသော ဂျင်ကာကွယ်ဆေးများ ရှိနေပါသည်။
ဆေးဝါးမဖီးယားအဖွဲ့သည် ယခု အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေပါသည်။
ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည် သတ္တုဆေးထုတ်လုပ်သူများနှင့် ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်သူများ၏
အားနည်းချက်မှာ တာဝန်ယူမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာဖြစ်ပါသည်။
ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်သူတွေကို အခြားသူတွေထက် ပို၍ တာဝန်မခံခွင့်ပေးထားတာ မှန်ကန်မယ်မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကာကွယ်ဆေးဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို အတူတကွ
တိုက်ဖျက်ကာ၊ ဤကိစ္စကို ပြည်သူများ၏ သတိဆွဲယူစေရန် လိုအပ်ပါသည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ထောက်ခံသူများဖြစ်စေ၊ အမှန်တကယ်တော့ အောက်ပါအယူအဆကို ယူထားသင့်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ထုတ်လုပ်သူတွေ တာဝန်ယူရမယ်ဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ကာကွယ်ဆေးတွေ ရှိပါလိမ့်မယ်။
"မိဘများကို သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ယုံကြည်ချက်များကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချရန် ဖိအားပေးခံနေရသည်။
ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည့် ကလေးတစ်ယောက်ရှိပြီးသား မိဘများသည် နောက်ထပ်
ထိခိုက်ဒဏ်ရာရနိုင်ခြေနှင့် ကလေးထိန်းစခန်း သို့မဟုတ် ကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်ခြင်းတို့အကြား ရွေးချယ်ရပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လူငယ်မိခင် Sabrina ကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက ဒီလိုပါ။
ကလေးဘဝမှာ သူမကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ဆေးထိုးပြီးနောက် အလွန်ပြင်းထန်သော နျူရိုဒါမတီတီးစ်နှင့် အသက်ရှူခက်ခဲခြင်း (အက်စ်မာ) ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊
ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏သား တီမိုကို ကာကွယ်ဆေးမထိုးခိုင်းခဲ့ပေ၊ တီမိုကတော့ ကျန်းမာရေးပြည့်ဝစွာ ရှိခဲ့သည်။
တီမို အသက်လေးနှစ်ပြည့်ချိန်မှာ ကလေးထိန်းစခန်း စတင်တက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ဆာဘရီနာ သည် ငွေကြေးဆိုင်ရာ
အကြောင်းကြောင့် အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်ရခဲ့ပြီး၊ မီးစိမ်းကာကွယ်ဆေးထိုးထားကြောင်း သက်သေပြရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
မဟုတ်ရင် သူ့ကို လက်ခံမခံနိုင်ပါဘူး။
ကလေးအထူးကုဆရာဝန်က စစ်ဆေးမှုတိုင်းမှာ ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့တယ်။
အောင်မြင်မည်ဟုယုံကြည်ကာ၊ သူသည် ယခု MMR ကာကွယ်ဆေး (မီးစ၊ မမ်ပ်စ်နှင့် ရူဘဲလာ ကာကွယ်ဆေး) ကို ထိုးနှံပေးခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် တီမိုသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ပြီး၊ ၉ ရက်အကြာတွင် အပူချိန် ၄၁ ဒီဂရီအထိ မြင့်မားသော
ဖျားနာဖြစ်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် တုန်လှုပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရေးပေါ်ဆရာဝန်က တီမိုကို ဆေးရုံသို့ ယူဆောင်သွားပြီး ဘက်တီးရီးယားမပါသော မင်နင်ဂျိုက်တီးစ်ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
တီမိုသည် သုံးနှစ်အကြာတွင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲသို့ အစာဝင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အလွန်ပြင်းထန်သော
အသက်ရှူလမ်းကြောင်းရောင်ရောဂါကြောင့် သေဆုံးခဲ့သည်။
ဒီ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဖြစ်ရပ်မှစ၍ သူသည် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း မသန်စွမ်းဖြစ်ပြီး အော်တစ်စစ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကလေးအထူးကုဆရာဝန်နှင့် အခြားဆရာဝန်များ၊ အာဏာပိုင်များက ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမျှ မရှိကြောင်း
သဘာဝအတိုင်း ငြင်းဆိုကာ "လုံးဝ ကံကောင်းမှုပဲ" ဟု ဆိုကြသည်။
ဒါပေမယ့် ဆရာဝန်တွေက ဒါဟာ လုံးဝ ကံကောင်းမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဘယ်လို သေချာနိုင်မလဲ၊ အထူးသဖြင့် ဘက်တီးရီးယား
သို့မဟုတ် ဘက်တီးရီးယားမဟုတ်သော မင်နင်ဂျိုက်တီးစ်ကို ဆေးထုပ်ပိုးစာရွက်ထဲမှာပါ ဖော်ပြထားတာကြောင့်။
ပြည်သူများကို အန္တရာယ်မရှိသော ကလေးဘဝရောဂါမှ ကာကွယ်မည်ဟု အာမခံကာ ဖိနှိပ်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်သော
အစိုးရတစ်ခုသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေခံတန်ဖိုးများကို မမေ့သင့်ပါ။
လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ကိုယ်လုံး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် မိဘအခွင့်အရေးများသည် ခမ်းနားပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏
အခွင့်အရေးများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လွတ်လပ်ပြီး ဒီမိုကရေစီအခြေခံ
ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေစနစ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့အနေနဲ့ ထပ်မံစဉ်းစားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။ နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် ဥပဒေရှင်များအနေနဲ့ ဒီ
မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့နှင့် ထပ်မံဖျက်သိမ်းဖို့ ရဲရင့်စွာ ကြိုးပမ်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင် မီးစွဲရောဂါနှင့် မီးစွဲကာကွယ်ဆေးအပေါ် ကျွန်ုပ် အထွေထွေ
ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေနဲ့ ပြောခဲ့တဲ့ မှတ်ချက်အချို့ကို ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။
ကျွန်ုပ် ဆေးခန်းဖွင့်ချိန်တွင် မီးလိပ်ရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုများက လက်တွေ့အားဖြင့် မရှိခဲ့ကြောင်း လူသိများသည်။
ဤကျဆင်းမှုသည် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။
ဒီအရာအားလုံးက ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် မဆက်နွယ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ ဘဝအခြေအနေတွေကြောင့် ဖြစ်တာပါ။
ဒါကြောင့် ပိုကောင်းမွန်တဲ့ သန့်ရှင်းရေး၊ ပိုကောင်းမွန်တဲ့ အာဟာရ၊ စစ်မရှိခြင်းနဲ့
ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခြင်းတို့ပဲ အရေးကြီးတာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်။
Hans Tolzin က လတ်တလော အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖော်ပြခဲ့သလို၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ထောက်ခံရန် အချက်သုံးချက် လိုအပ်ပါသည်။
လိုအပ်ချက်တစ်ခု၊ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုနှင့် အန္တရာယ်အနည်းငယ်။
ဒီအရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံစုံစမ်းစစ်ဆေးရမည်။ သို့သော် ဒီသုံးခုအရာများထဲမှ တစ်ခုမှ မရှိသေးပါ။
သို့သော် ကလေးကျန်းမာရေးဆရာဝန်များသည် အမြဲတမ်း ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို
အားပေးခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် ဆက်လက်အားပေးနေဆဲဖြစ်သည်။
တချို့မိဘများကို ကလေးဆရာဝန်ရုံးမှ တကယ့်ကို ထုတ်ပစ်ခံရပြီး အခမဲ့စားသူများ သို့မဟုတ်
လူမှုဆက်ဆံရေးမပြုသူများအဖြစ် ငြင်းပယ်၊ ဂုဏ်ဖျက်ခံရခဲ့ကြသည်။
ဒါကတော့ အကြီးမားဆုံး ဒုက္ခပဲ။ ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက ဒီလို စကား မပြောသင့်ဘူး။
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေရှိနေပါတယ် – အကျဉ်းချုပ်ပြောပါမယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ကလည်း မီးလိပ်ရောဂါကနေ အကျိုးခံစားရတယ် – ဒါကို မဖော်ပြဘဲ မထားချင်ပါဘူး။
ကလေးငယ်များသည် မီးလိပ်ရောဂါခံစားပြီးနောက် ဘဝနောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းမာရေးပိုမိုကောင်းမွန်ကြသည်။
မီးလိပ်ရောဂါခံစားခဲ့ရသော ကလေးများသည် နောင်ဘဝတွင် ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေ၊ ဆီးချိုရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ
နှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားဆိုင်ရာရောဂါများဖြစ်နိုင်ခြေများအားလုံး လျော့နည်းနေကြသည်။
ဒါဆိုတော့ ငါပြောနိုင်တာက တစ်ခုတည်းပါပဲ။ ကလေးနာပိုးလာပါစေ!
ကောင်းပါ၊ ကျွန်ုပ် ဆေးခန်းမှာ မီးလိပ်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီတွေကို ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ?
အချက်တစ်ချက်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ မိဘတွေရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို သက်သာစေပါ။
မီးလိပ်ရောဂါကြောင့် အပူချိန်မြင့်တက်ပြီး ဆိုးရွားတဲ့ အရေပြားပေါက်ပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဒါကတော့ တကယ်ဆိုးနေတယ် – တောင်းပန်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်လုပ်ရမယ့် ပထမဆုံးအရာက မိခင်ကို တာဝန်ယူစေဖို့ ဖြစ်တယ်။
မိခင်၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် တစ်ယောက်ချင်းစီကလေးထံသို့ တစ်ကိုတစ် ကူးပြောင်းသွားသည်။
အချက်(၂)။ အဖျားမြင့်ကို မလျော့ပါနှင့်။ အဖျားသည် ကူးစက်ရောဂါများနှင့်
တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ကြိုဆိုရမည့် ကူညီမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူ့လက်နက်ကို ယူလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံစနစ်ကတော့ လည်ပတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ထို့နောက် အိပ်ရာပေါ်တွင် အနားယူခြင်းသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အမြဲအရေးကြီးခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် အိပ်ရာအနားယူခြင်းဆိုသည်မှာ အိပ်ရာပေါ်မှာပဲ အနားယူခြင်းဖြစ်ပြီး တီဗီဖွင့်ထားတဲ့
ဆိုဖာပေါ်မှာ မဟုတ်ပါ၊ ဟုတ်ကဲ့။ အိပ်ရာအနားယူခြင်း
ထိုနောက် ကလေးဟာ လေးရက်အကြာမှာ ကူးစက်နိုင်မှု မရှိတော့ပေမယ့်၊ တစ်ပတ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပတ်အထိ အိမ်မှာပဲ ထားပါမယ်။
မိဘတွေက "ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး အလုပ်လုပ်နေတဲ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး" လို့ ပြောတဲ့အခါ
ကျွန်တော် ချက်ချင်း မသဘောတူပါဘူး။ အဲဒါ မမှန်ပါဘူး။
ကျွန်ုပ်တို့တွင် တရားဝင်အာမခံထားသော လစာဆက်လက်ပေးချေမှုအဖြစ် မိဘတစ်ဦးလျှင် တစ်နှစ်လျှင် ၁၅ ရက် ရရှိပါသည်။
စိတ်-အာရုံကြော-ကိုယ်ခံစွမ်းအားဗေဒပညာရှင်၏မြင်ကွင်းမှ မဖြစ်မနေရ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း စိုင်ကိုနျူရိုအင်မီယူနိုလိုဂျီသည် စိတ်၊
အာရုံကြောစနစ်နှင့် ကိုယ်ခံစနစ်တို့အကြား ဆက်နွယ်မှုများကို လေ့လာသည့်ဘာသာရပ်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးနှစ်ပေါင်းများအတွင်း
ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပါဝင်သော အထွေထွေအကြောင်းအရာများ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြောင်းအရာများ၊ လူမှုဆက်ဆံရေးအကြောင်းအရာများ၊
ဆက်ဆံရေးအကြောင်းအရာများနှင့် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းဆိုင်ရာအကြောင်းအရာများသည်
ကိုယ်ခံစနစ်လုပ်ငန်းများပေါ်တွင် အလွန်အကျွံ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာ သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။
စိတ်-အာရုံကြော-ကိုယ်ခံစွမ်းအားဗေဒမှ ထွက်ရှိသည့် သက်သေများအရ ရိုးရာကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများသည် မအောင်မြင်ကြောင်းနှင့် လူများသည်
ရေရှည်စိတ်ဖိစီးမှုခံစားနေရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် မဖြစ်မနေခံစားရသည့်အခါ ဆိုးရွားသော
ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
စိုင်ကိုနျူရိုအင်မီယူနိုလိုဂျီအရ ဖိနှိပ်ခံရခြင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် အကျပ်အတည်းခံရသူများတွင်
ကိုယ်တိုင်တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး ၎င်းသည် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများနှင့်လည်း ဆက်စပ်သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။
ဒီအားလုံးက ကလေးနာကာကွယ်ဆေးနဲ့ ဘာဆက်နွယ်နေလဲ?
ဟုတ်ကဲ့၊ ပြောကြားချက်များအရ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ကျယ်ပြန့်သော အမြင်ဖြင့် ကြည့်ရှုရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိထားပါသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အကောင်အထည်ဖော်ထားပြီးဖြစ်သော မီးစွဲရောဂါကာကွယ်ဆေး မဖြစ်မနေထိုးနှံရမည့် စနစ်ကို အထက်ဖော်ပြပါ
အကြောင်းအရင်းများကြောင့် အလွန်သံသယနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်သင့်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီနှစ်မှာတော့ ကျွန်ုပ် အမှန်တကယ် မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ပြီး 'မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့်
မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေ' စာအုပ်ကို ရေးသားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။"
ဤဥပဒေသည် ဈေးကွက်တွင် သုံးလကြာ ရောင်းချနေပြီး၊ ဤရလဒ်များအပေါ် အခြေခံ၍ ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းစဉ်မှာ "ကလေးရောင်ကာကွယ်ရေးဥပဒေသည်
မတရားသော ဥပဒေဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းအရင်း ၁၀ ချက်" ဖြစ်ပါသည်။
၄၆၄ စာမျက်နှာအဆုံးမှာ ငါ့ရဲ့ နိဂုံးချုပ်က အဲဒါပဲ။
ထို့ကြောင့် မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေသည် ၂၁ ရာစု၏ ဥပဒေရေးရာ သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်သွားမည်။
အထူးသဖြင့် ဤဥပဒေသည် ကျန်းမာရေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာ အာဏာရှင်စနစ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ တည်ထောင်ရန်
ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ပြသသည့် ထင်ရှားထူးခြားသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤအရာကို သိပ္ပံနှင့် ကျန်းမာရေးကာကွယ်ရေးအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဖက်ဒရယ်အခြေခံဥပဒေတရားရုံး၏ အတည်ပြုချက်ဖြင့်
ဥပဒေကို မတရားစွာ အသုံးချခြင်း၊ ယုံကြည်လွယ်သော ပြည်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို မရှက်မခံစွာ ခိုးယူအသုံးချခြင်း၊
ထို့အပြင် ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များနှင့် တရားရုံးများ၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ခိုးယူအသုံးချခဲ့သည်။
ဘာကြောင့် ကျွန်ုပ် ယုံကြည်နေလဲဆိုတော့ ကလေးရောင်ကာကွယ်ရေးဥပဒေဟာ မတရားတဲ့ ဥပဒေတစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာပါ။
ဤဥပဒေဖြင့်ဆိုလိုထားသည့် ရည်မှန်းချက်များမှာ ဆန့်ကျင်နေခြင်း၊ မဖြစ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ယခင်ကပင်
အောင်မြင်ပြီးသားဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် လိမ်လည်နေသည်။
ပြင်းထန်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ရောဂါတစ်ခု ရှိသည်ဟုဆိုခြင်းသည်၊ ပရော်ဖက်ဆာ Sönnichsen ကလည်း ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သလို၊ မှားယွင်းပါသည်။
ငါက ဒါကို ရိုင်းစိုင်းပြီး မရှက်မခံတဲ့ လိမ်လည်မှုလို့ ခေါ်တယ်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ဂျာမနီတွင် မီးလိပ်ရောဂါကို ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ ၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင်၊ ၂၀၂၂
ခုနှစ်တွင်နှင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင်လည်း ဖယ်ရှားခဲ့သည်။
WHO စံနှုန်းအရ ယခုတော့ မရှိတော့ပါ။
ရောဂါကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားပြီးသားဖြစ်တဲ့အခါမှာ ဘာကြောင့် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးရတာလဲ?
ဒါဆို ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို မဖြစ်မနေအောင် ဘာကြောင့် သတ်မှတ်ထားတာလဲ? တကယ်တော့ ဒီကိစ္စက ဘာအကြောင်းလဲ?
လူနာတွေကို ကာကွယ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်ဆေး ထုတ်လုပ်သူ နှစ်ဦး၏ ဝင်ငွေကိုသာ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အစိုးရအမိန့်ဖြင့် ကာကွယ်ဆေးအပြည့်အဝထိုးနှံထားသော ပြည်သူများ ရရှိရေး ရည်မှန်းချက်အကြောင်းဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဥပဒေပြုသူက မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် ကာကွယ်ဆေးထိုး၍ မရနိုင်ကြောင်း ဆိုသော
အန္တရာယ်ရှိ လူနာများကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။
ကလေးငယ်များအတွက်တော့ မင်းပြောခဲ့သလို ချစ်ရပါသော Ronny၊ မိခင်များက သဘာဝအတိုင်း မီးလိပ်ရောဂါကူးစက်ခံရခဲ့လျှင် ကလေးငယ်များရရှိမည့်
သဘာဝကာကွယ်မှုကို ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် လျော့နည်းစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဥပဒေပြုသူက
ကလေးငယ်များကို ပိုမိုထိခိုက်လွယ်အောင် ပြုလုပ်နေပါသည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များနှင့်ပတ်သက်၍လည်း၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များသည် မီးစေ့ရောဂါကြောင့်
အထူးအန္တရာယ်ရှိကြောင်း ပြသသည့် သုတေသနတစ်ခုမှ မရှိပါ။
ရောဂါကြောင့်၊ ဆေးကုသမှုကြောင့် သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းအရာများကြောင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားကျဆင်းနေသူများအတွက်
ထုတ်ကုန်အချက်အလက်တွင် ဖော်ပြထားသလို ကာကွယ်ဆေးထိုးသင့်မဟုတ်ကြောင်း လွယ်ကူစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်၏ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမှ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု။ မန်စတာ တက္ကသိုလ်ဆေးရုံရှိ အောက်စာချုပ်လုပ်ငန်းတစ်ခုတွင်
အလုပ်လုပ်သော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် ဒိုင်ယာလစ်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားသည် အပြင်းအထန် ကျဆင်းနေပါသည်။
သူ့ titre က နယ်နိမိတ်အလွန်နီးကပ်နေပြီး ယခုအခါ အတည်ပြုပြီးဖြစ်သော်လည်း မန်စတာ
တက္ကသိုလ်ဆေးရုံက သူ့ကို ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် အတင်းအကျပ်ပြုခဲ့သည်။
သူသည် အသက် ၅၀ ကျော်အစောပိုင်းရှိသောကြောင့် မီးလိပ်ရောဂါဖြစ်ခဲ့နိုင်သည့် ဤအုပ်စုတွင် ဆက်လက်ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူအား ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် အတင်းအကျပ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ဒဏ်ငွေချမှတ်ခံရကာ၊ အဆောက်အအုံထဲ ဝင်ခွင့်ပိတ်ခံခဲ့ရသည်။
ကာကွယ်ရန်အတွက် ကာကွယ်ထိုးရမယ်လို့ ဆိုပြီး ကိုယ်ခံအားကျဆင်းနေတဲ့ လူနာအုပ်စုကို အားနည်းနေသူတွေလို ထင်ထားခဲ့ပေမယ့်၊
အခုတော့ သူတို့ကို မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ထိုးဖို့ ဖိအားပေးခံနေရတယ်။ မန်စတာ တက္ကသိုလ်ဆေးရုံ၊ အရမ်းရှက်စရာပါပဲ။
ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသူများနှင့် မထိုးထားသူများအကြား သက်သေအခြေခံ နှိုင်းယှဉ်လေ့လာမှု တစ်ခုတောင် မရှိပါ – ဒီမှာ ကျွန်ုပ်တို့
ဒီအကြောင်းကို ရှေ့က ဆွေးနွေးပြီးသားဖြစ်သည် – မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း၏ လိုအပ်ချက်၊ ထိရောက်မှုနှင့်
လုံခြုံမှုကို သက်သေပြနိုင်သည့် သုတေသနတစ်ခုမှ မရှိပါ။
ဘာတွေ ရရှိနိုင်ပါသလဲ။ ထုတ်လုပ်သူများက သူတို့ရဲ့ အဟောင်း ကာကွယ်ဆေးများကို အသစ်ထွက် ဗားရှင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့်
သုတေသနများ ရှိပြီး၊ အလွန်ထူးခြားစရာကောင်းသည် (ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဤနေရာတွင် ထုတ်ပြန်ထားပါသည်)။
ထုတ်လုပ်သူများက သူတို့၏ ကာကွယ်ဆေးများကို နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။
GlaxoSmithKline သည် ၎င်း၏ ကာကွယ်ဆေးကို Merck ၏ ကာကွယ်ဆေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာတွင် ကွာခြားချက် မများခဲ့ပါ။
ဘာလို့ဆိုတော့ ငါ အဲဒါလုပ်ပြီး ပထမဆုံး ကာကွယ်ဆေးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို လက်ခံလိုက်ရင်
အဲဒါကတော့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မျက်နှာဖုံးပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ။
ဒါကြောင့် မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးတွေက ထိရောက်ပြီး လုံခြုံတယ်ဆိုတဲ့ အဆိုဟာ ကျွန်ုပ်ထင်မြင်ရာ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့
လိမ်ညာမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ပြစ်မှုဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားတယ်ဆိုတာကိုလည်း ပြောရပါမယ်။ ဒီလိုပဲ ဆိုကြရအောင်!
ဂဏန်းအချက်အလက်များနှင့် စာရင်းအင်းများအရ ကလေးရောင်ကာကွယ်ဆေးထိုးပြီးနောက် သေဆုံးနှုန်းသည်
ကလေးရောင်ကူးစက်ခံပြီးနောက်ထက် အကြိမ်များစွာ မြင့်မားသည်။
ထို့ကြောင့် ကလေးအားလုံးအား မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် ဖက်ဒရယ် အခြေခံဥပဒေတရားရုံးကဆိုသလို အခြေခံဥပဒေနှင့်မကိုက်ညီတော့ပေ၊
သေဆုံးနိုင်ခြေနှင့်အကျိုးအမြတ်အချိုးအစားအရ ပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်အစိုးရက မလိုအပ်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ မီးလိပ်ရောဂါကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူတွေကို
အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထိခိုက်ဒဏ်ရာရနိုင်အောင် ဖိအားပေးနေသည်။
ကျွန်ုပ် အဆုံးသို့ ရောက်ရှိတော့မည်။ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာသည် အပြည့်အဝ မဖျက်ဆီးနိုင်သော
အရာဖြစ်ပြီး အခြေခံဥပဒေဖြင့် အမြဲတမ်း အာမခံထားသည်။
သို့သော်လည်း၊ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဖက်ဒရယ် အခြေခံဥပဒေတရားရုံး၏ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားသော ကလေးစောင့်ရှောက်ရေး
ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ဤသဘောတရားကို ခြေဖြင့် ဖျက်စီးခံခဲ့ရသည်။
ဒီလိုဖြစ်တာက ကျန်းမာတဲ့ ကလေးများကို မီးဇီးကာကွယ်ဆေး မထိုးထားကြောင်းသာ အခြေခံပြီး ကလေးထိန်းစခန်းမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းဟာ
နားမလည်နိုင်တဲ့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဒီကလေးများ၏ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မလွှတ်မခံ ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သလို၊
မိဘများ၏ ကလေးများကို မွေးမြူထိန်းသိမ်းခွင့်နှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကိုလည်း ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။
ဤချိုးဖောက်မှုကို ဘာနဲ့မှ တရားဝင်မထောက်ခံနိုင်ပါ။
သို့သော် ဖက်ဒရယ် အခြေခံဥပဒေတရားရုံးက မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းလိုအပ်ချက်ကို ဥပဒေနှင့်ကိုက်ညီသည်ဟု
သတ်မှတ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည် ကလေးများနှင့် ပြည်သူများ၏ အခွင့်အရေးများကို မကာကွယ်တော့ဘဲ
ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ၏ အမြတ်ရှာဖွေရေးကိုသာ ကာကွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
မိန်းမများနှင့် ယောကျာ်းများခင်ဗျား၊ ကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးစာအုပ်ကို လများစွာ ကြာအောင် အလုပ်လုပ်ပြီး ကျွန်ုပ်၏ သေချာစွာ
ဆောင်ရွက်ထားသည့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် ဥပဒေရေးရာ သုတေသနများကို အကျဉ်းချုပ်ထားပါသည် – စာမျက်နှာ ၄၆၄ ရှည်လျားပြီး ကိုးကားချက် ၇၀၀
ကျော်ပါဝင်သည် – ကျွန်ုပ်သည် အောက်ပါ သဘောထားသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။
ကလေးနာကာကွယ်ရေးဥပဒေသည် အမှန်တရားနှင့် တရားမျှတမှုနှင့် မခံနိုင်လောက်အောင် ဆန့်ကျင်နေခြင်း၊
လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိုးဖောက်နေခြင်းတို့ကြောင့် မတရားသော ဥပဒေဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် အကျုံးမရှိ၊ ပယ်ဖျက်ခံရသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဘွန်ဒက်စတာဂ်အား ဤမတရားသော ဥပဒေကို မနက်ဖြန်မဟုတ်ဘဲ ယနေ့တွင်ပင်၊ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကပ်ရောဂါ၏
အရိပ်အောက်၌ တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် သတိထားစွာ ချမှတ်ခဲ့သလို အမြန်ဆုံးနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖျက်သိမ်းရန် တောင်းဆိုအပ်ပါသည်။
အဲဒီအချိန်အထိ၊ ဤဥပဒေ ဖျက်သိမ်းမခံရမီအထိ ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များ၊ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊
ကလေးထိန်းကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများနှင့် အထူးသဖြင့် တရားရုံးများသည် ဤမတရားသော ဥပဒေကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆိုရမည်။
ထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုများကို ယခုမှ မခံမယ့်တော့ပါနဲ့!
ယုံကြည်စိတ်မချရသော အကျိုးစီးပွားရှင်များက သင့်အား ထပ်မံ အကျိုးခံစားခွင့် မပေးပါနှင့်။ ဥပဒေနှင့် စည်းကမ်းများ၊
သိပ္ပံ၊ သန့်ရှင်းသော ဆေးပညာနှင့် တကယ့်ကျန်းမာရေးကာကွယ်ရေးတို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ကူညီပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
"ယခု ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တစ်ခု မိတ်ဆက်ပေးလိုပါသည်။"
တစ်ပတ်က ကျွန်ုပ်အား ဆွစ်ဇလန်နိုင်ငံတွင် ပြီးခဲ့သည့် စနေနေ့ ကျင်းပသော AZK (Anti-Censorship Coalition Conference) သို့ Sasek
မိသားစုနှင့် Kla.TV အဖွဲ့နှင့်အတူ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
တာဝန်ယူအယ်ဒီတာတစ်ဦးဖြစ်သူ Elias Sasek ကလည်း အကြောင်းအရာ ဖန်တီးပုံသဏ္ဍာန်ပေးရာတွင် သင်တက်ကြွစွာ
ပါဝင်နိုင်မည့် ပလက်ဖောင်းအသစ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပြသခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်အား အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
ဒါဟာ စစ်မှန်ပြီး မဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုစည်းထားတဲ့ အဘိဓာန်တစ်မျိုးလိုပဲ ဆိုနိုင်ပါတယ်။
ဒါကို ကျွန်ုပ် အထူးစိတ်အားထက်သန်စွာ သင့်အား အကြံပြုလိုပါသည်။ သင်သည် vetopedia.org မှတဆင့် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
သင် အဲဒီမှာ သွားရောက်ကြည့်ရှုတဲ့အခါ မူလစာမျက်နှာမှာ ဒီမှာ အချို့သော ခေါင်းစဉ်တွေ ပါဝင်ကြောင်း မြင်နိုင်ပါသည်။
ကာကွယ်ဆေးထိခိုက်မှု၊ မိုဘိုင်းဖုန်းထိခိုက်မှု၊ မေဆွန်အခြေခံအဖွဲ့အစည်းများ၊
အခမ်းအနားအကြမ်းဖက်မှု၊ အကျပ်အတည်းအမြတ်များ။
သင်သည် တစ်ပြိုင်နက်တွင် ဘာသာစကား ၂၁ မျိုးကို ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
ဆောင်းပါးအားလုံးကို ဤဘာသာစကားများသို့ ဘာသာပြန်ထားသည်။ အံ့ဩစရာ!
ဒါပေမယ့် ကြည့်ကြရအောင်၊ "ကာကွယ်ဆေးထိခိုက်မှု" ကို နှိပ်ကြရအောင်။
ပြီးတော့ သင်မြင်ရမှာက ထိခိုက်ခံရသူများထံမှ ဇာတ်လမ်း ၆၄,၅၀၇ ခု ရှိပြီးသားဖြစ်ကြောင်းပါ။
သင်ကြည့်ပါက အထူးကာကွယ်ဆေးများဆိုင်ရာ သုတေသနဆောင်းပါး ၈၀၅ ခု စာရင်းတင်ထားသည်ကို တွေ့မြင်ရမည်။
ဤကို အမြဲတိုးချဲ့နိုင်ပါသည်။ မည်သူမဆို တစ်ခုခု ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။
နှင့် တည်းဖြတ်ရေးအဖွဲ့သည် ထုတ်ဝေခါနီးတွင် အရာအားလုံးကို မူလအတိုင်း ထုတ်ဝေနိုင်မလား စစ်ဆေးကြသည်။ ငါထင်တာက ဒါဟာ အံ့သြစရာကောင်းတယ်။
ကြည့်လိုက်ရင် အပေါ်ဘယ်ဘက်ထောင့်မှာ သုတေသနဆောင်းပါးများနှင့် အချက်အလက်များကို မြင်နိုင်ပြီး၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးသို့
ဘာသာပြန်နိုင်သည့် သုတေသနဆောင်းပါး ၈၀၅ ခုရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ဒီနေရာမှာ လူတိုင်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ဖို့ အားပေးလိုက်ပြီး၊ ဒီဆိုဒ်ကို အပြည့်အဝ
ဖြည့်စွက်ထားပြီး ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်အောင် သေချာစေလိုပါတယ်။
ဒီမှာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် အသုံးဝင်မယ့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဘိဓာန်ကြီးတစ်ခုကို
ဖန်တီးနိုင်တာဟာ တကယ်ထူးခြားတယ်လို့ ကျွန်ုပ်ထင်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင် မီးလိပ်ကာကွယ်ရေးဥပဒေနှင့် ၎င်းတွင်ပါဝင်သည့် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း လိုအပ်ချက်ကို ဖျက်သိမ်းရန်
ကျွန်ုပ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို သင်ဘယ်လို ထောက်ပံ့နိုင်မလဲ?"
ဒါကြောင့် ယခုရရှိနိုင်ပြီဖြစ်သော https://masernschutzgesetz.mwgfd.org
ဆိုသည့် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကို ကြည့်ပေးပါ။
ဤဝက်ဘ်ဆိုဒ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ရလဒ်များအားလုံးကို အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးရ သိရှိနိုင်ပါမည်။
အဲဒီမှာ ဆက်သွယ်ရန် ဖောင်ကိုလည်း ဖြည့်ပေးပါ။
တောင်းဆိုလွှာများတွင် ပါဝင်သူအားလုံးကို အခြေအနေတစ်ခုခုကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတွေ ရပ်တန့်သွားနိုင်တဲ့အခါ
အမြဲတမ်း သတိထားစောင့်ကြည့်နေရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကိစ္စကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လိပ်စာများပိုများလာသမျှ လူများကို
လှုပ်ရှားရန် ပိုမိုအားပေးနိုင်ပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို ဆက်လက်ပေးပို့နိုင်ပါမည်။
ယခုထိ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာတွေ လုပ်ဆောင်ပြီးပြီလဲ။ အဖွဲ့အနေနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ရင်းမြစ်ညွှန်းချက်များအားလုံးပါဝင်သည့် စာမျက်နှာ
၉ မျက်နှာပါ သတင်းအချက်အလက်စာတမ်းတစ်စောင်ကို စုစည်းပြီးပြီ၊
ဤကိုလည်း ဤဝက်ဘ်ဆိုဒ်မှ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါသည်။
မည်သူမဆို ဒီစာရွက်ကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲ၍ ပုံနှိပ်ထုတ်ပြီး ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆွေးနွေးစဉ် ယူဆောင်သွားနိုင်ပါသည်။
ကျေးဇူးပြု၍ သင့်ကာကွယ်ဆေးထိုးဆရာဝန်များနှင့်လည်း မျှဝေပေးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်အဖွဲ့နှင့်အတူ လက်မှတ်စုဆောင်းရန် ဖြန့်ဝေ၍ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဖလယာတစ်စောင်ကို
ဖန်တီးထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဂျာမနီတစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လှုပ်ရှားမှုများအတွက်
သင့်တော်ပါသည်။ ဤဖလယာကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲယူနိုင်ပါသည်။
သင်သည် လက်မှတ်စုစည်းစာရွက်များကိုလည်း ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ယခု ကျွန်ုပ် ဘွန်ဒက်စတာဂ်သို့လည်း တင်သွင်းပြီးဖြစ်သဖြင့်
လက်မှတ်စာရွက်တွင် အမြဲပါဝင်စေရန် အရေးကြီးပါသည်။
ဒါကြောင့် သင့်လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ပြောပါ! ကျွန်တော်တို့ အောက်ဘက်ကနေ ဖိအားပေးရမယ်။
သင့်ဆရာဝန်များနှင့် ဆွေးနွေးပါ၊ မိတ်ဆွေများနှင့် အလုပ်ဖော်များနှင့်လည်း ဆွေးနွေးပါ။
ထိခိုက်ခံရသော မိသားစုများနှင့်၊ လူငယ်မိသားစုအားလုံးနှင့် စကားပြောပါ။
ဒီကိစ္စကြောင့် တစ်နှစ်လျှင် လူ ၇၀၀,၀၀၀ ဦးထိခိုက်ခံရသည်။ ထို့အပြင် ဒီပြဿနာကို ပြည်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုသို့ ဆွဲဆောင်ပါ။
ထို့အပြင် ဥရောပရှိ အခြားနိုင်ငံများတွင်လည်း မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် တာဝန်ရှိပြီး၊ တချို့မှာ မီးလိပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးရန်
တောင်းဆိုချက်ထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော တောင်းဆိုချက်များပါရှိသည်။ ဥပမာ အီတလီ၊ ပြင်သစ်၊ စလိုဗေးနီးယား၊
ခရိုအေးရှား၊ ချက်ပြည်ထောင်စု၊ ဟန်ဂေရီ၊ စလိုဗေးကီးယား၊ ဘူလ်ဂေးရီးယား၊ လတ်ဗီးယားနှင့် ပိုလန်တို့ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဤနိုင်ငံများအားလည်း တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ထင်ပါသည်မှာ Kla.TV မှတဆင့် ဤနိုင်ငံများသို့
ကျွန်ုပ်တို့၏ ထုတ်လွှင့်ချက်များ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ဖြစ်ပါသည်။
အဆုံးတွင် ဤနိုင်ငံများသည် ကိုယ်ခန္ဓာပြည့်စုံမှုဆိုင်ရာ အခြေခံအခွင့်အရေးကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ဤအရာသည် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို မဖြစ်မနေရ သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း၏
တည်ငြိမ်မှုဆိုင်ရာ အခြေခံအခွင့်အရေးနှင့် မိဘအခွင့်အရေးများကို ခြေဖြင့်နင်းကျူးနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီကို ကျွန်ုပ်တို့ မလက်ခံနိုင်ပါ။ ဥရောပပူးပေါင်းလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို စတင်ကြပါစို့!
ကျွန်ုပ်အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းရန် တိုက်တွန်းလိုက်ပါသည်! ၁၂၃၄၃၂၁