ბევრი ადამიანი უბრალოდ კოპირებს dpa-სგან, სიტყვა-სიტყვით.
შემდეგ გაზეთში ხედავ, რომ ახლა ყველგან ერთი და იგივე სტატიებია.
ოფიციალურად აღინიშნა ინტერვიუში, რომ ჩვენ მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების გაბრუების ეპოქაში ვცხოვრობთ და გუსტავ ლე
ბონმა "მასების ფსიქოლოგია" 130 წელზე მეტი ხნის წინ დაწერა.
ის შეიცავს ყველაფერს, რაც უნდა იცოდეთ მასების მანიპულირების შესახებ.
შენ, ფაქტობრივად, მონასავით ცხოვრობ, უბრალოდ ვერ აცნობიერებ, რომ სინამდვილეში ღობით ხარ გარშემორტყმული.
სხვები გიგებენ ღობეს და გეუბნებიან, რომ ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ მისი ფერის არჩევის შესაძლებლობა გაქვს.
ჩემი საყვარელი გამონათქვამი სინამდვილეში ასეთია: ვინც ნაკლებად უყურებს ტელევიზორს, უფრო ნათლად ხედავს.
მათ ამის სწამთ. თითქოს ეს რაიმე იდეოლოგიაა. კომუნისტური იდეოლოგია სწორია, დანარჩენს კი უგულებელყოფენ.
მედიაში უამრავია, უამრავი.
ტანში ჟრუანტელი დაგაჟრუანტება, როცა ნახავ, როგორ უყურებენ მას იქ.
და ჩვენ ნამდვილად უნდა დავდგეთ ერთმანეთის გვერდით ამ მძიმე საათში.
დიახ, ძვირფასო მაყურებლებო, ჰაიკო შრანგი, ვინ არ იცნობს მას?
ის არის ბესტსელერების ავტორი, გამომცემელი, მე-15 AZK-ის მომხსენებელი, YouTube-ის არხის მფლობელი, რომელსაც შთამბეჭდავი,
170,000 გამომწერი ჰყავს და, როგორც მშვიდობისმოყვარე ადამიანი, საგანმანათლებლო სფეროს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფიგურაა.
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება Kla.TV-ზე, ძვირფასო ჰაიკო, შესანიშნავია, რომ აქ ხართ.
გამარჯობა, ძვირფასო მატია. მადლობა, რომ მიმიწვიეთ, და, რა თქმა უნდა, ყველაფერი საუკეთესო მაყურებლებს. ძალიან გმადლობთ.
ძვირფასო ჰაიკო, თქვენ დაწერეთ წიგნი, რომელსაც "ათასწლეულის ტყუილი" ჰქვია.
მასში თქვენ მგრძნობიარე თემებს ეხებით და მათ შთამბეჭდავი სიღრმით განიხილავთ.
მიუხედავად ამისა, ის ძალიან მარტივი წასაკითხია და მკითხველს ნამდვილად იზიდავს.
წიგნი კორონავირუსის პანდემიის შემდეგ დაიწერა. შთაგაგონათ თუ არა ამ პერიოდმა წიგნის დასაწერად? თუ სხვა მიზეზი იყო?
არა, სულაც არაა ახალი.
წიგნი გამოიცა თითქმის ერთი წლის წინ, ასე რომ, სინამდვილეში, კორონას შემდეგ დიდი ხნით გვიან.
კორონა 2020/2021 წელია – გვაქვს თუ არა მასთან კავშირი?
მაგრამ თქვენი კითხვა მაინც გამართლებულია.
საბოლოო ჯამში, სინამდვილეში მხოლოდ ერთი მიზეზი იყო:
ჩემი ძველი წიგნები გამოვიქექე, ამ შემთხვევაში "საუკუნის ტყუილი".
ძველი წყაროების დათვალიერება მინდოდა და საშინელებისგან შევძრდი, როდესაც აღმოვაჩინე, რომ მათი უმეტესობა ინტერნეტში აღარ არსებობდა.
ეს ჩემთვის ძალიან შემაშფოთებელი იყო, რადგან ეს სიგიჟეა.
ეს ნიშნავს, რომ ახლა იქ Google-ის მეშვეობით უზარმაზარი ერთგვაროვნებაა და ახლა ეს ChatGPT-ით გრძელდება.
მაშინ დავფიქრდი, თუ ისინი ყველაფერს წაშლიან, მაშინ მხოლოდ ერთი ჭეშმარიტება დარჩება:
სიმართლის სამინისტროსი, ორველის "1984"-ის მსგავსად.
და მერე ვიფიქრე, ასე არ შეიძლება.
მაშინ ვიფიქრე, კარგი, ბოლოს და ბოლოს, შთამომავლობისთვის კიდევ ერთ წიგნს დაწერ.
რადგან მჯერა, რომ ისინი ხელოვნურ ინტელექტთან ერთად სულ უფრო მეტად მიდიან იმ მიმართულებით, რომ შენ მხოლოდ წინასწარ განსაზღვრული აზრი
გაქვს, რომელიც მმართველთა სურვილისამებრ ნარატივმა диქტირებულია.
მე ასევე მყავს შვილები და, ჩემი აზრით, პასუხისმგებლობა მაკისრია არა მხოლოდ მათ, შვილიშვილებსა და სხვა
ადამიანებზე, რათა ვთქვათ: აი, საცნობარო ნაშრომი — თქვენ ის წაიკითხეთ — ერთგვარი ენციკლოპედია.
ჩვენ რამდენიმე თემას განვიხილავთ.
ასე რომ, იქ ყველაფერს იპოვით, თუ როგორ დაიწყო ყველა ომი: ვინ იდგა მათ უკან, მოყვანილია სახელები და
გვარები, კენედის მკვლელობა, კორონავირუსი – რა მოხდა იქ?
ანუ, ჩემი წიგნი ხომ უკვე მოძველებულია (...).
ადრე ვწერდი იმას, რაც ახლა უკვე ყველაფერი გამოჩნდა.
ამასობაში, ერთი სენსაცია მეორეს ცვლის.
და სინამდვილეში სწორედ ასე მოხდა, რომ ვთქვი: კარგი, ეს ყველა თემის თანმხლებია.
ისე, ვფიქრობ, მეტი წერა საჭირო არ არის, რადგან ახლა უკვე ყველაფერი დაწერილია.
და თუ აქამდე ვერ მიხვდით, არასწორად არ გაიგოთ – მათ დახმარებას ვეღარ შეძლებთ.
თქვენ მართლაც მრავალ სხვადასხვა თემას შეეხეთ და მათ დეტალურად განიხილეთ.
ამ საუბარში ახლა მინდა ცოტა ხნით მედიის თემაზე გავამახვილო ყურადღება.
თქვენ მედიას ერთ სტატიაშიც ახსენეთ, მაგრამ წიგნის განმავლობაშიც არაერთხელ.
ბევრი ადამიანი ფიქრობს, რომ მასმედია მრავალფეროვან მოსაზრებებს წარმოადგენს და რომ ყველას
შეუძლია სადღაც საკუთარი აზრის ჩამოყალიბება.
თუმცა, თქვენს წიგნში მედიის შედარებით განსხვავებულ სურათს გვიხატავთ.
მაშ, რა გინახავთ პრობლემად მასმედიაში?
ჩემი აზრით, ეს ახალი პრობლემა არ არის; ის ყოველთვის არსებობდა.
თუ ამის ისტორიას ცოტათი ჩაუღრმავდებით, აღმოაჩენთ, რომ ედვარდ ბერნეისმა – მაყურებელს მხოლოდ ედდი ბერნეისს
ვურჩევ – 100 წელზე მეტი ხნის წინ დაწერა წიგნი "პროპაგანდა".
ეს კაცი სინამდვილეში ის არის, ვინც საზოგადოებასთან ურთიერთობის სააგენტოები დააარსა (...) მან
ხელისუფლებაში მყოფთ ადამიანებზე მანიპულირების მექანიზმები მისცა.
და მე ვიტყოდი, რომ იქნებოდა ეს ადოლფ ჰიტლერი თუ სხვები, ეს მეთოდები დღემდე გამოიყენება. სხვა
სიტყვებით რომ ვთქვათ, ეს არაფერი ახალი არ არის.
რა თქმა უნდა, ისეთი შთაბეჭდილება გრჩებათ, რომ, კარგი, გდრ-ში ორი არხი იყო, DDR1 და DDR2. და ჩემს
თაობასაც ახსოვს დრო, როცა მხოლოდ რამდენიმე არხი არსებობდა.
1987 წელს გამოჩნდა კერძო ტელევიზია, როგორიცაა Sat.1, RTL და ა.შ.
ადრე მხოლოდ შეზღუდული რაოდენობის სატელევიზიო არხები იყო.
და საბოლოოდ, ასობით არხი გამოჩნდა.
ხალხი ამბობდა: "აი, ახლა ნამდვილად შეგვიძლია მივიღოთ სრული და დამოუკიდებელი ინფორმაცია".
და მე ამას ხშირად ვკითხულობდი, 20 წელზე მეტი ხნის წინაც კი, რადგან შევამჩნიე, რომ როდესაც საქმე ეხებოდა გადამწყვეტ
საინფორმაციო რეპორტაჟებს — ანუ, არსებით საკითხებს, იქნებოდა ეს 2003 წლის მეორე სპარსეთის ყურის ომი თუ 1991 წლის პირველი
სპარსეთის ყურის ომი — ყველგან ერთი და იგივე კადრები ჩანდა.
ყოველ შემთხვევაში, CNN-ს უყურებ, ყოველდღიურ სიახლეებში ერთსა და იმავე კადრებს ხედავ, სხვა არხებზეც იგივე კადრებია.
მხოლოდ ტელეწამყვანი გამოიყურებოდა სხვანაირად, მაგრამ გზავნილი ყველგან ერთი იყო.
და მაშინაც კი, საკუთარ თავს ვეკითხებოდი: როგორ შეიძლება ეს ასე იყოს?
რადგან როდესაც ყველაფერი ასეთი დამოუკიდებელია და ყველა გიყიდის: "ჩვენი რეპორტიორები გვყავს და ისინი ახლა აქეთ-იქით დადიან" (...).
მაგრამ როდესაც საქმე გადამწყვეტ საკითხებს ეხებოდა, სინამდვილეში მხოლოდ ერთი, გადამწყვეტი აზრი არსებობდა.
და ჩემი აზრით, ახლა ის უფრო ცუდია, ვიდრე ოდესმე.
ამაზე თქვენ უპასუხეთ: სულაც არ აქვს მნიშვნელობა, ათასობით არხია თუ არა.
როგორც ახსენეთ, არსებობს მხოლოდ ოთხი საინფორმაციო სააგენტო: AP, Associated Press, შემდეგ
AFP, Reuters — ყველა მათგანი კარგად არის ცნობილი.
როიტერი თითქმის 150 წლისაა, წარმოიდგინეთ მხოლოდ, და შემდეგ არის dpa, გერმანიის პრესაგენტობა.
დაინტერესებულმა მაყურებლებმა ყურადღება მიაქციეთ – გერმანიაში ხშირად ნახავთ: dpa – ძალიან პატარა
ასოებით დაბეჭდილი – dpa, dpa, dpa-ს რეპორტაჟი.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი გასანაწილებენ იმას, რაც უნდა მოიტანონ.
ბევრი ადამიანი უბრალოდ ასაღებს dpa-ს, სიტყვა-სიტყვით.
შემდეგ გაზეთში ხედავ, რომ ახლა ყველგან ერთი და იგივე სტატიებია.
დიახ, ასე რომ, მაყურებლებისთვის კიდევ ერთხელ, თქვენ ახლახან ისაუბრეთ მედიის დიდ მრავალფეროვნებაზე და ახლა ამბობთ, რომ ეს
მრავალფეროვანი მედია – როგორც ერთი შეხედვით ჩანს, რადგან უამრავი განსხვავებული ფორმატი არსებობს – სინამდვილეში მხოლოდ ამ
ოთხ სააგენტოს კოპირებს, ან უმეტესწილად მათზე იმოწმებს, ასეა?
დიახ, ეს ჭკვიანურია. მოდით, ასე ვთქვათ: როგორც ვთქვი, ჩვეულებრივ, არ მინდა უარვყო, რომ სტანდარტულ ანგარიშებში შესაძლოა
რამდენიმე რეგიონული ვარიაცია იყოს, ეს სავსებით შესაძლებელია.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, ეს ასე უნდა წარმოიდგინოთ: დიდი სპორტდარბაზი, რომლის შიგნითაც შედარებით ბნელა, და
ერთ კუთხეში მიმართულია ყველა პროჟექტორი, და სწორედ იმ კუთხეშია, მაგალითად, ომი უკრაინაში ან ღაზაში.
ყველა მხოლოდ ამ კუთხეს უყურებს, ყველა მხოლოდ ამ ერთ კუთხეზე საუბრობს, მაგრამ იმავე სპორტდარბაზში, სხვა ქვეყნებში,
მაგალითად, იემენში და სხვაგან, ასევეა ომები, ასევეა მასობრივი მკვლელობები, მაგრამ მათზე არ საუბრობენ, თითქოს არც არსებობენ.
მიმდინარე, მხოლოდ მიმდინარე, ისტორიულ საკითხებზე ხომ საუბარიც არ არის.
თუ ვივარაუდებთ, რომ უკრაინაში ომი 2014 წელს დაიწყო, ეს ყველასთვის ცნობილია.
და როდესაც გაითვალისწინებთ, რომ ერთ-ერთმა უდიდესმა ჟურნალისტმა, რომელსაც ჩემს წიგნში ასევე ვციტირებ და რომელსაც დიდად
აღფრთოვანებული ვარ, პიტერ შოლ-ლატიორმა, რომელიც, სამწუხაროდ, 2014 წელს გარდაიცვალა, ოფიციალურად აღნიშნა ინტერვიუში,
რომ ჩვენ მასობრივი მედიის სისულელის ეპოქაში ვცხოვრობთ; ეს განსაკუთრებით აშკარა გახდა უკრაინაში ომის შემდეგ.
მაშინ ასე იყო. აჩვენებდნენ ყალბ სურათებს. მაგალითად, nTV-მ აჩვენა უზარმაზარი სათაური, რომ ტანკების კოლონები
უკრაინისკენ მიემართებოდნენ ან უკრაინაში შედიოდნენ, მაგრამ სინამდვილეში ეს 2008 წლის ფოტო იყო.
ის კავკასიაში გადაიღეს, ეს რუსული სამხედრო სწავლება იყო, ასე რომ, ამის შესახებ უბრალოდ მცდარი ინფორმაცია გავრცელდა.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, ხალხი ფიქრობდა, რომ რუსები ტანკებით შეჭრიდნენ, მაგრამ მათ ეს არასდროს გააკეთეს!
ეს მხოლოდ ერთი მაგალითია. და ასე გრძელდება მუდმივად.
მაშინაც ლეგენდარული იყო, როდესაც ბერლინში ამბობდნენ: ოჰ, ახლა ჩვენ უნდა შევქმნათ ადამიანური ჯაჭვი ღარიბი
ლტოლვილებისთვის — რომლებიც შემდეგ 2015 წელს სირიის გავლით ჩამოვიდნენ — და ესეც ლეგენდარული იყო.
შემდეგ მათ ბერლინის გარშემო მოაწყვეს დემონსტრაცია, ხელჩაკიდებულები და სანთლებით ხელში, ღარიბი ლტოლვილებისთვის.
შემდეგ აღმოჩნდა, რომ იქ, როგორც იუწყებოდნენ, 50 000 კი არა, მხოლოდ 5 000 ადამიანი იყო, რაც
ადამიანური ჯაჭვისთვის საკმარისი არ აღმოჩნდა.
ასე რომ, მათ 2003 წლის, უკრაინაში მეორე ომის დროს გადაღებული კადრები აიღეს, როდესაც მასობრივი
დემონსტრაციები იმართებოდა და ასიათასობით ადამიანი გამოვიდა ქუჩებში – უბრალოდ, ერთმანეთზე დაამონტაჟეს.
შემდეგ იგებ და გეუბნებიან: "ო, სამწუხაროდ, dpa-ს არქივიდან შემთხვევით არასწორი ფოტო გამოვიღეთ".
ისინი ახლა ტრამპსაც იმავეს უკეთებენ, იმ BBC-ის ამბავს, რის გამოც ის სარჩელს უყენებს. და ეს ასე უსასრულოდ გრძელდება.
მთავარი ისაა, რომ არსებობს რამდენიმე სააგენტო, რომლებიც მაყურებელმა უნდა დაიმახსოვროს
ან თავისუფლად მოიძიოს ინფორმაცია მათ შესახებ.
და ეს ჭკვიანურია, რადგან ამას ძალიან ცოტა ადამიანი იცის, მაგრამ ყველა ერთსა და იმავე აზრზეა.
ის, თუ შეძლებთ მათ ხელახლა პოვნას, სხვა ამბავია, რაც შეეხება ბილდერბერგელებსა და ყველა იმ ნახევრად საიდუმლო ორგანიზაციას,
სადაც ისინი იკრიბებიან და თავიანთ დღის წესრიგს განიხილავენ.
ეს "კონსპირაციის თეორიაა", რა თქმა უნდა, მატია, ხომ იცი.
აბსოლუტურად, ეჭვგარეშეა. მოდით, ამას ფრჩხილებში ჩავსვათ, დიახ, ზუსტად.
თქვენს წიგნში ასევე წერთ, რომ ჯიორგ ჰაიდერის ციტატასაც იყვანთ:
ვინც ტერმინებს განსაზღვრავს, აკონტროლებს აზროვნებას – მნიშვნელოვანი საკითხები პოლიტიკურ
ტაბუად იქცევა, ხოლო სიცრუე დოგმად აღიქმება.
დიახ, ეს ფსიქოლოგიური ომი, როგორც თქვენ უწოდებთ, პრაქტიკაში როგორ მუშაობს, ან გაქვთ რაიმე კონკრეტული მაგალითი
თანამედროვე მსოფლიო მოვლენებიდან, იმისგან, რაც ახლა ხდება?
დიახ, გულწრფელად რომ ვთქვა, შემიძლია რამდენიმე რამ ვთქვა, მაგრამ უნდა ვაღიარო, რომ აღარ მაინტერესებს, რის
მოსმენას სურთ მაყურებლებს. ასეთი რამ ხდება, როცა ამ საქმეში ძალიან დიდი ხანი ხარ.
ჩვენ ყოველთვის აღიარებაზე ვსაუბრობთ, მაგრამ რატომ უნდა შევიცვალოთ?
შენ ყოველთვის აღიარების სფეროში რჩები, მუდამ აღიარებ, რადგან ერთ მშვენიერ დღეს შეიშალები, რადგან
შემდეგი შეტყობინება, შემდეგი, შემდეგი, შემდეგი...
რადგან ტყუილი, როგორც წარმოგიდგენიათ, იმდენად დიდი და ჩემთვის საკმაოდ შემზარავია, რომ ადამიანები ამ ტყუილებს მიჰყვებიან.
მაშ, მაგალითად, თუ მედიაში გაიგებთ, რომ თავდაცვის სამინისტროს ინფორმაციით, ესა და ის მოხდა.
ყოველთვის იცი, რომ ამის უკან ისინი დგანან, ან რომ დაზვერვის ანგარიშებში ეს და ის წერია.
მაშ, ეს ნიშნავს, რომ შესაძლოა გავარკვიოთ, რადგან ისინი შედარებით მჭიდროდ თანამშრომლობენ და მთელი ტერმინოლოგია...
სწორედ ამიტომ არის ახლა ეს მოსაწყენი, იქნება ეს უბრალოდ ტერმინი "გაღიზიანებული მოქალაქე", რომელიც აქამდე არ არსებობდა, "რაიხის
მოქალაქე", ხელოვნურად შექმნილი ტერმინი ადამიანების დისკრედიტაციისთვის, "მემარჯვენე ესოტერული", რომელიც
მე ვარ, და რომელიც ასევე აქამდე არასდროს არსებობდა.
უნდა იყიდო ლექსიკონი, ის ძალიან საინტერესოა.
ერთხელ ამაზე ლექცია წავიკითხე, მგონი თქვენთან, AZK-ში, ტერმინოლოგიის შესახებ. ეს დიდი ხნის
წინ იყო და იქ ტერმინები არც კი არის ნახსენები.
"ამბოხებულები", აჰ, ამბოხებულები – ამბოხებულები ერთგვარი ინდიელები არიან. ისინი ჭკვიანები არიან, ამბობენ:
"ჰუმანიტარული კატასტროფის თავიდან ასაცილებლად" – კარგად ჟღერს – "მშვიდობისმყოფელმა ძალებმა" უნდა...
ეს ყველაფერი არის სიტყვები, რომლებიც შექმნილია ძირითადი მედიის საშუალებით გასავრცელებლად,
რომელიც მეტ-ნაკლებად რამდენიმე სააგენტოს ეკუთვნის.
მძინარე ცხვრები საბოლოოდ ბომბავენ ისეთი ტერმინებით, როგორიცაა "მშვიდობისმყოფელთა ძალები", რომლებიც უნდა წავიდნენ ქვეყანაში
X ან Y, რათა იბრძოლონ დემოკრატიისა და თავისუფლებისთვის.
სხვათა შორის, ტერმინი "წარმომადგენლობითი ზიანი" (collateral damage) მაგალითად, 1999 წლის
კოსოვოს ომის დროს დამკვიდრდა და მანამდე არ არსებობდა.
ასე რომ, ვიეტნამის ომის დროს თანმდევი ზიანი არ არსებობდა. თქვენ ხედავდით ნაფთალის ბომბების ჩამოგდების კადრებს, და ეს
ლეგენდარულად სევდიანი სურათებია: პატარა ბავშვები, რომელთა კანი თითქმის გელის მსგავსად ეწვოდა საკუთარ სხეულებზე.
ამიტომ საკუთარ თავს უთხრეს: კარგი, გაკვეთილი ვისწავლეთ, მსგავს რამეს ვეღარ გავაკეთებთ, ახლა რაღაც ვიდეოთამაშის მსგავსი
უნდა მოვიფიქროთ... დრონი ჩამოფრინავს, მერე რაღაც ჩნდება, და ბოლოს ვეტყვით, რომ, აი, "კოლატერალური ზიანიც" იყო.
მარტივად რომ ვთქვათ, ხორციელდება სამოქალაქო პირების, ქალების, ბავშვების და ა.შ. მკვლელობა.
და ყოველთვის ასეა, სრული დამახინჯება, "მემარჯვენე ექსტრემისტი" პარტია და ის, ვინც მასთან
კონტაქტშია, ასე რომ, ეს უბრალოდ ცილისწამებაა.
რადგან ყოველ სიტყვას, სულიერად, ყოველ სიტყვას აქვს ვიბრაცია.
ახლა რომ ვთქვა, ძვირფასო მატტიას, შენ შესანიშნავი კაცი ხარ, ან მიყვარხარ, ან ვთქვა, მძულხარ, მატტიას.
ოჰ, სიტყვებს, ასე ვთქვათ, კლვის ძალა აქვთ. ყოველ სიტყვას ვიბრაციული ნიმუში აქვს, ეს მათ ძალიან კარგად იციან.
და სწორედ ამიტომ ვუარს ვამბობ ამ ყველაფერზე.
სწორედ ამიტომ ვერ ნახავთ ჩემს არცერთ ვიდეოს, სადაც სიტყვა "შვურბლერს" ერთხელ მაინც ვახსენებ.
ჩემთვის ეს ყველაზე სასაცილო რამაა, რადგან ეს სიტყვა მანამდე არ არსებობდა.
როგორც ბევრი იმეორებს, ისინი, ასე ვთქვათ, მიმს ჰგვანან, რომელიც, წარმოიდგინეთ, ყველაფერს იმეორებს.
არ ვამბობ, რომ ყველა ადამიანი ასეთია, არა თქვენ შორის, რა თქმა უნდა, არიან თავისუფალი აზროვნების ადამიანები.
მაგრამ, სამწუხაროდ, მასები სწორედ ასეთები არიან; ისინი ამას იტაცებენ, და გუსტავ ლე ბონმა
"მასების ფსიქოლოგია" 130 წელზე მეტი ხნის წინ დაწერა.
ის გეუბნება ყველაფერს, რაც უნდა იცოდე მასების მანიპულირების შესახებ. მაგრამ რატომღაც ის ყოველთვის მუშაობს.
დიახ, რა თქმა უნდა, თქვენ სრულიად სხვა დონეზე ხართ, რადგან ეს საკითხი სიღრმისეულად გაქვთ შესწავლილი.
კარგად წარმომიდგენია, რომ ზოგიერთი ამ ტერმინით ნამდვილად ყელში ამოგივიდათ.
მაგრამ ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია, რომ მაყურებელმაც გაიგოს, როგორ მუშაობს ასეთი რამ, როდესაც გვაქვს ოთხი სააგენტო,
რომლებიც მიზანმიმართულად ავრცელებენ გარკვეულ სიტყვებს.
ისინი ასევე შეურაცხყოფენ ადამიანებს, ეძახიან მათ შეთქმულების თეორეტიკოსებს, მემარჯვენე ექსტრემისტებს,
ეზოთერისტებს, როგორც ახლახან თქვით, სექტანტებს ან სხვა რამეს. იმდენი უარყოფითი ტერმინია.
მოდით, მაგალითად, ბიორნ ჰოკე ავიღოთ. უნდა ვთქვა, რომ AfD-ით განსაკუთრებით არ ვარ დაინტერესებული.
მაგრამ შემდეგ ისინი იტყოდნენ: ბიორნ ჰოკემ, რომელსაც ნასამართლობა აქვს და რომელიც სამართლიანად
შეიძლება ეწოდოს ფაშისტი, დღეს ეს და ის გააკეთა.
მაგრამ თქვენ არასდროს მოისმენთ, ვინმე რომ ამბობდეს: "ახლა სიტყვით გამოვა ქალი, რომელიც ნაწილობრივ პასუხისმგებელია
რამდენიმე ომზე, რომელმაც დაარღვია ფიცი, რომელიც ამას, იმას და სხვა რამეებს აკეთებდა..." ახლა კი ანგელა მერკელი გამოდის.
ასე რომ, თქვენ ვერასდროს გაიგებთ სხვა პოლიტიკოსისგან, მწვანე იქნება თუ მემარცხენე, რომ მიიღებთ რაიმე გადაწყვეტას, მაგალითად
ლარს კლინგბაილისგან, ყოფილი ანტიფას წევრისგან, ლარს კლინგბაილისგან, ახლა საგარეო საქმეთა
მდივანი, თუ რა არის ის, ეკონომიკური მდივანი?
ის ახლა გესაუბრებათ. თქვენ ამას ვერ გაიგონებთ.
თქვენ არ გაიგებთ: ყოფილი BlackRock-ის თანამშრომელი, Atlantikbrücke-ს საბჭოს ყოფილი წევრი,
რომელმაც კანცლერად დაფიცვიდან ორი დღის შემდეგ სიტყვა დაარღვია, ახლა გესაუბრებათ, ფრიდრიხ მერცი.
ეს არ ხდება. მაგრამ ყველა დანარჩენს, იქნება ეს მე – თუ ჩემს სახელს ჩაწერთ – მემარჯვენე
ექსტრემისტი, მემარჯვენე იდეოლოგი, ყველგან იარლიყს გიკრავენ.
ზუსტად ისე, როგორც უნივერმაღებში: ფასდაკლება! ისინი ფასს გიწევენ, ისინი შენც გიწევენ. მათ ეს სურთ.
და სწორედ ამიტომ არის მნიშვნელოვანი ჩვენთვის ყველასთვის, რომ გავაცნობიეროთ იქ მიმდინარე ეს მოდელი.
დიახ, ისინი გაკლებენ. მეორე მხრივ, ისინი ასევე ძალიან მკაცრად ცენზურას უწევენ.
ეს ნიშნავს, რომ შენი აზრი სრულიად ქრება.
ძალიან მკაცრი ცენზურაა. პროგრამებს განზრახ უბიძგებენ უკანა პლანზე და ვერ იპოვით.
თქვენ ერთხელ SchrangTV-ზე თქვით, რომ ერთი რამ, რისთვისაც ორუელს უნდა მივცეთ აღიარება, არის ის, რომ მან მოვლენები შეამცირა.
ეს შენი ერთ-ერთი საყვარელი გამონათქვამია, არა?
დიახ, ასეა. მან ნამდვილად ასე მოიქცა.
ჯორჯს ახლა რომ ვნახო, ვეტყოდი: "ჯორჯ, შენ ამას ნამდვილად არასრულად აღწერე".
ის ალბათ იტყოდა, რომ ეს მართლაც სიმართლეა.
სარაზინის მსგავსად. მან ნამდვილად დააკნინა სიტუაცია ფრაზით "გერმანია საკუთარ თავს ანადგურებს".
დიახ, ეს გიჟურია. ანუ, ეს გიჟურია. თუ გადავხედავთ ყველა იმ თემას, რომელსაც თქვენს წიგნში ეხებით, და მათ მართლაც ძალიან ბევრია.
ჩვენ გვაქვს მთლიანი ომის ეკონომიკა, ახლა გვაქვს გლობალური ეკონომიკა, ასევე ფარმაცევტული ინდუსტრია, უამრავი სხვადასხვა თემა.
სინამდვილეში, არცერთი ეს სფერო მდგრადი არ იქნებოდა, მასმედია თავისუფალი და დამოუკიდებელი რომ იყოს, არა?
… "სპეციალური აქტივები" – ბევრ ადამიანს ეს დღემდე ახსოვს, რაც მნიშვნელოვანია.
იქმნება ვალები და უბრალოდ გამოიყენება ტერმინი "სპეციალური ფონდი".
ანუ, თქვენ იმას ამბობთ, რომ ომისთვის ახლა 2 ტრილიონი ფუნტი სპეციალური ფონდები გვჭირდება.
მერცი უბრალოდ დილით ადრე არ დგება და არ ამბობს: "ახალ სიტყვას შევქმნი". ხვდებით?
ეს არაფერია, თუ არა თეატრალური წარმოდგენა, როგორც მსახიობები, რომლებიც როლს ასრულებენ.
და სწორედ ამაშია საქმე, რომ ხალხს არ ესმის და ამბობს: არა, ეს შეთქმულებაა.
ის ვერაფერს მიხვდება. არსებობს სხვა უწყებები, რომლებიც მთელი დღე ამაზე ფიქრობენ: რომელი სიტყვა
გამოვიყენოთ — "სპეციალური ფონდი" ბევრად უკეთ ჟღერს.
და ასე გრძელდება მუდმივად, უნდა აღვნიშნო ეს, რადგან ახლა ეს სულ უფრო ხშირად იჩენს თავს, სრული დამახინჯება ყველა სფეროში.
დიახ, თქვენ ალბათ ასევე გულისხმობთ იმ საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტებს, რომლებიც სპეციალურად იმისთვის
იქმნება, რომ შექმნას ეს სიტყვები, მთლიანად ამ საკითხის გასაჯაროებლად და აზროვნების ფორმირებისთვის.
მაშინ, სიგმარ გაბრიელი... როდესაც ლტოლვილთა კრიზისი დაიწყო, ჰანაუში პროტესტები იყო –
პირველად, როდესაც ხალხი ქუჩებში გამოვიდა.
იმ დროს, საქმე ეხებოდა ბაუჰაუსის სტილის შენობას, რომელიც პირველ თავშესაფრად უნდა გადაკეთებულიყო.
ხალხი უბრალოდ დემონსტრაციას მართავდა. შემდეგ სიგმარ გაბრიელმა სიტყვა "ბრბო" გამოიყენა.
სხვათა შორის, ტერმინი "ბრბო" მანამდე არც არსებობდა; ის მოსახლეობას ბრბოს უწოდებდა და
მათ "გაღიზიანებულ მოქალაქეებად" მოიხსენიებდა.
და "ყავისფერი აღმოსავლეთი" და ყველა ის სლოგანი, ყველა ერთი და იმავე სააგენტოებიდან მოდის. უბრალოდ, თქვენი ინფორმირებისთვის.
ჰო, მაგარია.
და სწორედ ამიტომ, ჩვენი გადმოსახედიდან, ჩვენ უნდა უარი ვთქვათ, ყურადღებით უნდა მივუდგეთ ჩვენს ენას, რადგან ენა ძალიან
ზუსტია, და სიტყვა "სიახლე" ყველაფერს ძალიან ზუსტად გადმოსცემს, რადგან ის "გავრცელებულია". სწორედ ამიტომ ეწოდება მას სიახლე.
დიახ, დაუჯერებელია! მაშ ასე, ჰაიკო, მოდით, ერთი წუთით კვლავ მთავარ საკითხს დავუბრუნდეთ, მაგრამ ასევე დავსვათ კითხვა: თუ ამ
ყველაფერს გადავხედავთ — ომის ეკონომიკას, აქაურ-იქაურ დაგეგმილ პანდემიას და ფარმაცევტულ ინდუსტრიას —
თავისუფალი მედიის შემთხვევაში, საერთოდ იქნებოდა ამ ყველაფრის შენარჩუნება შესაძლებელი?
ხალხი რომ ამ შეშლილ კონფლიქტებში ომში მიდიოდეს, ნუთუ თავს უფლებას მივცემდით, სადღაც შორს არსებული პანდემიებისგან
შეგვეშინებინა ან თუნდაც შთაბეჭდილების ქვეშ მოვქცეულიყავით?
კარგი კითხვაა. მარტივად რომ ვთქვათ, ასე არ იქნებოდა, მაგრამ მე მაინც ასე არ ვხედავ, რადგან მჯერა, რომ
პროცესი ადამიანის შიგნით უნდა წარიმართოს. ეს ნიშნავს...
თუ საბოლოოდ პატარად დაგტოვეს, და არ გჯერა საკუთარი თავის, და არ იძლევი ძალას საკუთარ თავს, ასე ვთქვათ, ანუ არ აძლევ საკუთარ თავს
გათავისუფლების ძალას, რადგან თავისუფალი არ ხარ, ფაქტობრივად, მონასავით ცხოვრობ, უბრალოდ ვერ
აცნობიერებ, რომ საბოლოოდ ღობით ხარ გარშემორტყმული.
სხვები გიგებენ ღობეს და გეუბნებიან, რომ ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ მისი ფერის არჩევის შესაძლებლობა გაქვს.
როდესაც გააცნობიერებ, როგორც იესომ თქვა, როგორც ყველამ თქვა, რომ თავისუფალი ხარ, რომ ამ ღობეს არ ექვემდებარები, რომ ის არ
გჭირდება, მაშინ, საბოლოო ჯამში, არც მედია გჭირდება, რადგან როგორიც არ უნდა იყოს მედია, შენში გესმის ეს წყნარი ხმა, რომელიც
ყველა ადამიანს აქვს, ეს ინტუიცია, ეს ღვთაებრივი ხმა, რომელიც გესაუბრება და ამბობ:
"მამაჩემო, ამ ტიპთან რაღაც რიგზე ვერ არის, ხომ მესმის?
მაგრამ, ჩემი აზრით, თუ ეს არ გაქვთ, თქვენ ყოველთვის შეიძლება მანიპულირება, რადგან ორივე მხარე ჩვენშია.
გოეთემაც აღწერა ეს: შენ გაქვს ორივე მხარე, სინათლეც და სიბნელეც, რაღაც მიზეზით; არსებობს იინისა და იანგის სიმბოლოები.
მაშ, რაც გიყვართ, კარგად ჟღერს, მედია ხომ მხოლოდ თავისუფალია, დიახ, მაგრამ ახლა ვის ეკუთვნის მედია?
რა არის პროგრამის გადამღები პირის განზრახვა?
რა არის ჩემი განზრახვა ამ წიგნით, რატომ ავირჩიე "მილენიუმის ტყუილში" ამ თემების შეტანა და რატომ არ არის მასში სხვა თემები?
გესმის, რასაც ვგულისხმობ? ამას უნდა გავთავისუფლდეთ!
სწორედ ამიტომ, ჩემი საყვარელი გამონათქვამი სინამდვილეში ასეთია: თუ ნაკლებად უყურებ ტელევიზორს, უფრო ნათლად ხედავ.
სინამდვილეში, ამ საკითხებზე ნაკლებად უნდა ვიდარდოთ.
სწორედ ამიტომ ვამბობდი არაერთხელ და ჩვენს წიგნში ასევე არის მეორე ნაწილი, რომელიც ზუსტად ამ საკითხს ეხება:
პოლარულობა, როგორ შეგიძლია გათავისუფლდე ამ ყველაფრისგან, ვინ ხარ სინამდვილეში, რა არის ცხოვრების აზრი?
ჩემი აზრით, ესენი სინამდვილეში უფრო მნიშვნელოვანი კითხვებია.
მესმის, რა თქმა უნდა, თქვენ გაქვთ პროგრამის ფორმატი, რომელიც ამ საკითხებს ეხება, მაგრამ არ უნდა გაიჭედოთ მათზე.
ასე რომ, კიდევ ერთხელ, მოკლედ რომ ვუპასუხო კითხვას: მიჭირს დავიჯერო, რომ მხოლოდ იმიტომ, რომ ახლა
თავისუფალი მედია გვაქვს, თავისუფალ სამყაროშიც ვცხოვრობთ.
კარგი, არსებობს გარკვეული თემები.
ასე რომ, თავისუფალ მედიას ახლა რომ გაეჩერებინა რეპორტაჟების მომზადება, უდიდესი პრობლემა
შეგვექმნებოდა, მაგრამ ვფიქრობ, ამაზე ყველა თანახმა ვართ.
ესეთი წიგნი რომ არ დაგეწერათ და საგანმანათლებლო პროგრამები რომ არ არსებობდეს, ნამდვილი პრობლემა გვექნებოდა.
ამჟამად ვუყურებთ ლოის სასეკის გადაცემას "1024 მოწმე", რომელიც რიტუალური ძალადობის ყველა მსხვერპლს ეხება. ეს არის სფერო,
სადაც ჩვენ ვასრულებთ დიდძალ საგამოძიებო სამუშაოს და ხმას ვაძლევთ იმ ადამიანებს, რომლებსაც სხვაგვარად ხმა არ ექნებოდათ.
თქვენ შესანიშნავ საქმეს აკეთებთ. სამართლიანობისთვის უნდა ითქვას, რომ თქვენ და სხვების გარეშე ბევრი რამ არასდროს გამჟღავნდებოდა.
მიგრაციის პაქტი, მაგალითად, კიდევ ერთი ასეთი საკითხი იყო.
მიგრაციის პაქტის შესახებ ოფიციალურად საერთოდ არ გაუვრცელებიათ ინფორმაცია.
ამის შესახებ იმ დროს თავისუფალი მედია იუწყებოდა.
შემდეგ გამოჩნდა ოლივერ ველკე, რომელსაც აქვს "ჰიუტე-შოუ", და ის მაგალითად, მე და კიდევ რამდენიმე ადამიანს ლანძღავდა.
ასე რომ, მთელი ამბავი ისევ დაამახინჯეს.
ეს ნიშნავს, რომ, მე ვიტყოდი, მათ ცოტათი ეშინიათ, რომ ისეთ ადამიანებს, როგორებიც ჩვენ ვართ – თქვენც და
ჩვენც – საბოლოოდ ამ ბნელ სამყაროში სინათლეს შემოვიტანთ, და სწორედ ამიტომ ხართ თქვენ მნიშვნელოვანი.
დიახ, თქვენც, ჩვენ ყველანი ერთად, ყველა მაყურებელი, ვინც ამას ერთგულია – და თქვენ ადრე იესო ახსენეთ დისკუსიაში.
მან ასევე თქვა, რომ სიმართლე გაგათავისუფლებთ, და მე მჯერა, რომ სწორედ ეს არის მთავარი: თქვენ
უბრალოდ კვლავ უნდა მოუსმინოთ თქვენს შინაგან ხმას.
მეც მაქვს ასეთი შთაბეჭდილება, რომ ინტუიცია სწორედ ამას გიხსნის, ამიტომ კიდევ ერთხელ მომეწონა, რომ სინამდვილეში,
გულის სიღრმეში, იცი, რა არის ჭეშმარიტი და რა — არა.
ალბათ, შეგვიძლია დასკვნისკენ გადავიდეთ, მაგრამ თქვენი წიგნის წინასიტყვაობაში ლიზა ფიცმა დაწერა — რაც მეც ძალიან საინტერესოდ
მომეჩვენა — რომ ნებისმიერი ჟურნალისტი, რომელიც თქვენი წიგნის შინაარსზე აღშფოთებით, თვითკმაყოფილებით ან თუნდაც ამპარტავნებით
რეაგირებს, ამით მოწვეულია, უფრო ახლოს შეისწავლოს კონტექსტი.
პირადად თქვენ გჯერათ, რომ მთავარ მეინსტრიმში ჯერ კიდევ არიან ჟურნალისტები, რომლებიც ამ მოწვევას დათანხმდებიან?
თქვენ ადრე მაღალი სააგენტოები ახსენეთ.
მაგრამ ეს უმნიშვნელოა, 0.00-ზე. ზოგადად რომ ვთქვათ, მე უარს ვიტყოდი.
ყოველთვის არიან ისინი, ვინც რიგებს არ იცავს, და ევა ჰერმანი ერთ-ერთი მათგანი იყო.
განა სხვა სახელებიც არ არის? უვე შტაინი, რომელსაც შეიძლება მოგვიანებით დავუბრუნდეთ, ასევე
ახალი პროექტის ნაწილია და მეინსტრიმში აღარ ჩნდება.
რამდენიმე ხომ არის, მაგრამ, სამართლიანობისთვის რომ ვთქვათ, უმრავლესობა სრულად თანახმაა.
ასე რომ, სახელმწიფო მედია სისტემის ნაწილია. არასდროს მინდოდა ამის დაჯერება; წლების წინ ნაივური ვიყავი.
გავიფიქრე, ასე სულელი ვერავინ იქნება, ნამდვილად იყიდეს – აუცილებლად იყიდეს!
ბევრი მეკითხება, რა შევნიშნე, თითქოს ეს იდეოლოგიაა.
ასე რომ, ზუსტად ისევე, როგორც კომუნიზმის დროს მაშინ მაო ცედუნის, პოლ პოტისა თუ სტალინის პერიოდში, ან გერმანიის
დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, სადაც ამბობდნენ, რომ SED-ის მხარდამჭერების 100%-ია – არა, არა, ისინი ნამდვილად არსებობენ.
ისინი ამის რწმენით არიან. თითქოს ეს რაიმე იდეოლოგიაა. კომუნისტური იდეოლოგია სწორია, დანარჩენს კი უგულებელყოფენ.
მედიაში უამრავია, უამრავი.
დიახ, მაგრამ რა შესანიშნავია, რომ მათში ასევე ატარებენ იმ ხმას, რომელზეც თქვენ ისაუბრეთ.
მე ნამდვილად ყველაზე დაბალი დონის ჟურნალისტებზე ვსაუბრობ, რომლებიც უბრალოდ შესაძლოა ბრძანებას ასრულებენ,
სააგენტოებს მიჰყვებიან, მთელ ტერმინოლოგიას იყენებენ.
თქვენ არ ფიქრობთ, რომ კიდევ რამე იმედი რჩება იმისა, რომ ისინი გამოფხიზლდებიან, ან ამ მოწვევას დათანხმდებიან.
ერთადერთი, რისი თქმაც მათთვის შემიძლია, არის ის, რომ სჯობს, ამაზე უფრო სწრაფად იფიქროთ, ვიდრე ადრე.
რადგან ხელოვნური ინტელექტი მაინც ყველას ჩაგანაცვლებთ. ეს უკვე ხდება.
სულ რამდენიმე რედაქტორიღაა დარჩენილი, რადგან ყველა სტატიას ხელოვნური ინტელექტი წერს.
ერთ დროს მათ უნდა მიატოვონ ჩაძირვადი გემი – იმ მრავალთაგან განსხვავებით, რომლებიც ჯერ კიდევ ფიქრობენ, რომ
ტიტანიკზე არიან და ზეიმობენ. მაგრამ ის ჩაძირვის პირასაა!
ეს სისტემა საბოლოოდ განწირულია მარცხისთვის, მიუხედავად იმ სფეროებისა, რომლებსაც ის ეხება.
შეგიძლიათ, რაც გინდათ, ის აიღოთ. იქნება ეს ის, რომ VW ახლა 35 000 ადამიანს უშვებს სამსახურიდან, რომლებსაც ყველას მოატყუეს და
უღალატეს – მაშინ, როცა SPD კვლავ VW-ის თანამფლობელი იყო ქვემო საქსონიაში – შეგიძლიათ აიღოთ ყველა სხვა
სფერო, შეგიძლიათ აიღოთ ლტოლვილთა და მიგრაციის საკითხები...
გერმანელებისთვის ფული არ არის, გზებისთვისაც, ბერლინში ყველაფერი დასრულებულია!
შეგიძლია ყველა სფერო აიღო. ეს დადებითია, უნდა ვთქვა, რადგან ახლა ყველაფერი იჩენს თავს.
ან ვაღიარებ და ვამბობ, რომ ამას აღარ დავთანხმდები. ან ვფიქრობ, ბოლომდე ასე გავაგრძელებ და ვაგრძელებ ტყუილსა და მოტყუებაში.
კარმაში ძალიან მჯერა. მაგრამ ერთ დღეს კარმა აუცილებლად დაგიწევს, უფრო სწრაფად, ვიდრე ოდესმე.
ჩემი აზრით, ჩვენ ამჟამად იმ პერიოდში ვართ, როდესაც ეს სინათლის ძალები, ან დავარქვათ მათ
სიმართლე, სულ უფრო მეტად გამომჟღავნდებიან. და ეს კარგია.
სწორია, ზუსტად. ამას სულ უფრო და უფრო მეტ ადამიანზე ამჩნევთ.
წარმოუდგენელია, რამდენად გავრცელებულია ნეთვორქინგი, რამდენი ფორმატი და რამდენი მოძრაობა არსებობს.
ეს შესანიშნავია. ძვირფასო ჰაიკო, უღრმესი მადლობა. ეს მომავლის იმედს გვიტოვებს.
გავიგე, შენც ახალი წიგნი გამოდის.
სწორად გავიგე? შეგიძლიათ ამაზე კიდევ რამდენიმე სიტყვა თქვათ?
დიახ, საბოლოო ჯამში ყველაფერი ერთ რამეზე დაიყვანება. საქმე არცერთ წიგნს არ ეხება, მაგრამ უნდა წარმოიდგინოთ, რომ მეორე
მსოფლიო ომის შემდეგ სლოგანი იყო "არასდროს ომი". არასდროს ომი!
როცა ამაზე ვფიქრობ, 1980-იანი წლების დასაწყისში ეგრეთ წოდებულ სამშვიდობო მოძრაობაში
სლოგანი იყო "შექმენი მშვიდობა იარაღის გარეშე".
ისევ იმ ხალხს ახლა გარეთ დადიან და ამბობენ: "მშვიდობა მხოლოდ იარაღით მიიღწევა".
ეს სრული ორველური დამახინჯებაა.
ეს ნიშნავს, რომ ყველაფერი მართლაც ერთ რამეზე დაიყვანება: ომი ან მშვიდობა.
ჩემი აზრით, ჩვენ აბსოლუტურად გიჟურ დროს ვცხოვრობთ, სადაც აბსურდია, რომ ყოველდღე – უბრალოდ, ნახეთ ახალი ამბები – ახლა
გვინდა... მოკლედ, ვიღაც იენს სპანის მსგავსი, რომელიც ჩართულია პირბადეების გარიგებებსა და სხვა მრავალ რამეში, არასდროს
ყოფილა ჯარში, ახლა გვეუბნება, რომ, ფაქტობრივად... შესაძლოა, მოთხოვნა შემოიღონ, ფრთხილად ვიტყოდი... ისინი ამაზე მუშაობენ.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ მშვიდობაზე უნდა ვისაუბროთ. არა მხოლოდ მშვიდობაზე საუბარი, არამედ ის უნდა განვიცადოთ.
და ახლა ასეა: ბევრი ადამიანი შეიკრიბა, ასე უნდა წარმოიდგინოთ.
და ამას ადვილად ვერ ახსნი; ეს წარმოუდგენელია.
პროექტი, რომელიც, ჩემი აზრით, ბოლო ათი წლის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანია: "საბოლოოდ მშვიდობა – 100
პიროვნება" მორალური სიმამაცის დემონსტრირებას ახდენს.
ადამიანები, რომლებსაც ზოგჯერ განსხვავებული მოსაზრებები აქვთ, მაგრამ მაინც ერთიანდებიან, "We Are the World"-ისა და Band Aid-ის
მაგალითზე, სადაც ბობ გელდოფმა უემბლის სტადიონზე ყველა ვარსკვლავი შეკრიბა – თავად იცით – Queen, დევიდ ბოუი, ყველა მათგანი
იქ იყო, ჯორჯ მაიკლი, ყველა იქ იყო, რადგან მათ ჰქონდათ მიზანი, ეს ეთიოპიას ეხებოდა, თანხა შეეგროვებინათ მისთვის.
და ეს მშვიდობაზეა. და ამაში ჩართული არიან ცნობილი პიროვნებები, ასობითგან რამდენიმეს დავასახელებ: სუჩარიტ ბჰაკდი, ფილიპ ჰოპი,
დანიელ განსერი, მარკუს კრალი, კაივან სუფი-სიავაში (კენ ჯებსენი), დოქტორი მაიკლ ნელსი, ურლიკე გეროტი, პროფესორი მაქს ოტე, ფეხბურთში
მსოფლიო ჩემპიონი თომას ბერტოლდი, ჯერალდ ჰიუტერ, რუდიგერ დალკე, ლიზა ფიც, მარკო რიმა, ტომ ლაუზენი, ანდრეას პოპი, მარკ ფრიდრიხი,
ჰანს-იოახიმ მააზი, იურგენ ფლიგე, უვე შტაიმლე და მრავალი სხვა.
და სწორედ ეს არის ამაღელვებელი, რომ სრულიად განსხვავებულმა ადამიანებმა გააერთიანეს ხალხი.
ამასთან ბევრი საერთო არ მაქვს, უბრალოდ ჩვენმა გამომცემლობამ გამოსცა.
მაგრამ, მხოლოდ იმას ვიტყვი, რომ ის ძალიან დიდია და ძირითადი ნაკადი მას ეშინია. მართლა, ძალიან ეშინია.
რადგან ადამიანებს სულ სხვების დაყოფა სურთ. ეს იმის წინააღმდეგ.
იქ არის, მაგალითად, ერთი ებრაელი, რომელიც წერს და ხსნის, თუ რატომ უნდა ვისაუბროთ პალესტინელებთან.
სხვაც, ერთი ცნობილი რედაქტორი, რომლის სახელსაც არ დავასახელებ, რომელიც საზოგადოებრივი
მაუწყებლობიდან გაათავისუფლეს, ასევე საუბრობს ამ საქმეზე.
ექიმები, მეცნიერები, საფონდო ბირჟის წარმომადგენლები – რამდენიმე სახელი ხომ გსმენიათ – ყველა
მათგანი ჩართულია. ეს ნამდვილად მშვიდობის შესახებ არის!
და სწორედ ამიტომ, ჩემი აზრით, ეს პროექტი წარმოუდგენლად მნიშვნელოვანია.
და ყველამ, ვისაც შვილები ჰყავს ან იცის ვინმე, ვისაც შესაძლოა სამხედრო სამსახურში
გამოიძახონ, ეს წიგნი პირველ რიგში უნდა წაიკითხოს.
კანგადაგეწვება, როცა ნახავ, როგორ უყურებენ მას იქ.
და ჩვენ ნამდვილად უნდა დავდგეთ ერთმანეთის გვერდით ამ მძიმე საათში.
მაგრამ, როგორც ვთქვი, ის 28 ნოემბრამდე ხელმისაწვდომი არ იქნება. მანამდე ის კვლავ საიდუმლოა,
რომელსაც ახლა აქ ვამხელ. მას სხვაგან ვერსად იპოვით.
გთხოვთ, დაელოდოთ 28 რიცხვამდე. ხელმისაწვდომია Macht-steuert-Wissen Verlag-ის მაღაზიაში.
ან, ალბათ, ასევე სხვა მსხვილ საცალო ვაჭრობის ობიექტებში დეკემბრიდან, დეკემბრის დასაწყისიდან.
ჰაიკო, მინდა გითხრათ ჩემი გულწრფელი მადლობა, რომ დრო დაგვითმეთ და ამ მოკლე მოგზაურობაზე
წამოგვიყვანეთ, მიმდინარე საკითხიდან ოთხ სააგენტომდე.
მიმაჩნია, რომ ჩვენ ამისკენ სწრაფვას გავაგრძელებთ. ჩვენ შეგვიძლია გავაგრძელოთ და კიდევ მეტი
აღმოვაჩინოთ, რადგან გაღვიძების პროცესი უკვე შეუჩერებელია.
დიდი მადლობა. გისურვებთ დიდ წარმატებას ყველაფერში, რასაც აკეთებთ, და უამრავ ენერგიას ყველაფრისთვის!
და მოუთმენლად ველი თქვენთან კვლავ შეხვედრას.
დიდი მადლობა თქვენს გუნდს. მადლობა, რომ მომეცით საშუალება, აქ ვყოფილიყავი – და თქვენს
მაყურებლებს. ყოველივე საუკეთესოს გისურვებთ!
მადლობა – თქვენც.
გვინდა ვიცოდეთ, რას ამბობენ ამაზე ჩვეულებრივი ხალხი. რა არის თქვენი პირადი აზრი ამის შესახებ? -
აბა, მხოლოდ დაგეთანხმებით.
თქვენც თუ მოგბეზრდათ მანიპულირებული, ძირითადი მედიის რეპორტაჟები? Kla.TV – დამოუკიდებელი,
თავისუფალი და უცენზურო! გამოიწერეთ ახლავე უფასოდ!