Каме пеш аз оғози пандемияи коронавирус, Бундестаги Олмон «Қонуни ҳифзи синакабӯсак»-ро қабул кард, ки дар амал
эмгузариро барои кӯдакон ва кормандон дар муассисаҳои ҷамъиятӣ ва тиббӣ ҳатмӣ мегардонад.
Бо вуҷуди нигарониҳои ҷиддӣ дар бораи ҳуқуқҳои бунёдӣ, Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ
қонуни соли 2022-ро конститутсионӣ эълон кард.
Ҷамъияти мутахассисони тиббӣ ва олимони соҳаи тандурустӣ, озодӣ ва демократия (MWGFD) гурӯҳи кории
«Қонуни ҳифзи сироят аз сӯхтапӯст»-ро таъсис додааст.
Ин гурӯҳ, ки аз духтурон, олимон ва ҳуқуқшиносон иборат аст, қонунро ҳамчун нақзи ғайриконститутсионии
тамомияти ҷисмонӣ ва ҳуқуқҳои волидайн мешуморад – ва даъват ба бекоркунии фаврии он мекунад.
Имрӯз, 15 ноябри соли 2025, дар инҷо, дар Пассау, дар соҳили зебои дарёи Дунай, симпозиуми матбуотии MWGFD баргузор мешавад.
Мавзӯъ: Қонуни ҳифзи сироят аз корьз дар зери баррасӣ.
Kla.TV дар он ҷо зинда аст ва барои шумо гузориш медиҳад!
Дар зер шумо хулосаи муҳимтарин изҳоротро хоҳед ёфт.
"Хуш омадед ба нишасти матбуотии мо дар мавзӯи: «Қонуни ҳифзи сархӯшак» таҳти баррасӣ.
Ваксинае, ки мо имрӯз ба он тамаркуз мекунем, ҳанӯз ба синфи кӯҳнаи ваксинҳо мансуб аст, ки дар он миқдори
муайяни антиген — дар мавриди сархӯшӣ вируси заифшуда — ҳамроҳ бо дигар моддаҳои шубҳанок ворид карда мешавад.
Аммо мо бо итминон наметавонем бидонем, ки ин вируси заифшуда дар бадан то чанд вақт ва дар куҷо фаъол мемонад.
Ва агар дақиқ гӯем, ин эмгузаронии MMR дар асл ҳамзамон ворид кардани се ё ҳатто чор намуди вирус мебошад, зеро дар Олмон ё
Аврупо ваксинаи сурхча ҳамчун ваксинаи ягона дигар дастрас нест, балки танҳо дар таркиби сегона бо эпидемиалӣ ва
рубеола ё дар таркиби чоргона бо ветрянка низ дастрас аст.
Ҳамчунин, ин ваксинҳои маъмулӣ, ки, чун дар як лаҳза ба шумо нишон хоҳем дод, на бехатар ва на бидуни таъсири паҳлӯӣ ҳастанд,
ба зудӣ бо ташаббуси Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ ба ин технологияи муосир ва нави мод-РНК, ки дар
ваксинҳои Ковид истифода мешавад, табдил хоҳанд ёфт.
Ва, албатта, ин низ бояд бо ҳар роҳ пешгирӣ карда шавад.
Аммо ҳоло ба заминаи лоиҳаи имрӯзаи мо.
Дар моҳи ноябри соли 2019, каме пеш аз он ки онро пандемияи коронавирус меноманд, таҳти роҳбарии вазири тандурустӣ
Йенс Шпан дар Парлумони Олмон як қонун бо шитоб қабул шуд, ки сипас дар моҳи марти соли 2020 ба иҷро даромад.
Ин қонуни ба ном «Қонуни ҳифзи сироят аз корь» воқеан эмгузаронии ҳатмии зидди корь-ро барои ҳамаи кӯдакон аз яксолагиашон, ки ба
марказҳои нигоҳубини рӯзона, боғчаҳо ё мактабҳо меоянд, ва барои ҳамаи шахсоне, ки пас аз соли 1970 таваллуд шудаанд ва мехоҳанд
дар муассисаҳои ҷамъиятӣ ё тиббӣ кор кунанд, муқаррар мекунад.
Мувофиқи тавсияҳои STIKO , ваксинаи сурхча бояд ду маротиба гузаронида шавад, яъне ба кӯдакон дар синни 11
ва 15 моҳ, ва дар сурати набудани масуният он бояд ҳангоми калон шудани кӯдак такрор карда шавад.
Ҳар сол тамоми гурӯҳи таваллудӣ – дар Олмон ин рақам аз 650 000 то 700 000 волидон бо фарзандони хурдсолашонро дар бар
мегирад – таъсир меёбад, ки, ба ҳар ҳол, ҳар сол барои ширкатҳои дорусозӣ даҳҳо миллион доллар фоида меорад.
Ва бо вуҷуди он ки ин қонун нақзи ҷиддии ҳуқуқҳои муҳими асосиро, ба монанди ҳуқуқ ба саломатии ҷисмонӣ, ки дар моддаи 2-и Қонуни
Асосӣ кафолат дода шудааст, дар бар мегирад, ё ҳуқуқҳои волидайн, ки дар моддаи 6 муқаррар шудаанд, ин қонун ҳатто дар июли соли
2022 бо қарори ба ном «Кита» аз ҷониби Додгоҳи Конститутсионии Федералӣ, ки хеле шубҳанок
аст, ҳамчун қонуни конститутсионӣ тасдиқ шуд.
Ин маънои онро дорад, ки Қонуни ҳифзи зидди корь, албатта, инчунин як нақшаи хуб барои ҳар гуна талаботи минбаъдаи
эмгузаронӣ мебошад, ки метавонад баррасӣ шавад, ва ин сенарио метавонад дар натиҷаи ҳиллаву найрангҳои кунунии
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ зуд ба воқеият табдил ёбад.
Ва, то фавран ба ин масъала равшанӣ андозем, эҳтимолан ҳамин сабаб буд, ки он дар охири соли 2019 дар Шӯрои Федералӣ ин қадар
зуд тасдиқ шуд, зеро бо донистани наздик будани «пандемияи пешбинишуда», онҳо мехостанд шаблони ҳуқуқиро
барои қонуни умумиии пешбинишуда оид ба коронавирус ва эмгузаронии ҳатмии зидди он дошта бошанд.
Ва ман бовар дорам, ки ин қонун, бо талаботи ҳатмии эмгузаронӣ, дар апрели соли 2022 дар миёни вакилони парламент раъйи аксариятро
нагирифт, қисман натиҷаи кӯшишҳои мост аз ҷониби MWGFD.
Аммо баррасии ҳам ёддошти шарҳии Қонуни ҳифзи сирояти корь ва ҳам асосномаи Қарори Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ оид ба
марказҳои нигоҳубини кӯдакон нишон медиҳад, ки як қатор тахминҳо ва иддаоҳои тиббӣ ва илмӣ нодуруст ҳамчун далел
барои зарурати эҳтимолии эмгузаронии ҳатмӣ истифода шудаанд.
Ва ҳамин аст сабабе, ки мо дар MWGFD зарурати таъсиси ин гурӯҳи корӣ, ки имрӯз дар инҷо ба шумо муаррифӣ мешавад, эҳсос кардем.
Ҳадафи мо ин аст, ки ин талаботи эмгузариро ҳарчи зудтар бекор кунанд.
Барои ин мо варақаи муфассали иттилоотиро таҳия кардем, ки дар он ҳамаи маълумоти муҳим дар бораи бемории
кӯдаконаи сурхча ва эмгузаронии сурхча бо ҳамаи далелҳои муҳим ва манбаъҳои илмӣ оварда шудаанд.
Мо ин номаро имрӯз субҳ тавассути почтаи электронӣ ба кормандонамон, ҳамаи вакилони Парлумони Федералӣ ва парлумонҳои
давлатӣ, инчунин ба баъзе гурӯҳҳо тавассути почта ва ба додрасони Додгоҳи Конститутсионии Федералӣ фиристодем, то шикоятҳои
конститутсионии дар он ҷо баррасишавандаро асоснок созем.
Ҳоло ман хурсанд ҳастам, ки аввалин суханронро эълон кунам: раиси фахрии MWGFD-и мо, профессор доктор Сучарит Бхакди.
Дар аввали асри бистум сирояти сурхча хеле хатарнок буд.
Сабаби асосии ҳолатҳои вазнин пневмонияи бактериявии дуюмдараҷа буд, ки мисли вабо дар асрҳои миёна мисли оташ паҳн
мешуд, махсусан дар байни одамони камғизо ва нокофӣ ғизохӯрда, ки дар шароити танг ва бегигиена зиндагӣ мекарданд.
Беҳтаршавии шароити зиндагӣ пас аз поёни Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ боиси коҳиши босуръати қурбониёни сурхча шуд.
Ва бо ворид шудани антибиотикҳои муосир барои табобати сироятҳои бактериявии дуюмдараҷа, сархуш ниҳоят
мақоми худро ҳамчун бемории сироятии хатарнок аз даст дод.
Хулоса: Амалан дигар ҳеҷ зарурате барои эмгузаронӣ алайҳи сархӯшак нест.
Оё воксини зиндаи сурхак воқеан бехатар аст, тавре ки коршиносон, сиёсатгузорони соҳаи
тандурустӣ ва васоити ахбори омма ба мо итминон медиҳанд?
Хонумҳо ва ҷанобон, оё шумо медонед, ки ворид кардани моддаи бегона ба амиқи баданатон ҳеҷ гоҳ бидуни хатарҳо сурат намегирад?
Ин махсусан дар мавриди воридсозии генҳои хориҷии фаъол дуруст аст. Оё шумо медонед, ки дар асл ҳеҷ чиз маълум нест?
Дар бораи бисёр узвҳо, аз ҷумла мағз, ки дар онҳо вирус афзоиш меёбад, чизе нест?
Дар бораи давомнокии паҳншавӣ ҳеҷ чиз ва, албатта, дар бораи оқибатҳои эҳтимолӣ низ ҳеҷ чиз?
Маърӯзаи ман дар асл дар бораи эмгузаронии ҳатмии сурхча ё ҳатто худи эмгузаронӣ нест.
Балки ин дар бораи он аст, ки мо чӣ чизро таҳаммул карда метавонем, чӣ чизро ҳамчун беморон бояд
таҳаммул кунем ва чӣ чизро таҳаммул карда наметавонем.
Ва воқеан ин дар бораи асосҳои чунин мулоҳизаҳои ахлоқӣ ва аҳамияти онҳо дар ҷомеа аст.
Принсипи аввал принсипи ҳуқуқ ба тамомияти ҷисмонӣ аст.
Бемор бар бадани худ ва тамомияти ҷисмонӣаш ҳукмронии мутлақ дорад.
Ҳамчун донишҷӯи тиб, ман омӯхтам, ки ҳатто тарашидани мӯи бемор иҷозат дода намешавад, агар ӯ нахоҳад.
Принсипи дуюм: Принсипи розигии огоҳона. Розигии огоҳона чӣ маъно дорад?
Розигии огоҳона, вақте ки шахс дар бораи он огоҳ карда мешавад, муносибати мустақим ва шахсӣ байни табиб ва бемор аст.
Духтур бояд ба бемор шифоҳӣ дар бораи манфиатҳо, хатарҳо ва таъсироти тарафӣ маълумот диҳад.
Пас ӯ метавонад ба ӯ чизе барои нигоҳ доштан, чизе дар шакли хаттӣ диҳад.
Аммо чизи муҳим ин шарҳи шифоҳист, ки дар он бемор низ имкони додани саволҳоро дорад ва, дар асл, агар шумо
қонуни Олмонро бихонед, вақти кофӣ низ дорад, то фикр кунад, ки оё мехоҳад онро қабул кунад ё не.
Ва сипас мо ба сеюм мерасем, ва он принсипи асосӣ аст: Аввал, зарар нарасон!
Ин маънои онро дорад, ки барои ҳар як беморе, ки пеши назари духтур қарор дорад, духтур бояд мутмаин
бошад, ки ин табобат ба ӯ бештар манфиат меорад, на зарар.
Ин маънои онро дорад, ки таваҷҷӯҳ ба бемори инфиродӣ равона шудааст, на ба ҷомеа ё ҷамоа.
Мушкилие, ки ҳоло дорем, ин аст, ки байни табиб ва бемор муносибати хеле, хеле наздик ва ҳассос вуҷуд дорад, ва ҳоло
давлат ворид мешавад ва, ба ибораи дигар, дахолат мекунад.
Ба назари ман, ҳадди ақал, масъалаи эмгузаронии ҳатмии сурхча аслан ба саволҳои иҷтимоию сиёсӣ ва
ахлоқӣ дахл дорад, ки наметавонанд аз ин асоситар бошанд.
Саволи аввал: Кӣ бар баданҳои мо ва баданҳои фарзандонамон назорат дорад?
Мо инро қарор медиҳем ё давлат инро қарор медиҳад?
Нуқтаи дуюм: Духтур ба кӣ мажбур аст?
Оё духтур ба беморон – чунон ки бояд – масъул аст? Ё ӯ ба давлат масъул аст?
Сеюм, агар духтур пас дасти дарозшудаи давлат бошад, пас эътимод дар куҷо мемонад?
Ва ин муносибати духтур ва беморро дар куҷо мегузорад?
Зеро агар духтур дар чунин система кор кунад, пас бояд савол дод: оё ӯ ҳанӯз ҳам духтур аст?
Ё ӯ танҳо як техник-тиббӣ аст, ки ба манфиати давлат кор мекунад? – ки ин чизе комилан дигар аст.
"Ва ҳоло биёед бубинем, ки оё воқеан ягон манъкунӣ барои эмгузарии зидди корь барои ҳамаи кӯдакони солим дар Олмон вуҷуд дорад.
Масалан, зидди нишондиҳандаи мутлақ барои эмгузаронии сурхча набудани шадиди масунияти табиии организм
мебошад, зеро дар ин ҳолат вируси зинда набояд дода шавад, зеро шахс ҷиддан бемор мешавад.
Манъи нисбӣ — ин як раванди тиббӣ аст, ки зарар ё хатари эҳтимолии он аз фоидааш зиёдтар аст.
Баъд, биёед бубинем, ки оё воксинаи сурхак воқеан чунин манъи нисбиро дар бар мегирад.
Ва дар он ҷо шумо бояд манфиатҳои эмгузариро бо зарари он муқоиса кунед.
Дар соли 2023/24 ҳеҷ марг рух надод. Аз замоне ки корь бемории ҳатмии гузоришӣ шуд, дар
Олмон 14 марг аз ин беморӣ гузориш шудааст.
Аммо мо ба таври муфассал намедонем, ки оё одамон бо меасле мурдаанд ё аз меасле.
Бале, мураккабиҳои ҷиддӣ – рақамҳо аз як нафар дар ҳазор то як нафар дар даҳ ҳазор
оварда мешаванд – дар ниҳоят хеле кам вомехӯранд.
Дар Олмон даҳсолаҳо қариб вуҷуд надоштанд.
Ин маънои онро дорад, ки хатари зарари сархӯшӣ хеле идорашаванда аст.
Пас хатари гирифтор шудан ба корь дар Олмон, агар онро ба фоиз табдил диҳем, 0,0006 фоиз аст.
Ва хатари гирифтор шудан ба як мураккабии вазнин аз корь, ҳа, биёед ба он се сифр илова
кунем, зеро он тақрибан дар ҳар ҳазор як нафар аст.
Ва хатари умрӣ, агар онро боз ба 80 зарб занем, ҳанӯз ҳам танҳо 0,0005 фоиз аст.
Хавфи гирифтор шудан ба корь ё фавтидан аз он ночиз аст.
Ҳеҷ гуна ҳолати фавқулоддаи эпидемиявӣ вуҷуд надорад, ки маҳдуд кардани ҳуқуқҳои бунёдиро асоснок созад.
Ваксинацияи ҳатмии зидди корь аз ин рӯ равшан бо Қонуни асосӣ мувофиқат намекунад.
Оё эмгузарии зидди корь аз маргҳо пешгирӣ мекунад? Бисёр шубҳанок.
Сучарит Бахди аллакай инро гуфтааст. Инҳо ҳоло рақамҳо аз ИМА мебошанд.
Дарвоқеъ, дар оғози асри XX сатҳи фавтии омос ҳанӯз нисбатан баланд буд.
Аммо то солҳои 1960 он қариб ба сифр расида буд.
Ва то соли 1963 дар ИМА ва то соли 1973 дар Олмон ин эмгузаронӣ ҷорӣ нашуд.
Пас, дар ин ҷо эмгузаронӣ бешубҳа хеле дер шуд.
Он дигар наметавонад ягон маргро пешгирӣ кунад, зеро маргумирҳо аллакай қаблан нопадид шуда буданд.
Оё эмгузарии зидди сурхча зараровар аст? Дар ин мавзӯъ баррасии Кокрейн вуҷуд дорад.
Ва равшан аст, ки эмгузаронӣ метавонад хатари эҳтимолии зарар дошта бошад.
Муҳимтарин таъсироти тарафӣ менингити асептикӣ мебошад .
Сучарит Бакди аллакай гуфтааст, ки.
Инҳо вирусҳои зиндаанд, ки дар тамоми бадан паҳн шуда, ба бофтаи асаб ва мағз ворид шуда, дар он ҷо афзоиш меёбанд.
Онҳо бемории ба қадри кофӣ возеҳ, мисли корь, ки вируси ваҳшӣ ба вуҷуд меорад, ба бор намеоранд.
Аммо ин вирусест, ки ба бадан ворид шуда, дар он афзоиш меёбад ва зарар мерасонад – масалан, ба мағз ва бофтаҳои
асаб. Он боиси конвулсияҳои табдор ва эпилепсия мегардад.
Ин ба бемориҳои худмасунӣ, ба монанди ITP (пурпураи тромбоцитопеникии идиопатикӣ), ки дар он системаи
масуният тромбоцитҳои худи худро вайрон мекунад, ва пурпураи Шёнлайн-Ҳенох, ки бемории худмасунии рагҳои хун аст, меорад.
Ҳамчунин нишонаҳои эҳтимолии бемориҳои илтиҳобии рӯда вуҷуд доранд – яъне колити улсероза, бемории Крон,
таъхир дар рушди кӯдакӣ, дерматит, экзема, диабети навъи 1, аллергия, астма, ихтилолҳои спектри аутизм.
Ин гузоришҳоест, ки аз соли 2001 то соли 2012 ба Институти Пол Эрлих пешниҳод шудаанд.
Ҳудуди 1 700 ҳолати гумонбар бо 5 300 реаксияи воксинӣ сабт шуданд, аз ҷумла 1 300 ҳолати гумонбар бо таъсири ҷиддӣ.
3,4 фоизи гузоришҳо зикр мекунанд, ки зарари доимӣ рух додааст ва 0,9 фоизи онҳо натиҷаи марговарро зикр мекунанд.
Ва худи PEI дар тақрибан нисфи ин ҳолатҳои гузоришшуда робитаи сабабиро эҳтимолӣ ё имконпазир мешуморад.
Хулоса комилан равшан аст: нисбати хавф ва манфиат аз нуқтаи назари ҳар як кӯдак, ки ҳамин чиз муҳим аст, бешубҳа
манфӣ аст, зеро хавфи гирифтор шудан ба оспа ё дучор шудан ба оқибатҳои он амалан ба сифр баробар аст.
Ва хатари дучор шудан ба таъсири ҷиддии пас аз эмгузаронӣ дар як сол 1,2 миллион эмгузаронӣ аст – ва ман ҳоло 110 гузориши
ҷиддиеро, ки ба Институти Пол Эрлих ворид шуда буданд, ба ним коҳиш додаам, зеро Институти Пол Эрлих танҳо дар нисфи ҳолатҳо
сабабиро мебинад – хатари зарар ҳанӯз ҳам 0,005 фоиз аст, ки ин даҳ маротиба баландтар аз хатари гирифтор шудан ба
сархак ва сад маротиба баландтар аз хатари умрӣ барои пайдоиши мураккабии вазнин аз сархак мебошад.
Илова бар ин, метавон тахмин кард, ки ҳолатҳои осеби воксина то 10–20 маротиба камтар аз воқеият гузориш дода мешаванд.
Ин маънои онро дорад, ки барои ҳар як кӯдаки солим дар Олмон дар сатҳи инфиродӣ нисбӣ манъкунии эмгузаронии зидди сӯхтапӯст вуҷуд
дорад ва бинобар ин асосест барои додани истисно аз эмгузаронӣ мувофиқи банди 20(9)-и Қонуни ҳифзи сироят, ки пурра қонунӣ аст.
«Ман бо огоҳӣ қарор гирифтам, ки танҳо ба як мавзӯъ тамаркуз кунам.»
Ва ҳамин масъала аслан нуқтаи асосии масъала аст, чӣ гуна як қарори тиббии инфиродӣ
метавонад ба як ӯҳдадории иҷтимоӣ табдил ёбад.
Ва ин саволро ба миён меорад: оё ин ҳифзи гуруҳӣ, ин иммунитети гуруҳӣ, ки такрор ба такрор зикр мешавад, воқеан вуҷуд дорад?
Ва агар чунин бошад, оё ин истилоҳ ҳангоми сӯҳбат дар бораи эмгузаронӣ низ татбиқ мешавад?
Ин истилоҳ дар Созмони ҷаҳонии тандурустӣ хеле маъмул аст.
Ва махсусан вақте ки ҷаноби Тедрос чунин чизе мегӯяд, бояд барои ҳама зангҳои ҳушдор занг зананд.
Ӯ онро каме дигар мегӯяд: «Ҳеҷ кас бехатар нест, то ҳама бехатар нашаванд.»
Ва ин баҳс, албатта, бар асоси як тахмини хеле соддалавҳона бунёд ёфтааст.
Хусусан вақте ки шумо меоед ва мегӯед, ки на ҳайвони алоҳида, на мавҷуди алоҳида муҳим аст, балки гуруҳ.
Ва бо ин ҳуқуқҳои инфиродӣ – чун Пол Каллен аллакай имрӯз шарҳ дод – комилан канор гузошта шуданд.
Аммо ҳоло мо, масалан, аз эмгузаронӣ медонем, ки ҳатто агар касе ба ин принсипи эмгузаронӣ бовар кунад ҳам, ягон эмгузаронӣ ҳимояи
дарозмуддат, ҳатто барои муддати кӯтоҳ ҳам, таъмин намекунад.
Аммо ин шарти пешакӣ барои мавзӯи ҳифзи гуруҳ аст.
Аммо ин ба иммунитети 100% дахл дорад.
Масалан, ин танҳо дар ҳолате рух медиҳад, ки шахс бемории мисли сархӯшӣ гирифтор шуда, бар зидди он масуният пайдо карда бошад.
Ин мафҳуми ҳифзи гуруҳӣ воқеан аз куҷо сарчашма мегирад?
Пас он аввалин бор дар соли 1923 аз ҷониби як бактериолог-бритониёӣ зикр шуд,
аммо умуман ба эмгузаронӣ рабте надошт.
Ва сипас ин консепсияро соли 1933 як табиби амрикоӣ, ки эпидемияи оспоро дар Балтимор мушоҳида карда буд, қабул
намуд ва фаҳмид, ки вақте тақрибан 55 фоизи кӯдакон ба ин беморӣ гирифтор мешуданд, эпидемия қатъ мешуд.
Аммо ин, мисли ҳолати соли 1933, тахмин мекунад, ки масуният воқеан пас аз гирифтор шудан ба оташкаша ба даст омадааст.
Ва дар солҳои 1960 саноати дорусозӣ ин идеяро, ин таҷрибаи табиби амрикоӣ аз соли 1933, қабул карда, гуфт: «Биёед истилоҳи
"муҳофизати гуруҳӣ" ва "иммунитети гуруҳӣ"-ро бигирем ва истифода барем, зеро мо мегӯем, ки эмгузаронӣ ҳамон қадар
самаранок аст, ки гузаштан аз бемории табиӣ, ки ба иммунитет меорад» – ки, албатта, умуман дуруст нест.
Иммунитети гуруҳӣ набояд ҳеҷ гоҳ дар робита ба сатҳҳои фарогирии эмгузаронӣ ва эмкунии аҳолӣ истифода шавад.
Ин танҳо ба азоб кашидан аз бемориҳои табиӣ рабт дорад.
Пас ин маъно дорад, ки эмгузаронӣ ва масунияти гуруҳӣ ба ҳамдигар ҳеҷ рабте надоранд.
Ва ин комилан ғайриқонунӣ мегардонад, ки аз як тараф ин истилоҳро истифода баранд ва аз тарафи дигар фишор оваранд, бо он далел,
ки манфиати гурӯҳ метавонад қарори инфиродиро нодида гирад.
"Як вақтҳо модаре буд, ки фарзандашро дӯст медошт."
Ӯ табиберо ҷустуҷӯ кард, ки ба ӯ ҳақиқатро мегуфт.
Ӯ гуфт: «Писари шумо мисли дарахт солим аст.»
Аммо бе эмгузаронӣ... – он гоҳ он орзу мемонад.
Аммо модар пурсид: «Дар куҷо сиёҳу сафед навишта шудааст, ки эмкунандагон солимтаранд, ва нархаш чанд аст?»
Ба ман далел деҳ, ба ман ҳадди ақал як далел нишон деҳ – эътиқоди кӯр танҳо хушбахтӣ намеорад.
Духтур лағжид, ба соати дастиаш нигарист, дар бораи сифилис ва полиомиелит, даҳшатҳои бе табобат, ҳарф зад.
Аммо ӯ ягон таҳқиқотеро, ки инро исбот кунад, ишора накардааст.
"Дар асл, ин суруд дар бораи саёҳати ман ба сӯи равшанӣ дар масъалаи эмгузаронӣ аст."
Ва ин аз он оғоз мешавад, ки ба худ иҷозат диҳед, аввалан ҳамин саволро бипурсед.
Ва дуюм, бори исбот бар дӯши мо, волидон, нест, балки бар дӯши онҳое аст, ки даъво
доранд, ки шумо бояд ба ин осеби ҷисмонӣ роҳ диҳед.
Аз ин рӯ, ин қадами хеле муҳим аст, ҳатто пеш аз он ки ба масъала рӯ орем.
Ман ин изҳоротро ҷолиб ёфтам, зеро ба мақомот саволҳои зиёде ирсол шудаанд – ҳеҷ кас даъво
намекунад, ки антителаҳо иммунитетро кафолат медиҳанд.
Изҳороти хеле возеҳ аз ҳарду RKI ва Институти Паул Эрлих.
Ин ҳоло барои эмгузаронии сурхча чӣ маъно дорад?
Дар соли 2006 Қонуни озодии иттилоот ба иҷро даромад, ки маънояш он буд, ки пурсишҳои ман барои
мақомоти федералӣ аҳамияти бештар пайдо карданд.
Ман то ҳол тақрибан 200 дархост ирсол кардаам ва ҳанӯз ҳамаашро нашр накардаам.
Агар воқеан амиқтар таҳқиқ кунед, посухҳо аксар вақт баҳсҳои даврашакл мешаванд.
Агар шумо воқеан амиқтар таҳқиқ кунед ва сипас вакил киро кунед ва парвандаро ба додгоҳи маъмурӣ бибаред, бо муваффақияти
маҳдуд, дар ниҳоят посух аксаран чунин аст: «Ин дуруст аст, зеро дар китобҳои дарсӣ ҳамин тавр навишта шудааст.»
Ва ин шӯхӣ нест, ва ман воқеан ҳайрон шудам – ин дуруст буда наметавонад.
Ҳамааш дар он аст, ки саволҳои дурустро дар ҷои дуруст бипурсед ва нагузоред, ки ба шумо сарпечӣ кунанд.
Ва ин барои бисёре аз волидон чолиши калон аст.
Паёми ман ба ҳамаи волидон: агар шумо дар изолятсия бимонед, нобуд мешавед.
Бо волидони ҳамфикр, ки шуморо паст намебинанд, балки дар ҳамон вазъият қарор доранд, робита барқарор кунед,
таҷрибаҳоро мубодила кунед ва якдигарро тақвият диҳед.
Мо барои он чи дар пеш аст омода нестем.
Ҳамин чизест, ки дар ҳақиқат ҳоло дар зеҳни ман аст.
Бале, эмгузаронии ҳатмии сурхча нодуруст аст ва бояд бе ягон шубҳа бекор карда шавад!
Аммо он чизе, ки ба сӯи мо меояд, цунамиест, ки бо суръати садо ҳаракат мекунад.
Дар марҳилаи таҳия беш аз 100 ваксинаи генӣ ҳастанд, воқеан хеле зиёдтар. Мафияи фармасевтӣ ҳоло тамоми қувваашро сарф мекунад.
Ман бовар дорам, ки нуқтаи заъфи истеҳсолкунандагони дорусозӣ ва истеҳсолкунандагони ваксинаҳо масъалаи масъулият аст.
Ин дуруст нест, ки истеҳсолкунандагони ваксина, аз ҳама бештар, аз ҷавобгарӣ озод карда шаванд.
Ва ман бовар дорам, ки мо бояд ин масъаларо якҷоя ҳал кунем, тамоми ҳаракати зидди эмгузариро якҷоя
баррасӣ кунем ва онро ба таваҷҷӯҳи ҷомеа расонем.
Зеро ҳатто онҳое, ки ҷонибдори эмгузаронӣ ҳастанд, дар асл бояд чунин назар дошта бошанд:
Бале, ваксинаҳои беҳтар дорем, вақте истеҳсолкунандагон масъулиятро бар дӯш мегиранд.
"Волидон маҷбур мешаванд қарорҳое қабул кунанд, ки ба виҷдони онҳо амиқан таъсир мерасонанд.
Волидон, ки аллакай фарзанде доранд, ки ба ваксина реаксияи шадид нишон додааст, бо интихоби душвор рӯбарӯ
ҳастанд: хатари зарари бештар ё хориҷ шудан аз боғча ё мактаб.
Ин аст он чизе, ки, масалан, бо Сабрина, як модари ҷавон рӯй дод.
Вақте ки ӯ кӯдак буд, пас аз эмгузаронӣ худаш гирифтори невродерматити шадид ва астма шуд, аз ин сабаб ӯ
писараш Тиморо эмгузаронӣ накард ва ӯ пурра солим буд.
Вақте ки Тимо бояд дар синни чорсолагӣ ба боғча шурӯъ мекард, Сабрина аз сабаби молиявӣ маҷбур шуд, ки
нимрӯза кор кунад ва исботи эмгузаронии сурхча лозим буд.
Варна ӯро қабул намекарданд.
Педиатр дар ҳар санҷиш ба ҳар ҳол ба эмгузаронӣ таъкид мекард.
Бо эътимод ба муваффақият, ӯ ҳоло эмгузаронии MMR-ро, яъне эмгузаронии зидди сурхча, паротид ва рубеоларо анҷом дод.
Пас аз он Тимо чанд рӯз хаста буд ва пас аз нӯҳ рӯз ҳарорати бадани ӯ хеле баланд шуд, то 41 дараҷа расид ва
сипас вай ҳамчунин як ҳамлаи конвульсивиро аз сар гузаронд.
Сипас Тиморо духтури ёрии таъҷилӣ ба беморхона бурд, ки дар он ҷо ба ӯ диагнози менингити бебактериявӣ гузошта шуд.
Тимо се сол пас аз он аз пневмонияи аспирационӣ, шакли вазнини пневмония, фавтид – ӯ ғарқ шуда буд.
Аз замони ин ҳодисаи эмгузаронӣ ӯ сад дарсад маъюб ва аутистӣ шуда буд.
Педиатрҳо, дигар духтурон ва мақомот табиатан ҳар гуна робита бо эмгузарониро рад мекунанд ва мегӯянд: «Тасодуфи пок.»
Аммо чӣ гуна метавон боварӣ ҳосил кард, ки ин комилан тасодуфӣ буд, хусусан вақте ки менингити бактериявӣ ё
ғайрибактериявӣ ҳатто дар дастурҳои бастабандӣ зикр шудааст?
Давлате, ки даъво дорад шаҳрвандонашро аз бемории бехатар дар кӯдакӣ бо маҷбурӣ муҳофизат кунад, набояд
дар ин раванд арзишҳои асосии худро фаромӯш кунад.
Шаъни инсон, дахлнопазирии ҷисмонӣ ва ҳуқуқҳои волидайн шоҳона нестанд; онҳо ҳуқуқҳои ҳамаи мост ва пояи низоми
озоду демократии конститутсионии моро ташкил медиҳанд.
Вақт расидааст, ки мо боз як бор назар кунем. Вақт расидааст, ки сиёсатмадорон ва ҳуқуқшиносон ҷуръат кунанд,
то ин қонуни ҳифзи сирояти корьро мавриди савол қарор дода, боз як бор онро бекор кунанд.
"Бале, мухтасаран, ин чанд шарҳест, ки ман ҳамчун табиби умумӣ дар бораи сархӯшак ва эмгузаронии он додаам.
Маълум аст, ки дар замони оғози фаъолияти ман маргҳо аз корь амалан вуҷуд надоштанд.
Ва ин коҳиш ҳеҷ гоҳ ба ваксинаҳо рабт надошт.
Ҳамаи ин бевосита ба эмгузаронӣ рабт надорад. Ин ба шароити ҳаёт вобаста буд.
Пас гигиенаи беҳтар, ғизои беҳтар, набудани ҷанг ва набудани тарс. Инҳо чизҳое буданд, ки аҳамият доштанд.
Тавре ки Ҳанс Толзин ба таври хеле хуб нишон дод, барои ҳимояи эмгузаронӣ се омил зарур аст:
Як зарурат, як манфиат ва чанд хатар.
Ва ҳамаи ин бояд бодиққат таҳқиқ карда шавад. Аммо ҳеҷ кадоме аз ин се чиз дар ҷойи худ нест.
Бо вуҷуди ин, педиатрҳо ҳамеша барои эмгузаронӣ талош кардаанд ва то имрӯз низ ҳамин тавр мекунанд.
Баъзе волидонро воқеан аз қабули педиатр рондаанд ё рад карда, онҳоро ҳамчун паразитҳо
ё шаҳрвандони антисоциалӣ таҳқир кардаанд.
Ин воқеан як фалокат аст. Ҳамчун духтур, шумо ҳеҷ гоҳ набояд чунин чизе бигӯед.
Ва мо таъсироти паҳлӯиро аз эмгузаронӣ дорем – ман инро кӯтоҳ мегӯям.
Аммо мо низ аз корь манфиат мебарем – ман намехоҳам инро норофтагӣ гузорам.
Кӯдаконе, ки сурхчаро гузаронидаанд, дар ояндаи зиндагӣ саломатии беҳтар доранд.
Кӯдаконе, ки сурхча гирифтаанд, хеле камтар эҳтимол дорад, ки дар оянда саратон гиранд, хеле камтар эҳтимол дорад, ки диабет гиранд
ва хеле камтар эҳтимол дорад, ки бемориҳои худмасунӣ гиранд.
Пас ман танҳо метавонам бигӯям: Биёед корь!
Хуб, дар амалияи ман ҳолатҳои сархӯшак буданд. Ман бо онҳо чӣ кор кардам?
Нуқтаи аввал: муҳимтарин чиз: тарсҳои волидонро кам кунед!
Оспаи олмонӣ боиси табби баланд ва доғҳои нохуш мешавад.
Ин хеле «даравон» менамояд – узр.
Ва пас аввалин коре, ки ман бояд анҷом диҳам, ин аст, ки модарро ба ҷавобгарӣ кашам.
Тарси модар як ба як ба кӯдак интиқол меёбад.
Нуқтаи дуюм: ҳарорати баланди баданро паст накунед! Ҳарорати бадан дар мубориза бо бемориҳои сироятӣ ёвари хушоянд аст.
Агар шумо силоҳашро аз ӯ бигиред, системаи масунияташ дигар наметавонад кор кунад.
Сипас истироҳат дар бистар ҳамеша барои ман муҳим буд.
Яъне: истироҳати бистарӣ маънои истироҳати бистарӣ аст, на диван бо телевизори фурӯзон, ҳа. Истироҳати бистарӣ
Пас аз он, гарчанде ки пас аз чор рӯз кӯдак дигар сирояткунанда нест, ман ҳанӯз ҳам ӯро
дар хона нигоҳ медоштам. Як ё ҳатто ду ҳафта.
Ва вақте волидон мегӯянд: «Барои мо ин ғайриимкон аст, мо ҳарду кор мекунем», ман фавран мухолифат мекунам. Ин дуруст нест.
Мо ҳуқуқан кафолат додани пардохти музди меҳнат ва 15 рӯз дар як сол барои ҳар як волид дорем.
Психоневроиммунология ба муносибатҳои байни рӯҳ, системаи асаб ва системаи масуният машғул аст ва дар чанд даҳсолаи охир хеле возеҳ
нишон додааст, ки омилҳои фарогир дар ҳаёти ҳаррӯзаи мо — омилҳои равонӣ, иҷтимоӣ, омилҳои вобаста ба муносибатҳо ва ҳатто омилҳои
ҷамъиятӣ — ба фаъолияти масунияти мо таъсири назаррас доранд.
Ва аз психоневроимунология далелҳои возеҳ вуҷуд доранд, ки нишон медиҳанд, эмгузарониҳои маъмулӣ ҳеҷ гоҳ пурра муваффақ нестанд ва
ҳангоми он ки одамон зери стрессҳои музмин қарор доранд ва/ё худро маҷбуршуда ба эмгузаронӣ эҳсос
мекунанд, бо таъсироти ҷониби назаррас ҳамроҳанд.
Мо инчунин аз психоневроиммунология медонем, ки одамоне, ки бадрафторӣ мебинанд, таҳти фишор ва маҷбуркунӣ
қарор мегиранд, реаксияҳои худмасунӣ инкишоф медиҳанд, ва ин ба ҳамаи эмгузаронӣҳо таъсир дошт.
Ҳамаи ин ба эмгузаронии зидди корь чӣ рабте дорад?
Хуб, аз он чи гуфта шуд, мо медонем, ки эмгузаронӣ бояд дар доираи васеътар баррасӣ шавад.
Ва он чизе, ки чанд сол боз ҳукмфармо аст, яъне эмгузаронии ҳатмӣ алайҳи менингит, бояд бо шубҳа ва
интиқоди шадид аз сабабҳои дар боло зикршуда баррасӣ шавад.
"Бале, ман дар асл имсол хеле спонтан қарор додам, ки ин китобро нависам, "Ваксинагузории корь ва Қонуни ҳифзи сирояти корь".
Он се моҳ боз дар бозор аст ва бар асоси ин натиҷаҳо, унвони ман имрӯз чунин аст: 10 сабаб, ки чаро
Қонуни ҳифзи сироят аз корь қонуни ғайриодилона аст.
Ин хулосаи ман дар охири 464 саҳифа буд.
Қонуни ҳифзи омос аз ин рӯ дар таърихи ҳуқуқии асри XXI сабт хоҳад шуд.
Яъне, ҳамчун намунаи таъсирбахш, ки чӣ гуна ин қонун бояд оромона ва пинҳонӣ тиранӣ дар
соҳаи тандурустӣ ва эмгузариро ҷорӣ мекард.
Ва ин ҳама таҳти баҳонаи ҳифзи илм ва тандурустӣ, тавассути сӯистифодаи беинсофона аз қонун бо тасдиқи Додгоҳи Федералии
Конститутсионӣ ва тавассути сӯистифодаи бешармона аз эътимоди шаҳрвандони осонбовар, ва эҳтимолан ҳамчунин аз
эътимоди мақомоти тандурустӣ ва додгоҳҳо анҷом дода шудааст.
Чаро ман бовар дорам, ки Қонуни ҳифзи сироят аз корь қонуни ноадилона аст?
Зеро ҳадафҳое, ки гӯё ин қонун барои онҳо қабул шудааст, ё мухолифанд, ё номумкин ба даст овардан, ё
аллакай ба даст оварда шудаанд ва бинобар ин риёкоронаанд.
Даъво оид ба бемории вазнин ва хатарнок, чун профессор Зённихсен низ қаблан зикр карда буд, бинобар ин нодуруст аст.
Ман онро дурӯғи дағал ва бешарм меномам.
Кирмчак дар Олмон дар соли 2020, дар соли 21, дар соли 22 ва дар соли 23 барҳам дода шуд.
Он дигар мувофиқи меъёрҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ вуҷуд надошт.
Пас чаро ваксинагузории ҳатмӣ вуҷуд дорад, вақте ки беморӣ аллакай барҳам дода шудааст?
Пас чаро эмгузариро ҳатмӣ мекунанд? Ин воқеан дар бораи чӣ аст?
Албатта, на барои ҳифзи беморон, балки барои ҳифзи даромадҳои ду истеҳсолкунандаи ваксина.
Ин дар бораи ҳадафи пурра эмкунии шаҳрвандон бо фармони ҳукумат аст.
Ниҳоят, қонунгузор иддао мекунад, ки эмгузаронии ҳатмӣ беморони осебпазиреро, ки гӯё наметавонанд эм гиранд, ҳифз хоҳад кард.
Дар мавриди кӯдакони хурдсол, ту аллакай гуфтӣ, Ронни азиз, ҳифозати гуруҳӣ, ки онҳо дар асл ҳангоми табиатан гирифтор шудани
модаронашон ба сархӯшак мегиранд, бо эмгузаронӣ коҳиш меёбад, ва бинобар ин қонунгузор худи кӯдакони хурдсолро осебпазир месозад.
Дар бораи занони ҳомила: дар ин ҷо низ ягон тадқиқоте нест, ки нишон диҳад, ки модарони ҳомила
махсусан дар хатари олудашавӣ ба сархак ҳастанд.
Дар ҳолати шахсони иммунокомпрометашуда , осон аст тасаввур кард, ки онҳо набояд эм карда
шаванд, чун дар маълумоти маҳсулот зикр шудааст.
Як ҳолат аз таҷрибаи ман: корманди як зерпудратчии Беморхонаи Донишгоҳи Мюнстер ба диализ ниёз
дорад ва бинобар ин албатта масунияташ суст шудааст.
Ӯ маҷбур карда шуд, ки дар Беморхонаи Донишгоҳи Мюнстер эм гирад, гарчанде ки титри ӯ аллакай
хеле дар марз буд ва ҳоло ин натиҷа тасдиқ шудааст.
Мард дар аввали 50-солагӣ аст, бинобар ин ҳанӯз ба ин гурӯҳ мансуб аст, ки эҳтимолан сурхча доштааст.
Ӯ маҷбур карда шуд, ки эм гирад, ҷарима шуд ва аз ворид шудан ба бино манъ карда шуд.
Ҳамин қадар дар бораи он гурӯҳи гӯё осебпазир — беморони бо иммунитети сустшуда, ки бояд эм карда шаванд, то
ҳифз шаванд, вале баръакс маҷбур мешаванд, ки эм гиранд. Беморхонаи Донишгоҳи Мюнстер, ин шармандагӣ аст!
Ҳеҷ як таҳқиқоти муқоисавии асосёфта бар далелҳо байни шахсони эмшуда ва наэмшуда – мо аллакай дар ин ҷо инро
муҳокима кардем – вуҷуд надорад, ки зарурат, самаранокӣ ва бехатарии эмкунии зидди корьро исбот кунад.
Чӣ дастрас аст? Таҳқиқотҳои истеҳсолкунандагон мавҷуданд, ки ваксинаҳои қадимаи онҳоро бо намудҳои нави онҳо муқоиса
мекунанд ва – хеле таъсирбахш (мо инҳоро низ дар ин ҷо нашр кардаем) – истеҳсолкунандагон ваксинаҳои худро муқоиса мекунанд:
GlaxoSmithKline ваксинаашро бо ваксинаи Merck муқоиса кард ва фарқи зиёд набуд.
Зеро агар ман ин корро кунам ва таъсироти тарафии аввалин ваксинаро қабул кунам, пас ин танҳо ороиш аст.
Пас, иддаои он, ки ваксинаҳои зидди сурхча муассир ва бехатаранд, ба назари ман, дурӯғи ҳаётӣ таҳдидкунанда аст ва бояд гуфт,
ки он потенсиали баланди ҷиноятӣ дорад. Биёед ҳамин тавр гӯем!
Рақамҳо ва омор нишон медиҳанд, ки сатҳи фавт пас аз эмгузаронии зидди корьҳо чандин маротиба
баландтар аст нисбат ба пас аз сирояти корьҳо.
Пас, эмгузании ҳатмӣ барои ҳамаи кӯдакон дигар конститутсионалӣ нест, чун Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ
иддао мекунад, балки бо назардошти ин нисбати хатарнок ва манфиатҳои марговар ҷиноятӣ аст.
Зеро давлат шаҳрвандони худро маҷбур мекунад, ки бо сабаби эмгузаронии пурра нолозим ва беҳуда алайҳи
меасиз ҳаёт ва аъзои баданашонро ба хатар гузоранд.
Ман ба анҷом мерасам. Шаъни инсон комилан дастнорас аст ва ҳатто барои абадият аз
ҷониби Конститутсияи Асосӣ кафолат дода шудааст.
Бо вуҷуди ин, ин принсип бо қарори даҳшатноки Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ оид ба
нигоҳубини кӯдакон дар соли 2022 поймол карда шуд.
Ин аз он сабаб аст, ки хориҷ кардани кӯдакони солим аз боғча – танҳо аз он хотир, ки онҳо бар зидди сӯхтаҷӯшӣ эм накардаанд –
шакли нофаҳмои табъиз аст, нақзи нобахшиданашавандаи шаъну шарафи инсонӣ ва ҳамзамон нақзи ҳуқуқи волидон ба парвариш ва нигоҳубини
фарзандонашон ва, бинобар ин, ба худмуайянкунии тиббӣ мебошад.
Барои ин вайронкунӣ ҳеҷ гуна асос вуҷуд надорад.
Агар Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ бо вуҷуди ин талаботи эмгузаронии сурхакро конститутсионӣ донад, пас он
равшан дигар ҳуқуқҳои кӯдакон ва шаҳрвандонро ҳимоя намекунад, балки танҳо манфиатҷӯии ширкатҳои фармасевтиро.
Хонумону ҷанобон, пас аз чандин моҳ кор бар китоби охиринам ва ҷамъбаст кардани таҳқиқоти бодиққат ва ҳуқуқии ман – 464
саҳифа, бо зиёда аз 700 истинод – ман ба хулосаи зерин расидам:
Қонуни ҳифзи сифлис қонуни ноодилона аст, зеро он бо ҳақиқат ва адолат дар мухолифати таҳаммулнопазир қарор дорад ва шаъну шарафи
инсонро поймол мекунад – ва бинобар ин беэътибор ва беасос аст!
Ман аз Бундестаг даъват мекунам, ки ин қонуни ноадилонаро имрӯз бекор кунад, на фардо, ҳамон қадар зуд ва ором, ки онро дар
сояи пандемияи коронавирус хомӯшона ва пинҳонӣ қабул карда буд.
То он замон, то лағви ин қонун, мақомотҳои тандурустӣ, маъмурони мактабҳо, маъмурони боғчаҳои кӯдакон ва махсусан
судҳо бояд аз иҷрои ин қонуни ноадилона саркашӣ кунанд.
Дигар дигаргуии возеҳ ва нақзи ҳуқуқи инсонро таҳаммул накунед!
Дигар нагузоред, ки манфиатҳои шубҳанок аз шумо истифода баранд. Фаъолона саҳм гузоред дар барқарорсозии қонуну
тартибот, илм, тибби пок ва ҳифзи воқеии саломатӣ! Ташаккур.
"Ҳоло мехоҳам шуморо бо як вебсайт шинос кунам."
Як ҳафта пеш, ман даъват шуда будам, ки шанбе гузашта дар Швейтсария дар AZK, Конфронси Коалицияи зидди
цензура , бо дастаи Kla.TV атрофи оилаи Сасек иштирок кунам.
Ман низ аз Элиас Сасек, яке аз муҳаррирони масъул, ки лоиҳаи комилан навро муаррифӣ кард, хеле таассурот
гирифтам: платформае, ки дар он шумо метавонед фаъолона дар ташаккули мундариҷаи он иштирок кунед.
Ин як навъ энциклопедияи ҳақиқати бе цензура ва бе ороиш аст, метавон гуфт.
Ва ман мехоҳам онро ба шумо гарм тавсия диҳам. Шумо метавонед тавассути vetopedia.org ба он дастрасӣ пайдо кунед.
Ва вақте ки шумо ба он ҷо меравед, дар саҳифаи асосӣ мебинед, ки дар ин ҷо мавзӯъҳои муайян баррасӣ шудаанд.
Зарари ваксина, зарари телефони мобилӣ, бунёдҳои масонӣ, Зӯроварии маросимӣ, фоидаҳои буҳронӣ.
Шумо метавонед ҳамзамон 21 забонро бинед.
Ҳама мақолаҳо ба ин забонҳо тарҷума шудаанд. Сенасионалӣ!
Аммо биёед як назар андозем, биёед рӯи «зарари эмгузаронӣ» клик кунем.
Ва сипас мебинед, ки аллакай 64 507 ҳикоя аз қурбониён вуҷуд дорад.
Агар шумо назар кунед, хоҳед дид, ки 805 мақолаи илмӣ дар бораи эмҳои мушаххас рӯйхат шудаанд.
Инро ҳамеша васеъ кардан мумкин аст. Ҳар кас метавонад чизе илова кунад.
Ва дастаи таҳрир пеш аз нашр санҷиш мекунад, ки оё ҳама чизро метавон ҳамон тавр нашр
кард. Ман фикр мекунам, ки ин ҳайратангез аст.
Ва агар шумо назар афканед: дар кунҷи болоии чап шумо метавонед таҳқиқотҳо ва далелҳоро бубинед, 805 мақолаи
таҳқиқотӣ, ки метавонанд ба забонҳои гуногун тарҷума шаванд.
Пас, ҳама ташвиқ карда мешаванд, ки дар ин ҷо иштирок кунанд, то ин сайт воқеан пур шавад ва истифодаи он идома ёбад.
Ман фикр мекунам, ки ин воқеан ҳайратангез аст, ки дар ин ҷо чӣ гуна метавон як донишномаи
бузург эҷод кард, ки ба ҳамаи мо хизмат мекунад.
"Пас шумо чӣ гуна метавонед маъракаи моро барои бекор кардани Қонуни ҳифзи сархӯшак ва талаботи ҳатмии
эмгузариро, ки дар он муқаррар шудааст, дастгирӣ кунед?"
Пас, лутфан ба вебсайти ҳоло дастрас бо номи https://masernschutzgesetz.mwgfd.org назар андозед.
Ва дар ин вебсайт шумо ҳамеша аз ҳамаи фаъолиятҳо ва натиҷаҳои мо бохабар хоҳед шуд.
Лутфан дар он ҷо низ формаи тамосро пур кунед!
Бисёр, бисёр муҳим аст, ки мо ҳамаи онҳое, ки дар муроҷиатномаҳо иштирок мекунанд, ҳушёр нигоҳ
дорем, то агар чизҳо ба ягон сабаб хомӯш шаванд.
Мо инро идома хоҳем дод ва ҳар қадар суроғаҳои бештар дошта бошем, ҳамон қадар метавонем мардумро ба амал
кардан ташвиқ кунем ва онҳоро бо иттилоот таъмин намоем.
То ҳол мо чӣ кор кардем? Ҳамчун як даста, мо як номаи иттилоотии нӯҳ саҳифаро таҳия кардем,
ки дар он ҳамаи манбаъҳои муҳим оварда шудаанд,
Инро низ аз ин вебсайт зеркашӣ кардан мумкин аст.
Ҳар кас метавонад инро зеркашӣ ва чоп карда, ҳангоми муҳокимаи эмгузаронӣ бо худ биёрад. Лутфан
онро бо духтурони эмкунӣ ва ғайра низ мубодила кунед.
Мо бо гурӯҳи кории худ як варақаи таблиғотӣ таҳия кардем, ки шумо метавонед онро паҳн карда, барои ҷамъоварии имзоҳо
истифода баред – беҳтарин барои маъракаҳо дар саросари Олмон. Ин варақаи таблиғотӣ барои зеркашӣ дастрас аст.
Ва шумо инчунин метавонед варақҳои ҷамъоварии имзоҳоро зеркашӣ кунед.
Ва муҳим аст, ки талаботи муроҷиатномаи мо, ки ман ҳоло низ ба Бундестаг пешниҳод кардаам,
ҳамеша дар варақаи имзоҳо дохил карда шаванд.
Пас бо вакилони парлумони худ, бо сиёсатмадорон сӯҳбат кунед! Мо бояд аз поён фишор орем!
Бо духтурони худ сӯҳбат кунед, инро бо дӯстону ҳамкоронатон муҳокима кунед!
Бо оилаҳои осебдида ва ҳамаи оилаҳои ҷавон сӯҳбат кунед!
Ин дар як сол ба 700 000 нафар таъсир мерасонад. Ва ин масъаларо ба таваҷҷӯҳи ҷомеа расонед!
Ҳамчунин, кишварҳои дигари Аврупо низ талаботи ҳатмии эмгузариро доранд, ки баъзеи онҳо аз талаботи эмгузарии сурхча
гузаштаанд, масалан Италия, Фаронса, Словения, Хорватия, Чехия, Маҷористон, Словакия, Булғористон, Латвия ва Полша.
Ва ман низ ба ин кишварҳо муроҷиат мекунам – ман фикр мекунам, ки мо метавонем тавассути Kla.TV ба ин кишварҳо пахш шавем.
Дар ниҳоят, ин кишварҳо низ ҳуқуқи асосии инсон ба тамомияти ҷисмонӣ-ро эътироф мекунанд.
Ин маънои онро дорад, ки дар ҳар ҷое ки эмгузаронӣ ҳатмӣ аст, ҳуқуқи асосии инсон ба дахлнопазирии
ҷисмонӣ ва ҳуқуқҳои волидайн поймол карда мешаванд.
Мо инро қабул карда наметавонем. Биёед як ҳаракати муштараки аврупоиро оғоз кунем!
Ман ҳамаро даъват мекунам, ки ба мо ҳамроҳ шаванд!