Multaj homoj simple kopias de la dpa, vorton post vorto.
Tiam vi vidas en la gazeto, ke nun estas la samaj artikoloj ĉie.
oficiale menciis en intervjuo, ke ni vivas en epoko de amasmedia stupefado kaj Gustave Le Bon verkis
"La Psikologio de Homamasoj" antaŭ pli ol 130 jaroj.
Ĝi enhavas ĉion, kion vi bezonas scii pri tio, kiel manipuli la amasojn.
vi esence vivas kiel sklavo, vi simple ne konscias, ke vi fakte estas ĉirkaŭita de barilo.
Aliaj starigas la barilon por vi kaj diras al vi, ke ĉiun kvar jarojn vi havas la ŝancon elekti la koloron de la barilo.
Mia plej ŝatata diraĵo fakte estas: Tiuj, kiuj spektas malpli da televido, vidas pli klare.
Ili kredas je ĝi. Kiel ia ideologio. La komunista ideologio estas la ĝusta afero, ili ignoras ĉion alian.
Estas amasoj da ili en la amaskomunikiloj, amasoj.
Vi havos ganshaŭtojn, kiam vi vidos, kiel la homoj tie vidas ĝin.
Kaj ni vere devus ĉiuj stari kune en ĉi tiu malfacila horo.
Jes, karaj spektantoj, Heiko Schrang, kiu ne konas lin?
Li estas furorlibro-verkisto, libroeldonisto, parolanto ĉe la 15a AZK, havas YouTube-kanalon kun imponaj 170 000
sekvantoj, kaj, kiel pacema persono, estas unu el la plej elstaraj figuroj en la eduka scenejo.
Bonvenon al Kla.TV, kara Heiko, estas bonege havi vin ĉi tie.
Saluton, kara Mathias. Dankon, ke vi invitis min, kaj kompreneble ĉion bonan al la spektantoj. Multan dankon.
Kara Heiko, vi verkis libron, kaj via nova libro nomiĝas "La Jarmila Mensogo."
En ĝi vi traktas sentemajn temojn kaj ekzamenas ilin kun impona profundo.
Tamen ĝi estas tre facile legebla kaj vere allogas la leganton.
La libro estis verkita post la kronvirusa pandemio. Ĉu tiu periodo inspiris vin verki la libron? Aŭ ĉu estis alia kialo?
Ne vere, ĝi ne estas tiel nova.
La libro estis publikigita antaŭ iom malpli ol jaro, do fakte longe post la Korono.
Korono estas 2020/2021 – ĉu ni havas ligon al ĝi?
Sed via demando ankoraŭ estas pravigita.
Fine, estis vere nur unu kialo:
Mi eltiris miajn malnovajn librojn, en ĉi tiu kazo "La Mensogo de la Jarcento".
Mi volis rigardi malnovajn fontojn kaj terurite malkovris, ke la plejparto el ili ne plu ekzistis en la interreto.
Mi trovis tion tre maltrankviliga, ĉar ĝi estas frenezo.
Do tio signifas, ke nun estas tie amasa unuformeco, per Google, kaj nun tio daŭras kun ChatGPT.
Do mi pensis, ke se ili daŭre forviŝos ĉion, restos nur unu vero: tiu de la Ministerio
de Vero, simila al tiu en "1984" de Orwell.
Kaj tiam mi pensis, ke tio ne povas tiel esti.
Do mi pensis: bone, vi finfine verkos alian libron por la posteularo.
Ĉar mi kredas, ke ili kun la artefarita inteligenteco ĉiam pli moviĝas en tiun direkton, ke oni nur havas
antaŭdestinitan opinion, kiu – laŭ la plaĉo de la potenculoj – estis diktita de rakonto.
Kaj mi ankaŭ havas infanojn, kaj laŭ mia opinio mi havas respondecon ne nur al miaj infanoj, nepoj kaj
aliaj homoj, tiel ke oni povas diri: Bone, jen referenca verko – vi ĝin legis – ia enciklopedio.
Ni traktos kelkajn temojn.
Do vi povas trovi tie ĉion, kiel komenciĝis ĉiuj militoj: kiu estis malantaŭ ili, estas donitaj nomoj kaj familiaj
nomoj, la murdo de Kennedy, kronviruso – kio okazis tie?
Mi volas diri, tio jam estas malaktuala, mia libro (...).
Antaŭe mi skribis aferojn, kiuj nun ĉiuj aperis.
Dume unu bombŝoko post alia eksplodas.
Kaj tiel fakte okazis, ke mi diris: bone, ĉi tio estas akompano al ĉiuj temoj.
Nu, mi ne pensas, ke mi bezonas skribi ion ajn pli, ĉar ĉio jam estas skribita.
Kaj se vi ĝis nun ne komprenis ĝin, ne miskomprenu – vi ne plu povas helpi ilin.
Vi ja traktis multajn diversajn temojn kaj prilaboris ilin tre profunde.
En ĉi tiu konversacio, mi nun ŝatus iomete fokusiĝi pri la temo de amaskomunikiloj.
Vi ankaŭ menciis la amaskomunikilojn en artikolo, sed ankaŭ ripete tra la tuta libro.
Multaj homoj supozas, ke la amaskomunikiloj provizas vastan gamon da opinioj kaj ke ĉiu ie povas formi sian propran opinion.
En via libro, tamen, vi pentras iom alian bildon pri la amaskomunikiloj.
Do kion vi vidas kiel la problemon kun la amaskomunikiloj?
Laŭ mia opinio, ĉi tio ne estas nova problemo; ĝi ĉiam ekzistis.
Se vi iomete esploras la historion de tio, vi trovos, ke Edward Bernays – mi povas nur rekomendi Eddie Bernays al la spektantoj
– verkis la libron "Propaganda" antaŭ pli ol cent jaroj.
Ĉi tiu viro fakte estas tiu, kiu fondis agentejojn pri publikaj rilatoj (...) li donis al
la potenculoj mekanismojn por manipuli homojn.
Kaj mi dirus, ke ĉu temas pri Adolf Hitler aŭ pri aliaj, ĉi tiuj aferoj ankoraŭ estas
uzataj ĝis hodiaŭ. Alivorte, tio ne estas io nova.
Kompreneble, vi havas la impreson, ke, nu, en la GDR estis du kanaloj, DDR1 kaj DDR2. Kaj mia generacio
ankaŭ memoras la tempon, kiam estis nur kelkaj kanaloj.
En 1987 aperis Sat.1, RTL ktp., privataj televidkanaloj.
Antaŭe estis nur limigita nombro da televidaj kanaloj.
Kaj fine aperis centoj da kanaloj.
Homoj diris: "Hej, nun ni vere povas akiri ampleksajn kaj sendependajn informojn."
Kaj mi ofte pridubis tion, eĉ antaŭ pli ol dudek jaroj, ĉar mi rimarkis, ke kiam temis pri decidaj novaĵraportoj – tio estas,
pri esencaj aferoj, ĉu temas pri la Dua Golfa Milito en 2003 aŭ eĉ pri la Unua Golfa Milito en 1991 – la samaj bildoj aperis ĉie.
Tamen, vi spektas CNN, vi vidas la samajn bildojn en la ĉiutagaj novaĵoj, vi vidas la samajn bildojn ankaŭ en aliaj kanaloj.
Nur la televida prezentisto aspektis malsama, sed la mesaĝo estis ĉie la sama.
Kaj eĉ tiam mi demandis min: Kiel tio povas esti?
Ĉar kiam ĉio estas tiel sendependa kaj ĉiuj vendas al vi: "Ni havas niajn proprajn
raportistojn kaj ili nun iras tien kaj reen" (...).
Sed kiam temis pri la decidaj demandoj, fakte estis nur unu decida opinio.
Kaj laŭ mia opinio, ĝi nun estas pli malbona ol iam ajn.
Vi respondis al tio dirante: Tute ne gravas, ĉu estas miloj da kanaloj aŭ ne.
Estas nur kvar novaĵagentejoj, kiel vi menciis: AP, Associated Press, poste AFP kaj Reuters, ĉiuj bone konataj.
Reuters estas preskaŭ 150-jara, nur imagu tion, kaj poste estas dpa, la Germana Gazetara Agentejo.
Por interesitaj spektantoj – vi devus atenti pri tio – vi ofte vidas en Germanio: dpa – presita
per tre malgrandaj literoj – dpa, dpa, dpa-raporto.
Tio signifas, ke ili disdonas tion, kio devas esti alportita.
Multaj homoj simple kopias la dpa-on vorton post vorto.
Tiam vi vidas en la gazeto, ke nun ĉie estas la samaj artikoloj.
Jes, do por la spektantoj denove, vi ĵus parolis pri la granda diverseco de amaskomunikiloj, kaj vi nun diras, ke ĉi tiuj
diversaj amaskomunikiloj – kiel ŝajnas je unua rigardo, ĉar estas tiom da malsamaj formatoj – sed fakte nur kopias de
ĉi tiuj kvar agentejoj, aŭ plejparte kopias de ili, ĉu ne?
Jes, tio estas lerta. Mi diru ĝin jene: kiel mi diris, normale mi ne volas nei, ke eble ekzistas kelkaj regionaj
variaĵoj en la normaj raportoj; tio ja povas esti la kazo.
Sed finfine, vi devas imagi ĝin jene: granda gimnastikejo, kaj interne de la gimnastikejo estas relative malhele, kaj en
unu angulo ĉiuj reflektorlumoj brilas sur tiun angulon, kaj en tiu angulo, ekzemple, estas la milito en Ukrainio aŭ Gazo.
Ĉiuj nur rigardas ĉi tiun angulon, ĉiuj nur raportas pri ĉi tiu unu angulo, sed en la sama gimnastikejo, en aliaj landoj, ekzemple
Jemeno, kaj aliloke, ankaŭ estas militoj, ankaŭ estas amasaj murdoj, sed pri ili oni ne raportas, kvazaŭ ili ne ekzistus.
Nuna, nur nuna, mi eĉ ne parolas pri historiaj aferoj.
Se ni supozas, ke la milito en Ukrainio komenciĝis en 2014, tio estas bone konata.
Kaj kiam vi konsideras, ke unu el la plej grandaj ĵurnalistoj, kiun mi ankaŭ citas en mia libro kaj kiun mi tre admiras, Peter
Scholl-Latour, kiu bedaŭrinde forpasis en 2014, oficiale menciis en intervjuo, ke ni vivas en epoko de amaskomunikila
stulteco; tio estis aparte evidenta post la milito en Ukrainio.
Tiel estis tiam. Oni montris falsajn bildojn. Ekzemple, nTV montris grandegan titolon, kiu diris, ke tankaj konvojoj marŝas
aŭ transiras en Ukrainion, sed fakte ĝi estis bildo el 2008.
Ĝi estis filmita en la Kaŭkazo; ĝi estis rusa militekzerco, do ĝi estis simple malĝuste raportita.
Sed kompreneble, homoj pensis: "Ho, la rusoj marŝas tien kun tankoj!", sed ili neniam faris tion!
Tio estas nur unu ekzemplo. Kaj tiel daŭras ĉiam.
Tiutempe ankaŭ estis legenda, kiam oni en Berlino diris: "Ho, nun ni devas formi homan ĉenon por la malriĉaj rifuĝintoj" –
kiuj tiam en 2015 venis tra Sirio – kaj tio ankaŭ estis legenda.
Poste ili manifestaciis ĉirkaŭ Berlino, starante man-en-mane kun kandeloj por la malriĉaj rifuĝintoj.
Tiam oni malkovris, ke tie ne estis 50 000 homoj, kiel oni raportis, sed nur 5 000, kaj tio ne sufiĉis por la homa ĉeno.
Do ili prenis bildojn el 2003, la dua milito en Ukrainio, kiam okazis amasaj manifestacioj kaj centoj da miloj da
homoj eliris sur la stratojn – ili simple redaktis ilin kune.
Tiam vi ekscias, kaj ili diras: ho, bedaŭrinde ni hazarde prenis la malĝustan bildon el la dpa-arkivo.
Ili nun faras la saman kun Trump, pri tiu BBC-afero, pri kiu li procesas. Kaj tio daŭras senĉese.
La sola afero, kiu gravas, estas, ke estas malmultaj agentejoj, kiujn spektantoj devus memori aŭ libere esplori.
Kaj tio estas lerta, ĉar tre malmultaj homoj tion scias, sed ili ĉiuj dividas la saman opinion.
Ĉu vi povos ilin denove trovi, estas alia rakonto, kun la Bilderberger-oj kaj ĉiuj duon-sekretaj
organizoj, kie ili sidiĝas kaj diskutas sian tagordon.
Ĝi estas "konspira teorio", kompreneble, Mathias, vi scias.
Absolute, neniu demando pri tio. Ni metu kelkajn citilojn ĉirkaŭ tion, jes, ĝuste.
En via libro vi ankaŭ skribas, ke vi inkluzivas citaĵon de Jörg Haider:
Kiu difinas la terminojn, tiu regas la pensadon – gravaj temoj fariĝas politike tabuaj kaj malveroj estas altigitaj al dogmo.
Jes, kiel ĉi tiu psikologia milito, kiel vi ĝin nomas, funkcias en praktiko, aŭ ĉu vi havas iujn specifajn ekzemplojn
el aktualaj mondaj eventoj, el tio, kio okazas ĝuste nun?
Jes, por esti honesta, mi povas diri kelkajn aferojn, sed mi devas diri, ke mi ne vere plu interesiĝas pri tio, kion spektantoj
volas aŭdi, sed tiel estas, kiam oni estas en tio jam tiel longe.
Ni ĉiam parolas pri rekono, sed kial ŝanĝi?
Vi ĉiam restas en la regno de rekono, ĉiam rekonante, ĉar iam vi freneziĝos, ĉar la sekva mesaĝo, la sekva, la sekva, la sekva...
Ĉar la mensogo, kiel vi devas imagi, estas tiel granda, ke por mi estas sufiĉe timiga, ke homoj sekvas tiujn mensogojn.
Do, ekzemple, se vi aŭdas en la amaskomunikiloj, ke laŭ la Ministerio pri Defendo okazis tio kaj tio.
Vi ĉiam scias, ke ili estas malantaŭ ĝi, aŭ ke inteligencaj raportoj diris tion kaj tion.
Do, tio signifas, ke ni eble povos eltrovi ĝin, ĉar ili laboras relative proksime kune kaj ĉia terminologio...
Tial ĝi nun estas enuiga, ĉu temas nur pri la termino "kolera civitano", kiu antaŭe ne ekzistis, "Reich-civitano",
artefarite kreita termino por kalumnii homojn, "dekstrula esoterio", kio mi estas, ankaŭ neniam antaŭe ekzistis.
Vi devus akiri vortaron, ĝi estas vere interesa.
Mi iam faris prelegon pri tio, mi pensas, ke ĝi estis ĉe vi, ĉe la AZK, pri terminologio. Tio estis antaŭ
longa tempo, kaj la terminoj tie eĉ ne estas menciitaj.
"Ribelantoj", ah, ribelantoj – ribelantoj estas ia speco de indianoj. Ili estas inteligentaj, ili diras,
"por eviti humanitaran katastrofon" – tio sonas bone – la "pacmisiaj fortoj" devas ...
Ĉiuj ĉi estas vortoj kreitaj por esti transdonitaj en la ĉefaj amaskomunikiloj, kiuj pli-malpli apartenas al kelkaj agentejoj.
La dormantaj ŝafoj estas finfine bombarditaj per terminoj kiel "pacmisiofortoj", kiuj devas iri al lando X aŭ
Y, devas iri tien por batali por demokratio kaj libereco.
Cetere, la termino "kolaterala damaĝo" estis kreita dum la Kosovo-milito en 1999, ekzemple, kaj antaŭe ne ekzistis.
Do dum la Vjetnama Milito ne estis neniuj kromaj damaĝoj. Vi vidis bildojn de napalmaj bomboj falantaj, kaj tiuj
estas legende malĝojaj bildoj: malgrandaj infanoj, kies haŭto preskaŭ brulas kiel ĝelo sur iliaj propraj korpoj.
Do ili diris al si mem: bone, ni lernis nian lecionon, ni ne plu povas fari tian aferon; nun ni devas fari ion kiel
videoludon... drono flugas enen, poste io aperas, kaj tiam ni diras al ili: nu, estis ankaŭ "kolaterala damaĝo".
En simpla angla, civiluloj, virinoj, infanoj kaj tiel plu estas mortigataj.
Kaj tiel ĉiam okazas: la kompleta distordo, la "dekstr-ekstremisma" partio kaj tiu, kiu estas
en kontakto kun ĝi, do temas nur pri kalumnio.
Ĉar ĉiu vorto, tre spirite, ĉiu vorto havas vibradon.
Se mi nun diras, kara Mathias, vi estas mirinda viro, aŭ mi amas vin, aŭ mi diras, mi malamas vin, Mathias.
Ho, vortoj povas mortigi, tiel diri. Ĉiu vorto havas vibradpadronojn, ili tion tre bone scias.
Kaj tial mi rifuzas preni tiujn aferojn.
Tial vi ne vidos eĉ unu videon de mi, en kiu mi eĉ unufoje mencias la vorton "Schwurbler".
Por mi, tio estas la plej ridinda afero iam ajn, ĉar la vorto antaŭe ne ekzistis.
Kiel multaj homoj papagoj, ili estas, vi devas imagi, kiel simio, kiu ankaŭ kopias ĉion.
Mi ne diras, ke ĉiuj homoj estas tiaj; ne inter vi, kompreneble ekzistas liberpensuloj.
Sed bedaŭrinde, tiel estas la amasoj; ili tion akceptas, kaj Gustave Le Bon verkis "La
psikologio de amasoj" jam antaŭ pli ol 130 jaroj.
Ĝi diras al vi ĉion, kion vi bezonas scii pri kiel manipuli la amasojn. Sed iel ĝi ĉiam funkcias.
Jes, kompreneble vi estas sur tute alia nivelo, ĉar vi ankaŭ studis la temon tre profunde.
Mi bone povas imagi, ke vi vere estas satigita de iuj el ĉi tiuj terminoj.
Sed mi opinias, ke estas grave, ankaŭ por la spektanto, kompreni kiel io tia funkcias, kiam ni havas
kvar agentejojn, kiuj intence disĵetas certajn vortojn.
Ili ankaŭ kalumnias homojn kiel konspirteoriistojn, dekstrajn ekstremistojn, esoteristojn, kiel vi ĵus diris,
sektistojn aŭ kion ajn. Estas tiom da negativaj terminoj.
Ni prenu Björn Höcke kiel ekzemplon. Mi devas tuj diri, ke mi ne estas aparte interesita pri la AfD.
Sed tiam ili dirus: Björn Höcke, kiu havas kriman dosieron kaj prave povas esti nomata faŝisto, hodiaŭ faris tion kaj tion.
Sed vi neniam aŭdos iun diri: "Nun paroladon faros la virino, kiu parte respondecas pri pluraj militoj, kiu faris falsĵuron,
kiu faris ĉi tion, tion kaj tion..." Nun Angela Merkel venas.
Do vi neniam aŭdos iun ajn alian politikiston, ĉu ili estas Verduloj aŭ maldekstruloj, diri, ke vi ricevos solvon,
ekzemple Lars Klingbeil, la eksa Antifa-ulo, Lars Klingbeil, nun eksterlanda sekretario, aŭ kio li estas, ekonomia sekretario?
Li nun parolas al vi. Vi ne aŭdos tion.
Vi ne aŭdos: eks-BlackRock-ano, eksa estrarano de Atlantikbrücke, kiu rompis sian vorton du tagojn post sia
ĵuro kiel kanceliero, nun parolas al vi, Friedrich Merz.
Tio ne okazas. Sed ĉiuj aliaj, ĉu temas pri mi – se vi tajpas mian nomon – la dekstra
ekstremisto, la dekstra ideologo, vi ĉie ricevas etikedon.
Ĝuste kiel en la grandmagazenoj: rabatite! Ili rabatas vin, ili ankaŭ rabatas vin. Ili volas fari tion.
Kaj tial estas grave por ni ĉiuj rekoni ĉi tiun ŝablonon, kiu tie okazas.
Jes, ili reduktas vin. Aliflanke, ili ankaŭ tre forte cenzuras.
Tio signifas, ke via opinio tute malaperas.
Estas tre forta cenzuro. Programoj estas intence puŝitaj en la fonon kaj ne troveblas.
Vi iam diris en SchrangTV, ke unu afero, pro kiu oni devas doni krediton al Orwell, estas ke li subtaksis aferojn.
Tio estas unu el viaj plej ŝatataj diraĵoj, ĉu ne?
Jes, tio estas ĝusta. Li vere faris tion.
Se mi nun vidus George, mi dirus: George, vi vere subtaksis ĝin.
Li verŝajne dirus, ke tio estas vere vera.
Simila al Sarrazin. Li vere subtaksis la aferojn per "Germanio mem forigas sin".
Jes, ĝi estas freneza. Mi volas diri, ĝi estas freneza. Se vi rigardas ĉiujn temojn, kiujn vi
traktas en via libro, kaj vere estas multaj el ili.
Ni havas la tutan militan ekonomion, nun ni havas la tutmondan ekonomion, ni ankaŭ havas la
farmacia industrion, do tiom da diversaj temoj.
Esence, neniu el ĉi tiuj areoj estus daŭrigebla, se la amaskomunikiloj estus liberaj kaj sendependaj, ĉu ne?
… "Specialaj aktivoj" – multaj homoj ankoraŭ havas tion en la malantaŭo de sia menso, kio estas grava.
Ŝuldoj estas akiritaj kaj oni simple uzas la terminon "speciala fonduso".
Do vi diras, ke por la milito ni nun bezonas 2 bilionojn da pundoj en specialaj fondusoj.
Merz ne simple leviĝas frue kaj diras: "Mi kreos novan vorton." Ĉu vi komprenas?
Ĝi estas nenio pli ol teatra prezento, kiel aktoroj ludantaj rolon.
Kaj ĝuste tio estas la punkto, kie homoj ne komprenas kaj diras: ne, ĝi estas konspiro.
Li ne eltrovos ĝin. Estas aliaj agentejoj, kiuj tute la tagon pensas pri tio: Kian vorton ni denove
uzu – nu, "speciala fonduso" sonas multe pli bone.
Kaj tiel ĝi daŭras senĉese, mi devas mencii tion, ĉar ĝi nun konstante aperas, la kompleta distordo en ĉiuj kampoj.
Jes, vi verŝajne ankaŭ celas la PR-departementojn, kiuj estas specife starigitaj por krei ĉi tiujn
vortojn, por eltiri la tutan aferon, por formi pensadon.
Tiam Sigmar Gabriel ... kiam komenciĝis la rifuĝintkrizo, okazis protestoj en Hanau –
la unuaj, kiam homoj eliris sur la stratojn.
Tiutempe temis pri Bauhaus-konstruaĵo, kiu devis esti transformita en la unuan rifuĝejon.
La homoj nur manifestaciis. Sigmar Gabriel tiam uzis la vorton "plebo".
Cetere, la termino "rabelo" ankaŭ antaŭe ne ekzistis; li nomis la loĝantaron rabelo kaj nomis ilin "koleraj civitanoj".
Kaj "la bruna Oriento" kaj ĉiuj tiuj sloganoj, ili ĉiuj venas de la samaj agentejoj. Nur por via informo.
Jes, bonege.
Kaj tial ni devas rifuzi, laŭ nia vidpunkto, ni devas atente observi nian lingvon, ĉar lingvo estas tre preciza,
kaj la vorto "novaĵoj" transdonas ĉion tre precize, ĉar ĝi estas "raportita". Tial oni nomas ĝin novaĵoj.
Jes, ĝi estas nekredebla! Do, Heiko, ni mallonge revenu al la temo, sed ankaŭ al la demando: se ni denove rigardas ĉiujn ĉi
tiujn kampojn, la militan ekonomion, la planitan pandemion ĉi tie kaj tie, kaj la farmacia industrio – se ni havus
liberajn amaskomunikilojn, ĉu io el tio ankoraŭ estus ebla?
Se homoj militus en ĉi tiuj frenezaj konfliktoj, ĉu ni permesus al ni esti timigitaj aŭ eĉ impresitaj de pandemioj ie tie?
Bona demando. Simple dirite, tio ne estus tiel, sed mi tamen ne vidas ĝin tiel, ĉar mi kredas, ke
la procezo devas okazi en si mem. Tio signifas...
Se vi finfine estis tenata malgranda, kaj vi ne kredas je vi mem, kaj vi ne povigas vin mem, tiel diri, tio estas, donu al vi mem
la povon liberigi vin mem, ĉar vi ne estas libera, vi esence vivas kiel sklavo, vi simple ne
konscias, ke vi finfine estas ĉirkaŭita de barilo.
Aliaj starigas la barilon por vi kaj diras al vi, ke ĉiuj kvar jaroj vi havas la eblecon elekti la koloron de la barilo.
Kiam vi ekkonscias, kiel diris Jesuo, kiel ili ĉiuj diris, ke vi estas libera, ke vi estas sendependa de ĉi tiu barilo, ke vi ne
bezonas ĝin, tiam finfine vi ne bezonas ankaŭ iujn ajn amaskomunikilojn, ĉar kia ajn amaskomunikilo, vi havas ĉi tiun
silentan voĉon en vi, kiun ĉiu homo havas, ĉi tiun intuicion, ĉi tiun dian voĉon, kiu parolas al vi,
kaj vi diras, ulo, io ne ĝustas pri ĉi tiu ulo, ĉu ne?
Sed se, laŭ mia opinio, vi ne havas tion, vi ĉiam povas esti manipulita, ĉar ambaŭ flankoj estas en ni.
Goethe ankaŭ priskribis tion: vi ne havas unu flankon kaj la alian senkiale, lumon kaj
mallumon; ekzistas tiuj yin- kaj yang-simboloj.
Do tio, kion vi diras, sonas bone, ekzistas nur liberaj amaskomunikiloj, jes, sed kiu nun posedas la amaskomunikilojn?
Kio estas la intenco de la persono, kiu filmas la programon?
Kio estas mia intenco kun la libro, kial mi elektis inkluzivi ĉi tiujn temojn en "La Meno de la
Jarmilo", kial aliaj temoj ne estas inkluzivitaj?
Ĉu vi komprenas, kion mi celas? Ni devus liberigi nin de tio!
Tial mia plej ŝatata diraĵo fakte estas: Se vi spektas malpli da televido, vi vidas pli klare.
Fakte, ni devus malpli zorgi pri ĉi tiuj aferoj.
Tial mi ripete diris, kaj en nia libro estas ankaŭ dua parto, kiu precize traktas ĉi tiun temon:
Polareco, kiel vi povas liberigi vin de ĉi tiuj aferoj, kiu vi vere estas, kio estas la signifo de la vivo?
Laŭ mia opinio, ĉi tiuj estas fakte la pli gravaj demandoj.
Mi komprenas vin, kompreneble vi havas programan formaton, kiu traktas ĉi tiujn problemojn, sed vi ne devus blokiĝi pri ili.
Do, por mallonge denove respondi la demandon: Mi trovas malfacile kredi, ke nur ĉar ni nun havas
liberajn amaskomunikilojn, ni ankaŭ vivas en libera mondo.
Bone, estas certaj temoj.
Do se la liberaj amaskomunikiloj nun ĉesus raporti, ni havus grandegan problemon, sed mi pensas, ke ni ĉiuj konsentas pri tio.
Se vi ne estus verkinta tian libron kaj ne ekzistus edukaj programoj, ni havus veran problemon.
Ni nuntempe spektas la programon de Lois Sasek "1024 Atestantoj", pri ĉiuj viktimoj de rituala perforto. Tio estas
kampo, en kiu ni faras multan esplorlaboron kaj donas voĉon al homoj, kiuj alie ne havus voĉon.
Vi faras bonegan laboron. Por esti justa, oni devas diri, ke sen vi kaj aliaj multaj aferoj neniam estus malkovritaj.
La migrada pakto, ekzemple, estis alia tia afero.
La migrada pakto tute ne estis oficiale raportita.
Estis la liberaj amaskomunikiloj tiutempe, kiuj raportis pri tio.
Tiam aperis Oliver Welke, kiu havas la "heute-show", kaj li kutimis min, ekzemple, kaj kelkajn aliajn, malestimi.
Do ili denove tordis la tutan aferon.
Tio signifas, ke ili iomete timas, mi dirus, ke oni batalas kontraŭ homoj kiel ni – vi ankaŭ, ni ankaŭ – kaj ke ni finfine
alportos lumon en ĉi tiun malluman mondon, kaj tial vi gravas.
Jes, ankaŭ vi, ni ĉiuj kune, ĉiuj spektantoj, kiuj sindediĉas al tio – kaj vi antaŭe menciis Jesuon.
Li ankaŭ diris, ke la vero liberigos vin, kaj mi kredas, ke ĝuste tio estas la punkto: vi
simple devas denove aŭskulti tiun internan voĉon.
Mi ankaŭ havas tiun impreson, ke intuicio instruas vin tion, do ĝi denove vere plaĉis al mi, ke vi
profunde en vi scias, kio estas vera kaj kio ne.
Eble mi povas nun transiri al la konkludo, sed en la antaŭparolo al via libro Lisa Fitz skribis – kion mi ankaŭ trovis tre
interesa – ke ĉiu ĵurnalisto, kiu reagas kun indigniĝo, memkontenteco aŭ eĉ aroganteco al la enhavo de via
libro, estas ĉi-pere invitata rigardi pli detale la fonon.
Ĉu vi persone kredas, ke ankoraŭ ekzistas ĵurnalistoj en la ĉefaj amaskomunikiloj, kiuj akceptus ĉi tiun inviton?
Vi antaŭe menciis la altajn agentejojn.
Sed tio estas neglektebla je 0,00. Mi dirus ne, ĝenerale parolante.
Ĉiam estas tiuj, kiuj rompas la rangojn, Eva Herman estis unu el ili.
Ĉu ne estas ankaŭ aliaj nomoj? Uwe Stein, al kiu ni eble revenos poste, ankaŭ estas parto de
nova projekto kaj ne plu aperas en la ĉefa fluo.
Nu, estas kelkaj, sed por esti justa, la plimulto plene subtenas.
Do la ŝtataj amaskomunikiloj estas parto de la sistemo. Mi neniam volis kredi tion; mi estis naiva antaŭ jaroj.
Mi pensis al mi mem: neniu povas esti tiel stulta, oni certe aĉetis ilin – oni certe aĉetis ilin!
Multaj homoj demandas min, kion mi rimarkis; ĝi estas kvazaŭ ideologio.
Do, same kiel komunismo tiam sub Mao Tse-tung, Pol Pot, Stalin aŭ en la GDR, kie oni diris, ke 100 % de
la homoj subtenis la SED – ne, ne, ili vere ekzistas.
Ili kredas je ĝi. Kiel ia ideologio. Komunista ideologio estas la ĝusta afero, ili ignoras ĉion alian.
Estas amasoj da ili en la amaskomunikiloj, amasoj.
Jes, sed kiel mirinde, ke ili ankaŭ portas en si tiun voĉon, pri kiu vi parolis.
Mi vere parolas pri la ĵurnalistoj ĉe la plej malalta nivelo, kiuj eble simple sekvas ordonojn,
sekvas la agentejojn, sekvas la tutan terminologion.
Vi ne pensas, ke restas iu espero, ke ili vekiĝos aŭ ekscitiĝos, aŭ ke ili akceptos ĉi tiun inviton.
Ĉio, kion mi povas diri al ili, estas: vi pli bone pensu pri tio pli rapide nun ol antaŭe.
Ĉar artefarita inteligenteco ĉiuokaze anstataŭos vin ĉiujn. Ĝi jam okazas.
Restas tre malmultaj redaktistoj, ĉar la artefarita inteligenteco verkas ĉiujn artikolojn.
Iam ili devus forlasi la subiran ŝipon – male al multaj, kiuj ankoraŭ pensas, ke ili estas sur la
Titanic kaj festas kaj ĝojas. Sed ĝi baldaŭ subiros!
Ĉi tiu sistemo finfine estas kondamnita al malsukceso, sendepende de la implikitaj areoj.
Vi povas preni kion ajn vi volas. Ĉu VW nun maldungas 35 000 homojn, kiuj ĉiuj estis mensogitaj kaj perfiditaj – dum la SPD
tiutempe ankoraŭ estis kunposedanto de VW en Malsupra Saksio – vi povas preni ĉiujn aliajn kampojn, vi
povas preni la demandojn pri rifuĝintoj kaj migrado...
Ne estas mono por germanoj, por vojoj, ĉio finiĝis en Berlino!
Vi povas preni ĉiujn areojn. Ĝi estas pozitiva, mi devas diri, ĉar ĉio nun aperas.
Aŭ mi rekonas ĝin kaj diras: mi ne plu konsentos pri tio. Aŭ mi pensas: mi daŭrigos
konsenti ĝis la fino kaj plu mensogos kaj trompos.
Karma, mi forte kredas je ĝi. Sed iam karma atingos vin, pli rapide ol iam ajn.
Laŭ mia opinio, ni nuntempe estas en periodo, kiam ĉi tiuj fortoj de lumo, aŭ nomu ilin la
veron, ĉiam pli malkaŝiĝas. Kaj tio estas bona afero.
Tio estas bona, ĝuste. Vi povas vidi tion ĉe pli kaj pli da homoj.
Estas nekredeble, kiom disvastiĝinta estas retkonektado, kiom da formatoj ekzistas, kiom da movadoj ekzistas.
Tio estas bonega. Kara Heiko, dankon tre multe. Tio donas al ni esperon por la estonteco.
Mi aŭdis, ke ankaŭ vi baldaŭ eldonos novan libron.
Ĉu mi ĝuste komprenis tion? Ĉu vi povas diri kelkajn pliajn vortojn pri tio?
Jes, finfine temas pri unu afero. Ne temas pri iu ajn libro, sed vi devas imagi, ke la slogano post la Dua
Mondmilito estis "Neniam plu milito". Neniam plu milito!
Kiam mi pripensas tion, en la tiel nomata pacmovado en la fruaj 1980-aj jaroj, la slogano estis "faru pacon sen armiloj".
Tiuj samaj homoj nun ĉie diras: "Paco povas esti atingita nur per armiloj."
Tio estas kompleta orvela distordo.
Tio signifas, ke temas vere nur pri unu afero: milito aŭ paco.
Laŭ mia opinio, ni vivas en absolute frenezaj tempoj, kie estas absurde, ke ĉiutage – nur rigardu la novaĵojn – ni nun volas...
nu, iu kiel Jens Spahn, kiu estas implikita en masko-interkonsentoj kaj ĉiuspecaj aliaj aferoj, neniam servis en
la militistaro, nun diras al ni, ke ni devus esence... povus esti, ke postulo estos
enkondukita, mi dirus singarde... Ili laboras pri tio.
Tio signifas, ke ni devas paroli pri paco. Ne nur paroli pri paco, ni devas vivi ĝin.
Kaj nun multaj homoj kolektiĝis kune, tiel vi devas imagi ĝin.
Kaj tio ne estas io, kion vi povas facile klarigi; ĝi estas neimagebla.
Projekto, kiu laŭ mia opinio estas unu el la plej signifaj de la lastaj dek jaroj: "Paco
finfine – 100 personecoj" montras moralan kuraĝon.
Homoj, kiuj foje havas malsamajn opiniojn, sed tamen, sekvante la ekzemplon de "We Are the World", tiam Band Aid, kie Bob Geldof
kunigis ĉiujn grandajn nomojn ĉe la Wembley-stadiono – vi mem scias – Queen, David Bowie, ili ĉiuj estis tie,
George Michael, ĉiuj estis tie, ĉar ili havis celon: temis pri Etiopio, por kolekti monon por ĝi.
Kaj temas pri paco. Kaj estas implikitaj personecoj, mi legos kelkajn el centoj: Sucharit Bhakdi, Philipp Hopp, Daniele Ganser
estas tie, Markus Krall estas tie, Kayvan Soufi-Siavash (Ken Jebsen), D-ro Michael Nehls, Ulrike Guérot, Prof. Max Otte, eksa
futbala mondĉampiono Thomas Berthold, Gerald Hüther, Ruediger Dahlke, Lisa Fitz, Marco Rima, Tom Lausen,
Andreas Popp, Marc Friedrich, Hans-Joachim Maaz, Jürgen Fliege, Uwe Steimle kaj multaj aliaj.
Kaj tio estas la ekscita afero, ke ni diris, ke tute malsamaj homoj kunigis homojn.
Mi ne multe okupiĝas pri ĝi, ĝi simple estas publikigita de nia eldonejo.
Sed mi nur povas diri, ke ĝi estas tiel granda kaj la ĉeftendenco timas ĝin. Vere, vere timas.
Ĉar homoj ĉiam volas dividi aliajn. Ĉi tiu kontraŭ tiu.
Estas iu, kiu estas judo, ekzemple, kiu tie skribas, klarigante kial ni ankoraŭ devus paroli kun palestinanoj.
Iu alia, konata redaktoro, kies nomon mi ne mencios, kiu estis maldungita el publika dissendado, ankaŭ parolas pri ĉi tiu kazo.
Kuracistoj, sciencistoj, borsistoj – vi konas kelkajn nomojn – ili ĉiuj estas implikitaj. Ĉi tio vere temas pri paco!
Kaj tial, laŭ mia opinio, ĉi tiu projekto estas nekredeble grava.
Kiu ajn havas infanojn aŭ konas iun, kiu eble estos vokita al militservo, devus unue legi ĉi tiun libron.
Vi ricevos ganshaŭtojn kiam vi vidos, kiel homoj tie rigardas ĝin.
Kaj ni vere ĉiuj devus stari kune en ĉi tiu malfacila horo.
Sed, kiel mi diris, ĝi ne estos disponebla ĝis la 28-a de novembro. Antaŭ tio, ĝi ankoraŭ estas sekreto, kiun
mi nun malkaŝas ĉi tie. Vi ne trovos ĝin ie ajn aliloke.
Bonvolu atendi ĝis la 28-a. Havebla en la butiko de Macht-steuert-Wissen Verlag.
Aŭ verŝajne ankaŭ ĉe aliaj ĉefaj podetalistoj ekde decembro, frua decembro.
Heiko, mi ŝatus esprimi mian sinceran dankon pro tio, ke vi prenis la tempon por konduki nin en ĉi tiun
mallongan vojaĝon, de la temo en mano ĝis la kvar agentejoj.
Mi pensas, ke ni daŭrigos. Ni povas daŭre malkovri aferojn; la vekiĝa procezo jam ne povas esti haltigita.
Multan dankon. Mi deziras al vi ĉiun sukceson en ĉio, kion vi faras, kaj multan energion en ĉio!
Kaj mi antaŭĝojas baldaŭ revidi vin.
Multan dankon al via teamo. Dankon, ke vi permesis al mi esti ĉi tie – kaj al viaj spektantoj. Ĉion bonan!
Dankon – vi ankaŭ.
Ni volas scii, kion homoj sur la strato diras pri tio. Kio estas via persona opinio pri tio? -
Nu, mi povas nur konsenti kun vi.
Ĉu ankaŭ vi estas sataj de manipulitaj ĉefaj amaskomunikilaj raportoj? Kla.TV –
sendependa, senpaga kaj necenzurita! Abonu nun senpage!