Многія людзі проста капіююць з dpa, слова ў слова.
Потым вы бачыце ў газеце, што цяпер паўсюль аднолькавыя артыкулы.
афіцыйна згадвалася ў інтэрв'ю, што мы жывём у эпоху тупасці масавых СМІ і Гастаў Ле Бон
напісаў «Псіхалогію натоўпу» больш за 130 гадоў таму.
У ім змешчана ўсё, што вам трэба ведаць пра маніпуляванне масамі.
ты, па сутнасці, жывеш як раб, ты проста не ўсведамляеш, што насамрэч акружаны плотам.
Іншыя людзі паставяць агароджу за вас і кажуць, што кожныя чатыры гады ў вас ёсць магчымасць выбраць колер агароджы.
Мая любімая прымаўка, насамрэч, такая: хто глядзіць менш тэлевізара, той бачыць больш выразна.
Яны ў гэта вераць. Нібы гэта нейкая ідэалогія. Камуністычная ідэалогія — гэта правільна, яны ўсё астатняе ігнаруюць.
Іх процьмы ў СМІ, проста процьмы.
У цябе па скуры пабягуць мурашкі, калі ты ўбачыш, як да гэтага ставяцца людзі там.
І мы сапраўды павінны ўсе стаць разам у гэту цяжкую гадзіну.
Так, дарагія гледачы, Хайка Шранг, хто яго не ведае?
Ён — аўтар бестселераў, выдавец, дакладчык на 15-м AZK, мае YouTube-канал з уражальнымі 170 000
падпісчыкаў і, як чалавек, які любіць мір, з'яўляецца адной з самых выбітных фігур у сферы адукацыі.
Вітаем на Kla.TV, дарагі Хайка, вельмі рады бачыць цябе тут.
Вітаю, дарагі Маціяс. Дзякуй, што запрасілі мяне, і, вядома ж, усё найлепшае гледачам. Вялікі дзякуй.
Дарагі Хайка, вы напісалі кнігу, і ваша новая кніга называецца «Тысячагадовы хлусні».
У ім вы закранаеце вострыя тэмы і разглядаеце іх з уражлівай глыбінёй.
Тым не менш, яно вельмі лёгкае для чытання і сапраўды зацягвае чытача.
Кніга была напісана пасля пандэміі каранавіруса. Ці натхніў вас гэты перыяд на яе напісанне? Ці была іншая прычына?
Не зусім, гэта не так ужо і нова.
Кніга была апублікавана крыху менш за год таму, так што насамрэч — даўно пасля каранавіруса.
Карона – 2020/2021 – ці ёсць у нас з ёй сувязь?
Але ваша пытанне ўсё ж абгрунтаванае.
У рэшце рэшт, была ўсяго адна прычына:
Я дастаў свае старыя кнігі, у гэтым выпадку «Хлусня стагоддзя».
Я хацеў паглядзець старыя крыніцы і з жахам выявіў, што большасць з іх больш не існуюць у інтэрнэце.
Я палічыў гэта вельмі трывожным, бо гэта вар'яцтва.
Такім чынам, цяпер там назіраецца масавая аднастайнасць праз Google, і цяпер гэта працягваецца з ChatGPT.
Таму я падумаў, што калі яны будуць працягваць выдаляць усё, то застанецца толькі адна праўда: праўда
Міністэрства Праўды, падобная да той, што ў Аруэла ў «1984».
І тады я падумаў, што так не можа быць.
Таму я падумаў: добра, у рэшце рэшт, ты ж збіраешся напісаць яшчэ адну кнігу для нашчадкаў.
Бо я лічу, што яны ўсё больш рухаюцца ў гэтым кірунку з дапамогай ШІ, каб у вас быў толькі загадзя вызначаны погляд,
які — даспадобы тым, хто пры ўладзе — быў дыктаваны наратывам.
У мяне таксама ёсць дзеці, і я маю адказнасць, на маю думку, не толькі перад сваімі дзецьмі і ўнукамі, але і перад
іншымі людзьмі, каб можна было сказаць: «Добра, вось даведніца — вы яе прачыталі — свайго роду энцыклапедыя».
Мы разгледзім некалькі тэм.
Так што там можна знайсці ўсё: як пачаліся ўсе войны, хто стаяў за імі, прыведзены імёны і прозвішчы,
забойства Кенэдзі, каранавірус — што там адбылося?
Я маю на ўвазе, гэта ўжо састарэла, мая кніга (...).
Раней я запісваў рэчы, якія цяпер усе выйшлі наверх.
Тым часам адна за адной выбухаюць бомбы.
І вось так насамрэч атрымалася, што я сказаў: «Добра, гэта дадатак да ўсіх тэм».
Ну, я не думаю, што трэба пісаць яшчэ што-небудзь, бо ўсё ўжо напісана.
І калі вы дагэтуль гэтага не зразумелі, не памыляйцеся – вы больш не можаце ім дапамагчы.
Вы сапраўды закранулі вельмі шмат розных тэм і разгледзелі іх вельмі падрабязна.
У гэтай размове я б цяпер хацеў крыху засяродзіцца на тэме медыя.
Вы таксама згадвалі СМІ ў артыкуле, але і неаднаразова на працягу ўсёй кнігі.
Многія людзі мяркуюць, што масавыя СМІ прапануюць шырокі спектр меркаванняў і што кожны
можа недзе сфарміраваць сваё ўласнае меркаванне.
Аднак у вашай кнізе вы малюеце крыху іншую карціну СМІ.
Дык у чым, на вашу думку, праблема з масавымі СМІ?
На маю думку, гэта не новая праблема; яна заўсёды існавала.
Калі крыху паглыбіцца ў гісторыю гэтага, вы даведаецеся, што Эдвард Бернс — я магу толькі парэкамендаваць Эдзі Бернса
гледачам — напісаў кнігу «Прапаганда» больш за 100 гадоў таму.
Гэты чалавек насамрэч той, хто заснаваў агенцтвы па сувязях з грамадскасцю (...) ён даў тым, хто
пры ўладзе, механізмы для маніпулявання людзьмі.
І я б сказаў, што, незалежна ад таго, ці гэта быў Адольф Гітлер, ці іншыя, гэтыя рэчы выкарыстоўваюцца і
па сённяшні дзень. Іншымі словамі, гэта нічога новага.
Вядома, ствараецца ўражанне, што, добра, у ГДР былі два каналы, DDR1 і DDR2. І мой пакаленне
таксама памятае час, калі было ўсяго некалькі каналаў.
У 1987 годзе з'явілася прыватнае тэлебачанне: Sat.1, RTL і г.д.
Раней было толькі абмежаваная колькасць тэлевізійных каналаў.
І потым, у нейкі момант, з'явіліся сотні каналаў.
Людзі казалі: «Гэй, цяпер мы сапраўды можам атрымаць усебаковую і незалежную інфармацыю».
І я часта ставіў пад сумнеў гэта, ужо больш за 20 гадоў таму, бо заўважыў, што калі справа даходзіла да найважнейшых навінавых
рэпартажаў — гэта значыць, да істотных падзей, няхай гэта будзе Другая вайна ў Персідскім заліве ў 2003 годзе
ці нават Першая вайна ў Персідскім заліве ў 1991-м — паўсюль паказвалі аднолькавыя выявы.
У любым выпадку, вы глядзіце CNN, вы бачыце тыя ж выявы ў штодзённых навінах, вы
бачыце тыя ж выявы і на іншых каналах таксама.
Толькі тэлевядучы выглядаў інакш, але пасыл быў паўсюль аднолькавы.
І нават тады я спытаў сябе: як гэта можа быць?
Бо калі ўсё так незалежнае, і кожны вам прадае: «У нас ёсць свае рэпарцёры, і яны ходзяць сюды і туды» (...).
Але калі справа даходзіла да вырашальных пытанняў, насамрэч існавала толькі адна рашучая думка.
І на маю думку, цяпер горш, чым калі-небудзь.
Вы адказалі на гэта, сказаўшы: «Нічога не значыць, ёсць там тысячы каналаў ці не».
Існуе ўсяго чатыры навінавыя агенцтвы, як вы згадалі: AP, Associated Press, а
таксама AFP і Reuters — усе яны добра вядомыя.
«Рэйтэр» — амаль 150 гадоў, толькі ўявіце сабе, а потым ёсць dpa, Нямецкае прэснае агенцтва.
Зацікаўленым гледачам варта звярнуць на гэта ўвагу: вы часта бачыце ў Германіі — dpa,
надрукавана вельмі дробным шрыфтам — dpa, dpa, dpa report.
Гэта значыць, што яны выдаюць тое, што трэба прынесці.
Многія людзі проста капіююць з dpa, слова ў слова.
Потым вы бачыце ў газеце, што цяпер паўсюль аднолькавыя артыкулы.
Так, то бок, для гледачоў яшчэ раз: вы толькі што казалі пра вялікую разнастайнасць СМІ, а цяпер кажаце, што гэтыя
разнастайныя СМІ — як гэта можа здацца на першы погляд, бо існуе так шмат розных фарматаў, — але насамрэч
яны ўсяго толькі капіруюць, ці, у асноўным, капіруюць з гэтых чатырох агенцтваў, так?
Так, гэта дасціпна зроблена. Дазвольце мне так сказаць: як я ўжо казаў, звычайна я не хачу адмаўляць, што ў
стандартных справаздачах 0815 могуць быць некаторыя рэгіянальныя адрозненні, і гэта цалкам магчыма.
Але ў рэшце рэшт, трэба ўявіць гэта так: вялікая спартыўная зала, і ў ёй адносна цёмна, а ў адным куце ўсе
пражэктары скіраваны на гэты кут, і ў тым куце, напрыклад, ідзе вайна ва Украіне ці ў Газе.
Усе глядзяць толькі на гэты куток, усе паведамляюць толькі пра гэты куток, але ў той жа спартыўнай зале, у іншых краінах,
напрыклад, у Емене, і ў іншых месцах, таксама ідуць войны, таксама адбываюцца масавыя забойствы,
але пра іх не паведамляюць, нібыта іх і не існуе.
Цяперашні, толькі цяперашні, я нават не кажу пра гістарычныя рэчы.
Калі мы мяркуем, што вайна ва Украіне пачалася ў 2014 годзе, гэта добра вядома.
А калі ўлічыць, што адзін з найвялікшых журналістаў, якога я таксама цытую ў сваёй кнізе і якому вельмі захапляюся, Пётр
Шоль-Латур, які, на жаль, памёр у 2014 годзе, афіцыйна згадаў у інтэрв'ю, што мы жывём у эпоху дурасці СМІ;
гэта стала асабліва відавочным пасля вайны ва Украіне.
Такім было тады. Паказваліся фальшывыя выявы. Напрыклад, nTV паказала вялізны загаловак, што танкавыя
калоны рухаюцца або перасякаюць мяжу ва Украіну, але насамрэч гэта была выява 2008 года.
Гэта было знята на Каўказе, гэта былі расійскія ваенныя вучэнні, таму пра гэта проста паведамілі няправільна.
Але, вядома, людзі думалі: «О, рускія ўвядуць туды танки», але яны так і не ўвялі!
Гэта толькі адзін прыклад. І так ідзе ўвесь час.
Тады таксама было легендарна, калі ў Берліне казалі: «О, цяпер нам трэба ўтварыць чалавечую ланцужок для
бедных бежанцаў», — якія тады прыбылі праз Сірыю ў 2015 годзе, — і гэта таксама было легендарна.
Потым яны правялі дэманстрацыю вакол Берліна, стоячы за рукі і трымаючы свечкі за бедных уцекачоў.
Потым высветлілася, што там было не 50 000 чалавек, як паведамлялася, а толькі 5 000, і
гэтага было недастаткова для чалавечай ланцуга.
Такім чынам, яны ўзялі здымкі з 2003 года, з другой вайны ва Украіне, калі адбываліся масавыя дэманстрацыі і сотні
тысяч людзей выйшлі на вуліцы, — і проста змантавалі іх разам.
Потым вы даведваецеся, а яны кажуць: «О, на жаль, мы выпадкова ўзялі няправільны здымак з архіва dpa».
З Трампам цяпер тое ж самае робяць, вось гэтая справа з Бі-бі-сі, праз якую ён падае ў суд. І так увесь час.
Галоўнае тое, што ёсць нешмат агенцтваў, якія варта запомніць гледачам або даследаваць па сваім жаданні.
І гэта разумна, бо вельмі мала людзей пра гэта ведае, але ўсе яны маюць аднолькавую думку.
Ці зможаце вы іх зноў знайсці — гэта ўжо іншая гісторыя, што да Білдэрбергерскага клуба і ўсіх паўтаемных арганізацый,
дзе яны збіраюцца, каб абмеркаваць свой парадак дня.
Гэта тэорыя змовы, вядома, Маціяс, ты ж ведаеш.
Абсалютна, тут няма ніякіх пытанняў. Давайце паставім тут кавылькі, так, менавіта.
У вашай кнізе вы таксама пішаце, што ўключаеце цытату ад Ёрга Хайдэра:
Хто вызначае тэрміны, той кіруе мысленнем – важныя пытанні становяцца палітычным табу, а непраўда ператвараецца ў догму.
Так, як гэтая псіхалагічная вайна, як вы яе называеце, працуе на практыцы, ці ў вас ёсць нейкія канкрэтныя прыклады з
актуальных сусветных падзей, з таго, што адбываецца зараз?
Так, шчыра кажучы, я магу сказаць некалькі рэчаў, але мушу прызнацца, што мяне ўжо не надта цікавіць, што хоча
пачуць аўдыторыя. Але так бывае, калі ты ў гэтым так доўга.
Мы заўсёды гаворым пра прызнанне, але навошта мяняцца?
Ты заўсёды застаешся ў сферы пазнавання, увесь час пазнаючы, бо ў нейкі момант ты звар'яцееш, бо
наступнае паведамленне, наступнае, наступнае, наступнае...
Таму што хлусня, як вы, напэўна, здагадваецеся, такая вялікая і нават даволі жахлівая для мяне, што людзі ідуць за гэтай хлуснёй.
Такім чынам, напрыклад, калі вы чуеце ў СМІ, што, паводле Міністэрства абароны, адбылося тое і гэта.
Вы заўсёды ведаеце, што за гэтым стаяць яны, або што разведданыя паведамлялі тое і гэта.
Такім чынам, гэта азначае, што мы, магчыма, знойдзем рашэнне, бо яны працуюць адносна цесна і ўся тэрміналогія...
Вось чаму цяпер гэта сумна, ці то проста тэрмін «абураны грамадзянін», якога раней не існавала, «грамадзянін Рэйха» —
штучна створаны тэрмін для дыфамацыі людзей, «правапалітычная эзатэрыка», якой я і
з'яўляюся, — такога таксама раней не існавала.
Табе варта набыць слоўнік, гэта вельмі цікава.
Аднойчы я чытаў лекцыю на гэтую тэму, калі не памыляюся, у вашай арганізацыі, AZK, прысвечаную тэрміналогіі. Гэта
было даўно, і гэтыя тэрміны не ўключаны ў канспекты лекцыі.
«Паўстанцы», а, паўстанцы – паўстанцы нейкія індзейцы. Яны разумныя, яны кажуць: «каб пазбегнуць гуманітарнай
катастрофы» – гучыць добра – «міратворчыя сілы» павінны ...
Гэта ўсе словы, якія ствараюцца для перадачы ў асноўных СМІ, якія больш-менш належаць некалькім агенцтвам.
У рэшце рэшт, «спячых авечак» абстрэльваюць такімі тэрмінамі, як «міратворчыя сілы», якія павінны адправіцца ў
тую ці іншую краіну, каб змагацца за дэмакратыю і свабоду.
Дарэчы, тэрмін «пабочныя страты», напрыклад, быў уведзены падчас вайны ў Косаве ў 1999 годзе і раней не існаваў.
Так што падчас В'етнамскай вайны не было ніякай пабочнай шкоды. Вы бачылі выявы, як скідалі напалмавыя бомбы, і гэта
легендарна сумныя выявы: маленькія дзеці, у якіх скура практычна гарэла, як гель, на іх уласных целах.
Таму яны падумалі: «Добра, мы засвоілі ўрок, мы больш не можам так рабіць, цяпер нам трэба зрабіць нешта накшталт
відэагульні... дрон ляціць, потым нешта з'яўляецца, а потым мы ім кажам: ну, была і "пабочная шкода"».
Прасцейшымі словамі, забіваюць цывільных, жанчын, дзяцей і гэтак далей.
І так заўсёды: поўная скажэнне, «праварадыкальная» партыя і тая, што з ёй кантактуе, — гэта проста паклёп.
Бо кожнае слова, вельмі духоўна, кожнае слова мае вібрацыю.
Калі я цяпер скажу, дарагі Маціяс, ты цудоўны чалавек, або я кахаю цябе, або я скажу, я ненавіджу цябе, Маціяс.
О, словы могуць практычна забіваць. Кожнае слова мае ўласны вібрацыйны ўзор, яны вельмі добра гэта ведаюць.
І таму я адмаўляюся брацца за гэтыя рэчы.
Вось чаму вы не ўбачыце ніводнага відэа са мной, дзе я хаця б раз згадваю слова «Шварблер».
Для мяне гэта самая недарэчная рэч, бо гэтае слова раней не існавала.
Як многія людзі паўтараюць, яны, так бы мовіць, як малпа, якая таксама ўсё капіруе.
Я не кажу, што ўсе людзі такія, не сярод вас, вядома ж, дзе ёсць свабодамысленыя.
Але, на жаль, такая ўласцівасць мас; яны гэта ўспрымаюць, а Гюстаў Ле Бон напісаў «Псіхалогію натоўпу» больш за 130 гадоў таму.
Яно расказвае вам усё, што трэба ведаць пра маніпуляванне масамі. Але неяк гэта заўсёды працуе.
Так, вядома, вы на зусім іншым узроўні, бо вы таксама вывучалі гэтую тэму вельмі глыбока.
Я добра ўяўляю, што вам сапраўды надакучылі некаторыя з гэтых тэрмінаў.
Але я лічу, што гледачу таксама важна зразумець, як такое працуе, калі мы маем чатыры
агенцтвы, якія наўмысна рассейваюць пэўныя словы.
Яны таксама ганяць людзей, называючы іх тэарэтыкамі змовы, правымі экстрэмістамі, эзатэрыстамі, як вы толькі што сказалі,
сектантамі ці яшчэ кім-небудзь. Столькі негатыўных тэрмінаў.
Давайце возьмем Бірнэра Хёке ў якасці прыкладу. Мушу адразу сказаць, што я асабліва не цікаўлюся AfD.
Але потым яны казалі б: «Бьёрн Хоке, які мае судзімасць і якога справядліва можна назваць фашыстам, сёння зрабіў тое і гэта».
Але вы ніколі не пачуеце, каб хтосьці казаў: «А цяпер выступіць жанчына, часткова адказная за некалькі войнаў,
якая дала ілжывае паказанне, якая зрабіла тое, гэта і іншае...» А цяпер выходзіць Ангела Меркель.
Таму вы ніколі не пачуеце ніводнага іншага палітыка, незалежна ад таго, з'яўляецца ён з "Зялёных" ці з левых, які б сказаў, што вы
атрымаеце рашэнне, напрыклад Ларса Клінгбайла, былога антыфашыста, Ларса Клінгбайла, цяпер міністра
замежных спраў, ці, што ён там, міністра эканомікі?
Ён зараз з вамі гаворыць. Вы гэтага не пачуеце.
Вы не пачуеце: былы супрацоўнік BlackRock, былы член праўлення Atlantikbrücke, які парушыў сваё слова праз
два дні пасля ўступлення на пасаду канцлера, — цяпер звяртаецца да вас, Фрыдрых Мерц.
З ім гэта не здараецца. Але з усімі астатнімі, ці то са мной — калі вы ўвядзеце маё імя — правы
экстрэміст, правы ідэолаг, вам паўсюль наляпляюць ярлык.
Як у ўнівермагах: распродаж! Яны зніжаюць табе, яны зніжаюць і табе. Яны хочуць гэта зрабіць.
І таму для ўсіх нас важна распазнаць гэтую заканамернасць, якая там адбываецца.
Так, яны вас абмяжоўваюць. З іншага боку, яны таксама вельмі жорстка цэнзуруюць.
Гэта значыць, што ваша меркаванне цалкам знікае.
Цэнзура вельмі жорсткая. Праграмы наўмысна адсоўваюць на другі план і іх немагчыма знайсці.
Вы аднойчы сказалі на SchrangTV, што адзінае, за што трэба аддаць Оруэлу належнае, — гэта тое, што ён усё прыменшыў.
Гэта адна з тваіх улюбёных выслоўяў, ці не так?
Так, гэта праўда. Ён сапраўды так зрабіў.
Калі б я цяпер убачыў Джорджа, я б сказаў: «Джордж, ты сапраўды ўсё прыменшыў».
Ён, напэўна, сказаў бы, што гэта сапраўды так.
Падобна да Саразіна. Ён сапраўды змякчыў сітуацыю, калі сказаў: «Нямеччына сама сябе скасоўвае».
Так, гэта вар'яцтва. Я маю на ўвазе, гэта вар'яцтва. Калі паглядзець на ўсе тэмы, якія вы
закранаеце ў сваёй кнізе, іх сапраўды вельмі шмат.
У нас ёсць цэлая ваенная эканоміка, цяпер у нас ёсць сусветная эканоміка, у нас таксама ёсць
фармацэўтычная прамысловасць, так шмат розных тэм.
Па сутнасці, ніводная з гэтых сфер не была б устойлівай, калі б масавыя СМІ былі свабоднымі і незалежнымі, ці не так?
… «Спецыяльныя актывы» – гэта ўсё яшчэ ў памяці ў многіх людзей, і гэта важна.
Узнікаюць даўгі, і проста выкарыстоўваецца тэрмін «спецыяльны фонд».
Такім чынам, вы кажаце, што для вайны нам цяпер патрэбны 2 трыльёны фунтаў стэрлінгаў у спецыяльных фондах.
Мерц не проста рана ўстае і кажа: «Я ствару новае слова». Вы разумееце?
Гэта не больш чым тэатральнае прадстаўленне, як акцёры, што граюць ролю.
І менавіта ў гэтым кропцы людзі не разумеюць і кажуць: «Не, гэта змова».
Ён не здагадаецца. Ёсць іншыя ўстановы, якія ўвесь час пра гэта думаюць: «Якое ж слова яшчэ
выкарыстаць?.. Ну, "спецыяльны фонд" гучыць значна лепш».
І так увесь час, я мушу згадаць пра гэта, бо цяпер гэта пастаянна ўзнікае, поўнае скажэнне ва ўсіх сферах.
Так, вы, напэўна, таксама маеце на ўвазе аддзелы па сувязях з грамадскасцю, якія спецыяльна створаны для таго, каб прыдумляць
гэтыя словы, раскрываць усю сутнасць, фарміраваць мысленне.
Тады, калі пачаўся бежанскі крызіс, у Ханаўе адбыліся пратэсты — першыя, на якіх людзі выйшлі на вуліцы.
У той час гаворка ішла пра будынак Баўхаўса, які павінен быў быць пераабсталяваны ў першы прытулак для бежанцаў.
Людзі проста дэманстравалі. Затым Зігмар Габрыэль ужыў слова «хам'ё».
Дарэчы, тэрмін «натоўп» раней таксама не існаваў; ён называў насельніцтва натоўпам і называў іх «абуранымі грамадзянамі».
І «карычневы Усход» і ўсе гэтыя лозунгі — усё гэта ідзе ад адных і тых жа агенцтваў. Проста для вашай інфармацыі.
Так, гэта ўражвае.
І таму мы павінны адмовіцца, з нашага пункту гледжання, мы павінны звяртаць пільную ўвагу на нашу мову, бо мова
вельмі дакладная, і слова «навіны» перадае ўсё вельмі дакладна, бо яно «паведамляецца». Таму іх і называюць навінамі.
Так, гэта неверагодна! Такім чынам, Хайка, давайце коратка вернемся да сутнасці, але таксама і да пытання: калі мы зноў
паглядзім на ўсе гэтыя сферы — ваенную эканоміку, спланаваную пандэмію тут і там і фармацэўтычную прамысловасць — ці
было б усё гэта магчымым, калі б у нас былі свабодныя СМІ?
Калі б людзі ішлі на вайну ў гэтых вар'яцкіх канфліктах, ці дазволілі б мы сабе быць
запалоханымі ці нават уражанымі пандэміямі дзесьці там?
Добрае пытанне. Прасцей кажучы, так не было б, але я ўсё роўна не бачу гэтага так, таму што лічу, што працэс
павінен адбывацца ўнутры самога сябе. Гэта значыць...
Калі ў выніку вас утрымліваюць у няволі, і вы не верыце ў сябе, і не надзяляеце сябе, так бы мовіць, уладай, то ёсць не даяце сабе
сілы вызваліць сябе, таму што вы не вольныя, вы па сутнасці жывяце як раб, вы проста не
ўсведамляеце, што ў канчатковым выніку вас акружае агароджа.
Іншыя людзі пастаўляюць агароджу за вас і кажуць, што кожныя чатыры гады вы маеце магчымасць выбраць яе колер.
Калі вы ўсведамляеце, як казаў Ісус, як усе яны казалі, што вы вольныя, што вы незалежныя ад гэтай агароджы, што яна вам не
патрэбная, тады ў канчатковым выніку вам не патрэбныя ніякія СМІ ўвогуле, таму што незалежна ад таго, якія гэта СМІ, у вас ёсць
гэты ціхі голас унутры, які ёсць у кожнага чалавека, гэтая інтуіцыя, гэты боскі голас, які з вамі гаворыць, і вы
кажаце: «Чувак, з гэтым хлопцам нешта не так, зразумела?»
Але, на маю думку, калі гэтага ў вас няма, вас заўсёды можна маніпуляваць, бо абодва бакі жывуць у нас.
Гётэ таксама гэта апісваў: у вас не проста ёсць адна і другая старана, святло і цемра, ёсць гэтыя сімвалы інь і ян.
Дык тое, што вы кажаце, гучыць добра, так, цяпер ёсць толькі бясплатныя СМІ, але хто цяпер валодае гэтымі СМІ?
Які намер чалавека, які здымае праграму?
Якая мая мэта з гэтай кнігай, чаму я вырашыў уключыць гэтыя тэмы ў «Хлусню тысячагоддзя», чаму іншыя тэмы не ўключаны?
Вы разумееце, што я маю на ўвазе? Мы павінны вызваліцца ад гэтага!
Вось чаму маё любімае выказванне насамрэч такое: чым менш глядзіш тэлевізар, тым ясней бачыш.
Насамрэч, нам варта было б менш займацца гэтымі справамі.
Вось чаму я неаднаразова казаў, і ў нашай кнізе таксама ёсць другая частка, якая менавіта гэтым пытаннем і займаецца:
Палярнасць, як вызваліцца ад гэтых рэчаў, хто ты насамрэч, у чым сэнс жыцця?
На маю думку, гэта насамрэч больш важныя пытанні.
Я разумею вас, вядома, у вас ёсць фармат праграмы, які разглядае гэтыя пытанні, але не варта на іх зацыклівацца.
Такім чынам, каб зноў коратка адказаць на пытанне: мне цяжка паверыць, што толькі таму, што цяпер у нас
ёсць свабодныя СМІ, мы таксама жывём у свабодным свеце.
Добра, ёсць пэўныя тэмы.
Такім чынам, калі б свабодныя СМІ спынілі сваю працу цяпер, у нас была б велізарная
праблема, але я думаю, што мы ўсе ў гэтым згодныя.
Калі б вы не напісалі такую кнігу і не існавала адукацыйных праграм, у нас была б сапраўдная праблема.
Зараз мы глядзім праграму Лоіс Сасек «1024 сведкі» пра ўсіх ахвяр рытуальнага гвалту. Гэта сфера, у якой мы праводзім шмат
даследчай працы і даём голас людзям, якія інакш не мелі б голасу.
Вы выдатна спраўляецеся. Шчыра кажучы, трэба адзначыць, што без вас і іншых многія рэчы ніколі б не былі выкрытыя.
Пагадненне аб міграцыі, напрыклад, было яшчэ адным такім пытаннем.
Пра міграцыйны пакт не паведамлялася афіцыйна зусім.
Менавіта свабодныя СМІ таго часу паведамлялі пра гэта.
Потым з'явіўся Олівер Велке са сваёй «heute-show», і ён, напрыклад, заўсёды мяне ганіў, а таксама яшчэ некалькіх.
Так яны зноў усё сказілі.
Гэта значыць, што яны, я б сказаў, крыху баяцца, што такія людзі, як мы — супраць якіх вядзецца барацьба, і
супраць вас, і супраць нас — у канчатковым выніку прынясуць святло ў гэты цёмны свет, і таму вы важныя.
Так, і вы таксама, мы ўсе разам, усе гледачы, якія адданыя гэтай справе – і вы раней згадалі Ісуса.
Ён таксама сказаў, што праўда зробіць вас свабоднымі, і я лічу, што менавіта ў гэтым і заключаецца сутнасць: вам
проста трэба зноў прыслухацца да свайго ўнутранага голасу.
У мяне таксама такое ўражанне, што інтуіцыя гэтаму вучыць, таму мяне зноў уразіла тое, што ты
насамрэч у глыбіні душы ведаеш, што праўдзіва, а што не.
Магчыма, я магу перайсці да высновы, але ў прадмове да вашай кнігі Ліза Фіц напісала — што я таксама палічыў вельмі цікавым —
што любы журналіст, які рэагуе абурэння, самазадаволенасцю ці нават пыхай на змест вашай кнігі, тут жа
запрашаецца больш уважліва прыгледзецца да кантэксту.
Ці асабіста вы лічыце, што ў асноўных медыя ўсё яшчэ ёсць журналісты, якія б прынялі гэтае запрашэнне?
Вы раней згадвалі высокія ўстановы.
Але гэта нязначна, 0,00. Я б сказаў, што не, увогуле кажучы.
Заўсёды ёсць тыя, хто выходзіць з шэрагаў, і Эва Херман была адной з іх.
Ці няма яшчэ і іншых імёнаў? Уве Штайн, да якога мы, магчыма, вернемся пазней, таксама з'яўляецца часткай
новага праекта і больш не з'яўляецца ў асноўным патоку.
Ну, ёсць некалькі, але, па шчырасці, большасць цалкам падтрымлівае.
Такім чынам, дзяржаўныя СМІ з'яўляюцца часткай сістэмы. Я ніколі не хацеў у гэта верыць; я быў наіўным шмат гадоў таму.
Я падумаў: «Ніхто ж не можа быць настолькі дурны, іх, мусіць, падкупілі — іх, мусіць, падкупілі!»
Мяне шмат хто пытаецца, што я заўважыў, гэта нібы ідэалогія.
Так вось, гэтаксама як тады камунізм пры Мао Цзэдоне, Пол Поце, Сталіне ці ў ГДР, дзе казалі, што
100% прыхільнікаў СЕП — не, не, яны сапраўды існуюць.
Яны ў гэта вераць. Нібы гэта нейкая ідэалогія. Камуністычная ідэалогія — гэта правільна, яны ігнаруюць усё астатняе.
Іх процьмы ў СМІ, проста процьмы.
Так, але як жа цудоўна, што яны таксама носяць у сабе гэты голас, пра які вы казалі.
Я сапраўды кажу пра журналістаў самага нізкага ўзроўню, якія, магчыма, проста выконваюць загады,
ідуць за агенцтвамі, прытрымліваюцца ўсёй тэрміналогіі.
Вы не думаеце, што засталося хоць нейкая надзея на тое, што іх абудзяць ці ўзбураць, або што яны прымуць гэтае запрашэнне.
Усё, што я магу ім сказаць: вам лепей падумаць пра гэта хутчэй, чым раней.
Бо штучны інтэлект усё роўна ўсіх вас заменіць. Гэта ўжо адбываецца.
Засталося вельмі мала рэдактараў, таму што ўсе артыкулы піша ШІ.
Яны павінны ў нейкі момант пакінуць карабель, які тане, — у адрозненне ад многіх, якія ўсё яшчэ думаюць, што знаходзяцца
на «Тытаніку» і святкуюць, радуючыся. Але ён вось-вось патане!
У канчатковым выніку гэтая сістэма асуджана на правал, незалежна ад закранутых сфер.
Бярыце, што хочаце. Ці то VW цяпер звальняе 35 000 чалавек, якім усім хлусілі і здрадзілі — пры гэтым СДПГ на той час яшчэ
была суўладальнікам VW у Нижняй Саксоніі —, вы можаце ўзяць усе іншыя сферы, вы можаце ўзяць пытанні бежанцаў і міграцыі...
Няма грошай ні для немцаў, ні на дарогі, усё ў Берліне скончылася!
Вы можаце забраць усе тэрыторыі. Гэта станоўча, мушу сказаць, бо ўсё зараз выскоквае.
Альбо я гэта ўсведамляю і кажу: «З гэтым больш не згаджаюся». Альбо я думаю: «Буду ісці да
канца на повадзе і працягваць хлусіць і падманваць».
Я моцна веру ў карму. Але ў нейкі момант карма дагоніць цябе, хутчэй, чым калі-небудзь.
На маю думку, мы зараз знаходзімся ў перыядзе, калі гэтыя сілы святла, ці, калі хочаце,
праўды, усё больш выходзяць на святло. І гэта добра.
Гэта добра, менавіта так. Гэта бачна на прыкладзе ўсё большай колькасці людзей.
Неверагодна, наколькі паўсюдна сеткаванне, колькі існуе фарматаў, колькі рухаў.
Гэта выдатна. Дарагі Хайка, вельмі дзякуй. Гэта дае нам надзею на будучыню.
Я чуў, што ў цябе таксама хутка новая кніга выйдзе.
Ці правільна я зразумеў? Можаце сказаць яшчэ некалькі слоў пра гэта?
Так, у рэшце рэшт усё зводзіцца да аднаго. Гаворка ідзе не пра нейкую кнігу, але вы павінны ўявіць, што лозунг пасля Другой
сусветнай вайны быў «Ніколі зноў вайны». Ніколі зноў вайны!
Калі задумацца, у так званым руху за мір у пачатку 1980-х гадоў лозунг быў «мір без зброі».
Тыя ж людзі цяпер ходзяць і кажуць: «Мір можна дасягнуць толькі з дапамогай зброі».
Гэта поўнае аорвелаўскае скажэнне.
Гэта значыць, што насамрэч усё зводзіцца да аднаго: вайна ці мір.
На маю думку, мы жывём у абсалютна вар'яцкія часы, калі абсурдна, што кожны дзень — проста паглядзіце навіны — цяпер мы хочам...
ну, нехта такі, як Енс Шпан, які ўдзельнічае ў здзелках з маскамі і ўсялякіх іншых справах, ніколі не служыў у войску, цяпер
кажа нам, што мы, па сутнасці... можа быць, будзе ўведзена патрабаванне, я б сказаў асцярожна... Яны працуюць над гэтым.
Гэта значыць, што мы павінны гаварыць пра мір. Не проста гаварыць пра мір, мы павінны жыць ім.
І вось, сабралася шмат людзей, вось так вы павінны сабе гэта ўявіць.
І гэта не тое, што можна лёгка растлумачыць; гэта неймаверна.
Праект, які, на маю думку, з'яўляецца адным з самых значных за апошнія дзесяць гадоў: «Нарэшце мір
– 100 асобнасцей» дэманструюць маральную мужнасць.
Людзі, якія часам маюць розныя меркаванні, але ўсё ж, прыкладаючы ўзор «We Are the World», тагачаснага Band Aid, калі Боб Гелдоф
сабраў усіх знакамітасцяў на стадыёне «Уэмблі» — вы самі ведаеце — Queen, Дэвіда Боўі, Джорджа Майкла,
усіх, бо ў іх была мэта: сабраць грошы для Эфіопіі.
І гэта тычыцца міру. І ў гэтым удзельнічаюць пэўныя асобнасці, я прачытаю некалькі з соцень: Sucharit Bhakdi, Philipp Hopp,
Daniele Ganser, Markus Krall, Kayvan Soufi-Siavash (Ken Jebsen), д-р Майкл Нэльс, Ульрыке Гэро, праф. Макс Отэ, былы чэмпіён свету
па футболе Томас Бертхольд, Джэральд Хютэр, Рудыгер Дальке, Ліза Фіц, Марка Рыма, Том Лаўзен, Андрэас Поп, Марк Фрыдрых,
Ханс-Ёахім Маз, Юрген Фліге, Уве Штэймле і многія іншыя.
І вось у чым захапляльнае: мы сказалі, што зусім розныя людзі аб'ядналі людзей.
Я мала да гэтага маю дачынення, проста яно выпадкова апублікавана ў нашым выдавецтве.
Але я магу толькі сказаць, што гэта так вяліка, і мэйнстрым яго баіцца. Сапраўды, сапраўды баіцца.
Таму што людзі заўсёды хочуць дзяліць іншых. Гэты супраць таго.
Напрыклад, там піша адзін яўрэй, які тлумачыць, чаму мы ўсё роўна павінны размаўляць з палесцінцамі.
Хтосьці іншы, вядомы рэдактар, імя якога я не буду згадваць, звольнены з грамадскага
тэлебачання, таксама каментуе гэтую справу.
Доктары, навукоўцы, біржы — вы ведаеце некалькі імёнаў — усе яны прыцягнутыя. Гэта сапраўды пра мір!
І таму, на маю думку, гэты праект неверагодна важны.
І кожны, у каго ёсць дзеці або хто ведае каго-небудзь, каго могуць прызваць на вайсковую
службу, павінен прачытаць гэтую кнігу загадзя.
У цябе мурашкі па скуры пойдуць, калі ты ўбачыш, як да гэтага ставяцца людзі там.
І мы сапраўды павінны ўсе стаяць разам у гэтую цяжкую гадзіну.
Але, як я ўжо казаў, яно не будзе даступнае да 28 лістапада. Да гэтага часу гэта ўсё яшчэ таямніца, якую я
цяпер раскрываю тут. Вы не знойдзеце яе больш нідзе.
Калі ласка, пачакайце да 28-га. Даступна ў краме Macht-steuert-Wissen Verlag.
Або, магчыма, таксама ў іншых буйных рознічных сетках з снежня, з пачатку снежня.
Хайка, я хацеў бы выказаць сваю шчырую падзяку за тое, што вы знайшлі час, каб адвесці нас у гэтую кароткую
вандроўку, ад актуальнай праблемы да чатырох ведамстваў.
Я думаю, мы працягнем. Мы можам працягваць раскрываць рэчы; працэс абуджэння ўжо нельга спыніць.
Вялікі дзякуй. Жадаю вам вялікіх поспехаў ва ўсім, што вы робіце, і шмат энергіі ва ўсім!
І я з нецярпеннем чакаю нашай новай сустрэчы.
Вялікі дзякуй вашай камандзе. Дзякуй, што дазволілі мне тут быць – і вашым гледачам. Усяго найлепшага!
Дзякуй – і вам таксама.
Мы хочам даведацца, што пра гэта кажуць людзі на вуліцы. Якая ваша асабістая думка на гэты конт? -
Ну, я магу толькі з вамі пагадзіцца.
Вам таксама надакучылі маніпулятыўныя рэпартажы з асноўных каналаў? Kla.TV – незалежны,
бясплатны і без цэнзуры! Падпісвайцеся зараз бясплатна!