بسیاری از مردم صرفاً از dpa، کلمه به کلمه کپی می‌کنند.
بعد در روزنامه می‌بینی که حالا همه‌جا همین مقاله‌ها هستند.
رسماً در یک مصاحبه اشاره شد که ما در عصر ساده‌لوح‌سازی رسانه‌های جمعی زندگی می‌کنیم و گوستاو
لوبون بیش از ۱۳۰ سال پیش «روان‌شناسی جمع‌ها» را نوشت.
این شامل همه چیزهایی است که برای دستکاری توده‌ها باید بدانید.
تو در واقع مثل یک برده زندگی می‌کنی، فقط نمی‌فهمی که در حقیقت دور تا دورت را یک حصار فرا گرفته است.
دیگران حصار را برایت می‌گذارند و به تو می‌گویند که هر چهار سال یک‌بار فرصت داری رنگ حصار را انتخاب کنی.
در واقع ضرب‌المثل مورد علاقه‌ام این است: کسانی که تلویزیون کمتری تماشا می‌کنند، واضح‌تر می‌بینند.
آنها به آن باور دارند. مثل نوعی ایدئولوژی. ایدئولوژی کمونیستی درست است، آنها همه چیز دیگر را نادیده می‌گیرند.
در رسانه‌ها کلی از آن‌ها هست، کلی.
وقتی ببینید مردم آنجا چگونه به آن نگاه می‌کنند، لرزه بر اندامتان خواهد افتاد.
و ما واقعاً باید همه در این ساعت دشوار کنار هم بایستیم.
بله، بینندگان عزیز، هیکو شراگ، چه کسی او را نمی‌شناسد؟
او نویسنده‌ای پرفروش، ناشر کتاب، سخنران در پانزدهمین اجلاس AZK، دارای یک کانال یوتیوب با ۱۷۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده
چشمگیر است و به‌عنوان فردی صلح‌دوست، یکی از برجسته‌ترین چهره‌ها در عرصهٔ آموزشی به‌شمار می‌رود.
به Kla.TV خوش آمدید، هیکوی عزیز، خوشحالم که اینجا هستید. ۱۲۳۴۳۲۱
سلام، ماتیاس عزیز. از اینکه مرا دعوت کردید سپاسگزارم و بهترین‌ها را برای بینندگان آرزو می‌کنم. خیلی ممنون. ۱۲۳۴۳۲۱
هایکو عزیز، شما یک کتاب نوشته‌اید و کتاب جدیدتان «دروغ هزاره» نام دارد.
در آن، شما به موضوعات حساس می‌پردازید و آن‌ها را با عمق چشمگیری بررسی می‌کنید.
با این حال، خواندن آن بسیار آسان است و واقعاً خواننده را جذب می‌کند.
کتاب پس از همه‌گیری ویروس کرونا نوشته شد. آیا این دوره شما را به نوشتن کتاب الهام بخشید؟ یا دلیل دیگری بود؟
نه واقعاً، آن‌قدر هم جدید نیست.
کتاب تقریباً یک سال پیش منتشر شد، بنابراین در واقع مدت‌ها پس از کرونا بود.
کرونا ۲۰۲۰/۲۰۲۱ است – آیا ما با آن ارتباطی داریم؟
اما سؤال شما همچنان موجه است.
در نهایت، در واقع تنها یک دلیل وجود داشت:
کتاب‌های قدیمی‌ام را بیرون آوردم، در این مورد «دروغ قرن».
می‌خواستم به منابع قدیمی نگاه کنم و وحشت‌زده شدم وقتی فهمیدم که بیشتر آن‌ها دیگر در اینترنت وجود ندارند.
من این را بسیار نگران‌کننده یافتم، چون دیوانگی است.
پس این یعنی که اکنون از طریق گوگل یکنواختی عظیمی آنجا وجود دارد و حالا این موضوع با ChatGPT ادامه دارد.
پس فکر کردم، اگر آنها به حذف همه چیز ادامه دهند، تنها یک حقیقت باقی خواهد ماند: حقیقتی که
از وزارت حقیقت می‌آید، شبیه رمان «۱۹۸۴» اورول.
و بعد فکر کردم که اینطور نمی‌تواند باشد.
پس فکر کردم، باشه، در نهایت قراره برای نسل‌های آینده یه کتاب دیگه بنویسی.
زیرا معتقدم که آن‌ها با هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای در این جهت حرکت می‌کنند که شما تنها یک نظر از پیش تعیین‌شده
دارید که – مطابق میل قدرتمندان – توسط یک روایت دیکته شده است.
و من همچنین فرزندانی دارم و به نظر من مسئولیتی نه تنها در قبال فرزندانم، نوه‌هایم و دیگران بر عهده دارم، تا بتوان گفت: «خب،
این یک اثر مرجع است – شما آن را خوانده‌اید – نوعی دایرةالمعارف.»
ما به چند موضوع خواهیم پرداخت.
پس شما می‌توانید همه‌چیز را در آنجا پیدا کنید؛ اینکه همه جنگ‌ها چگونه شروع شدند: چه کسانی پشت آن‌ها بودند، نام و نام خانوادگی‌شان
ذکر شده است، ترور کندی، ویروس کرونا – آنجا چه اتفاقی افتاد؟
منظورم این است که کتابم از قبل منسوخ شده است (...).
قبلاً چیزهایی را نوشتم که حالا همه‌شان آشکار شده‌اند.
در همین حال، یکی پس از دیگری بمب‌های خبری منفجر می‌شوند.
و این‌گونه بود که در واقع گفتم: «خب، این مکمل تمام موضوعات است.»
خب، فکر نمی‌کنم لازم باشد چیز بیشتری بنویسم، چون حالا همه‌چیز نوشته شده است.
و اگر تا حالا متوجه نشده‌ای، اشتباه نکن – دیگر نمی‌توانی به آن‌ها کمک کنی. ۱۲۳۴۳۲۱
شما واقعاً به موضوعات بسیار متنوعی پرداخته و آن‌ها را با عمق زیادی بررسی کرده‌اید.
در این گفتگو، اکنون می‌خواهم کمی بر موضوع رسانه‌ها تمرکز کنم.
شما همچنین در یک مقاله به رسانه‌ها اشاره کردید، اما بارها در سراسر کتاب نیز به آن‌ها اشاره کردید.
بسیاری از مردم تصور می‌کنند که رسانه‌های جمعی تنوع گسترده‌ای از دیدگاه‌ها را ارائه می‌دهند
و هر کسی می‌تواند در جایی نظر خود را شکل دهد.
اما در کتاب شما تصویری تا حدی متفاوت از رسانه‌ها ارائه می‌دهید.
پس شما مشکل رسانه‌های جمعی را چه می‌دانید؟
به نظر من، این یک مشکل جدید نیست؛ همیشه وجود داشته است.
اگر کمی به تاریخچهٔ این موضوع نگاه کنید، خواهید دید که ادوارد برنایز – من فقط می‌توانم ادی برنایز را به بینندگان
توصیه کنم – بیش از صد سال پیش کتاب «پروپاگاندا» را نوشت.
این مرد در واقع کسی است که آژانس‌های روابط عمومی را تأسیس کرد (…) او به قدرتمندان سازوکارهایی برای دستکاری مردم داده است.
و من می‌گویم که چه آدولف هیتلر باشد یا دیگران، این روش‌ها تا به امروز همچنان مورد استفاده قرار
می‌گیرند. به عبارت دیگر، این موضوع چیز جدیدی نیست.
البته این حس به شما دست می‌دهد که خب، در جمهوری دموکراتیک آلمان دو کانال DDR1 و DDR2 داشتید. و نسل من هم
آن زمان را به یاد دارد که تنها چند کانال وجود داشت.
در سال ۱۹۸۷، شبکه‌های تلویزیونی خصوصی مانند Sat.1 و RTL و غیره راه‌اندازی شدند.
قبلاً تنها تعداد محدودی کانال تلویزیونی وجود داشت.
و در نهایت، صدها کانال پدیدار شدند.
مردم گفتند: «هی، حالا واقعاً می‌توانیم اطلاعات جامع و مستقل به‌دست آوریم.»
و من بارها این موضوع را زیر سؤال برده‌ام، حتی بیش از بیست سال پیش، زیرا متوجه شدم که وقتی پای گزارش‌های خبری حیاتی در میان بود
– یعنی وقتی موضوعات اساسی مطرح می‌شد، چه جنگ دوم خلیج‌فارس در سال ۲۰۰۳ یا حتی جنگ اول خلیج‌فارس
در سال ۱۹۹۱ – همان تصاویر در همه‌جا تکرار می‌شدند.
به هر حال، شما سی‌ان‌ان را تماشا می‌کنید، همان تصاویر را در اخبار روزانه می‌بینید، و همان تصاویر را در شبکه‌های دیگر هم می‌بینید.
تنها مجری تلویزیون متفاوت به نظر می‌رسید، اما پیام همه‌جا یکسان بود.
و حتی آن زمان از خودم پرسیدم: چگونه ممکن است؟
چون وقتی همه‌چیز این‌قدر مستقل است و هر کسی به شما می‌گوید: «ما خبرنگارهای خودمان را
داریم و آن‌ها الان این‌جا و آن‌جا می‌روند» (...).
اما وقتی نوبت به مسائل حیاتی می‌رسید، در واقع تنها یک نظر قاطع وجود داشت.
و به نظر من، اکنون بدتر از همیشه است.
شما در پاسخ به آن گفتید: اصلاً مهم نیست که هزاران کانال وجود داشته باشد یا نه.
همان‌طور که اشاره کردید، تنها چهار خبرگزاری وجود دارد: AP، آسوشیتدپرس، سپس AFP و رویترز که همگی شناخته‌شده هستند.
رویترز تقریباً ۱۵۰ ساله است، فقط تصور کنید، و سپس dpa، خبرگزاری آلمان.
بینندگان علاقه‌مند – باید به این توجه کنید – اغلب در آلمان می‌بینید: dpa – با حروف بسیار کوچک چاپ شده – dpa، dpa، گزارش dpa.
این یعنی آنها آنچه باید آورده شود را می‌دهند.
بسیاری از افراد فقط متن را از dpa کلمه به کلمه کپی می‌کنند.
بعد در روزنامه می‌بینی که حالا همه‌جا همین مقاله‌ها هستند. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، پس برای بینندگان یک بار دیگر، شما همین الان درباره تنوع عظیم رسانه‌ها صحبت کردید و حالا می‌گویید که این رسانه‌های متنوع – که
در نگاه اول به دلیل وجود قالب‌های بسیار متفاوت به نظر می‌رسند – اما در واقع فقط از این چهار آژانس کپی
می‌کنند، یا در بیشتر موارد از آن‌ها کپی می‌کنند، درست است؟
بله، این هوشمندانه است. بگذارید این‌طور بگویم: همان‌طور که گفتم، معمولاً نمی‌خواهم انکار کنم که ممکن است در گزارش‌های استاندارد
چند تفاوت منطقه‌ای وجود داشته باشد؛ ممکن است چنین باشد.
اما در نهایت باید آن را این‌گونه تصور کنید: یک تالار ورزشی بزرگ، و داخل آن نسبتاً تاریک است، و در یک گوشه همه
نورهای نقطه‌ای بر آن گوشه می‌تابند، و در آن گوشه، برای مثال، جنگ اوکراین یا غزه قرار دارد.
همه فقط به این گوشه نگاه می‌کنند، همه فقط دربارهٔ همین یک گوشه گزارش می‌دهند، اما در همان سالن ورزشی، در کشورهای دیگر،
برای مثال یمن و جاهای دیگر، جنگ‌ها و قتل‌عام‌های جمعی هم هست، اما دربارهٔ آن‌ها گزارش نمی‌شود، انگار اصلاً وجود ندارند.
فعلی، فقط فعلی، حتی درباره مسائل تاریخی صحبت نمی‌کنم.
اگر فرض کنیم که جنگ در اوکراین در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، این موضوع کاملاً روشن است.
و وقتی در نظر بگیرید که یکی از بزرگ‌ترین روزنامه‌نگاران، پیتر شول-لاتور، که من در کتابم به او ارجاع داده‌ام و بسیار تحسینش
می‌کنم، متأسفانه در سال ۲۰۱۴ درگذشت، رسماً در مصاحبه‌ای اعلام کرد که ما در عصر حماقت رسانه‌های جمعی زندگی
می‌کنیم؛ این موضوع به‌ویژه پس از جنگ اوکراین آشکار بود.
آن زمان اوضاع این‌گونه بود. تصاویر جعلی پخش می‌شدند. برای مثال، nTV تیتر بزرگی را نشان داد که می‌گفت
کاروان‌های تانک در حال پیشروی یا عبور به اوکراین هستند، اما در واقع آن تصویر مربوط به سال ۲۰۰۸ بود.
این فیلم در قفقاز فیلم‌برداری شد؛ این یک رزمایش نظامی روسیه بود، بنابراین به‌سادگی اشتباه گزارش شد.
اما البته مردم فکر می‌کردند: «اوه، روس‌ها با تانک‌ها به آنجا هجوم می‌آورند»، اما هرگز چنین نکردند!
این فقط یک مثال است. و همیشه همین‌طور ادامه دارد.
در آن زمان هم وقتی در برلین می‌گفتند «اوه، حالا باید برای پناهجویان فقیر – که بعداً در سال ۲۰۱۵ از طریق سوریه
آمدند – یک زنجیرهٔ انسانی تشکیل دهیم»، آن هم افسانه‌ای بود.
سپس آنها در اطراف برلین تظاهرات کردند، دست در دست هم با شمع‌هایی برای پناهجویان فقیر ایستادند.
سپس مشخص شد که آن‌جا ۵۰٬۰۰۰ نفر نبودند، همان‌طور که گزارش شده بود، بلکه تنها ۵٬۰۰۰ نفر
بودند و این تعداد برای زنجیرهٔ انسانی کافی نبود.
پس آن‌ها تصاویر سال ۲۰۰۳، دومین جنگ در اوکراین، زمانی که تظاهرات گسترده‌ای برگزار شد و صدها هزار نفر به خیابان‌ها
ریختند را برداشتند و صرفاً آن‌ها را کنار هم مونتاژ کردند.
بعد متوجه می‌شوی و آنها می‌گویند: «متأسفانه به‌طور تصادفی عکس اشتباهی را از آرشیو dpa برداشتیم.»
آن‌ها همین حالا هم با ترامپ همین کار را می‌کنند، در مورد بی‌بی‌سی که او به‌خاطرش شکایت کرده است. و این ماجرا همچنان ادامه دارد.
تنها چیزی که اهمیت دارد این است که تعداد کمی آژانس وجود دارد که بینندگان باید به خاطر بسپارند یا در صورت تمایل تحقیق کنند.
و این هوشمندانه است، چون افراد بسیار کمی از آن مطلع هستند، اما همگی نظر یکسانی دارند.
اینکه آیا می‌توانید آن‌ها را دوباره پیدا کنید، داستان دیگری است، با بیلدربرگرها و همهٔ سازمان‌های نیمه‌مخفی که در
آن‌ها می‌نشینند و برنامه‌هایشان را مورد بحث قرار می‌دهند.
این یک نظریه توطئه‌ست، البته، ماتیاس، می‌دانی. ۱۲۳۴۳۲۱
قطعاً، هیچ شکی در آن نیست. بیایید دورش چند علامت نقل قول بگذاریم، بله، دقیقاً.
در کتاب خود همچنین می‌نویسید که از یورگ هایدر نقل‌قولی آورده‌اید:
هر که واژه‌ها را تعریف کند، اندیشه را کنترل می‌کند – مسائل مهم سیاسی تابو می‌شوند و دروغ‌ها به دگما ارتقا می‌یابند.
بله، این جنگ روانی که شما آن را چنین می‌نامید، در عمل چگونه کار می‌کند، یا آیا مثال‌های مشخصی از رویدادهای
جاری جهان، از آنچه همین حالا در حال وقوع است، دارید؟
بله، صادقانه بگویم، می‌توانم چند حرف بزنم، اما باید بگویم که دیگر واقعاً علاقه‌ای به شنیدن خواسته‌های
بینندگان ندارم، اما وقتی اینقدر در این کار باشی، همین می‌شود.
ما همیشه از شناختن حرف می‌زنیم، اما چرا تغییر دهیم؟
تو همیشه در قلمرو شناخت باقی می‌مانی، همیشه در حال شناختن، زیرا در مقطعی دیوانه خواهی شد، زیرا پیام بعدی، بعدی، بعدی، بعدی...
چون دروغ، همان‌طور که باید تصور کنی، آن‌قدر بزرگ و برایم نسبتاً ترسناک است که مردم این دروغ‌ها را دنبال می‌کنند.
پس، برای مثال، اگر در رسانه‌ها بشنوید که طبق گفته وزارت دفاع، این و آن اتفاق افتاده است.
شما همیشه می‌دانید که آن‌ها پشت این ماجرا هستند، یا اینکه گزارش‌های اطلاعاتی این و آن را گفته‌اند.
پس، این یعنی ممکن است بتوانیم بفهمیم، چون آن‌ها نسبتاً نزدیک با هم کار می‌کنند و تمام اصطلاحات...
به همین دلیل حالا خسته‌کننده است، چه صرفاً یک اصطلاح باشد مثل «شهروند خشمگین» که قبلاً وجود نداشت، «شهروند رایش»
که اصطلاحی ساختگی برای بدنام کردن مردم است، یا «اسوتریسم راست‌گرا» که من هستم و آن هم قبلاً وجود نداشت.
باید برای خودت یک فرهنگ لغت تهیه کنی، واقعاً جالب است.
من یک‌بار درباره‌ی اصطلاحات در این زمینه سخنرانی کردم، فکر می‌کنم در محل شما، در AZK بود. آن زمان خیلی
دور بود و حتی آن اصطلاحات هم در آنجا ذکر نشده‌اند.
«شورشیان»، آه، شورشیان – شورشیان نوعی هندی هستند. آنها زیرک‌اند، می‌گویند «برای جلوگیری از یک فاجعهٔ بشردوستانه»
– این خوب به نظر می‌رسد – «نیروهای حافظ صلح» باید ...
این‌ها همه واژه‌هایی هستند که برای انتقال در رسانه‌های جریان اصلی خلق شده‌اند، که کم و بیش متعلق به چند آژانس هستند.
گوسفندان خوابیده در نهایت با اصطلاحاتی مانند «نیروهای حافظ صلح» بمباران می‌شوند که باید به
کشور X یا Y بروند و برای دموکراسی و آزادی بجنگند.
ضمناً اصطلاح «آسیب جانبی» برای مثال در جریان جنگ کوزوو در سال ۱۹۹۹ ابداع شد و پیش از آن وجود نداشت.
در طول جنگ ویتنام هیچ خسارت جانبی وجود نداشت. شما تصاویر بمب‌های نفتالین را می‌دیدید که انداخته می‌شدند، و آن
تصاویر به‌شدت غم‌انگیز و افسانه‌ای هستند: کودکان کوچکی که پوست‌شان عملاً مثل ژل روی بدن‌شان می‌سوخت.
پس به خودشان گفتند: «باشه، درس‌مان را یاد گرفتیم، دیگر نمی‌توانیم چنین کاری انجام دهیم، حالا باید چیزی شبیه یک بازی
ویدیویی انجام دهیم… یک پهپاد می‌آید و بعد چیزی ظاهر می‌شود، و بعد به آن‌ها می‌گوییم: خب، خسارات جانبی هم وجود داشت.»
به زبان ساده، غیرنظامیان، زنان، کودکان و غیره کشته می‌شوند.
و همیشه این‌طور پیش می‌رود: تحریف کامل، حزب «تندرو افراطی راست‌گرا» و آن که با آن در تماس است، پس این فقط تهمت است.
زیرا هر کلمه، از نظر معنوی، هر کلمه ارتعاشی دارد.
اگر من اکنون بگویم، ماتیاس عزیز، تو مردی شگفت‌انگیز هستی، یا «دوستت دارم»، یا بگویم «از تو متنفرم»، ماتیاس.
اوه، کلمات می‌توانند، به نوعی، آدم را بکُشند. هر کلمه الگوی ارتعاشی دارد؛ آن‌ها این را خیلی خوب می‌دانند.
و به همین دلیل است که من از پذیرش این امور خودداری می‌کنم.
به همین دلیل شما حتی یک ویدیو از من نخواهید دید که حتی یک بار هم کلمه «شوربلر» را به کار ببرم.
برای من، این مسخره‌ترین چیزی است که تا به حال وجود داشته، چون این کلمه قبلاً وجود نداشت.
همان‌طور که بسیاری از مردم مثل طوطی تکرار می‌کنند، آن‌ها مثل میمون هستند که همه‌چیز را کپی می‌کند.
من نمی‌گویم که همه مردم این‌طورند، نه در میان شما؛ البته که آزاداندیشانی وجود دارند.
اما متأسفانه، توده‌ها همین‌طورند؛ آن را می‌پذیرند، و گوستاو لوبون بیش از ۱۳۰ سال پیش «روان‌شناسی توده‌ها» را نوشت.
این به شما همه چیز را که باید دربارهٔ نحوهٔ دست‌کاری توده‌ها بدانید، می‌گوید. اما به نحوی همیشه کار می‌کند. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، البته شما در سطحی کاملاً متفاوت هستید، زیرا این موضوع را به طور عمیق مطالعه کرده‌اید.
می‌توانم خوب تصور کنم که از بعضی از این اصطلاحات واقعاً خسته شده‌اید.
اما فکر می‌کنم برای بیننده هم مهم است که بفهمد وقتی چهار سازمان عمداً برخی کلمات را پراکنده می‌کنند، چنین چیزی چگونه کار می‌کند.
آنها همچنین افراد را به عنوان نظریه‌پردازان توطئه، افراطی‌های راست‌گرا، اساتیر، همان‌طور که شما همین الان
گفتید فرقه‌گراها یا هر چیز دیگری بدنام می‌کنند. اصطلاحات منفی زیادی وجود دارد. ۱۲۳۴۳۲۱
بیایید بُیرن هوکه را به‌عنوان مثال در نظر بگیریم. باید از همین ابتدا بگویم که من علاقه‌ی ویژه‌ای به AfD ندارم.
اما بعد می‌گفتند: «بُیرن هوکه، که سابقه‌ی کیفری دارد و به‌حق فاشیست خوانده می‌شود، امروز این و آن را انجام داد.»
اما هرگز نخواهید شنید کسی بگوید: «اکنون سخنرانی‌ای قرار است توسط زنی ایراد شود که تا حدی مسئول چندین جنگ است،
که شهادت دروغ داده، که این کار و آن کار و کارهای دیگر را انجام داده…» حالا آنگلا مرکل می‌آید.
پس شما هرگز از هیچ سیاستمدار دیگری، چه از حزب سبز باشد چه از جناح چپ، نخواهید شنید که بگوید شما به یک راه‌حل خواهید رسید؛ برای
مثال لارس کلینگبیل، مرد سابق آنتیفا، لارس کلینگبیل که اکنون وزیر امور خارجه است، یا دقیقاً چه سمت دیگری دارد، وزیر امور اقتصادی؟
او اکنون با شما صحبت می‌کند. شما آن را نخواهید شنید.
شما نخواهید شنید: فردریش مرس، کارمند سابق بلک‌راک و عضو سابق هیئت مدیره آتلانتیک‌برکه، که دو روز پس از سوگند
به‌عنوان صدراعظم به وعده‌اش عمل نکرد، اکنون با شما سخن می‌گوید.
این اتفاق نمی‌افتد. اما برای همهٔ دیگران، چه من باشم – اگر اسمم را تایپ کنید – افراطی جناح
راست، ایدئولوگ جناح راست، همه‌جا برچسب می‌خورید.
دقیقاً مثل فروشگاه‌های بزرگ: حراج! آنها تو را حراج می‌کنند، آنها تو را هم حراج می‌کنند. آنها می‌خواهند این کار را انجام دهند.
و به همین دلیل مهم است که همهٔ ما این الگو را که در آنجا در حال رخ دادن است بشناسیم. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، آنها شما را کوچک می‌کنند. از سوی دیگر، آنها به‌شدت سانسور می‌کنند.
این یعنی که نظر شما کاملاً ناپدید می‌شود.
سانسور بسیار شدیدی وجود دارد. برنامه‌ها عمداً به پس‌زمینه رانده می‌شوند و یافت نمی‌شوند.
شما یک‌بار در SchrangTV گفتید که یکی از چیزهایی که باید به اورول اعتراف کرد این است که او مسائل را کم‌نمایی کرده بود.
این یکی از ضرب‌المثل‌های مورد علاقه‌ات است، مگر نه؟ ۱۲۳۴۳۲۱
بله، درست است. او واقعاً این کار را کرد.
اگر الان جورج را می‌دیدم، می‌گفتم: «جورج، تو واقعاً کم‌گویی کردی.»
او احتمالاً خواهد گفت: «این واقعاً درست است.»
مشابه سارازین. او واقعاً با عبارت «آلمان در حال از بین بردن خود است» موضوع را دست‌کم گرفت. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، دیوانه‌کننده است. منظورم این است که واقعاً دیوانه‌کننده است. اگر به همه موضوعاتی که در کتابتان
پوشش داده‌اید نگاه کنید، واقعاً تعدادشان زیاد است.
ما کل اقتصاد جنگی را داریم، اکنون اقتصاد جهانی را داریم، همچنین صنعت داروسازی را داریم، پس موضوعات بسیار متنوعی وجود دارد.
اساساً هیچ‌یک از این حوزه‌ها پایدار نمی‌ماند اگر رسانه‌های جمعی آزاد و مستقل بودند، مگر نه؟ ۱۲۳۴۳۲۱
… «دارایی‌های ویژه» – بسیاری از مردم هنوز این را در ذهن خود دارند که مهم است.
بدهی‌ها ایجاد می‌شوند و اصطلاح «صندوق ویژه» صرفاً به کار می‌رود.
پس شما می‌گویید که برای جنگ، اکنون به ۲ تریلیون پوند بودجه ویژه نیاز داریم.
مرز فقط زود بیدار نمی‌شود و بگوید: «می‌خواهم یک واژهٔ جدید بسازم.» می‌فهمی؟
این چیزی جز یک اجرای نمایشی نیست، مثل بازیگرانی که نقش بازی می‌کنند.
و دقیقاً همین‌جا است که مردم نمی‌فهمند و می‌گویند: نه، این یک توطئه است.
او متوجه نخواهد شد. سازمان‌های دیگری هستند که تمام روز درباره‌اش فکر می‌کنند: چه کلمه‌ای باید دوباره
استفاده کنیم؟ خب، «صندوق ویژه» خیلی بهتر به نظر می‌رسد.
و این وضعیت همیشه ادامه دارد، باید به این اشاره کنم چون حالا مدام مطرح می‌شود، تحریف کامل در همه زمینه‌ها. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، احتمالاً شما هم به بخش‌های روابط عمومی اشاره می‌کنید که به‌طور ویژه برای ساختن این واژه‌ها، برای مطرح‌کردن کل
ماجرا و برای شکل‌دادن به تفکر راه‌اندازی شده‌اند. ۱۲۳۴۳۲۱
در آن زمان، زیگمار گابریل … وقتی بحران پناهندگان آغاز شد، در هاناو اعتراضاتی برگزار شد
– اولین بار بود که مردم به خیابان‌ها آمدند.
در آن زمان، موضوع مربوط به یک ساختمان باوهاوس بود که قرار بود به اولین خانه پناهندگان تبدیل شود.
مردم صرفاً در حال تظاهرات بودند. سپس زیگمار گابریل از واژه «خیل» استفاده کرد.
ضمناً اصطلاح «انبوه مردم» قبلاً هم وجود نداشت؛ او جمعیت را «انبوه مردم» می‌نامید و آن‌ها را «شهروندان خشمگین» خطاب می‌کرد.
و «شرق قهوه‌ای» و همهٔ این شعارها، همه‌شان از همان آژانس‌ها می‌آیند. فقط برای اطلاع شما. ۱۲۳۴۳۲۱
آره، عالیه. ۱۲۳۴۳۲۱
و به همین دلیل است که ما باید از دیدگاه خود امتناع کنیم، باید به زبان خود توجه دقیقی داشته باشیم، زیرا زبان بسیار دقیق است و
واژه «خبر» همه چیز را به‌طور بسیار دقیق منتقل می‌کند، چون «گزارش شده» است. به همین دلیل است که به آن «خبر» می‌گویند. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، باورنکردنی است! خب، هایکو، بیایید به طور خلاصه به اصل مطلب برگردیم، اما همچنین به این سؤال: اگر دوباره به تمام این حوزه‌ها
نگاه کنیم، اقتصاد جنگی، همه‌گیری برنامه‌ریزی‌شده در اینجا و آنجا، و صنعت داروسازی – اگر رسانه‌های
آزاد داشتیم، آیا هیچ‌کدام از این‌ها هنوز ممکن بود؟
اگر مردم قرار بود در این درگیری‌های دیوانه‌وار به جنگ بروند، آیا اجازه می‌دادیم که در برابر همه‌گیری‌هایی که آن
بیرون وجود دارد، ترسانده یا حتی تحت تأثیر قرار بگیریم؟
سؤال خوبی است. به سادگی، این‌طور نخواهد بود، اما من هنوز این‌طور نمی‌بینم چون معتقدم این
فرایند باید درون خود فرد رخ دهد. این یعنی...
اگر در نهایت کوچک نگه داشته شده‌ای و به خودت باور نداری و خودت را توانمند نمی‌کنی، به اصطلاح به خودت قدرت رهایی دادن خود را
نمی‌دهی، چون آزاد نیستی و در واقع به‌عنوان یک برده زندگی می‌کنی؛ فقط متوجه نیستی که در نهایت توسط یک حصار احاطه شده‌ای.
دیگران حصار را برایت می‌گذارند و به تو می‌گویند که هر چهار سال یک‌بار فرصت داری رنگ حصار را انتخاب کنی.
وقتی بفهمی، همان‌طور که عیسی گفت، همان‌طور که همه‌شان گفتند، که آزاد هستی، که از این حصار مستقل هستی، که به آن نیازی نداری، آنگاه
در نهایت به هیچ رسانه‌ای هم نیازی نداری، چون مهم نیست چه رسانه‌ای باشد، تو این صدای آرام درون خودت را داری که هر
انسانی دارد، این شهود، این صدای الهی که با تو سخن می‌گوید، جایی که می‌گویی، مرد، این آدم درست نیست، فهمیدی؟
اما به نظر من اگر آن را نداشته باشی، همیشه می‌توانی دست‌کاری شوی، چون هر دو جنبه در درون ما وجود دارند.
گوته هم این را توصیف کرد: شما یک طرف و طرف دیگر را بی‌دلیل ندارید، روشنایی و تاریکی؛ این نمادهای یین و یانگ وجود دارند.
پس آنچه می‌گویید خوب به نظر می‌رسد، فقط رسانه‌های آزاد وجود دارند، بله، اما حالا مالک این رسانه‌ها کیست؟
نیت فردی که برنامه را فیلم‌برداری می‌کند چیست؟
نیت من از این کتاب چیست؟ چرا این موضوعات را در «دروغ هزاره» گنجاندم؟ چرا موضوعات دیگر گنجانده نشده‌اند؟
می‌فهمی منظورم چیست؟ باید خودمان را از این رها کنیم!
به همین دلیل، ضرب‌المثل مورد علاقهٔ من در واقع این است: اگر کمتر تلویزیون تماشا کنید، واضح‌تر می‌بینید.
در واقع، ما باید کمتر به این امور بپردازیم.
به همین دلیل بارها گفته‌ام و در کتاب ما نیز بخشی دوم وجود دارد که دقیقاً به این موضوع می‌پردازد:
قطبیت، چگونه می‌توانی خودت را از این امور آزاد کنی، تو واقعاً کیستی، معنای زندگی چیست؟
به نظر من، این‌ها در واقع پرسش‌های مهم‌تری هستند.
می‌فهمم شما را، البته شما قالبی برای برنامه دارید که به این مسائل می‌پردازد، اما نباید در آن‌ها گیر کنید.
پس، برای پاسخ کوتاه دوباره به سؤال: برایم سخت است باور کنم که صرفاً به این دلیل که اکنون رسانه‌های
آزاد داریم، در دنیای آزاد زندگی می‌کنیم. ۱۲۳۴۳۲۱
خب، موضوعات خاصی وجود دارد.
پس اگر رسانه‌های آزاد اکنون گزارش‌دهی را متوقف کنند، با یک مشکل بزرگ مواجه خواهیم شد، اما
فکر می‌کنم همه ما در این مورد اتفاق نظر داریم.
اگر شما چنین کتابی را ننوشته بودید و برنامه‌های آموزشی وجود نداشتند، ما با یک مشکل واقعی مواجه می‌شدیم.
ما در حال حاضر برنامه «۱۰۲۴ شاهد» اثر لوییس ساسک را درباره همه قربانیان خشونت آیینی تماشا می‌کنیم. این حوزه‌ای است که
در آن کارهای تحقیقاتی زیادی انجام می‌دهیم و به افرادی که در غیر این صورت صدایی ندارند، صدا می‌بخشیم. ۱۲۳۴۳۲۱
شما کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهید. انصافاً باید گفت که بدون شما و دیگران، بسیاری از مسائل هرگز فاش نمی‌شدند.
معاهده مهاجرت، برای مثال، یکی دیگر از چنین مسائلی بود.
پیمان مهاجرت اصلاً به‌طور رسمی گزارش نشد.
در آن زمان رسانه‌های آزاد بودند که این را گزارش کردند.
سپس اولیور ولکه آمد که برنامه «هوته-شو» را اجرا می‌کرد و مثلاً من و چند نفر دیگر را بدنام می‌کرد.
پس آن‌ها دوباره همه‌چیز را تحریف کردند.
این یعنی آن‌ها کمی می‌ترسند، به نظرم، از اینکه آدم‌هایی مثل ما – که با ما می‌جنگند، هم شما و هم ما – در نهایت نور را به
این دنیای تاریک بیاورند، و به همین دلیل شما مهم هستید. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، شما هم، همه ما با هم، همه بینندگانی که به این متعهد هستند – و شما قبلاً عیسی را وارد ماجرا کردید.
او همچنین گفت که حقیقت شما را آزاد خواهد کرد، و من معتقدم دقیقاً همین نکته است: شما فقط
باید دوباره به آن صدای درونی‌تان گوش دهید.
من هم این تصور را دارم که شهود به تو می‌آموزد، بنابراین دوباره برایم جذاب بود که در اعماق
وجودت می‌دانی چه چیزی درست است و چه چیزی درست نیست.
شاید بتوانم به نتیجه‌گیری بپردازم، اما در پیش‌گفتار کتاب شما لیزا فیتز نوشت – که من هم آن را بسیار جالب یافتم – که هر روزنامه‌نگاری
که به محتوای کتاب شما با خشم، خودبرتربینی یا حتی تکبر واکنش نشان دهد، بدین‌وسیله دعوت
می‌شود تا نگاهی دقیق‌تر به پیش‌زمینه بیندازد.
آیا شخصاً باور دارید که هنوز هم روزنامه‌نگارانی در رسانه‌های جریان اصلی وجود دارند که این دعوت را بپذیرند؟
شما قبلاً به آژانس‌های عالی اشاره کردید. ۱۲۳۴۳۲۱
اما این در ۰.۰۰ ناچیز است. به طور کلی، من می‌گویم نه.
همیشه کسانی هستند که از صف جدا می‌شوند، اووا هرمان یکی از آن‌ها بود.
آیا نام‌های دیگری هم وجود ندارد؟ اوه اشتاین، که ممکن است بعداً دوباره به او بپردازیم، نیز بخشی از
یک پروژه جدید است و دیگر در جریان اصلی حضور ندارد.
خب، چند نفر هستند، اما انصافاً اکثریت کاملاً موافق‌اند.
پس رسانه‌های دولتی بخشی از این سیستم هستند. من هرگز نمی‌خواستم این را باور کنم؛ سال‌ها پیش ساده‌لوح بودم.
به خودم گفتم، هیچ‌کس نمی‌تواند این‌قدر احمق باشد، حتماً خریده‌شده‌اند – حتماً خریده‌شده‌اند!
بسیاری از مردم از من می‌پرسند که چه چیزی متوجه شده‌ام؛ انگار یک ایدئولوژی است.
پس درست مثل کمونیسم آن زمان زیر نظر مائو تسه‌تونگ یا پول پوت یا استالین یا در جمهوری دموکراتیک آلمان، جایی که مردم می‌گفتند
صددرصد طرفدار SED هستند – نه، نه، آن‌ها واقعاً وجود دارند.
آنها به آن باور دارند. مثل نوعی ایدئولوژی. ایدئولوژی کمونیستی درست است، آنها همه چیز دیگر را نادیده می‌گیرند.
در رسانه‌ها کلی از آن‌ها هست، کلی. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، اما چه شگفت‌انگیز است که آن‌ها نیز این صدایی را که شما از آن سخن گفتید، در درون خود دارند.
من واقعاً دارم دربارهٔ روزنامه‌نگاران در پایین‌ترین سطح صحبت می‌کنم، کسانی که ممکن است صرفاً در حال پیروی از
دستورات، پیروی از خبرگزاری‌ها و پیروی از تمام اصطلاحات باشند.
تو فکر نمی‌کنی هیچ امیدی باقی مانده باشد که آن‌ها بیدار یا تحریک شوند، یا این دعوت را بپذیرند.
تنها چیزی که می‌توانم به آن‌ها بگویم این است که بهتر است حالا سریع‌تر از قبل در این مورد فکر کنند.
چون هوش مصنوعی به هر حال همه‌تان را جایگزین خواهد کرد. این اتفاق همین حالا در حال رخ دادن است.
دیگر تقریباً هیچ ویراستاری باقی نمانده است، چون هوش مصنوعی همه مقاله‌ها را می‌نویسد.
آنها باید در مقطعی این کشتی در حال غرق شدن را ترک کنند – برخلاف بسیاری که هنوز فکر می‌کنند سوار تایتانیک هستند و
در حال جشن و شادمانی‌اند. اما این کشتی در شرف غرق شدن است!
این سیستم در نهایت محکوم به شکست است، صرف‌نظر از حوزه‌های درگیر.
می‌توانید هر چه می‌خواهید برداشت کنید. چه اینکه فولکس‌واگن اکنون در حال اخراج ۳۵٬۰۰۰ نفری است که همگی به آن‌ها دروغ گفته شده و
خیانت شده – در حالی که حزب سوسیال‌دموکرات آلمان در آن زمان هنوز یکی از سهامداران فولکس‌واگن در نوردراین-وستفالن
بود – می‌توانید سایر حوزه‌ها را هم در نظر بگیرید، می‌توانید مسائل پناهندگان و مهاجرت را هم مطرح کنید…
برای آلمانی‌ها پولی نیست، برای جاده‌ها هم پولی نیست، همه‌چیز در برلین تمام شده!
می‌توانید همهٔ حوزه‌ها را در بر بگیرید. این موضوع مثبت است، باید بگویم، چون همه‌چیز همین حالا در حال ظهور است.
یا آن را می‌پذیرم و می‌گویم دیگر با این موضوع همراهی نمی‌کنم. یا فکر می‌کنم تا آخر همراهی
می‌کنم و به دروغ گفتن و فریب دادن ادامه می‌دهم.
من قویاً به کارما اعتقاد دارم. اما در مقطعی کارما به تو خواهد رسید، سریع‌تر از همیشه.
به نظر من، ما در دوره‌ای هستیم که این نیروهای نور، یا اگر بخواهید آن‌ها را حقیقت بنامید، به‌طور
فزاینده‌ای آشکار می‌شوند. و این امر خوبی است. ۱۲۳۴۳۲۱
عالی است، دقیقاً. می‌توانید این را در میان افراد بیشتری ببینید.
شگفت‌انگیز است که شبکه‌سازی تا چه حد گسترده است، چه تعداد قالب دارد و چه جنبش‌های فراوانی وجود دارد.
عالی است. هیکوی عزیز، خیلی ممنونم. این به ما امید برای آینده می‌دهد.
شنیدم که تو هم یک کتاب جدید منتشر می‌کنی.
آیا من درست فهمیدم؟ می‌توانید چند کلمهٔ بیشتر در مورد آن بگویید؟ ۱۲۳۴۳۲۱
بله، در نهایت همه‌چیز به یک موضوع برمی‌گردد. این دربارهٔ هیچ کتابی نیست، اما باید تصور کنید که شعار پس از
جنگ جهانی دوم «هرگز دوباره جنگ» بود. هرگز دوباره جنگ!
وقتی به آن فکر می‌کنم، در جنبش موسوم به صلح در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، شعار «صلح بدون سلاح» بود.
همان افراد اکنون در خیابان‌ها می‌گردند و می‌گویند: «صلح تنها با سلاح به دست می‌آید.»
این یک تحریف کامل اورولی است.
این یعنی در واقع همه‌چیز فقط به یک چیز برمی‌گردد: جنگ یا صلح.
به نظر من، ما در زمانه‌ای کاملاً دیوانه‌وار زندگی می‌کنیم، جایی که این مسخره است که هر روز – فقط به اخبار نگاه کنید – حالا ما
می‌خواهیم... خب، کسی مثل ینس اشپان، که در معاملات ماسک و انواع و اقسام کارهای دیگر دست دارد، هرگز در ارتش خدمت نکرده،
حالا به ما می‌گوید که اساساً باید... ممکن است یک الزام معرفی شود، با احتیاط می‌گویم... آنها روی آن کار می‌کنند.
این یعنی ما باید دربارهٔ صلح صحبت کنیم. نه فقط دربارهٔ صلح صحبت کنیم، بلکه باید آن را زندگی کنیم.
و اکنون، مردم زیادی گرد هم آمده‌اند؛ باید این‌طور تصور کنید.
و این چیزی نیست که بتوانید به‌راحتی توضیح دهید؛ غیرقابل تصور است.
پروژه‌ای که به نظر من یکی از مهم‌ترین پروژه‌های ده سال گذشته است: «سرانجام صلح – ۱۰۰ چهره شجاعت اخلاقی را نشان می‌دهند.»
مردمی که گاهی نظرات متفاوتی دارند اما با این حال، با الگو گرفتن از «ما دنیاییم» – آن زمان «بند اید» – جایی که باب گلدوف همهٔ
چهره‌های بزرگ را در ورزشگاه ومبلی گرد هم آورد – خودتان می‌دانید – کوئین، دیوید بویی، همه‌شان آنجا بودند، جورج مایکل، همه آنجا
بودند چون هدفی داشتند؛ هدفشان اتیوپی بود، جمع‌آوری پول برای آن.
و این دربارهٔ صلح است. و شخصیت‌هایی درگیر هستند، چند نفر را از میان صدها می‌خوانم: Sucharit Bhakdi، Philipp Hopp، Daniele Ganser
حضور دارد، Markus Krall حضور دارد، Kayvan Soufi-Siavash (Ken Jebsen)، دکتر مایکل نلس، اولریکه گِرو، پروفسور مکس اوته، توماس
برتولد، قهرمان سابق فوتبال جهان، جرالد هوتِر، روئودِگر دالکه، لیزا فیتز، مارکو ریمّا، تام لوزِن، آندریاس پاپ، مارک فریدریش،
هانس-یواخیم ماز، یورگن فلیگه، اوه اشتایمل و بسیاری دیگر.
و این همان نکتهٔ هیجان‌انگیز است که ما گفتیم: افراد کاملاً متفاوتی مردم را گرد هم آوردند.
من ارتباط زیادی با آن ندارم، فقط اتفاقاً توسط انتشارات ما منتشر شده است.
اما فقط می‌توانم بگویم که خیلی بزرگ است و جریان اصلی از آن می‌ترسد. واقعاً، واقعاً می‌ترسد.
چون مردم همیشه می‌خواهند دیگران را تقسیم کنند. این یکی در مقابل آن یکی.
برای مثال، کسی که یهودی است، در آنجا می‌نویسد و توضیح می‌دهد که چرا ما هنوز باید با فلسطینی‌ها صحبت کنیم.
فرد دیگری، یک ویراستار شناخته‌شده که نامش را ذکر نمی‌کنم و از پخش عمومی اخراج شده است، نیز درباره این پرونده صحبت می‌کند.
پزشکان، دانشمندان، فعالان بازار سهام – چند نام را می‌شناسید – همه‌شان درگیر هستند. این واقعاً دربارهٔ صلح است!
و به همین دلیل است که به نظر من این پروژه فوق‌العاده مهم است.
و هر کسی که فرزند دارد یا کسی را می‌شناسد که ممکن است برای خدمت سربازی فراخوانده شود، باید ابتدا این کتاب را بخواند.
وقتی ببینی مردم آنجا چطور بهش نگاه می‌کنند، لرزه بر اندامت می‌افتد.
و ما واقعاً باید در این ساعت دشوار همه با هم متحد باشیم.
اما همان‌طور که گفتم، تا ۲۸ نوامبر در دسترس نخواهد بود. قبل از آن هنوز یک راز است که حالا اینجا فاش
می‌کنم. شما آن را در هیچ جای دیگری پیدا نخواهید کرد.
لطفاً تا بیست‌و‌هشتم صبر کنید. از فروشگاه Macht-steuert-Wissen Verlag قابل تهیه است.
یا احتمالاً از دسامبر، اوایل دسامبر، در سایر خرده‌فروشان بزرگ نیز. ۱۲۳۴۳۲۱
هایکو، مایلم از شما صمیمانه سپاسگزاری کنم که وقت گذاشتید و ما را در این سفر کوتاه، از موضوع مورد بحث تا چهار آژانس، همراهی کردید.
فکر می‌کنم به تلاش ادامه خواهیم داد. می‌توانیم به کشف مسائل ادامه دهیم؛ فرایند بیداری دیگر قابل توقف نیست.
خیلی متشکرم. برای شما در همه کارهایتان آرزوی موفقیت و انرژی فراوان دارم!
و مشتاقانه منتظر دیدار دوباره شما به‌زودی هستم. ۱۲۳۴۳۲۱
از تیم شما بسیار سپاسگزارم. از اینکه به من اجازه دادید اینجا باشم – و از بینندگان شما – متشکرم. بهترین‌ها را برایتان آرزو می‌کنم!
متشکرم – شما هم.
ما می‌خواهیم بدانیم مردم عادی در خیابان در این مورد چه می‌گویند. نظر شخصی شما در این باره چیست؟
خب، من فقط می‌توانم با شما موافق باشم.
آیا شما هم از گزارش‌های دست‌کاری‌شده رسانه‌های جریان اصلی خسته شده‌اید؟ Kla.TV – مستقل، رایگان و
بدون سانسور! همین حالا به‌صورت رایگان مشترک شوید!