Hindi nagtagal bago nagsimula ang pandemya ng coronavirus, ipinasa ng Bundestag ng Alemanya ang "Measles Protection Act" –
na epektibong ginagawang sapilitan ang pagbabakuna para sa mga bata at mga empleyado sa mga pasilidad ng komunidad at medikal.
Sa kabila ng malubhang pag-aalala tungkol sa mga pangunahing karapatan, idineklarang konstitusyonal ng
Pederal na Korte Konstitusyonal ang batas noong 2022.
Ang Samahan ng mga Propesyonal sa Medisina at mga Siyentipiko para sa Kalusugan, Kalayaan at Demokrasya (MWGFD) ay
nagtatag ng isang "Measles Protection Act Working Group."
Ang grupong ito, na binubuo ng mga doktor, siyentipiko, at abogado, ay itinuturing ang batas bilang isang labag sa
konstitusyonal na paglabag sa pisikal na integridad at mga karapatan ng magulang – at
nananawagan para sa agarang pagbawi nito.
Ngayon, ika-15 ng Nobyembre 2025, ginaganap dito sa Passau sa magandang Ilog Danube ang isang press symposium ng MWGFD.
Ang paksa: Ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas na sinusuri.
Nandoon nang live ang Kla.TV at nag-uulat para sa inyo!
Sa ibaba makikita mo ang buod ng pinakamahalagang pahayag.
"Maligayang pagdating sa aming press conference sa paksa: Ang 'Measles Protection Act' sa ilalim ng pagsusuri.
Ang bakunang pinagtutuunan natin ngayon ay kabilang pa rin sa lumang uri ng mga bakuna, kung saan isang tiyak na dami ng
antigen—sa kaso ng tigdas, isang pinahinaang virus—ang ini-iniksyon kasama ang iba
pang mga kaduda-dudang kasamang sangkap.
Gayunpaman, hindi natin matitiyak kung gaano katagal at kung saan mananatiling aktibo sa katawan ang huminang virus na ito.
At sa mahigpit na pagsasalita, ang pagbabakuna ng MMR ay kasabay na pag-iniksiyon ng tatlo o kahit apat na uri ng virus, dahil ang
bakuna laban sa tigdas ay hindi na magkakahiwalay na bakuna dito sa Alemanya o sa Europa, kundi nasa triple na kombinasyon kasama
ang bakuna laban sa mumps at rubella, o sa quadruple na kombinasyon kasama rin ang
bakuna laban sa varicella (bulla-bulla).
Sadyang ang mga karaniwang bakunang ito, na gaya ng aming ipapakita sa inyo sandali pa, ay hindi naman talagang walang
panganib o walang side effect, ay malapit nang gawing makabago at bagong teknolohiyang mod-RNA, gaya ng
ginagamit sa mga bakunang Covid, sa panukong ng WHO.
At siyempre, kailangang pigilan ito sa anumang paraan.
Ngunit ngayon, sa likuran ng ating proyekto ngayong araw.
Noong Nobyembre 2019, bago pa man ang tinatawag na pandemya ng coronavirus, mabilis na ipinasa sa Parlamento ng
Alemanya ang isang batas sa ilalim ng pamumuno ni Ministro ng Kalusugan Jens Spahn, na nagkabisa noong Marso 2020.
Ang tinatawag na Batas sa Proteksyon laban sa Bulutong-tubig ay naglalaman ng de facto na sapilitang pagbabakuna laban sa
bulutong-tubig para sa lahat ng mga bata mula sa kanilang unang kaarawan na nag-aattend sa mga sentro ng pangangalaga sa bata,
nursery, o paaralan, at para sa lahat ng mga taong ipinanganak pagkatapos ng 1970 kung nais nilang
magtrabaho sa mga pasilidad ng komunidad o medikal.
Ayon sa mga rekomendasyon ng STIKO , dapat mabakunahan laban sa tigdas nang dalawang beses, ibig sabihin ay sa mga batang
11 at 15 buwang gulang, at kung wala pang sapat na imunidad, dapat ulitin ang pagbabakuna habang lumalaki ang bata.
Kaya bawat taon, isang buong pangkat ng mga ipinanganak – sa Alemanya ay nasa pagitan ng 650,000 at 700,000 na magulang kasama
ang kanilang mga batang anak – ang naaapektuhan, na sabay ding nagdudulot sa mga kumpanyang
parmasyutiko ng sampu-sampung milyong kita bawat taon.
At sa kabila ng katotohanang ang batas na ito ay nagsasangkot ng malubhang paglabag sa mahahalagang pangunahing karapatan, tulad
ng karapatan sa pisikal na integridad na nakasaad sa Artikulo 2 ng Batas Pundamental, o ang mga karapatan ng magulang na nakasaad
sa Artikulo 6, ang batas na ito ay kinumpirma pa nga bilang diumano'y konstitusyonal noong Hulyo 2022 ng
lubhang kaduda-dudang tinatawag na desisyon ng Kita ng Pederal na Konstitusyonal na Hukuman.
Ibig sabihin nito, ang Measles Protection Act ay, siyempre, isang mahusay na balangkas din para sa anumang karagdagang
kinakailangan sa pagbabakuna na maaaring isaalang-alang, isang senaryo na maaaring mabilis na maging
katotohanan dahil sa kasalukuyang mga pakana ng WHO.
At, upang tugunan ito kaagad, iyon marahil ang dahilan kung bakit ito napabilis na maipasa sa Pederal na Konseho sa katapusan ng
2019, dahil alam nilang malapit nang dumating ang "pinlanong pandemya", gusto nilang magkaroon ng legal na
balangkas para sa isang pinlanong pangkalahatang batas sa coronavirus at sapilitang pagbabakuna laban dito.
At naniniwala ako na ang katotohanang ang batas na ito, kasama ang sapilitang pangangailangan sa pagbabakuna, ay hindi
nakakuha ng mayoryang boto mula sa mga mambabatas noong Abril 2022 ay bahagyang dahil sa aming mga pagsisikap mula sa MWGFD.
Gayunpaman, sa pagsusuri sa parehong paliwanag na memorandum para sa Measles Protection Act at sa lohika sa likod ng desisyon ng
Pederal na Konstitusyonal na Hukuman tungkol sa mga sentro ng pangangalaga sa araw, kapansin-pansin na ilang palagay at pahayag
na hindi matibay sa medikal at siyentipikong pananaw ang ginamit bilang argumento para sa
diumano'y kinakailangang kinakailangan sa pagbabakuna.
At iyan ang dahilan kung bakit kami sa MWGFD ay nakita ang pangangailangan na bumuo ng
grupong ito na ipinapakita sa inyo ngayon dito.
Ang aming layunin ay maalis ang kinakailangang pagbabakuna sa lalong madaling panahon.
Para sa layuning ito, inihanda namin ang isang detalyadong impormasyon na pahina na naglalaman ng lahat ng mahahalagang
katotohanan tungkol sa sakit na tigdas sa pagkabata at sa bakuna laban sa tigdas, kasama ang lahat ng
mahahalagang katotohanan at mga siyentipikong sanggunian.
Ipinadala namin ang liham na ito ngayong umaga sa pamamagitan ng email sa aming mga empleyado, sa lahat ng miyembro ng Pederal na
Parlamento at ng mga parlamento ng estado, at sa pamamagitan din ng koreo sa ilang grupo, pati na rin sa mga hukom ng Pederal na
Hukuman ng Konstitusyon, upang magbigay ng karagdagang mga argumento na sumusuporta sa
mga reklamo sa konstitusyon na nakabinbin doon.
Ngayon, ikinalulugod kong ipahayag ang unang tagapagsalita, ang ating Pangkarangalang
Tagapangulo ng MWGFD, si Prof. Dr. Sucharit Bhakdi.
"Sa simula ng ika-20 siglo, ang mga impeksyon ng tigdas ay lubhang mapanganib.
Ang pangunahing sanhi ng malulubhang kaso ay ang sekundaryang bacterial na pneumonia, na, tulad ng salot noong Gitnang Panahon,
kumalat na parang apoy, lalo na sa mga kulang sa nutrisyon at malnourished na naninirahan sa masikip at maruming kalagayan.
Ang pag-unlad ng kalagayan ng pamumuhay ay nagdulot ng mabilis na pagbaba sa bilang ng mga biktima
ng tigdas matapos ang Unang Digmaang Pandaigdig.
At sa pagpapakilala ng mga makabagong antibiotiko para gamutin ang pangalawang impeksiyong bacterial, sa
wakas ay nawala na ang tigdas sa katayuan nito bilang isang mapanganib na nakakahawang sakit.
Konklusyon: Halos wala nang pangangailangan na magpabakuna laban sa tigdas.
Talaga bang ligtas ang live na bakuna laban sa tigdas , gaya ng ipinapangako sa atin ng mga eksperto, mga tagapagbalangkas
ng patakaran sa kalusugan, at ng malawakang media?
Ladies and gentlemen, alam ba ninyo na ang pagpapasok ng banyagang substansiya nang malalim sa inyong katawan
ay hindi kailanman maaaring gawin nang walang panganib?
Lalo itong totoo sa pagpapakilala ng gumaganang dayuhang mga gene. Alam mo ba na wala talagang alam?
Wala bang tungkol sa maraming organo, kabilang ang utak, kung saan dumarami ang virus?
Walang sinabi tungkol sa tagal ng pagkalat at, siyempre, walang sinabi tungkol sa mga posibleng kahihinatnan?
"Ang aking presentasyon ay hindi talaga tungkol sa sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas o kahit sa pagbabakuna mismo.
Sa halip, ito ay tungkol sa kung ano ang kaya nating tiisin, kung ano ang dapat nating tiisin bilang mga
pasyente, at kung ano ang hindi natin kayang tiisin.
At talaga namang tungkol ito sa mga pangunahing prinsipyo ng ganitong mga etikal na
konsiderasyon at sa kanilang kahalagahan sa lipunan.
Ang unang prinsipyo ay ang prinsipyo ng karapatan sa pisikal na integridad.
Ang pasyente ay may ganap na kasarinlan sa kanyang sariling katawan at pisikal na integridad.
Bilang isang medikal na estudyante, natutunan kong hindi nga pinapayagan na suklayan ang buhok ng pasyente kung ayaw niya.
Ang ikalawang prinsipyo: Ang prinsipyo ng may sapat na kaalamang pahintulot. Ano ang ibig
sabihin ng may sapat na kaalamang pahintulot?
Ang may-kaalamang pahintulot, kapag naipapaalam ito sa isang tao, ay isang tuwiran at
personal na ugnayan sa pagitan ng doktor at pasyente.
Dapat ipaalam ng doktor sa pasyente nang pasalita ang mga benepisyo, panganib, at mga side effect.
Maaari niyang bigyan siya ng hawak, ng isang nakasulat na bagay.
Ngunit ang pinakamahalaga ay ang pasalitang paliwanag na ito, kung saan may pagkakataon din ang pasyente na magtanong at,
sa katunayan, kung babasahin mo ang batas ng Alemanya, may oras din siya upang isaalang-alang kung gusto niya ito o hindi.
At pagkatapos ay napupunta tayo sa ikatlo, at iyan ang pangunahing prinsipyo: Una, huwag makasakit!
Ang ibig sabihin nito ay, para sa indibidwal na pasyenteng nakatayo sa kanilang harapan, kailangang tiyakin
ng doktor na ang paggamot na ito ay magdudulot sa kaniya ng higit na kabutihan kaysa kapahamakan.
Ibig sabihin nito ay nakatuon ang pansin sa indibidwal na pasyente, hindi sa lipunan o sa komunidad.
Ang problema ngayon ay mayroon tayong napaka-malalim at napaka-marupok na ugnayan sa pagitan ng doktor at pasyente, at
ngayon ay pumapasok ang estado at, masasabi nga, nakikialam.
Sa aking palagay, hindi bababa rito, ang isyu ng sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas ay umiikot sa
mga katanungang sosyo-pulitikal at etikal na hindi na maaaring maging mas pundamental pa.
Ang unang tanong ay: Sino ang may kontrol sa ating mga katawan at sa mga katawan ng ating mga anak?
Tayo ba ang magpapasya niyan, o ang estado?
Ang ikalawang punto ay: Kanino may pananagutan ang doktor?
May pananagutan ba ang doktor sa kanyang mga pasyente – gaya ng nararapat? O may pananagutan ba siya sa estado?
Pangatlo, kung ang doktor ay ang pinalawig na bisig ng estado, saan na nga ba napupunta ang tiwala?
At saan na nga ba nauwi ang relasyon ng doktor at pasyente?
Dahil kung ang isang doktor ay nagtatrabaho sa ganitong sistema, dapat itanong: Doktor pa ba talaga siya?
O siya ba ay simpleng teknisyan sa medisina na nagtatrabaho para sa estado? – na ibang-iba naman.
"At ngayon, tingnan natin kung talagang may kontraindikasyon para sa bakuna laban sa tigdas
para sa lahat ng malulusog na bata sa Alemanya.
Ang isang ganap na kontraindikasyon para sa bakunang kontra-tigdas, halimbawa, ay ang malubhang congenital na
immunodeficiency, kung saan hindi dapat ibigay ang mga buhay na virus dahil maaaring malubha ang magkasakit ng tao.
Ang relatibong kontraindikasyon ay isang medikal na pamamaraan na ang potensyal na pinsala o
panganib ay mas malaki kaysa sa benepisyo nito.
Susunod, tingnan natin kung ang bakuna laban sa tigdas ay talagang may ganitong relatibong kontraindikasyon.
At doon, kailangan mo lamang timbangin ang mga benepisyo ng pagbabakuna laban sa pinsalang dulot nito.
Walang namatay noong 2023/24. Mula nang maging notipikadong sakit ang tigdas, may 14 na
naiulat na pagkamatay dahil sa tigdas sa Alemanya.
Gayunpaman, hindi natin alam nang detalyado kung namatay ang mga tao na may tigdas o dahil sa tigdas.
Oo, ang malulubhang komplikasyon – binanggit ang mga bilang na mula sa isa sa isang libo hanggang
isa sa sampung libo – ay sa huli ay napakabihira.
Halos hindi na umiiral sa Alemanya sa loob ng mga dekada.
Ibig sabihin nito ay napakadali nang pamamahala ng panganib ng pinsala mula sa tigdas.
Kaya ang panganib na magkaroon ng tigdas sa Alemanya, kung ito ay ibabago sa porsyento, ay 0.0006 porsyento.
At ang panganib na magkaroon ng malubhang komplikasyon mula sa tigdas ay, oo, dagdagan natin iyon ng
tatlong zero, dahil isa lamang ito sa isang libo.
At ang panganib sa buong buhay, kung i-multiply natin iyon muli ng 80, ay nananatili pa ring 0.0005 porsyento lamang.
Ang panganib na magkaroon ng tigdas o mamatay dahil dito ay napakaliit.
Walang emerhensiyang epidemya na magbibigay-katwiran sa paghihigpit ng mga pangunahing karapatan.
Ang sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas ay samakatuwid ay malinaw na hindi naaayon sa Batas Pundamental.
Nakakapigil ba sa pagkamatay ang bakuna laban sa tigdas? Lubhang kaduda-duda.
Sinabi na iyon ni Sucharit Bakhdi. Ang mga ito ay mga datos mula sa Estados Unidos.
Ang kamatayan dahil sa tigdas ay tunay ngang medyo mataas pa rin sa simula ng ika-20 siglo.
Gayunpaman, pagsapit ng dekada 1960, halos bumaba na ito sa zero.
At hindi ito ipinakilala hanggang 1963 sa Estados Unidos at 1973 sa Alemanya.
Kaya talagang huli na ang pagbabakuna rito.
Hindi na nito mapipigilan ang anumang pagkamatay dahil nawala na ang mga ito nang mas maaga.
Nakasasama ba ang bakuna laban sa tigdas? Mayroon bang Cochrane review tungkol sa paksang ito?
At malinaw na may potensyal na panganib ng pinsala ang pagbabakuna.
Ang pinakamahalagang mga side effect ay aseptikong meningitis .
Sinabi na iyon ni Sucharit Bhakdi.
Ang mga ito ay buhay na mga virus na kumakalat sa buong katawan, pumapasok sa tisyu ng
nerbiyos at sa utak, kung saan sila dumarami.
Hindi sila nagdudulot ng kasinghalatang sakit tulad ng tigdas, ang ligaw na virus.
Ngunit ito ay isang virus na ini-iniksyon at dumarami sa katawan, na nagdudulot ng pinsala – halimbawa, sa
utak at sa tisyu ng nerbiyos. Nagdudulot ito ng mga kombulsiyong may lagnat at epilepsy.
Nagdudulot ito ng mga autoimmune na sakit tulad ng ITP, na idiopathic thrombocytopenic purpura, isang kakulangan ng mga
platelet sa dugo kung saan sinisira ng sistemang pang-imyunidad ang sarili nitong mga platelet, at Schönlein-Henoch
purpura, na isang autoimmune na sakit ng mga daluyan ng dugo.
Mayroon ding mga posibleng palatandaan ng mga nagpapalala na sakit sa bituka – gaya ng ulcerative colitis, sakit na Crohn,
pagkaantala sa pag-unlad sa pagkabata, dermatitis, eksema, diabetes tipo 1, mga alerhiya,
hika, at mga karamdaman sa autism spectrum.
Ito ang mga ulat na isinumite sa Paul Ehrlich Institute mula 2001 hanggang 2012.
May halos 1,700 na inaakalang kaso na naiulat na may 5,300 na reaksyon sa bakuna, kabilang ang
1,300 na inaakalang kaso na may malulubhang epekto.
3.4 porsyento ng mga ulat ang nagbanggit ng permanenteng pinsala at 0.9 porsyento ang nagbanggit ng nakamamatay na kinalabasan.
At itinuturing mismo ng PEI na malamang o posible ang ugnayang sanhi sa halos kalahati ng mga naiulat na kasong ito.
Ang konklusyon ay napakalinaw: ang ratio ng panganib sa benepisyo mula sa pananaw ng bawat bata, na siyang mahalaga, ay
tiyak na negatibo, dahil ang panganib ng pagkakaroon ng tigdas o ng pagkakaroon ng komplikasyon mula rito ay halos zero.
At ang panganib na makaranas ng seryosong side effect mula sa pagbabakuna ay 1.2 milyong pagbabakuna kada taon – at nabawasan
ko na ngayon ng kalahati ang 110 seryosong ulat na natanggap ng Paul Ehrlich Institute, dahil nakikita lamang ng Paul Ehrlich
Institute ang sanhi-at-bunga sa kalahati ng mga kaso – ang panganib ng pinsala ay nananatiling 0.005 porsyento, na sampung
beses na mas mataas kaysa sa panganib ng pagkakaroon ng tigdas at isang daang beses na mas mataas kaysa sa panghabambuhay
na panganib ng malubhang komplikasyon mula sa tigdas.
Bukod pa rito, maaaring ipalagay na ang mga kaso ng pinsala mula sa bakuna ay hindi naiulat nang
sapat, na may kakulangan na 10 hanggang 20 beses.
Ibig sabihin nito, para sa bawat malusog na batang Aleman, may kaugnay na kontraindikasyon sa pagbabakuna laban sa tigdas sa
indibidwal na antas at samakatuwid ay dahilan upang magbigay ng eksepsyon sa pagbabakuna alinsunod sa Seksyon 20(9) ng
Batas sa Proteksyon Laban sa Impeksyon, na ganap na legal.
"Gumawa ako ng isang sadyang desisyon na magpokus lamang sa isang paksa.
At ang isyung ito ang siyang pinakapuso ng usapin, kung paano maaaring gawing panlipunang
obligasyon ang isang indibidwal na medikal na desisyon.
At iyon ay nagtatanong: umiiral nga ba talaga ang proteksyon ng kawan, ang herd immunity na paulit-ulit na binabanggit?
At kung gayon, naaangkop pa ba ang termino pagdating sa pagbabakuna?
Ang termino ay napakasikat sa WHO.
At lalo na kapag sinabi ni Ginoong Tedros ang ganon, dapat mag-ring ang mga kampana ng babala para sa lahat.
Iba ang paraan ng pagsasabi niya rito, na nagsasabing, "Walang ligtas hangga't hindi ligtas ang lahat."
At ang argumentong ito ay, siyempre, nakabatay sa isang napakasimplistikong pananaw.
Lalo na kapag sinasabi mong hindi ang bawat hayop, bawat nilalang ang mahalaga, kundi ang kawan.
At dahil dito, ang mga indibidwal na karapatan – gaya ng ipinaliwanag na ni Paul
Cullen ngayong araw – ay tuluyang isinantabi.
Gayunpaman, alam na natin ngayon mula sa mga pagbabakuna, halimbawa, na kahit naniniwala ka sa prinsipyong ito
ng pagbabakuna, walang iisang bakuna ang nagbibigay ng pangmatagalang proteksyon, kahit sa maikling panahon.
Ngunit iyon ang paunang kinakailangan para sa paksang ito ng proteksyon ng kawan.
Gayunpaman, ito ay nalalapat sa 100% na imyunidad.
Halimbawa, nangyayari lamang ito kapag ang isang tao ay nagkaroon ng sakit tulad ng tigdas,
laban sa kung saan siya ay nakabuo ng resistensya.
Saan nga ba talaga nagmula ang konseptong ito ng proteksyon ng kawan?
Kaya unang binanggit ito noong 1923 ng isang British na bacteriologist, ngunit
hindi naman ito may kinalaman sa pagbabakuna.
At saka inampon ang konseptong ito noong 1933 ng isang Amerikanong manggagamot na nakapansin ng epidemya ng
tigdas sa Baltimore at natuklasan na nang mga 55 porsyento ng mga bata ang nakararanas na ng sakit, huminto ang epidemya.
Ngunit ipinapahiwatig nito, gaya ng sa kaso noong 1933, na ang kaligtasan ay tunay na nakuha dahil nagkaroon ng tigdas.
At noong dekada 1960, simpleng inampon ng industriya ng parmasyutiko ang ideyang ito, ang karanasan ng Amerikanong doktor
noong 1933, at sinabi, "Gamitin na natin ang mga terminong herd protection at herd immunity," dahil sinasabi nilang kasing-bisa
ang pagbabakuna gaya ng pagdaan sa natural na sakit na nagdudulot ng imunidad – na siyempre ay hindi naman lehitimo.
Hindi dapat gamitin ang herd immunity sa anumang paraan kaugnay ng mga antas ng saklaw
ng pagbabakuna at pagbabakuna ng populasyon.
May kinalaman lamang ito sa pagdurusa mula sa likas na karamdaman.
Kaya nangangahulugan iyon na walang kaugnayan sa isa't isa ang pagbabakuna at herd immunity.
At dahil dito, lubos na hindi lehitimo na gamitin ang termino sa isang banda at magpataw ng presyon sa kabilang
banda, na nagsasabing maaaring malampasan ang desisyon ng isang indibidwal dahil sa benepisyo para sa grupo.
Noong unang panahon, may isang ina na minahal ang kanyang anak.
Hinahanap niya ang doktor na magsasabi sa kanya ng katotohanan.
Sinabi niya, "Ang anak mo ay kasing-malusog ng isang puno."
Ngunit kung walang pagbabakuna... – mananatiling pangarap lamang ito.
Ngunit nagtanong ang ina, "Saan nakasulat nang itim at puti na mas malusog ang mga nabakunahan, at magkano ang presyo?"
Bigyan mo ako ng patunay, kahit isang piraso ng ebidensya lang – ang bulag na pananampalataya
lamang ay hindi nagdudulot ng kaligayahan sa buhay.
Nanatda ang doktor, tiningnan ang kanyang relo, at nagsalita tungkol sa tigdas-baka at polio,
mga kakila-kilabot na karamdaman na walang lunas.
Gayunpaman, hindi niya binanggit ang anumang pag-aaral na nagpapatunay nito.
"Sa esensya, ang kantang ito ay tungkol sa aking paglalakbay tungo sa kalinawan hinggil sa isyu ng pagbabakuna."
At nagsisimula iyon sa pagpapahintulot sa iyong sarili na itanong muna ang tanong na ito.
At pangalawa, hindi sa amin bilang mga magulang nakasalalay ang pasanin ng patunay, kundi sa mga
nagsasabing kailangan mong payagan ang pisikal na pinsalang ito.
Kaya't ito ay isang napakahalagang hakbang bago pa man talakayin ang isyu.
Nakita kong kawili-wili ang pahayag dahil sa maraming pagtatanong sa mga awtoridad – walang sinuman ang nagsasabing
ginagarantiyahan ng mga antibodies ang kaligtasan sa sakit.
Isang napakalinaw na pahayag mula sa RKI at sa Paul Ehrlich Institute.
Ano ang ibig sabihin nito para sa pagbabakuna laban sa tigdas ngayon?
Noong 2006, ipinatupad ang Batas sa Kalayaan ng Impormasyon, na nagbigay ng mas malaking bigat sa
aking mga pagtatanong sa mga pederal na awtoridad.
Nakapagsumite na ako ng humigit-kumulang 200 na mga katanungan hanggang ngayon, at hindi ko pa nailalathala ang lahat.
Kung talagang susuriin mo nang mas malalim, madalas na paikot-ikot lang ang mga sagot.
Kung talagang susuriin mo nang mas malalim, kukuha ka ng abogado at dadalhin mo ang kaso sa administratibong hukuman, kahit
kaunti lang ang tagumpay, ang sagot sa huli ay madalas: "Totoo iyon dahil iyan ang nakasulat sa mga aklat-aralin."
At hindi iyon biro, at talagang nagulat ako – hindi iyon maaaring tama.
Lahat ito ay tungkol sa pagtatanong ng tamang mga tanong sa tamang lugar at hindi pagpapayag na balewalain ka.
At iyon ay nangangailangan, isang malaking hamon para sa maraming magulang.
Ang mensahe ko sa lahat ng magulang: kung mananatiling nakahiwalay kayo, malulubog kayo.
Makipag-ugnayan sa mga magulang na kapareho ninyo ng pag-iisip na hindi kayo pinapababa kundi kapwa nasa parehong
sitwasyon, magpalitan ng karanasan, at magpatibay sa isa't isa.
Hindi pa tayo handa sa darating pa.
Iyon talaga ang nasa isip ko sa ngayon.
Oo, mali ang sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas at dapat itong alisin nang walang pag-aalinlangan!
Ngunit ang paparating sa atin ay isang tsunami na bumabiyahe sa bilis ng tunog.
Marami pa, higit pa sa 100 na bakunang gene ang nasa pipeline. Ngayon ay todo na ang pharmaceutical mafia.
Naniniwala ako na ang kahinaan ng mga tagagawa ng gamot at ng mga tagagawa ng bakuna ay ang isyu ng pananagutan.
Hindi maaaring tama na ang mga tagagawa ng bakuna, sa lahat ng tao, ay hindi mananagot.
At naniniwala ako na dapat nating harapin nang sama-sama ang isyung ito, pati na ang buong
kilusang kontra-bakuna, at ipaalam ito sa publiko.
Dahil kahit ang mga pabor sa pagbabakuna ay dapat talagang magkaroon ng pananaw na:
Oo, magkakaroon tayo ng mas mabuting bakuna kapag kinakailangang mananagot ang mga tagagawa.
"Pinipilit ang mga magulang na gumawa ng mga desisyon na lubos na nakakaapekto sa kanilang budhi.
Ang mga magulang na may anak na nakaranas ng malubhang reaksyon sa bakuna ay nahaharap sa isang pagpipilian: ang panganib
ng karagdagang pinsala o ang pagbubukod sa nursery o paaralan.
Ganito ang nangyari kay Sabrina, isang batang ina, halimbawa.
Nang siya ay bata pa, siya mismo ang nagkaroon ng matinding neurodermatitis at hika matapos mabakunahan, kaya hindi niya
pinabakunahan ang kanyang anak na si Timo, at napakalusog nito.
Nang malapit nang magsimula si Timo sa nursery sa edad na apat, kinailangan ni Sabrina na magtrabaho nang
part-time dahil sa pinansiyal na dahilan, at kinakailangan ang patunay ng pagbabakuna laban sa tigdas.
Kung hindi, hindi siya tatanggapin.
Pilit na pinayuhan ng pedyatrisyan na magpabakuna sa bawat pagsusuri.
May tiwala sa kanyang tagumpay, ipinabakuna niya ngayon ang MMR, ang bakuna laban sa tigdas, galis, at rubella.
Pagkatapos noon, napagod si Timo nang ilang araw at makalipas ang siyam na araw ay nagkaroon siya ng napakataas na lagnat
na umabot sa 41 degree at saka siya nagkaroon ng pag-uurong.
Dinala si Timo sa ospital ng doktor sa emerhensiya, kung saan siya ay na-diagnose na may bacterial meningitis.
Timo ay namatay tatlong taon pagkatapos dahil sa aspiration pneumonia, isang malubhang uri ng
pneumonia – siya ay na-ubo ng likido sa baga.
Mula nang insidenteng ito sa pagbabakuna, siya ay naging 100 porsyentong may kapansanan at autistiko.
Ang pedyatrisyan at iba pang mga doktor at mga awtoridad ay natural na itinanggi ang anumang koneksyon sa
mga pagbabakuna, na nagsasabing, "Purong pagkakataon."
Ngunit paano matitiyak ng mga doktor na purong pagkakataon lamang iyon, lalo na't binanggit pa nga sa mga
polyeto ng pakete ang bacterial o abacterial na meningitis?
Isang estado na nag-aangking pinoprotektahan ang mga mamamayan nito mula sa isang hindi nakapipinsalang sakit sa
pagkabata sa pamamagitan ng pagpipilít ay hindi dapat kalimutan ang sarili nitong mga pangunahing pagpapahalaga sa proseso.
Ang dangal ng tao, ang pisikal na integridad, at ang mga karapatan ng magulang ay hindi luho; mga karapatan
ito ng ating lahat, at sila ang pundasyon ng ating malaya at demokratikong konstitusyonal na kaayusan.
Panahon na para muling tingnan natin ito. Panahon na para magkaroon ng lakas ng loob ang mga pulitiko at
abogado na kwestyunin ang batas na ito na nagpoprotekta laban sa tigdas at muling ipawalang-bisa ito.
"Oo, sa madaling sabi, narito ang ilang puna na ginawa ko bilang isang pangkalahatang manggagamot
tungkol sa tuberculosis at sa bakuna laban dito.
Malawakang alam na halos hindi umiiral ang mga pagkamatay dahil sa tigdas noong sinimulan ko ang aking praktis.
At ang pagbaba na ito ay hindi dahil sa pagbabakuna.
Nangyari ang lahat ng ito nang hiwalay sa mga pagbabakuna. Ito ay dahil sa mga pangyayari sa buhay.
Mas mabuting kalinisan, mas mabuting nutrisyon, walang digmaan at walang takot. Iyon ang mga bagay na mahalaga.
Tulad ng magandang ipinakita ni Hans Tolzin, kailangan ang tatlong salik upang itaguyod ang pagbabakuna:
Isang pangangailangan, isang benepisyo at ilang panganib.
At dapat masusing imbestigahan ang lahat ng ito. Gayunpaman, wala sa tatlong ito ang nakapuwesto.
Gayunpaman, palagi nang isinusulong ng mga pedyatrisyan ang pagbabakuna at patuloy pa
rin nilang isinusulong ito hanggang ngayon.
Ang ilang magulang ay literal na pinalayas sa opisina ng pedyatrisyan o tinanggihan at
pinamaliit bilang mga pasahod o antisocial na mamamayan.
Talagang isang sakuna iyan. Bilang isang doktor, hindi mo dapat sabihin ang ganoong bagay.
At may mga side effect tayo mula sa pagbabakuna – papakuyutin ko lang ito.
Ngunit nakikinabang din tayo sa tigdas – ayokong hindi ito mabanggit.
Ang mga batang nagkaroon ng tigdas ay mas maganda ang kalusugan sa kalaunan ng kanilang buhay.
Ang mga batang nagkaroon ng tigdas ay mas maliit ang posibilidad na magkaroon ng kanser sa hinaharap, mas maliit din ang
posibilidad na magkaroon ng diabetes, at mas maliit ang posibilidad na magkaroon ng mga autoimmune na sakit.
Kaya ang masasabi ko na lang: Dalhin na ang tigdas!
Aba, nagkaroon ako ng mga kaso ng tigdas sa aking praktis. Ano ang ginawa ko sa kanila?
Punto uno: Ang pinakamahalagang bagay: maalis ang takot ng mga magulang!
Ang tigdas ay nagdudulot ng mataas na lagnat at masamang pantal.
Mukhang sobrang pangit iyan – pasensya na.
At saka ang unang bagay na kailangan kong gawin ay panagutin ang ina.
Ang takot ng ina ay direktang naipapasa sa anak.
Punto dos: Huwag bawasan ang mataas na lagnat! Ang lagnat ay isang malugod na katulong sa paglaban sa mga nakakahawang sakit.
Kung aalisin mo ang kanyang sandata, hindi na gagana ang kanyang sistemang pang-imyunidad.
Noon, palaging mahalaga sa akin ang pahinga sa kama.
Ibig sabihin: Ang pahinga sa kama ay TUNAY na pahinga sa kama, hindi: sopa na nakabukas ang telebisyon, oo. Pahinga sa kama
Pagkatapos noon, kahit hindi na nakakahawa ang bata pagkatapos ng apat na araw, ipananatili ko pa rin
siya sa bahay. Sa loob ng isa o kahit dalawang linggo.
At kapag sinasabi ng mga magulang, "Hindi iyon posible para sa amin, pareho kaming nagtatrabaho,"
agad akong hindi sumasang-ayon. Hindi iyon totoo.
Mayroon kaming legal na garantisadong patuloy na bayad ng sahod, 15 araw bawat taon para sa bawat magulang.
Ang psychoneuroimmunology ay tumatalakay sa mga interaksyon sa pagitan ng isip, sistema ng nerbiyos at sistema ng immune at sa
mga nakaraang dekada ay malinaw na naipakita na ang mga pangkalahatang salik sa ating pang-araw-araw na buhay, mga salik
na sikolohikal, panlipunan, pang-relasyon at maging mga salik na panlipunan ay may
makabuluhang impluwensya sa ating aktibidad ng immune.
At may malinaw na ebidensya mula sa psychoneuroimmunology na nagpapakita na ang karaniwang pagbabakuna ay hindi matagumpay
at nauugnay sa makabuluhang mga side effect kapag ang mga tao ay nasa ilalim ng talamak na stress at/o napipilitang magpabakuna.
Alam din natin mula sa psychoneuroimmunology na ang mga taong inaabuso, na nasa ilalim ng presyon at sapilitan,
ay nagkakaroon ng autoimmune na reaksyon, at ito ay nagkaroon ng epekto kaugnay ng lahat ng pagbabakuna.
Ano ang kinalaman ng lahat ng ito sa bakuna laban sa tigdas?
Alam natin mula sa mga sinabi na ang pagbabakuna ay dapat tingnan sa mas malawak na konteksto.
At ang umiiral na sapilitang pagbabakuna laban sa tigdas sa loob ng ilang taon na ngayon, ay dapat tingnan
nang may matinding pag-aalinlangan at kritisismo dahil sa mga dahilan na nabanggit sa itaas.
"Oo, talagang napagpasyahan ko nang napaka-spontaneong ngayong taon na isulat ang librong ito, "Pagbabakuna
laban sa Tigdas at ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas".
Nasa merkado na ito nang tatlong buwan, at batay sa mga natuklasang ito, ang aking pamagat ngayon ay: 10
dahilan kung bakit ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas ay isang hindi makatarungang batas.
Iyon ang aking konklusyon sa pagtatapos ng 464 na pahina.
Ang Batas sa Proteksyon laban sa Tuberculosis ng Bagay ay makakasulat sa kasaysayan ng batas ng ika-21 siglo.
Ibig sabihin, bilang isang kahanga-hangang halimbawa kung paano nilayon ng batas na ito na tahimik at
palihim na magtatag ng tiraniya sa kalusugan at pagbabakuna.
At ito ay isinagawa sa ilalim ng preteksto ng agham at proteksyon sa kalusugan, sa pamamagitan ng walang-hiyaang pang-aabuso sa
batas na inaprubahan ng Pederal na Konstitusyonal na Hukuman, at sa pamamagitan ng walang-hiyaang pang-aabuso sa tiwala
ng mga madaling maniwalang mamamayan, ngunit marahil pati na rin ng mga awtoridad sa kalusugan at mga hukuman.
Bakit ako kumbinsido na ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas ay isang hindi makatarungang batas?
Dahil ang mga layunin na diumano'y hinahabol ng batas na ito ay alinman sa magkasalungat,
hindi maabot, o nakamit na, kaya't mapanlilinlang.
Ang pag-angkin ng isang seryoso at mapanganib na karamdaman, gaya ng nabanggit din ni Prof.
Sönnichsen kanina, ay samakatuwid hindi tumpak.
Tinatawag ko itong isang mapangahas at walang-hiya na kasinungalingan.
Na-eliminate ang tigdas sa Alemanya noong 2020, noong 21, noong 22 at noong 23.
Hindi na ito umiiral ayon sa pamantayan ng WHO.
Kaya bakit kailangan ng sapilitang pagbabakuna kung ang sakit ay nawala na?
Kaya bakit gawing sapilitan ang pagbabakuna? Tungkol saan talaga ito?
Hindi talaga para protektahan ang mga pasyente, kundi upang pangalagaan ang kita ng dalawang tagagawa ng bakuna.
Ito ay tungkol sa layunin ng pagkakaroon ng mga ganap na nabakunahan na mamamayan ayon sa kautusang pang-gobyerno.
Sa wakas, iginiit ng mambabatas na ang sapilitang pagbabakuna ay magpoprotekta sa mga pasyenteng
mahina na diumano'y hindi maaaring mabakunahan.
Pagdating sa mga sanggol, gaya ng sinabi mo na, mahal kong Ronny, ang proteksyong karaniwang matatanggap nila kung ang kanilang mga
ina ay natural na nagkaroon ng tigdas ay nababawasan dahil sa pagbabakuna, kaya't sa katotohanan ay
ginagawang mas mahina ang mga sanggol ng mambabatas.
Tungkol sa mga buntis: Dito rin, walang kahit isang pag-aaral na nagpapahiwatig na ang mga
buntis ay partikular na nanganganib sa tigdas.
Sa kaso ng mga immunocompromised na indibidwal , madaling isipin na hindi sila dapat
mabakunahan, ayon sa impormasyon ng produkto.
Isang kaso mula sa aking praktis: Isang empleyado ng isang subcontractor sa Münster University
Hospital ang nangangailangan ng dialysis at dahil dito ay tiyak na may pinababang resistensya.
Pinilit siyang mabakunahan ng Münster University Hospital, kahit na ang titre ay nasa hangganan na at ngayon ay nakumpirma na.
Ang lalaki ay nasa maagang limampu anyos, kaya kabilang pa rin siya sa grupong ito na malamang ay nagkaroon ng tigdas.
Pinilit siyang magpabakuna, pinatawan siya ng multa at ipinagbawal siyang pumasok sa lugar.
Ganito na lang pala ang sinasabing mahihinang grupo ng mga pasyenteng may pinahina ang immune system na kailangang
mabakunahan para maprotektahan—at sila pa ang pinipilit na magpabakuna. University Hospital Münster, kahihiyan!
Walang kahit isang pag-aaral na nakabatay sa ebidensya at paghahambing sa pagitan ng mga nabakunahan at hindi nabakunahan
na indibidwal – napag-usapan na natin ito rito – na nagpapatunay ng pangangailangan,
bisa, at kaligtasan ng bakuna laban sa tigdas.
Ano ang magagamit? May mga pag-aaral ng mga tagagawa na inihahambing ang kanilang lumang bakuna sa mas bagong
variant at – napakahanga (inilathala rin namin ito dito) – mga tagagawa na inihahambing ang kanilang mga bakuna:
Inikumpara ng GlaxoSmithKline ang kanilang bakuna sa bakuna ng Merck, at hindi gaanong malaki ang pagkakaiba.
Dahil kung gagawin ko iyon at tatanggapin ko ang mga side effect ng unang bakuna, puro palabir lang iyon.
Kaya ang pag-angkin na epektibo at ligtas ang mga bakuna laban sa tigdas ay isang nakapapanganib-sa-buhay na kasinungalingan,
sa aking palagay, at dapat sabihin na mayroon itong mataas na potensyal na kriminal. Ganito na lang natin sabihin!
Ipinapakita ng mga datos at estadistika na ang mga antas ng kamatayan ay maraming beses na mas mataas
pagkatapos ng pagbabakuna laban sa tigdas kaysa pagkatapos ng impeksyon ng tigdas.
Kaya nga, ang sapilitang pagbabakuna para sa lahat ng mga bata ay hindi na naaayon sa konstitusyon dahil sa nakamamatay
na ratio ng panganib at benepisyo, ayon sa pahayag ng Pederal na Hukuman ng Konstitusyon, kundi kriminal.
Sapagkat pinipilit ng estado ang sarili nitong mga mamamayan na ilagay sa panganib ang kanilang buhay at katawan
sa pamamagitan ng isang ganap na hindi kinakailangan at walang saysay na bakuna laban sa tigdas.
Malapit na akong matapos. Ang dangal ng tao ay ganap na hindi maaaring siraan at
garantisado pa nga magpakailanman ng Batas Pundamental.
Gayunpaman, tinapakan ng hindi masabi ang kasamaan na desisyon ukol sa pangangalaga ng bata ng Pederal na
Konstitusyonal na Hukuman noong 2022 ang prinsipyong ito.
Ito ay dahil ang pagbubukod sa malulusog na mga bata sa nursery – dahil lamang hindi sila nabakunahan laban sa tigdas – ay isang
hindi mauunawaan na anyo ng diskriminasyon, isang hindi mapapatawad na paglabag sa dangal ng mga batang ito at, kasabay
nito, isang paglabag sa karapatan ng kanilang mga magulang na palakihin at alagaan sila at sa gayon
ay sa kanilang karapatan sa medikal na pagpapasya.
Walang anumang katwiran para sa paglabag na ito.
Kung gayon, kung ituring pa rin ng Pederal na Konstitusyonal na Hukuman na konstitusyonal ang kinakailangang pagbabakuna laban sa
tigdas, malinaw na hindi na nito pinoprotektahan ang mga karapatan ng mga bata at mamamayan, kundi tanging
ang paghahangad ng tubo ng mga kumpanyang parmasyutiko.
Mga ginoo at ginang, matapos ang maraming buwang pagsusumikap sa aking pinakabagong aklat at pagbubuod ng aking masusing
medikal at legal na pananaliksik – 464 na pahina ang haba, na may mahigit 700 sanggunian – narating ko ang sumusunod na konklusyon:
Ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas ay isang hindi makatarungang batas dahil sa hindi matatanggap nitong mga
kontradiksyon sa katotohanan at katarungan at sa paglabag nito sa dangal ng tao – at samakatuwid ay walang bisa!
Hinahamon ko ang Bundestag na bawiin ang hindi makatarungang batas na ito ngayon sa halip na bukas, kasing
bilis at katahimikan ng tahimik at maingat nitong pagpapatupad sa anino ng pandemya ng coronavirus.
Hanggang hindi pa ito pinawalang-bisa, dapat tanggihan ng mga awtoridad sa kalusugan, mga administrador ng paaralan,
mga administrador ng nursery school, at lalo na ng mga hukuman na sumunod sa hindi makatarungang batas na ito.
Huwag nang tiisin pa ang mga halatang kontradiksyon at paglabag sa karapatang pantao!
Huwag mong hayaan pang samantalahin ka ng mga kaduda-dudang interes. Aktibong makilahok sa pagpapanumbalik ng
batas at kaayusan, ng agham, ng malinis na medisina, at ng tunay na proteksyon sa kalusugan! Salamat.
"Nais ko na ngayong ipakilala sa inyo ang isang website.
Isang linggo na ang nakalipas, inimbitahan akong dumalo sa AZK, ang Anti-Censorship Coalition Conference sa
Switzerland noong nakaraang Sabado, kasama ang koponan ng Kla.TV sa paligid ng pamilyang Sasek.
Namangha rin ako kay Elias Sasek, isa sa mga namumunong editor, na nagpakita ng isang bagong proyekto: isang plataporma kung
saan maaari kang aktibong makilahok sa paghubog ng nilalaman.
Maaari mong sabihin na ito ay isang uri ng ensiklopedya ng hindi sinensor at hindi pinaganda na katotohanan.
At nais kong taos-pusong irekomenda ito sa iyo. Maaari mo itong ma-access sa vetopedia.org.
At kapag pupunta ka roon, makikita mo sa home page na tinatalakay dito ang ilang mga paksa.
pinsala ng bakuna, pinsala ng cellphone, mga pundasyong Masoniko, karahasan sa ritwal, kita sa krisis.
Maaari mong makita ang 21 wika nang sabay-sabay.
Lahat ng artikulo ay isinalin sa mga wikang ito. Nakakabighani!
Pero tingnan natin, i-click natin ang "pinsala sa pagbabakuna".
At pagkatapos ay makikita mo na mayroon nang 64,507 kuwento mula sa mga biktima.
Kung titingin ka, makikita mong nakalista ang 805 akademikong artikulo tungkol sa mga partikular na pagbabakuna.
Maaari itong laging palawakin. Maaaring magdagdag ang sinuman ng anumang bagay.
At sinusuri ng pangkat ng editoryal bago ilathala kung maaari bang ilathala ang lahat nang
ganoon lang. Sa tingin ko, nakakapanabik ito.
At kung titingin ka: makikita mo sa itaas na kaliwang sulok ang mga pag-aaral at katotohanan, 805 artikulong
pang-pag-aaral na maaaring isalin sa iba't ibang wika.
Kaya hinihikayat ang lahat na makilahok dito, upang matiyak na talagang napupuno ang site na ito at patuloy itong magagamit.
Sa tingin ko ay kamangha-mangha kung gaano kagandang ensiklopedya ang maaaring malikha dito na nagsisilbi sa ating lahat.
"Paano mo masusuportahan ang aming kampanya na bawiin ang Batas sa Proteksyon laban sa Tigdas at ang
kinakailangang sapilitang pagbabakuna na nakapaloob dito?
Kaya, pakitingnan ang website na ngayon ay magagamit na, na tinatawag na: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
At sa website na ito, palagi kang maa-update sa lahat ng aming mga aktibidad at resulta.
Punan mo rin ang contact form doon!
Napakahalaga na panatilihing alerto ang lahat ng lumalahok sa mga petisyon sakaling hindi matuloy ang mga bagay-bagay.
Patuloy naming susundan ito, at habang mas maraming address ang makukuha namin, mas marami tayong
mahihikayat na kumilos at mapananatiling may alam sila.
Ano na ang nagawa natin hanggang ngayon? Bilang isang koponan, nakalikha kami ng isang siyam na
pahinang liham na may lahat ng mahahalagang sanggunian,
Maaari rin itong i-download mula sa website na ito.
Sinuman ay maaaring mag-download at mag-print nito at dalhin ito kapag pinag-uusapan ang pagbabakuna. Mangyaring
ibahagi rin ito sa iyong mga doktor sa pagbabakuna at iba pa.
Nilikha namin, kasama ang aming pangkat ng trabaho, ang isang polyeto na maaari mong ipamahagi at gamitin para
mangalap ng mga pirma – lalo na para sa mga kampanya sa buong Alemanya. Maaari nang i-download ang polyeto na ito.
At maaari mo ring i-download ang mga pahina ng koleksyon ng mga pirma.
At mahalaga na ang mga hinihingi ng ating petisyon, na ngayon ay isinumite ko na rin sa
Bundestag, ay palaging nakasama sa pahina ng mga lagda.
Kaya't magsalita kayo sa inyong mga MP, sa mga politiko! Dapat tayong magpataw ng presyur mula sa ibaba!
Makipag-usap sa iyong mga doktor, pag-usapan ito kasama ang iyong mga kaibigan at katrabaho!
Makipag-usap sa mga apektadong pamilya, sa lahat ng mga batang pamilya!
Nakakaapekto ito sa 700,000 na tao bawat taon. At ipaalam ang isyung ito sa publiko!
Sa katunayan, ang iba pang mga bansa sa Europa ay mayroon ding sapilitang mga kinakailangan sa pagbabakuna, na ang ilan ay
lumalampas pa sa kinakailangang pagbabakuna laban sa tigdas, halimbawa Italya, Pransya, Slovenia, Kroasya,
Czechia, Hungary, Slovakia, Bulgaria, Latvia at Poland.
At nananawagan din ako sa mga bansang ito – sa tingin ko ay maaari kaming maipalabas sa mga bansang ito sa pamamagitan ng Kla.TV.
Pagkatapos ng lahat, kinikilala rin ng mga bansang ito ang pangunahing karapatan sa pisikal na integridad.
Ibig sabihin nito, saan man sapilitan ang pagbabakuna, nilalabag ang pangunahing karapatan sa pisikal na
integridad at pati na rin ang mga karapatan ng magulang.
Hindi namin ito matatanggap. Magsimula tayo ng isang pinagsamang kilusang Europeo!
Hinihikayat ko ang lahat na sumali sa amin!